Συμβουλές οσίου πατρός Γεωργίου Καρσλίδη (4 Νοεμβρίου)

-->





«Μάνα, τα μαλλιά σου άσπρισαν, γέρασες, θα φύγεις απ’ αυτή τη γη, τι θα πας να βρεις στον άλλο κόσμο; Το πιάτο σου είναι άδειο κι η καντήλα σου σβησμένη».


***


-Μάνα, Ταμάμα, που ήσουνα εσύ και σε βλέπω τώρα;


-Καλά Γέροντα, δε με είδες; Εχθές στον εσπερινό ήμουνα, σήμερα στη λειτουργία. Δε με είδες;


-Δε σε είδα στην Εκκλησία. Τα ρούχα σου έβλεπα. Εσένα δε σε έβλεπα.


-Πάτερ άφησα μια κλώσα με δώδεκα πουλάκια στο σπίτι κι ο νους μου ήταν εκεί!


***


«Παιδί μου, Ευθυμία, δε θα πεις τίποτε εις βάρος της πεθεράς σου. Γιατι, ό,τι σ’ έλεγε η πεθερά σου, τα είχε στα χείλη».


***


Παραμονή Χριστουγέννων ο άντρας μου ήθελε να κοιμηθούμε μαζί. Εγώ τον απέτρεπα. Μετά δυο χρόνια που βρέθηκα στο Μοναστήρι, ο Γέροντας μόλις με είδε, μου είπε: «Μάνα μου, τέτοιο χάλι δεν είδα. Παραμονή Χριστουγέννων να σμίγουν τ’ ανδρόγυνα. Κάνουν παράλυτα παιδιά κι ύστερα τρέχουν να τα σώσουν».


***


Μια μέρα καθόταν ο Γέροντας έξω από το σπίτι μου. Ήρθε μια γυναίκα και συζήτησε αρκετή ώρα μαζί του. Ο Γέροντας επαίνεσε κάποια γνωστή της. Τότε η γυναίκα του λέει:


-Γιατί, πάτερ, την επαινείς τόσο;


-Αυτή, μάνα μου, και τι δεν έκανε. Πεθαμένους ξημέρωσε (δηλαδή ξενυχτούσε στα σπίτια που είχαν νεκρό), ορφανά βοήθησε, γεφύρια έχτισε, ελεημοσύνες έκανε.


-Πάτερ, γι’ αυτήν δεν άκουσα καλά λόγια.


-Τα κακά λόγια άκουσες και τα καλά δεν άκουσες; Αυτής τα στραβά άκουσες, τα δικά σου δεν τα ξέρεις;


-Πάτερ, τι έκανα η κακομοίρα;


- Όταν ζυγίζεις τη μισή οκά για μια κι έκλεβες στη ζυγαριά, δεν το σκεφτόσουν; Δούλεψες για τον διάβολο. Εκείνα λογάριασες και τα δικά σου δε λογάριασες;


Η γυναίκα σιώπησε και κατέβασε το κεφάλι της.

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης ὁ Ὁμολογητὴς ὁ ἐν Δράμα (1901-1959)

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης (τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἦταν Ἀθανάσιος) γεννήθηκε φτωχός, ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς, στὴν Ἀργυρούπολη τοῦ μαρτυρικοῦ Πόντου τὸ 1901. Ὀρφάνεψε νωρὶς καὶ τὴν ἀνατροφὴ τοῦ ἀνέλαβε ἡ εὐλαβὴς γιαγιά του. Μετὰ καὶ τὸν θάνατο αὐτῆς, τὸν πῆρε ὁ παππούς του καὶ πῆγαν στὴ Θεοδοσιούπολη τῆς Μεγάλης Ἀρμενίας.

Ὁ θάνατος καὶ τοῦ παπποῦ τοῦ τὸν ἄφησε μόνο, καὶ τότε πῆγε νὰ δουλέψει σὲ ἕναν βοσκὸ ποὺ ἦταν κρυπτοχριστιανὸς καὶ συντηροῦσε κρυφὰ μία ἐκκλησία κάτω ἀπὸ τὸ σπίτι του. Μία μέρα ὁ Ἀθανάσιος εἶδε τρεῖς ἄντρες νὰ ψέλνουν τόσο ὡραία, ὥστε ἔτρεξε πρὸς τὸ μέρος τους. Ἐνίωσε τόση χαρὰ καὶ γαλήνη ἀπὸ τὴν παρουσία τους, ὥστε ἄφησε τὰ ζῶα καὶ προχώρησε μαζί τους. Ξαφνικὰ ὅμως χάθηκαν.

Ἄρχισε τότε νὰ κλαίει καί, γυρίζοντας στὸ σπίτι, ἀποκάλυψε στὸν νοικοκύρη τὸ περιστατικό. Ἐκεῖνος τὸν κατέβασε στὴν ἐκκλησία καὶ τοῦ ἔδειξε τὶς εἰκόνες, μήπως καὶ τοὺς ἀναγνωρίσει. Ὁ νέος τους ἀναγνώρισε στὴν εἰκόνα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ποὺ βρισκόταν στὸ τέμπλο. Κατάλαβε τότε ὁ νοικοκύρης ὅτι τὸ παιδὶ αὐτὸ δὲν κάνει γιὰ βοσκὸς καὶ τὸν συνόδευσε στὴν Τυφλίδα. Ἐκεῖ, νέος ἀκόμη, ἐκάρη μοναχός. Χειροτονήθηκε διάκονος καὶ ἱερεὺς παίρνοντας τὸ ὄνομα Συμεών, ἐνῶ κατόπιν χειροτονήθηκε ἱερομόναχος καὶ ὀνομάστηκε Γεώργιος, ὅπως τοῦ εἶχε ἀποκαλύψει ὁ Ἅγιος Γεώργιος ποὺ τὸν εἶχε δεῖ καβαλάρη στὴν παιδική του ἡλικία.

Μετὰ τὴν Ὀκτωβριανὴ Ἐπανάσταση...

Ο νεοφανής άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

ΟΟΔΕ

 
Ο άγιος Γεώργιος Καρσλίδης (το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αθανάσιος) γεννήθηκε το 1901 στην Αργυρούπολη του Πόντου (Γκιουμούς Χανέ). Ορφάνεψε πολύ μικρός και μεγάλωσε με μοναδική παρηγοριά την καλή και ευσεβή γιαγιά του.

Ο μεγάλος αδελφός του αγίου τον έστελνε να βόσκει πρόβατα και, παρά τη θλίψη της γιαγιάς, τον μάλωνε και τον έδερνε. Και δυστυχώς η γιαγιά κοιμήθηκε όταν ο Θανάσης ήταν μόλις επτά χρονών. Τότε μια γειτόνισσα πήρε υπό την προστασία της τη μικρή αδελφή του αγίου, την Άννα, και την αρραβώνιασε με τον καλό και τίμιο γιο της, με σκοπό να την παντρευτεί όταν θα γινόταν δεκατεσσάρων ετών (συνηθισμένη ηλικία γάμου των κοριτσιών για εκείνη την εποχή). Η Άννα όμως κοιμήθηκε σε μικρή ηλικία, και τρία χρόνια αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι είναι αγία (βλ. παρακάτω). Τα λείψανά της βρίσκονται τώρα στη Σίψα και φυλάσσονται σε ναό μπροστά στην εικόνα της Παναγίας.

Ακολουθώντας τον παππού, που ήταν χαλκωματάς, η οικογένεια μετακόμισε στο Ερζερούμ και στη συνέχει στον Καύκασο. Μετά το θάνατο του παππού του ο μικρός Αθανάσιος έμεινε πλέον με τον αδελφό του και τη νύφη του. Πληγωμένος όμως από τη συμπεριφορά του αδελφού του, έφυγε από κοντά τους μια χιονισμένη νύχτα. Περιπλανώμενος στην ερημιά, όπου σκεπάστηκε από τα χιόνια, ανακαλύφθηκε από ένα καραβάνι καμηλιέρηδων, οι οποίοι τον πήραν μαζί τους και, μπαίνοντας στην Τουρκία, τον παρέδωσαν σε ένα Τούρκο, για να τον κάνει βοσκό του. Εκείνος όμως δεν ήταν μουσουλμάνος, αλλά κρυπτοχριστιανός και συντηρούσε κρυφά μια εκκλησία κάτω από το σπίτι του. 

Διαβάστε περισσότερα: