ΜΑΪΚΛ ΒΕΝΤΡΙΣ: Work Note No.20 (1η Ἰουνίου 1952)-Γραμμική Β

Ο Μάικλ Βέντρις (Michael Ventris) (12 Ιουλίου 1922 – 6 Σεπτεμβρίου 1956) ήταν Άγγλος αρχιτέκτονας και ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε την γραφή Γραμμική Β.



Από μικρή ηλικία έδειξε έφεση στις γλώσσες – 9 ετών μιλούσε ήδη γαλλικά, ελβετικά, γερμανικά, λατινικά και αρχαία ελληνικά. Στα 14 του, το 1936, ενώ βρισκόταν σε έκθεση μινωικής τέχνης έμαθε ότι η Γραμμική Β δεν είχε αποκρυπτογραφηθεί. Ο Μπλέγκεν ανακαλύπτει, το 1939, το ανάκτορο του Νέστορα στην Πύλο και εκεί βρίσκονται πινακίδες γραμμένες σε Γραμμική Β. Αυτές οι πινακίδες, που θα βοηθήσουν πολύ τον Βέντρις στο μέλλον, έθεσαν υπό αμφισβήτηση την θεωρία του Έβανς ότι η Γραμμική Β υπήρχε μόνο στην Κρήτη – είχε ανακαλύψει τις πρώτες πινακίδες γραμμένες σε Γραμμική Β στην Κνωσσό το 1900.

Βρέθηκαν νομίσματα της πρώιμης ισλαμικής εποχής διακοσμημένα με την επτάφωτη λυχνία

Jerusalem Post: Ερευνητές ανακάλυψαν πρόσφατα ότι επτάφωτες λυχνίες (μενορά) κοσμούσαν κατά κύριο λόγο μουσουλμανικά νομίσματα και δοχεία κατά την πρώιμη ισλαμική περίοδο πριν από 1.300 χρόνια.


Τα κειμήλια που είναι χαραγμένα με το εβραϊκό σύμβολο και χρονολογούνται από τη δυναστεία των Ομεϋαδών κατά τη διάρκεια του έβδομου και όγδοου αιώνα βρέθηκαν σε διάφορους αρχαιολογικούς χώρους στο Ισραήλ και τώρα εκτίθενται στο κοινό.


Πέρυσι, οι αρχαιολόγοι Assaf Avraham του Πανεπιστημίου Bar-Ilan, και Peretz Reuven του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ εξέθεσαν μια πρώιμη ισλαμική επιγραφή που αναφέρεται στον Θόλο του Βράχου ως “Beit al-Maqdis”.





Σύμφωνα με τους μελετητές, η «επιγραφή Νούμπα», όπως λέγεται, δείχνει ότι κατά τις πρώτες ημέρες του Ισλάμ, οι μουσουλμάνοι αντιλαμβάνονταν το ιερό ως μια ισλαμική εκδοχή του Ναού του Σολομώντα.

Μια « μυστηριώδης » παλιά εικόνα ανακαλύφθηκε στο Ναό της Γέννησης στη Βηθλεέμ κατά τα έργα ανακαίνισης

Oι εργάτες που ανακαινίζουν την Εκκλησία της Γέννησης στη Βηθλεέμ ανακάλυψαν μια παλιά εικόνα που χρονολογείται ότι είναι πολλών αιώνων μια εικόνα « μεγάλης ιστορικής και θρησκευτικής αξίας», ανακοίνωσε το Σάββατο ο Ziad al-Bandak, ο σύμβουλος της παλαιστινικαής προεδρίας επί χριστιανικών υποθέσεων.Ο Al-Bankak δήλωσε στο πρακτορείο τύπου Maan ότι η εικόνα ανακαλύφθηκε πλησίον ενός παράθυρου κάτω από το σοβά εδώ και 2 μήνες και είναι κατασκευασμένη από χαλκό, άργυρο, κοχύλια και πέτρες.
Η εικόνα αποκαταστάθηκε δια συντήρησης και ο ο σοβάς που την κάλυπτε αφαιρέθηκε. Αλλά αυτή δεν δημοσιοποιήθηκε στο κοινό και δεν αποκαλύφθηκε επίσης ποιά ακριβής απεικόνιση περιλαμβάνει και παριστάνει.Παρά την πνευματική σημασία ως τόπου Γέννησης του Χριστού η Εκκλησία της Γεννήσεως είχε παραμεληθεί κατά τη διάρκεια αιώνων και ήταν σε κίνδυνο σύμφωνα με την UNESCO, το πολιτιστικό παράρτημα των Ηνωμένων Εθνών. Μέχρι πριν 2 χρόνια η βροχή διαπερνούσε τη στέγη που ήταν σοβαρά κατεστραμμένη απειλώντας να βλάψει αναεκτίμητα έργα τέχνης που βρίσκονται στο εσωτερικό της εκκλησίας.

Το άγνωστο πρόσωπο- κλειδί που εκτέλεσε το σχέδιο της μητέρας του Αλεξάνδρου

Η Ιστορία δεν μνημονεύει πάντα αυτούς που κινούν τα νήματα. Πολλές φορές λησμονεί , ξεχνάει και αφήνει για πάντα στην λήθη λεπτομέρειες , που όμως στην εποχή τους ήταν αυτές που μπορεί να άλλαξαν τον ρου ολόκληρης της Ιστορίας.

Ενώ το εντυπωσιακό μνημείο της Αμφίπολης αρχίζει σιγά – σιγά και σπάει την σιωπή του φανερώνοντας τα καλά κρυμμένα μυστικά του, δεν συμβαίνει το ίδιο και την Ιστορία της εποχής. 
Oι σχεδόν ανύπαρκτες πηγές μας αφήνουν στο σκοτάδι για το τι μπορεί να ακολούθησε του θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μία περίοδο που ταυτίζεται χρονολογικά με το μνημείο, καθώς είμαστε γύρω στο 320 π. Χ. Οι διαμάχες και οι κόντρες μεταξύ των διαδόχων πήραν ανεξέλεγκτες διαστάσεις, μετά τον θάνατο του στρατηλάτη, που η παρουσία του αποτελούσε εγγύηση ενότητας στο αχανές βασίλειο του.

Στο σημείο αυτό αξίζει μία επισήμανση: O Μέγας Αλέξανδρος για τους περισσότερους διαδόχους δεν ήταν παρά το «λάφυρο» για την δική τους εξουσία. Ο νεκρός όσο σημαντικός και αν είναι δεν παύει να είναι νεκρός. Πάνω στα δικά του κατορθώματα, άλλοι ήθελαν να χτίσουν την δική τους μικρή δόξα και άλλοι απλά επεδίωκαν να περάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα στην λήθη, καθώς τα όσα είχε καταφέρει θα επισκίαζαν κάθε νέα προσπάθεια που θα γινόταν στο εξής, αφού οι κατακτήσεις του είχαν ήδη αρχίσει να ντύνονται με το πέπλο του μύθου.

Η μόνη πραγματικά τραγική φιγούρα σε αυτό το σκηνικό, ήταν η μητέρα του Ολυμπιάδα. Η μόνη που πενθούσε πραγματικά τον θάνατο του Αλεξάνδρου και το μόνο που την ενδιέφερε είναι να επιστρέψει στην Μακεδονία ο γιος της. Και προφανώς θα έκανε τα πάντα για να επιστρέψει.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ: 

"Έχω την πεποίθηση ότι ο τάφος είναι του Μέγα Αλέξανδρου "

Ο διευθυντής τεχνικού γραφείου αρχαιολογικών ανασκαφών στο Ισραήλ εξηγεί για ποιο λόγο θεωρεί πως ο τάφος είναι του μεγάλου στρατηλάτη
Την εκτίμηση πως η Αμφίπολη κρύβει ένα μεγάλο μυστικό και μάλιστα πως ο τάφος ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο εξέφρασε ο Θεοδόσης Μητρόπουλος, δόκτωρ αρχιτέκτων και διευθυντής τεχνικού γραφείου αρχαιολογικών ανασκαφών στο Ισραήλ.

Ο κ. Μητρόπουλος μιλώντας στο Newsbomb και τη Μαρία Γιαχνάκη υποστηρίζει πως ο τάφος δεν έχει συληθεί, ενώ «βλέπει» πολλά στοιχεία της αιγυπτιακής μεθόδου

«Ένα θέμα που πρέπει να μας απασχολεί αυτή την στιγμή για τις ανασκαφές στην Αμφίπολη είναι αν τελικά το ταφικό μνημείο και τα ευρήματά του είναι ρωμαϊκής ή μακεδονικής προέλευσης», αναφέρει ο κ. Μητρόπουλος.
Την ίδια στιγμή, υποστηρίζει πως στην περίπτωση που ο τάφος είναι ρωμαϊκός τότε οι αρχαιολόγοι δεν ξέρουν γιατί πρόκειται. Αν όμως είναι μακεδονικός «δεν είναι ούτε της Ολυμπιάδας ούτε της Ρωξάνης αλλά πρόκειται για ‘’μεγάλη ταφή’’» λέει χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας:


«Έχω την πεποίθηση ότι πρόκειται για τον Μέγα Αλέξανδρο. Ξέρουμε ότι μεταφέρθηκε και ετάφη αλλού».

«Συνάδελφοί μου αρχαιολόγοι εδώ στο Ισραήλ μάλιστα που τους έχει απασχολήσει κι εκείνους το θέμα αυτό έντονα, υποστηρίζουν ότι πιθανώς βρίσκεται μέσα στο ταφικό μνημείο ο Αλέξανδρος γιατί ήταν ταριχευμένος κατά την αιγυπτιακή μέθοδο και είναι και πολύ πιθανό να μεταφέρθηκε στην Αμφίπολη που δίπλα ήταν ο ναύσταθμος», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ενώ συνεχίζει:

«Εγώ παρόλα αυτά», συνεχίζει ο διευθυντής τεχνικού γραφείου αρχαιολογικών ανασκαφών, «έχω δει αρκετούς τάφους μικρότερης εμβέλειας στη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία όσο ήμουν στην αρχαιολογική υπηρεσία εκεί και μπορώ να καταλάβω τις διαφορές και να πω με σιγουριά ότι αυτό το μνημείο είναι ‘’μεγάλης ταφής’’».

«Κάποιοι λένε ότι μπορεί να είναι και άνδρες του Μέγα Αλέξανδρου , εγώ δεν το πιστεύω αυτό» λέει στο Newsbomb ο κ. Μητρόπουλος.

«Βλέπει» πολλά στοιχεία της αιγυπτιακής μεθόδου

Ο δόκτωρ αρχιτέκτων «βλέπει» στοιχεία της αιγυπτιακής μεθόδου, καθώς όπως αναφέρει το γέμισμα του τάφου οδηγεί σε αιγυπτιακές μεθόδους διότι το γέμισμα είναι με ψιλή άμμο.

«Επίσης οι υδραυλικές ιδιότητες του μνημείου παραπέμπουν σε αιγυπτιακή μέθοδο. Αν θέλει κάποιος να συλήσει και ανοίξει τρύπες τότε θα χυθεί η άμμος» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο κ. Μητρόπουλος αποκαλύπτει πως στην περίπτωση αυτής της ανασκαφής θα δούλευε αλλιώς. Αρχικά θα προστάτευε όλο τον χώρο για να μην υπάρχει πρόβλημα από βροχές και επικίνδυνες καιρικές συνθήκες, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ενώ μετά θα προχωρούσε στη διαδικασία της ανασκαφής και όλων των εσωτερικών εργασιών.

«Πρέπει να ξέρετε ότι αυτή η ανασκαφή χρειάζεται φοβερή υπομονή. Στην αρχαιολογία ακόμη κι ένα κουταλάκι έχει μεγάλη αξία για την πληροφόρηση. Δεν πρέπει να τρέχουμε αμέσως για το κέντρο. Μέσα από τα χώματα θα βρούμε πλούσια στοιχεία που θα βοηθήσουν στην επιστήμη αυτή της έρευνας και της ανασκαφής».

«Ο τάφος δεν έχει συληθεί»

«Αν θέλετε την ταπεινή μου γνώμη ο τάφος δεν έχει συληθεί» υποστηρίζει ο κ. Μητρόπουλος και εξηγεί το λόγο που το πιστεύει κάτι τέτοιο. «Δεν γίνεται ένα άτομο ή μία μικρή ομάδα να προβεί σε αυτή την ενέργεια . Αυτό χρειάζεται πολύ χρόνο και χρήμα και γνώσεις και τεχνική. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όσο τα παρουσιάζουν και δεν θα είναι τόσο απλά ούτε στο μέλλον . Χρειάζεται υπομονή και τακτική όχι επιπολαιότητα» λέει χαρακτηριστικά.

Τέλος, ο κ. Μητρόπουλος, υποστηρίζει πως οι Έλληνες αρχαιολόγοι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο και «μας βγάζουν το καπέλο κι εδώ στο Ισραήλ. Πιστεύω ότι και σε αυτή την περίπτωση θα κάνουν σωστά την δουλειά τους αν τους αφήσουμε να εργαστούν χωρίς παρεμβάσεις» αναφέρει.

http://amfipolinews.blogspot.gr


Δίολκος

ΧΡΥΣΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΚΤΡΙΑΝΗ!..

Το μοναδικό σωζόμενο χρυσό νόμισμα με το πορτραίτο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια της ζωής του στρατηλάτη, πιστεύει ότι ανακάλυψε μέσα από περιπετειώδεις διαδρομές ο δρ. Όσμουντ Μποπεράτσι, καθηγητής των Πανεπιστημίων Σορβόννης και Μπέρκλεϊ και διευθυντής του Τμήματος Αρχαιολογίας «Ελληνισμός και Πολιτισμοί της Ανατολής» του Γαλλικού Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (CNRS-ENS).

Και δεν είναι το μόνο, που έχει να καταθέσει. Η παρουσία του σε ταραχώδεις περιοχές του Αφγανιστάν και του Πακιστάν τον συνδέει με την ανακάλυψη νομισμάτων, που φέρουν ονόματα άγνωστων έως πρότινος Ελληνο-ινδών βασιλιάδων, με τον εντοπισμό αρχαίων ελληνικών πόλεων, καθώς και με την εξερεύνηση ενός θησαυρού νομισμάτων 4 τόνων, από τους μεγαλύτερους που έχουν βρεθεί ποτέ...


Ο δρ. Μποπεράτσι ήρθε πρόσφατα στην Ελλάδα για να εγκαινιάσει την έκθεση «Τα ελληνικά βασίλεια της Βακτρίας και της Ινδίας» στο Νομισματικό Μουσείο, που θα διαρκέσει ως τις 16 Ιουνίου 2014.

Σαν σύγχρονος «Ιντιάνα Τζόουνς» ψάχνει στα παζάρια της Κεντρικής και Νότιας Ασίας, αλλά και σε ιδιωτικές συλλογές, ενώ εμπορικοί οίκοι τον καλούν συχνά για να εκτιμήσει την αυθεντικότητα αρχαίων νομισμάτων. Αυτά που ανακαλύπτει συχνά ξεπερνούν τη φαντασία, όπως το χρυσό νόμισμα (μετάλλιο) με τον Μέγα Αλέξανδρο.

Σύμφωνα με τον δρ. Μποπεράτσι, το μετάλλιο ανήκει σε συλλέκτη, ο οποίος σκοπεύει κάποια στιγμή να το δωρίσει σε μουσείο.

Ἡ ἀνατίναξις τοῦ Παρθενῶνος (26 Σεπ.1687)

O ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΟΣ (Πίναξ τοῦ Verneda Giacomo Milheau)

Η εκστρατεία κατά των Αθηνών, ξεκινά στις 19 Σεπ 1687.

Ο Μοροζίνι, για να εξαπατήσει τους τούρκους και να τους καταλάβει απροετοίμαστους, στέλνει τμήμα του βενετικού στόλου υπό τον ναύαρχο Βενιέρ προς την Εύβοια. Οι τούρκοι πράγματι καθησυχάζουν ότι προς το παρόν ο κίνδυνος αποσοβήθηκε. Την ίδια μέρα ο υπόλοιπος στόλος μεταφέρει ολόκληρο τον βενετικό στρατό –σύμφωνα με τον γραμματέα του Μοροζίνι Λοκατέλλι 9.880 άτομα και 871 άλογα, πυροβόλα, βόμβες, πολεμοφόδια και άφθονο υλικό πολιορκίας– στον Πειραιά.

Η Άκερχελμ στο ημερολόγιό της αναφέρει ότι λόγω μεγάλης ανεμοθύελλας η γαλέρα στην οποία επέβαινε συνοδεύοντας την κόμισσα Καίνιξμαρκ αναγκάστηκε να μπει στο λιμάνι του Πειραιά, αφού φυσικά κατέβασε τη βενετική σημαία και ανέβασε την αγγλική. Ευτυχώς για τις κυρίες, ο Άγγλος πρόξενος βρισκόταν στον Πειραιά και μιλώντας αγγλικά τους είπε ότι οι Αθηναίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν φορολογία στους Βενετούς, στα γερμανικά όμως τις πληροφόρησε ότι στο φρούριο της Ακροπόλεως βρίσκονταν μόνο τετρακόσιοι άνδρες και συνεπώς η άλωσή του δεν θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Οι κυρίες επέμειναν να κατέβουν στην ξηρά, πήγαν να δουν τον περίφημο Λέοντα του Πειραιά, μάλιστα και τον μέτρησαν. Το επόμενο πρωί φύσηξε ευνοϊκός άνεμος και έφυγαν με χρήσιμες πληροφορίες για τον Μοροζίνι.

Το πρωί της 21ης Σεπτεμβρίου, οι τούρκοι ξυπνώντας βλέπουν αγκυροβολημένο στον Πειραιά ολόκληρο τον βενετικό στόλο. Ακόμη και ο Βενιέρ έχει καταφθάσει από την Εύβοια.

Φόβος και τρόμος τους κυριεύει. Προσπαθούν με μεγάλη βιασύνη να μαζέψουν ό,τι πολύτιμο έχουν και να ανέβουν στην Ακρόπολη. Μέχρι το μεσημέρι έχουν όλοι κλεισθεί μέσα στο Κάστρο. Στην Αθήνα υπάρχουν πια μόνον Έλληνες.

Σύμφωνα με τον Λοκατέλλι, επιτροπή από προκρίτους επισκέπτεται τον Μοροζίνι και δίνει υπόσχεση υποταγής, βοήθειας, τοπογραφικές και στρατηγικές πληροφορίες. Οι Αθηναίοι συντάσσονται με τους Βενετούς διότι, αν έμεναν ουδέτεροι, όποιος και να κέρδιζε αυτοί θα υφίσταντο τις συνέπειες και οι βόμβες του Μοροζίνι θα κατέστρεφαν την πόλη.

Νίγια. Μια πανάρχαια χαμένη ελληνική πόλη στην Κίνα. Υπάρχουν τουλάχιστον άλλες ένδεκα ελληνικές πόλεις.

Ο Αμφορέας αυτός βρέθηκε στην πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar το 1993. Η ανακάλυψη δεν είναι νέα, δηλαδή δεν είναι ούτε του προαναφερόμενου χρόνου. Πηγαίνει αρκετά πίσω.
Ο Βρετανός εξερευνητής σερ Όρελ Στέιν, περιδιαβάζοντας την Κίνα το 1903 (106 χρόνια πριν) άκουσε από Κινέζους χωρικούς για την ύπαρξη μιας αρχαίας ελληνικής πόλης κάτω από μεγάλους αμμόλοφους. ( Όταν επιβλήθηκε στην Κίνα το κομμουνιστικό καθεστώς τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα αδράνησαν.).
Ένα δημοσίευμα αυστραλιανής εφημερίδας τάραξε τα ιστορικά ύδατα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Το δημοσίευμα έλεγε για ελληνικό πολιτισμό σε πόλη της Κίνας. Έτσι έχουμε το παράδοξο ότι αφού ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το Γάγγη ποταμό πως υπάρχουν ελληνικές πόλεις στην Κίνα;
Μήπως ο Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το εσωτερικό της Κίνας; Ή τουλάχιστον, έφθασαν εκεί στρατεύματά του; Αναπάντητα ιστορικά ερωτήματα, αφού δεν υπάρχουν οι ανάλογες ιστορικές πηγές που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο....
.
Κι όμως στην Κίνα βρέθηκε αρχαία ελληνική πόλη. Αυτό μας λέει το δημοσίευμα της Μελβούρνης το 1993. Ή για να ακριβολογούμε: σε πανάρχαια κινεζική πόλη είχαν εγκατασταθεί στρατεύματα του Αλεξάνδρου, τα αντικείμενα των οποίων έμελλε να βρεθούν 2.300 χρόνια μετά.

Από τη δεκαετία, όμως, του 1980, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον και έτσι μια ομάδα Κινέζων και Ιαπώνων ερευνητών άρχισε να ψάχνει για την χαμένη πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar.

Πράγματι έπειτα από κοπιώδη έρευνα βρήκαν κάτω από τους αμμόλοφους τα ερείπια της αρχαίας πόλης.

Στη διαδικασία της ανασκαφής με μεγάλη έκπληξη εντόπισαν μέσα στα ερείπια έπιπλα ελληνικού στυλ.

Το χρυσόμαλλο δέρας δεν ήταν μύθος

Το χρυσόμαλλο δέρας δεν ήταν καθαρά αποκύημα της φαντασίας των αρχαίων Ελλήνων, αλλά βασιζόταν σε ιστορικά δεδομένα του τρόπου απόληψης χρυσού.  Η απόληψη του πολύτιμου μετάλλου γινόταν με προβιές, κυρίως προβάτων, τις οποίες βουτούσαν οι μεταλλευτές μέσα στο ποτάμι, όπου και εγκλωβίζονταν τα ψήγματα του χρυσού. Στη συνέχεια οι προβιές στέγνωναν και τινάζονταν για να συλλεχθεί ο χρυσός ή καίγονταν για να αποληφθούν οι σβόλοι του χρυσού.

«Με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη των τεχνικών, οι προβιές τοποθετούνταν σε σταθερά ξύλινα ρείθρα μέσα στην κοίτη του ποταμού» εξήγησε ο Μάρκος Βαξεβανόπουλος, υποψήφιος διδάκτορας γεωλογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, σε διάλεξη που έδωσε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Βόλου, με θέμα: «Αρχαία μεταλλεία: Από το Πήλιο του Ιάσονα, στο Λαύριο του Πεισίστρατου».

Όπως υπογραμμίζει στην ομιλία του, το αξιόλογο στα φιλολογικά έργα για την Αργοναυτική εκστρατεία, αλλά και τον Τρωικό πόλεμο είναι ότι τα οικονομικά κέντρα της εποχής και τα γεωστρατηγικά σημεία τοποθετούνται προς την περιοχή του Εύξεινου Πόντου. «Και όχι άδικα», εξηγεί, «καθώς τα γεγονότα που περιγράφονται τοποθετούνται χρονικά περίπου στο πέρασμα από την Εποχή του Χαλκού στην Εποχή του Σιδήρου».

Πρόσφατα, στην περιοχή της Γεωργίας, μελετήθηκαν χώροι με την αρχαιότερη εξόρυξη και μεταλλουργία σιδήρου- περίπου το 1400 π.Χ. Αυτό δείχνει ότι στην ευρύτερη περιοχή του Εύξεινου Πόντου έχουμε το πέρασμα από τη μεταλλουργία του χαλκού, στη μεταλλουργία του σιδήρου.

«Άρα, όχι άδικα», συμπεραίνει, «ο Ηρόδοτος τοποθέτησε τη φυλή των Χαλύβων, που επεξεργάζονταν το σίδηρο, σε εκείνη την περιοχή».

Στον αρχαίο τάφο Βεργίνας δεν είναι ο Φίλιππος Β αλλά ο Μ. Αλέξανδρος;

       Μετά την ιστορική ανακάλυψη του καθηγητή Μ Ανδρόνικου στο βασιλικό νεκροταφείο της Βεργίνας, η ταυτότητα του νεκρού στο βασικικό τάφο ΙΙ των αρχαίων Αιγών παραμένει υπό αμφισβήτηση.

Ο ιστορικός-ερευνητής Τριαντάφυλλος Παπαζώης που συγκεντρώνει πληροφορίες από διαφορετικές ιστορικές πηγές και τις μελετά εδώ και τριάντα σχεδόν χρόνια, ετοιμάζοντας το τρίτο του βιβλίο γύρω από το θέμα επισημαίνει:
Στο Βασιλικό Τάφο ΙΙ της Βεργίνας δεν είναι θαμμένος ο Βασιλιάς Φίλιππος ο Β. Όλα τα στοιχεία που έχουν μέχρι τώρα βρεθεί στον τάφο συνηγορούν ότι ο νεκρός βασιλιάς μαζί με τα χρυσοποίκιλτα ευρήματα στον αρχαίο τάφο ΙΙ της Βεργίνας δεν είναι ο Φίλιππος Β αλλά ο Μέγας Αλέξανδρος.

Η ιστορία της ανακάλυψης της Αμερικής πρέπει να ξαναγραφτεί(ούτως η άλλως) αν ισχύει η παρακάτω είδηση:

Πηγή:eleftheri-epistimi.blogspot.com
Μέσα στο δάσος Cockaponset στα νότια της πολιτείας Connnectikut των Η.Π.Α βρίσκεται η αρχαιότερη Χριστιανική Εκκλησία της Αμερικής,αριστοτεχνικά σκαλισμένη απο πέτρα.

Οι επιτόπιες επιγραφές αποδυκνείουν την υπαρξή της εδώ και 1500χρόνια από σήμερα,κατασκευασμένη από Ορθόδοξους Χριστιανούς μοναχούς του Βυζαντίου!





Στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν πολλά ελληνικά κύπελα(σε σχήμα μικρής κούπας)πλαισιωμένα με καθαρά χριστιανικά σύμβολα η μονογράμματα του Χριστού,με βαπτιστήρια,κηροπήγια.

Υπάρχουν επίσης ένας δεσποτικός θρόνος(ή επισκοπική καθέδρα)και ένα Ιερό Βήμα.Παρόμοια κομψοτεχνήματα βρέθηκαν σε μια όαση του Μαρόκο,στη βόρεια Αφρική.Ο ερευνητής Frederick J.Pohl μελετώντας τις επιγραφές τοποθέτησε την άφιξη των μοναχών στη βόρεια Αμερική γύρω στα 480μ.Χ. σε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων στη βόρεια Αφρική.

Μέχρι το 430μ.Χ. πολλοί επίσκοποι λειτουργούσαν στη βόρεια Αφρική(κυρίως Τυνησία και Καρχηδόνα)όπου μέχρι σήμερα διασώζονται ερείπια ναών.

Εκείνη την εποχή ξεκίνησαν οι διωγμοί των Χριστιανών από τους Αρειανιστές.Επίσης οι μοναχοί σε εκείνες τις περιοχές είχαν έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τους μονάρχες που κυβερνούσαν τη βόρεια Αφρική ,με αποτέλεσμα να

Ελληνικό το πρώτο αλφάβητο στον κόσμο

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 6, 2012

ΜΑΘΕΤΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΚΗΦΗΝΕΣ ΛΟΙΠΟΝ. ΔΕΝ ΔΙΟΙΚΕΙΤΕ ΚΑΜΜΙΑ ΚΕΜΑΛΙΚΗ ΟΡΔΗ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ.
Η θεωρία ότι το Αλφάβητο είναι εφεύρεση των Φοινίκων συντηρήθηκε εκτός των άλλων με το επιχείρημα ότι ωρισμένα σύμβολα της φοινικικής γραφής μοιάζουν με τα αλφαβητικά γράμματα, π.χ. το (άλεφ) είναι αντεστραμμένο ή πλαγιαστό το ελληνικό Α κλπ. Το επιχείρημα αυτό φαινόταν ισχυρό μέχρι προ 100 ετών περίπου.
Οι γλωσσολόγοι και οι ιστορικοί ισχυρίζονταν ακόμη ότι οι Ελληνες δεν εγνώριζαν γραφή προ του 800 π.Χ. Γύρω στο 1900 όμως ο Αρθούρος Εβανς ανέσκαψε την ελληνική Μινωική Κρήτη και ανεκάλυψε τις ελληνικές Γραμμικές Γραφές, των οποίων σύμβολα ήταν ως σχήματα πανομοιότυπα προς τα 17 τουλάχιστον εκ των 24 γραμμάτων του ελληνικού Αλφαβήτου.
Με δεδομένα α) ότι τα αρχαιότερα δείγματα των ελληνικών αυτών γραφών (Γραμμική Α και Β), που στη συνέχεια ανακαλύφθηκαν και στην Πύλο, στις Μυκήνες, στο Μενίδι, στη Θήβα, αλλά και βορειότερα, μέχρι τη γραμμή του Δούναβη και χρονολογήθηκαν τότε πριν από το 1500 π.Χ. και β) ότι οι Φοίνικες και η γραφή τους εμφανίζονται στην ιστορία όχι πριν το 1300 π.Χ. Ο Εβανς στο έργο του Scripta Minoa διετύπωσε, πρώτος αυτός, αμφιβολίες για την αλήθεια της θεωρίας ότι οι Ελληνες έλαβαν τη γραφή από τους Φοίνικες, εκφράζοντας ταυτόχρονα την επιστημονική υποψία ότι μάλλον συνέβη το αντίθετο.

Οι αμφιβολίες για την μη προτεραιότητα των Φοινίκων έναντι των Ελλήνων στην ανακάλυψη της γραφής έγιναν βεβαιότητα, όταν ο καθηγητής Πωλ Φωρ, διεθνής αυθεντία της Προϊστορικής

Η Ιστορία της υπόγειας πόλης της Μαλακοπής ( Derinkuyu ) στην Καππαδοκία

(Σημ. Φιλίστωρος: Το θέμα αυτό μας το έστειλε ο φίλος μας Ν.Ν. διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας και περιστασιακός μας αναγνώστης, τον οποίο και τον ευχαριστώ πολύ)
Το 1963 ένας κάτοικος του χωριού Μαλακοπή (Derinkuyu στα Τουρκικά, που σημαίνει Βαθύ Πηγάδι) στη περιοχή της Καππαδοκίας, γκρεμίζοντας ένα τοίχο στο σπίτι του που ήταν -όπως όλα της περιοχής- σκαμμένο στο βράχο, ανακάλυψε έκπληκτος, ότι πίσω από τον βράχο υπήρχε ένα μυστηριώδες δωμάτιο το οποίο δεν είχε ξαναδεί. Αυτό το δωμάτιο τον οδήγησε σ’ ένα άλλο και μετά σε άλλο και ούτω καθ’ εξής. Οι αρχαιολόγοι άρχισαν να μελετούν την υπόγεια πόλη και έφτασαν στα 40 μ. βάθος. Τελικά ανακαλύφθηκαν 11 επίπεδα εκ των οποίων μόνο στα οκτώ πρώτα είναι δυνατή η επίσκεψη, κάτι που ξεκίνησε το 1969. Στα υπόλοιπα γίνονται ακόμα μελέτες και ανασκαφές, από τους αρχαιολόγους.
Αρχικά κτίστηκε από τους Φρύγες, μεταξύ 8ου και 7ου αιώνα π.Χ. σύμφωνα με το τουρκικό τμήμα πολιτισμού και μετά διευρύνθηκε κατά τη βυζαντινή εποχή.Πιθανόν όμως αυτό να έγινε και από τους Χιττίτες ακόμα παλαιότερα όπως το 1.400 π.Χ. Η αρχαιότερη γνωστή πηγή είναι ο Ξενοφών ο οποίος αναφέρει στο έργο του ‘Ανάβασις’ ότι οι τρωγλοδύτες κάτοικοι της Ανατολίας έσκαβαν υπόγεια τα σπίτια τους με την άνεση να χωρούν ολόκληρη οικογένεια, με οικόσιτα ζώα και αποθήκες τροφίμων.

Διαβάστε περισσότερα:

Το κληρωτήριο στην αρχαία Αθήνα

Τα αθηναϊκά δικαστήρια ήταν πολυμελή και επίσης πολλά σε αριθμό. Ο Αριστοτέλης στο έργο του Αθηναίων Πολιτεία περιγράφει ένα επιμελημένο συγκρότημα δικαστηρίων του 4ου αιώνα, ενώ ο Παυσανίας μας παραδίδει αναλυτικό κατάλογο των δικαστηρίων της πόλης.

Οι ανασκαφές οι οποίες έφεραν στο φως τα λείψανα των κτιρίων της περιοχής της Αγοράς, αποκάλυψαν και ένα πλήθος αντικειμένων τα οποία χρησιμοποιούνταν προφανώς στα δικαστήρια, όπως οι κλεψύδρες, τα δικαστικά σύμβολα και τα πινάκια, με πιο ενδιαφέρον όμως εύρημα το κληρωτήριο το οποίο χρησιμοποιούνταν για την κατανομή των δικαστών και την επιλογή των αρχόντων.

Το κληρωτήριο

Το κληρωτήριο είναι εύρημα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελούσε βασικό τεχνολογικό όργανο στην διαδικασία εκλογής της Αθηναϊκής Δημοκρατίας.

Σε κάθε αρχαίο δικαστήριο ο αριθμός των δικαστών ήταν ιδιαίτερα μεγάλος, καθώς μπορούσε να κυμαίνεται από 200 μέχρι και 2000 άτομα. Κάθε Αθηναίος πολίτης που είχε συμπληρώσει το τριακοστό έτος της ηλικίας του και που δεν είχε λόγο να στερείται τα πολιτικά του δικαιώματα, μπορούσε να είναι μέλος του κύριου Δικαστηρίου της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, της Ηλιαίας.

Κάθε πολίτης λοιπόν που ήταν διαθέσιμος για τα καθήκοντα του δικαστή επί ένα έτος και που επιθυμούσε να κληρωθεί δικαστής, πήγαινε την αυγή στο χώρο των κληρωτηρίων, έχοντας μαζί του ένα χάλκινο πλακίδιο στο οποίο αναγράφονταν η σφραγίδα της πόλης, το όνομα, το πατρώνυμο και το όνομα του δήμου του.

Χάλκινο πλακίδιο με το όνομα Δημοφάνης (όνομα πατρ. του Φιλ..) απο την Κηφισιά

Έτσι την ημέρα αυτή της εκδίκασης της υπόθεσης παρουσιάζονταν στον αρμόδιο αξιωματούχο που ήταν εγκατεστημένος κοντά στο κληρωτήριο.

Στη βάση του κληρωτηρίου την ημέρα αυτή υπήρχαν δέκα καλάθια, από ένα για κάθε φυλή. Ο υποψήφιος δικαστής έριχνε το πλακίδιό του στο καλάθι της φυλής στην οποία ανήκε ο δήμος του. Όταν ερχόταν η ώρα της κλήρωσης, ο αξιωματούχος έπαιρνε όλα τα πλακίδια από τα καλάθια, για παράδειγμα της φυλής Α, και τα τοποθετούσε στην πρώτη κάθετη σειρά εγκοπών του κληρωτηρίου.

Το ίδιο έκανε έπειτα με όλα τα πινάκια της φυλής Β, τοποθετώντας τα στη δεύτερη κάθετη σειρά κ.ο.κ., μέχρι να τοποθετηθούν όλα τα πινάκια στις εγκοπές. Κατά μήκος της μιας πλευράς του κληρωτηρίου υπήρχε κοίλος, χάλκινος άξονας με χοάνη στο πάνω μέρος και στρόμφαλο στο κάτω.

Διαβάστε περισσότερα:

H Λ. Σουλβατζή για τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου