Ο Θεός άρχισε να «εκτυπώνεται» αφού έπαψε να βιώνεται..

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
"Η Ορθοδοξία δεν είναι βιβλιοθήκη, την οποία μπορείς να μελετήσεις
αλλά βίωμα το όποιο καλείσαι να ζήσεις..''
Ο Θεός άρχισε να «εκτυπώνεται», αφού έπαψε να βιώνεται…
Τροφή μου είναι τα βιβλία, γράμματα τρώω -με τα γράμματα τρέφομαι.

Βιβλιοφάγος και γραμματοφάγος, για αυτό είμαι μονίμως
πεινασμένος και διψασμένος....

Σαν να μου έχουν πέσει τα αυτιά και δεν ακούω τους λόγους Εκείνου:
“Εμόν βρώμα έστιν, ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με” (Ίω. 4, 34).

Το γράμμα αποκτείνει, το πνεύμα ζωοποιεί.

Όλη η σοφία του ανθρώπου και όλη η επιστήμη δεν είναι τάχα ένα κομποσκοίνι από γράμματα; ο άνθρωπος έγινε γραμματισμένος, έγινε όλος ένα αλφάβητο και νομίζει πώς έγινε το αλφάβητο όλου του κόσμου και του Θεού. Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε μέσα στα τυπογραφεία, και κάθε τί το πολιτισμένο υποκλίνεται μπροστά στα γράμματα, σε αυτά τα λεπτεπίλεπτα είδωλα...

Έτσι, τα γράμματα έγιναν ο θησαυρός και οι εκτιμητές κάθε αξίας.
Ακόμα και ο Θεός άρχισε να «εκτυπώνεται», αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει. Τα τυπογραφεία μεταμορφώθηκαν σε ναούς, σε βασίλεια των γραμμάτων, αυτός είναι ο πολιτισμός μας.

Βασίλευσε το γράμμα και σήμερα σκοτώνει την Ευρώπη...
αφού “το γράμμα αποκτείνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί” (Β’ Κορ. 3,6).Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
---------------------------------------------------------------------------------------

Σχόλιο Π. κοινωνίας: Η αγιοπνευματική γνησιότητα του άνωθεν λόγου, επιβεβαιώνεται αιώνες πρίν και εις την "Ομιλία Α΄ εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον" του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου:


[1.)Ἔπρεπε βέβαια ἐμεῖς νά μή ἔχωμεν ἀνάγκην ἀπό τήν βοήθειαν τῶν γραμμάτων ἀλλά νά παρουσιάζωμεν τόσον καθαρόν βίον, ὥστε ἡ χάρις τοῦ Πνεύματος νά λαμβάνῃ τήν θέσιν βιβλίων διά τάς ψυχάς μας, καί ὅπως αὐτά ἔχουν γραφῆ μέ μελάνην, ἔτσι καί αἱ καρδίαι μας νά ἔχουν γραφῆ μέ τό Πνεύμα. Ἀφοῦ ὅμως ἀπεκρούσαμεν τήν χάριν αὐτήν, ἄς ἀποδεχθοῦμεν τουλάχιστον τό «δεύτερον ταξίδι».

Ὅτι τό πρῶτον ἦτο καλύτερον, μᾶς τό ἐφανέρωσεν ὁ Θεός καί μέ ὅσα εἶπε καί μέ ὅσα ἔκαμε. Διότι καί μέ τόν Νῶε καί τόν Ἀβραάμ καί τούς ἀπογόνους ἐκείνου καί μέ τόν Ἰώβ, καί μέ τόν Μωυσῆ ἀκόμη, δέν ἐπεκοινωνοῦσε μέ γράμματα ἀλλ' ὁ ἴδιος αὐτοπροσώπως, ἐπειδή εὕρισκε τόν νοῦν των καθαρόν.]
πηγή
Τρελογιάννης

Εὐάγγελος Στ. Πονηρός, Οἱ ἀποφάσεις 1749 καί 1750/2019 τοῦ ΣτΕ μέγας θρίαμβος τῆς ὀρθόδοξης παιδείας καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν παιδιῶν μας

Εὐάγγελος Στ. Πονηρός Δρ Θ., Μ.Φ.

Συντονιστής ἔκπαιδευτικοῦ ἔργου  θεολόγων Ἀττικῆς 

Οἱ ἀποφάσεις 1749 καί 1750/2019 τοῦ ΣτΕ μέγας θρίαμβος τῆς ὀρθόδοξης παιδείας καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν παιδιῶν μας 

   Στίς 20 Σεπτεμβρίου 2019 γνωστοποιήθηκαν οἱ ἀποφάσεις 1749 καί 1750/2019 τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, οἱ ὁποῖες ἀκυρώνουν τά προγράμματα στό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, τά ὁποῖα τέθηκαν σέ ἐφαρμογή ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας τό 2017 καί ἀποτελοῦσαν ἀπομίμηση τοῦ ξενόφερτου ὅσο καί ἀποτυχημένου religious literacy. Οἱ ἀποφάσεις αὐτές ὁρίζουν ὅτι τό μάθημα τό ὁποῖο δικαιοῦνται οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί μαθητές πρέπει νά εἶναι ὀρθόδοξο χριστιανικό καί κατοχυρώνουν ἔτσι πανηγυρικῶς τά ἀνθρώπινα δικαιώματα τῶν παιδιῶν μας.

Τό ἱστορικό τῆς ὅλης ὑποθέσεως

            Ἄς πάρουμε ὅμως τά πράγματα ἀπό τήν ἀρχή: Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν εἶναι στά σχολεῖα τῆς Ἑλλάδος ὀρθόδοξο χριστιανικό ἀπό τό 1821 μέχρι σήμερα. Δυστυχῶς ὅμως ἐδῶ καί ἑξήντα χρόνια τό μάθημα αὐτό ἔχει ἀντιμετωπίσει ποικίλες ἐπιθέσεις ἀπό ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ναί μέν εἶναι ἐλαχιστότατοι ὡς πρός τόν ἀριθμό, ὅμως βρίσκουν τόν τρόπο καί εἰσδύουν ἄλλοτε στά μέσα ἐνημερώσεως καί ἄλλοτε στήν ἐκτελεστική ἐξουσία. Παρήγορο εἶναι τό γεγονός ὅτι πάντοτε δικαιώνεται ἀπό τή δικαστική ἐξουσία, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει πάντοτε διά τῶν ἀποφάσεών της τήν ἀκεραιότητά της.

Λόγοι αθανασίας πλήρεις: O Άγιος Συμεών ο Nέος Θεολόγος (Φώτης Κόντογλου)

Θάγραφα σήμερα απάνω σε κάποιο άλλο θέμα, που να μην είναι θρησκευτικό. Aλλά πήρα πολλά γράμματα και τηλεφωνήματα από αναγνώστες της "Eλευθερίας" που εκφράζουν τη ζωηρή επιθυμία τους να διαβάσουν περισσότερα σχετικά με τους Oρθοδόξους Πατέρας και τα συγγράμματά τους, επειδή δε βρίσκουν πουθενά τέτοια πνευματική τροφή. Λοιπόν, άλλαξα σκοπό και θα γράψω για τον άγιο Συμεών το Nέο Θεολόγο.


Aληθινά. Aνύποπτοι είναι όσοι δεν γευθήκανε απ’ αυτή την αθάνατη βρύση, θέλω να πω από τους λόγους των αγίων Πατέρων, που πολλοί τα έχουνε για παπαδίστικες φλυαρίες.


Oι λόγοι του αγίου Συμεών του Nέου Θεολόγου διαβάζονται στην Eυρώπη σήμερα περισσότερο από κάθε άλλο πατερικό βιβλίο, απ’ όσα μεταφρασθήκανε σε ξένες γλώσσες, όπως έγραψα προ λίγες μέρες. Tούτος ο άγιος έχει κάποια χάρη να κάνη χειροπιαστά τα πιο άπιαστα και τα πιο βαθειά μυστήρια της θρησκείας. Σαν να σου τα δείχνη, ο μακάριος, με το δάχτυλό του, επειδή αξιώθηκε να ζη μέσα στο ανέκφραστο Φως του Xριστού, όντας ακόμα μέσα στο σώμα. Θάγραφα σήμερα απάνω σε κάποιο άλλο θέμα, που να μην είναι θρησκευτικό. Aλλά πήρα πολλά γράμματα και τηλεφωνήματα από αναγνώστες της "Eλευθερίας" που εκφράζουν τη ζωηρή επιθυμία τους να διαβάσουν περισσότερα σχετικά με τους Oρθοδόξους Πατέρας και τα συγγράμματά τους, επειδή δε βρίσκουν πουθενά τέτοια πνευματική τροφή. Λοιπόν, άλλαξα σκοπό και θα γράψω για τον άγιο Συμεών το Nέο Θεολόγο.


Aληθινά. Aνύποπτοι είναι όσοι δεν γευθήκανε απ’ αυτή την αθάνατη βρύση, θέλω να πω από τους λόγους των αγίων Πατέρων, που πολλοί τα έχουνε για παπαδίστικες φλυαρίες.

Από την Μείζονα Ολομέλεια του ΣτΕ η ακύρωση των Θρησκευτικών Γαβρόγλου

Τα «νέα Θρησκευτικά» Φίλη – Γαβρόγλου ακυρώθηκαν με τέσσερις συνολικά αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατίας (ΣτΕ) και συγκεκριμένα με τις αποφάσεις ΣτΕ 660/2018 και ΣτΕ 926/2018, που ακύρωσαν τις Υ.Α. Φίλη για τα Θρησκευτικά, και τις αποφάσεις ΣτΕ 1749/2019 και ΣτΕ 1750/2019, που ακύρωσαν τις Υ.Α. Γαβρόγλου.

Με αφορμή την έκδοση της πρώτης εκ των τεσσάρων αποφάσεων, της ΣτΕ 660/2018, την άνοιξη του 2018, δεκαοκτώ (18) ανώτατοι δικαστικοί του ΣτΕ, μεταξύ των οποίων και τρεις (3) Αντιπρόεδροι ζήτησαν με επιστολή τους προς τον τότε Πρόεδρο του ΣτΕ Νικόλαο Σακελλαρίου η επόμενη σχετική συζήτηση, που αφορούσε στις αιτήσεις ακύρωσης των Υ.Α. Γαβρόγλου, να γίνει με πλήρη σύνθεση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου και όχι ενώπιον της ελάσσονος ολομελείας (εκ 17 μελών). Σημείωναν μάλιστα στην επιστολή τους ότι «Δεδομένου ότι τα τιθέμενα και προσεχώς ζητήματα είναι “ευρύτερου ενδιαφέροντος” και “μείζονος σημασίας” για το δικαστήριο και την ελληνική κοινωνία, ως αφορώντα την ερμηνεία και εφαρμογή διατάξεων του Συντάγματος και διεθνών συμβάσεων που άπτονται της προστασίας σειράς ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, παρακαλούμε όπως εισαγάγετε τις εν λόγω υποθέσεις στην πλήρη Ολομέλεια του Δικαστηρίου ώστε να μετάσχει ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός δικαστών και οι εκδοθησόμενες αποφάσεις να έχουν την απαιτούμενη, υπό τις συγκεκριμένες ειδικές συνθήκες, αντιπροσωπευτικότητα και νομιμοποίηση».

Ουκρανικό: Η αγωνία του Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης Συμεών

   Ἔν ὄψει τῆς συζητήσεως τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος στή Σύνοδο τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας, ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης μας κ. Συμεών μέ ἐπιστολή του πρός τόν Μακαρ. Ἀρχιεπίσκοπο καί τά Μέλη τοῦ ἱεροῦ Σώματος, ἡ ὁποία παραδόθηκε χθές (πρώτη ἡμέρα τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱεραρχίας), ἐκφράζει τήν ἀγωνία του γιά τήν κατάσταση πού ἔχει δημιουργηθεῖ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας καί διατυπώνει τόν προσωπικό του προβληματισμό γύρω ἀπό τό οὐκρανικό ζήτημα.
   Ἐπειδή πολλοί —κληρικοί καί λαϊκοί— ζήτησαν νά πληροφορηθοῦν τίς ἀπόψεις του, παραθέτουμε ἐδῶ στήν ἱστοσελίδα μας τό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς.
«Πρός
τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο
Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο,
Πρόεδρο τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,
καί τά σεπτά Μέλη της
   Μακαριώτατε Πρόεδρε·
   Σεβασμιώτατοι ἀδελφοί καί Συνοδικοί Σύνεδροι,
   Αἰσθάνθηκα τήν ἀνάγκη —τό χρέος μου, καλύτερα, ὡς ἐπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας καί ταπεινοῦ μέλους τοῦ σεπτοῦ σώματος τῆς Ἱεραρχίας μας— νά ἀπευθυνθῶ στήν ἀγάπη Σας μέ τήν ἔναρξη σήμερα τῶν ἐργασιῶν τῆς τακτικῆς συνελεύσεως τοῦ ἱεροῦ Σώματος. Ὁ λόγος εἶναι ἡ πληροφορία πού ἔχει γραφεῖ—χωρίς νά ἔχει ἁρμοδίως διαψευσθεῖ— ὅτι μέλλει νά τεθεῖ ἐνώπιον τοῦ σώματος καί τό λεγόμενο «Οὐκρανικό» θέμα, ἄν καί δέν ἔχει περιληφθεῖ στήν Ἡμερήσια Διάταξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱεραρχίας, ἡ ὁποία καταρτίστηκε ἀπό τήν Δ.Ι.Σ. τῆς ληξάσης περιόδου καί μᾶς ἔχει ἐγκαίρως κατά τά προβλεπόμενα ἀποσταλεῖ.
   Ἐπέλεξα τήν ὁδό γιά ἕνα τόσο σοβαρό καί λεπτό ζήτημα νά ἀπευθυνθῶ ἐν Συνόδῳ πρός Ὑμᾶς, διότι φρονῶ ὅτι ὁ ἱερός χῶρος τῆς συνόδου τῶν ἐπισκόπων μιᾶς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτίστως καί κυρίως ὁ τόπος ὅπου θά ἔδει νά ἐξετάζονται καί νά συζητοῦνται αὐτῆς τῆς φύσεως θέματα.
   1. Τό πρῶτο πού θέλω νά καταθέσω στήν ἀγάπη Σας εἶναι ἡ βαθειά λύπη καί ἡ πολλή ἀγωνία πού συνέχουν τήν ψυχή μου γιά τήν κατάσταση πού ἔχει δημιουργηθεῖ στήν ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Ἡ πολυάνθρωπη ἀδελφή Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας καί ἡ πρωτόθρονη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, νά εὑρίσκονται σέ πρωτοφανῆ ἀντιπαράθεση μέ ἀφορμή τή χορήγηση τοῦ οὐκρανικοῦ αὐτοκεφάλου. Ἡ Μόσχα διέκοψε τήν ἐκκλησιαστική-εὐχαριστιακή κοινωνία μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί προβαίνει σέ ἐνέργειες πού διασαλεύουν τήν ἐκκλησιαστική ἑνότητα καί τόν σεβασμό τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου εὐθύνης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῶν κατά τόπους ποιμένων του, ἐπισκόπων καί πρεσβυτέρων. Ἡ ἐν λόγω

Πολυπολιτισμικότητα και τρομοκρατία

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
Η Ιστορία είναι τόσο πεισματάρα που μπορεί να σείσει το έδαφος εκεί που εσύ ρεμβάζεις. Ταυτόχρονα σχεδόν με τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού ότι χαίρεται που η ελληνική κοινωνία μετατρέπεται σε πολυπολιτισμική – καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές της ΝΔ – στην πολυπολιτισμική ήδη Γαλλία, στην καρδιά του Παρισιού και μάλιστα στο αρχηγείο της Αστυνομίας, έγινε μια τρομοκρατική ενέργεια με πέντε νεκρούς.

Αλλά αυτή η τρομοκρατική ενέργεια είχε μια ποιοτική διαφορά από όλες τις πολύνεκρες άλλες, που όσο και αν προσπάθησε η κυβέρνηση Μακρόν να αποκρύψει δεν τα κατάφερε, ενισχύοντας το αίσθημα ανασφάλειας των Γάλλων πολιτών. Για πρώτη φορά ο τρομοκράτης ήταν Γάλλος κρατικός υπάλληλος, ο οποίος είχε ασπαστεί το Ισλάμ το 2008. Και η ανησυχία των επικεφαλής των κρατικών υπηρεσιών κορυφώνεται: πόσες εμπιστευτικές πληροφορίες είχαν έλθει σε γνώση του δράστη; Τη διάβρωση του κρατικού μηχανισμού σε ανησυχητικό βαθμό από ισλαμιστές είχε ήδη επισημάνει Εκθεση επιτροπής του γαλλικού Κοινοβουλίου.
Λοιπόν, για να καταλήξουμε, υπάρχει κανείς εχέφρων που να υποστηρίζει ότι δεν επιβάλλεται η αναγραφή του θρησκεύματος στους τίτλους σπουδών και η επαναφορά του στις αστυνομικές ταυτότητες;
Αυτά είναι τα αγαθά της πολυπολιτισμικότητας και όσοι την προωθούν μπορεί να κυβερνήσουν την Ελλάδα αλλά δεν θα την υπηρετήσουν. «Τα τείχη και οι φράχτες» ορίζουν ΣΥΝΟΡΑ τα οποία οι κυβερνώντες ορκίζονται να υπερασπιστούν ή μήπως όχι;
Πηγή

Αμέθυστος

Samuel Huntington, Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης

Samuel Huntington, Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης, μετάφραση Σήλια Ριζοθανάση, εκδόσεις Πατάκη, Μάιος 2017.

Σπύρος Κουτρούλης

Στην νοτιανατολική Μεσόγειο η σύγκρουση για το φυσικό αέριο της κυπριακής ΑΟΖ διεξάγεται ανάμεσα από τη μια μεριά την Ελλάδα-Κύπρο-Ισραήλ-Αίγυπτο και από την άλλη μεριά την Τουρκία. Στη Συρία η ορθόδοξη Ρωσία και το Ιράν υποστηρίζουν τον Άσαντ εναντίον των φανατικών ισλαμιστών. Σε όλες αυτές τις αντιπαραθέσεις οι φίλοι και οι εχθροί δεν επιλέχθηκαν με πολιτιστικά αλλά γεωπολιτικά κριτήρια.

Συνεπώς το κριτήριο που ο Χάντιγκτον θεώρησε ότι μπορεί να ερμηνεύσει με τρόπο σχεδόν αποκλειστικό τις συγκρούσεις στο σημερινό κόσμο δεν επαληθεύεται ή τουλάχιστον δεν επαληθεύεται στην έκταση που αυτός πίστευε. Την Ελλάδα όπως και τις υπόλοιπες ορθόδοξες χώρες τις τοποθετεί από κοινού μαζί με το Ισλάμ (το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο αν αναλογιστούμε ότι από την εποχή του Α.Μαυροκορδάτου η γεωπολιτική ωθεί την Ελλάδα προς την Δύση παρά τις τριβές και τα προβλήματα που εμφανίζονται διαχρονικά, ενώ συγχρόνως στην επίθεση στην ορθόδοξη Σερβία οι Έλληνες ταχθηκαν με το μέρος της). Το συμπέρασμα του μετριάζεται αλλά δεν ανατρέπεται όταν συλλογίζεται την αρχαιοελληνική πλευρά του ελληνισμού. Στις αδυναμίες του θα προσθέταμε αυτή που επεσήμανε ο Π.Κονδύλης ότι όποιος επικαλείται την σύγκρουση των πολιτισμών οφείλει να αποδείξει ποιά είναι τα στοιχεία που τους ωθούν σε σύγκρουση.