Η Παναγία για τους Έλληνες

Αν είχαμε τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε τα πνευματικά μας αισθητήρια και ν’ αφήσουμε τη σκέψη και τη φαντασία μας να πετάξουν τις μέρες που πέρασαν, θα γινόμασταν, αν δε γίναμε ήδη, μέτοχοι μιας υπερκόσμιας θαυμάσιας πραγματικότητας. Σαν ένας αόρατος ταλαντούχος αρχιμουσικός να κινούσε την μπαγκέτα του συντονίζοντας όλους σ’ ένα υπερκόσμιο αέναο τραγούδι. Από την Κρήτη μέχρι τη Θράκη, από την Ήπειρο μέχρι την Πελοπόννησο, από τα Δωδεκάνησα μέχρι τα Επτάνησα, όλη η Ελλάδα, όλοι οι Έλληνες ήμασταν συγχρονισμένοι σ’ ένα υπέροχο θεομητορικό τραγούδι, που δεν κουραζόμαστε να επαναλαμβάνουμε συχνά κάθε φορά που η Εκκλησία μας προβάλλει το μοναδικό πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας. Εκκλησίες και Μοναστήρια, Ξωκλήσια του βουνού και του κάμπου, λαμπροστολίστικαν πάλι και γέμισαν από τους ύμνους και την παράκληση των απλών και ταπεινών, των μεγάλων και των μικρών, όλων ημών που είμαστε παιδιά εκείνης της μεγάλης και μοναδικής μητέρας.

Ο σύνδεσμος των Ελλήνων Ορθοδόξων μαζί της είναι πα­λαιός και εντυπωσιακός γι’ αυτό και άξιος διερεύνησης προκειμένου να ανευρεθούν τα βαθύτερα αίτια που τον προκάλεσαν και τον συντηρούν. Γιατί οι Έλληνες είμαστε τόσο κοντά της, γιατί πρώτα το δικό της όνομα φέρνουμε στα χείλη σε κάθε κίνδυνο, σε κάθε δυσκολία; Γιατί τρέχουμε στις Εκκλησιές περισσότερο στη δικιά της μνήμη, στις δικές της γιορτές ξεχωρίζοντας την τόσο πολύ από τους άλλους Αγίους;

Σίγουρα γιατί η Παναγία είναι ζυμωμένη με τα πάθια και τους καημούς μας. Στη διάρκεια της

Η Παναγία μας! (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, 15 Αὐγούστου 2016

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ!

1. Σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, ἑορτάζει ἡ Παναγιά μας. Σήμερα ἔχουμε τήν μεγαλύτερη Θεομητορική ἑορτή, τήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου.

Τί νά σᾶς πῶ γιά τήν Παναγία μας σήμερα, χριστιανοί μου; Ὅ,τι καί ὅσα ἄν πεῖ κανείς γιά τήν Παναγία, δέν θά μπορέσει ποτέ νά συνθέσει ἐπάξιο ὕμνο γι᾽ Αὐτήν.

Θά σᾶς πῶ πρῶτον νά ἀγαπᾶτε τήν Παναγία. Καί ξέρω ὅτι τήν ἀγαπᾶτε. Καί ἐγώ μαζί σας ἀγαπῶ τήν Παναγία. Καί τῆς ὑποσχόμαστε ὅτι καί κεραμίδι νά μᾶς βάλουν στό στόμα, δέν θά σταματήσουμε ποτέ νά Τήν ὑμνοῦμε καί νά μιλᾶμε γι᾽ Αὐτήν. Ναί, Τῆς ὑποσχόμαστε, «οὐ σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε τάς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι»!

Πάντα, χριστιανοί μου, νά προσευχόμαστε στήν Παναγία. Ὅλοι νά μάθετε ἐκείνη τήν ὡραία προσευχή, τό «Θεοτόκε Παρθένε...» καί νά τό λέτε πολλές φορές τήν ἡμέρα. Ἀλλά καί ἄν δέν ξέρετε τήν προσευχή αὐτή, μόνο τό «Παναγία μου, Παναγία μου» καί ἄν λέτε, καίετε τόν διάβολο μ᾽ αὐτό. Ναί, ἀκούει ὁ διάβολος «Παναγία» καί τρέμει.

2. Εἶναι ἀνάγκη, χριστιανοί, ἡ προσευχή μας στόν Θεό νά περνάει ἀπό τήν Παναγία. Γιατί ὅπως ὁ

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου - Φώτης Κόντογλου

Φώτης Κόντογλου

«Ἐπὶ σοί Χαίρει, Κεχαριτωμένη. πᾶσα ἡ κτίσις»

«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων. χείλη δὲ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνὴν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή». «Ἐσένα ποὺ εἶσαι ζωντανὴ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς μὴ σὲ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλὰ χείλια πιστὰ ἂς ψάλλουνε δίχως νὰ σωπάσουνε τὴ φωνὴ τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδὸς θέλει νὰ πεῖ τὴ φωνὴ τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ποὺ εἶπε «εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ») κι ἂς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιὸ πολλοὶ σήμερα, τώρα ποὺ ἔπρεπε νὰ προσπέσουμε μὲ δάκρυα καυτερὰ στὴν Παναγία καὶ νὰ ποῦμε μαζὶ μὲ τὸ Θεόδωρο Δούκα τὸ Λάσκαρη, ποὺ σύνθεσε μὲ συντριμένη καρδιὰ τὸν παρακλητικὸ κανόνα:

«Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». «Σὰν τὰ μελίσσια ποὺ τριγυρίζουνε γύρω στὴν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μὲ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καὶ πέσανε ἀπάνω στὴν καρδιά μου καὶ τὴν κατατρυπᾶνε μὲ τὶς φαρμακερὲς σαγίτες τους.

Ἄμποτε, Παναγiα μου, νὰ σὲ βρῶ βοηθό, νὰ μὲ γλυτώσεις ἀπὸ τὰ βάσανα». Μὰ ποιὸς ἀπὸ μᾶς γυρεύει βοήθεια ἀπὸ τὴν Παναγία, ἀπὸ τὸν Χριστὸ κι’ ἀπὸ τοὺς ἁγίους; Γυρεύουμε βoήθεια ἀπὸ τὸ κάθε τί, παρεκτῶς ἀπὸ τὸν Θεό. Ἀλλὰ τί βοήθεια μποροῦνε νὰ δώσουνε στὸν ἄνθρωπο τὰ εἴδωλα τὰ λεγόμενα «ἐπιστήμη» καὶ «τέχνη»; Ὁ ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ ἀναχωρητὴς λέγει: «Σ’ ὅλους τούς δρόμους ποὺ πορεύονται oἱ ἄνθρωποι σὲ τοῦτον τὸν κόσμο δὲv βρίσκουνε σὲ κανένα τὴν εἰρήνη, ὡς ποὺ vά

Σοφά Λόγια Αγίων Γερόντων (Δ)

«Εάν μπορούσα να προφθάσω, μάρτυς μου ο αναστάς Θεός, θα στεκόμουν ενώπιον των ναών, των νοσοκομείων και ενώπιον των πολυτελών χώρων για τις δεξιώσεις και τις επιδείξεις μόδας, και προσωπικά θα ζητούσα ελεημοσύνη για τα δοκιμαζόμενα αδέλφια και παιδιά μας. Ο κάθε από εμάς θα έπρεπε, με ενεργό τρόπο, να ντροπιάση όλες εκείνες τις επιδεικτικές πλεονεξίες, οι οποίες υπάρχουν σε τόσους δημοσίους χώρους, και όχι μόνο απλώς να σκανδαλιζόμεθα και να απελπιζώμεθα, επειδή η αναισχυντία κυριάρχησε γύρω μας».
Παυλος Πατριαρχης Βελιγραδιου

Ο Θεός από εμάς θέλει μόνο την προαίρεση και την αγαθή διάθεση που θα την εκδηλώνουμε με το λίγο φιλότιμο αγώνα μας και την συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας.
Όλα τα άλλα μας δίνει εκείνος"

"Όποιος κουράζεται για τον πλησίον του από καθαρή αγάπη, ξεκουράζεται με την κούραση!
Αυτός που αγαπάει τον εαυτό του και τεμπελιάζει, κουράζεται με το να κάθεται!"
Γέρων Παϊσιος.

"Αν οι κοσμικοί άνθρωποι θα πάνε στην κόλαση από τις καταχρήσεις, οι πνευματικοί άνθρωποι θα πάνε στην κόλαση από τις κατακρίσες."
π Παΐσιος

...Κι όταν η ψυχή σού μιλά, καλύτερα εσύ να σιωπάς. Και σκύψε όσο μπορείς να την ακούσεις, γιατί η φωνή της είναι πάντα ψίθυρος, για να μην ενοχλεί την επιθυμία σου...
Αγιος Σιλουανος ο Αθωνιτης

Ούτε η φτώχεια, ούτε η πείνα, ούτε η αρρώστια, ούτε ο πόνος, ούτε ο πόλεμος, ούτε ο θάνατος είναι αληθινά κακά.

Αληθινό κακό είναι μόνο η αμαρτία, γιατί μόνο η αμαρτία μπορεί να χωρίσει την ψυχή από τον Θεό, στην Αιωνιότητα…
Αββάς Ισαάκ

Ρίο 2016: Σάμπα, ρούμπα... και αρλούμπα της παγκοσμιοποίησης

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη



Η τελετή έναρξης των 31ων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο ντε Τζανέϊρο, που μας ξενύχτησε σήμερα το πρωΐ, ήταν ένα κουραστικό, 4ωρο ξεφάντωμα της παγκοσμιοποίησης, με λίγη μαγεία από βραζιλιάνικο καρναβάλι.




Αν η Αθήνα του 2004 ήταν μακράν όλων η πιο ουσιαστική και όμορφη Ολυμπιακή τελετή, το υπερθέαμα του Πεκίνου το 2008 ήταν η μεγαλωσύνη της Κίνας, και το θέμα του Λονδίνου το 2012 ήταν η νοσταλγία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, το σημερινό θέαμα δεν είχε καμμία ιστορικότητα: ένα μείγμα ψαλιδισμένου εθνικού παρελθόντος και παραφουσκωμένου ενδιαφέροντος για το κλίμα και την οικολογία, με την βοήθεια του σουπερμόντελ Ζιζέλ και μιας αποστολής προσφύγων.




Τρία δισεκατομμύρια τηλεθεατές είμαι σίγουρος ότι θα βαρέθηκαν τα αλλεπάλληλα κύματα ανιστόρητων παραστάσεων (μάθαμε ότι οι Βραζιλιάνοι ανακάλυψαν το αεροπλάνο...), το ατελείωτο κιτς, τα υπερφορτωμένα μουσικοχορευτικά καραγκιοζιλίκια, που εναλλάσσονταν επί ώρες χωρίς καμμία σκηνοθετική συνοχή. Χιλιάδες αθλητές παρέλασαν μέσα στο στάδιο Μαρακανά, μπροστά σε 80.000 θεατές, μαζί με χορευτές της σάμπα και σαματατζήδες καρναβαλιστές του Ρίο, την ώρα που η ηθοποιός Λίλα Γκαζέ πρόσταζε δια μικροφώνου: “Να κοιτάξουμε τα πράγματα που μας ενώνουν και να γιορτάσουμε τις διαφορές μας”.




Η περίπτωση της Βραζιλίας, που είναι μια χώρα σχηματισμένη από διαφορετικές φυλές και έθνη, έδωσε την ευκαιρία στους παγκοσμιοποιητές για μια ατελείωτη προπαγάνδα.

Σολωμὸς Σολωμοῦ, Ἀττίλας 2 καὶ "ἡ Κῦπρος εἶναι μακριὰ"

Τοῦ Θεοφάνη Μαλκίδη 

Κατὰ τραγικὴ εἰρωνεία ἡ πράξη ἀπελευθέρωσης τοῦ Σολωμοῦ Σολωμοῦ στὶς 14 Αὐγούστου 1996, συνέπεσε μὲ τὴν 14η Αὐγούστου 1974, ὅταν ὁ τουρκικὸς φασιστικὸς στρατὸς ὁλοκλήρωνε τὸ βιασμὸ τῆς Κύπρου μὲ τὸν Ἀττίλα 2. Κατὰ τραγικὴ πάλι εἰρωνεία τὴν 14η Αὐγούστου 1996, ὅταν ὁ Σολωμός Σολωμοῦ ἔδειχνε τὸ δρόμο ποὺ πρέπει νὰ βαδίσει κάθε καταπιεσμένος λαός, ὅταν μὲ τὴν πράξη ἀντίστασης νοηματοδοτοῦσε τὸν Ἑλληνισμό, στὶς 14 Αὐγούστου 1974 ἡ ἀπάντηση τοῦ "ἐθνικοῦ κέντρου"  ἦταν ἡ φράση "ἡ Κῦπρος εἶναι μακριά". 

Μὲ τὸν Κυπριακὸ Ἑλληνισμὸ ἔχω μακροχρόνιους, ἱστορικοὺς καὶ προσωπικοὺς δεσμούς. Μὲ ἐμπνέει ὡς ἄνθρωπο ὁ  ἀγώνας αὐτοῦ τοῦ κομματιοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή του ἀπὸ τοὺς ἀποικιοκράτες, μὲ ἐμπνέει ὁ Εὐαγόρας Παλληκαρίδης, ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου, ὁ Κυριάκος Μάτσης καὶ χιλιάδες ἄλλοι ἀγωνιστές, μὲ ἐμπνέει ἡ ἀντίσταση στοὺςΤούρκους φασίστες κατακτητὲς τὸ 1974, ὁ ἀγώνας τῶν νέων, τῶν μαθητῶν, τῶν μοτοσικλετιστῶν, ὁ Θεόφιλος Γεωργιάδης, ὁ Τάσος Ἰσαάκ, ὁ Σολωμὸς Σολωμοῦ.

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας: Μνήμη του προφήτη Μιχαία

Κυριακάτικο ἐγκύκλιο κήρυγμα,

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη,

Kυριακή 14 Αὐγούστου 2016

Ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη

1. Σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ προφήτου Μιχαία. Ἀνήκει στούς 12 μικρούς προφῆτες, ἀλλά εἶναι πολύ μεγάλος κατά τήν θεολογία του, εἶναι ὁ μεγαλύτερος ὅλων τῶν προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Καί ἄν μοῦ ἔλεγε κανείς νά τοῦ πῶ τήν καλύτερη περικοπή ἀπό ὅλη τήν Παλαιά Διαθήκη, θά τοῦ διάβαζα ἀπό τόν προφήτη Μιχαία τήν περικοπή πού θέλω νά σᾶς παρουσιάσω σήμερα. Παρακαλῶ, προσέξτε:

2. Ὁ προφήτης Μιχαίας ἔζησε κατά τήν ἐποχή τοῦ 8ου αἰώνα π.Χ. Πρίν ἀπό αὐτόν ἦταν ὁ προφήτης Ἀμώς, μετά ἀπό τόν προφήτη Ἀμώς ὁ προφήτης Ὠσηέ καί μετά ἀπό αὐτόν ὁ προφήτης Ἠσαΐας. Μετά τόν προφήτη Ἠσαΐα ἔχουμε τόν προφήτη Μιχαία. Ἀκοῦστε: Ὁ προφήτης Ἀμώς κήρυττε τόν Θεό ὡς δικαιοσύνη, γιατί αὐτό ἀπαιτοῦσε ἡ ἐποχή του νά τονίσει. Ὁ προφήτης Ὠσηέ ἔπειτα κήρυττε τόν Θεό ὡς ἀγάπη. Ἕνα οἰκογενειακό του ἐπεισόδιο, τό ὁποῖο, σάν προφήτης αὐτός, τό ἑρμήνευσε προφητικά, τοῦ ἐπέβαλε νά τονίσει τήν ἀγάπη περισσότερο, γι᾽ αὐτό καί τόν ὠνόμασαν «Ἰωάννη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης»! Ὁ Ἠσαΐας μετά τόν Ὠσηέ κήρυξε τόν Θεό ὡς παντοκράτορα, ὡς παντοδύναμο, κύριο καί ἐξουσιαστή ὅλου τοῦ κόσμου· «καδώς» ἑβραϊκά, πού σέ μᾶς ἑρμηνεύεται μέ τό «ἅγιος». Καί ἀπέναντ ιαὐτοῦ τοῦ παντοκράτορα ἁγίου Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά ἔχει «φόβο», συντριβή καί ταπείνωση. Ἀπόλυτο ὑπακοή στά προστάγματά Του.