Ο άγιος Σισώης ο Μέγας (γιορτάζει 6 Ιουλίου) είναι ένα από τα μέλη της Dream Team της Ερήμου.
Έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και ανήκει στην πρώτη γενιά μεγάλων ασκητών που ακολούθησε το Μέγα Αντώνιο.
Στα ασκητικά & τα αγιολογικά κείμενα χαρακτηρίζεται Όσιος (=άγιος
μοναχός) Σισώης ή Αββάς (=πατέρας) Σισώης. Το βιογραφικό του, με
συντομία, έχει έτσι (από εδώ):
Ο Όσιος Σισώης έλαμψε με την πνευματική του σύνεση, την ταπεινοφροσύνη, τη φιλαδελφία και το ενδιαφέρον του στο να επιστρέψει και ένα μόνο αμαρτωλό. Μεταξύ των ασκητών αναδείχτηκε ονομαστός και μέγας, αθλητής της πρώτης γραμμής, τύπος εγκρατείας, αλλά και ψυχή πού προσευχόταν για δικαίους και αδίκους, πλούσιους και φτωχούς, άρχοντες και ιδιώτες, κληρικούς και λαϊκούς και γενικά για όλο τον κόσμο.
Στη γη ήταν, αλλά η ζωή του ήταν ουράνια. Υψωμένος πάνω από τη σάρκα, που χαλιναγωγούσε τέλεια με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τη θεία κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού. Η μνήμη του μένει υπόδειγμα σ' όσους θέλουν την ασκητική ζωή, για να είναι γνήσιοι και πραγματικοί ασκητές, όχι μόνο με την αντοχή του σώματος, αλλά και με την πνευματική αναγέννηση και τη λάμψη της αρετής.
Από τη βιογραφία του αγίου ένα
περιστατικό έγινε ιδιαίτερα γνωστό και απεικονίστηκε πολλές φορές στις
ορθόδοξες εικόνες: η επίσκεψή του στον τάφο του Μεγαλέξανδρου.
Εκεί ο άγιος συνειδητοποίησε βαθύτατα τη
ματαιότητα της γήινης δόξας και της βασιλικής εξουσίας και θρήνησε για
την κοινή μοίρα των ανθρώπων, το θάνατο. Τότε φιλοσόφησε για το θάνατο
και τη ζωή, τα προσωρινά και τα αιώνια. Η φιλοσοφία αυτή του αγίου
Σισώη, και όλων των Πατέρων της ορθόδοξης πνευματικής κληρονομιάς, δεν
είναι λιγότερο σημαντική από τη φιλοσοφική στάση του Διογένη π.χ. (τον
οποίο, ως γνωστόν, είχε θαυμάσει ο Μ. Αλέξανδρος) ή από τη φιλοσοφία ως
"μελέτη θανάτου" κατά τον Πλάτωνα.
