"«Εὐχή, βία φύσεως διηνεκής», καὶ θὰ δεῖς πόση Χάρη θὰ λάβεις"

«Ἔκφρασις Μοναχικῆς ἐμπειρίας», έκδ, Ι.Μ.Φιλοθέου, Ἄγιον Ὅρος-ἀποσπάσματα σὲ νεοελληνικὴ ἀπόδοση

Ἐπιστολὴ Γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστή
Λοιπὸν βιάσου. Λέγε διαρκῶς τὴν εὐχή. Νὰ μὴ σταματᾶ καθόλου τὸ στόμα. Ἔτσι θὰ τὴν συνηθίσεις μέσα σου καὶ κατόπιν θὰ τὴν παραλάβει ὁ νοῦς. Μὴ ξεθαρρεύεις στοὺς λογισμούς, διότι γίνεσαι μαλθακὸς καὶ μολύνεσαι. «Εὐχή, βία φύσεως διηνεκής», καὶ θὰ δεῖς πόση Χάρη θὰ λάβεις.
Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, παιδί μου, εἶναι θλίψη, διότι εἶναι στὴν ἐξορία. Μὴ ζητεῖς τελεία ἀνάπαυση. Ὁ Χριστὸς μᾶς σήκωσε τὸ σταυρό, καὶ μεῖς θὰ σηκώσουμε. Ὅλες τὶς θλίψεις ἐὰν τὶς ἀπομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρὰ Κυρίου. Γι’ αὐτὸ μας ἀφήνει ὁ Κύριος νὰ πειραζόμαστε, γιὰ νὰ δοκιμάζει τὸ ζῆλο καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχουμε πρὸς αὐτόν. Γι’ αὐτὸ χρειάζεται ὑπομονή. Χωρὶς ὑπομονὴ δὲν γίνεται ὁ ἄνθρωπος πρακτικός, δὲν μαθαίνει τὰ πνευματικά, δὲν φθάνει σὲ 

ΓΙΑΤΙ ΕΝΟΧΛΕΙ Ο ΟΡΟΣ «ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ»;

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Το 1926 η δικτατορία του Στρατηγού Θεοδώρου Παγκάλου προέβη στις ακόλουθες κινήσεις για να κερδίσει την εύνοια του νεότευκτου αλβανικού κράτους:


Πρώτον, αδιαφόρησε για τον διωγμό της ελληνικής παιδείας στην Αλβανία και για την καταπάτηση του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας του 1914.


Δεύτερον, απαγόρευσε τη λειτουργία των Βορειοηπειρωτικών σωματείων στην Αθήνα και έστειλε την Αστυνομία στα γραφεία τους για να κατάσχει διάφορα έγγραφα.


Τρίτον, κράτησε στη Θεσπρωτία τους Μουσουλμάνους Τσάμηδες, ενώ αρχικά είχαν κριθεί ως ανταλλάξιμοι με τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.


Το αποτέλεσμα αυτών των χειρισμών ήταν απολύτως αρνητικό: Η μεν Αλβανία δεν έγινε φίλη της Ελλάδος, αλλά προτίμησε να γίνει προτεκτοράτο της Ιταλίας του Μουσσολίνι. Για τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου άρχισε μία μακρά περίοδος καταπιέσεως, η οποία κορυφώθηκε με το κομμουνιστικό καθεστώς των Χότζα και Αλία. Οι δε αλβανόφωνοι Τσάμηδες αποδείχθηκαν αχάριστοι και κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνεργάσθηκαν φανερά με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς επιτιθέμενοι κατά των Ελλήνων.

Επίσημη αναγγελία αποτείχισης του Αρχιμανδρίτη Ιωάννη Καρασακαλίδη.

Πηγή βίντεο Ορθόδοξη Αγκαλιά

Το είδα Κατάνυξις

Αβέρωφ

Μουσείο Κατοχής στη Θεσπρωτία

Του Αθανάσιου Γκότοβου από την huffingtonpost.gr

Ο υπουργός εξωτερικών της Αλβανίας έκανε πριν από λίγο καιρό μια ενδιαφέρουσα πρόταση που μάλλον πέρασε απαρατήρητη:να μπορούν οι απόγονοι των Τσάμηδων, που το 1944 λόγω της εγκληματικής τους δράσης στο πλευρό των κατοχικών δυνάμεων αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να περάσουν στην Αλβανία, να επισκέπτονται τους τόπους των γονέων και των παππούδων τους για ανθρωπιστικούς λόγους.
Θα έλεγα και για παιδαγωγικούς λόγους, κάτι που λησμόνησε να το πει ο υπουργός. Όπως γίνεται με εκατοντάδες χιλιάδες Γερμανούς μαθητές εδώ και δεκαετίες που επισκέπτονται στο πλαίσιο σχολικών προγραμμάτων τους τόπους εγκλήματος των προγόνων τους. Όχι για να αισθανθούν συλλογική ευθύνη και ντροπή για τη φρίκη που με πρωτοβουλία των παππούδων τους συντελέστηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης, αλλά για να προσεγγίσουν την ιστορία βιωματικά, για να μάθουν τη σύγχρονη ιστορία μέσα από τη φυσική παρουσία στους τόπους της φρίκης. Και βεβαίως για να τιμήσουν με την επίσκεψη αυτή τη μνήμη των θυμάτων, αναγνωρίζοντας τους ρόλους του θύτη και του θύματος, χωρίς ναι-μεν-αλλά και συμψηφισμούς.

Βεβαίως τους ίδιους τόπους επισκέπτονται και ομοϊδεάτες των δραστών, ενδεχομένως για να θαυμάσουν κρυφά τα κατορθώματα των προγόνων τους και να τιμήσουν τη μνήμη των «δικών τους» νεκρών, ίσως των νεκρών φρουρών των στρατοπέδων από τις εξεγέρσεις των θυμάτων πριν οι τελευταίοι αντιμετωπίσουν την κάνη ή το υδροκυάνιο. Πάντως Γερμανός πολιτικός, και μάλιστα με κυβερνητικό πόστο, που να ζητά από την Τσεχία ή την Πολωνία να επιτραπεί και στους βιολογικούς απογόνους των θυτών – με την όποια μορφή είχαν και με όποιον ρόλο έδρασαν οι τελευταίοι στην κατεχόμενη ανατολική Ευρώπη – να επισκέπτονται τους τόπους της φρίκης για ανθρωπιστικούς λόγους, δεν έχει προκύψει ακόμη. Μνημεία για τους SS και τους συνεργάτες τους που προσέφεραν

Ἡ Ἑλληνορθόδοξη οἰκογένεια στό στόχαστρο τοῦ οἰκουμενισμοῦ

 Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

 Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσει’’

1ον). Οἰκουμενισμός σημαίνει πανθρησκεία: ‘’Ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας’’(1), εἶχε δηλώσει ὁ σημερινός προκαθήμενος τοῦ Σεπτοῦ μας Πατριαρχείου.  

Ὅταν ἡ Ἑλληνορθόδοξη οἰκογένεια, ὑπακούοντας στά κελεύσματα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, στήν θέση τοῦ Εὐαγγελίου τοποθετήσει τό κοράνι, στή θέση τῆς Φιλοκαλίας βάλει τό Ταλμούδ, στήν θέση τοῦ γαμπροῦ καί τῆς νύφης κληθοῦν νά καθίσουν ἄθεοι καί ἀβάπτιστοι, στή θέση τοῦ παπα-Γιώργη σταθεῖ ὁ καρδινάλιος ἤ ὁ πάστορας, τότε ποιό θά εἶναι τό περιεχόμενό της καί ποιό τό μέλλον της;

2ον). Ὁ οἰκουμενισμός εἶναι συνώνυμος μέ τήν ἐκκοσμίκευση:

Τήν ἁγνότητα τήν εἰρωνευόμαστε. Τίς προγαμιαῖες σχέσεις τίς ἀθωώνουμε. Τήν πολυτεκνία τήν περιφρονοῦμε. Τήν ἐγκράτεια τήν ποδοπατᾶμε. Στούς γάμους φερόμαστε χολυγουντιανά. Στίς βαπτίσεις μιμούμαστε προτεστάντικες και παπικές πρακτικές.

Ὅταν ἡ Ἑλληνορθόδοξη οἰκογένεια ἐκκοσμικευθεῖ, δηλαδή, πετάξει ἀπό πάνω της τό ἔνδυμα τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς ἀσκητικῆς καί τήν ἱερότητα τῶν δεσμῶν τοῦ γάμου, τότε τί θά μείνει;

3^ον). Οἰκουμενισμός σημαίνει ἀνακάτεμα ὅλων τῶν θρησκειῶν στήν ἴδια σκάφη.

Μέχρι τώρα στήν Ρωμηοσύνη, γάμος Ὀρθοδόξου μέ αἱρετικόν ἤ ἀλλόθρησκο  ἀποκλειόταν ρητῶς. Γιά νά πραγματοποιηθεῖ ἕνας τέτοιος γάμος, θά ἔπρεπε πρῶτα ὁ αἱρετικός ἤ ὁ

Ἰωάννης Βελισσαρίου: Χτυπᾶτε τους μὲ τὶς πέτρες, ὠρέ!

Γράφει ὁ Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος-Κιλκίς

Νὰ ἀπαντήσουν οἱ δωσίλογοι, οἱ προδότες ὄχι στὰ ὄργανά τους, τὰ κομματικά, ἀλλὰ στὶς ἱερὲς σκιὲς τῶν ἠρώων τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων. Μὲ τὶς πέτρες πολεμοῦσαν οἱ ἀετοί μας, γιὰ νὰ διώξουν τοὺς προγόνους τῶν σκοπιανῶν, τοὺς κομιτατζῆδες. Μὲ τὶς πέτρες...Θὰ βγοῦν ἀπὸ τὰ μνήματα καὶ θὰ θρηνοῦν γιὰ τὴν κατάντιά μας...
Τὸ παρὸν ἄρθρο εἶναι ἀφιερωμένο σ’ ἕναν ἄγνωστο ἥρωα. Σ’ ἕναν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς χιλιάδες, ποὺ ὅταν τὸ καλέσει ἡ στιγμή, φανερώνουν τὴν ξεχωριστὴ ψυχική τους ἁρματωσιά. Σπαρμένη ἡ ἠρωοτόκος ἑλληνικὴ γῆ μὲ τα κόκκαλα τὰ ἱερὰ τέτοιων ἀνθρώπων. Τέτοιοι ἀντρειωμένοι, ποὺ ὁ θάνατός τους θάνατος δὲν λογιέται, ἀνάγκασαν τὸν ποιητὴ νὰ πεῖ πὼς ὅταν θέλουμε νὰ καυχηθοῦμε, τέτοιους βγάζει τὸ ἔθνος μας θὰ λέμε. Γιὰ τὸν ταγματάρχη Ἰωάννη Βελισσαρίου ὁ λόγος, ποὺ ἡ προτομὴ του κοσμεῖ καὶ τὸν λόφο τῆς...
ἔνδοξης μάχης τοῦ Κιλκίς. Γόνος πλούσιας οἰκογένειας, γεννιέται τὸ 1861 στὴν Κύμη τῆς Εὐβοίας. Μεγαλώνει σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἡ Ἑλλάδα, ἐξαρτημένη, ἀνάπηρη καὶ ὑποτελὴς στοὺς ξένους, προσπαθεῖ νὰ ἁπλωθεῖ, νὰ μεγαλώσει τὰ ἀξιοθρήνητα σύνορά της, τὰ ἐδαφικὰ ψυχία ποὺ τῆς παραχώρησαν οἱ κακουργηματικὲς Μεγάλες Δυνάμεις.


Πνίγεται ὅμως ὁ ἀγωνιστικὸς δυναμισμὸς τοῦ λαοῦ, ἐξαιτίας τῶν ξενοχειροτονημένων μοναρχιῶν καὶ τῶν διεφθαρμένων κυβερνήσεων. Εἶναι ἡ ἐποχὴ ποὺ σαβανώνει τὴν πατρίδα τὸ δόγμα «τῆς μικρᾶς, ἐντίμου» καὶ ἀξιολύπητης Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖο, μετὰ τὴν περίοδο 100 ἐτῶν, ἐπαναλαμβάνεται γιατί καὶ τώρα μᾶς κυβερνοῦν τὰ ἀπολειφάδια τοῦ παλαιοκομματισμοῦ καὶ τῆς ὑποτέλειας. Ὁ 19ος

Μόρφου Νεόφυτος: «Οἱ σύγχρονοι ἅγιοι Πορφύριος, Παΐσιος καὶ Ἰάκωβος ὡς πατέρες τῶν πιστῶν»

Ὁμιλία Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου μὲ θέμα: «Οἱ σύγχρονοι ἅγιοι Πορφύριος, Παΐσιος καὶ Ιάκωβος ὡς πατέρες τῶν πιστῶν», ποὺ πραγματοποίηθηκε τὴν Τρίτη 22α Μαΐου 2018, στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης Ἰδαλίου στὸ πλαίσιο τῶν ἐκδηλώσεων τοῦ ὁμώνυμου ναοῦ, ἐπί τῆ ἀφίξη τῶν ἱερῶν λειψάνων τῆς Ἁγίας Ἑλένης καὶ τοῦ Ἁγίου Γερασίμου τοῦ Μεγαλοχωρίτου.

Ρωμαίικο οδοιπορικό