Φοιτητές Ιατρικής: Απορρίψτε την κουλτούρα του θανάτου και αγκαλιάστε τη ζωή!

 

Συντάχθηκε από Φοιτητές Ιατρικής του Οχάϊο

Αυτή η εγκυμοσύνη σας ήταν προγραμματισμένη ή απρογραμμάτιστη; Επιθυμητή ή ανεπιθύμητη; Από τους χειρουργούς, γυναικολόγους έως τους ανειδίκευτους γιατρούς της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, κάθε γιατρός που έχετε συναντήσει στη ζωή σας έχει κάνει αυτήν την ερώτηση κάποια στιγμή στην καριέρα του σε μια έγκυο γυναίκα.

Υπάρχουν, άλλωστε, σημαντικοί ιατρικοί λόγοι για να γνωρίζουμε την απάντηση. Οι απρογραμμάτιστες εγκυμοσύνες συνήθως έχουν υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών. Αλλά για ένα φοιτητή, καινούργιο στον κόσμο της κλινικής πρακτικής, δεν υπάρχει πιο δύσκολη εμπειρία από το να παρακολουθεί το τρόπο που αυτή η ερώτηση, η μια μοναδική λέξη, μπορεί να αλλάξει τόσο δραστικά την εξέταση που ακολουθεί.

"Ανεπιθύμητο" - η λέξη που αλλάζει τα πάντα. Δεν ρωτάμε πλέον με χαρά για το πότε θα γεννηθεί, πώς θα το πούμε, αν κλωτσάει, σε ποιο παιδικό σταθμό θα πάει ή γενικά τί κάνει το «μωρό». Σαν από ένστικτο, μιλάμε αυστηρά για το «έμβρυο», διαπιστώνουμε μία «καρδιακή δραστηριότητα» και όχι τους χτύπους της καρδιάς του και δεν τολμούμε να ρωτήσουμε ποιο θα είναι το όνομα της μικρής. Μόνο μια εκπαίδευση που τοποθετεί ύποπτα τα συμφέροντα μιας μητέρας ενάντια σε εκείνα του παιδιού της θα ανεχόταν αυτό το διχασμό…

Πώς μπορούμε, ως μελλοντικοί γιατροί, να διεκδικούμε αξιοπιστία στην επιδίωξή μας να διατηρήσουμε την ανθρώπινη ζωή, εάν αναγκαζόμαστε να την ευτελίζουμε όταν παίρνει τη μορφή «ανεπιθύμητου παιδιού»; Πώς μπορούμε να αποκαλούμε τους εαυτούς μας «γιατρούς» όταν  αγνοούμε τη γραμμή που οι πρόγονοί μας είχαν την ηθική διαύγεια να χαράξουν στον Ιπποκράτειο όρκο; «Επιπλέον, δεν θα δώσω κανένα φάρμακο σε καμία έγκυο γυναίκα, με σκοπό να καταστρέψω το παιδί» Αυτή η στάση μας δεν υπονομεύει την ίδια την θεραπευτική αποστολή μας; Δε λειτουργούμε σα λύκοι με προβιά προβάτου;

Κάποιοι υποστηρίζουν πως η άμβλωση μπορεί να προστατεύσει τη ζωή μιας μητέρας. Όσοι από εμάς ασχολούνται με την ιατρική γνωρίζουμε ότι αυτή η επιστημονικά οπλισμένη ασάφεια, χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει όλες τις αμβλώσεις. Ακόμη και η ήπια καούρα που προκαλείται από την εγκυμοσύνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως λόγος άμβλωσης, παρά το γεγονός ότι η άμβλωση δεν είναι ποτέ νόμιμα απαραίτητη για να σωθεί η ζωή της μητέρας

Εμείς ως φοιτητές ιατρικής, ποια ιδιαίτερη οπτική έχουμε στο θέμα; Οι συνάδελφοί μας υπέρ της «επιλογής» υποστηρίζουν ότι «η άμβλωση είναι υγειονομική περίθαλψη». Με αυτό το επιχείρημα, συνεπώς κάποιος γιατρός πρέπει να παρέχει και τέτοιου είδους «υγειονομική περίθαλψη».

Είναι ένας γιατρός που πρέπει να συνταγογραφήσει τη φαρμακευτική άμβλωση με μιφεπριστόνη, που αποσπά τον πλακούντα από το τοίχωμα της μήτρας, προκαλώντας ασφυξία και θάνατο του μωρού από έλλειψη οξυγόνου. Είναι ένας γιατρός που εκτελεί τη διαδικασία αναρρόφησης D&C, διαστέλλοντας τον τράχηλο και αναρροφώντας το αναπτυσσόμενο μωρό μέσω ενός σωλήνα που μοιάζει με καλαμάκι. Είναι ένας γιατρός που εκτελεί τη διαδικασία D&E, διαστέλλει τον τράχηλο της μήτρας, διαμελίζει το μωρό και μετράει τα διάφορα κομμάτια, χέρια και τα πόδια για να διασφαλίσει ότι έχουν αφαιρεθεί όλα τα μέρη του σώματος.

Κρητικοί, ἐπισκοπικοὶ, ἀντίλαλοι.

 

 

Κρήτη μου ὅμορφο νησὶ

μὲ τσοὶ καλοὺς παπάδες

περήφανους κρητίκαρους

καὶ σπίρτο δεσποτάδες.

(Συνέχεια γιὰ τὰ περὶ ταυτοτήτων, μόνον,  κατορθώματα τῆς Ἱεραρχίας μας. Γιὰ τὰ ὑπόλοιπα, φεῦ!!, συμβαίνοντα στὸ πνευματικὸ αὐτὸ φέουδο, στὸ ... ἀεροπλανοφόρο τοῦ Φαναρίου, μετὰ τὶς ἐληές)

*Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανάκης.

Ὅπως ἤδη ἀναφέραμε : «Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης,... μελέτησε σὲ βάθος τὸ ὅλο θέμα τῆς ἔκδοσης τῶν νέων ταυτοτήτων» καὶ μάλιστα  «μὲ τὴ συνδρομὴ νομικῶν καὶ εἰδικῶν ἐπιστημόνων» καὶ κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι « Ἡ περιρρέουσα ἀπὸ ὁρισμένους θρησκευτικούς κύκλους ἐσχατολογικὴ ἀναφορὰ περί «Ἀντιχρίστου» στίς νέες ταυτότητες δὲν βασίζεται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία».[1]

Ἀνακοίνωσε  τὸ συμπέρασμά της, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, ἀλλὰ δὲν παρουσίασε κανένα ἐπιχείρημα, καμμία ἀπόδειξι ἡ ὁποία νὰ στηρίζετε ἀφ᾿ ἑνὸς στὰ πραγματικὰ σημερινὰ δεδομένα, -τὰ σημεία τῶν καιρῶν - καὶ ἀφ᾿ ἐτέρου στὴν ἁγιογραφικὴ καὶ ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία.

Ἀντ᾿ αὐτοῦ παρέθεσε ἕνα πλαστογραφημένο (καὶ κατὰ τὴν λέξι καὶ κατὰ τὴν ἐρμηνεία) ἁγιοπατερικὸ χωρίο τοῦ Ἁγίου Εἰρηναίου, τὸ ὁποῖο ἄν ἀλήθευε καταργοῦσε πλήρως κάθε μέριμνα καὶ ἐνασχόλησι μὲ τὴν ἐσχατολογικὴ ἀναφορὰ περὶ Ἀντιχρίστου, ἀλλὰ ἐπίσης ἀνέτρεπε ὅλους τοὺς παλαιωτέρους καὶ νεωτέρους ἁγίους καὶ ὅλη τὴν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς (Παλαιᾶς καὶ Καινῆς διαθήκης). Τὸ χωρίο ποὺ ἐμφάνισαν ὡς χωρίο τοῦ Ἁγἰου Εἰρηναίου εἶναι τὸ ἐξῆς: «εἶναι ἀσφαλέστερο νά περιμένεις τήν ἔκβαση τῆς προφητείας παρά νά καταστοχάζεσαι καί νά καταμαντεύεις, δηλαδή νά εἰκάζεις καί νά ὑποθέτεις γι᾿ αὐτή», καὶ στὸ προηγούμενο κείμενο παρουσιάστηκε ἀναλυτικῶς  ἡ πλαστογράφησις του.[2]

Στὴ συνέχεια παραθέτει διάφορα  Καινοδιαθηκικά χωρία ὥστε νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσι ὅτι τὸ συμπἐρασμά της -πῶς οἱ  λεγόμένες νέες ταυτότητες δὲν ἔχουν καμμία σχέσι  μὲ τὴν ἐσχατολογικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸν Ἀντίχριστο-, τεκμηριώνεται ἀπὸ αὐτά.

«Τό μυστήριο τῆς ἀνομίας, τοῦ Ἀντιχρίστου, οὔτε ἔπαυσε, οὔτε θά παύσῃ νά διενεργεῖται στόν κτιστό τοῦτο κόσμο. Ὁ Νικητής, στό τέλος, θά εἶναι τό ἐσφαγμένο ἀρνίο, ὅπως ἀναφέρει ἡ  Ἀποκάλυψη. Ἡ προφητεία μέσα στό συγκλονιστικό Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας ὑπακούει στόν λόγο τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ὅταν ρωτήθηκε ἀπό τούς Μαθητές Του, πότε θά τά κάνεις αὐτά, ἀπάντησε: «δέν εἶναι δικό σας θέμα νά γνωρίζετε τούς χρόνους ἤ τούς καιρούς, τούς ὁποίους ὁ Πατέρας ἔχει κάτω ἀπό τή δική Του ἐξουσία»»[1]

Ἄς προσέξουμε λίγο τὴν ἀλληλουχία τῶν συλλογισμῶν τῆς Ἱεραρχίας.

«Τό μυστήριο τῆς ἀνομίας, τοῦ Ἀντιχρίστου, οὔτε ἔπαυσε, οὔτε θά παύσει νά διενεργεῖται στόν κτιστό τοῦτο κόσμο. Ὁ Νικητής, στό τέλος, θά εἶναι τό ἐσφαγμένο ἀρνίο, ὅπως ἀναφέρει ἡ  Ἀποκάλυψη».  

Λέγοντας ὅτι τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται διαρκῶς, καὶ πρὶν καὶ τώρα καὶ στὸ μέλλον, εἶναι σὰν νὰ λέῃ «δὲν εἶναι τίποτα ἔκτακτο ὥστε νὰ χρήζῃ ἀντιμετωπίσεως. Πάντοτε ἔτσι ἦταν, ὁπότε γυρίστε ἀπὸ τὸ ἄλλο πλευρὸ καὶ συνεχίστε τὸν ὕπνο σας καὶ μάλιστα μὲ ἤσυχη τὴν συνείδησι ὅτι εἶστε τέκνα ὑπακοῆς».

Καὶ γιὰ νὰ πείσουν ὅτι δὲν χρειάζεται καμμία ἀνησυχία , καμμία ἐνέργεια καὶ καμμία ἀντίδρασις χρησιμοποιοῦν καὶ τὸ ἄλλο «ἐπιχείρημα»: «ὁ Νικητὴς στὸ τέλος θὰ εἶναι ὁ Χριστὸς».  Ἄρα ξέρουμε τὸν νικητὴ. Εἶναι ὁ Χριστός. Αὐτὸς παλεύει, αὐτὸς νικᾶ. Ἄρα ἐμεῖς τί ἔχουμε νὰ κάνουμε; Ποιοί εἴμαστε ποὺ νομίζουμε ὅτι μποροῦμε νὰ βοηθήσουμε τὸν Χριστό;

Ἡ δράσις τοῦ σατανᾶ, ἡ δρᾶσις τῶν κατὰ καιρὸν ἀντιχρίστων γιὰ νὰ προετοιμάσουν τὸν ἐρχομὸ τοῦ τελικοῦ Ἀντιχρίστου οὔτε ἔπαυσε , οὔτε θὰ παύσῃ νὰ ἐνεργῇται στὸν κτιστὸ τοῦτο κόσμο.

Ἀλλὰ τί σχέσι ἔχει αὐτὸ μὲ τὶς ταυτότητες; Τί εἶναι οἱ ταυτότητες; Δὲν εἶναι ἕνα ἀκόμη μέσον, ἕνα ἀκόμη βῆμα, γιὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ δημιουργία τῶν συνθηκῶν ποὺ θὰ ὁδηγήσουν στὸν πλήρη ἔλεγχο κάθε ἀνθρώπινης δραστηριότητος; Ἀκόμα καὶ ὁ νόμος ἀναφέρει -καὶ τὰ κυβερνητικὰ στελέχη δηλώνουν- ὅτι συντελεῖ στὴν «ψηφιακὴ διακυβέρνησι». Δὲν συντελεῖ στὸν παγκόσμιο ἔλεγχο μὲ τὴν θεσμοθέτησι «προσωπικοῦ ἀριθμοῦ» , τοῦ παλαιοῦ ΕΚΑΜ; Εἶναι δυνατὸν οἱ Ἱεράρχες μας νὰ τὰ ἀγνοοῦν αὐτά;

Ξεχνοῦν ὅτι ἡ ὑποταγὴ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἡ προσκύνησις τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ ἐπιβληθῇ μὲ τὸν ἐκβιασμὸ τους ὅταν δὲν θὰ μποροῦν νὰ πουλοῦν καὶ νὰ ἀγοράζουν; Δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ ψηφιακὴ διακυβέρνησις, ὁ παγκόσμιος ἔλεγχος, τὸ ψηφιακὸ χρῆμα δημιουργοῦν τὸ περιβάλλον καὶ τὶς συνθῆκες ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸς ὁ ἀποκλεισμὸς ὅσων δὲν ἀποδεχτοῦν αὐτὲς τὶς καταστάσεις ἀπὸ κάθε συναλακτικὴ καὶ κοινωνικὴ δραστηριότητα; Αὐτὰ δὲν ἔχουν σχέσι μὲ τὸν Ἀντίχριστο;

Ὑπάρχουν ἄλλα δεδομένα τὰ ὁποία νὰ ἀνατρέπουν τὰ παραπάνω;  Ἄς μᾶς τὰ παρουσιάσουν γιὰ νὰ τεκμηριώσουν τὶς ἀπόψεις τους. Θὰ ἦταν χρήσιμο γιὰ ὅλους μας. Τὸ νὰ ἀποφαίνονται ἀπλῶς, δὲν βοηθεῖ σὲ τίποτα. Τὰ χωρία ποὺ χρησιμοποιοῦν δὲν ἀποδεικνύουν τίποτα τέτοιο. Ἐξ ἄλλου «οὐ χρὴ ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ᾿ ἀποδιδόναι μαρτυρίας» ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ PG 78 509

Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου ὅσον ἀφορᾶ τὸν χρόνο τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ τῆς δευτέρας παρουσίας Του. Βεβαίως εἶπε ὅτι «δέν εἶναι δικό σας θέμα νά γνωρίζετε τούς χρόνους ἤ τούς καιρούς, τούς ὁποίους ὁ Πατέρας ἔχει κάτω ἀπό τή δική Του ἐξουσία». Ἀλλὰ ἐδὼ δὲν τἰθεται θέμα οὔτε γίνεται συζήτησις περὶ τοῦ χρόνου ἐκπληρώσεως τῶν προφητειῶν.

 Ἄλλο εἶναι τὸ ζητούμενο καὶ ἐπ᾿ αὐτοῦ ὄφειλε νὰ σκεφτῇ καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Ἱεραρχία τῆς λεβεντογέννας Κρήτης. Ἡ Πολιτεία, ὑπακούουσα στὶς προσταγὲς τῶν ἐντολοδοτῶν της προχώρησε στὴν θεσμοθέτησι αὐτῶν τῶν ταυτοτήτων. Ἡ Ἐκκλησία ὄφειλε, συνεπὴς στὴν ἀποστολή της, νὰ ἔχῃ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἔχῃ δώσῃ συγκεκριμένς καὶ αἰτιολογημένες κατευθύνσεις. Παίρνουμε ἤ δὲν παίρνουμε τὶς ταυτότητες καὶ γιατί. Δὲν θὰ χρειαζόταν νὰ κουραστῇ πολύ. Ἡ ἴδια ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης μὲ τὴν ὑπ᾿ἀριθμ. 100/11.8.1997  Ἐγκύκλιο πρὸς τὸν Κρητικὸ λαό καλοῦσε «ὅλους τοὺς Κρῆτες σὲ συνεχὴ ἐπαγρύπνησι καὶ ἐτοιμότητα γιὰ πρωτοβουλίες καὶ νόμιμες ἀγωνιστικὲς κινητοποιησεις» καταλήγωντας: «Σᾶς παρακαλοῦμε ἐπίσης, καὶ σᾶς συνιστοῦμε πατρικῶς νὰ μὴ δεχθῆτε νὰ παραλάβετε ἡλεκτρονικὲς ταυτότητες  μὲ Ἑνιαῖο Κωδικὸ Ἀριθμὸ Μητρώο, τὸν ὕποπτο 666 ἤ ἄλλον ἀριθμό» [3]

Ἄν μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου «ἐπαρκεῖ» ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, σὰν τὴν μητέρα τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου, τότε... καλὸ μας ταξίδι... κατὰ διαόλου μεριά.

Ἄς δοῦμε μερικὰ ἀπὸ ὅσα λένε οἱ ἅγιοι πατέρες ἀκριβῶς γι᾿ αὐτὰ ποὺ παραθέτουν οἱ Ἱεράρχες μας, γιὰ ὅσους τὰ ἀγνοοῦν καὶ ἐνδιαφέρονται.

 Ἄς ξεκινήσουμε ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας, τῆς δράσεως δηλ. τοῦ σατανᾶ καὶ τῶν διαφόρων ἀντιχρίστων ποὺ ἐτοιμάζουν τὸν δρόμο τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἅγιοι, θεωρεῖ ὅτι «μυστήριον τῆς ἀνομίας» εἶναι οἱ αἱρετικὲς στάσεις ζωῆς καὶ διδασκαλίες καὶ τὰ δόγματά τους. Αὐτὲς προηγοῦνται τοῦ Ἀντιχρίστου, τοῦ ἐτοιμάζουν τὸν δρόμο καὶ τοῦ δίνουν τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξαπατήσῃ τοὺς ἀνθρώπους:

«Μυστήριον τῆς ἀνομίας τὰς τῶν αἱρέσεων διδασκαλίας εἶναι φησι, καὶ τὰ ψευδὴ αὐτῶν δόγματα. Ἐκείνου γὰρ προβαδίζουσιν  ὁδοποιοῦντες αὐτῷ, καὶ καιρὸν ἀπάτης παρεχόμενοι·» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ PG95 924

Αἱρέσεις, φυσικά, καὶ πρόδρομοι τοῦ Ἀντιχρίστου, δὲν εἶναι μόνον οἱ λεγόμενες χριστιανικὲς αἰρέσεις μὲ κυριώτερες τοὺς παπιστὲς καὶ τὴν πανσπερμία τῶν προτεσταντῶν. Ἑδὼ ἐντάσονται καὶ ὅλες οἱ πλάνες, οἱ τρόποι ζωῆς, οἱ ἱδεολογίες, τὰ πολιτικὰ συστήματα, καὶ οἱ πολιτικοί , καὶ ὅσοι εἶναι πίσω ἀπὸ αὐτούς, ποὺ κυβερνοῦν τὶς χῶρες καὶ διαμορφώνουν τὸ πνεῦμα ποὺ χαρακτηρίζει τὶς κοινωνίες καὶ τοὺς λαοὺς διὰ τῆς νομοθεσίας, τῆς παιδείας καὶ τῆς ἀσταμάτητης προπαγάνδας καὶ ἐσχάτως διὰ τῆς ἀπροκάλυπτης βίας ἀπάτης καὶ ἐπιβολῆς, ποὺ ξεκινᾶ πλέον ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο. Σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς πλάνεμένες ὁδούς,  συμμετέχει καὶ κανοναρχεῖ ὁ διάβολος διὰ τῶν ὀργάνων του ὥστε ὅταν θὰ ἔρθῃ νὰ βρῇ προετοιμασμένο τὸ ἔδαφος, πλανημένους τοὺς ἀνθρώπους, μακρυὰ ἀπὸ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ καταφέρῃ νὰ προσκυνηθῇ ἀπὸ ὅλους.    

 «Ταύτας γὰρ τὰς πλάνας κατὰ μέρος συνεστήσατο ὁ διάβολος, ἀφιστῶν τοῦ Θεοῦ καὶ ἡρέμα τὴν ἑαυτοῦ προσκύνησιν ἀντεισάγων ἵν᾿ ὅταν μετὰ ταῦτα ἔλθῃ προητοιμασμένα εὑρηκὼς καὶ πεπλανημένους τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐκτὸς ὄντας τοῦ Θεοῦ τῆς βοηθείας, εὐχερῶς ἑαυτῷ δόξῃ κατορθοῦν τὸ σπουδαζόμενον, τουτέστι τὸ προσκυνηθῆναι αὐτὸν παρὰ πάντων ἀνθρώπων ... τὰς αἱρέσεις τὰς πολλὰς καὶ τὰς τῆς πλάνης ὁδοὺς ἁντὶ ὑποσκευῆς ὑπέθηκεν, ὥσπερ ἀψῖδα μεγίστην τὴν ἑαυτοῦ προσκύνησιν προπαρασκευάζων...» ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΟΨΟΥΕΣΤΙΑΣ PG 66 934

Αγίου Νικολάου Αχριδος_Περί του ότι "Δεν υπάρχει πιο ανόητο πράγμα από το να πεις: «Καλύτερα να πεθάνω ξαφνικά, να μη νιώσω το θάνατό μου!»"

 

 

O αμαρτωλός δημιουργεί διπλή απώλεια με τον ξαφνικό του θάνατο: πρώτα στον εαυτό του κι έπειτα στην οικογένειά του. Στον εαυτό του επειδή πεθαίνει αμετανόητος. Στην οικογένειά του επειδή αιφνιδιάζει τους συγγενείς του μ’ ένα αναπάντεχο χτύπημα κι αφήνει πίσω του εκκρεμότητες. Μακάριος είναι εκείνος που προτού πεθάνει δοκιμάζεται από κάποια αρρώστια, από τον πόνο. Σ’ αυτόν δίνεται η ευκαιρία να κάνει μία ανασκόπηση της ζωής του, να εξετάσει τις αμαρτίες του, να μετανοήσει για όλα τα κακά που έχει κάνει, για όλα τα καλά που δεν έκανε, να θρηνήσει με μετάνοια ενώπιον του Θεού, να καθαρίσει την ψυχή του με δάκρυα και να ζητήσει συχώρεση από το Θεό. Θά ‘χει την ευκαιρία να συγχωρέσει κι αυτός εκείνους που τον πρόσβαλαν, που τον έβλαψαν στη ζωή του, να χαιρετήσει όλους τους φίλους ή εχθρούς του, να θυμήσει στα παιδιά του το φόβο του Θεού, νά ‘χουν στο νου την ώρα του δικού τους θανάτου και να οπλίσουν την ψυχή τους με πίστη, προσευχή και καλά έργα.

Ας δούμε στην Παλαιά Διαθήκη πως πέθαναν οι άνθρωποι που ευαρέστησαν στο Θεό: ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, ο Ιωσήφ, ο Μωυσής κι ο Δαβίδ. Προτού πεθάνουν, όλοι τους είχαν αρρωστήσει. Όσο κράτησε η αρρώστια τους, το όνομα του Θεού δεν έλειπε από τα χείλη τους. Άφησαν όλοι καλή κληρονομιά στους απογόνους τους και τους ευλόγησαν. Αυτός είναι θάνατος δίκαιου ανθρώπου.

Ίσως διερωτηθείς: Μα δεν πέθαναν πολλοί από τους δίκαιους στη μάχη,

Ἀθήνα 1893

Διωκόμενος.Περιπλανώμενος. Ἄσιτος. Κατασυκοφαντημένος. Ἄστεγος. Ὑπῆρχε μεγάλη ἀνεργία στήν Ἀθήνα τότε. Ἡ πολυπληθής ἐργατική τάξη τῆς ἀνέχειας καί τῆς βιοπάλης ζοῦσε σέ χαμόσπιτα, σέ καλύβες καί παράγκες γύρω ἀπό τό Γκαζοχώρι. Ὅσοι δέν ἔβρισκαν δουλειά, κατέληγαν ζητιάνοι στούς δρόμους τῆς πρωτεύουσας, ἐνῶ τά ἀνήλικα παιδιά ἦταν σκλάβοι σέ σπίτια ἤ μαγαζιά γιά ἕνα κομμάτι ψωμί.
Συχνά ἔβλεπε κανείς ἡλικιωμένους ἀνθρώπους νά πεθαίνουν στό δρόμο εἴτε ἀπό ἀσιτία εἴτε ἀπό ψῦχος καί νά κάνουν ἔρανο γιά νά τούς θάψουν.
Ὁ Ἅγιος νοίκιασε ἕνα χαμόσπιτο στήν περιοχή τοῦ Ρέντη ,στό σπίτι μιᾶς ἀπλοϊκῆς κυρίας ,τῆς κυρίας Ἀνδρομάχης .Πήγαινε στήν Εὔβοια, στήν Λαμία ὡς ἱεροκήρυκας..Ὑπέμεινε σιωπηρά..Προσευχόταν ἀτελείωτες ὧρες. Ἡ πείνα τόν βασάνιζε πολύ. Εἶχε μέρες νά φάει καί μῆνες νά πληρώσει τό ἐνοίκιο .Ἔγραφε κάποια βιβλία καί ἥλπιζε σέ αὐτά.
Ἡ σπιτονοικοκυρά του κάποια στιγμή συνειδητοποίησε πῶς ἐπί τρεῖς ἡμέρες ἦταν κλεισμένος στό δωμάτιό του. Ἀνησύχησε . Χτύπησε τήν πόρτα καί βλέπει τόν Ἅγιο νά κάθεται μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο καί νά προσεύχεται ὑπερυψούμενος.
Πάνω ἀπό τό ἔδαφος . Στόν ἀέρα!!!
Μόνο ὅταν ἄνοιξε ἡ πόρτα κατάλαβε ὁ Ἅγιος ὅτι κάποιος μπῆκε μέσα καί τότε προσγειώθηκε στά γήϊνα μέτρα.
Τόν κοίταξε ἔντρομη ἡ εὐσεβής γυναῖκα. Τοῦ λέει: Εἶστε Ἅγιος ἄνθρωπος ,ξεχᾶστε τά ἐνοίκια, ξεχᾶστε τα ὅλα, σᾶς τά χαρίζω. Φιλοξενῶ στό σπίτι μου ἕναν Ἅγιο.
Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως , ὁ Μέγας καί Θαυματουργός Ἰεράρχης .


ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ἀθήνα 1893 . (trelogiannis.blogspot.com)

amethystos

Η εδώ λειτουργία είναι ομοιότατη με την ουράνια, έλεγε ο άγιος Πορφύριος.

 

Οι άγιοι φαίνεται, παρίστανται και στην ουράνια λειτουργία. Κάποιοι είδαν τον άγιο Πορφύριο να μεταλαμβάνει αοράτως. Μα η αγία Γερόντισσα Γαλακτία προσπαθούσε και να τα περιγράψει από τον ενθουσιασμό και την αγάπη της.

-Πάτερ, πάτερ είδα τον μεγάλο Δέσποτα! Τον Ιησού Χριστό! Λειτουργούσε σε υπέρλαμπρο ναό. Σήκωνε έτσι τα μάτια και τα χέρια του. Κόσμος πολύς. Ετούτος, ο αρχάγγελος Μιχαήλ στεκόταν κλαρίνο ομπρός του. Φοβερός και αστραφτερός, αλλά ακίνητος...Δεν μπορώ, θα πάω εκεί. Το απάνω σπίτι χωρεί μιλιούνια...Θαρρείς πως είναι μακριά; Ένα σκαλοπατάκι κι άλλο ένα και μπαίνεις μέσα... Πήγα στο πάνω σπίτι απόψε, μου κάνανε μεγάλη υποδοχή οι κοπέλες. Με ρένανε λουλούδια. Εκεί είναι το σπίτι, εδώ είναι καλυβάκι. Φωτεράδα, πανηγύρι!

Ουδείς, ουδείς έχει δει τον άναρχο Πατέρα. Βλέπουμε μόνο τη δύναμή του, την πρόνοιά του, τη δόξα του. Το άγιο Πνεύμα συνεχώς από πάνω μας. Κινείται με μεγάλο ήχο, αλλά δεν το ακούει κανείς. Τον Χριστό όμως... τώρα να του πεις έλα στην αγκαλιά μου...θα έρθει! Τόσο κοντά μας είναι. Προσεύχομαι πολύ στον Άναρχο Πατέρα. Είναι αυστηρός αλλά και Πανάγαθος. Γεμάτος μακροθυμία και αγάπη. Το ίδιο είναι και οι τρεις. Τα άλλα δύο πρόσωπα έχουν ένα σεβασμό στον Πατέρα. Ο Υιός έγινε σαν κι εμάς κι έχουμε περισσότερο θάρρος και οικειότητα!
Η εδώ λειτουργία είναι ομοιότατη με την ουράνια, έλεγε ο άγιος Πορφύριος. Αύριο είναι Κυριακή!

Anna Kostak-mar

amethystos

ΒΥΖΑΝΤΙΟ: Η επιστημονική αναγνώριση του παγκόσμιου θετικού ρόλου του!

   

Η χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε δύο «μειονεκτήματα»: ήταν ελληνόφωνη και ορθόδοξη. Έτσι, οι δυτικοί ιστορικοί επινόησαν τις περιόδους «Μεσαίωνας» και «Ύστερη Αρχαιότητα» για να της αφαιρέσουν την αίγλη και το πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια Ιστορία και να την πετάξουν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας…

του Laurent Guyénot 1

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Το Βυζάντιο είναι ένας πολιτισμός βυθισμένος στο σκοτάδι της ιστορίας, σβησμένος από την ιστοριογραφία υπό την πίεση του ευρωπαϊκού μυθιστορήματος. Μπορείτε να διαβάσετε εκατό βιβλία για τον «Μεσαίωνα» χωρίς να το ακούσετε ποτέ. Αν σας μιλήσουν για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, θα είναι γενικά να την παρουσιάσουν ως μια όψιμη, ανατολική και παρακμιακή εκδοχή της μίας και αληθινής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αυτής της Δύσης που εξαφανίστηκε κάπου μεταξύ του 3ου και 5ου αιώνα, και ως ξένη ή περιθωριακή του μεσαιωνικού ευρωπαϊκού πολιτισμού, ή ακόμη και ως ανατρεπτικό στοιχείο αυτού του πολιτισμού. Το επίπεδο άγνοιας και προκατάληψης για το Βυζάντιο συνεχίζει να είναι υποδειγματικό στη Γαλλία. Αυτό φαίνεται καλά στο βιβλίο 850 σελίδων του μεσαιωνιστή Jérôme Baschet, για τον Φεουδαρχικό πολιτισμό(Flammarion, 2006), που αφιερώνει μόνο μια σύντομη ενότητα στο Βυζάντιο, με τίτλο «Η βυζαντινή παρακμή» , πριν από την ενότητα «Ισλαμική λαμπρότητα» . Ο συγγραφέας αρκείται σε μια επιτακτική κρίση για «την υπερηφάνεια της Κωνσταντινούπολης, την αξίωση της να ενσαρκώνει τις αιώνιες αξίες της Ρώμης και να συνιστά την εκλεκτή αυτοκρατορία του Θεού, την περιφρόνησή της επίσης για όλους τους εξωτερικούς λαούς, συμπεριλαμβανομένων των χριστιανών της Δύσης, που αφομοιώθηκαν λίγο πολύ ρητά  από τους βαρβάρους».

Ευτυχώς, δεν είμαστε πια εκεί στον αγγλόφωνο κόσμο (για να μην αναφέρουμε φυσικά τη Ρωσία και την Ελλάδα). Ο νεαρός ανερχόμενος αστέρας των βυζαντινών σπουδών, ο ελληνικής καταγωγής Αμερικανός Αντώνιος Καλδέλλης², θα σας το διδάξει, για παράδειγμα:

Στην καμπή της πρώτης χιλιετίας, η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης ήταν το αρχαιότερο και πιο δυναμικό κράτος στον κόσμο και περιλάμβανε τα πιο πολιτισμένα μέρη του χριστιανικού κόσμου. Τα σύνορά της, τα οποία για πολύ καιρό υπερασπίζονταν τα γηγενή μεθοριακά στρατεύματα, επεκτάθηκαν χάρις στον πιο πειθαρχημένο και τεχνολογικά προηγμένο στρατό της εποχής του. Η ενότητα της βυζαντινής κοινωνίας βασίστηκε στην ισότητα του ρωμαϊκού δικαίου και στη βαθιά αίσθηση μιας κοινής, αρχαίας ρωμαϊκής ταυτότητας· εδραιώνεται από την αποτελεσματικότητα μιας πολύπλοκης γραφειοκρατίας· τρέφεται και ενισχύεται από τους θεσμούς και τις αρχές της Χριστιανικής Εκκλησίας· μετουσιώνεται από την ελληνική ρητορική· και επιβεβαιώνεται από το πέρασμα δέκα αιώνων. Στο τέλος της βασιλείας του Βασιλείου Β' (976-1025), της μακροβιότερης στη ρωμαϊκή ιστορία, το έδαφός του περιλάμβανε τη Μικρά Ασία και την Αρμενία, τη Βαλκανική Χερσόνησο νότια του Δούναβη και τις νότιες περιοχές της Ιταλίας και της Κριμαίας. Η Σερβία, η Κροατία, η Γεωργία και ορισμένα αραβικά εμιράτα στη Συρία και τη Μεσοποταμία είχαν αποδεχθεί το καθεστώς υποτέλειας.

Στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας!...

Το 1018, διαβάζουμε ακόμη, ο ίδιος Βασίλειος ήταν «ο ισχυρότερος και νικηφόρος κυρίαρχος του χριστιανικού κόσμου» . Αυτός είναι ο λόγος που ο Μέγας Βλαδίμιρος (980-1015), τον οποίο Ρώσοι και Ουκρανοί διεκδικούν ως ιδρυτή και προστάτη του έθνους τους, παντρεύτηκε την αδελφή του Βασιλείου, υιοθέτησε την πίστη της και έχτισε μια εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο. Ο νεαρός Γερμανός αυτοκράτορας Όθωνας Γ' (996-1002), ο ίδιος μισοβυζαντινός μέσω της μητέρας του, επρόκειτο να παντρευτεί την ανιψιά του Βασιλείου όταν πέθανε σε ηλικία 21 ετών. Τα πάντα στην οθωνική αυλή διαμορφώθηκαν στο πρότυπο του Βυζαντίου, μέχρι τον τίτλο του kaiser (δανεισμένος, όχι από το λατινικό caesar, αλλά από τον ελληνικό τύπο kaisar).

Σε αυτό το σημείο, αν νομίζατε ότι είχατε μια αρκετά καλή ιδέα για τον μεσαιωνικό πολιτισμό στις αρχές του 11ου αιώνα, που αποκτήθηκε μέσα από εκατοντάδες ώρες ανάγνωσης εξειδικευμένων βιβλίων, θα εκπλαγείτε. Μπορεί να αρχίσετε να υποψιάζεστε ότι η παραδοσιακή σας άποψη για τον «Μεσαίωνα» δεν είναι εντελώς ολοκληρωμένη, ότι είναι απλώς ένα κομμάτι μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας, το μεγαλύτερο κομμάτι της οποίας έχει σκιστεί και πεταχτεί. Ξεκινήσατε να το ψάχνετε στον παροιμιώδη σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Βρίσκεστε ήδη στον δρόμο προς τον «βυζαντινό ρεβιζιονισμό» .

Δεν είχα ακούσει ποτέ αυτή την έκφραση, «βυζαντινός ρεβιζιονισμός» , μέχρι που ένα άρθρο μου έδωσε αυτή την ετικέτα λόγω των χρονολογικών μου ερωτήσεων. Δεν ήταν κομπλιμέντο, αλλά αποφάσισα να το τιμήσω ούτως ή άλλως με αυτό το άρθρο. Θα εξηγήσω τι είναι ο «βυζαντινός ρεβιζιονισμός» και γιατί είναι το κλειδί της παγκόσμιας ιστορίας, ο άξονας γύρω από τον οποίο αρχίζει να γράφεται μια νέα παγκόσμια ιστοριογραφία, απαλλαγμένη από τον εθνοκεντρισμό που ήδη κατήγγειλε ο ¨Οσβαλντ Σπένγκλερ. Ο Βυζαντινός Ρεβιζιονισμός σας δίνει περισσότερα από μια γεύση από αυτές τις καρμικές δυνάμεις που κινούν τους πολιτισμούς και μπορεί ακόμη και να σας βοηθήσει να μαντέψετε προς ποια γενική κατεύθυνση πηγαίνει ο κόσμος. Αυτή είναι μια από τις πιο συναρπαστικές αναζητήσεις για την ιστορική αλήθεια που έχω βιώσει ποτέ. Το όνομα που εμφανίζεται πρώτο αν ψάξετε στο google τον βυζαντινό ρεβιζιονισμό είναι αυτό του Αντώνη Καλδέλλη, τον οποίο μόλις ανέφερα (δείτε τη λίστα με τις δημοσιεύσεις και τα βίντεό του στο kaldellispublications.weebly.com ). Αλλά στην πραγματικότητα, ο βυζαντινός ρεβιζιονισμός μπορεί να αναχθεί στον Βρετανό ιστορικό Σερ Στίβεν Ράνσιμαν (1903-2000), του οποίου η τρίτομος Ιστορία των Σταυροφοριών (το μόνο βιβλίο του μεταφρασμένο στα γαλλικά) εξακολουθεί να θεωρείται θεμελιώδης. Πριν από τον Ράνσιμαν ήταν ο Ρώσος Τζορτζ Οστρογκόρσκι. Και ας μην υπερβάλλουμε: στη Γαλλία, ο Συλβαίν Γκουγκενέιμ τα πάει αρκετά καλά, και υπάρχουν μερικά καλά έργα για το Βυζάντιο, μεταξύ των οποίων επισημαίνω αυτό της Ελένη Αρβελέρ, Η πολιτική ιδεολογία της βυζαντινής αυτοκρατορίας (1975).

Ο Ράνσιμαν είπε την ιστορία του Βυζαντίου με αυστηρότητα και ενσυναίσθηση, ενώ ο Καλδέλλης ασχολείται περισσότερο με τις θεωρίες για το Βυζάντιο. Το άρθρο αυτό είναι εμπνευσμένο κυρίως από τις διατριβές του για τον βυζαντινό πολιτισμό.

«Βυζαντινή εποχή»

Ο βυζαντινός ρεβιζιονισμός ξεκινά με την επαναφορά της Κωνσταντινούπολης στον χάρτη. Ήταν μακράν η μεγαλύτερη πόλη του χριστιανικού κόσμου σε όλο τον Μεσαίωνα. Γύρω στο έτος 1000, τα τείχη της θα μπορούσαν να περιέκλειαν τις δέκα μεγαλύτερες πόλεις της Δύσης. Υπολογίζεται ότι τον 12ο αιώνα ο πληθυσμός της πλησίαζε το ένα εκατομμύριο, συμπεριλαμβανομένων των προαστίων. Η μεγαλοπρέπεια και ο πλούτος της εξέπληξαν όλους τους νεοφερμένους: «δεν υπήρχαν ποτέ, στις σαράντα πλουσιότερες πόλεις του κόσμου, τόσα αγαθά όσο αυτά που βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη», έγραφε ο Robert de Clari, ένας από τους σταυροφόρους που την λεηλάτησαν το 1204. Μέχρι αυτή την καταστροφή της Τέταρτης Σταυροφορίας, η Κωνσταντινούπολη ήταν το μεγαλύτερο εμπορικό σταυροδρόμι στον κόσμο, που συνέδεε την Κίνα, την Ινδία, την Αραβία, την Ευρώπη και την Αφρική. Όλα τα ευρωπαϊκά βλέμματα ήταν στραμμένα σε αυτήν.

Έχοντας ξαναβάλει την Κωνσταντινούπολη στο κέντρο του χάρτη, πρέπει επίσης να της δώσουμε τη θέση που της αξίζει στο μεγάλο χρονικό της ιστορίας. Γράφει ο Αντώνης Καλδέλλης:

 Ο βυζαντινός πολιτισμός ξεκίνησε όταν υπήρχαν ακόμα άνθρωποι που μπορούσαν να διαβάζουν και να γράφουν αιγυπτιακά ιερογλυφικά. Το μαντείο των Δελφών και οι Ολυμπιακοί Αγώνες εξακολουθούσαν να υπάρχουν· και ο κύριος θεός της λατρείας στην ανατολή ήταν ο Δίας. Στο τέλος του Βυζαντίου, ο κόσμος είχε κανόνια και τυπογραφεία, και μερικοί άνθρωποι που ήταν μάρτυρες της πτώσης της Κωνσταντινούπολης το 1453 έζησαν για να ακούσουν για το ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου στον Νέο Κόσμο. Χρονολογικά, το Βυζάντιο εκτείνεται σε ολόκληρο το τόξο από την αρχαιότητα έως την πρώιμη σύγχρονη περίοδο και η ιστορία του είναι στενά συνδεδεμένη με αυτή όλων των σημαντικότερων παραγόντων της παγκόσμιας ιστορίας σε αυτήν την πλευρά του Ινδού.

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι η έκφραση «Μεσαίωνας» , που επινοήθηκε κατά την Αναγέννηση για πολεμικούς, ακόμη και προπαγανδιστικούς σκοπούς, προδίδει την ιστορική πραγματικότητα παρά την υπηρετεί. Αυτά τα χίλια χρόνια πρέπει να μετονομαστούν σε «Βυζαντινή Εποχή» . Σε αντίθεση με τον Μεσαίωνα, του οποίου τα χρονολογικά και γεωγραφικά περιγράμματα αποτελούν αντικείμενο ατελείωτων συζητήσεων, το Βυζάντιο είναι εξαιρετικά εύκολο να αναγνωριστεί. «Δεν υπάρχει ούτε ασάφεια ούτε χρονολογική ασάφεια εδώ.»

Δεκάδες πανάκριβα ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού βρίσκονται βυθισμένα σε βάθος 5 μέτρων για τις ανάγκες της Ατζέντας 2030

 

Επιχείρηση τρόμου (εθνικής) ήττας, παραίτησης του πληθυσμού από θέληση και πάθος για ζωή

28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2023 04:09





Hεπιχείρηση τρόμου (εθνικής) ήττας, παραίτησης του πληθυσμού από θέληση και πάθος για ζωή με στόχο τον φυσικό θάνατο σύμφωνα με τις επιταγές της ατζέντας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

By The Wrong Man

Σύμφωνα λοιπόν με ρεπορτάζ και εικόνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας δεκάδες πανάκριβα ελικόπτερα των ενόπλων δυνάμεων και συγκεκριμένα της Αεροπορίας Στρατού που έδρευαν στο 1ο ΤΑΞΑΣ στο Στεφανοβίκειο του Βόλου (τα εξοπλιστικά προγράμματα να έχουν συμβάλει στην εκτόξευση του δημοσίου χρέους στη διάρκεια της μεταπολίτευης) βρίσκονται βυθισμένα ακόμη και σε βάθος 5 μέτρων όπως μεταδίδει χαρακτηριστικά ο ιστότοπος pronews.gr.


Αυτό πλέον το παραδέχονται σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ και στελέχη του ΓΕΕΘΑ με την επωδό σε συντάκτη του pronews.gr που έθεσε σχετικό ερώτημα ότι «Δεν μπορούμε να λέμε πλέον ψέματα, αλλά πρέπει να καταλάβουν οι πολίτες ότι κάναμε ότι μπορούσαμε για να τα ανελκύσουμε από υπόστεγα που έμοιαζαν με κλειστές υδάτινες δεξαμενές. Ότι μπορεί να σωθεί, θα σωθεί».

Τι ελικόπτερα βυθίστηκαν σε βάθος πέντε μέτρων: ΑΗ-64 Apache, ΟΗ-58D Kiowa, UH-1H/D Huey κλπ.


Πληροφορίες, μη διασταυρωμένες μιλάνε για επτά ΑΗ-64 Apache και για «πολλά άλλα των λοιπών τύπων».

Ο Φλώρος διαψεύδει ότι υπάρχει έστω και η ελάχιστη απώλεια ελικοπτέρων, αλλά εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούμε επιτέλους να παίζουμε τις κουμπάρες με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κ.Φλώρο.

O ιστότοπος pronews.gr ζητά να υπάρξει άμεση εισαγγελική έρευνα και “αν εμείς λέμε ψέματα να διωχθούν οι υπεύθυνοι του pronews.gr και του defencenet.gr, αν λέει ψέματα ο Φλώρος, όπως είπε στην σφαγή που προκάλεσε στην Λιβύη, να παραπεμφθεί στο Στρατοδικείο άμεσα.


Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Δεν αρκεί πλέον η παραίτησή του. Και το ίδιο ισχύει και για τον Αρχηγό του Στρατού.

Άφησαν και βούλιαξε το πλέον μάχιμο κομμάτι της Αεροπορίας Στρατού και τώρα ζητάνε «και τα ρέστα».

Γιατί δεν υπάρχει εισαγγελική έρευνα; Τι θα πει «Το αεροδρόμιο του Στεφανοβικείου παραμένει επιχειρησιακό. Όλα τα Ε/Π εντός αυτού είναι ασφαλή»που ανακοίνωσε με θράσος το ΓΕΣ;

Ποιος μπορεί να εκδίδει τέτοιες ανακοινώσεις χωρίς να τιμωρείται με ατιμωτική καθαίρεση και φυλάκιση;

Εκτός και αν «κρατάει» από κάπου ο Φλώρος την πολιτική ηγεσία και όχι μόνο του υπουργείου αλλά και της χώρας.

Να θυμίσουμε ότι τοπικά μέσα αποκάλυψαν σήμερα ότι «Δύτες βούτηξαν στα νερά της λίμνης και τοποθέτησαν μεγάλα μπαλόνια κάτω από τα ελικόπτερα, όπως γίνεται και σε περιπτώσεις ναυαγίων, ώστε να τα σηκώσουν στην επιφάνεια και να τα παραλάβει γερανός.

Μάλιστα όπως αναφέρεται, αμέσως μετά την ανάσυρση κάθε ελικοπτέρου σβήνεται ο αριθμός του ώστε να μην είναι αναγνωρίσιμο και στη συνέχεια καλύπτεται με ειδικό κάλυμμα για να γίνει η μεταφορά στο 304 ΠΕΒ.

Εκεί θα αφήσουν τα ελικόπτερα να στεγνώσουν και εν συνεχεία θα τα καθαρίσουν από τις λάσπες ώστε να κάνουν μελλοντικά δοκιμές στα συστήματά τους και να δουν εάν είναι λειτουργικά ή χάθηκαν για πάντα»!

Τι να πρωτοθυμηθούμε από τις ψευδείς ανακοινώσεις των ΓΕΣ-ΓΕΕΘΑ (για να απαντήσει το ΓΕΣ πρέπει να εγκριθεί από το ΓΕΕΘΑ).

Θα αναφέρουμε την πιο χαρακτηριστική της 9ης Σεπτεμβρίου από το ΓΕΣ:

«Το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνει ότι, το σύνολο των Ελικοπτέρων (Ε/Π) που σταθμεύουν στην έδρα της 1ης Ταξιαρχίας Αεροπορίας Στρατού (1ης ΤΑΞΑΣ) στο Αεροδρόμιο (Α/Δ) του Στεφανοβικείου Βόλου, έχει μεταφερθεί με ασφάλεια σε στεγνή πίστα εντός του Α/Δ, σύμφωνα με τις υφιστάμενες, ισχύουσες και πάγιες διαδικασίες περί ασφάλειας υλικού και εγκαταστάσεων.

Αρχικά σύμφωνα με τα ισχύοντα πρωτόκολλα μεταφέρθηκαν όλα τα λειτουργικά, εν χρήσει και επιχειρησιακά Ε/Π. Στην συνέχεια τελευταία μετακινήθηκαν τα Ε/Π (UH-1H) που έχουν χαρακτηριστεί ανενεργά λόγω παλαιότητας (60 ετών) και αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία από ετών.

Αυτά απεικονίζονται σε φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Το αεροδρόμιο του Στεφανοβικείου παραμένει επιχειρησιακό. Όλα τα Ε/Π εντός αυτού είναι ασφαλή.

Εξυπακούεται ότι τηρείται ετοιμότητα μετασταθμεύσεως και σε άλλες βάσεις της περιοχής ή και αλλού, σύμφωνα με τα ισχύουσες πάγιες διαδικασίες (πρωτόκολλα), αν η δυναμική κατάσταση του φαινομένου το επιβάλλει.»

Εάν λοιπόν ισχύουν οι πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, το ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ είπαν ψέματα πως το σύνολο των ελικοπτέρων της 1ης ΤΑΞΑΣ «έχει μεταφερθεί με ασφάλεια σε στεγνή πίστα».

Γιατί το Σαββατοκύριακο έγινε ανάσυρση ελικοπτέρων τα οποία είχαν παραμείνει βυθισμένα στο νερό τουλάχιστον 15 ημέρες!

Να σημειωθεί ότι όταν αποκαλύφθηκε ότι μέρος της βάσης του Στεφανοβίκειου είχε βουλιάξει στο νερό και ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού είχαν… βυθιστεί, το ΓΕΣ το είχε αρνηθεί λέγοντας ότι τα ελικόπτερα που παρουσιάζονταν στις φωτογραφίες της ντροπής, ήταν «ανενεργά» και έχουν «αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία από ετών»!

Γιατί συμβαίνουν όμως όλα αυτά; Δείτε γιατί>

Η διαχείριση κατασκευασμένων-εργαστηριακών “κρίσεων” γίνεται πλέον αντιληπτή απ΄όλο και μεγαλύτερες μάζες του πληθυσμού.

Από την κατασκευασμένη planδημία στις εργαστηριακές πυρκαγιές ανά το κόσμο, στις εργαστηριακές πλημμύρες, στην εργαστηριακή πρόκληση ολέθρου στο φυσικό περιβάλλον ταυτόχρονα με την εργαλειοποίηση της οικονομίας για την παραγωγή του οικονομικού τρόμου και της φτωχοποίησης.