Τρίτη 17 Ιουλίου 2018
Ἁγία Μαρίνα ἡ μεγαλομάρτυς: Ἡ πανέφημη νύμφη τοῦ Χριστοῦ

Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ
Οἱ γυναῖκες Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας μας δὲν ὑστέρησαν σὲ ἡρωικὸ φρόνιμα ἀπὸ τοὺς ἄνδρες. Ὑπέδειξαν τὸ ἴδιο μὲ ἐκείνους ἡρωισμὸ ἢ καὶ τοὺς ξεπέρασαν πολλὲς φορές. Γι’ αὐτὸ καὶ τιμῶνται τὸ ἴδιο λαμπρὰ μὲ ἐκείνους.
Μία ἀπὸ τὶς μεγαλομάρτυρες γυναῖκες εἶναι καὶ ἡ ἁγία Μαρίνα. Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας τῆς Μ. Ἀσίας περὶ τὸ 255 μ. Χ. ἀπὸ ἐπιφανεῖς γονεῖς. Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Αἰδέσιος ἦταν ὁ ἐπίσημος ἱερέας τῶν εἰδώλων τῆς περιοχῆς. Ἡ μητέρα της πέθανε λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννα τῆς μονάκριβης κόρης της, τὴν ὁποία ὀνόμασαν Μαρίνα. Ὁ πατέρας της, μὴ μπορώντας νὰ φροντίσει τὸ βρέφος τὸ παρέδωσε σὲ μία γυναίκα ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη γιὰ νὰ τὸ φροντίζει μέχρι νὰ μεγαλώσει. Ἡ γυναίκα αὐτὴ ἦταν κρυφὴ καὶ ἔνθερμη Χριστιανή. Ἡ μικρὴ Μαρίνα ἄκουγε στὸ χριστιανικὸ ἐκεῖνο σπίτι νὰ μιλοῦν γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ νὰ τὸν λατρεύουν μὲ εὐλάβεια καὶ σεμνότητα. Ἄκουγε ἱστορίες γιὰ τὴ θαυμαστὴ ζωή του, γιὰ τὰ θαύματά του, γιὰ τὴ διδασκαλία του, γιὰ τὴ... σταύρωσή του, γιὰ τὴν ἀνάστασή του καὶ τὴ θεία ἀνάληψή τους στοὺς οὐρανούς. Ἡ παιδικὴ καὶ ἀθώα ψυχὴ της ἀπομνημόνευε μὲ θαυμαστὸ τρόπο ὅ, τί ἔβλεπε καὶ ἄκουγε στὸ εὐλογημένο ἐκεῖνο σπιτικό. Συγκινοῦνταν ἀφάνταστα μὲ τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν κατάλαβε, ρωτοῦσε λεπτομέρειες γιὰ τὴ νέα πίστη, ἡ ὁποία ἔγινε σύντομα καὶ δική της πίστη.
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018
Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου
ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ
Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση, ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..Κάποτε ἀπελπισμένη κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη. Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση. Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ Κυριακή 15 Ιουλίου 2018
Ἅγιος Παΐσιος: Ἐπικοινωνία μέ αὐτιστικά παιδιά.

Διήγηση Ἠλία Βουτσινᾶ, ἀπό τήν Πάτρα: …
«Ἐργαζόμουν ὡς ἀναπληρωτής καθηγητής στό Εἰδικό σχολεῖο Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Ναυπάκτου, τήν σχολική χρονιά 2009–2010. Σέ αὐτό τό σχολεῖο φοιτοῦν παιδιά ἀπό 13 ἕως 28 ἐτῶν ἔχοντας διάφορα προβλήματα ὑγείας, ὅπως σύνδρομο Down (μογγολισμός), βαριά–μέτρια ἐλαφριά νοητική ὑστέρηση, αὐτισμό, τυφλότητα, ὡς καί διάφορα ψυχολογικά καί ψυχιατρικά προβλήματα ἀπό ἐλαφριά ἕως καί μέ ἱστορικό σχιζοφρένειας. Κάποια ἀπό αὐτά τά παιδιά, λόγῳ τῆς ἀσθένειάς των, δέν μποροῦν νά ἐπικοινωνήσουν κἄν, βγάζοντας ἄναθρες κραυγές καί λέγοντας μονολεκτικά κάποιες λέξεις.»
Σέ ἕνα τμῆμα ἔχουμε δύο παιδιά αὐτιστικά. Ἀπό αὐτά, ὁ μέν Δ. λέει μόνο κάποιες λέξεις, ὁ δέ Π. μιλάει τόσο σιγά, ὥστε καί ἀπόλυτη ἡσυχία νά γίνεται δέν μπορεῖς νά ἀκούσης τί λέει. Στήν ἀρχή τῆς χρονιᾶς τούς διάβαζα κάποια παραμυθάκια, ἀλλά δέν ἔδειχναν ἐνδιαφέρον. Κοιτοῦσαν δεξιά καί ἀριστερά, σηκώνονταν, ἔκαναν φασαρία καί ἐν γένει δέν μποροῦσα μέ τίποτε νά τούς κάνω νά ἀκούσουν ἔστω καί γιά λίγα λεπτά. Ὅταν μετά ἀπό τήν πάροδο 2–3 μηνῶν εἶπα νά τούς διαβάσω τόν Βίο τοῦ γέροντος Παϊσίου, τότε ὁ Π. ἀπό ἐκεῖ πού ἔδειχνε νά εἶναι στόν κόσμο του, ἄρχισε να
Παρασκευή 13 Ιουλίου 2018
«Όλα ήταν σχεδιασμένα», λέει ο πρώην επικεφαλής της Τράπεζας του Βατικανού. «Επεδίωξαν την δημογραφική κατάρρευση για να έλθει η οικονομική κρίση και να ανοίξει ο δρόμος για τη νέα παγκόσμια τάξη»

Η δημογραφική κατάρρευση της Δύσης τις τελευταίες δεκαετίες σχεδιάστηκε για να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να τεθεί σε λειτουργία μια νέα παγκόσμια τάξη και οι συντάκτες αυτής της κατάρρευσης επηρεάζουν τώρα την εκκλησία, δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της τράπεζας του Βατικανού.
Μιλώντας στο πρώτο διεθνές συνέδριο της ακαδημίας του Ιωάννη Παύλου ΙΙ για την ανθρώπινη ζωή και την οικογένεια, ο Ιταλός οικονομολόγος και τραπεζίτης Ettore Gotti Tedeschi δήλωσε ότι οι προσπάθειες για μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού από τις παγκόσμιες ελίτ έχουν θέσει σε κίνηση μια σειρά προβλέψιμων και επιδιωκόμενων οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών καταστροφών που αποσκοπούν να «πείσουν» τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να αποδεχθούν ένα παγκόσμιο «πολιτικό όραμα»που θα εξαλείψει την εθνική κυριαρχία και θα καθιερώσει τον «γνωστικό περιβαλλοντισμό» ως την «παγκόσμια θρησκεία».
Τα θέματα που συνεχώς επαναλαμβάνονται από τους Πάπες είναι η φτώχεια, η μετανάστευση και το περιβάλλον και μας οδηγούν να πιστεύουμε ότι αυτά προκαλούνται από την «απληστία των τραπεζιτών», τον πόλεμο και τον άνθρωπο, τον «καρκίνο της φύσης», είπε. Αλλά όλο αυτό είναι “fake news” σύμφωνα με τονGotti Tedeschi (Γκότι Τεντέσι). Για αυτόν, η αιτία πίσω από όλες αυτές τις μάστιγες είναι η «κατάρρευση των γεννήσεων».
Η «πεμπτουσία» της Ι. Μ. Βατοπαιδίου

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Κατραμάδος
Το πλέον επιζήμιον δια ένα αληθινά πιστόν δεν είναι η αίρεσις, διότι αυτήν δύναταί τις να την εντοπίση ευκόλως και να την απορρίψη, αλλά η ανάμειξις αληθείας και ψεύδους. Η Ι. Μ. Βατοπαιδίου έχει επεκταθή τα τελευταία έτη εις πολλά πεδία, τα οποία δεν δύναται να ελέγχη επαρκώς με αποτέλεσμα να εγείρη θεολογικά ζητήματα. Δεν παρήλθε καιρός από τα όσα ανεγνώσαμεν δια τον αθεολόγητον καθαγιασμόν δύο αγίων ποτηρίων και προέκυψεν η έκδοσις βιβλίου, συνοδευομένου από ποικίλας μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις, δια τον γέροντα Ιωσήφ της αυτής Ι. Μονής, ο οποίος είχεν εκφράσει λίαν προβληματικάς θεολογικάς θέσεις.
Εμείς ερευνήσαμεν τον κολοσσόν της Ι. Μ. Βατοπαιδίου, την «Πεμπτουσίαν», τον διαδικτυακόν τόπον που περιλαμβάνει ποικίλου περιεχομένου αναρτήσεις δια τον πολιτισμόν, τον χριστιανισμόν, τας επιστήμας κ.λπ. και ευελπιστεί να καταστή και ειδησεογραφικόν πρακτορείον, ώστε να καλύπτωνται αι εκδηλώσεις του Πατριάρχου κ.α. και διεπιστώσαμεν ότι αναμειγνύεται η αλήθεια με το ψεύδος.
Τελευταίως έχει αναπτύξει ηλεκτρονικήν βιβλιοθήκην, δια την οποίαν μας πληροφορεί ότι «Πρόκειται για πολύτιμες πρωτότυπες μελέτες που ευγενώς τις παραχώρησαν συνεργάτες της» και δημοσιεύονται «αφού περάσουν από την κρίση των εξειδικευμένων επιστημονικών μας συμβούλων». Πράγματι, εις τους «συμβούλους» περιλαμβάνονται τόσα σπουδαία ονόματα, που απορεί κανείς αν όντως ασχολούνται η ετέθησαν δια λόγους δημοσίων σχέσεων…
Αναδιφώντες εις τας προσφάτους αναρτήσεις παρετηρήσαμεν ότι η ιστοσελίς μας προέτεινε, με δύο μάλιστα αναρτήσεις, την 8ην Μαρτιου και έπειτα την 19ην Απριλίου, να ενδιατρίψωμεν εις την
Όταν δεν θα είμαι πια εδώ: Περί της καύσεως των νεκρών (Michel-Marie Zanotti-Sorkine)
Όσο για την ταφή μου, αν ακουστούν φωνές, κυρίως της πεθεράς μου και των αγαπητών κουνιάδων μου, που θα προτείνουν καύση, σε παρακαλώ να τις ξαποστείλεις… για καύση. Ποτέ δε θα ξεχάσω εκείνη τη γυναίκα που συνόδευσα στο κρεματόριο του Περ Λασαίζ για να αποτεφρωθεί ο εικοσιεξάχρονος γιος της. Την ώρα που η σορός αναλωνόταν από τις φλόγες, εκείνη, στο σαλόνι όπου φρόνιμα περιμέναμε να μας επιστραφεί η στάχτη του, πολλές φορές χτύπησε βίαια το κεφάλι στον τοίχο φωνάζοντας και κλαίγοντας: «Το παιδί μου τώρα καίγεται!». Αυτή η σκηνή μαρτυρεί το ανεπαρκές αυτής της λύσης. Ασφαλώς, αν ήμαστε στην Ινδία, όπου η σορός φθάνει κοντά στο Γάγγη, φερόμενη από τους οικείους σε ένα φορείο από μπαμπού και στις καρδιές επικρατεί η βεβαιότητα ότι διά της πυρακτωμένης οδού απελευθερώνεται η ψυχή, εκεί σώζεται η ανθρωπιά και η πίστη, αλλά η βιομηχανική φωτιά, το μίξερ που κονιορτοποιεί το σκελετό, το μηδέν που κρύβεται κάποτε -για να μην πω συχνά- πίσω από αυτή την αποδόμηση του σώματος, προσφέρει στην όψη του θανάτου ένα ύφος απελπιστικό.
Έχω πάντα στα μάτια της μνήμης ένα μικρό κορίτσι που συνόδευσε τον παππού του μέχρι το κρεματόριο και περίμενε ήσυχα μαζί με τους γονείς του, στο νεκρικό σαλόνι, να τους παραδοθεί η στάχτη. Ξαφνικά, άνοιξε η πόρτα κι ακούστηκε η φωνή ενός άντρα με μαύρη γραβάτα:
Κυρίες, κύριοι, παρακαλώ σηκωθείτε!
Και το κοριτσάκι, σε πλήρη σύγχυση, στράφηκε στη μητέρα του και ρώτησε:
Αλλά πού είναι λοιπόν ο παππούς;
Εδώ, απάντησε η μαμά, εδώ… σ’ αυτό το μικρό κουτάκι!
Της το έδειξε με το δάχτυλο. Το παιδί πλησίασε την τεφροδόχο, την κοίταζε επίμονα και σοκαρισμένο είπε:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
