Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Φωτόπουλος
Οὐσία γάρ τῆς καθ΄ἡμᾶς ἱεραρχίας ἐστί τά
θεοπαράδοτα λόγια, ἤγουν ἡ τῶν θείων Γραφῶν ἀληθινή ἐπιστήμη, καθώς ὁ
μέγας ἀπεφήνατο Διονύσιος∙ εἰ δέ ἀμφισβητοίη, καί μή ἀσμενίζοι οὕτω
ποιεῖν τε καί διδάσκειν, μή χειροτονεῖσθαι... (Β΄ Κανών τῆς Ζ΄ Οἰκουμ. Συνόδου).
Τά «θεοπαράδοτα λόγια», ἡ «ἀληθινή
ἐπιστήμη» τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἡ βάση τῆς ἱερωσύνης μας, τό θεμέλιο
τῆς ποιμαντικῆς μας καί τῆς ζωῆς μας. Μέ βάση τήν Ἁγία Γραφή πρέπει νά
ζοῦμε καί νά διδάσκουμε. Καί πρέπει νά τό κάνουμε ὄχι ἀμφισβητώντας τά
γεγραμμένα, ἀλλά μέ πίστη καί βεβαιότητα στήν ἀλήθεια τῶν θείων Γραφῶν
καί μέ χαρά («ἀσμενίζω» σημαίνει κάνω κάτι μέ χαρά καί εὐχαρίστηση).
Ἀλλιῶς δέν μποροῦμε, σύμφωνα μέ τήν Ζ΄ Οἰκουμ. Σύνοδο, νά εἴμαστε ἱερεῖς
καί ποιμένες.
Ἔτσι ἀμφισβητώντας κάποιος τήν ὀρθότητα
ὅσων γράφει ὁ ἀπ. Παῦλος στό πρῶτο κεφάλαιο τῆς πρός Ρωμαίους Ἐπιστολῆς
γιά τό φρικτό πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί ἐρωτοτροπώντας μέ τίς
σοφιστικές βλάσφημες καί ἀνόητες γνῶμες τῶν ψευδορθοδόξων καί τῶν
φιλελευθέρων προτεσταντῶν βρίσκεται ἤδη
