Νεκτάριος: Ο Άγιος της αγάπης της στοργής και της συγχώρησης

Ο Άγιος Νεκτάριος ο θαυματουργός του οποίου την μνήμη εορτάζουμε στις 9 Νοεμβρίου είναι ένας από τους Πατέρες της Εκκλησίας, όπου η Αγιότητα του βίου του συνδυάζεται με τη χάρη της θαυματουργίας. Η ζωή του ήταν μια ιερή πορεία εβδομηντατεσσάρων χρόνων κατάφορτη από καρπούς του Αγίου Πνεύματος.

Μια πορεία πάντως που κάθε άλλο παρά ομαλή ήταν. Ο Άγιος βρέθηκε από ξενιτεμένο φτωχό παιδί, Επίσκοπος της Εκκλησίας. Από εξόριστος, διευθυντής Εκκλησιαστικής Σχολής, Άγιος της Εκκλησίας .

Ο βίος του

Παιδική ηλικία

Ο Αναστάσιος Κεφαλάς γεννήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 1846, στην Συληβρία της Ανατολικής Θράκης. Γεννήθηκε σὲ χώματα ελληνικὰ απὸ ευσεβείς γονείς, τον Δημοσθένη και την Μαρία Κεφαλά, το 5ο από τα 6 παιδιά φτωχής οικογένειας. Από μικρό παιδί η ευσεβής γιαγιά του του έμαθε τον 50ο Ψαλμό, το «ελέησόν με ο Θεός»· και όπως λέει χαρακτηριστικά ο Συναξαριστής του βίου του, όταν έφθανε στο σημείο του Ψαλμού «διδάξω ανόμους τας οδούς Σου» το επαναλάμβανε μόνος του πολλὲς φορές. Από μικρός έφτιαχνε τεχνητούς άμβωνες καὶ μιλούσε για το Χριστό στα παιδιὰ της ηλικίας του. Αφού τελείωσε το δημοτικό και το σχολαρχείο στην πατρίδα του, με την ευχή των γονέων του, παίρνει την απόφαση να ξενιτευθεί στην Κωνσταντινούπολη, καθώς η οικογένειά του αδυνατούσε να συντηρήσει όλα τα μέλη της, και η γενέτειρά του δεν είχε σχολείο μέσης εκπαίδευσης. Ηταν μόλις 14 ετών.



​Στην Κωνσταντινούπολη

Τα πρώτα χρόνια της παραμονής του στη Κωνσταντινούπολη η ζωή για το μικρό Αναστάσιο ήταν σκληρή και δύσκολη. O Αναστάσιος βρήκε εργασία σε έναν έμπορο καπνών που δεν τον πλήρωνε όπως έπρεπε, έτσι είχε μείνει με τρύπια παπούτσια και άθλια ενδύματα. Αλλά είχε πολλή πίστη Θεό, και η προσευχή του ήταν η μόνη παρηγοριά. Όταν παρατήρησε ότι ο εργοδότης του έγραφε επιστολές και έπαιρνε απαντήσεις, ο Αναστάσιος με το παιδιάστικο μυαλό και την άδολη καρδιά του, θέλησε να γράψει και αυτός μια επιστολή, γιατί είχε πολλά να πει. Αλλά σε ποιον θα την έγραφε; Δεν γνώριζε κανένα και δεν θα μπορούσε να γράψει στη μητέρα του γιατί δεν ήθελε να την στενοχωρήσει. Και όμως αισθανόταν μεγάλη την ανάγκη να γράψει, ήθελε να γράψει για τις συνθήκες της εργασίας του και ότι χρειαζόταν χρήματα για να αγοράσει παπούτσια και ενδύματα. Η ελπίδα που είχε στο Θεό δεν τον εγκατέλειπε ποτέ και έτσι σκέφτηκε να γράψει μιά επιστολή με παραλήπτη το Χριστό, να του αφηγηθεί τα προβληματά του. Πήρε το μολύβι του και έγραψε:
-Χριστούλη μου, δεν έχω παπούτσια και ρούχα.
-Στείλε μου τα Σε παρακαλώ.
-Ξέρεις πόσο Σε αγαπώ.
-Αναστάσιος.
Έκλεισε την επιστολή με εμπιστοσύνη και έγραψε στο φάκελο:
"Προς Κύριον Ιησού Χριστό στον παράδεισο". Στον δρόμο για το ταχυδρομείο συνάντησε τον ιδιοκτήτη ενός γειτονικού καταστήματος. Ο άνδρας τον συμπαθούσε ιδιαίτερα για τον καλό του χαρακτήρα και την αθωότητα του, γνωρίζοντας μάλιστα τι περνούσε αισθανόταν οίκτο γι αυτόν. "Αναστάσιε, πού πηγαίνεις;" Ο Αναστάσιος εμουρμούρισε κάτι και κούνησε την επιστολή που κρατούσε στο χέρι του. "Δώσε μου να την ταχυδρομήσω εγώ, εκεί πηγαίνω τώρα." Σαστισμένος, ο Αναστάσιος του έδωσε την επιστολή. Ο έμπορος πήρε την επιστολή και την έβαλε με τις άλλες επιστολές που επρόκειτο να ταχυδρομήσει, και κτύπωντας ελαφρά τον Αναστάσιο στο κεφάλι του είπε να επιστρέψει πίσω και να μην ανυσηχεί για την επιστολή.

Ο μικρός Αναστάσιος χαρούμενος επέστρεψε στην δουλεία του το ίδιο και ο έμπορος που συνάντησε στο δρόμο του αυτό το τόσο καλό και εξαιρετικό αγόρι. Από περιέργεια ο έμπορός έριξε μιά ματιά στον παραλήπτη. Αμέσως η περιέργειά του οξύνθηκε, άνοιξε την επιστολή και την διάβασε. Συντετριμένος από συγκίνηση, πήρε κάποια χρήματα, από την τσέπη του και κατόπιν τα έβαλε σε έναν φάκελο και τα έστειλε ανώνυμα στο αγόρι. Ο Αναστάσιος γέμισε από χαρά όταν έλαβε την επιστολή και ευχαρίστησε θερμά τον Θεό.

Σεβ. Άγιε Ιωαννίνων, αν δεν έχετε το θάρρος να ομολογήσετε πρώτος την αλήθεια εσείς γιατί το ζητάτε αυτό από άλλους;

Του Σωτήρη Τζούμα

Εδώ και χρόνια η Μητρόπολη Ιωαννίνων, η οποία έχει δώσει στην Εκκλησία μας δύο Αρχιεπισκόπους και πολλούς σημαντικούς Ιεράρχες, δοκιμάζεται από ένα σκάνδαλο λαθρεομπορίας ιερών εικόνων και άλλων κειμηλίων, στο οποίο εμπλέκεται δυστυχώς ο μέχρι πρότινος Πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Αρχιμ. Φιλόθεος Δέδες, ο οποίος τα τελευταία χρόνια προίσταται της υπηρεσίας της Ναοδομίας της Εκκλησίας μας και ο Αρχιεπίσκοπος πέρα από κάθε έννοια δικαίου του ανανέωσε τη θητεία πριν καν λήξει η προηγούμενη.
Να θυμίσουμε ότι ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος ευθύς ως εξελέγη Μητροπολίτης απάλλαξε των καθηκόντων του τον Φιλόθεο και τον περιόρισε σε μία ιστορική Μονή των Ιωαννίνων. Και ο Μάξιμος λένε οι πληροφορίες μας δεν τον ήθελε καθόλου στην Μητρόπολη αλλά την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος τον κράτησε γιατί του το είχε ζητήσει ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος.
Ο Μητροπολίτης Μάξιμος με βάση το κατηγορητήριο είναι υποχρεωμένος να παραστεί ως πολιτική αγωγή στη δίκη αυτή που άρχεται στις 19 Νοεμβρίου. Δηλαδή με βάση την ισχύουσα δικονομία μας η Μητρόπολη Ιωαννίνων πρέπει να παραστεί στη δίκη ως ενάγων του φερομένου ως κατηγορουμένου Αρχιμ. Φιλοθέου Δέδε.

Διαπιστώσεις ΟΟΣΑ και επιδόσεις Ελλήνων μαθητών...

Πρόσφατα διάβασα σε Αθηναϊκή εφημερίδα τα εξής: «...κοινοποιήθηκε μία έρευνα του ΟΟΣΑ που έδειξε ότι οι Έλληνες μαθητές έχουν τις χειρότερες βαθμολογικές επιδόσεις ματεξύ των χωρών του Οργανισμού και είναι ορατός πιά ο κίνδυνος το 50% των αποφοίτων Λυκείου να είναι λειτουργικά αναλφάβητοι χωρίς να κατανοούν βασικές έννοιες της Γραμματικής και των μαθηματικών...».
Πριν δύο χρόνια αναφερθήκαμε στο θέμα αυτό με αφορμή και τότε έρευνας του ΟΟΣΑ, ο οποίος μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έκρουαν των κώδωνα του κινδύνου για τα θέματα αυτά, από τα οποία εξαρτάται, όχι μόνον το πνευματικό επίπεδο μιάς χώρας, αλλά σε μεγάλο βαθμό και η οικονομία.
Και τότε ο ΟΟΣΑ πραγματοποίησε έρευνα, η οποία αποκάλυψε ότι τα Ελληνόπουλα είναι από τα τελευταία στην Ευρώπη στη δυνατότητα δημιουργίας λόγου σκέψης. Αυτό, φυσικά, οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν άγνοια λεξιλογίου και ετυμολογίας.
Ήταν φυσικό να συμβεί αυτό εφόσον έπαψε να διδάσκεται συστηματικά η Γραμματική. Καμία γλώσσα δεν μπορεί να κατανοηθεί χωρίς διδασκαλία της Γραμματικής. Ο αντιεπιστημονικός τρόπος διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας απέδειξε δυστυχώς στην πράξη ότι δεν διευκόλυνε καθόλου τους μαθητές στην ευκολότερη εκμάθησή της. Αντίθετα, η πρόχειρη, η εμπειρική, η αμέθοδος διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, οδήγησε τα Ελληνόπουλα στην άγνοια της Ελληνικής γλώσσας, ακόμη και της δημοτικής.
Επιβεβαίωση όλων αυτών έχουμε από ξένα χείλη. Ο Ελληνιστής Ελληνο – Ιταλός Μάριο Βίττι, καθηγητής της Νεοελληνικής γλώσσας σε Πανεπιστήμιο της Ιταλίας, δήλωσε σε αθηναϊκή εφημερίδα τα εξής: «Βλέπω στα Ελληνόπουλα που έρχονται να σπουδάσουν στην Ιταλία μια αισθητή άγνοια στην ελληνική γλώσσα ακόμη και σε σχέση με τους Ιταλούς νέους. Και αυτό είναι κάτι που τους εμποδίζει να φθάσουν στο Ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου οι περισσότεροι νέοι έχουν κλασικές γνώσεις».
Τα Ελληνόπουλα παρουσιάζουν αισθητή άγνοια στην ελληνική γλώσσα... σε σχέση με τους Ιταλούς νέους...
Ο δεύτερος λόγος, που οι Έλληνες μαθητές έχουν τις χειρότερες βαθμολογικές επιδόσεις, είναι η ελαχιστοποίηση της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών.

Κατεπείγουσα έκκληση προς τον ευσεβή λαό και κλήρο της Ι.Μ. Πατρών.

σ.σ. ΕΥΓΕ στον κύριο Ζορμπαλά για αυτήν του την πρωτοβουλία. ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ. Θα είμαστε κοντά στους μόνους και πραγματικούς μας φίλους, τους Αγίους μας. Διότι εμείς οι αμαρτωλοί, αυτούς έχουμε ανάγκη και όχι τους δεσποτάδες ούτε τους αμερικανούς. ΔΕΝ θα επιτρέψουμε να βεβηλωθούν τα ιερά μας προσκυνήματα. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε. Από αρχαιοτάτων χρόνων οι Έλληνες προστάτευαν τους βωμούς και τις εστίες τους. ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ. ΟΧΙ. ΠΟΤΕ. ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ. ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΝΑ ΒΕΒΗΛΩΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και πατέρες της Ι.Μ. Πατρών.

Σας παρακαλώ ακούστε με προσεκτικά. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας ανείπωτης τραγωδίας για τη Μητρόπολή μας.

Όπως ίσως γνωρίζετε, στην πρόσφατη σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας
της Ελλάδος, κατόπιν σχετικής συζητήσεως ως προς το Ουκρανικό ζήτημα, αποφασίστηκε με πραξικοπηματικό και αντικανονικό τρόπο από μερίδα Ιεραρχών, η αναγνώριση της -μέχρι πρότινος- σχισματικής Εκκλησίας της Ουκρανίας (OCU) ως επίσημης Εκκλησίας του κράτους αυτού, στην θέση της μέχρι τότε -νόμιμης και- αναγνωρισμένης παγκοσμίως Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, η οποία ποιμαίνεται από τον καθόλα νόμιμο επίσκοπο κ. Ονούφριο.

Απόρροια των παρανόμων αυτών ενεργειών, είναι η προσκυνηματική εκδρομή της σχισματικής εκκλησίας της Ουκρανίας που θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες στην χώρα μας, με απώτερο σκοπό την βεβήλωση των βασικών ιερών προσκυνημάτων μας και τον διεθνή πνευματικό διασυρμό της χώρας μας.

Του προσκυνήματος θα ηγηθούν οι «ιεράρχες», Συμεών Σοστάσκυ [Simeon Shostasky] και Αλεξάντερ Ντραμπίνκο [Alexander Drabinko], οι οποίοι εγκατέλειψαν την κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας για να προσχωρήσουν στην σχισματική εκκλησία (OCU).

Θράσος δίχως ὅρια!

Θράσος δίχως ὅρια!

Εὐάγγελος Στ.  Πονηρός Δρ Θ., Μ.Φ.

Χρειάζεται στ΄ ἀλήθεια μέγα θράσος, ὥστε νά δημιουργήσεις προγράμματα θρησκευτικῶν,
τά ὁποῖα νά συντρίβουν τήν παράδοση, νά ἀποπροσανατολίζουν τόν ὁποιονδήποτε μαθητή, σέ ὁποιαδήποτε θρησκευτική πίστη καί ἄν ἀνήκει, νά ἀπειλοῦν νά καταστήσουν τίς ἀπαλλαγές γενικό δικαίωμα τῶν μαθητῶν ὥστε νά ἀφήσουν ἀνέργους ὅλους τούς θεολόγους ἐκπαιδευτικούς!
Χρειάζεται ἀκόμη μεγαλύτερο θράσος, ὥστε νά ἀψηφήσεις τρεῖς τόμους μέ ἀρνητικές κριτικές καί ἑπτά ἐπικριτικά συνέδρια εἰς βάρος τοῦ δημιουργήματός σου καί γενικά ὁλόκληρο τόν κλάδο στόν ὁποῖο ἀνήκεις καί σοῦ δηλώνει ὅτι δέν ἐγκρίνει τό πόνημά σου.
Χρειάζεται ἀκόμη μεγαλύτερο θράσος, ὥστε μετά ἀπό ἀλλεπάλληλες ἀπορρίψεις ἀπό διαφορετικές κυβερνήσεις νά προσπέσεις, νά παρακαλέσεις καί νά βρεῖς κυβέρνηση πρόθυμη νά υἱοθετήσει τό δημιουργημά σου, τό ὁποῖο ἔχει ἀπορρίψει ὁ κλάδος σου, ἡ Ἐκκλησία σου καί τόσες κυβερνήσεις προηγουμένως.

Ὀρθοδοξία καί Ἱεραρχία

Ἡ συνάντηση τῆς διδασκαλίας τοῦ Θεανθρώπου μέ τό ἑλληνικό πνεῦμα, γέννησε τήν Ὀρθοδοξία ἡ ὁποῖα εἶναι ἡ ἑλληνική ἔκφανση τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἔτσι παρατηροῦμε σέ πολλές περιπτώσεις ἕνα εἶδος δημοκρατίας στήν δομή τοῦ κλήρου, ἡ ὁποῖα ἐπεκτάθηκε καί στήν κοινωνία. Στήν Ἀρχαία Ἑλλάδα, ἡ ἐκκλησία τοῦ Δήμου ἦταν τό κυρίαρχο ὄργανο καί ἡ κλήρωση ἦταν βασικό στοιχεῖο τῆς δομῆς της.Ἀπό τήν ἄλλη μεριά, στήν Δύση, (ὅπως ἴσως καί στόν ὑπόλοιπο κόσμο ἐκτός ἑλληνισμοῦ), ἐπικρατοῦσε καί ἐπικρατεῖ τό πνεῦμα τῆς (Αιγυπτιακής) «πυραμίδος». Ἔτσι βλέπουμε σέ ἀνατολή καί δύση τούς «βασιλιάδες-θεούς», τίς φεουδαρχίες, τίς κοινωνικές τάξεις ἀπό τίς ὁποῖες ἦταν ἀδιανόητη ἡ μεταπήδηση ἀπό τήν μία στήν ἄλλη, τήν πρώτη νύχτα τοῦ γάμου, πού ἡ νύφη περνοῦσε πρῶτα ἀπό τόν ἄρχοντα ἤ σέ κάποιες περιπτώσεις ἀπό τόν ἐπίσκοπο, καί ἑκατοντάδες ἀκόμα παραδείγματα ἀδιανόητα γιά τήν ἑλληνική πραγματικότητα. Ἀκόμη καί τώρα οἱ ἰσλαμικές χώρες εἶναι ἐκ πεποιθήσεως δικτατορικές καί εἶναι ματαιότης καί αὐταπάτη τῶν δυτικῶν νά θέλουν νά τίς ἀλλάξουν. Βλέπουμε ὅτι μουσουλμάνοι μέχρι καί τρίτης γενεᾶς σέ δυτικά κράτη, μισοῦν τήν δημοκρατία.

Ἔτσι λοιπόν ὁ παπισμός καί ὁ προτεσταντισμός εἶναι ἡ δυτική ἔκφανση τοῦ χριστιανισμοῦ, πού στήν πορεία τους κατέληξαν σέ μή χριστιανισμός καί ἐννοεῖται σέ μή ἐκκλησίες. Ὁ παπισμός μετετράπη καθαρά σέ μηχανισμό κοσμικῆς ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Μερικά μόνον παραδείγματα εἶναι οἱ σφαγές καί οἱ θηριωδίες τῶν σταυροφοριῶν, πού ἦσαν τρίς χειρότερες τῶν Ὀθωμανών, τά βασανιστήρια τῆς «ἱερᾶς» ἐξετάσεως, πού μπροστά τους ὁ Χίτλερ καί ὁ Στάλιν φαντάζουν μαθητούδια, οἱ σφαγές 52 ἑκατομμυρίων (κατ’ ἄλλους 100) γηγενῶν Ἀμερικανῶν, γιά νά τούς «ἐκχριστιανίσουν». Τόν δέ προστεταντισμό, μποροῦμε ἴσως νά τόν κατατάξουμε σέ κοινωνικό ὀργανισμό μέ ταμπέλα τόν Χριστό. Μέ βεβαιότητα διαπιστώνουμε ὅτι αὐτοί δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τό νόημα τῆς διδασκαλίας τοῦ χριστιανισμοῦ.
Μετά τήν πολυπόθητη Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ἦλθε ἡ «φωτισμένη» βαυβαροκρατία. Ὁ σκοπός τους ἦταν νά βοηθήσουν τό νεοσύστατο τότε κράτος, στήν ὀργάνωση καί τήν διοίκηση, ὥστε νά σταθεῖ

Ποιοι κρύβονται πίσω από το σχέδιο μετατροπής της Ελλάδας σε μουσουλμανική χώρα;

Ήδη το προσφυγικό, που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αφυπνίστηκε και μετονόμασε μεταναστευτικό, μετά από τρεις μήνες αδράνειας, εκπέμποντας μηνύματα αντίστοιχα εκείνων των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ προς τα εγκληματικά κυκλώματα διακίνησης ανθρώπων, καθίσταται μείζον εθνικό ζήτημα για την Ελλάδα.

Η μαζική παράνομη είσοδος αλλοδαπών, που πολλές φορές έχει τα χαρακτηριστικά άοπλης στρατιωτικής αποβατικής επιχείρησης σε νησιά του Αιγαίου, απέναντι από τα οποία, να μην ξεχνάμε, η Τουρκία διαθέτει τον μεγαλύτερο αποβατικό στόλο του κόσμου, προφανώς όχι για να κάνει απόβαση στη Γαλλία, ούτε στη Σενεγάλη, γίνεται με φουσκωτά, παρόμοια με εκείνα που έχει το τουρκικό ναυτικό για απόβαση στα ελληνικά νησιά…

Δηλαδή, εκτός των άλλων, ακριβώς επειδή δοκιμάζονται τα αντανακλαστικά του συστήματος έγκαιρης προειδοποιήσεως και άμυνας της πατρίδας μας με τις επιχειρήσεις αυτές, που είναι αδύνατον να γίνονται χωρίς τον συντονισμό στελεχών του τουρκικού κράτους, που σχεδιάζουν και τις αντίστοιχες στρατιωτικές αποβατικές επιχειρήσεις εναντίον των ίδιων νησιών που αποβιβάζονται οι αλλοδαποί, το όλο ζήτημα εκ των πραγμάτων αποτελεί μια απειλή κατά της εθνικής μας ασφάλειας.