«….ω Παναγία μου, κόρη πάναγνη, καλή.
Κι ίσως φθάση κι ως εμένα και ν’ απλώση
Γαλήνη στην ψυχή μου την αμαρτωλή».
(Απαραίτητη διευκρίνηση: O διάλογος δεν αποτελεί αποτέλεσμα βιώματος προσωπικού, μιας και ο γράφων δεν διαθέτει τις χάρες, την παρρησία και τα χαρίσματα των αγίων, που είδαν και μίλησαν με τη Μητέρα μας ….. κι εδώ η Παναγία ακούει αλλά δεν απαντάει….μόνο κλαίει)
Παναγία. Απαύγασμα της Θείας Οικονομίας. Κόρη σεμνή. Προοίμιο σωτηρίας.
Καρπέ δακρύων του Αδάμ. Καταδίκη του αντιδίκου.
Είσαι το μόνο κτίσμα σε όλη τη δημιουργία, υλική και πνευματική που έφτασε στην πληρότητα του σκοπού, για τον οποίο υπάρχει η κτίση. Στην πληρέστερη δυνατή ενότητα με τον Θεό, στην πληρέστερη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ζωής.
Αν αποστάξεις απ’ τον ανθρώπινο αμπελώνα, στο πατητήρι των αρετών όλες τις ψυχές, εκ γενέσεως του κόσμου ως τα σήμερα, ο χυμός που θα στάξει η ανθρώπινη ύπαρξη, θα είναι ξυνόπικρος μπροστά στη γλυκύτητα που εκπέμπεις και στο άρωμα που αναδύεις.
Ο Άγιος Τριαδικός Θεός δεν άφησε καμία αμφιβολία για την ύπαρξή σου πολύ πριν γεννηθείς. Προϋπήρχες στο σωτηριώδες σχέδιο της Θείας Οικονομίας.
Προφητεύτηκες πάμπολες φορές την εποχή των προφητών, τότε που ο λαός του Θεού με αγώνα αλλά και πτώσεις, έψαχνε την περπατησιά του στο δρόμο της σωτηρίας. Και την πλήρωσε αυτή την περπατησιά με ιδρώτα πολύ και με αίμα.
Σε προτύπωσε πάμπολες φορές μες στην ιστορία, αλλά και μίλησε ξεκάθαρα με τα στόματα των προφητών αλλά και με τη δική Του φωνή, για τη στιγμή που θα εισέλθεις στην ιστορία του ανθρώπου. Παναγία Δέσποινα.
Ως πύλη κεκλεισμένη, λαβίδα που φέρει μέσα της πυρωμένο κάρβουνο (τον Κύριο), κατάφυτο δάσος, ράβδος βλαστήσασα και πολλές άλλες εικόνες-σκιές που προετοίμασαν την ανθρωπότητα για τον ερχομό σου.
Πρώτα βέβαια Παναγιά μου, ο Θεός μίλησε για Σένα και μετά για την ενανθρώπιση του Μεσσία. Όντας βιβλικό πρόσωπο ενώνεις Παλαιά με Καινή Διαθήκη.
Εκεί που ο Θεός απειλεί τον όφη. Μες στον Παράδεισο. Που να καταλάβει ο αντίδικος, ότι ο Θεός ομιλεί για το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και την σωτηριώδη ενανθρώπισή Του:
« καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν.» (Γεν. 3,15)
(Θα θέσω δε άσβεστον εχθρότητα μεταξύ σου και της γυναικός, μεταξύ των απογόνων σου και των απογόνων αυτής. Ενας δε απόγονος της γυναικός μόνης, αυτός θα σου συντρίψή την κεφαλήν και συ θα κεντήσης αυτού την πτέρναν)
Και η έχθρα αυτή σήμερα, καλά κρατεί Παναγιά μου. Οι εχθροί σου και εχθροί του Υιού σου σε νομίζουν μολυσματική. Κορδέλες εργοταξίου αποστατικές, κοσμούν τις εικόνες σου και όχι φρέσκα μυρίπνοα άνθη απ’ τα χέρια ευλαβών προσκυνητών.
Μασκοφόροι ανευλαβείς, δεν πλησιάζουν την εικόνα σου –που αντί για θυμιατό και λιβάνι, μυρίζει οινόπνευμα και αντισηπτικό- φοβούμενοι ασθένειες κι επιδημίες.
Επίσκοποι καγκελόφραξαν τα εικονίσματά σου και τα προσκυνητάρια σου, για το καλό της ανθρωπότητας.
