Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2020

Γιὰ τὸν Μέγα Ἁγιασμὸ






Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός τελεῖται κάθε χρόνο τήν 5η καί 6η Ἰανουαρίου. Πολλοί εἶναι αὐτοί οἱ ὁποῖοι ρωτοῦν ἄν ὁ Ἁγιασμός αὐτός πίνεται, χρησιμοποιεῖται γιά ραντισμό, φυλάσσεται στά σπίτια καί ἄν ἀντικαθιστᾶ τήν θεία Κοινωνία. Τό κείμενο πού ἀκολουθεῖ, μεταγλωττισμένο στήν νεοελληνική, ἀποτελεῖ «εἰδική γνωμοδότηση περί τοῦ θέματος τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ, δηλ. πῶς λαμβάνεται αὐτός παρά τῶν χριστιανῶν, ἐάν φυλάσσεται καί ἐάν ἀπ' αὐτόν μεταλαμβάνουν» οἱ πιστοί, συνταχθέν ὑπό τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν κυροῦ Νικοδήμου. Ἀρχικῶς αὐτή δημοσιεύθηκε στά ΔΙΠΤΥΧΑ τοῦ ἔτους 1999 (σσ. οη΄-π΄), πρός ἐνημέρωση τῶν εὐλαβέστατων Ἐφημερίων καί πληροφόρηση τῶν πιστῶν:

1. Ὑπάρχει διαφορά ἀνάμεσα στό Μεγάλο Ἁγιασμό πού τελεῖται τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων καί ἐκεῖνον τῆς κύριας ἡμέρας τῆς ἑορτῆς;

Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός πού τελεῖται τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων καί ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς εἶναι ἀκριβῶς ὁ ἴδιος. Ἐσφαλμένα κάποιοι θεωροῦν ὅτι δῆθεν τελεῖται τήν παραμονή ὁ «μικρός Ἁγιασμός» καί τήν ἑπόμενη ὁ «Μέγας». Καί στίς δύο περιπτώσεις τελεῖται ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός. Μικρός Ἁγιασμός τελεῖται τήν πρώτη μέρα κάθε μήνα, καθώς καί ἐκτάκτως ὅταν τό ζητοῦν οἱ χριστιανοί σέ διάφορες περιστάσεις (ἐγκαίνια οἰκιῶν, καταστημάτων καί ἱδρυμάτων, σέ θεμελίωση κτισμάτων κ.λπ.). Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός τελεῖται μόνο δύο φορές τό χρόνο (τήν 5η καί 6η Ἰανουαρίου) στό Ναό.



2. Ποῦ φυλάσσεται ὁ Μέγας Ἁγιασμός καί γιά ποιό λόγο;

Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2020

Ημερίδα με θέμα: "Θρησκευτικά, ο προσηλυτισμός συνεχίζεται..." (11/01/2020)


ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020 - ΩΡΑ 05:30μ.μ.
ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ O ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑI...
Διοργάνωση: Σύναξη γιά τήν Ὀρθοδοξία & ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ Ραδιοφωνική ἀλλά καί τηλεοπτική κάλυψη (live streaming) άπό τήν Πειραϊκή Ἐκκλησία (91.2 FM) καί τήν«ΑΧΕΛΩΟΣ TV» (Web TV).
Ἀπαραίτητη ἡ αὐτοπρόσωπη παρουσία σας !
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΉΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ: Χάρης Ἄνδραλης, δικηγόρος
5.30-6.00μμ: Προσευχή - Ἔναρξη -Χαιρετισμοί
6.00-6.25μμ: Παναγιώτης Τσαγκάρης, Ὑποψήφιος Διδάκτωρ Θεολογίας καί Γεν. Γραμματέας Πανελλήνιας Ἕνωσης Θεολόγων (ΠΕΘ) 
Ὁ Κύριος, οἱ «κύριοι» καί ἡ Κυριοφόρος παιδεία.

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2020

Ἁγίου Δωδεκαημέρου ἱκεσία καί ταπεινή ἔκκλησις Σεβ. Μητροπ. Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ



mitropolitis kythiron serafeim
Ἑόρτιες Εὐχές τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ
πρός
τόν Παναγιώτατον καί τούς Μακαριωτάτους
Προκαθημένους τῶν κατά τόπους Αὐτοκεφάλων
Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τούς
ἐν ἐνεργείᾳ Σεβ.Ἀρχιεπισκόπους καί
Σεβασμιωτάτους καί Πανιερωτάτους Μητροπολίτας
τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Καθολικῆς Ἐκκλησίας
Ἡ παροῦσα «Ἁγίου Δωδεκαημέρου ἱκεσία καί ταπεινή ἔκκλησις» πρός τούς ὡς ἄνω σεβαστούς παραλήπτας ἔρχεται εἰς τό φῶς τῆς δημοσιότητος, ἀφοῦ ἐδόθη ἔκ τινος τῶν παραληπτῶν εἰς τό «Φῶς Φαναρίου» καί ἔχει ἤδη δημοσιευθῇ μέ ἐπικριτικά σχόλια.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων & Ἀντικυθήρων
Ἁγίου Δωδεκαημέρου ἱκεσία καί ταπεινή ἔκκλησις
Παναγιώτατε καί Μακαριώτατοι ἅγιοι Προκαθήμενοι
τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν,
Σεβασμιώτατοι Ἀρχιεπίσκοποι καί Σεβασμιώτατοι
καί Πανιερώτατοι Ἀδελφοί Μητροπολῖται,
Εὐλογεῖτε˙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ!

Παραμονάς τῶν θείων καί κοσμοσωτηρίων ἑορτῶν τοῦ παρελθόντος Ἁγίου Πάσχα, ὡς θά ἐνθυμῆσθε, ἐθεώρησα ἐπιτακτικόν καί ἐπάναγκες νά ἀπευθύνω ἐκ μέσης καρδίας καί ἐν βαθείᾳ ταπεινώσει καί συστολῇ Πασχάλιον ἱκεσίαν καί ἐνδομύχους εὐχάς εἰς ὅλους Ὑμᾶς, ὡς ὁ ἔσχατος καί ἐλάχιστος τῶν Ἐπισκόπων, «διά νά συμπροβληματισθῶμεν καί συναγωνισθῶμεν ἅπαντες ἐν ταῖς προσευχαῖς τήν ὑστάτην αὐτήν καί κρίσιμον ὥραν, ὅτε ἐπαπειλεῖται σοβαρῶς καί διακυβεύεται ἡ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἑνότης, ὁμοφροσύνη καί ἀλληλοπεριχώρησις πασῶν τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὡς μή ὤφελε ἀνακύψαντος καί διατηρουμένου ἐν ἐξάρσει καί ὀξύτητι σοβαροτάτου ἐκκλησιολογικοῦ προβλήματος ἐκ τῆς καθ’ ὅν τρόπον παρεχωρήθη καί εἰς οὕς ἐδόθη ἡ Αὐτοκεφαλία ἐν τῇ χώρᾳ τῆς Οὐκρανίας».
Ἕν ὀκτάμηνον μετά καί ἐν ὄψει τῶν θείων καί κοσμοχαρμοσύνων ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου μέ ὑποχρεώνει ἡ Ἐπισκοπική μου συνείδησις νά ἐπαναλάβω τά νῦν Ἁγίου Δωδεκαημέρου ἱκεσίαν καί ταπεινήν ἔκκλησιν διά τό αὐτό ὀξύτατον πλέον ἐκκλησιολογικόν καί ἱεροκανονικόν θέμα, τό ὁποῖον ἐξελίσσεται ἐπικινδύνως καί λίαν ἀνησυχητικῶς διά τήν ἑνότητα τῆς Μιᾶς καί Μόνης Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς ἡμῶν Ἐκκλησίας, διότι, δυστυχῶς, τρεῖς (3) ἐκ τῶν δεκατεσσάρων (14) Κανονικῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀνεγνώρισαν ἤδη τήν «Αὐτοκεφαλίαν» τῆς «νέας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας», αἱ δέ ὑπόλοιποι ἕνδεκα (11) ἐπέχουν καί τηροῦν ἀρνητικήν στάσιν, θεωροῦσαι ἀντικανονικήν καί ἀντιεκκλησιολογικήν πρᾶξιν τό γενόμενον, μή ἔχουσαι ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν μετά τοῦ «νέου» Προκαθημένου καί τῆς «νέας Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας», ἀλλά κοινωνοῦσαι ὡς καί πρότερον μετά τοῦ Κανονικοῦ Προκαθημένου Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας κ.Ὀνουφρίου καί τῆς σύν αὐτῷ Κανονικῆς Ἱεραρχίας τῆς Οὐκρανίας.
Αὐτή ἡ χαίνουσα καί πυορροοῦσα πληγή εἰς τό ἅγιον Σῶμα τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας συνέχει μεγάλως ὄχι μόνον τήν ταπεινήν Ἀρχιερατικήν μου καρδίαν, ἀλλά καί τάς καρδίας τῶν συνειδητῶν Ὀρθοδόξων

Το λάθος των ΗΠΑ και η χαρά της Τουρκίας

Οι ΗΠΑ σπεύδουν στην αποδόμηση όλων των εσωτερικών ανταγωνιστών της Τουρκίας στον μουσουλμανικό κόσμο
του Γιώργου Ρακκά από την huffingtonpost.gr
Καταστροφική η δολοφονία του Κασέμ Σολεϊμανί, λαϊκού ήρωα* όχι μόνον της Περσίας, αλλά και ολόκληρου του σιιτικού κόσμου.
Οι ΗΠΑ, που παραγνωρίζουν τις εθνοθρησκευτικές πραγματικότητες της Μέσης Ανατολής, διαπράττουν ένα εγκληματικό σφάλμα διαρκείας από το 1992 ―και σε ό,τι μας αφορά: Σπεύδουν στην αποδόμηση όλων των εσωτερικών ανταγωνιστών της Τουρκίας στον μουσουλμανικό κόσμο, αρχικώς του Ιράκ, έπειτα της Συρίας, της Λιβύης, και τώρα του Ιράν.
Δημιουργούν έτσι τις προϋποθέσεις για την τουρκική πρωτοκαθεδρία στο εσωτερικό του μουσουλμανικού κόσμου, και ταυτόχρονα, για την πόλωση όλων των μεσανατολικών αντιπαραθέσεων σε μια σύγκρουση Ανατολής και Δύσης.
Το μόνο που καταφέρνουν όμως με αυτήν την πολιτική είναι να διαμορφώνουν ολοένα και πιο αρνητικούς συσχετισμούς για τις ίδιες…
========
*Στρατιωτική προσωπικότητα εφάμιλλη του Σουλεϊμανί δεν υπάρχει άλλη στην περιοχή μας (ίσως και στον κόσμο).
Μιλάμε για έναν άνθρωπο που πρωταγωνίστησε σε όλα τα πεδία των μεσανατολικών συγκρούσεων από το 1980 μέχρι σήμερα με απίστευτη αυταπάρνηση, και τεράστια αίσθηση πατριωτικού καθήκοντος. Λίγα χρόνια πριν, θα τραυματιστεί συμμετέχοντας στην πρώτη γραμμή της μάχης για την απελευθέρωση του Χαλεπιού από τους τζιχαντιστές στη Συρία, αυτός, ένας πολυγαλονάς στρατηγός της ηγεσίας των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Δεν είναι τυχαίο, ως προς τα προσόντα και τις δυνατότητές του, ότι ακόμα και αυτές οι ΗΠΑ που χθες τον δολοφόνησαν, αυτόν ζητούσαν για να συνεργαστούν στο πλαίσιο της βραχύβιας συμμαχίας τους με το Ιράν εναντίον των Ταλιμπάν το 2001 στο Αφγανιστάν.

Τῇ 3ῃ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου μνήμη τῆς εὑρέσεως τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ ἐν τῷ ὄρει τῶν Ἀμώμων Νέας Μάκρης





Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ, κατὰ κόσμο Κωνσταντῖνος Μόρφης, γεννήθηκε στὰ Τρίκαλα στὶς 14 Σεπτεμβρίου 1384 μ.Χ. σὲ εἰδυλλιακὴ τοποθεσία, κοντὰ στὸν Ληθαῖο ποταμό. Ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ πατέρα σὲ μικρὴ ἡλικία μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα ἑφτὰ ἀδέλφια του, τὴ δὲ φροντίδα τους, μετὰ τὸν Θεό, ἀνέλαβε ἡ εὐσεβὴς μητέρα του. Σὲ ἡλικία 14 ἐτῶν, γιὰ νὰ ἀποφύγει τὸν ἐξισλαμισμὸ καὶ τὰ γενιτσαρικὰ σώματα, εἰσῆλθε στὴν ἀκμάζουσα τότε σταυροπηγιακὴ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ ὅρους τῶν Ἀμώμων (Καθαρῶν) τῆς Ἀττικῆς.
Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ἀκολούθησε μὲ ἔνθεο ζῆλο τὸν Χριστό, καὶ διέπρεψε μὲ τὴν λαμπρότητα τῆς ζωῆς του καὶ τοὺς πόνους τῆς ἀθλήσεώς του στὸ ὀρὸς τῶν Ἀμώμων Ἀττικῆς (Περιοχὴ Νέας Μάκρης). Ἀξιώθηκε ἀκόμα νὰ λάβει τὸ μέγα Μυστήριο τῆς Ἱεροσύνης καὶ τὸ χάρισμα νὰ ὑπηρετεῖ τὸ ἅγιο θυσιαστήριο, σὰν ἄγγελος Θεοῦ, μὲ φόβο Θεοῦ καὶ πολλὴ κατάνυξη.
Τὸ 1416 μ.Χ. οἱ Τοῦρκοι εἰσέβαλαν καὶ λεηλάτησαν τὴν Ἀττικὴ καὶ ἀνάγκασαν τὸ Δούκα τῶν Ἀθηνῶν νὰ δηλώσει ὑποταγὴ στὸ Σουλτάνο. Τὸ 1424 μ.Χ. οἱ Τοῦρκοι εἰσέβαλαν βιαίως στὴ Μονὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καὶ ἔσφαξαν ὅλους τούς Πατέρες τῆς Μονῆς. Ὁ Ἅγιος ἀπουσίαζε στὴ σπηλιὰ του πάνω στὸ βουνὸ γιὰ προσευχὴ καὶ μόλις ἐπέστρεψε ἀντίκρισε ἔντρομος τὰ πτώματα τῶν Πατέρων. Ἀφοῦ τοὺς ἔθαψε, ἀκολούθως θρήνησε γοερῶς.
Τὸν ἑπόμενο χρόνο, τὴν 14η Σεπτεμβρίου 1425 μ.Χ., ἐπανῆλθαν οἱ βάρβαροι καὶ βρῆκαν τὸν Ἅγιο. Τὸν συνέλαβαν καὶ ἄρχισαν τὰ μαρτύρια του, ποὺ τελείωσαν στὶς 5 Μαΐου 1426 μ.Χ. ἡμέρα Τρίτη καὶ ὥρα 9 τὸ πρωί. Τὸν κρέμασαν ἀνάποδα σ' ἕνα δένδρο, ποὺ σώζεται ἀκόμα, τὸν κάρφωσαν στὰ πόδια καὶ τὸ κεφάλι, καὶ τέλος τὸ καταπληγωμένο καὶ μαρτυρικὸ σῶμα του τὸ διαπέρασαν μὲ ἀναμμένο ξύλο καὶ ἔτσι παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν στεφανοδότη Χριστό.

Τ’ Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη ανήμερα, θανή, γιορτή και ανάσταση μνήμης!







Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851- 4 Ιανουαρίου 1911).

Τ’ Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη ανήμερα, της κοίμησής του την μέρα, 4 του Γενάρη, πουρνό πουρνό, όρθρου βαθέως, τι είδα ο κακομοίρης! Ζωντάνεψαν όλα! Χριστούγεννα, Άϊ Βασιλιού, Φώτα! Και να ‘ταν μόνο αυτά;
Σκιάθος σου λέει και νομίζεις πως είναι το σύμπαν!
Μια οικουμένη έφτιαξε! Τι κόσμος!
Και, πλάι, έπαιζε μια άλλη ταινία και ήταν η ζωή του. Λες;
Ναι και τον είδα! Αλλά μπερδεύονταν. Μια έβλεπα διήγημα, μια ζωή πραγματική.
Όλα μια ταινία! Μια υπόθεση! Η ζωή του, τα έργα του! Άλλο πράμα!
Φώτα ολόφωτα ήταν ή τρομάρες; Και ναυάγια και σκοτωμοί και γυρισμοί ξενιτεμένων και μηνύματα και επιταγές να έρχονται και να ανασταίνονται ζωές και να γυρίζουν απ’ τον Άδη, απ’ τα κύματα, τα βάθη της θάλασσας! Πεινασμένα παιδάκια να παρακαλάν, γιατί δεν είχαν «πατέλα στο σπίτι». Ωραίο πολιτισμό είχαν εις το χωρίον εκείνον!
Δεν αντέχονται ένα ένα! Και πώς να τα δεις να ζωντανεύουν όλα μαζί.
Άσχημοι καιροί κι απαραμύθητοι. Πώς να διασκεδάσεις τους καημούς σου!
Ήσουν μόνος και απέναντί σου!
Έπρεπε να παλέψεις με τον εαυτό σου πρώτα.
Και μετά με τ’ άλλα θεριά!
Και εκκλησιασμοί βεβαίως μέρες που είναι. “Μυστήριον ξένον”!
Όταν βλέπαμε «Στον Χριστό στο Κάστρο» ο παπα-Φραγκούλης μου είπε: Γι’ αυτόνε τον Λαμπράκη τα τραβάμε όλα, και μου τον έδειξε μέσα στην βάρκα. Μέρα που είναι να μην λειτουργηθεί η εκκλησιά που γιόρταζε; Εκεί και ο «πελιδνός παράφρων τύρρανος», τοιχογραφία, τιμωρημένος εσαεί ο Ιουλιανός ο Παραβάτης και Αποστάτης να τον σκοτώνει ο Άγιος Μερκούριος και να ρεζιλεύεται! Να διαβάζουν οι αγράμματοι και να χαίρονται την νίκη της πίστης τους! Ότι άφησαν τα πίσω και τα σκοτεινά και γύρισαν στο φως! Και αυτός ήθελε τα αρχαία κλέη!

Όλα ψέματα! Το “δίκτυο” της Εξαπάτησης…





Σπάνια στην νεοελληνική Ιστορία ειπώθηκαν – και διαψεύστηκαν παταγωδώς – τόσα ψέματα…

Και δεν μιλάμε για λανθασμένες απόψεις ή ιδεοληπτικές εμμονές…

Μιλάμε για κανονικά ψέματα, που αφορούν άμεσα στην Εξωτερική μας Πολιτική και στην ίδια την υπόστασή μας ως κράτος.

Όταν “εκτονώθηκε” η κρίση των Ιμίων, το Γενάρη του 1996 (μόλις είχε αναλάβει Πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης), όλη η προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ μας διαβεβαίωνε, ότι με το no troops – no flags, είχαμε επιστρέψει στο status quo ante, δηλαδή στο “πρότερο καθεστώς”, αυτό που επικρατούσε προ της κρίσης!

Αποδείχθηκε ότι μας έλεγαν ψέματα: Η Τουρκία είχε επιβάλλει τις “γκρίζες ζώνες”. Δηλαδή είχε επιβάλει αμφισβήτηση της κυριαρχίας μας πάνω σε “έδαφος”, πάνω σε βραχονησίδες, που έκτοτε οι ελληνικές αρχές δεν μπορούσαν ούτε να προσεγγίσουν.

Κι αυτή η αμφισβήτηση δεν αφορούσε μόνο το σύμπλεγμα των Ιμίων. Στη συνέχεια το “γκριζάρισμα” του Αιγαίου επεκτάθηκε σε πολλές άλλες βραχονησίδες, ακόμα και του κεντρικού Αιγαίου (όπου απαγορεύεται πλέον να αναρτηθεί η Ελληνική σημαία – σύμβολο εθνικής κυριαρχίας) αλλά και σε κατοικημένα νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο.

Η Τουρκία είχε επιβάλλει “νέο καθεστώς”: μειωμένη ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο!

Και το “δίκτυο εξαπάτησης” επέμενε ότι ΔΕΝ είχε αλλάξει τίποτε…