Πέμπτη 30 Μαΐου 2024

Η ΦΡΑΣΗ «ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΣΑΡΙΚΙ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ» & Η ΤΥΧΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΥΛΑΞΑΝ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 


 

«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΣΑΡΙΚΙ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ»

Η ΤΥΧΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΥΛΑΞΑΝ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ) ΩΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΟΥ 1453.

Γράφει ὁ Νῖκος Διάκος

    Ἡ ἀκριβὴς διατύπωση τῆς φράσης ποὺ ἀνήκει στὸ Μεγάλο Δούκα Λουκᾶ Νοταρᾶ, ἔχει ὡς ἑξῆς : Κρειττότερον ἰδεῖν ἐν μέσῃ Πόλει φακιόλιον βασιλεῦον Τούρκων ἢ καλύπτραν λατινικήν. Ὅπως εἶναι ἀρκετὰ γνωστό, ἡ παραπάνω φράση ἔχει συγκεντρώσει τὰ πυρὰ τῶν δυτικότροπων «ἑνωτικῶν» διανοουμένων πολλῶν αἰώνων καὶ ἀποκαλεῖται «κληρονομημένος βυζαντινός βαλκανικός αντιδυτικισμός»1! Ἐνδεικτικά, δές καί2.  Εἶναι ὅμως ἔτσι; Ποιός εἶχε δίκιο; Εἶναι δυνατὸ νὰ δοθεῖ μιὰ σαφὴς ἀπάντηση ἤ τὸ ἐρώτημα εἶναι καταδικασμένο νὰ βυθίζεται σὲ μιὰ στείρα ἑκατέρωθεν ἰδεολογικοποίηση;

    Δυστυχῶς, κάποιες φορὲς καθίσταται ἐπιτακτικὸ ἀπὸ τὶς ἐπικρατοῦσες συνθῆκες, νὰ γίνεται ἐπιλογὴ μεταξὺ δύο κακῶν. Ἐννοεῖται, ὅτι αὐτὸ συμβαίνει ὅταν εἶναι ἀντικειμενικὰ ἀδύνατη ἡ ἀγαθὴ ἐπιλογή. Τότε ἐφαρμόζεται ὁ κανόνας «τὸ μὴ χεῖρον, βέλτιστον» ποὺ εἶναι οἰκεῖος καὶ στὴν ἀπονομὴ τῆς ἀνθρώπινης δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ θεολογικὰ ὀνομάζεται κατὰ παραχώρηση θέλημα Θεοῦ.

    Ἡ φιλονικία περὶ τοῦ ἄν ὑπῆρξε ὀρθὴ κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ ἐπιλογὴ τῶν σήμερα, 29 Μαἴου μνημονευομένων προγόνων μας, παρατείνεται ἀενάως λόγω τοῦ ὅτι γίνεται σὲ καθαρὰ θεωρητικὴ βάση, ὅπου φυσικά, εἶναι ἀδύνατη ἡ συμφωνία καὶ ἐπικρατοῦν ἰδεολογικὲς ἀγκυλώσεις. Γιὰ αυτό, θὰ θέλαμε νὰ συνεισφέρουμε μὲ τὸ παρὸν ἄρθρο ὄχι ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ ἕνα χειροπιαστὸ καὶ ἀδιαφιλονίκητο γεγονός, ὑπογραμμίζοντας τὴν τύχη ποὺ εἶχαν οἱ ὀρθόδοξοι τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος (Κάτω Ἰταλίας)3 μετὰ τὴν πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

   Ἡ μοίρα ποὺ εὶχαν οἱ συμπαγεῖς ὀρθόδοξοι καὶ ἑλληνικοὶ πληθυσμοί μετὰ τὸ 1453 δὲν εἶναι καὶ τόσο γνωστή, παραδόξως δὲ πολὺ σπάνια συσχετίζεται μὲ τὸ ἐν θέματι ἐρώτημα-δίλημμα στὴν ἀφθονοῦσα σχετικὴ φιλολογία γύρω ἀπὸ τὴν Ἅλωση. Οἱ πληθυσμοὶ αὐτοὶ βρέθηκαν αὐτόματα στὴν ἴδια θέση μὲ τοὺς ἀνατολικότερα εὑρισκόμενους ὁμογενεῖς τους, δηλαδὴ στὴ Χερσόνησο τοῦ Αἴμου, τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἀλλοῦ ποὺ κατακτήθηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Μὲ μία σημαντικὴ διαφορά: γιὰ αὐτοὺς δὲν ἐτέθη κἄν τὸ έρώτημα τοῦ Λουκᾶ Νοταρᾶ! Ἦταν ἤδη ἀποφασισμένο, ὅτι θὰ εὑρίσκοντο κάτω ἀπὸ τὴν τιάρα τοῦ πάπα!

   Οἱ προσπάθειες ὑποταγῆς τους εἶχαν ἀρχίσει κιόλας ἀπὸ τὸν 11ο αἰῶνα μὲ τὴν παρουσία τῶν Νορμανδῶν, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν εἰδικὴ γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ συμφωνία μὲ τὸν πάπα, ἀλλὰ ἦταν πιὸ συγκαλυμμένες, καθὼς πάντοτε ὑπῆρχε ὁ φόβος, ὅτι τὰ στρατεύματα τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας μποροῦσαν ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ νὰ ἐπέμβουν πρὸς ὑπεράσπισή τους, ὅπως εἶχε συμβεῖ καὶ στὸ παρελθὸν κατ’ ἐπανάληψη. Παρόμοιες προσπάθειες ὑποταγῆς εἶχαν συμβεῖ μετὰ καὶ τὴν πρώτη Ἅλωση (1204), τὴ Β’ Σύνοδο τῆς Λυών (1272-4), ἀμετακίνητα ἀπὸ τὴν πάγια παπικὴ ἐπιδίωξη.

   Ὅταν ὅμως ἔπεσε ἡ Πόλη στοὺς Ὀθωμανοὺς ὁριστικά, καὶ εἰδικότερα μετὰ τὴ Σύνοδο τοῦ Τριδέντο (1543), τότε φάνηκαν τὰ ἄγρια ἔνστικτα καὶ ἐκδηλώθηκε στὴν πληρότητά της ἡ κατὰ τῶν ὀρθοδόξων ἐπιβουλὴ σὲ ὅλο τὸ φρικιαστικό της μεγαλεῖο.

   Βρισκόμαστε στὴν ἐποχὴ ποὺ στὸν καθολικισμὸ ἔχει ἐπικρατήσει ἡ Ἱερὰ Ἐξέταση, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν κυριολεκτικὰ διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου ἐπικράτηση τῆς παπικῆς κακοδοξίας στὰ δυτικὰ κρατίδια. Συγκεκριμένα, τὰ μέρη τοῦ Νότου τῆς ἰταλικῆς χερσονήσου ἀπετέλεσαν τὸ ξεχωριστὸ βασίλειο Τῶν Δύο Σικελιῶν, τὸ ὁποῖο καὶ διατηροῦσε εἰδικὲς σχέσεις μὲ τὴν Ἰσπανία, τὴν πηγὴ τῶν ἱεροεξεταστῶν.

   Ἀνεξήγητα, ἡ στυγνὴ καταπίεση ποὺ ἐπεφύλαξε ἡ Ἱερὰ Ἐξέταση σε συνεργασία μὲ τὶς κρατικὲς ἀρχὲς ἔχει γίνει εὑρύτερα γνωστὴ μόνο ἀπὸ τὴ μεταχείριση ποὺ εἶχαν οἱ Διαμαρτυρόμενοι, οἱ ἐπιστήμονες καὶ οἱ…μάγισσες. Γιὰ τὴν εξοντωτικὴ αύτὴ καταπίεση ἔχουν δημιουργηθεῖ ἀμέτρητα βιβλία, θεατρικὰ καὶ κινηματογραφικὰ ἔργα ποὺ ἔχουν ἀναδείξει πλήρως τὸ γεγονός, τοῦ πῶς κάθε ἀντιφρονῶν, ἄν δὲν μετέβαλλε τὶς ἀπόψεις του ποὺ δὲν συμφωνοῦσαν μὲ τὸ παπικὸ δόγμα, εὕρισκε φρικτὸ τέλος στὴν πυρά. Τὸ οἰκτρὸ αὐτὸ θέαμα εἶχε καταντήσει μία συνήθης πρακτικὴ ἐπὶ αἰῶνες σὲ ὅλη τὴ δυτικὴ Εὐρώπη.

Εἶναι ὅμως τελείως ἀδικαιολόγητο, νὰ μὴ γνωρίζουμε εὑρύτερα στὴν Ἑλλάδα τουλάχιστον, ὅτι ἡ ἰδια ἀκριβῶς μεταχείριση ἐπιφυλάχτηκε καὶ γιὰ τοὺς ὁμογενεῖς μας τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος (Κάτω Ἰταλίας) μετὰ τὸ 1453! Δυστυχῶς άποδεικνύεται καὶ στὴν περίπτωση ποὺ ἐξετάζουμε, ὅτι ἡ ἀφήγηση καὶ ἡ θεματολογία εἶναι πλήρως ἐλεγχόμενη στὸ σύγχρονο ἑλληνικὸ κράτος καὶ δὲν εὐνοεῖται ἡ συνειδητοποίηση καὶ ἀφύπνιση τῶν Ἑλλήνων.

Στὸ διὰ ταῦτα, ἡ μὲν χρήση τῆς μητρικῆς τῶν πληθυσμῶν ἑλληνίδος φωνῆς ἀπαγορεύτηκε ἔχοντας ὡς  ποινὴ τὸ κόψιμο τῆς γλώσσας, ἡ δὲ παραμονὴ στὸ ὀρθόδοξο χριστιανικὸ δόγμα ἐθεωρεῖτο καὶ ἐκολάζετο μὲ τὸν θάνατο στὴν πυρὰ ὡς αἵρεση, σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τῆς Ἱερᾶς Ἐξετάσεως! Δὲς εἰκόνα4, καὶ βίντεο 5 ποὺ διηγεῖται ἑλληνόφωνος.

Ἀναλυτικὰ στοιχεῖα δὲν εἶναι διαθέσιμα, ὅμως ἐκτιμοῦμε ὅτι κάπου φυλάσσονται τὰ σχετικὰ ἀρχεῖα μὲ τὰ πεπραγμένα τῆς Ἱερᾶς Ἐξετάσεως καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει  ἔρευνα.

Παρόλο ποὺ οἱ ἑλληνορθόδοξοι πληθυσμοὶ ἀντιστάθηκαν ἐπὶ μακρόν (ὁ τελευταῖος Ἕλληνας ἱερέας τοῦ χωριοῦ Καλημέρα στὸ Σαλέντο βρέθηκε δολοφονημένος τὸ 1621), πάντως τὸ πρακτικὸ ἀποτέλεσμα ὅλων τῶν παραπάνω, μετὰ καὶ τὴν καταπίεση ἐπὶ Μουσολίνι καὶ τὴ μετανάστευση, ἦταν ὁ ἀφανισμὸς σχεδὸν στὰ περισσότερα μέρη:
ἔτσι, ἡ μὲν γλώσσα στὴ μορφὴ τοῦ τοπικοῦ ἰδιώματος ἐπιβιώνει σὲ πολὺ λίγα χωριά, ἡ δὲ ὀρθοδοξία χάθηκε παίρνοντας οὐνιτικὴ μορφή, τοὺς λεγόμενους ἑλληνόρρυθμους ὅπου ἐπικρατοῦν οἱ ἀλβανόφωνοι.

Θεωροῦμε ὅτι καλύτερη ἀπόδειξη δὲν μπορεῖ νὰ βρεθεῖ γιὰ τὴν ὀρθότητα τῆς ἐπιλογῆς σαρίκι/τιάρα τῶν προγόνων μας πρὶν τὴν Ἅλωση, καθώς οἱ ὀρθόδοξοι πληθυσμοὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀνατολῆς καὶ ὁ πολιτισμός τους -φυσικὰ ὄχι ἄνετα, ἀλλὰ μέσα ἀπὸ πολλοὺς καὶ ἀπερίγραπτους διωγμούς- ἐπεβίωσαν σχεδὸν ἀτόφια ἀπὸ τὸ 1453 μέχρι καὶ τὸ 1922-24, δηλαδὴ γιὰ 5 περίπου αἰῶνες.

Ὕστερα, τὸ ἀντίχριστο καὶ ἀνθελληνικὸ σύστημα ἄλλαξε τακτική, καθὼς στὴν Τουρκία ἦρθε στὴν ἐξουσία τὸ κοσμικὸ κεμαλικὸ κράτος καὶ συνέχισε τὴν καταστροφή μὲ ἄλλο τρόπο, διὰ τοῦ ἐθνικισμοῦ. Ὅμως αὐτὴ ἦταν ἡ πρόκληση μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

https://www.liberal.gr/politiki/poioi-deihnoyn-katanoisi-kai-den-katadikazoyn-tin-epithesi-poytin

https://www.tovima.gr/2008/11/24/opinions/to-sariki-kai-i-tiara/

3 Νὰ σημειώσουμε παρενθετικὰ σχετικὲς γεωγραφικὲς ἀναφορές κατακτηθέντων περιοχῶν: Βόρειος Ἤπειρος (Νότια Ἀλβανία), Μικρά Ἀσία (Τουρκία).

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/10/nonimi-martiri-talogreci.html

5 https://youtu.be/EvAz_91gt5Q?si=bRveE3fDmMyCl11F

Ακτίνες

Πέμπτη 16 Μαΐου 2024

Τσίρκο Τεράτων

Ως " Νεκρώσιμη ακολουθία της Ευρώπης" περιγράφει την εκφυλισμένη, φασιστική προπαγάνδα της Γιουροβίζιον η ανταποκρίτρια Μαρία Δεναξά




Γράφει η δημοσιογράφος, μεταξύ άλλων:
"Η διοργάνωση, που κάποτε ήταν φτηνιάρικη αλλά και διασκεδαστική, στις μέρες μας μοιάζει περισσότερο με ένα ετήσιο ραντεβού ατόμων μίας και μοναδικής κοινότητας, που επιχειρούν να περάσουν το μήνυμά τους, αλλά με τον πλέον αποκρουστικό τρόπο.
Ειδικά φέτος, η Eurovision έδωσε την εντύπωση μιας βιτρίνας εκφυλισμού και διαγωνισμού φρικιών, παρά σόου ταλέντων, που μέσα από κάποια λεπτά δημοσιότητας επιεικώς «έλαμψαν» μέσα από τη μετριότητά τους.
Tο βράδυ του Σαββάτου εκατομμύρια Ευρωπαίοι τηλεθεατές παρακολούθησαν στους δέκτες τους μια απροκάλυπτη επίδειξη της woke ιδεολογίας και επιδειξιομανίας, αν όχι τη νεκρώσιμη ακολουθία της Ευρώπης!
Εν συντομία, το όλο αποτέλεσμα ήταν ένα καλλιτεχνικό και ανθρώπινο ναυάγιο. Μια σχεδόν πλήρης εκτροπή, που θέτει σε κίνδυνο τις πραγματικές πολιτιστικές δημιουργίες και τους δημιουργούς, προς όφελος και πάλι μιας μικρής, αλλά πανίσχυρης, μειοψηφίας."

ΥΓ: Δεν θα προσθέσω κάτι, μόνο το γεγονός ότι θεωρώ το ακριβέστατο άρθρο της κυρίας Δεναξά ΠΟΛΥ επιεικές και ευγενικό. Το ενθαρρυντικό όμως είναι ότι η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί πλέον. Όταν τέτοια και ανάλογα κείμενα πληθαίνουν (ακόμη και στον μέσο, συστημικό Τύπο) τότε η αποκατάσταση της λογικής, του πολιτισμού, της ελευθερίας και των ανθρωπίνων αξιών, δεν φαντάζει και τόσο ανέφικτη.
Προσέξτε κάτι: τα αποσπάσματα που επαναδημοσιεύω καταλήγουν στη φράση "προς όφελος και πάλι μιας μικρής, αλλά πανίσχυρης, μειοψηφίας". Αυτό είναι το καλούπι, το μοτίβο και η ουσία ΚΑΘΕ ολοκληρωτισμού. Ο Ναζισμός, πχ, είναι ακριβώς "το όφελος μιας μικρής πανίσχυρης μειοψηφίας" εις βάρος της κοινωνίας των ανθρώπων.
Έχουμε χρέος να συντρίψουμε τον αποκτηνωμένο αυτό μηχανισμό με κάθε τρόπο και μέσο, αρνούμενοι την παραμικρή ανοχή και συμμετοχή σ' αυτό το αρρωστημένο, αντιανθρώπινο κάτεργο.
Τρελογιάννης

Κυριακή 5 Μαΐου 2024

Άνθρωποι, ινδικά χοιρίδια, ζόμπι

 από τον Roberto Pecchioli






Η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία. Το κυρίαρχο σύστημα λειτουργεί για να μας καταστήσει δούλους, ή  ζόμπι. Γινόμαστε, είμαστε, ινδικά χοιρίδια. Κανένας παρανοϊκός θεωρητικός συνωμοσίας δεν θα μπορούσε να είναι αρκετά διαυγής ώστε να εφεύρει τις ενέργειες ενός ανοιχτά αντι-ανθρώπινου, ίσως εγκληματικού, θρόμβου εξουσίας.

Παρά τη λογοκρισία, πολλά έρχονται στο φως, άλλα παραδέχονται αθόρυβα, άλλα γίνονται αντιληπτά βάζοντας δύο και δύο μαζί, όπως λένε. Μιλάμε για νοητική επαναφορά(reset), για κινδύνους που συνδέονται με την «γεννητική» Τεχνητή Νοημοσύνη, για τεχνικά προκαλούμενες κλιματικές αλλαγές, για τους κινδύνους της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από το σύστημα 5G -τα όρια της οποίας έχουν αυξηθεί με διάταγμα-, για τα τεχνητά τρόφιμα των οποίων  αγνοούμε τίς αντενδείξεις, την βλάβη που προκαλείται στον εγκέφαλο από την παρατεταμένη σύνδεση με τεχνητές συσκευές ( έξυπνα τηλέφωνα , υπολογιστές ).
Στο βάθος, η επίθεση στην ελευθερία και στην υγεία που παρήχθη από τις εξουσίες που παραχωρήθηκαν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας - θεμελιώδες κομμάτι της ολιγαρχικής παγκόσμιας κυβέρνησης - και η τεράστια δύναμη επιτήρησης, χειραγώγησης, ψυχικής αναδιάρθρωσης του θόλου του fintech.[Ο ΝΕΟΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΟΦΙΑΣ, ΤΗΣ ΣΟΦΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ.]

Γράψαμε έτσι στο The War of Words (Nexus Edizioni, 2023):
« τουλάχιστον από το 2020 το ΝΑΤΟ εκτελεί σχέδια ψυχολογικού πολέμου. Τα εσωτερικά έγγραφα μιλούν ανοιχτά για γνωστικό πόλεμο. Η μάχη για τον έλεγχο της κοινής γνώμης δίνεται με όλο και πιο εξελιγμένα εργαλεία, τεχνικές ήπιας ισχύος . (…) Ένα από τα πρώτα έγγραφα σχετικά με αυτές τις επιχειρήσεις είναι το δοκίμιο «Ο Έκτος Τομέας Επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ », που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2020 για λογαριασμό του Κόμβου Καινοτομίας του NATO.
Το κείμενο ολοκληρώνεται με μια φανταστική ομιλία του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών που εξηγεί πώς λειτουργεί ο γνωστικός πόλεμος και γιατί κάθε άνθρωπος εμπλέκεται σε αυτόν: οι σημερινές εξελίξεις στη νανοτεχνολογία, τη βιοτεχνολογία, την τεχνολογία της πληροφορίας και τη γνωστική επιστήμη, καθοδηγούμενες από τη φαινομενικά ασταμάτητη πρόοδο τής τρόικας της τεχνητής νοημοσύνης, των μεγάλων δεδομένων και της ψηφιακής εξάρτησης του πολιτισμού μας(Big Data), δημιούργησαν μια πολύ πιο ανησυχητική προοπτική: μια ενσωματωμένη πέμπτη στήλη στην οποία όλοι, χωρίς να το γνωρίζουν, συμπεριφέρονται σύμφωνα με τα σχέδια ενός από τους αντιπάλους μας. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα κάθε ατόμου βρίσκονται στο επίκεντρο αυτού του πολέμου: είστε το αμφισβητούμενο έδαφος, όπου κι αν βρίσκεστε, όποιος κι αν είστε.
Οι συγγραφείς, August Cole και Hervé Le Guyader, υποστηρίζουν ότι ο άνθρωπος («ανθρώπινη κυριαρχία») είναι η μεγαλύτερη ευπάθεια. Επομένως, ο έλεγχός του είναι η βάση όλων των άλλων πεδίων μάχης (γη, θάλασσα, αέρας, διάστημα, κυβερνοχώρος).»

Ο τομέας της υγειονομικής περίθαλψης συνδυάζει τον έλεγχο του σώματος και του νου.
Πραγματική βόμβα είναι η συνέντευξη στόν Tucker Carlson από τον Γερμανό επιστήμονα Michael Nehls, πεπεισμένου ότι οι οροί Covid και mRNA σχεδιάστηκαν για να περιορίσουν την ανθρωπότητα σε μια μόνιμη «λειτουργία ζόμπι», που κατευθύνεται από μια παγκόσμια κυβέρνηση, μέ τήν σειρά της οργανωμένη από αλγόριθμους Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η αρχή της σύνεσης απαιτεί να μην πιστεύουμε επιπόλαια τέτοιες συγκλονιστικές δηλώσεις. Ωστόσο, το κύρος του Carlson και το πρόγραμμα σπουδών του Nehls οδηγούν στο να ληφθεί υπόψη η διατριβή. « Αν κοιτάξουμε πίσω πριν από δεκαπέντε χρόνια, ήταν σαφές ότι η πρωτεΐνη ακίδας είναι ένα βιολογικό όπλο κατά του εγκεφάλου, ιδιαίτερα εναντίον αυτού του τμήματος του εγκεφάλου που αποκαλώ πνευματικό ανοσοποιητικό μας σύστημα που είναι το πολύ σημαντικό μέρος που μας κάνει ανθρώπους, μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε, να είμαστε περίεργοι, να εξερευνούμε τον κόσμο και να αναπτύσσουμε πολιτισμό. Έτσι η πρωτεΐνη ακίδας επιτέθηκε στην ίδια τη βάση του ανθρώπου »

Αξίζει να θυμηθούμε ότι η πρωτεΐνη ακίδας (άκρη, νύχι) είναι ο κύριος μηχανισμός που χρησιμοποιεί ο ιός για να μολύνει τα κύτταρα-στόχους.
Ο Covid δεν θα ήταν κάτι τυχαίο, μια διατριβή που αποδυναμώθηκε από τις αποκαλύψεις για τις πανδημικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν το 2019 και από την πλήρη ύπαρξη βιολογικών εργαστηρίων "αποκτήσεως λειτουργίας", των οποίων το καθήκον είναι να ενισχύσουν τους ιούς με στόχο - ας πούμε - την ανακάλυψη αντιδότων.
Η καταπολέμηση του ιού δεν θα είχε στο επίκεντρό της τα οικονομικά συμφέροντα της Big Pharma , όσο γιγάντια κι αν είναι, αλλά ολόκληρη η υπόθεση της πανδημίας θα ήταν « μια επιχείρηση με στόχο την κατάκτηση του ανθρώπινου μυαλού ». Σύμφωνα με τον Nehls, τα συντριπτικά στοιχεία δείχνουν ότι οι μάχες ενάντια στις αιώνιες πανδημίες και την ανεξέλεγκτη κλιματική αλλαγή είναι πτυχές ενός μυστικού πολέμου στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Σάββατο 4 Μαΐου 2024

Η σημασία της θυσίας του Χριστού (Αγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

 


Κατηχητικός λόγος του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου σχετικά με τη σημασία της θυσίας του Ιησού Χριστού, για την ζωή του ανθρώπου.

«Ο Κύριος Ιησούς και Θεός μας χωρίς να φταίει σε τίποτε ραπίσθηκε, ώστε οι αμαρτωλοί που θα τον μιμηθούν, όχι μόνον να λάβουν άφεση των αμαρτιών τους, αλλά και να γίνουν συγκοινωνοί στη θεότητά του με την υπακοή τους.
Εκείνος ήταν Θεός κι έγινε για μας άνθρωπος. Ραπίσθηκε, φτύστηκε και σταυρώθηκε, και με όσα έπαθε ο απαθής κατά τη θεότητα είναι σαν να μας διδάσκει και να λέει στον καθένα μας:
«Αν θέλεις, άνθρωπε, να γίνεις Θεός, να κερδίσεις την αιώνια ζωή και να ζήσεις μαζί μου, πράγμα που ο προπάτοράς σου, επειδή το επεδίωξε με κακό τρόπο, δεν το πέτυχε, ταπεινώσου, καθώς ταπεινώθηκα κι εγώ για σένα– απόφυγε την αλαζονεία και την υπερηφάνεια του δαιμονικού φρονήματος, δέξου ραπίσματα, φτυσίματα, κολαφίσματα, υπόμεινέ τα μέχρι θανάτου και μην ντραπείς.
Αν όμως εσύ ντραπείς να πάθεις κάτι χάρη των εντολών μου, καθώς εγώ ο Θεός έπαθα για σένα, θα θεωρήσω κι εγώ ντροπή μου το να είσαι μαζί μου κατά την ένδοξη έλευσή μου και θα πω στους αγγέλους μου:
Αυτός κατά την ταπείνωσή μου ντράπηκε να με ομολογήσει και δεν καταδέχθηκε να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει όμοιός μου. Τώρα λοιπόν που απογυμνώθηκε από τη φθαρτή δόξα του Πατέρα μου, θεωρώ ντροπή μου ακόμη και να τον βλέπω. Πετάξτε τον λοιπόν έξω: «αρθήτω ο ασεβής, ίνα μή ίδη τήν δόξαν Κυρίου» (Ησ. 26:10) (διώξτε τον ασεβή για να μη δει τη δόξα του Κυρίου).
Φρίξετε, άνθρωποι, και τρομάξετε, και υπομείνετε με χαρά τις ύβρεις που ο Θεός υπέμεινε για τη σωτηρία μας… Ο Θεός ραπίζεται από έναν τιποτένιο δούλο… και εσύ δεν καταδέχεσαι να το πάθεις αυτό από τον ομοιοπαθή σου άνθρωπο; Ντρέπεσαι να γίνεις μιμητής του Θεού, και πώς θα συμβασιλεύσεις μ’ αυτόν και θα συνδοξασθείς στη βασιλεία των ουρανών, αν δεν υπομείνεις τον αδελφό σου; Αν και ’κείνος δεν καταδεχόταν να γίνει άνθρωπος για σένα και σ’ άφηνε να κείτεσαι μέχρι τώρα στην πτώση της παραβάσεως, δεν θα βρισκόσουν τώρα στον πυθμένα του Άδη, άθλιε, με τους άπιστους και τους ασεβείς;
Αλλά τί θα πούμε προς αυτούς πού δήθεν εγκατέλειψαν τα πάντα κι έγιναν φτωχοί για την βασιλεία των ουρανών;
— Αδελφέ, φτώχυνες και μιμήθηκες το Δεσπότη Χριστό και Θεό σου. Βλέπεις λοιπόν ότι τώρα ζει και συναναστρέφεται μαζί σου, αυτός που βρίσκεται υπεράνω όλων των ουρανών. Να, βαδίζετε τώρα οι δυο μαζί– κάποιος σας συναντάει στο δρόμο της ζωής, δίνει ράπισμα στον Δεσπότη σου, δίνει και σε σένα. Ο Δεσπότης δεν αντιλέγει και συ αντεπιτίθεσαι; «Ναι», λέει, γιατί είπε σε εκείνον που τον ράπισε: «ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περί του κακού– ει δε καλώς, τί με δέρεις;» (Ιω. 18,23). (Αν είπα κάτι κακό, πες ποιο ήταν– αν όμως μίλησα σωστά, γιατί με χτυπάς;)».
Αυτό όμως δεν το είπε αντιμιλώντας, όπως φαντάστηκες, αλλά επειδή εκείνος «αμαρτίαν ουκ εποίησεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού» (δεν έκανε αμαρτία, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του).
Και για να μη νομισθεί, ότι, επειδή τάχα αμάρτησε, δίκαια τον χτύπησε ο δούλος λέγοντάς του: «ούτως αποκρίνει τω αρχιερεί;» (Ιω. 18,22)– (έτσι αποκρίνεσαι στον αρχιερέα;), για να αποδείξει λοιπόν ανεύθυνο τον εαυτό του, είπε τον παραπάνω λόγο. Δεν είμαστε όμως όμοιοί του εμείς οι υπεύθυνοι για πολλές αμαρτίες.
Έπειτα, μολονότι υπέμεινε πολύ χειρότερα απ’ αυτό, δεν μίλησε καθόλου, αλλά μάλλον προσευχήθηκε για τους σταυρωτές Του.
Εκείνος, αν και τον περιέπαιζαν, δεν αγανακτούσε, και σε γογγύζεις;
Εκείνος ανέχεται φτυσίματα, κολαφίσματα και φραγγελώσεις, και σε δεν ανέχεσαι ούτε ένα σκληρό λόγο;
Εκείνος δέχεται σταυρό και την οδύνη των καρφιών κι ατιμωτικό θάνατο, και συ δεν καταδέχεσαι να εκτελέσεις τα ταπεινά διακονήματα;
Πώς λοιπόν θα γίνεις συγκοινωνός στη δόξα, αφού δεν καταδέχεσαι να γίνεις συγκοινωνός στον ατιμωτικό του θάνατο; Μάταια στ’ αλήθεια εγκατέλειψες τον πλούτο, αφού δεν δέχθηκες να σηκώσεις τον σταυρό, δηλ. να υπομείνεις πρόθυμα την επίθεση όλων των πειρασμών – έτσι απόμεινες μόνος στον δρόμο της ζωής και χωρίσθηκες δυστυχώς από τον γλυκύτατο Δεσπότη και Θεό σου!»

(από το βιβλίο «Σταυροαναστάσιμα», έκδοσις Ι.Μ. Αγίου Συμεών Νέου Θεολόγου)
(Πηγή ηλ. κειμένου: xfe.gr)


ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΘΑΝΑΤΟ. ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.
Αμέθυστος

Δευτέρα 25 Μαρτίου 2024

25η Μαρτίου: Το «Ελευθερία ή Θάνατος» μας καταδιώκει ακόμα – Για μια Επανάσταση στα επίγεια και μια Ανάσταση στα επουράνια

 Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης μας καλεί να φυλάξουμε τα ιερά «κάστρα» - Κάθε σβέρκος που δεν προσκυνάει τη δουλεία, είναι και μία επανάσταση

 25η Μαρτίου: Το «Ελευθερία ή Θάνατος» μας καταδιώκει ακόμα – Για μια Επανάσταση στα επίγεια και μια Ανάσταση στα επουράνια

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

«Η επανάσταση δεν έγινε το  ’21 μονάχα. Κάθε ώρα και στιγμή από τότε που πήρε ο Αγαρηνός την Πόλη, με κάθε σφαγή και αρπαγή και ατιμία που σήκωνε ο σβέρκος του σκλάβου, για να προσκυνήσει και δεν προσκύναγε, γίνονταν μια επανάσταση. Κι όλες αυτές οι επαναστάσεις γνωστών και αγνώστων ηρώων της πίστης και της πατρίδος έτρεξαν σαν τα ρυάκια στο μεγάλο ράμμα και έτσι έγινε το ’21  που ήθελε ο Θεός και μας έκανε λεύτερους».

Αυτά τα σπουδαία λόγια έγραφε προς τους νέους ένα από τα λιοντάρια της Επανάστασης, ο τιμημένος Στρατηγός Μακρυγιάννης. Μικρές επαναστάσεις και αδούλωτα φρονήματα, έφεραν τη μεγάλη επανάσταση του ’21. Ηρωικά πνεύματα που ύφαιναν τον αργαλειό της λευτεριάς μέσα σε τέσσερεις αιώνες σκλαβιάς.

Και αν θέλουμε να επεκτείνουμε τη σοφία του Στρατηγού στο μέλλον, θα πρέπει να πούμε ότι αυτές οι μικρές επαναστάσεις συνεχίζονται και μετά το ’21. Δύο αιώνες μετά, ακόμα τις έχουμε ανάγκη. Γιατί ο αγώνας για τη λευτεριά είναι υπόθεση ανοιχτή ως τις μέρες μας.

Απ’ τον τουρκικό ζυγό μπορεί να απαλλαχθήκαμε, αλλά οι εξουσίες μας δεν ξέφυγαν ποτέ απ’ τα δεσμά του ραγιαδισμού. Μετά τον Καποδίστρια, το χάος. Έφυγε ο Τούρκος και άρχισαν να παρελαύνουν άλλοι τύραννοι με τη σειρά. Και να ασελγούν στην Ελλάδα κατ’ εξακολούθηση.

Ναι, ο αγώνας του ’21 συνεχίζεται. Το έχει η μοίρα του Έλληνα δεμένο, να αποζητά πάντα την επανάσταση στα γήινα και την ανάσταση στα επουράνια. Να μετριέται και να μένει πάντα λειψός, γιατί τα σαράκια της Εσπερίας του τρώνε τη σάρκα.

Και σήμερα υπάρχουν πολλοί «Κωλλέτηδες» και «Μαυροκορδάτοι». Και σήμερα μας μαγαρίζουν τα ήθη οι «Μπαυαροί». Και σήμερα έχουμε «μισσιονάριους» και ξένους πρέσβεις να θέλουν να μας μπασταρδέψουνε την πίστη. Λυσσάνε οι ανθέλληνες πότε να μας φραγκέψουν και πότε να μας τουρκέψουν. Και αν αυτά τα δύο δεν ταιριάζουν, κι όμως εκείνοι έχουν βαλθεί να τα πετύχουν και τα δύο. Να σε κάνουν ραγιά στον Τούρκο και γραικύλο στον Φράγκο.

«Τὸ γραικεύω εἶναι σχεδὸν ταυτὸν μὲ τὸ φραγκεύω. Σημαίνει σήμερον ἀμερικανεύω, ρωσεύω, φραντσεύω, γερμανεύω, δηλαδὴ γίνομαι πνευματικὸς δοῦλος τῶν ἔξω της Ρωμηοσύνης», γράφει ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης στο βιβλίο του «Ρωμηοσύνη» και συνεχίζει παρακάτω:

«Ὁ Γραικύλος δὲν γίνεται μόνον σύμμαχος, ἀλλὰ γίνεται καὶ θέλει νὰ γίνει ἕνα πράγμα μὲ τὸν σύμμαχο. Νομίζει ὅτι συμμαχία εἶναι τὸ νὰ προσφέρεται δὶ΄ ἔρωτα ὡς δούλη πρὸς κύριον ἴνα ἀποκτήση ἰσχυρὸν προστάτην, ὁ ὁποῖος θὰ σώση τὴν Ἑλλαδίτσαν του».

Κυριακή 17 Μαρτίου 2024

Η Κυριακή της Τυρινής ήταν ημέρα συγχώρησης.

 


 Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα και παιδί

Τη μέρα της Αποκριάς όλοι μαζεύονταν στης γιαγιάς το σπίτι. Κι αυτή -πρώτη φορά- δεν τους καρτερούσε στην πόρτα. Στεκόταν ορθή στη μέση του οντά, επιβλητική και δεσποτική μορφή και τους περίμενε έναν έναν να περάσουν από μπροστά της. Πρώτα οι γιοι, ύστερα οι νύφες, στο τέλος τ’ αγγόνια, με σειρά ηλικίας, σεμνή πομπή, κατά πως ταίριαζε στην περίσταση. Της φιλούσαν το χέρι σιωπηλοί κι ύστερα αγκαλιάζονταν αναμεταξύ τους και συγχωρνιούνταν, για όσα είχαν κάμει, για όσα είχαν πει.
Ενωνόταν πάλι η οικογένεια, έκλειναν οι ρωγμές της έχθρας κι έμπαιναν με καθάρια την καρδιά, δίχως κακίες και μικρότητες, στη Σαρακοστή που ξημέρωνε.
Το βράδυ έβγαιναν όλοι στην πλατεία του χωριού. Έπιναν, εύχονταν, χόρευαν και γελούσαν γύρω απ’ τη μεγάλη φωτιά που έκαιγε τα κρίματα κι όλα όσα σαν σκιές πλανιόντουσαν απάνω στη ζωή τους. Κι όσο η φλόγα θέριευε κι έφτανε ίσαμε τον ουρανό, γινόταν δρόμος νοητός, στράτα που ένωνε δυο κόσμους. Τον ταπεινό κι ασήμαντο των θνητών μ’ εκείνον του Θεού, του σπλαχνικού Πατέρα που ήξερε ν’ ανοίγει αγκαλιά και να γαληνεύει την ψυχή σαν γύρευε συγχώρεση από Εκείνον, απ’ το συνάνθρωπο, απ’ τον εαυτό της.
Μεγάλο πράμα η μετάνοια. Σαν ρούχο καινούργιο που το φοράς, όταν πετάς από πάνω σου τ’ αποφόρια που σου βαραίνουν την ψυχή.
Τελετουργία εξιλέωσης η μέρα της Αποκριάς στον τόπο μου, μου ‘μαθε- δίχως να το καταλαβαίνω τότε- ότι για να πλησιάσεις τον άνθρωπο, φτάνει να του απλώσεις το χέρι και να προφέρεις μια λέξη. Ότι για να σ’ ακούσει ο Θεός, φτάνει να σηκώσεις τα μάτια ψηλά και να τον αναζητήσεις.

Σάββατο 2 Μαρτίου 2024

ΜΗΝ ΜΑΡΤΙΟΣ

 


Μην Μάρτιος έχων ημέρας λα’ (31)
Η ημέρα έχει ώρας ιβ’ (12) και η νυξ ώρας ιβ’ (12)
ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ
Ο μήνας ούτος, αδελφοί, ονομάζεται αρχή και πρώτος των μηνών, από τον Προφήτην και θεσπέσιον Μωϋσήν. Ούτω γαρ γράφεται περί αυτού εν τω βιβλίω της Εξόδου· «Ο μην ούτος υμίν, αρχή μηνών, πρώτος εστιν υμίν εν τοις μησί του ενιαυτού» (Εξ. ιβ’, 1). Και εν τω βιβλίω της Γενέσεως μανθάνομεν, ότι, κατά την συμφωνίαν των ιερών ερμηνευτών, εις τον μήνα τούτον εποίησεν ο Θεός όλα τα αισθητά κτίσματα εκ του μη όντος εις το είναι. Και τούτο γίνεται φανερόν, διατί κάθε χρόνον εις τον Μάρτιον μήνα η γη βλαστάνει τας βοτάνας και τα χορτάρια, καθώς και τότε εβλάστησε ταύτα εις την δημιουργίαν του κόσμου, όταν ο Θεός επρόσταξε και είπε· «Βλαστησάτω η γη βοτάνην χόρτου» (Γεν. α’, 11). Και διατί εις τον Μάρτιον γίνεται η γλυκυτάτη άνοιξις, και η θάλασσα γαληνιά, και ο ουρανός φαίνεται διαυγέστερος και λαμπρότερος, με το να ελευθερόνεται από την συνεφίαν του προλαβόντος χειμώνος. Καθώς ταύτα έγιναν και κατά την πρώτην εκείνην δημιουργίαν του κόσμου.
Όθεν ακολούθως, εις τον Μάρτιον τούτον μήνα έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον. Εις τούτον τον μήνα ελευθερώθη ο Ισραηλιτικός λαός από την σκλαβίαν του Φαραώ, και το Πάσχα εποίησε, και την Ερυθράν Θάλασσαν επέρασε, κατά το ρητόν της Εξόδου, το οποίον εφέραμεν ανωτέρω. Εις τούτον τον μήνα εμβήκαν οι Ισραηλίται μέσα εις την γην της επαγγελίας, ήτοι εις την Ιερουσαλήμ, καθώς τούτο συνάγεται από το βιβλίον Ιησού του Ναυή, όπου γράφεται, ότι οι Ισραηλίται έκαμαν το Πάσχα εις την Ιεριχώ, κατά την δεκάτην τετάρτην του μηνός, δηλαδή του Μαρτίου. «Και εποίησαν οι υιοί Ισραήλ το Πάσχα τη τεσσαρεσκαιδεκάτη ημέρα του μηνός αφ’ εσπέρας, επί δυσμών Ιεριχώ εν τω πέραν του Ιορδάνου εν τω πεδίω» (Ιησ. ε’, 10).
Εις τούτον τον μήνα εκατέβη από τους Ουρανούς ο Υιός του Θεού δια την εδικήν μας σωτηρίαν, και συνελήφθη εις την μακαρίαν κοιλίαν της Αειπαρθένου Μαρίας, σάρκα εξ αυτής δανεισάμενος. Ήτοι κατά την εικοστήν πέμπτην του Μαρτίου τούτου, κατά την οποίαν εορτάζεται ο Ευαγγελισμός της κυρίας Θεοτόκου και η του Θεού Λόγου άσπορος σύλληψις. Κατά τον μήνα τούτον, ήτοι κατά τας εικοσιτρείς του Μαρτίου, κατεδέχθη να λάβη ο Κύριος τον δια Σταυρού θάνατον. Και κατά την εικοστήν πέμπτην του ιδίου τούτου Μαρτίου, ανέστη ο Κύριος εκ του μνήματος, ότε και κύριον Πάσχα λέγεται, και δια της εδικής του Αναστάσεως εχάρισε και εις ημάς θεοπρεπώς την Ανάστασιν. Εις τον μήνα τούτον πιστούμεθα, ότι έχει να γένη και η κοινή και παγκόσμιος όλων των ανθρώπων Ανάστασις. Ομοίως και η παντελής και ακατάλυτος πάντων των κτισμάτων αποκατάστασις. Όθεν όποιος ονομάσει τον Μάρτιον τούτον, μήνα άρτιον, φερωνύμως και προσφυώς θέλει τον ονομάσει. Επειδή εις τον μήνα τούτον ευρίσκει περιεχόμενα τα μυστήρια όλα της πλάσεως και αναπλάσεως των ανθρώπων και όλης της κτίσεως, όσα έγιναν, και γίνονται, και έχουν να γένουν.
Ούτος ο μήνας, κοντά μεν εις τους Εβραίους, ονομάζεται Νισάν. Κοντά δε εις τους Ιταλούς, πρώτον μεν ωνομάζετο Πρίμος: ήτοι Πρώτος. Ύστερον δε ωνομάσθη από τον Ρώμον τον οικοδομήσαντα την πόλιν της Ρώμης, και δόντα εις αυτήν το όνομά του: από αυτόν, λέγω, ωνομάσθη ο μην ούτος Μάρτιος, εξ αιτίας τοιαύτης. Ο Ρώμος ούτος έκτισεν ένα ιερόν του ψευδωνύμου θεού Άρεως, κατά τον Πρίμον τούτον μήνα. Όταν δε αυτό ετελείωσε και εγκαινίασε, τότε μετωνόμασε Μάρτιον και τον μήνα τούτον, το οποίον δηλοί ελληνικά, μήνας του Άρεως. Εποίησε δε τούτο, ίνα με το όνομα αυτό τιμήση τον εδικόν του θεόν. Και δια να μεταχειρισθώμεν τον λόγον μας, ολίγον τι έξω της υποθέσεως, ο μήνας ούτος ωνομάσθη Μάρτιος, ήτοι μήνας άρτιος και τέλειος, επειδή ο προτίτερος μήνας του Φευρουαρίου, είναι ατελής και κολοβός. Και δια μεν του ατελούς και κολοβού Φευρουαρίου, δηλούνται αι προ της κρίσεως και της κοινής Αναστάσεως ημέραι, περί των οποίων νομίζω, ότι είπεν ο Κύριος αινιγματωδώς εν Ευαγγελίοις «Ότι ειμή εκολοβώθησαν αι ημέραι εκείναι, ουκ αν εσώθη πάσα σαρξ» (Ματθ. κδ’, 22). Δια δε του τελείου και αρτίου τούτου μηνός, δηλούται η τελειότης και αρτιότης, την οποίαν έχουν να λάβουν τότε οι άνθρωποι δια της κοινής Αναστάσεως, και πάσα η κτίσις δια της αφθαρσίας και αποκαταστάσεως. Και ταύτα μεν είπομεν περί του Μαρτίου μηνός, τώρα δε πρέπει να αρχίσωμεν συν Θεώ, κατά τάξιν, και τα του Μαρτίου Συναξάρια.
(Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης)