Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2019

Ἡ μαζικὴ παράνομη μετανάστευση σπρώχνει τὴν Ἑλλάδα στὴ Μέση Ἀνατολὴ



Γράφει ὁ Γιῶργος Κοντογιώργης, Καθηγητής Πολιτικῆς Επιστήμης, πρώην Πρύτανης Παντείου

Εἶναι συνηθισμένο νὰ ἀποκαλοῦνται πολιτικοὶ καὶ κόμματα τῆς Νέας Δεξιᾶς, ὅπως ὁ Τράμπ, ὁ Ὄρμπαν, Σαλβίνι κ.α. νὰ χαρακτηρίζονται σήμερα ἀκραῖοι. Τί θεωρεῖται, ὅμως, ἀκραῖο σήμερα στὴν πολιτική; Ἐὰν ἀναλύσουμε τὴν οὐσία τῶν πολιτικῶν ποὺ προτείνουν, οἱ παραπάνω θὰ διαπιστώσουμε ὅτι πρόκειται γιὰ τὸν κλασικὸ φιλελευθερισμὸ ποὺ ἴσχυε στὸν Δυτικὸ Κόσμο μέχρι τὴ δεκαετία τοῦ 1980.
Τί ἄλλαξε κι αὐτὸς ὁ κλασικὸς φιλελευθερισμὸς σήμερα θεωρεῖται ἀκραῖος; Γιὰ νὰ τὸ κατανοήσουμε πρέπει νὰ δοῦμε τί ἐκπροσωπεῖ στὶς ἡμέρες μας ἡ ἄρχουσα Δεξιὰ καὶ ἡ ἄρχουσα Ἀριστερά, γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἡ Νέα Δεξιὰ καὶ ἡ Νέα Ἀριστερά, στὴν ὁποία ταξινομεῖται καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ. Καὶ οἱ δύο εἶναι αὐθεντικὰ τέκνα τοῦ πλέον ἀκραίου σκοποῦ τῶν ἀγορῶν.
Ποιὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῶν ἀγορῶν; Ἡ ἐλεύθερη διακίνηση τοῦ κεφαλαίου, τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν, ἡ ἐλεύθερη διακίνηση τῆς ἐργασίας. Στὸ ἐπίπεδό του πολιτικοῦ συστήματος ἀπὸ τὴν ἄκρα Δεξιὰ ἕως τὴν ἄκρα Ἀριστερὰ ὅλοι μοιάζουν σὰν μία σταγόνα νεροῦ. Ἔχουν μόνο μία διαφορὰ μεταξύ τους στὸ πεδίο τῆς πολιτικῆς πρότασης. Διότι ἡ μὲν Νέα Δεξιὰ δίνει μεγαλύτερη ἔμφαση στὴν ἐλεύθερη διακίνηση τῶν κεφαλαίων, ἐνῶ ἡ Νέα Ἀριστερὰ ἐπιμένει περισσότερο στὴν ἐλεύθερη διακίνηση τῆς ἐργασίας.

Ἀξίζει στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ ὑπογραμμίσουμε ὅτι ἡ μεγαλύτερη εὐτυχία γιὰ τὶς ἀγορὲς δὲν εἶναι ἡ ἐλεύθερη διακίνηση τοῦ κεφαλαίου, ποὺ εἶναι ἔτσι κι ἀλλιῶς δεδομένη, ἀλλὰ ἡ ἰδεολογικὴ νομιμοποίηση καὶ ἡ ἐμπραγμάτωση τῆς ἐλεύθερης διακίνησης τῆς ἐργασίας. Ἀναφέρομαι στοὺς οἰκονομικοὺς μετανάστες. Ἡ Νέα Ἀριστερὰ στὸ πεδίο αὐτὸ προσφέρει πολλὰ στὶς ἀγορές, διότι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ὁλοκληρώνεται ἡ κυριαρχία τοὺς ὄχι μόνο στὸν Τρίτο Κόσμο, ἀλλὰ καὶ στὶς δυτικὲς μητροπόλεις.


Παράνομη μετανάστευση καὶ ΜὰρξἜτσι ἐκτονώνεται ἡ κοινωνικὴ ἔνταση ἐκεῖ ποὺ παράγεται τὸ κοινωνικὸ πρόβλημα, στὶς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου. Ἄρα, ἀφήνουν ἐλεύθερο τὸ κεφάλαιο νὰ κάνει τὴ δουλειά του. Ἂν ζοῦσε ὁ Μὰρξ τί θὰ ἔλεγε; Νὰ στρατευθοῦμε ὅλοι νὰ πᾶμε στὸ Πακιστᾶν νὰ κάνουμε τὸν ταξικὸ πόλεμο, ἐκεῖ ὅπου παράγεται τὸ κοινωνικὸ πρόβλημα. Αὐτοὶ τί λένε; Νὰ ἔρθουν ἐδῶ καὶ νὰ μεταβληθεῖ ἡ χώρα σὲ χωματερὴ τοῦ παγκόσμιου καπιταλισμοῦ.

Συγχρόνως μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν ἡ ἐργασία τοῦ πολίτη ἀπὸ σχέση δημοσίου δικαίου ποὺ ἔγινε μετὰ ἀπὸ πολλοὺς καὶ μακρόχρονους ἀγῶνες μεταβάλλεται ραγδαία σὲ ἐργασία ἐμπόρευμα. Γιατί εἶναι ἄλλο νὰ δεχθοῦμε συντεταγμένα ἕναν ἀριθμὸ οἰκονομικῶν μεταναστῶν ποὺ θὰ ἀποφασίσουμε ὅτι εἶναι χρήσιμοι, ὅτι ἀντιστοιχοῦν στὶς δυνατότητες τῆς Ἑλλάδας, ὥστε νὰ ὑπάρχει δυνατότητα ἀπορρόφησης τους καὶ ἄλλο νὰ μπαίνουν ἀνεξέλεγκτα οἱ πάντες καὶ νὰ παραδίδεται ἡ διαχείρισή τους στὶς συμμορίες τῶν ΜΚΟ (Μὴ Κυβερνητικὲς Ὀργανώσεις).

Ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ καὶ συνολικὰ ἡ Ἀριστερὰ ἐδῶ πέτυχε τὸ θαῦμα: νὰ παραιτηθεῖ τὸ κράτος ἀπὸ τὸν σκοπό του καὶ νὰ ἀναθέσει τὴ διαχείριση τοῦ προβλήματος τῆς μετανάστευσης σὲ ἀνεξέλεγκτες συμμορίες, οἱ ὁποῖες ὑποκαθιστώντας τὸ κράτος, μεταβλήθηκαν σὲ ρυθμιστὲς τῆς ζωῆς μας. Εἶναι πολὺ ἀμφίβολο ἐὰν ἀνταποκρίθηκαν τουλάχιστον στὴν ἀνθρωπιστική τους ἀποστολή. Κράτος καὶ ΜΚΟ, πάντως, ἐνσαρκώνουν παραδειγματικὰ τὸν ἐξευτελισμὸ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας. Τὸ διαπιστώνουμε κάθε τόσο στὴ Μόρια κι ὄχι μόνο. Γιὰ νὰ μὴν μιλήσουμε γιὰ τὴν σκανδαλώδη διαχείριση τῶν κονδυλίων.

Σὲ ἕνα ἄλλο ἐπίπεδο, ἡ Ἀριστερὰ προσῆλθε αὐτόκλητη γιὰ νὰ στοχοποιήσει καὶ ἀποδομήσει τὰ πολιτισμικὰ θεμέλια της κοινωνικῆς συλλογικότητας καὶ συνοχῆς, ποὺ μὲ μεθοδικὸ τρόπο εἶναι ἀλήθεια ροκανίζουν οἱ ἀγορές. Αὐτὰ τὰ θεμέλια εἶναι, ὅμως, τὰ μόνα ἱκανὰ νὰ διασφαλίσουν μακροχρόνια τὴν κοινωνικὴ εἰρήνη καὶ τὴν ἀντίσταση τῆς κοινωνίας ἔναντι τῶν δυναστῶν τῆς “αὐτοκρατορίας τῶν ἀγορών”. Ἡ οἰκονομικὴ μετανάστευση ἔχει πολὺ περισσότερες διαστάσεις ἀπὸ ὅσες νομίζουμε: οἰκονομικές, πολιτικές, πολιτισμικὲς καὶ γεωπολιτικές. Μὲ τὴ μαζικὴ εἰσροὴ παράνομων μεταναστῶν ἡ Ἑλλάδα εἶναι εὔκολο νὰ διολισθήσει στὴ Μέση Ἀνατολή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου