ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΩΝ ΚΑΦΡΩΝ. (Charlie Hebdo)

Έχει και η ψυχή τον δικό της κονιορτό που,

εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο.

Οι ορμές χτυπάνε στα παράθυρα,

τα τζάμια θρυμματίζονται.

Λίγοι ξέρουν ότι ο υπερθετικός στα αισθήματα

σχηματίζεται με το φως, όχι με τη δύναμη.

Κι ότι χρειάζεται χάδι εκεί που βάζουν μαχαίρι 

Οδυσσέας Ελύτης 

Ενα άρθρο που διάβασα με ξύπνησε ξαφνικά, σαν να έβλεπα κακό όνειρο. Το άρθρο είναι αυτό εδώ : Je ne suis pas Charlie το οποίο εξηγεί γιατί δεν μπορεί να αποδεχτεί την έκφραση «με λένε και εμενα Τσάρλι» .

Ναι, οι δολοφονίες που έλαβαν χώρα στο Παρίσι είναι αποτρόπαιες και φρικιαστικές.

Ναι , πρέπει να τιμωρηθούν οι αίτιοι (και ελπίζω να γίνει σύντομα). Ναι, ο Ισλαμισμός είναι μια απεχθής θρησκεία που εξαρχής βασίζεται στις δολοφονίες. Ολα αυτά ισχύουν και τα έχουμε γράψει και εδώ. Τα εγκλήματα αυτής της πίστης είναι τεκμηριωμένα σε διάφορα άρθρα. Ο τίτλος μας δεν είναι politically correct, πολιτικά ορθός. Αλλά τίποτα σε αυτή την ιστορία δεν είναι ούτε ορθό (με οποιοδήποτε μέτρο), ούτε καν υγειές πολιτικά. (για Χριστιανικά ούτε λόγος..)

—-ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ Ρ.Μ.

Αλλά… υπάρχει πάντα και ένα άλλά. Το οτι ο «απεναντι» είναι καφρος, δεν δίνει το δικαίωμα και σ’εσένα να είσαι κάφρος, ειδικά οταν θέλεις να θεωρήσαι και πολιτισμένος και Χριστιανός. Το να γίνεσαι το τέρας που πολεμάς είναι μεν αρρωστημένο, αλλά σχεδόν φυσιολογικό όταν αγωνίζεσαι με εμπάθεια και χωρίς εσωτερική κάθαρση η φωτισμό. Ο εσωτερικός κακός εαυτός θα αφοδεύσει πάνω σε οποιαδήποτε προσπάθεια να κάνουμε κάτι τάχα «ευγενές» , πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει ασφαλές μέτρο σύγκρισης αξιών. Ο νεοτερικός πολιτισμός, ο ιστορικός υλισμός αλλα και η εκκοσμίκευση είναι επίσης αιτιοι μεγάλων εγκλημάτων , με τα παιδιά τους , τους διάφορους εθνικισμούς και υλισμούς, οδήγησαν πολλές φορές σε εθνοκαθάρσεις, απο ηδη την εποχή του αθεϊσμού , αλλά και του Κεμαλισμού και αργότερα, όπως και σήμερα με τους πολέμους του πετρελαίου κ.α.

Η καταστροφή που έχει επιφέρει αυτός ο «Φονταμενταλισμός της νεοτερικότητας» είναι εξίσου μεγάλος με αυτόν του Ισλάμ. Στην πραγματικότητα μεγαλύτερος. Ο Ιστορικός υλισμός , είτε ως καπιταλισμός , είτε ως κομμουνισμός έχει ΕΚΑΤΟΜΒΕΣ θυμάτων. Ο Ιστορικός υλισμός είναι η κυρίαρχη ιδεολογία, η οποία εκφράζεται στην ιστορία με πολλές μορφές. Σήμερα κυρίως ώς εκκοσμικευμένη παγκοσμιοποίηση. Και μην ξεχνάμε πως επι δεκαετίες το Ισλάμ δεν ακουγόταν καθόλου μέχρι που ορισμένες δυνάμεις το πίεσαν αρκετά ώστε να εκδηλωθεί. Ηταν οι ίδιες δυνάμεις που το χρηματοδότησαν για να το χρησιμοποιήσουν για τις «βρώμικες δουλειές τους» .

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο διαβάσαμε πριν από λίγο καιρό. Πρόκειται για το νέο μυθιστόρημα του Ισίδωρου Ζουργού, Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο. Ο σπουδαίος συγγραφέας αυτή τη φορά τόλμησε να κάνει ένα ταξίδι στην περίοδο του Διαφωτισμού. Κεντρικός ήρωας και ταξιδευτής ο γιατρός Ματίας Αλμοσίνο, Εβραίος στην καταγωγή, ο οποίος αφού συναντήσει όλα τα ιδεολογικά και φιλοσοφικά ρεύματα της εποχής του, θα βρει τον τελικό προορισμό και την ταυτότητά του γενόμενος μοναχός στο Άγιο Όρος  και στην μονή Διονυσίου, όπου και θα τελειώσει τη ζωή του το 1725. Το μυθιστόρημα διηγείται την πορεία του, τις αναζητήσεις του, το Πάσχα του ήρωα από την αγάπη για τη γνώση και τον άνθρωπο χωρίς όμως θρησκεία και πίστη σε Θεό, στην αγάπη για τον άλλο με το Θεό μαζί, «ο κάθε άλλος είναι ο Θεός» είναι το μοτίβο του ήρωα λίγο πριν το τέλος της ζωής του. Μία συναρπαστική περιπέτεια, μέσα από την οποία αποκαλύπτεται μία σπουδαία προσωπικότητα, ο γιος που έχει δύο πατεράδες, έναν φανατικό, θρησκόληπτο, τυπολάτρη που περιμένει το τέλος του κόσμου και αρνείται κάθε χαρά, και έναν μορφωμένο, ζεστό και αναζητητή, ο οποίος θα τον σώσει με κίνδυνο της ζωής του και θα τον οδηγήσει στην αγωνία για την αλήθεια. Ο ήρωας θα γευθεί την αγάπη και την πρόνοια του Θεού στα πρόσωπα ανθρώπων  που αποτελούν την ανερχόμενη αστική τάξη της εποχής του Διαφωτισμού, στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Θα συναντηθεί με τον αναγεννώμενο μορφωτικά και πνευματικά Ελληνισμό στην Ιταλία και θα ξεκινήσει ως γιατρός ένα μακρύ ταξίδι με σταθμούς το Λονδίνο, τα Καρπάθια όρη, την Ρωσία, με κατάληξη το Άγιο Όρος. Θα συναντήσει τον έρωτα, θα γευτεί τη χαρά της πατρότητας, θα γίνει επαναστάτης με μία ομάδα νάνων, θα δει τους αγαπημένους του να νικιούνται από το  θάνατο και θα μείνει μόνος, παλεύοντας με τον εαυτό του.   

Σημειώνουμε ορισμένες φράσεις που μας έμειναν από την ανάγνωση: «Η ματαιοδοξία και ή έπαρση είναι αμαρτίες». «Αμαρτία είναι η απιστία και το ξερίζωμα απ’ τις παραδόσεις μας». «Στα

Ὁ θεολογικός διάλογος μεταξύ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ καί τῶν Ὀθωμανῶν

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου, Ἀπό τό βιβλίο «Γέννημα καί θρέμμα Ρωμηοί»

Τό χρονικό τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ στούς Τούρκους, ὅπως διασώζεται στίς ἐπιστολές του, δέν παρουσιάζει ὅλες τίς δυσκολίες πού συνάντησε ἐκεῖ. Νομίζω ὅτι πρέπει νά δοῦμε μερικά ἐνδιαφέροντα σημεῖα, ὅπως τά διηγεῖται ὁ ἴδιος, γιατί φανερώνουν καί τόν χαρακτήρα τῶν Τούρκων.

Τό πρῶτο σημεῖο εἶναι ὅτι ὁ ἅγιος Γρηγόριος εἶχε σαφῆ συνείδηση ὅτι ἀνῆκε στό γένος τῶν Ρωμαίων. Κάνει λόγο γιά τήν ἐγκατάλειψη «τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς γένους» ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ. Δέν πρόκειται ἁπλῶς γιά τό ἑλληνικό γένος, ἀλλά γιά τό ρωμαϊκό, πού ἔχει ἑλληνικό πολιτισμό καί ὀρθόδοξη πίστη. Πολλές φορές στό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς του κάνει λόγο γιά τούς κατοίκους τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας καί τούς ἀποκαλεῖ Ρωμαίους. Γίνεται ἀντιδιαστολή μεταξύ τῶν Ρωμαίων καί τῶν βαρβάρων καί μέ αὐτήν τήν λέξη ἐννοοῦνται οἱ Τοῦρκοι.

Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ὅτι περιγράφει τήν φρικτή δοκιμασία τῶν Ρωμαίων κατοίκων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἀπό τήν αἰχμαλωσία τους στούς Τούρκους. Κάπου λέγει ὅτι εἶδε νά ζοῦν μαζί Χριστιανοί καί Τοῦρκοι: «ἄγοντας, ἀγομένους ὁρῶν». Οἱ Χριστιανοί ἦταν ἀγόμενοι, ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι ἄγοντες. Μέ τήν φράση αὐτή πολλά μπορεῖ κανείς νά ὑπονοήση. Πάντως εἶναι γεγονός ὅτι οἱ Τοῦρκοι χρησιμοποιοῦσαν τούς Χριστιανούς σκληρά. Σέ ἄλλο σημεῖο τῆς ἐπιστολῆς περιγράφεται ἡ προσέλευση τῶν Χριστιανῶν πρός αὐτόν πού τόν ρωτοῦσαν, ἐκτός...

τῶν ἄλλων, καί γιά τήν αἰτία τῆς ἐγκαταλείψεώς τους ἀπό τόν Θεό. Κατά τήν μεταφορά του «εἰς τάς Πηγάς», συνάντησε ἐκεῖ Ἐκκλησία, γύρω ἀπό τήν ὁποία ζοῦσαν μοναχοί καί κοσμικοί. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁμιλοῦσε στήν Ἐκκλησία καί παρηγοροῦσε, ἀφ᾿ ἑνός μέν τούς αὐτόχθονες, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ «τούς ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἐκεῖ συναγομένους Χριστιανούς». Αὐτό σημαίνει ὅτι στόν τόπο ἐκεῖνο ἦταν συγκεντρωμένοι πολλοί αἰχμάλωτοι Χριστιανοί, ἐστερημένοι τῶν πάντων καί ἔχοντες ἀνάγκη παρηγοριᾶς.

Τό τρίτο σημεῖο εἶναι ὅτι τήν κατάληψη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τούς Τούρκους θεωρεῖ ὡς οἰκονομία καί παιδεία τοῦ Θεοῦ γιά τά ἁμαρτήματα τῶν Ρωμαίων. «Ἅμα δέ καί πρός

Τελικά οι ευρωκράτες πρέπει να τρέμουν πολύ τον ελληνικό λαό

Τελικά πρέπει να επικρατεί πανικός στα επιτελεία της ευρωζώνης στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο. Εκεί που φοβέριζαν την Ελλάδα με σκαιό τρόπο ότι θα την πετάξουν έξω από το ευρώ, ξαφνικά άλλαξαν τροπάρι. Φόρεσαν την μάσκα του μειλίχιου εταίρου, ή της εταίρας και βάλθηκαν να μας πείσουν ότι μας θέλουν στην ευγενική τους παρέα. Εμάς τους διεφθαρμένους, τα μπάσταρδα της Ευρώπης. Θα μας κάνουν την απέραντη τιμή να μας κρατήσουν στην ευρωζώνη.

Τελικά τι συμβαίνει; Τα έχουν χάσει; Ποιον φοβούνται και άλλαξαν τροπάρι; Τον ΣΥΡΙΖΑ; Σιγά! Αυτός από τις τεμενάδες στην ευρωζώνη έχει καταντήσει γιουσουφάκι. Τι φοβούνται; Τρέμουν τον Έλληνα. Αυτόν τον Έλληνα που ξέρουμε όλοι μας. Αυτόν που με τις φοβίες του έχει αφήσει τα πράγματα να φτάσουν ως εδώ που έφτασαν. Αυτόν που μετά το 2012 λούφαξε και δεν ξανακινητοποιήθηκε μαζικά. Αυτόν που φαίνεται να σέρνεται στους ίδιους και τους ίδιους προσδοκώντας κάτι, έστω μια ελεημοσύνη.

Γιατί τον τρέμουν; Διότι ξέρουν πολύ καλά ότι, αφενός, η υπομονή του έχει φτάσει στο τέλος της. Ξέρουν πολύ καλά ότι, οι προσβολές πλέον στο φιλότιμο και την αξιοπρέπειά του φαίρνουν το αντίθετο από το προσδοκόμενο αποτέλεσμα. Ξέρουν ότι η ευρωζώνη και η ΕΕ δεν είναι σε θέση να αναχαιτίσει την συσσωρευμένη κοινωνική οργή. Ξέρουν ότι δεν μπορούν να δώσουν ούτε ανάσα στο χειμαζόμενο λαό. Και ξεκινώντας από τη Γαλλία ονειρεύονται να προστατεύσουν το ευρώ και τη ζώνη του με στρατιωτικό νόμο.

Ξέρουν τέλος ότι στις εκλογές αυτές δοκιμάζονται οι τελευταίες αυταπάτες του απλού κόσμου. Ξέρουν ότι από τις 26 του μηνός όποιος κι αν είναι στη κυβέρνηση θα πρυτανεύσει η αντιπαράθεση για την έξοδο από το ευρώ και τη μονομερή διαγραφή του χρέους. Ξέρουν ότι το κλίμα στην ελληνική κοινωνία αλλάζει ριζικά. Αργά, βασανιστικά και με αντιφάσεις, αλλά αλλάζει.

Κι έτσι έχουν επιδοθεί σε μια επίθεση φιλίας προς τον ελληνικό λαό, που μοιάζει σαν το γήτεμα της κόμπρας πριν καταβροχθίσει το θύμα της. Και καθώς προσπαθούν να δικαιολογήσουν πώς γίνεται και οι ίδιοι που μέχρι πρότεινος είχαν ανοιχτά στοχοποιήσει τους Έλληνες ως παρείες της Ευρώπης, τώρα πλυμμηρίζουν από αισθήματα κατανόησης και εγκαρδιότητας για τον ελληνικό λαό, τους ξεφεύγει μέρος της αλήθειας.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ: Ο ΜΕΙΖΩΝ ΕΝ ΓΕΝΝΗΤΟΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ανήκει στη χωρία των μεγάλων προφητών και ομολογητών της πίστεώς μας. Ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός τον χαρακτήρισε ως το μέγιστο άνθρωπο που φάνηκε στον κόσμο: «αμήν λέγω υμίν, ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του βαπτιστού» (Ματθ.11,11). Η αγία μας Εκκλησία τον έθεσε σε τιμή μετά τη Θεοτόκο, μάλιστα στην εικονογραφία παριστάνεται μαζί με την Παναγία μας να ικετεύει για τη σωτηρία του κόσμου. Είναι η γνωστή εικονογράφηση της «δεήσεως».  Ο μεγάλος αυτός άνδρας πάνω απ’ όλα είναι ο πρόδρομος της εμφανίσεως του Χριστού στον κόσμο, αυτός που άνοιξε το δρόμο να περάσει ο Λυτρωτής μας. Είναι ο μεγάλος αγγελιοφόρος της πιο χαρμόσυνης και ελπιδοφόρας αγγελίας όλων των εποχών: της εν Χριστώ απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Είναι ο κομιστής και ο διαπρύσιος κήρυκας της μετάνοιας και ο άτεγκτος ελεγκτής της ανομίας και της αμαρτίας.

      Σύμφωνα με τις αγιογραφικές μαρτυρίες ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος υπήρξε κορυφαίο όργανο της θείας πρόνοιας και του έργου της σωτηρίας του κόσμου, διαδραματίζοντας πρωτεύοντα ρόλο. Μεγάλοι προ

Ὁ σύγχρονος οἰκουμενισμός

Πολλοὶ μιλᾶνε γιὰ τὴν αἵρεση, ἀρκετοὶ γράφουν γιὰ τὴν αἵρεση, ἀλλὰ λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν γευτεῖ τὴν πίκρα τῆς αἵρεσης, καὶ ἀκόμα ἐλάχιστοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ τὴν ἔζησαν καὶ ἔχυσαν αἷμα γιὰ νὰ ἀπελευθερωθοῦν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία της. Ἡ αἵρεση εἶναι τρόπος ζωῆς, εἶναι μεγάλη φυλακή, εἶναι ἀσθένεια ψυχικὴ ἀλλὰ καὶ σωματική»: Πρωτ. π. Ἀθανάσιος Χενεΐν, ὀρθόδοξος -πλέον- ἱερεὺς τῆς Ἱ.Μ.Πειραιῶς. Ἐπὶ 15 χρόνια προϊστάμενος τῆς Κοπτικῆς Ἐκκλησίας Ἀθηνῶν.

Ὁ π. Ἀθανάσιος Χενεΐν μεταστράφηκε στὴν Ὀρθοδοξία μετὰ ἀπὸ τὴν συνάντηση τοῦ Γέροντος Ἀρχιμ. π. Γεωργίου Καψάνη, Καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου, μὲ τὸν Κόπτη-Μονοφυσίτη Μητροπολίτη Bishoy. Ἡ συνάντηση ἔγινε τὴν 1 η  Ἰουνίου 2003, σὲ Μετόχι τῆς Μονῆς κοντὰ στὴν Ἀθήνα καὶ ὁ π. Ἀθανάσιος ἦταν ὁ μεταφραστής. Κράτησε πάνω ἀπὸ δύο ὧρες καὶ διαπίστωσε ὅτι ὁ Κόπτης Μητροπολίτης δὲν μπόρεσε οὔτε νὰ καταλάβει, οὔτε νὰ ἐξηγήσει, οὔτε νὰ ἀπαντήσει στὰ θεολογικὰ καὶ χριστολογικὰ τεκμηριωμένα ἐπιστημονικὰ ἐρωτήματα...
τοῦ γέροντα π. Γεωργίου. «Τότε καὶ μέσα στὴν ἱστορικὴ αὐτὴ συνάντηση, ἄρχισε ἡ ἀντίστροφη μέτρηση τῆς μεταστροφῆς μου στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδοξίας», ὁμολογεῖ ὁ ἴδιος.

Ὁ σύγ­χρο­νος οἰ­κου­με­νι­σμὸς ἔ­χει τὶς ρί­ζες του στὶς δύ­ο πα­τρι­αρ­χι­κές ἐγ­κυ­κλί­ους τοῦ 1902 καὶ 1920 οἱ ὁ­ποῖ­ες μὲ αὐ­θαί­ρε­το καὶ αἰφ­νι­δι­α­στι­κὸ τρόπο κα­ταρ­γοῦν τὴν πά­για ἐ­δῶ καὶ αἰ­ῶ­νες τα­κτι­κὴ ποὺ ἀ­κο­λου­θοῦ­σε ἡ Ἐκκλη­σί­α μας στὸν δι­ά­λο­γο μὲ τοὺς ἑ­τε­ρο­δό­ξους. Ἐ­πι­κρα­τεῖ πλέ­ον μί­α νέ­α ἀν­τί­λη­ψη στὴν δι­ε­ξα­γω­γὴ τοῦ δι­α­λό­γου ποὺ στη­ρί­ζε­ται σὲ κα­θα­ρά κοι­νω­νι­κὰ καὶ πο­λι­τι­κὰ κρι­τή­ρια. Κά­θε θε­ο­λο­γι­κὴ ἀ­να­φο­ρὰ ἀ­που­σιά­ζει καὶ ὁ θε­ολογι­κὸς λό­γος πα­ρα­χω­ρεῖ τὴν θέ­ση του στὴν κοι­νω­νι­κὴ πο­λι­τι­κὴ καὶ δι­πλω­μα­τί­α.

Ἀντιμετώπισε τὴν κρίση (μὲ 6 ἁπλὰ βήματα)

Ἡ εὐτυχία εἶναι ἡ ἐκδίκησή μας

Ἀπολύθηκες κι ἔκτοτε φίλοι, γνωστοί, μπατζανάκηδες καὶ κάτι τριτοξάδερφα ἀπ’ τὸ χωριὸ σὲ κυττάζουν μὲ βλέμματα οἴκτου σὰν νὰ εἶσαι ἀπόκληρος τῆς ζωῆς, ἕνα θλιβερὸ ἀπολειφάδι τῆς ἀλλοτινῆς σου δόξας. Ἕνας ψυχολόγος θὰ μποροῦσε νὰ τὸ ὀνομάσει «προβολὴ τῶν δικῶν τους φοβικῶν συνδρόμων», ἐγὼ θὰ τὸ πῶ ἁπλὰ «διαφορὰ φάσης». Ἐσὺ μὴν ξεχνᾷς ὅτι ἐργασία εἶναι αὐτὸ ποὺ κάνεις καὶ ὄχι αὐτὸ ποὺ εἶσαι. Στίς, δέ, κοινωνικὲς συναθροίσεις συνέχισε νὰ χαμογελᾷς καὶ νὰ ἀκτινοβολεῖς μακαριότητα καὶ ἀμεριμνησία, σὰν νὰ ἔδινες ἔτσι ἕνα πνευματικὸ χαστούκι σὲ ὅσους στήριξαν τὸν ψυχικό τους κόσμο στὴν ἐπαγγελματικὴ καταξίωση. Δώσ’το. Τὸ χρειάζονται.

Τὰ μιζερόνια εἶναι κολλητικὰ

Ἔσο εὐέλικτος καὶ ἀπόφυγε μὲ διακριτικότητα ὅσους ἀρέσκονται νὰ παραμένουν ἐγωϊστικὰ στὴν κλαψοφαγούρα. Μιζερόπληκτοι, πεσιμιστὲς καὶ ἄνθρωποι μὲ αὐξημένη τὴν αἴσθηση τοῦ ἀνικανοποίητου ὑπῆρχαν πάντοτε, ἀλλὰ τώρα τὸ μικρόβιο ἔχει πάρει διαστάσεις...

ἐπιδημίας.

Μετατόπιση βάρους

Μὴν ἐπιτρέπεις στὸν ἑαυτό σου νὰ ἀντλεῖ ἡδονὴ ἀπ’ τὴν αὐτολύπηση, εἶναι ἐπικίνδυνα ἐθιστική. Τὸ καίριο ἐρώτημα δὲν εἶναι ἂν εἶσαι εὐχαριστημένος ἀπ’ τὴν ζωή σου, ἀλλὰ ἂν εἶναι ἡ Ζωὴ εὐχαριστημένη ἀπὸ σένα.

Πλούσιος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔχει τὶς λιγότερες ἀνάγκες

(πβ. Ὑπὲρ τοῦ ῥυσθῆναι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, ὀργῆς, κινδύνου καὶ ἀνάγκης τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν)

 Στὴν συγκεκριμένη χρονικὴ συγκυρία ἡ ὀλιγάρκεια δὲν εἶναι, δά, καὶ σπουδαῖο κατόρθωμα. Ἀληθινὴ πνευματικὴ ἀρχοντιὰ δὲν ἔχει αὐτὸς ποὺ ἀρκεῖται στὰ λίγα (ἐν ᾧ ἡ καρδιά του κλαίει γιὰ τὰ ὑπόλοιπα), ἀλλὰ ὁ ὀλιγοδεής, αὐτὸς ποὺ χρειάζεται λίγα.

Δῶσε καὶ σῶσε

Ἔχεις τὴν τάση νὰ ἀποταμιεύεις σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει αὔριο, σήκωσες ὅλες σου τὶς καταθέσεις, γιατί κάποιο πουλάκι σοῦ εἶπε πὼς θὰ χαθοῦν οἱ λογαριασμοὶ καὶ ἀγχώνεσαι γιὰ τὴν ἐνδεχόμενη κατάῤῥευση τοῦ ἐγχώριου χρηματοπιστωτικοῦ συστήματος; Ἐπειδὴ κάπως ἔτσι σκέφτονται καὶ οἱ ὑπόλοιποι, κάνε τὴν διαφορὰ καὶ βγάλε τὰ μασούρια ἀπ’ τὸ στρῶμα γιὰ νὰ τὰ δώσεις σὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν κράζοντα καὶ ζωτικῆς σημασίας ἔξοδα (Μὴν μὲ κάνεις νὰ ἀναφέρω τὶς ἀντίστοιχες παραβολές, ἀναγνώστη, εἶναι πάρα πολλές).

Ἡ πίστη σῴζει

Ἐπένδυσε ὅλες σου τὶς καταθέσεις, τὴν κινητὴ καὶ ἀκίνητη περιουσία καὶ γενικὰ ὅλη σου τὴν ὕπαρξη στὴνἈσφάλεια Πίστεως. Ἔχει θεϊκὸ ἐπιτόκιο καὶ ἐξαιρετικὸ μισθὸ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

Μ. Τσ. ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ Τμῆμα Ἐπικοινωνίας, Μέσων καὶ Πολιτισμοῦ Κατεύθυνση: Διαφήμιση καὶ Δημόσιες Σχέσεις

Ε.ΡΩ.

Ρωμαίϊκο οδοιπορικό