Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Γλύπτης Βασίλης Παπασάικας :Σήμερα η αυθαίρετη ασχήμια παρουσιάζεται στην πατρίδα μας ως τέχνη-






Όταν δείχνεις έναν σωρό σκουπίδια στον θεατή σε ένα πολυτελές μουσείο και του λέγεις ότι αυτό που βλέπει είναι γλυπτό, επιτίθεσαι στη λογική του
Η Ανατολή εδώ και αιώνες έχει κατανοήσει ότι το μυστήριο της τέχνης δεν βρίσκεται στην μορφή αλλά στην ουσία, έτσι ώστε η ύλη που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης να μην μένει στείρα. Αντίθετα στη Δύση συχνά αναζητείται η μορφή και το κατόρθωμα, που μερικές φορές αιχμαλωτίζει τον άνθρωπο σε μια αναγκαστική κακοτεχνία που υπηρετεί τη μόδα. Για την απήχηση της τέχνης στον άνθρωπο της εποχής συνομιλήσαμε με τον γνωστό γλύπτη Βασίλη Παπασάικα, που μνημειακά έργα του κοσμούν πολλούς δημοσίους χώρους τόσο της ιδιαιτέρας πατρίδος του – Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας – όσο και της Ελλάδος γενικότερα.
Ο Βασίλης Παπασάικας είναι ένας από τους πλέον γνωστούς Έλληνες γλύπτες. Γεννήθηκε στο Καινούργιο Τριχωνίδος το έτος 1956 από γονείς αγρότες τον Γιώργο και τη Θεοφανώ Παπασάικα. Ζει και εργάζεται μεταξύ του χωριού του και της Αθήνας. Έχει κάνει 12 ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές. Έργα του υπάρχουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.

Αποτελείτε, θα μπορούσα να πω, ένα ιδιότυπο φαινόμενο στο σύγχρονο εικαστικό γίγνεσθαι, εκεί δηλαδή που τα πάντα καθορίζονται από την επίμονη έως και την μετά μανίας επιδίωξη της πρωτοτυπίας, εσείς επιμένετε στην τέχνη της εικόνος.
Το πράγμα έχει ακριβώς όπως το περιγράψατε, μιας και εξασκώ κυριολεκτικά την εικαστική τέχνη, αλλά θα έλεγα ίσως ότι πράττω τούτο μετά λόγου και γνώσεως, αφού σύμφωνα με την Ελληνική σκέψη, εικαστική τέχνη δεν νοείται απουσία εικόνος. Θα πω κάτι που ενδεχομένως θ’ ακουσθεί τετριμμένο, αλλά έχει για μένα μεγάλη σημασία: Είμαι Έλλην και ως Έλλην διδάσκομαι το κάθε τι περί την φιλοσοφία της τέχνης από την Ελληνική σκέψη, η οποία υπερτερεί μακράν κάθε άλλης φιλοσοφικής σκέψεως.

Το «τροπάριο της Κασσιανής»



Σήμερα ψάλλεται στους ναούς ο Όρθρος της Μεγ. Τετάρτης.
Και σήμερα στο μέσον του ναού είναι ο Νυμφίος Χριστός, ενώ οι ψάλτες θα ξαναπούν το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» και το «Τον νυμφώνα Σου βλέπω».
Ο ύμνος που δεσπόζει όμως τη βραδιά αυτή είναι το λεγόμενο «τροπάριο της Κασσιανής», από το όνομα της ποιήτριάς του. Πρόκειται για αριστούργημα της βυζαντινής ποίησης και μουσικής. Είναι το δοξαστικό των αποστίχων.
Αναφέρεται στην Πόρνη που έπλυνε με βαρύτιμο μύρο τα πόδια του Ιησού, λίγο πριν το Πάθος.
Προσοχή όμως! Δεν πρόκειται για την Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως αντίθετα υποστηρίζει η (τόσον εκμεταλλευμένη εμπορικά) φραγγολατίνικη παράδοση.

Το κείμενο του θαυμάσιου αυτού ύμνου έχει ως εξής:

«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει. Οίμοι, λέγουσα, ότι νυξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας. Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ. Κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει. Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις. Ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν, κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη. Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το μέγα έλεος».

Μεταγραφή του Φώτη Κόντογλου:

Ευχές της ΠΕΘ και Δελτίο τύπου για την αποποινικοποίηση του ποινικού αδικήματος της βλασφημίας












Αθήνα, 15 Απριλίου 201 9

Διεύθυνση
Χαλκοκονδύλη 37, 10432 Αθήνα

Τηλέφωνο
2105224180

Φαξ
2105224420

Email
petheol@gmail.com

Ιστοχώρος
www.petheol.gr







Αριθμ. Πρωτ. 21




Δελτίο τύπου της ΠΕΘ
για την αποποινικοποίηση του Ποινικού Αδικήματος
της βλασφημίας


Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων υποδέχθηκε με ιδιαίτερη ικανοποίηση, στηρίζει και προσυπογράφει την πρόσφατη ανακοίνωση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, αναφορικά με την προτεινόμενη, από την ελληνική Κυβέρνηση, κατάργηση των άρθρων 198, 199 και 201 του ποινικού κώδικα, τα οποία, ως τώρα, προέβλεπαν την επιβολή ποινών στις περιπτώσεις κακόβουλης βλασφημίας, καθύβρισης θρησκευμάτων και περιύβρισης νεκρού. Εν όψει αυτών των κυβερνητικών προθέσεων, οι Ιεράρχες της Κρήτης επισημαίνουν τον μεγάλο κίνδυνο για εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας, θρησκευτικής βίας και γενικά θρησκευτικού φανατισμού. Μέριμνα της Εκκλησίας της Κρήτης είναι η διασφάλιση της θρησκευτικής και κοινωνικής ειρήνης αλλά και η διατήρηση του πολιτισμού της Ελλάδας, που αποδεδειγμένα βασίζεται στην πίστη στον Τριαδικό Θεό, με την οποία διακατέχεται η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών της που είναι και μέλη της Εκκλησίας μας.

Προς μεγάλη της λύπη της, η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων διαπιστώνει, για μια ακόμη φορά, τη συσσωρευμένη απέχθεια (για ποιο λόγο άραγε;) της τωρινής Κυβέρνησης(μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης) προς κάθε τι το Χριστιανικό στον τόπο αυτό. Ενώ ανυψώνει με τους διάφορους νόμους και προστατεύει με κάθε μέσο τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, σχετικά με την λεγόμενη έμφυλη ταυτότητά τους, υποτιμά και περιφρονεί τη χριστιανική θρησκευτική ταυτότητα και συνείδηση των πολιτών της χώρας. Ήδη, με τα αντισυνταγματικά νέα Προγράμματα Σπουδών και τα νέα βιβλία (Φακέλους) των Θρησκευτικών, έδειξε την περιφρόνησή της στη διαχρονική πίστη της χώρας, την Ορθοδοξία, αλλά ταυτόχρονα και στις άλλες θρησκείες, ρίχνοντάς τις όλες σε μια χοάνη συγχώνευσης και ομογενοποίησης των πάντων. Και πάλι, όμως, φαίνεται ότι δεν της αρκεί αυτή η καταπάτηση της θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων πολιτών. Πρόθεσή της είναι να ανοίξει διάπλατα τις πύλες,ακόμα και για την καθύβριση με κάθε είδος βλασφημίας,των θρησκευτικών βιωμάτων και συμβόλων των Ελλήνων.Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, είναι ανάγκη να ενεργοποιήσουμε όλες μας τις πνευματικές δυνάμεις και αντιστάσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτές τις διαθέσεις των κυβερνώντων, «να προστατεύσουμε τις διαχρονικές αξίες του Λαού μας και να διασφαλίσουμε, με κάθε νόμιμο τρόπο, τα ιερά και τα όσια των Πατέρων μας», σύμφωνα με το γενικό μήνυμα, που απευθύνει,ως καθήκον, ευθύνη και αποστολή προς όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς η Εκκλησία της Κρήτης.


Το ΔΣ της ΠΕΘ


Η πύλη του Ρωμανού

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Λάζαρος είναι ο κάθε ένας από μας


† π. Γεώργιος Καψάνης († Κυριακή της Πεντηκοστής, 8 Ιουνίου 2014) 


Ο Απόστολος Παύλος, ο φωτιστής της Οικουμένης, το στόμα του Χριστού, μας δίδαξε ότι η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού. Ο Χριστός μας κάνει μέλη δικά Του και έτσι μετέχουμε στη δική Του θεϊκή ζωή.
Τα άγια Μυστήρια και ιδίως το άγιο Βάπτισμα και η θεία Κοινωνία μας συσσωματώνουν στον Χριστό.
Όλη έπειτα η ζωή της Εκκλησίας μας βοηθεί να μείνουμε ενωμένοι στο Σώμα του Χριστού και να είμαστε ζωντανά και υγιά μέλη Του.
Ο Χριστιανός όμως που αποκόπτεται από την Εκκλησία νεκρώνεται πνευματικά, διότι δεν ζωοποιείται από τη ζωή του Χριστού.
Χριστιανός δεν είναι όποιος δέχεται τον Χριστιανισμό σαν ιδεολογία ή ηθική αλλά όποιος είναι ενωμένος με τον Χριστό μέσα στο Σώμα Του. Γι’ αυτό οι άγιοι Πατέρες τονίζουν ότι εκτός της Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία.
Η θεία Λειτουργία είναι το κέντρο της εκκλησιαστικής μας ζωής. Ο ίδιος ο Χριστός προσφέρεται σε μας εις βρώσιν, με το Σώμα και το Αίμα Του, ώστε να ενωθούμε μαζί Του.
Εκτός από τη θεία Λειτουργία οι πιστοί συνερχόμαστε και άλλες ώρες στην Εκκλησία για να λατρεύσουμε τον ουράνιο Πατέρα μας, τον εσταυρωμένο και αναστάντα Λυτρωτή μας και το Πανάγιο Πνεύμα.
Ο Εσπερινός, το Απόδειπνο, το Μεσονυκτικό, ο Όρθρος, οι Ώρες, μας προετοιμάζουν για τη θεία Λειτουργία, μας βοηθούν να ζούμε στο πνεύμα της θείας Λειτουργίας και μπολιάζουν τον πρόσκαιρο χρόνο της επίγειας ζωής μας στην αιωνιότητα της Βασιλείας του Θεού.

“Οι Βράχοι της Ελευθερίας” – Η Επανάσταση του 1821 επιστρέφει στον κινηματογράφο






Η ταινία «Οι Βράχοι της Ελευθερίας», που θα προβληθεί στις μεγάλες οθόνες από τις 2 Μαίου, εξελίσσεται στις αρχές του 18ου αιώνα, όταν κορυφώθηκε ο αγώνας των Ελλήνων για ανεξαρτησία ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά από αιώνες καταπίεσης.
Ως ιστορικό δράμα στο οποίο συμμετέχουν κυρίως φανταστικοί χαρακτήρες, όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση του ομίλου εταιρειών Odeon, η ταινία επιδιώκει να παρουσιάσει και να τιμήσει τον ελληνικό πολιτισμό και τους Έλληνες με την αναφορά σε αξιόλογα ελληνικά και τουρκικά ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία.
«Ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, εθνικός ήρωας της Ελλάδας, ο οποίος οργάνωσε τον απλό λαό σε εξέγερση εναντίον των Οθωμανών, αναδύεται ως μια αχτίδα ελπίδας για τους Έλληνες, ενώ ο Σουλτάνος Μαχμούντ II και ο Τούρκος περιφερειακός διοικητής Μουσταφά Μπέης, συμβολίζουν μια πλούσια Αυτοκρατορία στη δύση της. Αληθινά γεγονότα, όπως το μαρτύριο των γυναικών του Σουλίου, αποτέλεσαν έμπνευση κατά την έναρξη της ταινίας, ενώ η κορύφωση της ιστορίας πραγματοποιείται στην κρίσιμη μάχη του Βαλτετσίου, μία από τις πρώτες μεγάλες συγκρούσεις κατά την Ελληνική Επανάσταση» επισημαίνεται.

"Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα..."






π. Λεβ Ζιλέ*
Διακόνημα (το βίντεο από Ιερά δέησις)





Ερχόμενος ο Κύριος προς το εκούσιον πάθος, τοις αποστόλοις έλεγεν εν τη οδώ· ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο Υιός του ανθρώπου, καθώς γέγραπται περί αυτού. Δεύτε ουν και ημείς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι’ αυτόν ταις του βίου ηδοναίς, ίνα και συζήσωμεν αυτώ, και ακούσωμεν βοώντος αυτού, ουκέτι εις την επίγειον Ιερουσαλήμ δια το παθείν, αλλά αναβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα υμών και Θεόν μου και Θεόν υμών, και συνανυψώ υμάς εις την άνω Ιερουσαλήμ, εν τη Βασιλεία των ουρανών.




Ο Ιησούς παίρνει παράμερα τους δώδεκα και τους λέει: «Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και ο Υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται» (Ματθ. 20, 18).

Το Ευαγγέλιο υποδηλώνει ότι τα λόγια αυτά ελέχθησαν ιδιαιτέρως. Ο Ιησούς εμπιστεύθηκε το μυστικό του ταξιδιού στους Αποστόλους κι όχι σε όλους τους μαθητές. Το εμπιστεύθηκε καθώς προχωρούσαν στον ανηφορικό δρόμο.




Ασφαλώς ο Ιησούς περιμένει από κάθε χριστιανό να συμφιλιωθεί με το αποφασιστικό γεγονός που έλαβε χώρα στην Ιερουσαλήμ. Αλλά ο Ιησούς παραμένει ο Κύριος του χρόνου και των ατομικών κλήσεων. Διαλέγει την ώρα πού προσκαλεί το μαθητή του να γίνει κοινωνός του προνομίου των Αποστόλων και ν’ ανεβή μαζί του στα Ιεροσόλυμα εν όψει του οδυνηρού τέλους. Πόσοι χριστιανοί έχουν ανοίξει τ’ αυτιά τους σ’ αυτήν την πρόσκληση; Πόσοι έχουν συλλάβει την αλήθεια πώς εκείνο που έγινε τότε στην Ιερουσαλήμ, αυτό που εξακολουθεί να γίνεται στην αιώνια, την αόρατη Ιερουσαλήμ, είναι το σπουδαιότερο που υπάρχει στον κόσμο;

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

ἐκ κοιλίας ᾅδου κραυγῆς μου ἤκουσας φωνῆς μου






Ἐβόησα ἐν θλίψει μου πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μου, καὶ εἰσήκουσέ μου· ἐκ κοιλίας ᾅδου κραυγῆς μου ἤκουσας φωνῆς μου. ...ἄβυσσος ἐκύκλωσέ με ἐσχάτη, ἔδυ ἡ κεφαλή μου εἰς σχισμὰς ὀρέων. κατέβην εἰς γῆν, ἧς οἱ μοχλοὶ αὐτῆς κάτοχοι αἰώνιοι... ἐν τῷ ἐκλείπειν ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν ψυχήν μου τοῦ Κυρίου ἐμνήσθην, καὶ ἔλθοι πρὸς σὲ ἡ προσευχή μου εἰς ναὸν τὸ ἅγιόν σου. ( από την προσευχή του ιωνά)

Οι κεκοιμημένοι μας ζουν διά και εν Χριστώ.
Η ζωή τους συνδέεται με την προσωπική παρουσία του Χριστού και εκδηλώνεται εν αυτή. Εάν θελήσουμε να ενωθούμε πνευματικά με ένα κεκοιμημένο αδελφό μας που αγαπούσαμε πολύ, δεν θα προσπαθήσουμε να τον ζωντανέψουμε στη φαντασία μας, αλλά θα έρθουμε σε επικοινωνία με τον Ιησού και εν Αυτώ θα τον βρούμε.
Η ανάσταση του Λαζάρου είναι μια θαυμάσια επεξήγηση του χριστολογικού δόγματος. Μας δείχνει πώς, στο πρόσωπο του Ιησού, η θεία και η ανθρώπινη φύση ενώνονται χωρίς να συγχέονται:
«Ανάστασις και ζωή των ανθρώπων υπάρχων, Χριστέ, εν τω μνήματι Λαζάρου επέστης, πιστούμενος ημίν τας δύο ουσίας σου».