Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2019

Φασισμός! Αηδία! Ντροπή! Μπράβο!






Εντυπωσιακό αυτό που άκουσα από ένα παιδάκι σε ηλικία περίπου έξι ετών, το οποίο ψιθύριζε δίπλα μου «φασίστες» – με τα δάκρυα του να τρέχουν από τα χημικά, ενώ προσπαθούσε μαζί με τους γονείς και το αδελφάκι του να ξεφύγει από τα δακρυγόνα.
Επικαιρότητα
Εκατοντάδες χιλιάδες οι Έλληνες σήμερα στο Σύνταγμα – μία εξαιρετικά εντυπωσιακή διαδήλωση, ειδικά επειδή συμμετείχε ένας μεγάλος αριθμός νέων, καθώς επίσης αρκετές νεαρές οικογένειες με τα μικρά τους παιδιά! Κατά την προσωπική μου άποψη, ήταν τουλάχιστον τρεις φορές περισσότεροι από την προηγούμενη φορά – αφού γέμισαν όλοι οι δρόμοι γύρω από την πλημμυρισμένη πλατεία, ενώ στη Β. Σοφίας ο κόσμος έφτανε σχεδόν μέχρι το Χίλτον. Επίσης σε αντίθεση με την προηγούμενη φορά, αρκετοί έφτασαν πολύ πιο ενωρίς, πριν τη μία το μεσημέρι – ενώ ένα από τα πρώτα μου συμπεράσματα ήταν πως οι Έλληνες έπαψαν πια να φοβούνται. Πως συμπεριφέρονται επιτέλους σαν Έλληνες.

Περαιτέρω, ο απόλυτος φασισμός εκ μέρους της κυβέρνησης, με κριτήριο τις απίστευτες ποσότητες χημικών – με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν οι ηλικιωμένοι, να κλαίνε τα μικρά παιδιά και να προσπαθούν όλοι να διαφύγουν. Στην προσπάθεια να διασχίσει κανείς το δρόμο προς τη Βουκουρεστίου, γύριζε κατατρομαγμένος πίσω – από το έντονο τσούξιμο των ματιών, του λάρυγγα και την αδυναμία αναπνοής.
Απίστευτος φασισμός ξανά σε σχέση με το ότι, οι διαδηλωτές περικυκλώθηκαν κυριολεκτικά από τα χημικά που ρίχθηκαν γύρω από την πλατεία – φτάνοντας έως το Κολονάκι, το πολεμικό μουσείο κοκ. Εντυπωσιακό αυτό που άκουσα από ένα παιδάκι σε ηλικία περίπου έξι ετών, το οποίο ψιθύριζε δίπλα μου «φασίστες» – με τα δάκρυα του να τρέχουν από τα χημικά, ενώ προσπαθούσε μαζί με τους γονείς και το αδελφάκι του να ξεφύγει.
Αηδία να διαπιστώνεις την ολοφάνερη συνεργασία κράτους και παρακράτους – αφού έβλεπα μπροστά στα μάτια μου και φυσικά δεν ήμουν ο μοναδικός, καμιά εικοσαριά νεαρούς να προετοιμάζονται λίγες δεκάδες μέτρα πριν από τη Βουλή στην Πανεπιστημίου, φορώντας με την ησυχία τους μαύρες κουκούλες και αντιασφυξιογόνα, καθώς επίσης να κρατούν σιδερένιους σωλήνες χωρίς να κάνουν τον κόπο να κρύψουν τίποτα. Οι νεαροί αυτοί προφανώς χρησίμευσαν στο κράτος ως δικαιολογία για τη ρίψη χημικών – δήθεν για να τους αντιμετωπίσει, αλλά στην πραγματικότητα για να διαλύσει τη διαδήλωση.
Αυτό δεν είχε συμβεί σε τέτοια έκταση την προηγούμενη φορά, οπότε είναι αρκετό για να συμπεράνει κανείς πως οι διαδηλωτές ήταν πολυάριθμοι – κυρίως όμως για να νοιώσει απεριόριστη αηδία για το φασισμό του συστήματος. Αηδία για μία κυβέρνηση που θέλει να επιβάλλει στους Έλληνες, ερήμην τους αφού δεν διεξάγει δημοψήφισμα, την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας – οπότε να προδώσει την ιστορία τους και τον πολιτισμό τους, με επόμενο στάδιο το διαμελισμό της χώρας.
Ντροπή τώρα, μεγάλη ντροπή, όχι μόνο για την κυβέρνηση, αλλά και για αυτούς που αδικαιολόγητα δεν συμμετείχαν – ελπίζοντας η σημερινή διαδήλωση να είναι το ξεκίνημα του ξεσηκώματος των Ελλήνων. Ευτυχώς φαίνεται να έχουν καταλάβει όλοι οι Έλληνες πως το όνομα της Μακεδονίας δεν πρέπει να δοθεί ποτέ – ότι το περιεχόμενο της συμφωνίας είναι αδιάφορο, καθώς επίσης πως όταν σκύβει κανείς το κεφάλι δεν έχει τελειωμό.
Από την άλλη μεριά μπράβο, ένα πολύ μεγάλο μπράβο, σε όσους συμμετείχαν σε αυτήν τη μεγαλειώδη διαμαρτυρία – αδιαφορώντας για τον άκρατο φασισμό του συστήματος. Μόνο έτσι θα δοθεί κάποια στιγμή τέλος στα μαρτύρια, στα οποία μας υποβάλουν οι κυβερνήσεις-υποχείρια των Γερμανών μετά το 2010. Μόνο έτσι θα σταματήσει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η κλοπή της ιδιωτικής, η υφαρπαγή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, η παράδοση εθνικής κυριαρχίας και όλα τα υπόλοιπα – σημειώνοντας πως εάν δεν αντιδράσουμε συλλογικά, όλοι μαζί, θα βιώσουμε συνθήκες που δεν είχαμε ποτέ φαντασθεί.


Βασίλης Βιλιάρδος
analyst 

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2019

Ἴτε παῖδες Ἑλλήνων!




Ἀπό σήμερα τό βράδυ ξεκινάει ἡ μεγάλη Κάθοδος τῶν Πανελλήνων. Μιά ἀσυντόνιστη μά καθολική ἐκστρατεία ὅσων φέρουμε τό πάντιμο ἑλληνικό ὄνομα, γιά τήν ὑπεράσπισή του ἀπέναντι στά κνώδαλα πού τό μαγαρίζουν. Μακεδόνες, Θρᾶκες, Κρητικοί, Κυπραῖοι, Πόντιοι, Μικρασιάτες, Μωραΐτες, νησιῶτες, Θεσσαλοί, Ρουμελιῶτες, Ἠπειρῶτες, πληγωμένοι στό ἐθνικό τους φιλότιμο, ἐπιβιβάζονται σέ πλοῖα, λεωφορεῖα, αὐτοκίνητα καί κινοῦν γιά τή φωλιά τοῦ Κτήνους. Διαβάζω τή λίστα τῶν λεωφορείων κι ἀπολαμβάνω μιά συγκίνηση σχεδόν ποιητική, ἀνάλογη μέ κείνη πού προσφέρει ὁ κατάλογος τῶν πλοίων τῶν Ἀχαιῶν στήν Ἰλιάδα. Ζοῦμε στιγμές ἱστορικές, ἀδέρφια! Δέν εἴμαστε μόνοι: μαζί μας βαδίζουν πρόγονοι σιωπηλά περήφανοι πού δέν...
μηδίσαμε ὅλοι, πού ἀκόμα ὑπάρχουν Ἕλληνες πού προτιμοῦν νά ΕΙΝΑΙ παρά νά ΕΧΟΥΝ, πού θά ξαφνιάσουν αὔριο τόν Ἐχθρό μέ τό πνεῦμα, τό ἠθικό καί τήν ἐλευθεροφροσύνη τους. Ἡ Παναγιά μαζί μας.
antifonitis

«...ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΟΥΚ ΕΛΑΣΣΩ ΠΑΡΑΔΩΣΩ»


Πώς ο διαχρονικός ελληνικός στρουθοκαμηλισμός, αλλά και η απουσία οράματος μας οδήγησαν στις Πρέσπες 




Από τον Δημήτρη Γαρούφα*
Ο τιμώμενος στα Σκόπια ως εθναπόστολος του «μακεδονισμού» Κρίστε Μισίρκοφ, αμέσως μετά την «επανάσταση του Ιλιντεν», την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε έμμεσα επανάσταση Βουλγάρων, έγραφε στο βιβλίο του με τίτλο «Μακεδονικές υποθέσεις», που κυκλοφόρησε το 1903, ότι πρέπει οι Σλάβοι που ζουν στη Μακεδονία να ξεκόψουν από τις βουλγαρικές ρίζες, να υιοθετήσουν τη διάλεκτο που ομιλείται στην περιοχή Μοναστηρίου - Περλεπέ, να την ονομάσουν «μακεδονική γλώσσα» και να αγωνιστούν για δημιουργία συνείδησης «μακεδονικού έθνους», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «αυτό που δεν υπάρχει σήμερα δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει αύριο».
Δεν χρειάστηκε παρά μόνο λίγες δεκαετίες -σε συνδυασμό με την ολιγωρία και τα εγκληματικά λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων- ώσπου να αναλάβει ο Τίτο την υλοποίηση αυτού του σχεδίου, για να δημιουργηθεί «μακεδονική συνείδηση» σε Σλάβους που ζούσαν σε τμήμα της Μακεδονίας. Βεβαίως, η προσπάθεια από τον Τίτο έγινε με στόχο να υφαρπάξει από την Ελλάδα τη Μακεδονία και να την κάνει τμήμα μιας βαλκανικής ομοσπονδίας που ονειρευόταν. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, χρησιμοποιήθηκαν ποικίλα μέσα. Ενδεικτικά μόνο, όσον αφορά τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν, αναφέρω ότι τον Απρίλιο του 1947 δημεύτηκαν τα κοπάδια των 3.500 χιλιάδων Ελλήνων Σαρακατσάνων που ζούσαν στα Σκόπια και οι ίδιοι υποχρεώθηκαν σε μετακίνηση βορειότερα των συνόρων και αλλαγή ονοματεπωνύμων, με μετατροπή του ονόματος του πατρός σε επώνυμο με την προσθήκη της κατάληξης «-έφσκι» και υποχρεωτική εκμάθηση της δήθεν «μακεδονικής γλώσσας».

Κυριακή ΙΒ’ Λουκά: Διδαχή για την ευχαριστία και τη δοξολογία τού Θεού (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Η σημερινή ευαγγελική διήγηση για τη θεραπεία από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό των δέκα λεπρών (Λουκ. ιζ’ 12-19) έχει οριστεί από την αγία Εκκλησία μας να διαβάζεται σε κάθε περίπτωση κοινής ευχαριστίας προς τον Θεό για κάποια ευεργεσία Του. Από τους δέκα λεπρούς που θεραπεύτηκαν από τον Σωτήρα, μόνο ο ένας σκέφτηκε να Τον ευχαριστήσει. Οι υπόλοιποι εννέα, μολονότι ευεργετήθηκαν εξίσου, μολονότι είδαν στον ίδιο τους τον εαυτό ένα εκπληκτικό σημείο τής θείας ευσπλαχνίας και παντοδυναμίας, δεν εκτίμησαν πνευματικά ούτε την ανέλπιστη θεραπεία τους ούτε Εκείνον που με την προσταγή Του λυτρώθηκαν από την ανίατη ασθένεια. Η συμπεριφορά των αχάριστων, των σκληρόκαρδων, των νεκρών ως προς τον νου και την καρδιά ανθρώπων αποδοκιμάστηκε από τον Κύριο. Όταν ο ένας από τους λεπρούς, που έγιναν καλά, επέστρεψε δοξάζοντας με δυνατή φωνή τον Θεό κι έπεσε στα πόδια τού Σωτήρα με ευχαριστίες, Εκείνος του είπε: «Δεν θεραπεύτηκαν και οι δέκα; Οι άλλοι εννέα πού είναι; Κανένας τους δεν βρέθηκε να επιστρέφει και να δοξάσει τον Θεό;». Τα λόγια αυτά έχουν ένα βαθύ νόημα. Ο Θεάνθρωπος με την ανθρώπινη φύση Του δεν ζητούσε από τους ανθρώπους να Τον δοξάζουν. Τους ζητούσε, για το δικό τους καλό, να τιμούν τον Θεό όπως Του πρέπει. Όσοι είχαν καλή προαίρεση και αληθινή θεοσέβεια, έβρισκαν τον Θεό που ήταν κρυμμένος στην ανθρώπινη μορφή τού Ιησού, έβρισκαν τον Σωτήρα και σ’ Εκείνον τη σωτηρία τους. Αρνήθηκαν τον Σωτήρα όσοι προηγουμένως είχαν αρνηθεί τον Θεό μέσα στην ψυχή τους. Ο Κύριος είπε κάποτε στους Ιουδαίους που Τον μισούσαν και Τον βλασφημούσαν: «Αν ο Θεός ήταν πραγματικά πατέρας σας, θα αγαπούσατε κι εμένα. Γιατί εγώ από τον Θεό βγήκα και ήρθα σ’ εσάς. Εκείνος που κατάγεται από τον Θεό, ακούει τα λόγια τού Θεού- γι’ αυτό εσείς δεν ακούτε (τα λόγια τού Θεού), επειδή δεν κατάγεστε από τον Θεό» (Ιω. 8:42, 47).

Η ευχαριστία είναι αρετή σπάνια ανάμεσα στους ανθρώπους. Δυστυχώς, συχνά ακούγεται μια θριαμβική διακήρυξη, που συνοδεύεται από έναν επίσης θριαμβικό καγχασμό: “Πήρα από τον τάδε αυτό κι αυτό!”. Με τη διακήρυξη αυτή αποκαλύπτεται μια φοβερή ψυχική εξαχρείωση: Αποσπάστηκε μια ευεργεσία με κολακεία, με προσποίηση και με άλλα παρόμοια μέσα· και ο άνθρωπος που εξαπατήθηκε και ευεργέτησε τον συνάνθρωπό του, εμπαίζεται απ’ αυτόν για την ευεργεσία του.

ΜΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗ - Επιστολή του Γ. Τσίγκρα προς τον Ορθόδοξο Τύπο (Μάιος 2008)


ΜΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗ



Στην Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, εδώ και έξη περίπου χρόνια, παρουσιάζεται η αγνοούσα τους Πατέρες και το αγιογραφικό τους θεμέλιο "μοντέρνα θεολογία", εκφρασμένη κυρίως από τον Επίσκοπο Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα και τους μαθητές του- από τον κ. Χρήστο Γιανναρά, τον χαρακτηρίσαντα τον ...Δάσκαλο ως το μεγαλύτερο, μετά τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, θεολόγο της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, έως και τους νεότερους Π. Βασιλειάδη, Σ.Γιαγκάζογλου κ. α.
Κάποιοι από αυτούς παρουσίασαν στην ιστοσελίδα της Ομάδας Ορθόδοξης Δογματικής Έρευνας (www. oodegr.com) παλαιές παραδόσεις μαθημάτων του Καθηγητή, τότε, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ιωάννου Ζηζιούλα.
Επιτρέψτε μας να σχολιάσουμε κάποια αποσπάσματα από τα μαθήματα αυτά:

Στο υπό τον τίτλο "Εκκλησιολογία,Χριστολογία, Πνευματολογία" κείμενο αναφέρονται τα εξής:
"Αλλά το ερώτημα είναι: (όπως στην Τριαδική θεολογία έχουμε το ερώτημα "αν προηγείται ουσία των προσώπων", έχουμε εδώ το αντίστοιχο ερώτημα): Προηγείται η μια οικουμενική Εκκλησία των επιμέρους τοπικών Εκκλησιών η όχι; Και η απάντηση της Δυτικής θεολογίας στο ερώτημα είναι ναι. Και ο Rahner ακόμη ο οποίος προσπαθεί να κάνει μερικά βήματα μπρος με την διάκριση αυτή που κάνει μεταξύ ουσίας και υπάρξεως της Εκκλησίας προσπαθεί να πει ότι η μία Εκκλησία για να υπάρχει θα πρέπει οπωσδήποτε να έχει τις τοπικές Εκκλησίες, δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς τις

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2019

"ζηλών εζήλωκα τω Κυρίω παντοκράτορι, ότι εγκατέλειπον σε οι υιοί Ισραήλ και υπολέλειμμαι εγώ μονώτατος"...



Ο άγιος Κύριλλος ο Αλεξανδρείας, ο πληγωμένος και κατασυκοφαντημένος άγιος, τον οποίο ψευδάδελφοι και ψευδοπροφήτες ονόμασαν "θηρίο και καταστροφή" και για τον ζήλο της πίστης "φαραώ γινόμενον" και του φόρτωσαν όλα τα εγκλήματα του κόσμου και την αυτουργία για τις ταραχές της εποχής του.Ο μοναδικός λόγος; Δεν υπέκυψε στην εξουσία, δεν υποχώρησε στην ορθοδοξία και δεν ανέχτηκε με υποκριτική αβρότητα τον πόλεμο εναντίον της Εκκλησίας για το χατήρι της ανεκτικότητας και της παθητικής ειρήνης.

Εικονίζεται με τους Ιεράρχες του Βήματος να φέρει ειλητάριον στο οποίο είναι γεγραμμένη η ομολογία της Θεοτόκου Μαρίας "Εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου Υπερευλογημένης Θεοτόκου...".

Στην ασκητική του εξαϋλωμένη φιγούρα αποτυπώνεται η αγγελική του βιοτή για την οποία αξιώθηκε την θεωρία των υψηλών και είναι λες εσταυρωμένη και πάσχουσα "όλη η ανημπόρια του κόσμου".

Απεικονίζεται σύννους, γεμάτος από τις έγνοιες και τα βάσανα της Εκκλησίας.Στο βλέμμα του διακρίνεται πότε όλη η έκθαμβη κατανόηση για τα χριστολογικά μυστήρια, αυτόπτης στα ανεξιχνίαστα της θεολογίας και πότε ένας πύρινος ζήλος και ένα αβάσταχτο παράπονο για την μοναξιά του στον κλύδωνα του κόσμου.Έχει " στα μάτια ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης, εκείνου του πέλαγου τον καημό σαν ήβρε το ζύγιασμα της καλοσύνης...".

Όλο του το είναι φωνάζει σιωπηλά με σπαραγμό: "ζηλών εζήλωκα τω Κυρίω παντοκράτορι, ότι εγκατέλειπον σε οι υιοί Ισραήλ και υπολέλειμμαι εγώ μονώτατος"...


Τρελογιάννης

O Μέγας Αντώνιος και ο δαίμονας σε έναν διάλογο αποκάλυψη!






Από τον βίο του Μεγάλου Αντωνίου

Ο διάλογος που είχε ο Μέγας Αντώνιος και ο δαίμονας στην έρημο είναι ένα από τα πιο Αποκαλυπτικά ορθόδοξα κείμενα για τον διάβολο, τους υπηρέτες του δαίμονες, το κοσμικό κράτος που διά του χρήματος έχει στήσει και για τις παγίδες που στήνει στους ανυποψίαστους χριστιανούς.


Ὅταν ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἠσκήτευεν εἰς τὴν ἔρημον, νὰ καὶ ἔρχεται ὁ Δαίμων τὰ μεσάνυκτα, καὶ τοῦ ἐκτύπησε τὴν πόρτα διὰ νὰ τοῦ ἀνοίξῃ. Ἐσηκώθη λοιπὸν ὁ Μέγας Ἀντώνιος, καὶ ἀφοῦ ἄνοιξε τὴν πόρτα του, βλέπει ἔξαφνα ἄνθρωπον ἀλλόκοτον καὶ ἔστεκεν ἔξω.


Λέγει του ὁ Ἅγιος «Ποῖος εἶσαι ὁποῦ μοῦ κτυπᾶς τὰ μεσάνυκτα τὴν πόρταν, καὶ τὶ θέλεις»;


Λέγει του ὁ μιαρὸς Δαίμων «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Δαίμων».


Καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ἅγιος «Πῶς ἦλθες, παγκάκιστε ἐδῶ»;


Καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Δαίμων «Ἦλθα νὰ σοῦ εἰπῶ πῶς μάχονται οἱ καλόγηροι καὶ λοιποὶ Χριστιανοί, ὑβριζόμενοι κατὰ πᾶσαν ὥραν, καὶ πῶς τοὺς κοσμικοὺς γυρίζω εὔκολα εἰς τὸ θέλημά μου».


Λέγει του ὁ Ἅγιος «Παγκάκιστε, διατὶ κάμνεις αὐτό»;


Λέγει του ὁ Δαίμων «Ἐγὼ φθονῶ τοὺς καλογήρους, διότι ὁ αὐθέντης μου ὁ Ἑωσφόρος ἔχει πολὺν φθόνον εἰς αὐτούς, ἐπειδὴ μέλλει ὁ Θεὸς ν΄ἀποκαταστήσῃ τὸ Τάγμα τῶν Ἀγγέλων ὁποῦ ἐξέπεσεν ἀπὸ ἡμᾶς, καὶ νὰ κάμῃ Ἀγγέλους ἀπὸ τοὺς καλοὺς Ἱερεῖς καὶ τοὺς ταπεινοὺς Μοναχούς, καὶ διὰ τοῦτο ἔχομεν τόσον φθόνον εἰς αὐτούς».