Οι ΗΠΑ θεωρούν την απολογία Ερντογάν στην Ρωσία «μη επιτρεπτή» – Αμέσως μετά ήρθε το κτύπημα στο αεροδρόμιο Ατατούρκ

Πολλές και περίεργες συμπτώσεις είχαμε χθες στην Τουρκία σε σχέση με τις ΗΠΑ, την επιστολή στον Πούτιν αλλά και την βομβιστική επίθεση στο αεροδρόμιο Ατατούρκ».

Πρόκειται για μία άκρως ταραγμένη και επικίνδυνη περίοδο που διανύουμε στον πλανήτη μας εδώ και ένα χρόνο , κατά την οποία τα «γεγονότα» τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Βικτόρια Νούλαντ χθες σχολίασε την «απολογία»(όπως την ονόμασε) του Προέδρου Ερντογάν προς τη Ρωσία για την κατάρριψη του Su-24 m ως μη «αποδεκτή», αναφέρει ***ο διεθνής τύπος.

«Είμαστε πολύ έκπληκτοι από την συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ερντογάν.
Βλέπουμε την απολογία του Τούρκου Προέδρου ως μια εντελώς ακατάλληλη κίνηση και θα ήθελα να ακούσω τη θέση του ιδίου προσωπικά.

Ως εταίρος του ΝΑΤΟ, ο Ερντογάν μας απογοητεύει.

Φιλελεύθερος ἐθνομηδενισμός καί ἐκκλησιομηδενισμός

Πρωτοπρεσβύτερου Θωμᾶ Βαμβίνη

Ὁ κοινωνικός καί οἰκονομικός φιλελευθερισμός, μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, κυρίως ἀσιατικές, ἔχει ἁπλώσει τήν δυναστεία του πάνω σέ ὅλη τήν γῆ. Στίς μέρες μας δέν φαίνεται νά ὑπάρχη κάποια ἰσχυρή ἐναλλακτική πρόταση, γιά διαφορετική ὀργάνωση τῆς κοινωνίας καί τῆς οἰκονομίας, πού νά μπορεῖ νά ἀνταγωνιστῆ τήν ἰσχύ τοῦ φιλελευθερισμοῦ πάνω στίς πολιτικές καί πνευματικές ἡγεσίες τῶν λαῶν, ἀλλά καί πάνω στούς ἴδιους τούς λαούς.

Ἡ «ἱερότητα» τοῦ ἀτομοκεντρισμοῦ, ἡ ἀμφισβήτηση τῶν παραδοσιακῶν θεσμῶν, ἡ συκοφάντηση τῆς παραδοσιακότητας ὡς θρησκοληπτικοῦ συντηρητισμοῦ, ἡ σταδιακή κατάργηση τῶν ἐθνικῶν συνόρων γιά τήν ἀπρόσκοπτη ἀνάπτυξη τῆς ἐλεύθερης ἀγορᾶς, ἡ κυριαρχία τῶν μεγάλων τραπεζῶν, τῶν παγκόσμιων «ἡγετῶν τοῦ πλούτου», οἱ ὁποῖοι δείχνουν ὅτι ἀγαποῦν τήν πολυπολιτισμικότητα, δηλαδή τήν ἀνάμειξη τῶν λαῶν καί τῶν ἐθνικῶν, πολιτισμικῶν καί θρησκευτικῶν παραδόσεών τους, γιατί τούς βοηθᾶ στήν ἑδραίωση τῆς κυριαρχίας τους, εἶναι στοιχεῖα πού περιγράφουν τήν ζωή τοῦ σύγχρονου κόσμου, τά ἰδανικά του καί τήν ἀσθένειά του.

Ὁ φιλελευθερισμός, ὡς πειρασμός, «ἀκουμπᾶ» καί μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Οὐσία του εἶναι ὁ ἐξωραϊσμός τῆς φιλαυτίας καί ἡ μεταμφίεσή της σέ ἐλευθερία, μέσα ἀπό τήν ὁποία προσφέρονται ὅλες οἱ ἀπαιτήσεις τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου ὡς δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου, στήν πραγματικότητα ὡς ἕνας νέος ἀπαγορευμένος καρπός, ἡ μετάληψη τοῦ ὁποίου ὑπόσχεται νά κάνη τούς ἀνθρώπους ἐγκόσμιους Θεούς. Καί ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων δελεάζεται, ἀφήνει τίς παραδοσιακές του ἀρχές, τίς συνειδησιακές του ἀναστολές καί ὑποκύπτει στήν νοοτροπία του.

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος....σε τηλεδιάσκεψη και κάποια σχόλια για τη Σύνοδο

Της Χαράς - Ανδριάνας Λιαναντωνάκη στην Romfea.gr

Σήμερα 24 Ιουνίου δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε και συνδυάσουμε νοερώς, με την εν εξελίξει Σύνοδο, τη μνήμη του αγίου Αθανασίου του Παρίου, (1721-1813).
Ήταν μια εξέχουσα μορφή της ησυχαστικής παραδόσεως και του πνευματικού Κινήματος των Κολυββάδων πατέρων, οι οποίοι τον 18ο αι. αγωνίστηκαν για μια Φιλοκαλική αναγέννηση (πρωτοστάτησαν, μαζί με τον άγιο Αθανάσιο, ο αρχιεπίσκοπος Κορίνθου άγιος Μακάριος ο Νοταράς, και ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης).
Από τους διαπρεπέστερους θεολόγους και διδασκάλους του γένους, ο άγιος Αθανάσιος έζησε και δίδαξε ως Ορθόδοξος ομολογητής της εκκλησιαστικής Παραδόσεως, κυνηγημένος και κατασυκοφαντημένος από τους υπερμάχους του ευρωπαϊκού διαφωτισμού και του Κοραή ως ‘συντηρητικός’ , ‘αιρετικός’ και ‘άκρος ζηλωτής των πατρώων της ευσεβείας δογμάτων’.
Είναι χαρακτηριστικό και αξιοσημείωτο ότι ο διαπρεπής Σχολάρχης της Αθωνιάδος Σχολής του Αγίου Όρους (1771-1776), και άλλων περίφημων Σχολών, όπως της Χίου, του «Ελληνομουσείου» της Θεσσαλονίκης και της «Παλαμαίας» Σχολής του Μεσολογγίου, αρνήθηκε τη δελεαστική πρόταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου να αναλάβει επικεφαλής της περίφημης Πατριαρχικής Σχολής Κωνσταντινουπόλεως!
Είπε τότε ο άγιος Αθανάσιος, προτάσσοντας μόνον το όφελος των αδελφών του: «τάς μέν ἀρχιερατείας τιμῶ καί προσκυνῶ, ἀλλά ἐγώ δέν εἶμαι ἄξιος ……. διά τοῦτο ἄφετέ με, παρακαλῶ, ἐδῶ εἰς τά πέριξ νά ὠφελῶ ὅσον δύναμαι τούς ἀδελφούς μου καί τό Γένος.
Από τους πλέον πολυγραφότατους και μαχητικούς Πατερικούς θεολόγους, υπήρξε πολέμιος της φιλοευρωπαϊκής αποχριστιανοποιημένης Παιδείας και του διαφωτισμού, τον οποίο συνέδεε ευθέως με την αθεϊα, σε σχέση και με τη Γαλλική επανάσταση, και τον αποκήρυσσε ως αίρεση.
Εξίσου αποκήρυξε τον παπισμό, που εισήγαγε όπως έλεγε ‘νεωτερισμούς’ - ξένους προς την Ορθόδοξη Παράδοση, κυρίως την φιλοσοφία στην Θεολογία, καταργώντας την Χάρη του αγίου Πνεύματος.
Εξ ου και διώχθηκε απηνώς ο άγιος Αθανάσιος, ως ομολογητής της άπαξ παραδοθείσας Πίστεως.
Εκοιμήθη πάμπτωχος σε ηλικία 95 ετών αφήνοντας πίσω του ένα μνημειώδες, από κάθε άποψη, Ορθόδοξο πνευματικό έργο γνήσιας μαχητικής απολογητικής θεολογίας ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ πιο "ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ" ΣΥΝΟΔΟ στην ιστορία της Εκκλησίας
Σε φόντο new-age, με την εικόνα-έμβλημα της "Αγίας και Μεγάλης Συνόδου" και την ηλεκτρονική διεύθυνση Holy Council.org να περνά δεκάδες φορές μπροστά απ’ τα μάτια του θεατή, (μη μας θεωρήσουν και επαρχιώτες, θα σκέφθηκαν οι διοργανωτές), παρακολουθούμε καθημερινά τα press-briefings αυτές τις ημέρες των εργασιών της εν Κολυμπαρίω Κρήτης Συνόδου.
Γιατί το λέμε press briefing, ενώ θα μπορούσαμε να το πούμε "συνέντευξη τύπου" στην υπέροχη ελληνική και οικουμενικά πλουσιόδωρη γλώσσα μας;

Η Γερμανική Ε.Ε. και τρείς υποθέσεις για το BREXIT

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Υπάρχει πληθώρα αρθρογραφίας με θέμα την απόφαση του λαού της Βρετανίας για έξοδο της από την Ε.Ε.
Υπάρχουν όμως πίσω από τα πανηγύρια και τους θρήνους, απώτεροι σχεδιασμοί ; Ποιοι θα μπορούσαν να είναι αυτοί; Τι κρύβεται πίσω από την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας από την Ε.Ε.
Κατά μια πρώτη προσέγγιση, το αποτέλεσμα προκύπτει η επιδιώχθηκε για τρείς πιθανές αιτίες.
Υπόθεση 1η
Χωρίς απώτερους σχεδιασμούς έγινε μια πολιτική μάχη μέσω δημοψηφίσματος και παρά την θέση του πρωθυπουργού και τις επικοινωνιακές επιθέσεις από μερίδα ΜΜΕ και των ευρωλάγνων πολιτικών, παρά την τυχαία ??? εκτέλεση βουλευτίνας από ακροδεξιό εκτελεστή, ο περήφανος λαός της πάλαι ποτέ Αυτοκρατορίας που στην επικράτεια της «ο ήλιος δεν έδυε ποτέ», αποφάσισε ότι δεν θέλει να γίνει παραδουλεύτρα του 4ου Γερμανικού Ράιχ.
Υπόθεση 2η
Είτε μέσα είτε έξω από την Ε.Ε. ένα κράτος που πρόκειται να ενταχθεί στην TTIP* δεν διαφέρει παρά μόνο στο ότι θα πρέπει να διαπραγματευτεί ξεχωριστά την ένταξη του στην «Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων». Άρα επί της ουσίας μόνο αν αρνηθούν την ένταξη τους στην TTIP, θα έχει κάποια αξία η αποχώρηση τους από την Ε.Ε. Κάτι μάλλον απίθανο μια και το city παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτήν την συμφωνία. Πολύ δε περισσότερο αν προχωρήσουν και στην υπογραφή της TISA!

Μίμησις ομολογίας των αγίων Πάντων

πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος ,ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

Ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει στήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολή : «Μιμημαί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστοῦ». Το ἴδιο φωνάζει σήμερα καί καθένας ἀπό τούς ἁγίους Πάντες σ’ἐμᾶς. Ἄν εἶστε Χριστιανοί, μιμηθῆτε μας! Διότι, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «ἑορτή ἁγίου, μίμησις ἁγίου». Ἄν ἑορτάζουμε τούς ἁγίους, πρέπει νά τούς μιμηθοῦμε. Σέ τί ὅμως νά τούς μιμηθοῦμε; Στά μαρτύρια; Στήν ἀσκητικότητα; Στά θαύματα; Εἴμαστε ἁμαρτωλοί, σκουλήκια βρωμερά καί δέν μποροῦμε νά τούς φτάσουμε. Σέ τί, ὅμως, μποροῦμε νά τούς μοιάζουμε; Στήν ὁμολογία τῆς πίστεως. Ἄν δέν ἔχεις ὁμολογία πίστεως, Χριστιανός δέν εἶσαι, μᾶς εἶπε ὁ Κυριος στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω καγώ ἐν αὐτῶ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Ὅστις δ’ἄν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτόν καγώ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς». Τί θά πεῖ ὁμολογία πίστεως; Αὐτό, πού πιστεύεις, νά μήν τό κρατᾶς κρυφό μές τήν καρδιά σου, ἀλλά νά ἔχεις τό θάρρος νά τό λες, νά τό ἐκφράζεις μέ τή γλῶσσα σου. Ἔτσι ἔκαναν οἱ ἅγιοι Πάντες.

Τί πρέπει νά ὀμολογήσουμε ἐμεῖς οἱ σημερινοί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στή σύγχρονη ἐποχή, πού ζοῦμε;

Α) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀποκλειστικῶς καί μόνον αὐτή ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική και Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως˙ ὅτι αὐτή εἶναι ἡ κιβωτός τῆς σωτηρίας, καί ὅτι ἐκτός αὐτῆς, δηλ. στά σχίσματα, στίς αἱρέσεις καί στίς παραθρησκεῖες, δέν ὑπάρχει σωτηρία.

Β) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ὁ Παπισμός, ὁ Προτεσταντισμός καί ὁ Μονοφυσιτισμός εἶναι αἱρετικές θρησκευτικές παρασυναγωγές, εἶναι αἱρέσεις και ὄχι «ἐκκλησίες» και ὅτι οἱ ἀρχηγοί τους εἶναι αἱρεσιάρχες.

Γ) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεση καί οἱ οἰκουμενιστές παναιρετικοί. Ὁ σύγχρονος ἅγιος γέρων καί καθηγητής τῆς Δογματικῆς ὅσιος Ἰουστίνος Πόποβιτς σημειώνει ὅτι «Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινόν ὄνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπισμό. Ὅλοι δέ αὐτοί οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὄλαι αἵ ψευδοεκκλησίαι δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τήν ἄλλην αἵρεσιν. Τό κοινόν εὐαγγελικόν ὄνομά τους εἶναι ἡ παναίρεσις».

Δ) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι εἶναι ἀνεπίτρεπτη καί ἀπαράδεκτη ἡ συμμετοχή ἀρκετῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στόν παμπροτεσταντικό ὁμογενοποιητικό ὀργανισμό τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν λεγομένων «Ἐκκλησιῶν» μᾶλλον Αἱρέσεων. Εἶναι καυτά τά ἐρωτήματα τοῦ ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς γιά τό ἐν λόγῳ θέμα : «Ἕως πότε θά ἐξευτελίζουμε δουλικῶς τήν Ἁγίαν μας Ὀρθόδοξον Ἀγιοπατερικήν Ἐκκλησίαν διά τῆς οἰκτρῶς καί φρικωδῶς ἀντι-ἁγιοπαραδοσιακῆς στάσεώς μας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν»;  Ἤταν ἄραγε ἀπαραίτητον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, αὐτό το Πανάχραντον Θεανθρώπινον Σῶμα καί ὀργανισμός τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, νά ταπεινωθεῖ τόσον τερατωδῶς, ὥστε οἱ ἀντιπρόσωποί  της θεολόγοι, ἀκόμα δέ καί Ἱεράρχαι, νά ἐπιζητοῦν τήν «ὀργανικήν» μετοχήν καί συμπερίληψιν εἰς τό λεγόμενον «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν», τό ὁποῖον, κατ’  αὐτόν τόν τρόπον, γίνεται εἰς νέος ἐκκλησιαστικός «ὀργανισμός», μία «νέα Ἐκκλησία» ὑπεράνω τῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς ὁποίας οἱ Ὀρθόδοξοι καί μή Ὀρθόδοξοι ἐκκλησίαι ἀποτελοῦν μόνο «μέλη» («ὀργανικῶς μεταξύ των συνδεδεμένα»!); Ἀλοίμονον, ἀνήκουστος προδοσία»!

Ε) καί τελευταῖον, πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ἡ Διευρυμένη Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῶν 10 ἀπό τίς 14 Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, πού ἔλαβε χώρα στήν Κρήτη τήν

ΕΝΩ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΨΗΦΙΖΑΝ BREXIT ΟΙ ΑΣΙΑΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΨΗΦΙΖΑΝ ΒΡΕΜΑΙΝΕ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ένα εντυπωσιακό στοιχείο που αφορά την προέλευση των ψηφοφόρων στο βρετανικό δημοψήφισμα για το οποίο κανείς δεν μας ενημέρωσε, δείχνει το πώς παρά λίγο οι μη γηγενείς θα έκριναν το αποτέλεσμα ενός από τα πιο κρίσιμα δημοψηφίσματα κάτι το οποίο μπορεί να συμβεί και αλλού, δηλαδή οι μετανάστες να κρίνουν τις εκλογές και τις τύχες της χώρας που ήρθαν από αλλού.

Βάσει λοιπόν των στοιχείων που δημοσίευσε ο Guardian, οι γηγενείς ψηφοφόροι ψήφισαν συνολικά σε ποσοστό 60-40 υπέρ της εξόδου. Οι ασιατικής όμως καταγωγής ψηφοφόροι (Ινδοί, Πακιστανοί, Κινέζοι, κλπ.) ψήφισαν σε ποσοστό 67%, υπέρ της παραμονής, όπως ακριβώς έπραξε και το 73% των αφρικανών και Αράβων!

Δηλαδή, λίγο ακόμα και οι γηγενείς Βρετανοί θα έχαναν τη χώρα μέσα από τα χέρια τους, λόγω της αθρόας «βρετανοποίησης» των μεταναστών!

Οσο για το θρήσκευμα, το 58% των Χριστιανών τάχθηκε υπέρ του Brexit, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του Μουσουλμάνων (70%) ψήφισε υπέρ της Ε.Ε.! Παραλίγο η ψήφος των μουσουλμάνων να καθορίσει το αποτέλεσμα.

Αν ένα ποσοστό 10% επιπλέον ψήφιζε υπέρ του Bremain η Βρετανία θα είχε μείνει στην ΕΕ, παρά την συντριπτική υπεροχή στην αρνητική ψήφο των γηγενών χριστιανών κατοίκων!

Σε ότι αφορά τα εισοδηματικά κριτήρια τα μεσαία και τα χαμηλά οικονομικά στρώματα ψήφισαν υπέρ του Brexit. Αντίθετα το 57% των υψηλά αμειβόμενων κοινωνικών στρωμάτων τάχθηκε υπέρ του Remain, ενώ αντίθετα, τα μέσα και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, σε ποσοστό 64%, στήριξαν το Brexit.

Σίγουρα αυτά τα στοιχεία προκαλούν σοκ καθώς αποκαλύπτουν πως εκτυλίσσεται μια διαδικασία αλλοίωσης της θέλησης των γηγενών Ευρωπαίων με την συνεχιζόμενη εισβολή αλλοδαπών, που σε λίγο θα κυριαρχούν στις εκλογικές αναμετρήσεις.

Και εις ανώτερα!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://koukfamily.blogspot.gr/ 

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Γίνεσθέ μοι μάρτυρες

ΓΙΝΕΣΘΕ ΜΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Φθάσαμε με την χάρι του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στην πρώτη Κυριακή των Ευαγγελικών Περικοπών του Ευαγγελιστού Ματθαίου, την γνωστή σε όλους μας Κυριακή των Αγίων Πάντων, και η Αγία μας Εκκλησία μαζί με την Σύναξι των Αγίων Πάντων τιμά και την ιερή μνήμη του Οσίου Δαβίδ του εν Θεσσαλονίκη, Δαβίδ του Νέου Οσιομάρτυρος και Ιωάννου Επισκόπου Γοτθίας.

Οι Άγιοι του Θεού υπήρξαν και είναι θαρραλέοι και ατρόμητοι Ομολογητές και Κήρυκες της παρουσίας και της αγαθοποιού Θείας Προνοίας του Τρισαγίου Κυρίου και Θεού μας στον σύμπαντα κόσμο και όλη την ανθρωπότητα.
Είναι οι οικείοι και φίλοι του Θεού και οι άξιοι του Θεού, κατά το σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσορρόας και Χρυσόστομος σχολιάζων τον λόγον του Κυρίου μας «πας όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων» παρατηρεί τα εξής (που τα αποδίδουμε στην απλή γλώσσα): «Καθένας που θα με ομολογήσει (ως Σωτήρα Χριστόν) μπροστά στους ανθρώπους (που αντιστρατεύονται στην Πίστι μου), δείχνοντας έτσι ότι όχι με την δική του δύναμι, αλλά βοηθούμενος από την Θεία Χάρι με ομολογεί, θα τον ομολογήσω και εγώ ως πιστόν ακόλουθόν μου μπορστά στον Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς. Αλλά για εκείνον, ο οποίος τον αρνείται (ως Θεάνθρωπο Σωτήρα) λέγει ότι, αφού έγινε έρημος από την Χάρι και τη δωρεά του Θεού, έφτασε στο κατάντημα να τον αρνήται».

Και ο ερμηνευτής Ευθύμιος Ζιγαβηνός προσθέτει: «Ο καθένας που θα μαρτυρήσει την θεότητά μου (ότι είμαι ο σαρκωθείς Θεός) μπροστά στους ανθρώπους… αυτός θα με ανακηρύξη και θα με ομολογήση Θεόν».