Για γέλια και για κλάματα!

 

Μας κάνουν πλύση εγκεφάλου πως η Ρωσία μας απειλεί, ενώ η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει τη Γροιλανδία από τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ! Ένα ακόμα εξαιρετικό κείμενο του δημοσιογράφου Γιώργου Χαρβαλιά για το μήλο της έριδος μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ. =>

  Κανένας οίκτος για τη… Δανία (Όταν φοβάσαι το Πούτιν, αλλά κινδυνεύεις από τον Τραμπ)

 

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Στα μέσα της περασμένης εβδομάδας οι λεγόμενοι «πρόθυμοι» της Ευρώπης, αυτοί δηλαδή που ξύνονται για καβγά με τον Πούτιν, εξέδωσαν μία δήλωση «συμπαράστασης» υπέρ της Δανίας. Σε αντίθεση με τις συνήθεις επιθετικές κορόνες η διατύπωση ήταν νερόβραστη και προσεκτική, σχεδόν φοβική θα σας έλεγα, γιατί δεν απευθυνόταν στους Ρώσους. Στον Τραμπ απευθυνόταν, εκλιπαρώντας τον εμμέσως να…ξανασκεφτεί το θέμα της Γροιλανδίας!

Έρχονται, λοιπόν, στιγμές που η διεθνής πολιτική προσφέρει κωμικά σκετς τόσο καλοδουλεμένα ώστε ούτε η πιο καυστική σάτιρα θα μπορούσε να επινοήσει. Ένα από αυτά αφορά τη σημερινή αγωνία της Δανίας, μιας χώρας που το τελευταίο διάστημα είχε πάρει τον ρόλο του ευρωπαϊκού κήρυκα κατά της «ρωσικής απειλής» προειδοποιώντας για έναν επικείμενο εφιάλτη: Ότι οι Ρώσοι θα μπουκάρουν στα σπίτια μας και δεν θα αφήσουν ρουθούνι.

Ωραίο το σενάριο για πολεμικό blockbuster, όμως η σοβαρότερη απειλή που αντιμετωπίζει σήμερα η Δανία δεν έρχεται από τη Ρωσία. Έρχεται από τον μέχρι πρότινος στενότερο σύμμαχό της. Τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ποτέ δεν έκρυψε ότι θεωρεί τη Γροιλανδία στρατηγικό λάφυρο και τη Δανία έναν απλώς ενοχλητικό ιδιοκτήτη.

Η πρόσφατη αμφισβήτηση, ακόμη και με την επίκληση επικείμενης στρατιωτικής εισβολής, αποτέλεσε πραγματική ψυχρολουσία για τη μικρή σκανδιναβική χώρα που νόμιζε ότι είχε ξεπεράσει τον σκόπελο και… ο θείος Ντόναλντ είχε αποκοιμηθεί.

Οι Δανοί, ξέρετε, είναι ένα είδος Ευρωπαίων… πολυτελείας. Εκμεταλλεύονται τη διαδικασία της ενοποίησης στη γηραιά ήπειρο, όπως και όποτε θέλουν, μετέχουν στις δομές α λα καρτ, με το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω, αρνήθηκαν (σοφά) να υιοθετήσουν το ευρώ και μέχρι πρότινος είχαν εξασφαλίσει μια σειρά εξαιρέσεων από συλλογικές δράσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας τις οποίες οι ίδιοι ανέστειλαν εν όψει της… ρωσικής απειλής.

Από τη δεκαετία του ’70 κατάφεραν να επιβάλουν τις ιδιοτροπίες τους με διαδοχικά δημοψηφίσματα που τρομοκρατούσαν τις Βρυξέλλες ότι θα χάσουν το… κελεπούρι και στο τέλος αποσπούσαν ένα είδος προνομιακής μεταχείρισης, ασύμμετρο σε σχέση με το μπόι και τη γεωπολιτική ισχύ της χώρας τους.

Οι Δανοί, βεβαίως, είναι πλούσιοι. Ανήκουν στον οικονομικά εύρωστο ευρωπαϊκό Βορρά. Αλλά ο πλούτος τους δεν οφείλεται σε κάποια μοναδικότητα, με εξαίρεση ίσως τον διεθνοπολιτικό τους πραγματισμό. Στις δύσκολες στιγμές επέλεγαν τη… βολική πλευρά της ιστορίας. 

Τον Απρίλιο του 1940 οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Δανία σχεδόν χωρίς να πέσει ντουφεκιά. Οι απώλειές τους περιορίστηκαν σε… δύο νεκρούς, λιγότερους δηλαδή από όσους χάθηκαν σε τροχαία δυστυχήματα κατά τη διάρκεια προετοιμασίας της επίθεσης!

Οι Γερμανοί εκτίμησαν αυτό το είδος της παθητικής παράδοσης και τους άφησαν στην ησυχία τους για μεγάλο διάστημα. Η χώρα δεν καταστράφηκε, όπως ακριβώς και στον Πρώτο Παγκόσμιο που τήρησε καθεστώς αυστηρής ουδετερότητας. Έτσι λοιπόν, στη νεότερη Ιστορία της η Δανία φρόντισε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις, να ελαχιστοποιήσει το κόστος από τις παγκόσμιες συρράξεις, αλλά και να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε εμπορικό πλεονέκτημα. Χωρίς πολεμικά ερείπια, εμφύλιες διενέξεις και χαμένες γενιές προσανατολίστηκε στη ναυτιλία και στο παγκόσμιο εμπόριο, με κολοσσούς όπως η Maersk, ανέπτυξε ισχυρή φαρμακοβιομηχανία με αιχμή τη Novo Nordisk, αξιοποίησε υδρογονάνθρακες στη Βόρειο Θάλασσα, επένδυσε στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλά ταυτόχρονα προστάτευσε και την πρωτογενή παραγωγή της, προσφέροντάς της εξαγωγικό προσανατολισμό.

Το πραγματικό πλεονέκτημα όμως των Δανών δεν ήταν η καινοτομία, αλλά η ικανότητα να αποφεύγουν τους καβγάδες. Μέχρι που πρόσφατα ψήφισαν για πρωθυπουργό μία ανόητη κυρία με εμμονές. Μία κυρία που έβλεπε στον ύπνο και τον ξύπνιο της τον Πούτιν να ορμά στο σπίτι της, αλλά σήμερα κινδυνεύει να χάσει τη Γροιλανδία από τον Τραμπ.

Η περίπτωση της Μέτε Φρεντέρικσεν είναι πραγματικά απίθανη. Από αυτές που ερμηνεύονται μόνο με κριτήρια απόλυτης βλακείας ή ιδιοτέλειας. Έπεισε τους Δανούς που την ψήφισαν ότι κινδυνεύουν και έσπευσε να στοιχηθεί μαζί με άλλους «χρήσιμους ηλίθιους» στο κλαμπ των προθύμων, απογειώνοντας το αφήγημα της ρωσικής απειλής με εμπρηστικές δηλώσεις.

Η κυρία Φρεντέρικσεν φαινόταν πεπεισμένη ότι o Πούτιν είχε βαλθεί να καταπιεί τη μικρή χώρα της. Γι’ αυτό και υποστήριζε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν πρέπει να σταματήσει ποτέ! Κατά την άποψή της ο Ζελένσκι πρέπει να ενισχύεται χρηματοδοτικά και στρατιωτικά μέχρι να σβήσει ο ήλιος, ώστε να κρατούνται οι Ρώσοι απασχολημένοι και να μην εισβάλλουν στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Αν ο συλλογισμός σάς φαίνεται αστείος, κρατήστε και ότι αναφορικά με την ίδια τη Δανία δεν έχει κανένα απολύτως ιστορικό υπόβαθρο. Οι βαλτικές χώρες, που δεν κρύβουν ασφαλώς και τις ναζιστικές τους συμπάθειες, ας υποθέσουμε ότι έχουν προηγούμενα με τους Ρώσους. Η Δανία, όμως, στη νεότερη Ιστορία της ουδέποτε έχει «ακουμπιστεί» με το ρωσικό έθνος. 

Τραυματική εμπειρία εδαφικού ακρωτηριασμού είναι αλήθεια ότι έχει υποστεί. Το 1864 στο Σλέσβιγκ Χόλσταϊν. Αλλά όχι από τους… Ρώσους, από τους Πρώσους!

Τον επόμενο αιώνα η Δανία γνώρισε και Κατοχή. Από τους Γερμανούς ναζί. Σοβιετικό άρμα μάχης οι Δανοί δεν έχουν δει παρά μόνο σε ταινίες. Κάπου εδώ, λοιπόν, αρχίζουν ο παραλογισμός και η γεωπολιτική ειρωνεία. Η πρωθυπουργός της Δανίας επένδυσε πολιτικά στον φόβο μιας ανύπαρκτης απειλής και υποτίμησε δραματικά τις βλέψεις ενός πανίσχυρου υποτιθέμενου συμμάχου. 

Σήμερα, λοιπόν, η Δανία, αιφνιδιασμένη και τρομοκρατημένη, μυξοκλαίει και ζητάει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Λυπούμαι, αλλά δεν θα συμμετέχω στο δράμα της, ούτε θα τη συμπονέσω. Αφήστε που, προσωπικά, αν ήμουν Γροιλανδός, θα προτιμούσα να με κυβερνάει ο Τραμπ με 100.000 δολάρια στην τσέπη παρά μία εμφανώς βλαμμένη που δεν κατάλαβε ποια είναι η απειλή για τη χώρα της.

Αλλά δεν είμαι Γροιλανδός. Έλληνας είμαι και θυμάμαι επίσης ότι η Δανία, χωρίς καν να είναι στο ευρώ, παρέδιδε μαθήματα δημοσιονομικής ηθικής την περίοδο των Μνημονίων. Τότε που η ελληνική κοινωνία κατέρρεε οικονομικά και θεσμικά η πολιτική σκηνή στη Δανία δεν διακρίθηκε για τη συμπόνια της. Αντιθέτως κυριάρχησε ένας λόγος απαξιωτικός, σχεδόν τιμωρητικός. Στη δανική Βουλή ακούστηκαν δηλώσεις για τα «40 χρόνια ελληνικής ανευθυνότητας», με συνέπεια η χώρα μας να παρουσιάζεται ως κραυγαλέο παράδειγμα προς αποφυγή.

Θυμάμαι επίσης και ότι ένας από τους πιο σκληρούς και ανάλγητους τοποτηρητές της τρόικας για λογαριασμό του ΔΝΤ ήταν Δανός. Ο ανεκδίηγητος κύριος Πολ Τόμσεν, που νόμιζε πως πραγματοποιεί περιοδεία σε αποικία της Υποσαχάριας Αφρικής.

Σήμερα, λοιπόν, η Δανία που μας κουνούσε το δάχτυλο την περίοδο των Μνημονίων, η ίδια Δανία που πρωτοστάτησε χωρίς κανέναν λόγο στο φαιδρό αφήγημα της ρωσικής απειλής, ανακαλύπτει ξαφνικά πανικόβλητη τον κυνισμό στις διεθνείς σχέσεις.

Ε, λυπάμαι, αλλά δεν συγκινούμαι. Όπως έστρωσε, ας κοιμηθεί.

πηγή 

Τρελογιάννης

Το ουκρανικό μέτωπο δεν υπάρχει πια

 Marcello Sinibaldi - 1 Νοεμβρίου 2025

Πηγή: Μαρτσέλο Σινιμπάλντι

Το ουκρανικό μέτωπο δεν υπάρχει πια. Μόνο θραύσματα εδάφους παραμένουν, απομονωμένες φρουρές, άνδρες εγκαταλελειμμένοι στην τύχη τους. Δεν υπάρχει γραμμή, αλλά ένα μωσαϊκό από ερείπια. Κι όμως, στην Ευρώπη, το παραμύθι συνεχίζεται: «Η Ρωσία χάνει», επαναλαμβάνεται η είδηση ​​με την αφοσίωση εκείνων που έχουν αντικαταστήσει την πίστη με την προπαγάνδα. Rai, Mediaset, La7, Sky: οι νέοι ομολογητές της κυρίαρχης σκέψης. Δεν βλέπουν ότι το μέτωπο έχει διαλυθεί, αλλά προσποιούνται ότι υπάρχει για να μην χρειαστεί να παραδεχτούν την αποτυχία της αφήγησής τους.
Δεν είναι οι Ρώσοι που το λένε αυτό, αλλά τα ίδια τα ουκρανικά κανάλια. Το DeepState, το πιο εθνικιστικό και μαχητικό από όλα, τώρα δεν χαρτογραφεί τίποτα. Δείχνει θύλακες απομονωμένων ανδρών, έντεκα χιλιάδες στρατιώτες παγιδευμένους σε παγίδες που κανείς δεν τολμά να ονομάσει: μαζικοί τάφοι που περιμένουν. Αναγκασμένοι να μείνουν, να πεθάνουν, να κρατήσουν ζωντανό τον θρύλο της «ηρωικής αντίστασης» που ο Ζελένσκι χρειάζεται για να παραμείνει στο προσκήνιο.
Η αλήθεια είναι ωμή και λιτή. Χιλιάδες Ουκρανοί ξεριζώνονται από τα σπίτια τους, φορτώνονται σε φορτηγά, στέλνονται στο μέτωπο χωρίς εκπαίδευση, θυσιάζονται σαν κρέας για κανόνια. Είναι η απεγνωσμένη κινητοποίηση μιας χώρας που δεν αγωνίζεται πλέον για να αμυνθεί, αλλά για να διατηρήσει μια εξουσία που έχει λήξει, στερούμενη νομιμότητας. Το Σύνταγμα της Ουκρανίας δεν επιτρέπει κυβέρνηση χωρίς εκλογές, αλλά όποιος τολμά να το αναφέρει αυτό κατηγορείται για προδοσία.
Το να σταθείς πραγματικά στο πλευρό των Ουκρανών σημαίνει να καταγγείλεις αυτή την απάτη: να αναγκάσεις ανθρώπους να πεθάνουν για να προσποιηθείς ότι υπάρχει μέτωπο. Είναι διπλή απάτη, προς τους στρατιώτες και τους πολίτες, και προσβολή προς μια Ευρώπη που ισχυρίζεται ότι είναι «δημοκρατική» ενώ χρηματοδοτεί την καταστολή ενός ολόκληρου λαού. Καμία φωνή δεν υψώνεται στους προοδευτικούς κύκλους, γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι η ΕΕ είναι συνένοχη, ότι αυτή η σφαγή χρησιμεύει μόνο για να σώσει το πρόσωπο όσων δεν ξέρουν πλέον πώς να ξεφύγουν.
Δυτικά όπλα εξαφανίζονται σαν το χιόνι στον ήλιο. Εκατοντάδες χιλιάδες τουφέκια έχουν εξαφανιστεί, δισεκατομμύρια ευρώ έχουν εξαφανιστεί. Κανείς δεν ξέρει πού κατέληξαν, αλλά όλοι προσποιούνται ότι ξέρουν. Εν τω μεταξύ, τα ευρωπαϊκά κεφάλαια εξατμίζονται και οι συντάξεις δεν καταβάλλονται επειδή, επίσημα, οι νεκροί δεν υπάρχουν. Είναι η μακάβρια λογιστική ενός συστήματος που κρύβει τα πτώματα για να αποφύγει την ενημέρωση των στατιστικών.
Αυτός ο πόλεμος θα μπορούσε να είχε τελειώσει πριν από τρία χρόνια. Η ρωσική πρόταση ήταν σαφής και απόλυτα λογική: αυτονομία για το Ντονμπάς, με βάση το Νότιο Τιρόλο, εγγυήσεις αμοιβαίας ασφάλειας μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας και αναγνώριση της Κριμαίας ως αυτό που ήταν πάντα: ρωσική γη. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να αποδεχτεί την πραγματικότητα. Αλλά η Δύση προτίμησε την ψευδαίσθηση μιας αδύνατης νίκης, πεπεισμένη ότι μπορούσε να διασπάσει τη Ρωσική Ομοσπονδία σε υπάκουα κρατίδια και να καταλάβει τους πόρους της. Σήμερα, μετά από τόση αιματοχυσία, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ισχυρότερη, πιο σαφή, πιο αποφασισμένη Ρωσία.
Και το Κίεβο; Το Κίεβο είναι πλέον ένα κούφιο σύμβολο. Η «πρωτεύουσα της ελευθερίας» έχει γίνει γραφείο αντιπροσωπείας του ΝΑΤΟ. Οι αποφάσεις προέρχονται από την Ουάσιγκτον, οι οδηγίες από τις Βρυξέλλες, οι βόμβες από το Λονδίνο. Το μόνο που έχει απομείνει στους Ουκρανούς είναι το αίμα.
Η συνέχιση αυτού του πολέμου σημαίνει θυσία μιας ολόκληρης γενιάς: εικοσάχρονων που στάλθηκαν στο μέτωπο για να προστατεύσουν τη φήμη ενός καταρρέοντος καθεστώτος. Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση καυχιέται στις συνόδους κορυφής της και κηρύττει τη δημοκρατία, χρηματοδοτεί μια κυβέρνηση που έχασε προ πολλού το ηθικό της δικαίωμα να υπάρχει.
Το να στεκόμαστε στο πλευρό των Ουκρανών σήμερα σημαίνει να σταματήσουμε το ψέμα. Σημαίνει να τους σώσουμε από τον Ζελένσκι, όχι να σώσουμε τον Ζελένσκι με τη ζωή τους. Σημαίνει να θυμόμαστε ότι η ειρήνη δεν είναι ποτέ ταπείνωση, αλλά η μόνη δυνατή πράξη αλήθειας.
Η Ευρώπη σιωπά, αλλά η ιστορία όχι. Και θα γράψει, με σιδερένια ακρίβεια, ποιος ήθελε αυτόν τον πόλεμο και ποιος προσπάθησε να τον σταματήσει.

Il fronte ucraino non c’è più

Αγγλία, εθνοτικός βιασμός και υποταγή

 

 από τον Roberto Pecchioli

Βία στην Αγγλία

Ο συγγραφέας έχει το θλιβερό προνόμιο να είναι μεταξύ των πρώτων που μίλησε για τη ντροπή των μαζικών βιασμών στη Μεγάλη Βρετανία φτωχών λευκών κοριτσιών και αγοριών από συμμορίες ξένων, κυρίως Πακιστανών. Μια παρεκκλίνουσα σιωπή περιέβαλε αυτά τα γεγονότα, η οποία συνεχίστηκε για χρόνια. Μετά ήρθε η σφαγή τριών μικρών κοριτσιών στο Σάουθπορτ από έναν Αφρικανό με πιθανούς ισλαμιστικούς δεσμούς. Τα επεισόδια που ακολούθησαν τις λαϊκές διαδηλώσεις προκάλεσαν ένα κύμα συλλήψεων, συμπεριλαμβανομένου ενός εντεκάχρονου, σύμφωνα με τη χειρότερη βρετανική παράδοση. Ο Πρωθυπουργός Στάρμερ το έριξε στους διαδηλωτές, όχι σε εκείνους που διέπραξαν αποτρόπαιες πράξεις. Ωστόσο, μια από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες υποταγής, φόβου, βίας και πολιτικής χρήσης εξουσίας ήρθε ξανά στο φως.

Για πολλά χρόνια συμμορίες Πακιστανών και Ασιατών -σχεδόν όλοι Βρετανοί πολίτες- βίασαν, μερικές φορές σκότωσαν, έναν συγκλονιστικό αριθμό λευκών κοριτσιών και αγοριών χωρίς να γίνει τίποτα για να τους σταματήσει.
Οι τοπικές διοικήσεις - στα χέρια του Εργατικού Κόμματος - φοβούνταν τις «ρατσιστικές» αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια της μεταναστευτικής εκλογικής πελατείας τους, ενώ η δικαιοσύνη ήταν σιωπηλή και οι εθνικές κυβερνήσεις -συντηρητικές- αγνόησαν τα πάντα, παρά τις θαρραλέες καταγγελίες, που χαρακτηρίστηκαν ως ναζί ή ακροδεξιές.
Ένα εντυπωσιακό βραχυκύκλωμα, ένα φρικτό σκάνδαλο που ξαναξεκίνησε τις τελευταίες εβδομάδες από τις επιθέσεις του Έλον Μασκ στη βρετανική κυβέρνηση.

Ταυτόχρονα μαθαίνουμε για σεξουαλική παρενόχληση και βία - απόπειρα ή διαπραχθείσα - κατά γυναικών και κοριτσιών κατά τη διάρκεια των εορτασμών για το τέλος του έτους στο Μιλάνο. Μπορούμε σίγουρα να τους ορίσουμε ως εθνοτικούς βιασμούς, επεισόδια στα οποία συνδυάζονται βία, υποταγή, μίσος για τον λαό μας, περιφρόνηση του νόμου και των γυναικών.
Ένας πολιτισμός τελειώνει με τον πιο επαίσχυντο τρόπο χωρίς καν το θάρρος να υπερασπιστεί τις δικές του κόρες, φλυαρώντας για γυναικοκτονία και ετεροπατριαρχία όταν τα εγκλήματα διαπράττονται από Ευρωπαίους, σιωπώντας, δικαιολογώντας και τρέμοντας από φόβο αν τα εγκλήματα είναι έργο ξένων.

Η συμπεριφορά ορισμένων τομέων του φεμινισμού και του προοδευτισμού είναι αποκρουστική, αλλά η δειλία περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της ετοιμοθάνατης κοινωνίας μας.

Πρέπει να εξετάσουμε τις συνειδήσεις μας σχετικά με τα γεγονότα στην Αγγλία. Θα λέγαμε τα ίδια πράγματα, θα νιώθαμε την ίδια αγανάκτηση, θυμό, οργή, αν το –τρομερό– γεγονός είχε θύματα και βασανιστές αντίθετης εθνικής καταγωγής; Ναι, γιατί το κακό δεν έχει φυλή, αλλά δεν μπορούμε να ξεχνάμε ότι ο βιασμός του τρόπου ζωής και ύπαρξής μας είναι αποτέλεσμα διευκολυνόμενης μετανάστευσης, επιθυμητής άνωθεν.

Οι δυτικές ολιγαρχίες πιστεύουν ότι οι άνθρωποι και οι λαοί είναι εναλλάξιμοι, ότι η εθνική καταγωγή, οι αστικές, ηθικές και πνευματικές παραδόσεις δεν έχουν καμία σημασία. Είμαστε – εμείς και οι νεοαφιχθέντες – πιόνια σε ένα εγκληματικό παιχνίδι. Τίποτα δεν θα είναι όπως πριν, και γίνεται γκροτέσκο να ακούς για μετανάστευση ή απομάκρυνση μαζών που είναι πολύ μεγάλες για να κυβερνηθούν, πόσο μάλλον να απελαθούν. Και μετά, ποιον θα διώχναμε, αφού έχουμε μπερδέψει υπηκοότητα και εθνικότητα και έναν εντυπωσιακό αριθμό αλλοδαπών που δεν είναι μόνο ξένοι σύμφωνα με το νόμο;

Ένας Μιλανέζος φίλος, μιλώντας για τα γεγονότα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς στην πόλη, θυμήθηκε τα δεδομένα μιας ραγδαίας εξαφάνισης, επικαλούμενος τα μητρώα της ενορίας του, όπου το 2024 γιορτάζονταν τρεις κηδείες για κάθε βάπτιση. Ηθικά αφοπλισμένοι, γερασμένοι, φοβισμένοι, στείροι από επιλογή, ζούμε στον Τιτανικό ανάμεσα στη λήθη και τις μάταιες συζητήσεις. Στο Μιλάνο φαίνεται ότι το πρόβλημα είναι το κάπνισμα σε εξωτερικούς χώρους και όχι η γενική υποβάθμιση αυτού που ήταν το ηθικό κεφάλαιο της Ιταλίας.

Στην Αγγλία, όπως και στη Γαλλία, βρίσκονται πιο μπροστά στη διαδικασία της αποσύνθεσης. Το αύριο θα είναι χειρότερο, δεν έχει νόημα να κρύβεις την αλήθεια. Η αδιαφορία, η αδυναμία αντίδρασης, η αγανάκτηση προκαλεί ανησυχία, όλα δείχνουν ότι η ασθένεια έχει μπει σε μη αναστρέψιμη φάση. Οι θεσμοί είναι εχθροί: όταν αντιδρούν ιδιώτες, αστυνομικοί ή καραμπινιέροι, καταλήγουν υπό έρευνα αντί για τούς πολυεθνικούς εγκληματίες.

Η αγγλική περίπτωση είναι φρικτή, ο τρομερός δείκτης ενός επικείμενου αύριο.
Το λάθος μας: όποιος γίνει πρόβατο, τον τρώει ο λύκος. Στο βρετανικό μάγμα υπάρχουν τα πάντα: βία, παιδεραστία, σεξουαλική διαστροφή, σιωπή μιας συνένοχης εξουσίας, μείωση των θυμάτων σε αντικείμενα, η τρέλα της πολυπολιτισμικότητας (στην πραγματικότητα το πολιτισμικό κενό), ο φόβος, το ενδιαφέρον όχι λιγότερο ενόχων πολιτικών συμμοριών, από τούς“maranze” (πορτοκαλοκίτρινους) μετανάστες.
Ήδη το 2003, η βουλευτής των Εργατικών, Ann Cryer, κατήγγειλε ότι εκατοντάδες σεξουαλικές κακοποιήσεις γίνονταν στην πόλη του Rotherham, σχεδόν πάντα σε βάρος ανηλίκων, από «νεαρούς άνδρες της Νότιας Ασίας». Η μάχη της ξεκίνησε όταν επτά μητέρες ήρθαν κοντά της για να της αναφέρουν ότι οι κόρες τους είχαν βιαστεί από μέλη της πακιστανικής κοινότητας. Κανείς δεν πήρε στα σοβαρά τις ιστορίες τους. Το Εργατικό Κόμμα κατηγόρησε τήν Κράιερ για ρατσισμό, το μόνο ασυγχώρητο έγκλημα της Δύσης.

Ο δημοσιογράφος των Times , Andrew Norfolk ανακάλυψε την αλήθεια, παραδεχόμενος χρόνια αργότερα ότι δεν είχε μιλήσει από φόβο μήπως ευνοήσει την ακροδεξιά. Τότε κατάλαβε και άρχισε να παλεύει. Ως αποτέλεσμα της δουλειάς του, διαπιστώθηκε ότι τουλάχιστον χίλιοι τετρακόσιοι ανήλικοι, σχεδόν όλοι λευκοί από μέτριο κοινωνικό υπόβαθρο, είχαν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση για περισσότερα από δέκα χρόνια. Μια επίσημη αναφορά περιγράφει μια ανατριχιαστική κατάσταση: «πολλοί ανήλικοι βιάστηκαν από πολλούς άνδρες, μεταφέρθηκαν σε άλλες πόλεις στη βόρεια Αγγλία, απήχθησαν, ξυλοκοπήθηκαν και εκφοβίστηκαν. Μερικά, συμπεριλαμβανομένων εντεκάχρονων κοριτσιών, ήταν θύματα ομαδικών βιασμών και διακίνησης ναρκωτικών. Πολλοί περιχύθηκαν με βενζίνη και απειλήθηκαν ότι θα τους κάψουν ζωντανούς, τους απείλησαν με πυροβόλα όπλα, τους αναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν βάναυσους βιασμούς και τους απείλησαν ότι θα ήταν επόμενοι αν έλεγαν κάτι».

Μετά την κακοποίηση, μερικά κορίτσια εθίστηκαν στα ναρκωτικά και το αλκοόλ. άλλοι πάσχουν από διαταραχή μετατραυματικού στρες και ψυχολογικά και ψυχικά προβλήματα. Σε πολλές περιπτώσεις, εμφανίστηκαν ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και αναγκαστικές εκτρώσεις. Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται ότι οι υπεύθυνοι για την προστασία των παιδιών δεν θα μπορούσαν να μην το γνωρίζουν.

Πολλοί αξιωματούχοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί έδειξαν «νευρικότητα όταν επρόκειτο να προσδιορίσουν την εθνική καταγωγή των δραστών από φόβο μήπως θεωρηθούν ρατσιστές. Άλλοι θυμούνται πολύ σαφείς οδηγίες από τους ανωτέρους τους να τηρούν τη σιωπή».
Το 2020, ένας ανώτερος αξιωματούχος της αστυνομίας παραδέχτηκε ότι είχε αγνοήσει τη σεξουαλική κακοποίηση κοριτσιών για δεκαετίες επειδή «φοβόταν τις αυξανόμενες φυλετικές εντάσεις». Rule Britannia , Domina Britannia, κυβερνήστε, τα κύματα! Οι Βρετανοί δεν θα γίνουν ποτέ σκλάβοι, είναι το ρεφρέν ενός πατριωτικού τραγουδιού.

Το σκάνδαλο επανεμφανίστηκε όταν η Jessica Phillips , επικεφαλής των Εργατικών για την προστασία και τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, αρνήθηκε να υποστηρίξει την έναρξη δημόσιας έρευνας. Ο σημερινός πρωθυπουργός Keir Strarmerήταν επικεφαλής της Εισαγγελικής Υπηρεσίας του Στέμματος για χρόνια. Όμως η απροθυμία να παρέμβει ήταν γενική. Εκείνοι που έπρεπε να προστατεύσουν τους πιο ευάλωτους έχουν κάνει τα στραβά μάτια στη φρικτή βία κατά κοριτσιών, κυρίως λευκών, από συμμορίες μεταναστών. Με τον καιρό εμφανίστηκαν καταχρήσεις σε δεκάδες τοποθεσίες. Αλλά οι ιστορίες εξαπλώθηκαν αργά, οι λεπτομέρειες είναι φρικιαστικές και δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί πλήρως. Μία φτωχή 14χρονη από το Μπέντφορντ που φροντίζει τις κοινωνικές υπηρεσίες έχει αναφέρει επανειλημμένα βιασμό, κακοποίηση και εξαναγκασμό. Όταν έπρεπε να παντρευτεί τον κακοποιό της για να καταπνίξει το σκάνδαλο, η κοινωνική λειτουργός της παρευρέθηκε στην τελετή. Κυβερνήστε τη Βρετανία. Μια 16χρονη πέθανε μαζί με τη μητέρα και την αδερφή της επειδή ο δράστης της έβαλε φωτιά στο σπίτι τους. Είχε γεννήσει τον καρπό της βίας σε ηλικία μόλις δεκατεσσάρων ετών και ήταν έγκυος όταν σκοτώθηκε. Ο θάνατός της χρησιμοποιήθηκε για να τρομοκρατήσει άλλους ανήλικους. Ωστόσο, οι αρχές κοίταξαν αντίστροφα.

Όταν μια ανεξάρτητη έρευνα δημοσιεύθηκε τελικά το 2022, διαπιστώθηκε ότι οι αστυνομικοί περιέγραψαν τμήματα των πόλεων ως «απαγορευμένη ζώνη», ενώ μάρτυρες έκαναν ισχυρισμούς για διαφθορά και ευνοιοκρατία προς μέλη της πακιστανικής κοινότητας.
Στους διαδρόμους της εξουσίας, ανησυχώντας να μην φανούν ρατσιστές, αγνόησαν τις κατηγορίες. Οι αξιωματούχοι ήταν τρομοκρατημένοι ότι η κακοποίηση κοριτσιών θα πυροδοτούσε μια φυλετική εξέγερση. Η άρνηση της κλίμακας του προβλήματος είναι βαθιά ριζωμένη στο βρετανικό πολιτικό σύστημα: στο Ρόδεραμ ένας ανώτερος αξιωματικός της αστυνομίας είπε σε έναν ταραγμένο πατέρα ότι η πόλη θα εκραγεί εάν δημοσιοποιηθεί η συστηματική κακοποίηση μικρών λευκών κοριτσιών από άνδρες πακιστανικής καταγωγής.
Ένας πατέρας, που ανησυχούσε για την εξαφανισμένη κόρη του, άκουσε νά τού λένε χαλαρά ότι «είναι τής μόδας ένας μεγαλύτερος Ασιάτης φίλος». Αρκετά εντεκάχρονα κορίτσια έχουν πέσει θύμα ομαδικού βιασμού. Μια κυβερνητική έκθεση για τον καλλωπισμό των παιδιών δεν δημοσιεύτηκε το 2020 με το σκεπτικό ότι η αποκάλυψη δεν ήταν προς το «δημόσιο συμφέρον». Κυβερνήστε ξανά τη Βρετανία , κοιτίδα της δημοκρατίας.

Οι φόβοι για φυλετικές εντάσεις και πολιτική ορθότητα έχουν κάνει το κράτος απρόθυμο να υπερασπιστεί τα θύματα και να προστατεύσει τους επιτιθέμενους.
Σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις, οι γονείς εντόπισαν τις κόρες τους και προσπάθησαν να τις απομακρύνουν από τα σπίτια όπου τις κακοποιούσαν: συνελήφθησαν.
Τα ανήλικα θύματα φυλακίστηκαν για «μεθυσμένη και άτακτη» συμπεριφορά, αντί για τους ενήλικους άνδρες με τους οποίους ήταν μαζί.
Ενώ βρισκόταν στο αστυνομικό τμήμα, μια κακοποιημένη κοπέλα έλαβε ένα μήνυμα από τον βασανιστή της που την ενημέρωνε ότι είχε απαγάγει τη μικρή της αδερφή. Η κοπέλα απέσυρε την καταγγελία.
Δεν ασκήθηκε δίωξη σε αστυνομικούς, δημόσιους λειτουργούς ή πολιτικούς.
Τα θύματα - επαναλαμβάνουμε, παιδιά και έφηβοι - εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους στο όνομα των εθνικών σχέσεων. Η ήσυχη ζωή των ηττημένων. Ένα παράλογο, ασυγχώρητο τίμημα, που δεν οδήγησε σε τίποτα: η ψεύτικη ειρήνη που βασίζεται στο ψέμα δεν διαρκεί.

Το σκάνδαλο μεγαλώνει, αλλά το κακό έγινε. Καλώς ήρθατε στο Λονδίνο, το βασίλειο της Βαβυλώνας.
Και στο Μιλάνο, μια αναδυόμενη αποικία.

Αγγλία, εθνοτικός βιασμός και υποταγή - Άρθρο του Roberto Pecchioli

ΤΕΛΙΚΆ ΚΑΊ Η ΙΣΤΟΡΊΑ ΕΚΔΙΚΕΊΤΑΙ. Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΒΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΓΕΥΕΤΑΙ ΤΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΕΥΝΟΕΙ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΡΑ.

ΑΣ ΕΡΘΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ. ΚΑΛΕΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ. ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΗΓΕ. ΜΟΛΙΣ ΤΟΝ ΕΙΔΕ Ο ΔΑΙΜΟΝΑΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ. ΒΓΑΛΕ ΜΕ ΑΠΟ ΔΩ ΜΕΣΑ ΕΤΟΥΤΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠΟΦΕΡΩ . ΣΤΕΙΛΕ ΜΕ ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ.

Ο ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΤΟΝ ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ. ΛΟΓΑΡΙΑΣΤΕ ΓΡΗΓΟΡΑ.

Η ΦΡΑΣΗ «ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΣΑΡΙΚΙ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ» & Η ΤΥΧΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΥΛΑΞΑΝ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

 

«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΣΑΡΙΚΙ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ»

Η ΤΥΧΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΥΛΑΞΑΝ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ) ΩΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΟΥ 1453.

Γράφει ὁ Νῖκος Διάκος

    Ἡ ἀκριβὴς διατύπωση τῆς φράσης ποὺ ἀνήκει στὸ Μεγάλο Δούκα Λουκᾶ Νοταρᾶ, ἔχει ὡς ἑξῆς : Κρειττότερον ἰδεῖν ἐν μέσῃ Πόλει φακιόλιον βασιλεῦον Τούρκων ἢ καλύπτραν λατινικήν. Ὅπως εἶναι ἀρκετὰ γνωστό, ἡ παραπάνω φράση ἔχει συγκεντρώσει τὰ πυρὰ τῶν δυτικότροπων «ἑνωτικῶν» διανοουμένων πολλῶν αἰώνων καὶ ἀποκαλεῖται «κληρονομημένος βυζαντινός βαλκανικός αντιδυτικισμός»1! Ἐνδεικτικά, δές καί2.  Εἶναι ὅμως ἔτσι; Ποιός εἶχε δίκιο; Εἶναι δυνατὸ νὰ δοθεῖ μιὰ σαφὴς ἀπάντηση ἤ τὸ ἐρώτημα εἶναι καταδικασμένο νὰ βυθίζεται σὲ μιὰ στείρα ἑκατέρωθεν ἰδεολογικοποίηση;

    Δυστυχῶς, κάποιες φορὲς καθίσταται ἐπιτακτικὸ ἀπὸ τὶς ἐπικρατοῦσες συνθῆκες, νὰ γίνεται ἐπιλογὴ μεταξὺ δύο κακῶν. Ἐννοεῖται, ὅτι αὐτὸ συμβαίνει ὅταν εἶναι ἀντικειμενικὰ ἀδύνατη ἡ ἀγαθὴ ἐπιλογή. Τότε ἐφαρμόζεται ὁ κανόνας «τὸ μὴ χεῖρον, βέλτιστον» ποὺ εἶναι οἰκεῖος καὶ στὴν ἀπονομὴ τῆς ἀνθρώπινης δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ θεολογικὰ ὀνομάζεται κατὰ παραχώρηση θέλημα Θεοῦ.

    Ἡ φιλονικία περὶ τοῦ ἄν ὑπῆρξε ὀρθὴ κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ ἐπιλογὴ τῶν σήμερα, 29 Μαἴου μνημονευομένων προγόνων μας, παρατείνεται ἀενάως λόγω τοῦ ὅτι γίνεται σὲ καθαρὰ θεωρητικὴ βάση, ὅπου φυσικά, εἶναι ἀδύνατη ἡ συμφωνία καὶ ἐπικρατοῦν ἰδεολογικὲς ἀγκυλώσεις. Γιὰ αυτό, θὰ θέλαμε νὰ συνεισφέρουμε μὲ τὸ παρὸν ἄρθρο ὄχι ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ ἕνα χειροπιαστὸ καὶ ἀδιαφιλονίκητο γεγονός, ὑπογραμμίζοντας τὴν τύχη ποὺ εἶχαν οἱ ὀρθόδοξοι τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος (Κάτω Ἰταλίας)3 μετὰ τὴν πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

   Ἡ μοίρα ποὺ εὶχαν οἱ συμπαγεῖς ὀρθόδοξοι καὶ ἑλληνικοὶ πληθυσμοί μετὰ τὸ 1453 δὲν εἶναι καὶ τόσο γνωστή, παραδόξως δὲ πολὺ σπάνια συσχετίζεται μὲ τὸ ἐν θέματι ἐρώτημα-δίλημμα στὴν ἀφθονοῦσα σχετικὴ φιλολογία γύρω ἀπὸ τὴν Ἅλωση. Οἱ πληθυσμοὶ αὐτοὶ βρέθηκαν αὐτόματα στὴν ἴδια θέση μὲ τοὺς ἀνατολικότερα εὑρισκόμενους ὁμογενεῖς τους, δηλαδὴ στὴ Χερσόνησο τοῦ Αἴμου, τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἀλλοῦ ποὺ κατακτήθηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Μὲ μία σημαντικὴ διαφορά: γιὰ αὐτοὺς δὲν ἐτέθη κἄν τὸ έρώτημα τοῦ Λουκᾶ Νοταρᾶ! Ἦταν ἤδη ἀποφασισμένο, ὅτι θὰ εὑρίσκοντο κάτω ἀπὸ τὴν τιάρα τοῦ πάπα!

   Οἱ προσπάθειες ὑποταγῆς τους εἶχαν ἀρχίσει κιόλας ἀπὸ τὸν 11ο αἰῶνα μὲ τὴν παρουσία τῶν Νορμανδῶν, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν εἰδικὴ γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ συμφωνία μὲ τὸν πάπα, ἀλλὰ ἦταν πιὸ συγκαλυμμένες, καθὼς πάντοτε ὑπῆρχε ὁ φόβος, ὅτι τὰ στρατεύματα τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας μποροῦσαν ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ νὰ ἐπέμβουν πρὸς ὑπεράσπισή τους, ὅπως εἶχε συμβεῖ καὶ στὸ παρελθὸν κατ’ ἐπανάληψη. Παρόμοιες προσπάθειες ὑποταγῆς εἶχαν συμβεῖ μετὰ καὶ τὴν πρώτη Ἅλωση (1204), τὴ Β’ Σύνοδο τῆς Λυών (1272-4), ἀμετακίνητα ἀπὸ τὴν πάγια παπικὴ ἐπιδίωξη.

   Ὅταν ὅμως ἔπεσε ἡ Πόλη στοὺς Ὀθωμανοὺς ὁριστικά, καὶ εἰδικότερα μετὰ τὴ Σύνοδο τοῦ Τριδέντο (1543), τότε φάνηκαν τὰ ἄγρια ἔνστικτα καὶ ἐκδηλώθηκε στὴν πληρότητά της ἡ κατὰ τῶν ὀρθοδόξων ἐπιβουλὴ σὲ ὅλο τὸ φρικιαστικό της μεγαλεῖο.

   Βρισκόμαστε στὴν ἐποχὴ ποὺ στὸν καθολικισμὸ ἔχει ἐπικρατήσει ἡ Ἱερὰ Ἐξέταση, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν κυριολεκτικὰ διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου ἐπικράτηση τῆς παπικῆς κακοδοξίας στὰ δυτικὰ κρατίδια. Συγκεκριμένα, τὰ μέρη τοῦ Νότου τῆς ἰταλικῆς χερσονήσου ἀπετέλεσαν τὸ ξεχωριστὸ βασίλειο Τῶν Δύο Σικελιῶν, τὸ ὁποῖο καὶ διατηροῦσε εἰδικὲς σχέσεις μὲ τὴν Ἰσπανία, τὴν πηγὴ τῶν ἱεροεξεταστῶν.

   Ἀνεξήγητα, ἡ στυγνὴ καταπίεση ποὺ ἐπεφύλαξε ἡ Ἱερὰ Ἐξέταση σε συνεργασία μὲ τὶς κρατικὲς ἀρχὲς ἔχει γίνει εὑρύτερα γνωστὴ μόνο ἀπὸ τὴ μεταχείριση ποὺ εἶχαν οἱ Διαμαρτυρόμενοι, οἱ ἐπιστήμονες καὶ οἱ…μάγισσες. Γιὰ τὴν εξοντωτικὴ αύτὴ καταπίεση ἔχουν δημιουργηθεῖ ἀμέτρητα βιβλία, θεατρικὰ καὶ κινηματογραφικὰ ἔργα ποὺ ἔχουν ἀναδείξει πλήρως τὸ γεγονός, τοῦ πῶς κάθε ἀντιφρονῶν, ἄν δὲν μετέβαλλε τὶς ἀπόψεις του ποὺ δὲν συμφωνοῦσαν μὲ τὸ παπικὸ δόγμα, εὕρισκε φρικτὸ τέλος στὴν πυρά. Τὸ οἰκτρὸ αὐτὸ θέαμα εἶχε καταντήσει μία συνήθης πρακτικὴ ἐπὶ αἰῶνες σὲ ὅλη τὴ δυτικὴ Εὐρώπη.

Εἶναι ὅμως τελείως ἀδικαιολόγητο, νὰ μὴ γνωρίζουμε εὑρύτερα στὴν Ἑλλάδα τουλάχιστον, ὅτι ἡ ἰδια ἀκριβῶς μεταχείριση ἐπιφυλάχτηκε καὶ γιὰ τοὺς ὁμογενεῖς μας τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος (Κάτω Ἰταλίας) μετὰ τὸ 1453! Δυστυχῶς άποδεικνύεται καὶ στὴν περίπτωση ποὺ ἐξετάζουμε, ὅτι ἡ ἀφήγηση καὶ ἡ θεματολογία εἶναι πλήρως ἐλεγχόμενη στὸ σύγχρονο ἑλληνικὸ κράτος καὶ δὲν εὐνοεῖται ἡ συνειδητοποίηση καὶ ἀφύπνιση τῶν Ἑλλήνων.

Στὸ διὰ ταῦτα, ἡ μὲν χρήση τῆς μητρικῆς τῶν πληθυσμῶν ἑλληνίδος φωνῆς ἀπαγορεύτηκε ἔχοντας ὡς  ποινὴ τὸ κόψιμο τῆς γλώσσας, ἡ δὲ παραμονὴ στὸ ὀρθόδοξο χριστιανικὸ δόγμα ἐθεωρεῖτο καὶ ἐκολάζετο μὲ τὸν θάνατο στὴν πυρὰ ὡς αἵρεση, σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τῆς Ἱερᾶς Ἐξετάσεως! Δὲς εἰκόνα4, καὶ βίντεο 5 ποὺ διηγεῖται ἑλληνόφωνος.

Ἀναλυτικὰ στοιχεῖα δὲν εἶναι διαθέσιμα, ὅμως ἐκτιμοῦμε ὅτι κάπου φυλάσσονται τὰ σχετικὰ ἀρχεῖα μὲ τὰ πεπραγμένα τῆς Ἱερᾶς Ἐξετάσεως καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει  ἔρευνα.

Παρόλο ποὺ οἱ ἑλληνορθόδοξοι πληθυσμοὶ ἀντιστάθηκαν ἐπὶ μακρόν (ὁ τελευταῖος Ἕλληνας ἱερέας τοῦ χωριοῦ Καλημέρα στὸ Σαλέντο βρέθηκε δολοφονημένος τὸ 1621), πάντως τὸ πρακτικὸ ἀποτέλεσμα ὅλων τῶν παραπάνω, μετὰ καὶ τὴν καταπίεση ἐπὶ Μουσολίνι καὶ τὴ μετανάστευση, ἦταν ὁ ἀφανισμὸς σχεδὸν στὰ περισσότερα μέρη:
ἔτσι, ἡ μὲν γλώσσα στὴ μορφὴ τοῦ τοπικοῦ ἰδιώματος ἐπιβιώνει σὲ πολὺ λίγα χωριά, ἡ δὲ ὀρθοδοξία χάθηκε παίρνοντας οὐνιτικὴ μορφή, τοὺς λεγόμενους ἑλληνόρρυθμους ὅπου ἐπικρατοῦν οἱ ἀλβανόφωνοι.

Θεωροῦμε ὅτι καλύτερη ἀπόδειξη δὲν μπορεῖ νὰ βρεθεῖ γιὰ τὴν ὀρθότητα τῆς ἐπιλογῆς σαρίκι/τιάρα τῶν προγόνων μας πρὶν τὴν Ἅλωση, καθώς οἱ ὀρθόδοξοι πληθυσμοὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀνατολῆς καὶ ὁ πολιτισμός τους -φυσικὰ ὄχι ἄνετα, ἀλλὰ μέσα ἀπὸ πολλοὺς καὶ ἀπερίγραπτους διωγμούς- ἐπεβίωσαν σχεδὸν ἀτόφια ἀπὸ τὸ 1453 μέχρι καὶ τὸ 1922-24, δηλαδὴ γιὰ 5 περίπου αἰῶνες.

Ὕστερα, τὸ ἀντίχριστο καὶ ἀνθελληνικὸ σύστημα ἄλλαξε τακτική, καθὼς στὴν Τουρκία ἦρθε στὴν ἐξουσία τὸ κοσμικὸ κεμαλικὸ κράτος καὶ συνέχισε τὴν καταστροφή μὲ ἄλλο τρόπο, διὰ τοῦ ἐθνικισμοῦ. Ὅμως αὐτὴ ἦταν ἡ πρόκληση μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

1 https://www.liberal.gr/politiki/poioi-deihnoyn-katanoisi-kai-den-katadikazoyn-tin-epithesi-poytin

2 https://www.tovima.gr/2008/11/24/opinions/to-sariki-kai-i-tiara/

3 Νὰ σημειώσουμε παρενθετικὰ σχετικὲς γεωγραφικὲς ἀναφορές κατακτηθέντων περιοχῶν: Βόρειος Ἤπειρος (Νότια Ἀλβανία), Μικρά Ἀσία (Τουρκία).

4 https://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/10/nonimi-martiri-talogreci.html

5 https://youtu.be/EvAz_91gt5Q?si=bRveE3fDmMyCl11F

Ακτίνες

Η Δύση προσπαθεῖ νά κερδίσει τόν πόλεμο μέ τά ψέματα

 Μανώλης Κοττάκης 

Μέ τήν ἐπικοινωνία. Μόνο πού ὁ πόλεμος δέν παίζεται στά κανάλια, στά ραδιόφωνα καί στίς ἐφημερίδες ἀλλά στό πεδίο. Στό πεδίο τῆς μάχης καί στό πεδίο τῆς οἰκονομίας. Μόλις ὁ Πούτιν κήρυξε τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία, ὅλοι οἱ λαοί τῆς Εὐρώπης δέχθηκαν ἕνα ἐπικοινωνιακό σφυροκόπημα, τό ὁποῖο ὑποστήριζε πώς ὁ ρωσικός στρατός ἔπαθε κάζο καί κόλλησε στίς λάσπες. Τό ὁποῖο ὑποστήριζε ὅτι, μέ τίς κυρώσεις πού ἀποφάσισε ἡ Ἀμερική καί ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση κατά τῆς Ρωσσίας, εἶναι θέμα χρόνου ἡ πτώση τοῦ Προέδρου Πούτιν. Εἶναι θέμα χρόνου ἡ καταστροφή τῆς ρωσσικῆς οἰκονομίας. Εἶναι θέμα χρόνου ἡ ἀποχώρηση ὅλων τῶν μεγάλων ξένων ἐπιχειρήσεων ἀπό τή Μόσχα. Γιά νά εἶναι, μάλιστα, καθολικό τό μήνυμα καί νά μήν ὑπάρξει ἡ παραμικρή ἀμφισβήτηση περί αὐτοῦ, ἡ φιλελεύθερη Εὐρώπη ἀποφάσισε νά βάλει λουκέτο ἐντός τῆς ἐπικρατείας της στό εἰδησεογραφικό πρακτορεῖο Σπούτνικ καί στό Russia Today.

Ποῦ ὁδήγησε, ὅμως, ὁ ὁλοκληρωτικός πόλεμος τῆς ἐπικοινωνίας; Ἀπάντηση: πουθενά. Οὔτε οἱ κυρώσεις γονάτισαν τόν Πούτιν, ἀντιθέτως τόν δυνάμωσαν, οὔτε στό πεδίο τῆς μάχης ἡττήθηκε. Στήν πραγματικότητα, αὐτήν τή στιγμή ἐπικρατεῖ, καί μάλιστα ἔχοντας χρησιμοποιήσει ὅλον τόν παλαιό καί ἀπαρχαιωμένο ἐξοπλισμό τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἄν δέν τό ἔχουμε καταλάβει, ὁ Πούτιν κάνει πόλεμο στήν Οὐκρανία μέ τά παλιά ὅπλα. Ποῦ νά ρίξει στή μάχη καί τά νέα; Ἡ Δύση, παρά ταῦτα, ἐπιμένει νά κάνει πόλεμο μέ τά ψέματα. Ἐπαναλαμβάνω: Μέ τά ψέματα! Ἀπό προχθές, πού τέθηκε τό ζήτημα τῆς διακοπῆς τῆς ροῆς τοῦ ρωσσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου πρός ὅλες τίς χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, οἱ δηλώσεις πολιτικῶν ἀλλά καί τά ρεπορτάζ τῶν εὐρωπαϊκῶν μέσων ἐνημέρωσης εἶναι καρμπόν. Ὁμιλοῦν γιά τόν ἐκβιασμό τοῦ Πούτιν πρός τήν Εὐρώπη. Ἀλλά γιά ποιόν ἐκβιασμό μιλᾶμε; Ὁ Πούτιν δέν ἐκβιάζει τήν Εὐρώπη. Ὁ Πούτιν ὑλοποιεῖ τήν ἐπιθυμία τῆς Εὐρώπης. Τήν ἐπιθυμία τῆς Ἀμερικῆς. Τήν ἐπιθυμία τῆς Δύσης. Γιά νά ἀπεξαρτηθεῖ ἡ Εὐρώπη ἀπό τό ρωσσικό μονοπώλιο στό φυσικό ἀέριο δέν ἔγινε ὁ πόλεμος; Γιά νά τιναχτεῖ στόν ἀέρα ἡ συμφωνία Γερμανίας – Ρωσσίας γιά τήν κατασκευή τοῦ Nord Stream δέν ἔγινε ὁ πόλεμος; Γιά νά ἀντικαταστήσουμε τήν ρωσσική μέ τήν ἀμερικανική ἐξάρτηση δέν ἔγινε ὁ πόλεμος; Ἔ, λοιπόν, ὁ Ρῶσσος Πρόεδρος ἱκανοποιεῖ τίς ἐπιθυμίες μας. Διακόπτει τήν ροή. Πρός τί ἡ διαμαρτυρία; Ἀφοῦ δέν ἤμασταν εὐτυχισμένοι μέ τό φτηνό ρωσσικό φυσικό ἀέριο, πού τροφοδοτοῦσε τίς οἰκονομίες μας ἐπί 70 χρόνια, καί ἀφοῦ διψούσαμε τόσο πολύ γιά ἀμερικανικό ὑγροποιημένο φυσικό ἀέριο χωρίς ἀγωγούς, γιατί λέμε ψέματα καί μιλᾶμε διαρκῶς γιά ἐκβιασμό τοῦ Πούτιν; Τί περιμέναμε δηλαδή; Νά τοῦ ἐπιβάλλουμε κυρώσεις, νά καμαρώνουμε ὅτι διαλύεται, νά δηλώνουμε ὑπερηφάνως ὅτι οἱ κυρώσεις ἔχουν στόχο τήν ἐσωτερική ἀναταραχή στήν Ρωσσία καί τήν ἀνατροπή του ἀπό τούς ὀλιγάρχες, καί ὡς ἐπιβράβευση νά λαμβάνουμε ἀπρόσκοπτη ροή φυσικοῦ ἀερίου; Ποῦ ὑπάρχουν γραμμένα αὐτά; Πραγματικά, ἔχει χαθεῖ ἡ λογική. Καί ἀφοῦ χάθηκε ἡ λογική, σύντομα θά ἐπικρατήσει τό συναίσθημα. Τῆς ὀργῆς.

Ὅσα ψέματα καί νά εἰπωθοῦν, ὅσα Σπούτνικ καί νά κλείσουν, γιά νά μήν μαθαίνουμε τήν ἄλλη ἄποψη, οἱ λαοί στό τέλος θά καταλάβουν, γιατί μποροῦν νά κάνουν κάτι ἐξαιρετικά ἁπλό: τήν σύγκριση τοῦ χθές μέ τό σήμερα. Μέ Ρωσσία ζεσταινόμασταν (φθηνά), μέ Δύση ξεπαγιάζουμε (ἀκριβά). Αὐτή τήν καταλυτική σύγκριση κανένα ψέμα, καμμία συκοφαντική δήλωση, καμμία ρητορεία δέν μπορεῖ νά τήν κρύψει. Ἀδειάζει ἡ Εὐρώπη ἀπό ρωσσικό φυσικό ἀέριο, ἀλλά τί περίεργο, δέν ὑπάρχει ἐπαρκές ἀμερικανικό γιά νά τό ἀντικαταστήσει. Δέν ἀπέχει ἀπό τήν πραγματικότητα ἡ ἐκτίμηση πώς στό μέλλον, ὅταν θά μιλᾶμε γιά τήν Δύση, θά ἐννοοῦμε τήν Ἀμερική, τήν Μεγάλη Βρεταννία καί τίς χῶρες τῆς Κοινοπολιτείας. Οἱ ἴδιοι οἱ λαοί τῆς Εὐρώπης θά ἐπαναστατήσουν κατά τῶν κυβερνήσεών τους, πού τούς λένε ὠμά καί χωρίς νά κοκκινίσουν ὅτι θά ἐπιστρέψουμε στούς χειμῶνες τοῦ 1942.

Θά κάνω μία ἀκόμη ἐκτίμηση, ἀκραία ὅπως ἀκραῖοι εἶναι καί οἱ καιροί πού ζοῦμε. Ἄν τά πράγματα ἐξελιχθοῦν ὅπως προβλέπεται καί δέν βάλλει ὁ Θεός τό χέρι του, θά εἶναι οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες πού θά θεωρηθοῦν ἀπό τούς λαούς τους ἐγκληματίες πολέμου καί θά ὁδηγηθοῦν στό διεθνές ποινικό δικαστήριο. Μαζί ἤ χωρίς τόν Πούτιν. Τά ψέματα δέν ἀντέχουν πιά. Ἡ Δύση χάνει τόν πόλεμο στό πεδίο, χάνει τόν πόλεμο καί στήν ἐπικοινωνία. Χάνει τόν πόλεμο καί ἰδεολογικά, στίς ἀξίες. Ἀδύνατον νά σέ πείσει τηλεόραση ὅτι αὐτό πού ζεῖς, δέν εἶναι αὐτό πού ζεῖς ἀλλά αὐτό πού σοῦ λένε οἱ ἄλλοι ὅτι ζεῖς. Σύντομα βλέπω τήν εὐρωπαϊκή ἡγεσία ἐξορία στήν Σιβηρία. Μέ φύλλο πορείας ἀπό τούς λαούς της.

Εστία

Δεν φαντάζεστε τι συνέβη όταν οι Γερμανοί βγήκαν μαζικά για ψώνια! Τρόμος για το μεγάλο φιάσκο της Energiewende.

       Το ιστολόγιο ασχολείται χρόνια με το μεγάλο φιάσκο της Energiewende, της ενεργειακής μετάβασης σε σύστημα ηλεκτροδότησης βασισμένο σε αιολικά & φ/β, χωρίς πυρηνικά, χωρίς λιθάνθρακα, χωρίς φυσικό αέριο και χωρίς λιγνίτη. Η τεχνική ανοησία της κατάργησης της έννοιας του φορτίου βάσης παίρνει πλέον την εκδίκησή της αυτές τις μέρες, καθώς τρόμος πλανάται τόσο στους διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρισμού όσο και στην ίδια τη Γερμανική κυβέρνηση! Κι ο Γερμανός Καγκελάριος έφθασε στον έσχατο εξευτελισμό να επισκεφθεί το εργοστάσιο της Siemens Energy στο Mülheim an der Ruhr και να φωτογραφηθεί δίπλα στην περίφημη αντλία του αγωγού Nord Stream 1, που επισκευαζόταν στον Καναδά, περίπου παρακαλώντας τη Ρωσία να ξαναρχίσει τη ροή αερίου στον αγωγό (η φωτογραφία από τη Handelsblatt).



Η αιτία για τον τρόμο ΔΕΝ είναι πλέον η πιθανολογούμενη διακοπή της ροής του Ρωσικού φυσικού αερίου τον ερχόμενο χειμώνα! Η αιτία είναι πως ενόψει του χειμώνα οι Γερμανοί πολίτες ξεκίνησαν τα ψώνια για την περίπτωση που τα σπίτια τους δεν θα ζεσταίνονται με το Ρωσικό φυσικό αέριο, ενώ δεν θα έχουν ούτε και ζεστό νερό χρήσης. Και ποια είναι η προσιτή εναλλακτική λύση σε συστήματα θέρμανσης σπιτιών και ζεστού νερού χρήσης; Προφανώς δεν είναι οι πανάκριβες αντλίες θερμότητας, δεν είναι οι καυστήρες βιομάζας (pellets), δεν είναι τα ενεργειακά τζάκια, δεν είναι ούτε και τα επικίνδυνα μαγκάλια.

Η πολιτική της ενσωμάτωσης απέτυχε, δυστυχώς… Στη Σουηδία ζούν στην ίδια χώρα, αλλά σε εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες!

Της Σαρά Ντανιέλ *


Ήταν για πολλά χρόνια μια από τις πιο ομοιογενείς χώρες στον κόσμο. Σήμερα, όμως, πάνω από 2 εκατομμύρια κάτοικοι της Σουηδίας -το 20% του πληθυσμού- προέρχονται από μετανάστευση. Ο αριθμός αυτός διπλασιάστηκε μέσα σε είκοσι χρόνια και το μεγαλύτερο μέρος του έχει εξω-ευρωπαϊκή προέλευση.


Όμως η πολιτική τής ενσωμάτωσης απέτυχε. Και δεν το λέει κάποιο ξενόφοβο κόμμα, αλλά η σοσιαλδημοκράτις πρωθυπουργός.


«Η σουηδική κοινωνία αποτελείται σήμερα από πολλές παράλληλες κοινωνίες», είπε η Μαγκνταλένα Άντερσον σε μια πρόσφατη συνέντευξη Τύπου. «Ζούμε στην ίδια χώρα, αλλά σε εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες».


Η δήλωση είναι συντριπτική. Την ίδια στιγμή, όμως, πρόκειται και για την αυτοκριτική ενός κόμματος που κυβέρνησε τα 28 από τα 40 τελευταία χρόνια. «Η ενσωμάτωση ήταν άτολμη, ενώ η μετανάστευση ήταν μαζική», είπε.


«Η κοινωνία μας δεν έδειξε βούληση σε αυτή την κατεύθυνση και τα μέσα που παρασχέθηκαν στην αστυνομία και τις κοινωνικές υπηρεσίες ήταν ελλιπή».


Πώς δικαιολογείται ένας λόγος τόσο ελάχιστα πολιτικά ορθός; Τις τελευταίες εβδομάδες, δύο πόλεις νοτιοδυτικά της Στοκχόλμης γνωρίζουν ταραχές εξαιτίας μιας πρωτοβουλίας που ανέλαβε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο Δανοσουηδός Ράσμους Παλουντάν.


Ο τελευταίος είναι ένας 40χρονος δικηγόρος που ηγείται του ακροδεξιού κόμματος “Stram Kurs” (Σκληρή Γραμμή) και έχει προκαλέσει κατακραυγή με την πρόθεσή του να κάψει αντίτυπα του Κορανίου σε διάφορες πόλεις.


Στη Σουηδία δεν υπάρχει πια, από το 1970, το αδίκημα της βλασφημίας, και το να κάψεις το Κοράνι σε μια πλατεία στη διάρκεια μιας διαδήλωσης εντάσσεται στο πλαίσιο της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, όσο αποκρουστικό κι αν ακούγεται. Οι αρχές δεν διαθέτουν έτσι νομικά μέσα για να σταματήσουν τον Παλουντάν. Και η ίδια η αρχή της ελευθερίας τής έκφρασης δεν αμφισβητείται ούτε από τη Δεξιά ούτε από την Αριστερά σε αυτή την πολύ φιλελεύθερη χώρα.


Δεν συμφωνεί όμως ένα μέρος των μεταναστών. Το Σαββατοκύριακο του Πάσχα, έτσι, άνδρες, γυναίκες, αλλά και παιδιά σε υποβαθμισμένες συνοικίες αυτών των πόλεων συγκρούστηκαν με την αστυνομία και επιτέθηκαν σε σύμβολα της κρατικής εξουσίας. Στο Μάλμε κάηκε ένα σχολείο.


Στο Νορκέπινγκ και το Λινκέπινγκ, συμμορίες υποχρέωσαν την αστυνομία σε φυγή και τρομοκράτησαν τους κατοίκους. Οι τραυματίες μεταξύ των αστυνομικών ξεπέρασαν τους 100. Κι όλα αυτά κυκλοφόρησαν ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συχνά από τους ίδιους τους διαδηλωτές.


Προβαίνοντας σε μια πράξη που προφανώς είχε σκοπό να εξοργίσει τους μουσουλμάνους, ο Παλουντάν ήθελε να δείξει ότι το Ισλάμ δεν μπορεί να συμβιώσει με τη δημοκρατία. Ευτυχώς, οι θρησκευτικές αρχές δεν έπεσαν στην παγίδα και κατήγγειλαν τις ταραχές. Όπως αποδείχθηκε, όμως, οι δυνάμεις της τάξης δεν είναι πια ικανές να εξασφαλίσουν τον σεβασμό του κράτους δικαίου σε ορισμένες συνοικίες.


Η Σουηδία, που ήταν άλλοτε μια από τις πιο φιλήσυχες χώρες του κόσμου, έχει γίνει η χώρα με τις περισσότερες φονικές συμπλοκές στην Ευρώπη. Είναι λοιπόν υποχρεωμένη να επανεξετάσει την πολιτική που ακολουθεί ως προς τη μετανάστευση και την ενσωμάτωση.


Το «σκανδιναβικό κοινωνικό μοντέλο» αποτελούσε μέχρι πρόσφατα πηγή έμπνευσης για πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Αλλά αυτό έχει αρχίσει πλέον να αμφισβητείται.


* H Σαρά Ντανιέλ είναι αρθρογράφος του περιοδικού L’Obs – Πηγή: L’Obs μέσω του ΑΠΕ-ΜΠΕ


Πηγή: hellasjournal.com
ΠΗΓΗ: http://www.dromosanoixtos.gr/2022/05/i-politiki-tis--ensomatosis-apetiche-distichos-sti-Souidia-zoun-stin-idia-chora-alla--se-entelos-diaforetikes-pragmatikotites.html
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πως στη Σύνοδο ο Μητσοτάκης "άδειασε" το ΥΠΕΞ – Η αθέατη ζημιά

 

Λυγερός Σταύρος

 Για τους αναγνώστες του SLpress.gr η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Τουρκία μόνο έκπληξη δεν ήταν. Στις 27 Νοεμβρίου δημοσίευσα αποκλειστικό το ρεπορτάζ "Τι είπαν για Τουρκία οι ΥΠΕΞ της ΕΕ – Ο ελιγμός Γερμανίας και Ισπανίας". Στις 2 Δεκεμβρίου δημοσίευσα δεύτερο αποκλειστικό ρεπορτάζ "Μας ετοιμάζουν ψυχρολουσία στη Σύνοδο Κορυφής – Όλο το παρασκήνιο". Τέλος, στις 9 Δεκεμβρίου, δημοσίευσα το τρίτο αποκλειστικό ρεπορτάζ "Σύνοδος Κορυφής: Η άγνωστη συνάντηση των Βρυξελλών – Όλο το διπλωματικό παρασκήνιο".

Αναφέρω όλα τα παραπάνω όχι για να "ευλογήσουμε τα γένια μας", αλλά για να δείξω ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κινήθηκε στις ράγες που είχαν στρώσει από κοινού το Βερολίνο και το δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ, με τις ευλογίες της Μαδρίτης και της Ρώμης. Αν και όλα τα κράτη-μέλη συμφώνησαν απολύτως ότι η Τουρκία είναι παραβάτης και επιδίδεται σε επιθετική ρητορική, περιορίσθηκαν –όπως είχα προβλέψει με βάση τα παραπάνω ρεπορτάζ– σε ανώδυνα μέτρα.

Πριν αναφερθώ στις κυρώσεις-χάδι, είναι απαραίτητο να υπογραμμισθεί μία κραυγαλέα παλινωδία της ελληνικής διπλωματίας. Πριν από μερικές ημέρες –όπως είχα αποκαλύψει στα προαναφερθέντα ρεπορτάζ– ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών Δεμίρης είχε με εντολή του υπουργού δώσει εντολή στους Έλληνες πρεσβευτές στα κράτη-μέλη να προβούν σε διάβημα με σκοπό να παρουσιάσουν τις θέσεις της Αθήνας εν όψει της Συνόδου Κορυφής.

Υψηλή ένταση και συγκρούσεις σώμα με σώμα στην πλατεία Βαστίλης και στην place de la Republique στις 28 Νοέμβρη.

Για μια ακόμη φορά παρά το lockdown χιλιάδες άνθρωποι γέμισαν τις πλατείες στο Παρίσι ζητώντας την απόσυρση του νόμου ολοκληρωτικής ασφάλειας που δίνει προνόμια κι υπεραρμοδιότητες στην αστυνομία. Υψηλή ένταση και συγκρούσεις σώμα με σώμα στην πλατεία Βαστίλης και στην place de la Republique στις 28 Νοέμβρη.46.000 πολίτες συμμετείχαν σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών στην διαδήλωση στο Παρίσι. Oι διοργανωτές μιλούν για 200.000. Σημειώθηκαν επεισόδια κάποιες φορές εκτεταμένα έγινε χρήση δακρυγόνων αντλιών νερού και πραγματοποιήθηκαν συλλήψεις. Πάνω από 70 κινητοποιήσεις μαζικές σε πολλές γαλλικές πόλεις της Γαλλίας σημειώθηκαν σήμερα..Xάος και πολιτική ανυπακοή κάηκαν τράπεζες καταστράφηκαν βανδαλίστηκαν αμάξια ,ξεριζώθηκαν οδοδείκτες σήμανσης..Άγριο κυνηγητό , ξυλοδαρμοί αστυνομική βία ενώ οι διαδηλωτές έσπασαν και πολλές κάμερες παρακολούθησης, πέταξαν μολότοφ ακολούθησε πετροπόλεμος και Οδομαχίες.Χιλιάδες αστυνομικοί ρίχθηκαν στη μάχη της καταστολής. Μπανανία η Ευρώπη θυμίζει λατινοαμερικάνικη χούντα.. Χιλή 2.Αστυνομοκρατία στρατοκρατία ολοκληρωτισμός……..

 Avancée des forces de l'ordre qur la nasse. Au moins plusieurs dizaines de manifestants. #manifestation #Marchedeslibertés #marchesdeslibertes pic.twitter.com/GhJgQafSDh

— actu Paris (@actufrparis) November 28, 2020

O Yπ. Εσωτερικών ανακοινώνει πως 37 αστυνομικοί τραυματίστηκαν. Πολλοί διαδηλωτές τραυματίστηκαν μια γυναίκα στο κεφάλι που αρχικά την φρόντισαν οι ομάδες street medics,σύμφωνα με δημοσιογράφο του AFP. Φωτορεπόρτερ τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι. Oι διαδηλωτές φωνάζουν το σύνθημα ”όλος ο κόσμος μισεί την αστυνομία”

από γκλομπ αστυνομικών

Η Ευρώπη συγκλονίζεται – κι εδώ…πέρα βρέχει!

 

 Μέλια


.

Του Θανάση Κ.


Γάλλος καθηγητής Λυκείου αποκεφαλίστηκε πριν λίγες μέρες, από 18χρονο ισλαμιστή, γιατί έδειχνε, λέει,στους μαθητές του, εξώφυλλα περιοδικών για να συζητήσουν τη «θρησκευτική ανεκτικότητα» μεταξύ των πολιτών (προάγοντας την «λαϊκότητα» – laicite –που προβλέπει ρητά το Γαλλικό Σύνταγμα).

Ο Γαλλικός λαός είναι πέρασε αληθινό σοκ!

Αυθόρμητες διαδηλώσεις σε όλη τη Γαλλία ενάντια στον ισλαμοφαφισμό!

Μπροστά οι μαθητής και οι καθηγητές, συνάδελφοι του αδικοσκοτωμένου. Σε όλη την Γαλλία (εδώ η ΟΛΜΕ τίποτε – πέρα βρέχει…)

Μέτρα του Προέδρου Μακρόν, κατά των μεταναστών που αρνούνται να ενσωματωθούν στον γαλλικό τρόπο ζωής, αυστηρά μέτρα κατά των θρησκευτικών ενώσεων των μουσουλμάνων που κηρύσσουν τη μισαλλοδοξία, απελάσεις όσων αρνούνται να προσαρμοστούν, απαγόρευση οργανώσεων που υπερασπίζονται τους ισλαμιστές και μιλάνε για «ισλαμοφοβία»…

Και προβολές σε όλη τη Γαλλία των εξώφυλλων για τα οποία πλήρωσε τη ζωή του ο Γάλλος καθηγητής, Σαμουέλ Πετί…

Τον οποίο τίμησαν στο Παρίσι με την ανώτατη διάκριση της «Λεγεώνας της Τιμής»!

* Από τη Γαλλία ξεκινούν, σχεδόν πάντα, οι μεγάλες ανατροπές στην Ευρωπαϊκή ήπειρο:

—Ήδη από το 1789 (Γαλλική Επανάσταση)

—Και μετά πάλι το 1830 (πρώτο κύμα φιλελεύθερων κινημάτων στην Ευρώπη του 19ου Αιώνα)…

—Και μετά πάλι το 1848 (δεύτερο κύμα φιλελεύθερων κινημάτων και κατάλυση των Ιεράς Συμμαχίας – εκδίωξη του Μέτερνιχ – τότε που «ένα φάντασμα πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη»).

—Και πάλι το 1881 (Γαλλική Κομμούνα).

—Και πάλι την περίοδο 1898-1906 (με την υπόθεση Ντρέϋφους, που συντάραξε τότε τα συντηρητικά κατεστημένα όλης της ηπείρου).

—Και πάλι το 1958 (με την επιστροφή του Ντεγκώλ στην εξουσία που ανασυνέταξε την πολιτική «αρχιτεκτονική» της μεταπολεμικής Ευρώπης).

—Και πάλι το 1968 (με τα νεολαιίστικα κινήματα του «Μάη», που μεταλαμπαδεύτηκαν τον επόμενο χρόνο στην υπόλοιπη δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ).

—Και πάλι το 1981 (με την εκλογή του Σοσιαλιστή Μιτεράν στη γαλλική Προεδρία, που άλλαξε τις πολιτικές τάσεις στην Ευρώπη).

—Και πάλι σήμερα, με την στροφή του «κεντρώου» Μακρόν σε θέσεις εναντίον των φανατικών ισλαμιστών μέσα στη χώρα του, αλλά και εναντίον της χώρας που στηρίζει τα ισλαμιστικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο.

Δηλαδή, εναντίον της Τουρκίας του Ερντογάν!

* Κι έτσι η στροφή που γίνεται σήμερα στη Γαλλία έχει διαστάσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τη χώρα αυτή. Και μας αφορούν άμεσα…

—Η μία ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση είναι το χτύπημα των ισλαμιστικών δικτύων μέσα στην Ευρώπη. Που τρομοκρατούν τους ευρωπαίους πολίτες μέσα στις ίδιες τις χώρες τους.

—«Ο τρόμος θα αλλάξει πλευρά»! Προειδοποίησε ο Πρόεδρος Μακρόν.

Μέχρι στιγμής η ανοχή προς τους φανατικούς ισλαμιστές μέσα στην Ευρώπη ήταν στην ατζέντα των ακροδεξιών. Που την καταδίκαζαν και προειδοποιούσαν για τις συνέπειές της. Πράγμα που οδήγησε σε άνοδο της ακροδεξιάς παντού!

Γιατί τα ισλαμιστικά δίκτυα μέσα στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις από πρόσφατα αφιχθέντες «πρόσφυγες και μετανάστες», αλλά και από γεννημένους στην Ευρώπη νεαρούς μουσουλμάνους δεύτερης – και τρίτης – γενιάς πλέον) ήταν αποκλειστικά στην ατζέντα της ακροδεξιάς.

Τα κόμματα της πολιτικής ελίτ στην Ευρώπη, έχοντας πλήρως υποταχθεί στην «πολιτική ορθότητα».αρνούνταν να δώσουν απάντηση στο πραγματικό πρόβλημα ασφαλείας των πολιτών, που δημιουργούσαν τα εγκληματικά δίκτυα των ισλαμοφασιστών.

Τώρα, για πρώτη φορά, «κεντρώος» Πολιτικός, όχι μόνο δέχεται την πρόκληση αλλά αντιμετωπίζει και το πρόβλημα με ευθύνη. Δηλαδή με αποφασιστικότητα…

Κι όχι μόνον ο «κεντρώος Μακρόν». Ακόμα και διανοούμενοι της Αριστεράς, όπως ο γνωστός Πασκάλ Μπρυκνέρ, ξεσπαθώνουν πλέον:

— Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι «κήρυξη πολέμου» κατά της Γαλλικής Κοινωνίας, είπε ο Μπρυκνέρ. Και πρέπει να απαντήσουμε αμέσως και αναλόγως…

Μεγάλα τμήματα των «συστημικών κομμάτων» (της μετριοπαθούς δεξιάς, αλλά και της κεντροαριστεράς πλέον) μετακινούνται ταχύτατα προς τις θέσεις του Μακρόν, σοκαρισμένα από την εμπειρία της Γαλλίας…

Και βεβαίως αυτό έχει ξεκινήσει ήδη και επιταχύνεται συνέχεια παντού. Πέραν της Γαλλίας, και στην Αυστρία και στην Πολωνία και στην Ρουμανία και στην Σλοβενία και στην Κροατία, και στην Ιταλία και στην Ολλανδία – τώρα πια και στη Γερμανία!

Το εξτρεμιστικό ισλάμ δεν έχει θέση στην Ευρώπη. Ούτε οι εκπρόσωποι και οι οπαδοί του.

* Στη θέση αυτή προσχωρούν – ανακουφισμένοι – και πολλοί γηγενείς μουσουλμάνοι της Ευρώπης. Δηλαδή άνθρωποι που προέρχονται από μουσουλμανικές χώρες είναι γεννημένοι ή πάντως ενσωματωμένοι στις δυτικές κοινωνίες και στον «δυτικό τρόπο» και ένοιωθαν βαριά την πίεση των εξτρεμιστών ομοθρήσκων τους.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα από χρόνια ζητούσαν από τις ευρωπαϊκά κράτη να τους/τις προστατέψουν από τα «ήθη» που προσπαθούσαν να τους επιβάλλουν οι ομόθρησκοί τους μέσα στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, όπου είχαν δημιουργηθεί αληθινά «ισλαμιστικά γκέτο».

Άντρες και γυναίκες. Αλλά κυρίως γυναίκες!

* Όλοι αυτοί διακηρύσσουν το προφανές που κοντεύει να ξεχαστεί! Πως όλοι οι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα ΔΕΝ είναι φανατικοί ισλαμιστές, ούτε υποστηρίζουν τις απάνθρωπες μεθόδους των εξτρεμιστών ομοθρήσκων τους. Αντίθετα οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι είναι τα πρώτα θύματα των ισλαμιστών!

Και στις χώρες προέλευσής τους, βέβαια, αλλά και μέσα στα γκέτο των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων…

—Μέχρι τώρα το γαλλικό κράτος δεν προστάτευε εμάς τους πολίτες του, από τις έκνομες δραστηριότητες των φανατικών, λένε.

Μέχρι τώρα στο όνομα της «πολύ-πολιτισμικότητας» η Ευρώπη αρνιόταν να βάλει όρια στους εξτρεμιστές, αρνιόταν να προστατεύσει στους πολίτες της, μουσουλμάνους στο θρήσκευμα, τα ίδια δικαιώματα που απολαμβάνουν οι Χριστιανοί συμπολίτες τους. Τώρα ήλθε ώρα αυτό να σταματήσει. Κι ό,τι χρειαστεί να γίνει, θα γίνει…

* Το ίδιο όμως σύνθημα έρχεται και από μια σειρά χώρες του Αραβικού κόσμου. Όπου δίκτυα των ισλαμιστών φανατικών («αδελφοί Μουσουλμάνοι» κλπ.) προσπάθησαν να επιβάλουν την εξουσία τους και απέτυχαν.

Και μια σειρά από Αραβικές χώρες, πλέον – Αίγυπτος, Τυνησία, Μπαχρέϊν, Εμιράτα, Λιβύη, τώρα σιγά-σιγά και Σαουδική Αραβία) – εξακολουθούν να απειλούνται από τον φονταμεταλισμό των τζιχαντιστών. Γιατί υπάρχει μια χώρα της περιοχής που, όχι μόνο στηρίζει τα εξτρεμιστικά δίκτυα των ισλαμιστών, αλλά τα χρησιμοποιεί για να επιβάλει την επικυριαρχία της: η Τουρκία…

* Σε όλη τη Μέση Ανατολή τείνει να γενικευτεί η αντιπαράθεση, ανάμεσα στο εξτρεμιστικό Ισλάμ από τη μία (το οποίο στηρίζεται ανοικτά από την Τουρκία), και τις μετριοπαθείς αραβικές κοινωνίες από την άλλη, που είναι δυτικόστροφες και δεν θέλουν με τίποτε ούτε να τους επιβληθεί ο «σαλαφικός τρόπος» (η υπερσυντηρητική επιστροφή στα ήθη των εποχής του Μωάμεθ), ούτε η Οθωμανική επικυριαρχία (που επαγγέλλεται ο Ερντογάν).

Και την ίδια στιγμή, σε όλη την Ευρώπη, τείνει να γενικευτεί η αντιπαράθεση ανάμεσα σε εκείνους που θέλουν να παραμείνουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες ελεύθερες, δημοκρατικές και δυτικότροπες και σε κάποιους που θέλουν να γενικευτεί η επιβολή του «γκέτο της ισλαμικής Σαρίας».

Το πρώτο αλλάζει το χάρτη της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής πλέον.

Το δεύτερο αλλάζει τον πολιτικό χάρτη της Ευρώπης…

Και τα δύο «συναντώνται» σε δύο σημεία:

— Στη Γαλλία όπου ο Μακρόν παίρνει πια τις μεγάλες πρωτοβουλίες να αντιμετωπίσει: τον «εσωτερικό κίνδυνο» στην Ευρώπη, αλλά και τον κίνδυνο της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο (συμμαχώντας με Αίγυπτο, Ιορδανία και κράτη του Κόλπου – πλην Κατάρ)

—Και στην Ελλάδα, που βρίσκεται στο κρίσιμο γεωπολιτικό «μεταίχμιο», να γειτονεύει με την ξεσαλωμένη Τουρκία του «απασφαλισμένου» Ερντογάν, ενώ δέχεται και τις πιέσεις των λαθρο–μεταναστευτικών ρευμάτων, που έχει «εργαλειοποιήσει» ο Ερντογάν. Και τους έχει μετατρέψει σε κύματα λαθρο-εισβολής στην Ευρώπη συνολικά…

* Το περίεργο είναι ότι, ενώ ο στυγερή δολοφονία του Γάλλου δάσκαλου Σαμουέλ Πετί έχει συνταράξει ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελλάδα προβλήθηκε ελάχιστα…

Κι ας την αφορά περισσότερο, ίσως, από κάθε άλλη χώρα…

ΥΓ. Εδώ ασχολούμαστε με τον θάνατο του ατυχούς Ζάκ, πριν δύο χρόνια, και με τη σύλληψη του 15χρονου που κρατήθηκε ένα 24ωρο από την αστυνομία γιατίβρέθηκαν στην κατοχή του μολότοφ…

—Όχι με τον βαρύτατο τραυματισμό ιερέα, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας από αλλοδαπό, δεν ασχολήθηκε κανείς!

—Όπως ξέχασαν τον Νίκο, που είχαν σκοτώσει «αλλοδαποί» νεαροί στου Φιλοπάππου.

—Όπως ξέχασαν τη Μυρτώ, που είχε κακοποιήσει βάναυσα αλλοδαπός νεαρός στην Πάρο.

—Όπως ξέχασαν τους τρείς νεκρούς την Μαρφίν, τους οποίους ημεδαποί εγκληματίες είχαν κάψει ζωντανούς πριν έντεκα χρόνια…

Γι’ αυτούς δεν βρέθηκε κανένα «Πολιτιστικό Ίδρυμα» και καμία «Στέγη Γραμμάτων» να βγάλει φωτεινές επιγραφές για να τιμήσει τη μνήμη τους.

Αυτοί πήγαν άκλαυτοι από την ιντελιγκέντσια της εγχώριας «πολιτικής (αν)ορθότητας»…

Η Ευρώπη συγκλονίζεται για θέματα που εμάς αφορούν περισσότερο, η περιοχή μας βράζει – με μας στο επίκεντρο – και η πνευματική μας ελίτ… πέρα βρέχει.

Εξοργιστικοί ή Αξιολύπητοι;

Εξοργιστικά Αξιολύπητοι!

Daily Post

ΔΙΑΤΑΓΗ ROTHSCHILD: ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης



Liberation (ιδιοκτησίας E.Rothschild):
Γιατί πρέπει να νομιμοποιηθεί η
μετανάστευση

Το ευρωπαϊκό και ατλαντικό establishment, ως συνήθως, κοροϊδεύει τους υπηκόους του και ταυτόχρονα εφαρμόζει τα μυστικά του σχέδια χρησιμοποιώντας κάθε μέσον. Εδώ δεν θα ασχοληθούμε με το γεγονός ότι οι πολεμικές συρράξεις και επαναστάσεις, που οι ατλαντικές υπηρεσίες δημιουργούν στις διάφορες χώρες της ανατολής και της Αφρικής, είναι αυτές που συμβάλλουν στην δημιουργία μεταναστευτικών ρευμάτων.


Σε αυτό το άρθρο θέλουμε απλώς να πούμε τα αυτονόητα (στην εποχή μας όποιος λέει το αυτονόητο επιτελεί… ιεραποστολή)όσον αφορά τις δικαιολογίες που το σύστημα προβάλει για το μεταναστευτικό πρόβλημα: «τι μπορούμε να κάνουμε;», «πως να τους εμποδίσουμε;», «δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι», κλπ. Αμέσως μετά, αρχίζουν τα σπαρακτικά και μελοδραματικά σόου των μέσων μαζικής ενημέρωσης.


Και τώρα ερχόμαστε στα μέτρα που περιλαμβάνει το σχέδιο δράσης για τη μετανάστευση, που αποφασίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση: γενικολογίες και χωρίς ουσιαστική αποτελεσματικότητα, απλώς για να καθησυχάζουν τον κόσμο και τις όποιες πολιτικές αντιδράσεις. Μάλιστα, ο Jean-Claude Juncker προσπάθησε να περάσει αυτό που συμβουλεύει η εφημερίδα Liberation, δηλαδή την νομιμοποίηση της μετανάστευσης. Μπορεί να μην τα κατάφερε , αλλά η κίνηση του είναι ενδεικτική των πιέσεων που ασκούνται προς αυτή την κατεύθυνση.

Οἱ Εὐρωπαῖοι στὴ σκιὰ τῶν μιναρέδων

 

Vladimir Malyshev 

«Τὸ μέλλον τῆς Γερμανίας μπορεῖ νὰ μὴν ἀνήκει στὴ θρησκεία τοῦ Μάρτιν Λοῦθερ, ἀλλὰ στὴ θρησκεία τοῦ Μωάμεθ», γράφει ἡ Ἰταλικὴ Giornale στὸ ἄρθρο «Ἡ Γερμανία στὴ Σκιὰ τῶν μιναρέδων». Ἐνῶ ὁ ἀριθμὸς τῶν Προτεσταντῶν καὶ καθολικῶν μειώνεται ἀπὸ χρόνο σὲ χρόνο, καὶ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν αὐτὸ-προσδιοριζομένων Χριστιανῶν παραμένουν μόνο ὀνομαστικά, τὸ Ἰσλὰμ διεισδύει ὅλο καὶ περισσότερο στὴν Εὐρώπη.

«Τὸ μέλλον τῆς Γερμανίας δὲν ἀνήκει στὸν Χριστιανισμό», καταλήγει ἡ Giornale.


Μετανάστες στὸ Βερολίνο

Σύμφωνα μὲ τὸ Ἐρευνητικὸ Κέντρο Pew, αὐτὴ τὴ στιγμὴ ὑπάρχουν περίπου 3.000 τζαμιὰ στὴ Γερμανία, συμπεριλαμβανομένου τοῦ μεγαλύτερου στὴν Εὐρώπη – στὴν Κολωνία, τὸ ὁποῖο ἄνοιξε προσωπικὰ ὁ Ἐρντογᾶν. Μεταξύ του 2010 καὶ τοῦ 2016, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπίσημα ἐγγεγραμμένων μουσουλμάνων...
αὐξήθηκε ἀπὸ 3 ἑκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες σὲ σχεδὸν 5 ἑκατομμύρια (6,1% τοῦ συνολικοῦ εὐρωπαϊκοῦ πληθυσμοῦ), ἀπὸ 4,1% σὲ 6,1%. Δεδομένης τῆς μετανάστευσης, οἱ μουσουλμάνοι θὰ μποροῦσαν νὰ ἀποτελοῦν μεταξὺ 10,8% καὶ 19,7% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Εὐρώπης μέχρι τὰ μέσα τοῦ αἰώνα, ἀπὸ 8 ἑκατομμύρια σὲ 17 ἑκατομμύρια.



Ταυτόχρονα, σύμφωνα μὲ τὴν ἐτήσια ἔκθεση τῆς Διάσκεψης τῶν Γερμανῶν Ἐπισκόπων γιὰ τὴν κατάσταση τοῦ Καθολικισμοῦ στὴ Γερμανία, ὁ ἀριθμὸς τῶν Καθολικῶν καὶ τῶν Προτεσταντῶν μειώνεται σταθερά. Τὸ 2019, σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεση, περισσότεροι ἀπὸ 272.000 ἄνθρωποι ἀποφάσισαν σκόπιμα νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία, καὶ αὐτὸ συνεχίζεται χρόνο μὲ τὸ χρόνο. Ἀπὸ τὸ 1990, περισσότεροι ἀπὸ 10 ἑκατομμύρια ἄνθρωποι στὴ Γερμανία ἔχουν πάψει νὰ εἶναι ἐνορίτες τῶν ἐκκλησιῶν τους.




Τζαμὶ στὴ Γερμανία

Στὴ Γερμανία, ἕνα βίντεο τῶν τηλεοπτικῶν εἰδήσεων περιφερόμενο στὰ κοινωνικὰ δίκτυα, σχεδιάζει μία εἰκόνα τοῦ ἀναπόφευκτου μέλλοντός της. Στὴν ὀθόνη ὑπάρχει τὸ κτίριο τοῦ Reichstag μὲ ἔξι μιναρέδες, καὶ ἕνας γενειοφόρος ἐκφωνητὴς σὲ μία χαρούμενη φωνὴ λέει: “Βερολίνο. Ἡ Βουλὴ τῶν Σαλαφιστῶν εἶχε ἐγκρίνει μία τροποποίηση τοῦ συντάγματος σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ ἀσήμαντα παραπτώματα θὰ τιμωροῦνταν τώρα μὲ λιθοβολισμό. Αὐτὸ δήλωσε ἡ Σαλαφίστρια Καγκελαριος Ἄγκελα Μέρκελ ..” Αὐτὸ ἀκολουθεῖται ἀπὸ μία διαφήμιση: “Λάτρεις τοῦ κινηματογράφου. Αὔριο στὶς 10:45 μ.μ. ἡ ταινία “Ἂν ὁ μουλᾶς καλέσει δύο φορές.” Φαίνεται νὰ εἶναι ἕνα ἀστεῖο, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα εἶναι μία τρομερὴ προειδοποίηση γιὰ τὸ Εὐρωπαϊκὸ μέλλον. 

Οι ρίζες του πραγματικού "αντιδυτικισμού" στην Ελλάδα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ 

Εν Πειραιεί τη 6^η Ιουλίου 2020

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ «ΑΝΤΙΔΥΤΙΚΙΣΜΟΥ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

      Είναι γεγονός αναμφισβήτητο και ιστορικά βεβαιωμένο πως ο Θεός εμάς τους Έλληνες μας ευλόγησε ποικιλότροπα, ώστε να έχουμε πρώτιστο μερίδιο στον εξανθρωπισμό της ανθρωπότητας. Ευδόκησε να κατοικούμε και να πραγματωνόμαστε στον πιο προνομιακό ίσως τόπο της υφηλίου, με το καλλίτερο κλίμα, το άφθονο υγρό στοιχείο και τον υλικό πλούτο. Μας προίκισε με καταπληκτική ευφυΐα, εις τρόπον ώστε η ελληνική σκέψη να πρωτοπορεί σε ολόκληρη την ανθρωπότητα και την ιστορία. Ο Έλληνας είναι προφανώς ο πρώτος πραγματικά εχέφρων άνθρωπος, ο οποίος χρησιμοποίησε και καλλιέργησε το μυαλό του να σκέπτεται και να αναζητά την αλήθεια των όντων. Είναι αυτός που έδωσε στην ανθρωπότητα τα φώτα του πολιτισμού και του χάραξε τα όρια της ανθρώπινης ζωής. Παρά ταύτα όμως το συλλογικό μας είναι διακατέχεται και από πολλά και σοβαρά ελαττώματα, όπως είναι η διχόνοια, η οποία καθίσταται διαχρονικός αρνητικός παράγων για την πρόοδο του λαού μας. Ένα άλλο επίσης σοβαρό ελάττωμα είναι η δουλικότητα και ο μιμητισμός προς αλλότρια με τον ελληνισμό στοιχεία.

       Από τα πανάρχαια χρόνια οι πρόγονοί μας δεν αρκούταν στο δικό τους γίγνεσθαι, αλλά στρέφονταν προς άλλους λαούς, μιμούμενοι τον τρόπο ζωής τους και υιοθετώντας τις συνήθειές τους, είτε Σήμιτες ήταν αυτοί, είτε Πέρσες, είτε Ρωμαίοι, είτε Φράγκοι, είτε σύγχρονοι Ευρωπαίοι. Μάλιστα η δουλικότητα προς αλλότριους και δυστυχώς βαρβάρους λαούς, έφτανε και ως το σημείο της εθνικής μειοδοσίας και προδοσίας. Τρανταχτά παραδείγματα η συμμαχίες ελληνικών πόλεως με τους Πέρσες κατακτητές, με προεξάρχον το σκοτεινό και ανθελληνικό δελφικό «ιερό», κατά τους περσικούς πολέμους είχε συνταχθεί πλήρως με τους ασιάτες εισβολείς! Αργότερα Έλληνες καλούσαν τους Ρωμαίους ως «απελευθερωτές» τους από τους άλλους Έλληνες! Ένα άλλο ιστορικό παράδειγμα είναι η δουλικότητα πολλών Ελλήνων στα χρόνια της φραγκοκρατίας, οι οποίοι είχαν συνταχτεί με τους βάρβαρους Φράγκους κατακτητές, οι οποίοι είχαν διαλύσει το ανατολικό ρωμαϊκό κράτος και είχαν ιδρύσει τα διάφορα λατινικά βασίλεια στη θέση της.

      Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από πρόσφατο δημοσίευμα στην εφημερίδα «ΠΟΝΤΙΚΙ» (28-5-2020), με τίτλο: «ΕΝΩΤΙΚΟΙ – ΑΝΘΕΝΩΤΙΚΟΙ: ΟΙ ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΥΤΙΚΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ», του συντάκτη κ. Ξενοφώντα Μπρουντζάκη. Ο αρθρογράφος, παίρνοντας αφορμή για την τραγική επέτειο της Αλώσεως (29 Μαΐου), προσπαθεί να αναζητήσει τις ρίζες και τα αίτια της εδώ και χίλια χρόνια αντιπαράθεσης Ανατολής Δύσης, παραθέτοντας σχεδόν τηλεγραφικά και χωρίς ανάλυση τα γεγονότα.