Το να είσαι «ανεξάρτητος» ίσως είναι όμορφο, όμως όλοι μας έχουμε ανάγκη από τους ανθρώπους γύρω μας.

 

Χρειαζόμαστε, αν και κάποιες φορές αρνούμαστε να το παραδεχτούμε, ανθρώπους που μας αγαπούν και μας νοιάζονται. Αλλά όχι μόνο αυτό. Νομίζω χρειαζόμαστε ανθρώπους που να μπορούμε να βασιζόμαστε πάνω τους. Ανθρώπους που θα μας πούνε κάποια συμβουλή, θα μας παρηγορήσουν, θα μας ενθαρρύνουν, θα μας κρατήσουν το χέρι, θα μας αγκαλιάσουν, θα καθίσουν μαζί μας.
Κι αυτό δεν σημαίνει αδυναμία, αλλά κοινωνία.
Δεν σημαίνει ότι εξαρτόμαστε από ανθρώπους, αν και ούτε αυτό είναι κακό, αλλά ότι έχουμε γκρεμίσει τα τείχη γύρω μας και μοιραζόμαστε μαζί με άλλους την ζωή μας· αποκτούμε κοινές εμπειρίες που μας προάγουν ως ανθρώπους.
Αλίμονο στον άνθρωπο που θεωρεί ότι μόνος του μπορεί να ζήσει. Ίσως θα μπορέσει να επιβιώσει, αλλά όχι να ζήσει. Όλοι μας έχουμε ανάγκη από την θαλπωρή της παρέας του άλλου. Η ζωή μας ομορφαίνει όταν μοιραζόμαστε πράγματα με τους άλλους, όταν ανοίγουμε την καρδιά μας σε άλλες καρδιές. Έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πιο δραστικά και πετυχημένα τις διάφορες καταστάσεις στην ζωή μας.
Το έχουμε ξαναπεί, δεν θα ταιριάξουμε με όλους, αλλά είναι ολέθριο εάν θεωρούμε ότι δεν ταιριάζουμε με κανέναν.
Εάν λοιπόν πληγώθηκες από κάποιον, δεν σημαίνει ότι όλοι θέλουν να σε πληγώσουν. Να δίνεις ευκαιρίες σε ανθρώπους να σου αποδεικνύουν ότι σε θέλουν στην ζωή τους και αξίζει να τους βάλεις κι εσύ στην δική σου.
Χωρίς διαπροσωπικές σχέσεις, η ζωή μας καταντά άγευστη. Γι’ αυτό μην κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Δεν έχει νόημα να αποδείξουμε ότι και μόνοι μας είμαστε καλά. Άλλο να περνάς καλά και μόνος σου κι άλλο η ζωή σου όλη να είναι μία εγωπαθής και φίλαυτη απομόνωση.
Μέσα από τις σχέσεις μας με τους άλλους ανακαλύπτουμε κυρίως τον εαυτό μας (κι έτσι εξελισσόμαστε), αλλά τον πλησίον μας. Παύουμε να ζούμε αυτόνομοι μέσα στην αυτοθέωσή μας. Γκρεμίζουμε τείχη και κτίζουμε γέφυρες.
Μακάρι να καταλάβουμε πόσο σημαντικός είναι ο άλλος και πόσο χρειαζόμαστε την παρουσία του ώστε να ομορφύνει η ζωή μας.
Το να αγαπάς και να νοιάζεσαι δεν είναι αδυναμία. Το να θέλεις ανθρώπους στη ζωή σου δεν είναι αδυναμία.
Αδυναμία είναι να φοβάσαι και να κλείνεσαι στο καβούκι σου.

π.Π.Π.

Τρελογιάννης

Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ. Μνήμη 11 Ιουλίου.

Μην αφήνετε τα πράγματα του κόσμου να σκορπίζουν το νου σας. Συγκεντρώστε όλη την προσοχή σας, αφιερώστε όλη την ενέργειά σας σε μια ζωή που ν’ ανταποκρίνεται στο πνεύμα των εντολών του Ευαγγελίου.

Δελτίο τύπου της Π.Ο.Ε.Υ. για τις προσαγωγές συναδέλφων στην ΓΑΔΑ… 07/07/22

 

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το δικαίωμα στη δημοκρατία γεννήθηκε την στιγμή που γεννήθηκε η ίδια η δημοκρατία.

Η λαϊκή θέληση είναι το θεμέλιο της κρατικής εξουσίας.

Η θέληση αυτή πρέπει να εκφράζεται με τίμιες και παράλληλα δημοκρατικές διαδικασίες, προασπίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα, μεταξύ των οποίων και η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης.



Δυστυχώς, στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, τα αυτονόητα έως τώρα δημοκρατικά μας δικαιώματα κακοποιούνται και καταπατούνται βάναυσα.

Δυστυχώς, εκκολάπτονται στοιχεία άλλων εποχών, με τη φίμωση της αλήθειας, της ελεύθερης έκφρασης και του αυτεξούσιου στο σώμα μας.

Οι διακρίσεις είναι ανεξέλεγκτες σ’ όλη τη χώρα. Όποιος τολμά να εκφράζει ελεύθερα την άποψή του, θεωρείται από γραφικός έως επικίνδυνος και εχθρός του λαού, ενώ πλέον αντιμετωπίζεται ως κοινός κακοποιός.

Χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται διωκόμενοι, επειδή εξέφρασαν απλά την άποψή τους

Καταξιωμένοι επιστήμονες υποβαθμίζονται, απορρίπτονται, εξοβελίζονται, τιμωρούνται, επειδή εξέφρασαν την επιστημονικά τεκμηριωμένη διαφωνία τους με το επίσημο αφήγημα του υγειονομικού παραλογισμού.

Πριν από μέρες όπως επίσης και σήμερα, , συνάδελφοι υγειονομικοί υπάλληλοι, που βρίσκονται πλέον 11 μήνες στην πενία και την εξαθλίωση, μπήκαν στο στόχο της κυβέρνησης, επειδή τόλμησαν να διαδηλώσουν νόμιμα και ειρηνικά, σε δημόσιο χώρο, και να πουν τα αυτονόητα

Δεν παραβίασαν κανένα οικογενειακό άσυλο, δεν προσέβαλαν κανέναν, δεν επιτέθηκαν σε κανέναν, δεν υπέπεσαν σε οποιοδήποτε αδίκημα. Γιατί λοιπόν και με εντολή ποιου έγινε η προσαγωγή τους στη ΓΑΔΑ;

Κύριε πρωθυπουργέ:

Κύριε Υπουργέ Υγείας:

Βγάλατε ανθρώπους σε αναστολή εργασίας, με τους δικούς σας έωλους όρους και προϋποθέσεις, καταδικάζοντας τους ίδιους και τις οικογένειές τους σε απόλυτη οικονομική ένδεια και εξαθλίωση. Δεν είστε ο μόνος που έχει ανήλικα παιδιά. Έχουν και οι υγειονομικοί σε αναστολή.

Εσκεμμένα, εμμονικά και χωρίς κανένα απολύτως βάσιμο επιστημονικό ή νομικό επιχείρημα, εξαφανίσατε εν μια νυκτί θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με πολυετείς αγώνες.

Διατάζετε προσαγωγές και συλλήψεις ανθρώπων που προασπίζουν και διαδηλώνουν για τα δημοκρατικά τους δικαιώματα, επειδή ενοχληθήκατε που βρέθηκαν έξω από το σπίτι σας. Ας τους ακούγατε όσο ήταν έξω από το Υπουργείο σας, όταν έφθασαν στο έσχατο σημείο να γίνουν απεργοί πείνας και εσείς απλά τους προσπερνούσατε αδιάφορος!

Όσο συνεχίζετε την ίδια εμμονική πολιτική, τόσο εμείς θα αντιδρούμε και θα διαμαρτυρόμαστε, όπως είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας. Χθες δέκα, σήμερα εκατό, αύριο χιλιάδες.

Μέχρι να αποκατασταθεί η δημοκρατία μας.

Η καρδιά, η ψυχή και το μυαλό μας είναι δίπλα στους διωκόμενους συναδέλφους μας.

Δεν θα σταματήσουμε ποτέ.

Ο αγώνας μας συνεχίζεται κάθε μέρα, κάθε ώρα κάθε λεπτό .

Εκ του συντονιστικού Π.Ο.Ε.Υ. (Πανελλήνια Ομάδα Επαγγελματιών Υγείας)

Μοναχός Σωφρόνιος, μια μορφή που κάνει τα "παραπονά" σου να σιωπούν..

 Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος, παραχώρησε μια συγκλονιστική συνέντευξη στο ΚΡΗΤΗ TV με την βοήθεια βλεμματικού συστήματος πληκτρολόγησης.

Μια ιστορία με πρωταγωνιστή έναν άνθρωπο που εγκατέλειψε τη λαμπρή πορεία του στην Αμερική μετά από σπουδές σε κορυφαία πανεπιστήμια για να αφιερωθεί στο Θεό. Και όλα αυτά λίγο πριν μία σπάνια νόσος του χτυπήσει την πόρτα και τον αφήσει μέσα σε λιγότερο από μία πενταετία καθηλωμένο σ’ ένα κρεβάτι.
Σε ερώτηση αναφορικά με το μεγάλο ζήτημα της ευθανασίας, η απάντηση του μοναχού από κλίνης συγκλονίζει τους με την ευθύτητα, την ευστοχία και την απλότητα της. «Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας. Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι».



ΕΡ: Λένε ότι ο πόνος ολοκληρώνει την ύπαρξη. Εσείς το βιώνετε αυτό και πώς;
ΑΠ: Ο πόνος είναι ένα μεγάλο σχολείο και διδάσκει την αυτογνωσία η οποία οδηγεί στην αδελφογνωσία και εν τέλει στη θεογνωσία.
Ο πόνος σε ταπεινώνει και με την ταπείνωση, η καρδιά μας μαλακώνει και ανοίγει στο Θεό και στον συνάνθρωπο μας.
Επικοινωνώ με ανθρώπους σε όλο το κόσμο που υποφέρουν από σωματικές ή ψυχικές ασθένειες.
Με την βοήθεια του Θεού, με την εμπειρία μου στο κρεβάτι του πόνου, τους καταλαβαίνω, έστω και λίγο για να τους πω ένα παρήγορο λόγο, ένα λόγο του Χριστού μας. Σήμερα, υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο και ταραχή και φόβος.
Εμείς οι Χριστιανοί που έχουμε το δώρο Θεού να γνωρίζουμε τον Χριστό πρέπει να μοιραζόμαστε με τον συνάνθρωπο μας την χαρά, την γαλήνη και την αγάπη που είναι ο Χριστός.
Δεν είναι αυτός ο στόχος της ύπαρξής μας, να σωθούμε όλοι;

ΕΡ: Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να κάνει ευθανασία;
ΕΡ: Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας.
Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι. Κανείς μας δεν ήρθε στη ζωή με τη θέλησή του.
Οπότε πώς μπορείς να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου, αφού στην ουσία δεν σου ανήκει ; Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το πρόβλημα της εποχής μας, καλλιεργεί στο σύγχρονο άνθρωπο ένα εγωκεντρικό τρόπο ζωής, αποκομμένο από το κοινωνικό σύνολο,
από την οικογένεια, τη γειτονιά, την πατρίδα κ.λπ. με αποτέλεσμα να θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι, αυτοκινούμενοι σε αυτό τον κόσμο.
Νομίζω είναι λάθος θεώρηση της ζωής που οδηγεί τον άνθρωπο της εποχής μας από την «αυτοθέωση» στην αυτοκτονία.
Καταλαβαίνω ότι δε θέλει ο ασθενής να γίνει βάρος στους άλλους ή δε θέλει τους αγαπημένους του να τον βλέπουν να υποφέρει.
Είναι πολύ ταπεινωτικό – το ξέρω πολύ καλά. Αλλά ο ταπεινός έχει την Βασιλεία του Θεού, όχι ο εγωιστής.
ΕΡ: Πιστεύετε ότι εάν δεν είχατε πίστη θα είχατε την ίδια στάση απέναντι στον πόνο;
ΑΠ: Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια. Υπάρχει ένας άλλος πόνος που είναι οδυνηρότερος του πόνου για τον οποίο μιλούμε.
Και αυτός είναι ο πόνος που νιώθει η ψυχή, όταν της λείπει η παρουσία του Θεού, που ζωογονεί τα πάντα και δίδει νόημα και σε αυτόν τον ανθρώπινο πόνο.
Η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου σήμερα, είναι ο οδυνηρότερος και πιο αβάσταχτος πόνος.
ΕΡ: Στο κρεβάτι του πόνου έρχονται στιγμές που σας κάνει να αμφισβητήσετε το Θεό και την πίστη σας;

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ

 

Ὁ ἱερὀς ναός τοῦ ἁγίου Νικολάου στή Νέα Ὑόρκη βρισκόταν στή σκιά, θά λέγανε μερικοί, τῶν περίφημων δίδυμων πύργων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅ,τι τοῦ ἔλειπε σέ ὕψος δομικόν τό διέθετε εἰς ὕψος πνευματικόν, γι' αὐτό καί τραβοῦσε τήν προσοχή μπροστά ἀπό τούς δύο γίγαντες μέ τά γυάλινα, ὅπως ἀποδείχθηκε, πόδια.


Ὁ ἱερός ναός τοῦ ἁγίου Νικολάου καταστράφηκε ὁλοσχερῶς τήν 11η Σεπτεμβρίου 2001, τήν ἡμέρα πού μπῆκε ἡ τελευταία σφραγίδα γιά τήν ἀλλαγή τοῦ κόσμου στό σημερινό ἀπερίγραπτο χάλι του.


Ἡ ἀρχιεπισκοπή Ἀμερικῆς, τῆς ὁποίας σήμερα ἡγεῖται ὁ τοὐλάχιστον ἀμφιλεγόμενος Ἐλπιδοφόρος (κάποιοι τόν ἀποκαλοῦν Ἐλπιδοκτόνο), ἀποφάσισε νά ἀνεγείρει νέο ναό στή θέση τοῦ παλιοῦ. Στά τέλη τοῦ 2021 ἔγιναν τά θυρανοίξια καί λίγες ἡμέρες πρίν τά ἐγκαίνια. Τυπικά ὅλα ἐντάξει.


Ὁ νέος ἅγιος Νικόλαος φέρει ἀρχιτεκτονικά τήν ὑπογραφή τοῦ γνωστοῦ Καλατράβα, πούφτιαξε καί τά στέγαστρα στίς Ὀλυμπιακές ἐγκαταστάσεις της Ἀθήνας καί πολλά ἄλλα. Ἔδωσε στόν ναό εἰκόνα φουτουριστική, πού θἄλεγε κανείς, αν κι από κάτω είναι τίγκα στο μπετόν. Λίγο science fiction, λίγο westworld! Σχετικῶς θά καλοῦσα νά πάρει θέση ὁ φίλος Nikos Delinikolas, διότι ἐγώ ἀπό ἀρχιτεκτονική δέν σκαμπάζω καί πολλά.


Θα σταθῶ ὅμως κάπου ἀλλοῦ. Στό ρεπορτάζ τῶν ΜΜΕ φέρ' εἰπεῖν, πού ἀναφέρουν ὅτι "Μέσα ἀπό δυσκολίες, ἐμπόδια καί προβλήματα χρόνων, ἔγινε ἕνα μικρό θαῦμα ὅπως λένε οἱ ὁμογενεῖς καί ὁ Ἅγιος Νικόλαος θά λειτουργεῖ ως Ἐθνικό Ἱερό γιά ὅλες τίς θρησκεῖες ( ; ) καί σέ μνήμη ὅλων ὅσοι χάθηκαν, ὅταν κατέρρευσαν οἱ δίδυμοι πύργοι". Θά σταθῶ καί στήν ὁμιλία τοῦ Ἐλπιδοφόρου, πού κινούμενος στό ἴδιο μῆκος κύματος εἶπε, χρησιμοποιῶντας λόγο ποῦ μοῦ ἠχεῖ πλάνος, ὅτι "παρόλο πού πρόκειται γιά Ἑλληνορθόδοξο οἶκο προσευχής καί λατρείας, θά εἶναι ἀνοιχτός σέ όλους ( ; ) καί σημεῖο ἀναφορᾶς, ὅπου ὅσοι ἔρχονται θά μποροῦν νά ὁραματιστοῦν ἕνα κόσμο εὐσπλαχνίας, συμφιλίωσης καί συγχώρεσης".


Κάποτε, ξέρετε, ἀπέρριπτα ὅλα αὐτά περί οἰκουμενισμοῦ ὡς αἵρεσης πού ἔχει ἐμφιλοχωρήσει καί στά σπλάχνα τῆς ἐκκλησίας. Τά θεωροῦσα ὑπερβολικά. Σήμερα πού τό σχέδιο γιά τήν παγκόσμια δικτατορία προχωρεῖ ἀκάθεκτο, ἀνησυχῶ. Οἱ αἱρέσεις εἶναι ὅπως τά ζιζάνια τῆς παραβολῆς. Κι ἄν δέν ὑπῆρχε ἐκκλησία δέν θά ὑπῆρχαν καί αὐτές, ἀφοῦ πάντοτε τά παράσιτα τρέφονται ἀπό τόν πραγματικό καρπό. Πάντοτε λοιπόν οἱ αἱρέσεις ξεκινοῦσαν μέσα ἀπό τήν ἐκκλησία καί μάλιστα ἀπό τά ὑψηλά κλιμάκιά της. Καί μ' αὐτά πού διαβάζω πολύ φοβᾶμαι... ὄχι μόνον ὅτι ὁ ναός θά καταλήξει τουριστική ἀτραξιόν, αὐτό εἶναι τό λιγότερο, ἀλλά ὅτι δέν ἀπέχει πολύ ἡ ἡμέρα, πού μετά τό "τάς θύρας, τά θύρας..." θά μείνουν μέσα οἱ "ἐχθροί" νά συμμετάσχουν εἰς τό μυστήριον. Καί τότε θά πρέπει πράγματι νά βάλει ὁ Θεός τό χέρι του.


Κωνσταντίνος Ταούλας


ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ (trelogiannis.blogspot.com)

Τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος σε άνθρωπο αν ο τα πάντα ορών Κύριος δεν επιτρέψει ή δεν αφήσει; Τίποτα. Όσο μπορείτε, να κρατάτε σφιχτά από το φόρεμα την Μεγάλη μας Αρχόντισσα Παναγία, για να σας βοηθάη. Η Παναγία δεν μας αφήνει…

 

 

 

 Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
Να έχεις την πρόνοια του Θεού ως μία ομπρέλα και να είσαι από κάτω.

–Κάθε φορά που είχα να κάνω κάτι και που έπρεπε να μην σφάλω με την απόφαση που θα έπαιρνα, ήθελα πάντα να έχω την ευχή του Γέροντα. Γι’αυτό μερικές φορές ήταν συχνά τα τηλεφωνήματα.
Ένα βράδυ σε ένα τηλεφώνημα δεν μου είπε τίποτα, παρά αναφερόταν με έντονο τρόπο στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού. Μου είπε αρκετές φορές την φράση: «Υπάρχει πρόνοια, υπάρχει πρόνοια», μη φοβάσαι- να χαίρεσαι. Να έχεις την πρόνοια του Θεού ως μία ομπρέλα και να είσαι από κάτω.
Ήταν πολύ συγκινητικά όλα αυτά που έλεγε, τα λόγια του ήταν σαφή με αργό καθαρό ρυθμό. Στο τέλος μου είπε:
–Ξέρεις τώρα μιλάμε με το τηλέφωνο- έτσι να μιλάς με τον Θεό, σαν να σηκώνεις το τηλέφωνο και να του λες ότι θέλεις απ’ευθείας. Να έχεις πάντα ανοικτή γραμμή, μη σπάσεις ποτέ το καλώδιο αυτό.
Όλα στη ζωή μας ήθελε να τα προσανατολίζει έτσι, ώστε να έχουν πάντοτε σχέση με τον Θεό. Και πάλι μου έβαλε στην καρδιά μου το νόημα και την βασική ουσία της Προσευχής.
*της Δήμητρας Δ. Δαβίτη: «Αναμνήσεις από τον ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ» (Εκδόσεις Άθως – Ε΄ΕΚΔΟΣΗ)

Να πιστεύετε ακράδαντα στην πρόνοια του Θεού για σας, παρά τις όποιες θλίψεις και τους κόπους.
Μη σκέπτεστε ότι υπάρχει κάποιο λάθος …

 

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

– Γέροντα, οι άνθρωποι σήμερα δεν ευλαβούνται τους Αγίους όπως παλιά.
– Παλιά και αυτοί που έλεγαν ότι είναι άπιστοι είχαν μέσα τους Θεό. Θυμάμαι, την εποχή που ήταν οι Ιταλοί στην Κόνιτσα, πήρε φωτιά το δάσος και διαδόθηκε ότι την είχαν βάλει οι Ιταλοί, για να πάνε οι Κονιτσιώτες να την σβήσουν και να τους συλλάβουν. Όταν το άκουσαν αυτό οι Κονιτσιώτες, σκορπίστηκαν και άφησαν το δάσος να καίγεται. Οι Ιταλοί πήγαν και βρήκαν τον πρόεδρο, ο οποίος ήταν άπιστος, και του είπαν: «Που είναι οι άνθρωποι;». «Στις δουλειές τους», απάντησε εκείνος. «Και γιατί δεν πήγαν να σβήσουν την φωτιά;», τον ρώτησαν. «Ά, εμείς σ’ αυτές τις περιπτώσεις, τους λέει, έχουμε τον Άγιο Νικόλαο» – η Μητρόπολη της Κόνιτσας τιμάται στην μνήμη του Αγίου Νικολάου. Εκείνη την στιγμή, ενώ προηγουμένως δεν υπήρχε κανένα σύννεφο στον ουρανό, μαζεύτηκαν σύννεφα και άρχισε να βρέχη καταρρακτωδώς. Όταν είδαν το θαύμα αυτό οι Ιταλοί, φοβήθηκαν.

Άμβλωση εναντίον Ζωής! Ορθοπολιτικοί εναντίον Αλήθειας! Επίσκοποι εναντίον πιστών και πίστεως!

 

Άμβλωση εναντίον Ζωής!

Ορθοπολιτικοί εναντίον Αλήθειας!

Επίσκοποι εναντίον πιστών και πίστεως!

Κωνσταντίνος Λάσκαρης, Θεολόγος 

«-Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.

Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;

-Ουδέ σε γάμο ρίχνονται ουδέ σε χαροκόπι…»[1]

Απλά το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε (στις 24-06-2022) την απόφαση-«ορόσημο»(sic!) του 1973 στην υπόθεση «Ρόου κατά Γουέιντ» (Roe Vs Wade), που αναγνώριζε το συνταγματικό δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση και την είχε νομιμοποιήσει σε όλη τη χώρα, δίνοντας μια σημαντική νίκη στους Ρεπουμπλικάνους και στους συντηρητικούς»(sic!) θρησκευόμενους που θέλουν να περιορίσουν ή να απαγορεύσουν την άμβλωση.

Με ψήφους 6-3 της «συντηρητικής»(sic!) πλειονοψηφίας, το δικαστήριο επικύρωσε τον υποστηριζόμενο από τους Ρεπουμπλικάνους νόμο του Μισισίπι, που απαγορεύει την άμβλωση μετά τη 15η εβδομάδα κύησης.

Αμέσως, μετά την απόφαση, ξεσηκώθηκε ένας απίστευτος κουρνιαχτός δηλώσεων και διαδηλώσεων από κάθε είδους δικαιωματιστές, ορθοπολιτικούς[2], άθεους, ψοφοδεείς(διότι δεν τολμούν ή δεν θέλουν, για διαφόρους λόγους, να συνταχθούν με την αλήθεια και να την υποστηρίξουν), ψηφοθήρες, ψευτοεκσυγχρονιστές και ψευτοπροοδευτικούς πολιτικούς, οι οποίοι, διαρρηγνύοντας τα ιμάτια τους και μένοντας κυριολεκτικά χωρίς φύλλο συκής ή ντροπής, χαρακτήρισαν τη συγκεκριμένη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ ως «σκοταδιστική», «αποκρουστική», «ένα μεγάλο βήμα προς τα πίσω», «τραγικό λάθος», αποτέλεσμα «εξτρεμιστικής ιδεολογίας» κ.ά.

Παράλληλα, έριξαν στην πυρά των αναθεμάτων τον δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ Κλάρενς Τόμας (ClarenceThomas), που γνωμοδότησε υπέρ της κατάργησης του «δικαιώματος»(sic!) στην άμβλωση, προλέγοντας, μάλιστα, ότι αυτός ο «αχρείος» δικαστής ενδέχεται να τολμήσει, τώρα, να βάλει στο μάτι –ώ της παραφροσύνης– τα «δικαιώματα» στην αντισύλληψη και στη νομιμοποίηση και τέλεση των γκέι γάμων(!).

Στην Ελλάδα η πρώτη αρνητική αντίδραση εναντίον της όντως ιστορικής απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ προήλθε από ότι σημειώσαμε, από τη σύζυγο του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, την κα Μαρέβα Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη -για την οποία εμείς τουλάχιστον, δεν έχουμε επισημάνει να προβαίνει με την ίδια ταχύτητα σε άλλες δημόσιες παρεμβάσεις (!)- και ακολούθησαν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ κ. Νίκος Ανδρουλάκης, η Υπουργός Παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας, ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Πρωθυπουργός της χώρας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Όλοι οι προαναφερόμενοι πολιτικοί, που αποτελούν ταυτόχρονα και τη σημερινή πολιτική ηγεσία της χώρας μας, δήλωσαν ότι είναι πρωτοφανής οπισθοδρόμηση η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ για τις αμβλώσεις, διότι, κατά την κρίση τους, παραβιάζεται βασικό δικαίωμα των γυναικών.