"Οἱ Χριστιανοί καί μάλιστα οἱ Ἕλληνες Χριστιανοί, δέν θά ἀνεχθοῦν ποτέ δεσμεύσεις στήν σκέψη καί στόν λόγο τους"

Γόρτυνος πρὸς Πρωθυπουργό: ''Εἴμαστε ὅλοι ὀργισμένοι ἐναντίον σας''

Ἐξοχώτατε κύριε Πρωθυπουργέ,

Νοιώθω δυνατή τήν ἀνάγκη τῆς ψυχῆς μου, ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ὡς Πανεπιστημιακός Διδάσκαλος καί ὡς Ἕλληνας πολίτης, τέκνον ἥρωος ἀλβανικῶν ὀρέων, θυσιασθέντος γιά τήν πατρίδα σέ ἡλικία 25 ἐτῶν, νά σᾶς γράψω τήν παροῦσα σύντομη ἐπιστολή μου, γιά νά διαμαρτυρηθῶ καί ἐγώ γιά τόν ἄθλιο καί ἐλεεινό ἀντιρατσιστικό λεγόμενο νόμο πού σπεύδετε νά ψηφίσετε καί νά ἐπιβάλετε στήν πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα.

Ὁ νόμος αὐτός εἶναι ἀντίθετος πρός τήν Ἁγία Γραφή, πρός τήν Ἑλληνική σοφία καί παιδεία, ἀλλά καί πρός αὐτήν τήν ἁπλῆ λογική καί τό αἴσθημα τοῦ ἀνθρώπου. Διά τοῦτο εἴμαστε καί σφόδρα ἐνάντιοι πρός αὐτόν ὡς χριστιανοί, ὡς Ἕλληνες καί ὡς κοινοί ἄνθρωποι.

Δέν τό περιμέναμε ποτέ ὅτι στήν πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα θά συζητηθεῖ διά νά ἐφαρμοστεῖ διά νόμου μία τέτοια στυγνή δικτατορία, ἡ ὁποία θά μᾶς ἀπαγορεύει νά ὀνομάσουμε τά «σύκα-σύκα» καί τήν «σκάφη-σκάφη»!

Παρελάση ὑπερηφάνειας ἢ αὐτοαφανισμός;

Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος

Ὁπωσδήποτε δὲν ἦταν κι αὐτὸ τυχαῖο, ἀφοῦ τίποτε στὴ ζωή μας δὲν ἔρχεται “εἰκή καὶ ὡς ἔτυχεν”. Καὶ τὸ σημειώνω αὐτὸ διότι καθὼς μία των περασμένων ἡμερῶν σκεπτόμουν τὶς σύγχρονες κοινωνικὲς πληγὲς ποὺ μαστίζουν τὸν κόσμο ὁλόκληρο, καὶ καθὼς ἔπεσε ὁ κονιορτὸς τῶν “περιέργων” παρελάσεων στὴν πρωτεύουσα καὶ στὴν συμπρωτεύουσα, ἔλαβα μιὰ ἐπιστολή. Μιὰ συγκλονιστικὴ ἐπιστολή, ὅπως καὶ οἱ ἴδιοι θὰ διαπιστώσετε στὴν συνέχεια, ἀπὸ μία πολὺ πονεμένη ψυχή. 

Καθὼς διάβαζα τὰ ὅσα ὄντως ρεαλιστικὰ καὶ μὲ θλίψη μου ἔγραφε (φαντάζομαι πὼς οἱ ὀφθαλμοὶ θὰ εἶχαν μεταβληθεῖ σὲ πηγές...), μὲ βασάνιζε ἡ σκέψη ἐὰν θὰ μποροῦσα, κάποιες τουλάχιστον θέσεις καὶ σκέψεις ποὺ ἔχει ἀποτυπώσει, ἀνωνύμως νὰ τὶς κοινοποιήσω. Ἀπὸ τὴν ἀμηχανία ὅμως μὲ ἔβγαλε τὸ ὑστερόγραφο ποὺ ἀκολουθοῦσε καὶ μοῦ παρέχει τὴν ἄδεια: “...Ἐὰν θέλετέ (μου γράφει) μπορεῖτε νὰ ἐπιλέξετε ὅποια σημεῖα νομίζετε ἀπὸ τὰ γραφόμενά μου, ὥστε νὰ μάθουν καὶ ἄλλοι κάποια πράγματα. Γνωρίζω ὅτι θὰ τὸ θέλατε.  Μπορεῖτε νὰ τὸ πραγματοποιήσετε”. 

Μετὰ λοιπὸν ἀπὸ αὐτὸ τὸ “πράσινο φως” πού μου ἄναψε ὁ ἀποστολέας τοῦ κειμένου, θεωρῶ ὅτι πρέπει νὰ παρουσιαστοὺν κάποιες τουλάχιστον πτυχὲς ποὺ ἀποκαλύπτουν τὸ δράμα ὁρισμένων ψυχῶν. Ἢ μᾶλλον αὐτῶν τῶν ὑπάρξεων ποὺ γυρεύουν νὰ βροῦν μιὰ “σανίδα σωτηρίας” ἔστω καὶ στὶς  τόσο διαφημιζόμενες νεόκοπες αὐτὲς παρελάσεις. 

Γράφει λοιπὸν μεταξύ των ἄλλων: 

 “...Κατορθώσαμε, καὶ σᾶς τὸ τονίζω αὐτό, τὸ ὅτι κατορθώσαμε, νὰ βγοῦμε στοὺς δρόμους καὶ νὰ δείξουμε τὸ ποιοὶ εἴμαστε. Τώρα πλέον δὲν κρυβόμαστε οὔτε διατρέχουμε κάποιον κίνδυνο ἀπὸ τὴν ¨ὑγιῆ κοινωνία¨. Τώρα, ὄχι μόνο δὲν θὰ μᾶς ρίξουν στὸ ¨πῦρ τὸ ἐξώτερον¨ οἱ καθὼς πρέπει, ἀλλὰ ἀφοῦ παγιώθηκε ἡ παρέλασή μας μὲ τὴ συνδρομὴ τῶν Δήμων καὶ τῆς ἴδιας τῆς Πολιτείας, τὸ θέαμα αὐτὸ θὰ ἐπαναλαμβάνεται ¨ἐπηυξημένως καὶ βελτιωμένως¨, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ στὸ κέντρο τοῦ Τὲλ Ἀβίβ. Σὲ μιὰ παρέλαση – ἐκδήλωση ποὺ συμμετέχουν gay ἂπ΄ ὅλο τὸν κόσμο...”.

Η δικαστική δικαίωση της μονής Βατοπαιδίου και η εκκωφαντική σιωπή των Μ.Μ.Ε.

Είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου να κατακρίνει εύκολα και να απολογείται πολύ δύσκολα. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια έφεση να κατηγορούμε οτιδήποτε είναι καλύτερο από εμάς, οτιδήποτε ενδόμυχα μας ασκεί έλεγχο, μας κρίνει. Τα ΜΜΕ έχουν αυτό το χαρακτηριστικό να κρίνουν δηλαδή αλλά και να κατακρίνουν, να ασκούν εξουσία ουσιαστικά, μεταδίδοντας πληροφορίες πολλές φορές κατά το δοκούν αποσιωπώντας μερικές φορές και την άλλη πλευρά του θέματος. Αίτιο αυτής της συμπεριφοράς είναι σίγουρα το ευκολοκατάκριτο του ανθρώπινου χαρακτήρα μας αλλά και η δίψα για είδηση, για αποκλειστικότητα. Η γεύση της τροφής γεννά περισσότερη όρεξη , ένας φαύλος κύκλος ξεκινά. Σαν αλυσιδωτή αντίδραση το γεγονός μεγεθύνεται και ο έλεγχος χάνεται. Τι γίνεται όμως όταν τελικά αποδεικνύεται ότι το θέμα που καταπιαστήκαμε δεν ευσταθεί, είναι αστήρικτο; Το πιο σύνηθες είναι οι κατήγοροι να κάνουν κοινώς την πάπια, σαν να μην έγινε τίποτα.Για απολογία; μην το συζητάμε.
Ένα τέτοιο περιστατικό είναι και το γνωστό «σκάνδαλο» δήθεν της Μονής Βατοπαιδίου. Ξεκίνησε το 2008 με συκοφαντία χειρίστου είδους. Τα κανάλια να ουρλιάζουν για τον Εφραίμ (σάμπως και είναι ο κολλητός τους), οι εφημερίδες με πρωτοσέλιδα να ειρωνεύονται τη μονή, να λασπολογούν, πολιτικοί να κτίζουν καριέρες πάνω στην αδελφότητα της Μονής Βατοπαιδίου, δικηγόροι και τηλε- εισαγγελείς να αποφαίνονται πριν να γίνει καν δίκη. Ο κόσμος να είναι έξαλλος με τους «χλιδάτους» μοναχούς (που μόνο αυτό δεν είναι αν πάτε και δείτε). Το χειρότερο όμως να βλέπεις ρασοφόρους, ακόμα και αρχιερείς(και στην Κύπρο) να επιτίθενται στη μονή και στο Γέροντά της με βάση τι; με βάση τις ειδήσεις των καναλιών. Ω! της πλάνης. Άνθρωποι θα μου πείτε και αυτοί. Ναι άνθρωποι αλλά και διδάσκαλοι του ευαγγελίου.

Η ΥΠΑΚΟΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

           Τιμούμε για μία ακόμη φορά την εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, νιώθοντας το ξεχωριστό να είναι Πάσχα μέσα στο καλοκαίρι. Γιατί η Παναγία μάς δείχνει ότι είναι εφικτός ο δρόμος της θέωσης, της σωτηρίας, ακόμη κι αν περνά μέσα από τον θάνατο, την λύπη του απαρφανισμού, την έξοδο από την ζωή, την οποία για μία και μόνο φορά ζούμε οι άνθρωποι και δεν θέλουμε να στερηθούμε. Πιστεύουμε όχι απλώς στην κοίμηση της Παναγίας ως ιστορικό γεγονός, αλλά και στην μετάστασή της στους ουρανούς, στην άνοδο δηλαδή του νεκρού σώματός της και στην επανένωση εν ουρανώ με το πνεύμα της, την ψυχή της, και την αρχή της αιωνίου βιοτής, όχι μόνο για την ψυχή της, αλλά και για τη σύνολη ύπαρξή της. Η Παναγία δηλαδή προγεύεται τον τρόπο της ανάστασης των νεκρών, βιώνει την πληρότητα της κοινωνίας με τον Υιό και Θεό της, γινώσκει δι’  Αυτού τον Πατέρα και εν Αγίω Πνεύματι ζει την μεταμόρφωση της ύπαρξής της. Βεβαίως όλα αυτά όχι αυτόφωτα. Δεν μετέστη αφ’  εαυτού της. Ήταν και είναι η Παν- αγία, αλλά δεν είναι θεός. Μέσα από την κοινωνία με τον Υιό και Θεό της καθίσταται η μεσίτρια, ο γλυκασμός των αγγέλων, η βοηθός, η ύπαρξη εκείνη που γίνεται χαρά για τους θλιβομένους, η προστάτης των χριστιανών, αυτή που παρακαλεί να μην ελεγχθούν οι πράξεις μας και χωριστούμε από την Βασιλεία του Θεού. Και όλα αυτά διότι στη ζωή της εν τω κόσμω βίωσε την απόλυτη υπακοή στο θέλημα του Θεού.

Ο Άγιος Νεομάρτυρας Συμεών ο Τραπεζούντιος

14 Αυγούστου 2014

Στην Κωνσταντινούπολη τρεις Χριστιανοί έτυχε να κατεβαί­νουν από την αγορά, για να πάνε στα σπίτια τους, πέρα στον Γαλα­τά. Και καθώς περνούσαν από την Εβραϊκή γειτονιά, συνάντησαν έναν Εβραίο πολύ μεγαλόσωμο. Ο ένας από τους Χριστιανούς, κα­θώς ήταν πολύ κοντός, κοιτούσε τον Εβραίο, που στεκόταν σαν ένα τέρας. Ο Εβραίος όμως, επειδή δυσανασχέτησε, που τον κοιτούσε ο Χριστιανός περιγελαστικά, τον έπιασε από την ζώνη και τον σήκω­σε στον ώμο του και περπάτησε για λίγο. Ο Χριστιανός, επειδή υπέφερε, έβγαλε το μαχαίρι του και τον χτύπησε στην πλάτη. Τότε ο Ε­βραίος, επειδή ήταν λίγο μεθυσμένος, δεν τον κατάλαβε και έτσι τον άφησε και έφυγε. Το αίμα όμως άρχισε να τρέχει και να τον πονά. Τότε οι άλλοι Εβραίοι, όσοι βρίσκονταν εκεί, έτρεξαν για να πιά­σουν τον Χριστιανό, αλλά δεν των βρήκαν.

Εκεί όμως που έκαναν ταραχή και θόρυβο οι Εβραίοι, κατά τύ­χη περνούσαν από εκεί άλλοι Χριστιανοί, οι οποίοι στάθηκαν για να μάθουν ποιά ήταν η αιτία της μεγάλης ταραχής των Χριστοκτόνων. Και ένας από αυτούς, που ονομαζόταν Συμεών, καθώς γνώριζε το μίσος που έχουν οι Εβραίοι προς τους Χριστιανούς, είπε^- «Και τί πειράζει, αν πεθάνει ένας Εβραίος;». Τότε οι Εβραίοι, μόλις άκουσαν αυτόν τον λόγο, άρπαξαν τον Συμεών, φωνάζοντας και λέγον­τας, ότι αυτός είναι που τον χτύπησε.

Και έτσι παρέδωσαν τον ευλο­γημένο Συμεών στους φύλακες, οι οποίοι τον πήγαν στον Βεζίρη, ό­που βγήκαν και ψευδομαρτύρησαν κάποιοι Εβραιότουρκοι, πως είδαν τον Συμεών, να χτυπά τον Εβραίο. Βγήκε λοιπόν απόφαση από τον δικαστή, να φυλάσσεται ο Συμεών στην φυλακή για σαράντα ημέρες. Και αν τυχόν πεθάνει ο Εβραίος, να θανατώσουν και τον Συμεών, αν τυχόν όμως και ζήσει, να πληρώνει τα ιατρικά έξοδα και να ελευθερωθεί. Έζησε, λοιπόν, ο Εβραίος, περισσότερες από σαράντα ημέρες και συμβιβάστηκε με ογδόντα γρόσια, αντί για διακόσια γρόσια λόγω των ιατρικών εξόδων. Έπειτα κοντά στις πενήντα ημέρες πέθανε ο Εβραίος και, αφού έκαναν συνέδριο αυτοί, που μισούν τον Χριστό, έπεισαν με χρήματα τους δικαστές, να θανατώσουν τον Συμεών. Τότε οι δικαστές έλεγαν στον Συμεών, ότι, αν γίνει Τούρκος, λυτρώνεται από τον θάνατο, αν όμως δεν γίνει Τούρκος, θα τον θανατώσουν.

Ο Μάρτυρας όμως είπε^· «Ακόμη και αν μου δώσετε μύριους θα­νάτους, δεν θα μπορέσετε να με μετακινήσετε από την πίστη και την αγάπη του Ιησού Χριστού, του Κυρίου μου και Θεού μου». Έτσι, αφού τον καταδίκασαν σε θάνατο, τον παρέδωσαν στον έπαρχο. Και εκείνος, αφού τον μετέφερε μέσα στο λεγόμενο μπαχτσέ καπί, τον κρέμασε στον πλάτανο, που υπήρχε εκεί, κάνοντας το χατίρι των Ε­βραίων. Και έτσι, αφού τελέστηκε το μαρτύριο, τάφηκε το Άγιό του και σεβάσμιο λείψανο, στο μέρος που λεγόταν Μπέγιογλου. Και έτσι αξιώθηκε της βασιλείας των ουρανών.

(Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Συναξαριστής – Αύγουστος, εκδ. Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη-Άγιον Όρος, σ. 292-293)

 

Πεμπτουσία 

Το περιβόλι της Παναγίας και ο κ. Τσίπρας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Το Άγιον Όρος, το περιβόλι της Παναγίας σαγηνεύει πολλούς ανθρώπους, ανεξάρτητα από εθνικότητα, θρήσκευμα ή ιδεολογία. Οι περισσότεροι το επισκέπτονται από περιέργεια, άλλοι από θαυμασμό και άλλοι από περιέργεια. Δεν είναι μικρό πράγμα η επίσκεψη στην αρχαιότερη δημοκρατία στον κόσμο, που έχει συνεχή πνευματική και πολιτισμική ζωή 1051 ετών και που, ως πρότυπο δημοκρατικής διοίκησης, παραμένει ζητούμενη σε όλες τις χώρες του κόσμου. Είναι η χριστιανική συνέχεια και είναι καλύτερη της Εκκλησίας του Δήμου της προχριστιανικής δημοκρατίας της Αθήνας, γιατί είναι εμποτισμένη από τις Αρχές του Ευαγγελίου. Είναι ο αντίποδας του εκκοσμικευμένου και αυταρχικού Βατικανού.

Βεβαίως Άγιον Όρος δεν είναι η δημοκρατική του διοίκηση, ούτε οι πολιτισμικοί του θησαυροί και η προσφορά του στον Ελληνισμό και στην ανθρωπότητα. Είναι κυρίως η πνευματικότητά του. Αυτό που λίγοι από τους επισκέπτες του βιώνουν, επειδή είτε δεν θέλουν, είτε δεν μπορούν. Μεταξύ των επισκεπτών τις προηγούμενες ημέρες του Αγίου Όρους ήταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας. Η επίσκεψη ήταν μια έκπληξη για όσους παρακολουθούν την πνευματική πορεία του ιδίου και του Κόμματος στο οποίο προεδρεύει. Τα όσα έχουν εκ μέρους τους λεχθεί σε βάρος του Αγίου Όρους και γενικότερα σε βάρος της Εκκλησίας και της θέσης Της στην Ελληνική κοινωνία αρκούν για να δικαιολογήσουν την έκπληξη. Ο ίδιος δικαιολόγησε την επίσκεψή του, λέγοντας στα μέλη της Ιεράς Κοινότητας: « Λένε πολλοί ότι όποιος δεν έχει επισκεφθεί το Άγιον Όρος αδικεί τον εαυτό του. Εμείς λοιπόν, επειδή δεν θα θέλαμε να είμαστε άλλο αδικημένοι ήρθαμε στο Άγιον Όρος…».

Ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴν Παναγία κατὰ τὴν ἐπίγεια ζωή της

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Αγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς, «Ἡ τιμὴ τῆς Θεοτόκου στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία»,

 
εκδόσεις Μυριόβιβλος, σ. 25-27.

Ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς χρόνους καὶ μέχρι τὶς μέρες μας ὅλοι ὅσοι πραγματικὰ ἀγαποῦν τὸ Χριστὸ ἀποδίδουν τιμὴ σὲ Αὐτὴν ποὺ τὸν γέννησε, τὸν μεγάλωσε καὶ τὸν προστάτεψε κατὰ τὴ διάρκεια τῶν παιδικῶν του χρόνων. Ἐὰν ὁ Θεὸς-Πατέρας διάλεξε Αὐτήν, ὁ Θεὸς-Ἅγιο Πνεῦμα κατῆλθε σὲ Αὐτὴ καὶ ὁ Θεὸς-Υἱὸς ἐνοίκησε σ’ Αὐτή, ἐὰν ὑποτάχθηκε σὲ Αὐτὴ κατὰ τὴ διάρκεια τῶν παιδικῶν του χρόνων, ἐὰν ἀνησύχησε γι’ Αὐτὴν ὅταν ἦταν κρεμάμενος στὸ Σταυρό, τότε δὲ θὰ ἔπρεπε ὅλοι ὅσοι ὁμολογοῦν τὴν Ἁγία Τριάδα, νὰ τὴν τιμοῦν;

Ἀκόμα καὶ στὶς ἥμερες τῆς ἐπίγειας ζωῆς της οἱ φίλοι τοῦ Χριστοῦ, οἱ Ἀπόστολοι, ἔδειξαν μεγάλο ἐνδιαφέρον καὶ ἀφοσίωση πρὸς τὴ Μητέρα τοῦ Κυρίου, ἰδιαίτερα, ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ὁ ὁποῖος, ἐκπληρώνοντας τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Υἱοῦ της, τὴν πῆρε στὸ κατάλυμά του, φρόντιζε γι’ Αὐτὴ σὰν νὰ ἦταν μητέρα του, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Κύριος τοῦ ἀπηύθυνε ἀπὸ τὸ Σταυρὸ τὶς λέξεις «Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου».

Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς ζωγράφισε ἕναν ἀρκετὰ μεγάλο ἀριθμὸ εἰκόνων της, ὁρισμένες μαζὶ μὲ τὸ προαιώνιο Βρέφος, ἄλλες δίχως Αὐτό. Ὅταν τὶς πῆγε καὶ τὶς ἔδειξε στὴν Ὑπεραγία Παρθένο. Αὐτὴ τὶς ἐνέκρινε καὶ εἶπε