Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

ΚΑΜΜΕΝΟΙ και πολιτικά τιποτένιοι στη βρώμικη συνωμοσία της ντροπής


Πόσοι ελεεινοί στο κυβερνητικό και το κοινοβουλευτικό σας τσίρκο αρνούνται τη γενοκτονία των Ποντίων και γιατί δε τους αποπέμψατε??? Τι σόι επιλεκτικός ανθρωπισμός… επιλεκτική ευαισθησία… και επιλεκτική πολιτική ορθότητα είναι τούτη???...


Όχι δεν είμαι και δεν υπήρξα ποτέ υποστηρικτής του Δ. Καμμένου και των ΑΝΕΛ.  Έχω άλλωστε καθαρή γνώμη για τον ερμαφρόδιτο ρόλο αυτού του κόμματος, και την έχω εκφράσει δημόσια και κατ επανάληψη, όταν πολλοί αφελείς έπιναν νερό στ όνομά τους.

Και φυσικά δεν έχω καμία πρόθεση να τον υπερασπιστώ, πολύ δε περισσότερο που ο γλοιώδης, ευθυνόφοβος και στρουθοκαμηλίζων τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται την προσωπική του υπόθεση, μη υπερασπιζόμενος  τις αντιλήψεις του και αποδίδοντας τα πάντα στους hackers, προσωπικά μου προκαλεί αηδία. Ο τύπος είναι γελοίος πολιτικά, και από αυτή την άποψη με αφήνει παντελώς αδιάφορο και δε τον στηρίζω.

Αυτό όμως που έχει σημασία για όλους εμάς, είναι να κατανοήσουμε και φυσικά να ξεβρακώσουμε το βρώμικο παιχνίδι, ενός βρώμικου συστήματος, που βρήκε την ευκαιρία στο πρόσωπο ενός πολιτικού καιροσκόπου, όχι μόνο να ενοχοποιήσει κάθε αντίσταση στο αίσχος του νεοταξίτικου καθωσπρεπισμού, αλλά να εμφανίσει ως απόλυτα νομιμοποιημένο και αποκλειστικά αποδεκτό, ένα σύστημα αντιλήψεων άθλιο, αξιακά διαστροφικό, πολιτισμικά δόλιο, κοινωνικά και πολιτικά ένοχο, μέσα από το οποίο επιχειρείται να μεταλλαχθούν οι κοινωνίες των ανθρώπων σε αγέλες ανθρωποειδών, μέσα στη βρώμικη νεοταξίτικη χορογραφία που συντονίζουν.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

"Η πνευματική μας πρόοδος εξαρτάται κυρίως από τη στάση μας"


Γέρων Σωφρόνιος
ΟΟΔΕ

 

 


204. Ο σκοπός που θέτουμε στη ζωή μας εμποτίζει όλες τις πράξεις μας. Αν π.χ. επιδιώκουμε πρώτα απ’ όλα να κερδίσουμε χρήματα, όλα όσα θα κάνουμε θα απορρέουν από εκεί.

205. Η εργασία, η κοινωνική θέση δεν έπρεπε να έχουν καμιά σημασία στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Η υπεροχή δεν είναι εξωτερική, αλλά εσωτερική: Όποιος αγαπά περισσότερο τον Θεό, όποιος προσεύχεται περισσότερο, όποιος προσπαθεί περισσότερο να φυλάξει τις εντολές, θα είναι πιο κοντά στον Κύριο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Ελευθερώστε το πνεύμα σας από κάθε σκέψη «καριέρας». Δεν υπάρχει καριέρα στην πνευματική ζωή.

206. Αν η εν Χριστώ σωτηρία είναι ο μοναδικός σκοπός της ζωής μας, ό,τι κάνουμε γίνεται πράξη προσευχής, πράξη λειτουργική.

207. Καθετί που κάνετε, η εργασία σας, μπορεί να είναι για τη σωτηρία σας. Αυτό εξαρτάται από σας, από τον τρόπο που το κάνετε. Η ιστορία γνωρίζει πλήθος μοναχών που διακονούσαν στο μαγειρείο, στον ξενώνα και έγιναν μεγάλοι Άγιοι. Η οδός της σωτηρίας συνίσταται στο να εργάζεται κάποιος χωρίς πάθος, προσευχόμενος.

208. Γνωρίζετε ίσως τον μοναχό εκείνο που ήταν μάγειρας σε όλη του τη ζωή σε κάποιο μοναστήρι του Κιέβου. Κοιτάζοντας τη φωτιά κάτω από το τηγάνι του, έβλεπε τον εαυτό του συνεχώς στις φλόγες του Άδη. Έγινε άγιος. Το διακόνημα του δεν τον εμπόδισε να είναι πάντοτε μαζί με τον Θεό.

209. Μην χάνετε τον καιρό σας ζώντας χωρίς προσευχή, χωρίς σκέψη.

210. Το καθετί στη ζωή μας έχει κάποιο πνευματικό νόημα. Ας αναζητήσουμε πρώτα, πώς μπορούμε να εργαζόμαστε κρατώντας την καρδιά, το νου και την προσοχή μας στον Θεό.

211. Είθε ο Θεός να σας δώσει τη δύναμη να κρατήσετε το πνεύμα, το νου και την καρδιά σας στο Πνεύμα του Χριστού. Τότε ο,τιδήποτε και αν συμβεί θα μπορεί πολύ γρήγορα βαθιά να μεταμορφωθεί. Αυτό που ήταν ανιαρό και αποθαρρυντικό θα εξαφανισθεί, μεταμορφωμένο από τον πόθο σας να είστε εκεί όπου είναι ο Χριστός, ο Θεός σας.

212. Για να διατηρούμε το πνεύμα και την καρδιά μας εν ειρήνη ενώπιον της κρίσεως του Θεού, δεν πρέπει να κάνουμε τίποτε που να μπορεί να ενοχλήσει τον πλησίον. Οφείλουμε να κερδίζουμε οι ίδιοι τα προς το ζην με την εργασία μας.

213. Πρέπει πάση θυσία να μην αφήσουμε να μας εμποδίσουν οι μέριμνες της καθημερινής ζωής να παραμείνουμε εν Πνεύματι με τον Χριστό, που βρίσκεται στα δεξιά του Πατρός και με το Πνεύμα το Άγιο.

214. Μερικές φορές οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν την ακόλουθη μεταφορά: Αν βρισκόμαστε κάπου με έναν αυτοκράτορα, η παρουσία του επηρεάζει καθετί που κάνουμε. Γιατί να μη συμβαίνει το ίδιο και με τον αιώνιο Βασιλιά μας; Αφού είναι παρών, ας κάνουμε το καθετί κάτω από το βλέμμα Του. Πάντοτε.

215. Κάθε μέρα, κάθε νύκτα, ας σκεπτόμαστε ότι ο Θεός μας κοιτάζει, ακούει τις προσευχές μας, βλέπει τα βάθη του πνεύματός μας. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι βλέπουμε τον Θεό «καθώς εστι», αλλ’ όμως δημιουργεί κάποια «ατμόσφαιρα» που μας επιτρέπει να διακρίνουμε τις ατέλειες μας, τη διάχυση του πνεύματος μας, τα λάθη μας στις σχέσεις μας με τους άλλους κατά τη διάρκεια της ημέρας.

216. Ζώντας με άλλους ανθρώπους, υποβαλλόμαστε σε ορισμένους περιορισμούς, εξωτερικούς κανόνες, εξαναγκασμούς κ.τ.λ. Αλλά το πνεύμα που εκπορεύεται από τον Θεό υπερβαίνει όλους αυτούς τους τύπους.

217. Η σκέψη μας ας είναι εκεί όπου είναι ο Χριστός. Τότε η προσευχή μας θα είναι μαζί Του και δε θα μένει πολύς χώρος για τα πάθη. Θα συνηθίσουμε να ζούμε με αυτόν τον τρόπο, και με αυτή την ειρηνική ζωή θα ανοικοδομήσουμε όλο το είναι μας.

218. Στη ζωή δεν υπάρχει τίποτε τετριμμένο, μικρό, ασήμαντο.

219. Κρατώντας το πνεύμα στον Θεό, είναι εύκολο να τηρούμε όλους τους νόμους, τους κανόνες και τους εξωτερικούς περιορισμούς, χωρίς να γινόμαστε δούλοι τους. Οι εξωτερικοί τύποι της ζωής συνδυάζονται εύκολα με την πνευματική συνείδηση. Η φαινομενική τάξη της ζωής παραμένει η ίδια, αλλά το περιεχόμενο της αλλάζει.

220. Η πνευματική μας πρόοδος εξαρτάται κυρίως από τη στάση μας.

Δείτε επίσης:

Παρακλητικός κανόνας στο Γέροντα Σωφρόνιο (με σύντομη βιογραφία)
Η μονή του Essex & ο Γέροντας Σωφρόνιος

Δίψα και άμεση γνώση του Θεού - Ειρήνη και αγάπη
Διαμάντια από τη διδασκαλία του αγίου Σιλουανού του Αθωνίτη
ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Volkswagen: Μία ακόμη μάχη στον αδυσώπητο πόλεμο ΗΠΑ-Γερμανίας ο οποίος μας αφορά



22-9-2015
Ο πόλεμος μοιάζει αδυσώπητος. Και είναι μεταξύ της υπερδύναμης και του “καλού παιδιού” της το οποίο δεκαετίες τώρα είναι το πιο “έμπιστο” . Η υπόθεση του τεράστιου σκανδάλου της Volkswagen, δεν ειναι το πρώτο πλήγμα των ΗΠΑ κατά της “γερμανικής οικονομικής αυτοκρατορίας”. Τους τελευταίους μήνες έχουν προηγηθεί κι άλλες “επιθέσεις” της αμερικανικής υπερδύναμης στο Βερολίνο που σε πολλές περιπτώσεις έχει δείξει ότι θέλει να ξεφύγει από τον “έλεγχο” της Ουάσινγκτον.

ΠΗΓΗ http://www.onalert.gr/stories/volskwagen-mia-akomi-maxi-ston-polemo-usa-germanias/44999

Την περασμένη άνοιξη οι αμερικανικές αρχές άρχισαν νέα έρευνα σε βάρος της γερμανικής τράπεζας Deutsche Bank για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα από τη Ρωσία, μετά την απόπειρα χρηματισμού ενός χρηματομεσίτη στη Μόσχα.
Τον Μάρτιο έγινε γνωστό ότι η “αμερικανική” Deutsche Bank απέτυχε παταγωδώς να περάσει τα “τέστ αντοχής” της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ ,τα οποία έδειξαν ότι κινείται στο “κόκκινο” και θα είναι αδύνατον να αντέξει ενδεχόμενη νέα χρηματοπιστωτική κρίση.
Η γερμανική τράπεζα δεν διαθέτει κανέναν μηχανισμό αντιμετώπισης έκτακτης κρίσης είπαν οι αμερικανοί.

ΤΟ ΤΖΙΧΑΝΤ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΠΙΚΟ ΤΗΣ ΜΟΣΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΙΡΑΚ


Amel-_Shimon_Nona_mossul-737x470Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη
Ο αρχιεπίσκοπος Amel Shimon Nova από την Μοσούλη του Ιράκ, που κατέφυγε τώρα στην Γερμανία, έδωσε μια συνέντευξη στον γερμανικό τύπο προειδοποιώντας με πολύ αυστηρό τόνο τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα τους χριστιανούς, να σταματήσουν αυτήν την εισβολή των λαθρομεταναστών, στην πλειοψηφία μουσουλμάνων, δηλώνοντας χαρακτηριστικά : «Προσοχή τους τζιχαντιστές. Θα σας σφάξουν σαν τα πρόβατα, εγώ τα έζησα στο πετσί μου!» Ο Amel Shimon προειδοποιεί ότι όλες οι παραδοσιακές χριστιανικές άξιες δεν έχουν καμία απολύτως αξία σε όλους αυτούς τους λαθρομετανάστες.
Αλλά ας παρακολουθήσουμε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του : «Τα σημερινά μαρτύρια των χριστιανών στην Ανατολή είναι πρόγευση στο τι έχουν να τραβήξουν οι χριστιανοί και γενικά οι Ευρωπαίοι από αυτούς, όταν πατήσουν για τα καλά το πόδι τους στην Ευρώπη. Η δική μου ενορία έχει καταληφθεί από ριζοσπάστες ισλαμιστές και υποχρέωσαν τους δικούς μας να γίνουν ισλαμιστές. Μπροστά μας τους έσφαζαν σαν τα αρνιά. Αλλά δόξα τω Θεώ η ενορία μου δεν εξοντώθηκε εντελώς. Ακόμα κρατεί η πίστη μας στον Χριστό τόσο πολύ που δεν κατάφεραν να μας εξαφανίσουν από εκείνη την περιοχή.
Πρέπει να καταλάβετε την αλήθεια της Μέσης Ανατολής, τον τρόπο σκέψης τους, τον τρόπο ζωής τους, και πάνω από όλα τι είναι ικανοί να κάνουν ανά πάσα στιγμή για την θρησκεία τους, για τον Αλλάχ τους, για να βρεθούν στον παράδεισο όπως λένε. Μην καλωσορίζετε αυτές τις μάζες, θα

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Ιωνάς και Νινευίτες (Όσιος Εφραίμ ο Σύρος)

«…ένας συγκλονιστικός λόγος τού κατανυκτικότατου οσίου Εφραίμ του Σύρου. Ένας λόγος με καυτή επικαιρότητα, μια και ολόκληρη η ανθρωπότητα ζει σήμερα στην κατάσταση της Νινευή: Σε κατάσταση ανταρσίας απέναντι στο Θεό και το νόμο Του… Ας ξυπνήσουμε όλοι οι σύγχρονοι Νινευΐτες από την πνευματική μας νάρκη και ας ετοιμαστούμε».
Ας ξυπνήσουμε όλοι οι σύγχρονοι Νινευΐτες από την πνευματική μας νάρκη και ας ετοιμαστούμε. Ας ακούσουμε τη φωνή τού Ιωνά και του οσίου Εφραίμ. Γιατί δεν ξέρουμε τη μέρα και την ώρα, που θα έρθει ο Κύριος να κάνει την κρίση Του και να ζητήσει λόγο για τα έργα μας. Ο ίδιος μας προειδοποίησε: «Οι κάτοικοι της Νινευή θ’ αναστηθούν την ημέρα τής Κρίσεως μαζί με τη σημερινή γενεά και θα την καταδικάσουν, γιατί εκείνοι μετανόησαν με το κήρυγμα του Ιωνά, ενώ τώρα το κήρυγμα της μετάνοιας σας το κάνω εγώ ο ίδιος, που είμαι πολύ ανώτερος από τον Ιωνά»(Ματθ. 12:41) -και αλίμονο σ’ εκείνους που δεν θα το ακούσουν...
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
Ιωνάς και Νινευίτες
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ Ιωνάς, αφού σώθηκε από τα δόντια τού κήτους και βγήκε από τη θάλασσα, άρχισε να κηρύσσει στους κατοίκους τής Νινευή, που ήταν ειδωλολάτρες. Αρχισε να τους κηρύσσει μετάνοια, όπως τον είχε προστάξει ο Θεός. Τους συμβούλευε να μετανοήσουν, γιατί αλλιώς σε τρεις μέρες η μεγάλη πόλη Νινευή θα καταστρεφόταν!
Το φοβερό προφητικό κήρυγμα ξάφνιασε τους Νινευίτες. Κατατρόμαξε την κυρίαρχη εκείνη πολιτεία, τη συγκλόνισε απ’ άκρη σ' άκρη. Κομμάτιασε τις καρδιές και του λαού και των αρχόντων, γιατί κατέστρεφε την πόλη τους και κάθε τους ελπίδα.
Ακουσαν την προφητική φωνή οι βασιλιάδες και ταράχθηκαν. Τόσο ταπεινώθηκαν, που πέταξαν τα στέμματά τους και πόθησαν τη μετάνοια.
Την άκουσαν οι άρχοντες, και θορυβήθηκαν. Έβγαλαν τα λαμπρά φορέματά τους κι έβαλαν τρίχινα και ταπεινά.
Την άκουσαν οι γεροντότεροι, κι έχωσαν από συντριβή τα κεφάλια τους μες στη στάχτη.
Την άκουσαν οι πλούσιοι, κι αμέσως άνοιξαν τους θησαυρούς τους στους φτωχούς.
Την άκουσαν οι δανειστές, και ξέσχισαν αμέσως τα γραμμάτιά τους.
Την άκουσαν οι οφειλέτες, κι έτρεξαν να ξοφλήσουν τα χρέη τους.
Την άκουσαν οι κλέφτες, κι έδιναν πίσω βιαστικά τα κλοπιμαία στους δικαιούχους.
Την άκουσαν όμως και οι δικαιούχοι, και προσποιούνταν πως τα κλεμμένα δεν ήτανε δικά τους, αφήνοντάς τα όλα στους κλέφτες.
Την άκουσαν οι φονιάδες, και εξομολογούνταν τα εγκλήματά τους, καταφρονώντας πια το φόβο τών δικαστών.
Την άκουσαν όμως και οι δικαστές, και τους συγχώρεσαν, γιατί μέσα σ’ εκείνη την απερίγραπτη συγκίνηση κανείς δεν είχε τη δύναμη να δικάσει.
Την άκουσαν οι αμαρτωλοί, και εξομολογήθηκαν τις κακές τους πράξεις.
Την άκουσαν οι δούλοι, κι έγιναν με το παραπάνω τίμιοι απέναντι στους αφέντες τους.
Την άκουσαν οι πλούσιοι και οι επίσημοι, και έριξαν την έπαρσή τους.
Κοντολογίς, άρχισε ο καθένας να φροντίζει για τη σωτηρία του και να παρακαλεί το Θεό. Δεν υπήρχε πια κανείς που να θέλει το κακό τού άλλου. Όλοι τώρα είχαν ένα μονάχα πόθο: Πώς να κερδίσουν την ψυχή τους. Και όλοι έσπερναν φιλανθρωπία για να θερίσουν τη συγχώρηση!
Ο προφήτης Ιωνάς στάλθηκε σαν γιατρός στη Νινευή. Και ο γιατρός ανοίγει τις πληγές και τις καθαρίζει με φάρμακα στυπτικά.
Σαν νυστέρι χρησιμοποίησε τη φοβερή φωνή του. Δεν τους κάλεσε να μετανοήσουν. Τους έκλεισε τελείως τη θύρα τής ελπίδας, για να φοβηθούν και να σταματήσουν τα κακά, που γεννούν τις ψυχικές αρρώστιες. Γιατί η χάρη τού Θεού δεν έστειλε τον Ιωνά στην πόλη για να την καταστρέψει, μα για να τη μεταστρέψει.
Ακουσε λοιπόν η Νινευή την προειδοποίησή του, και με νηστείες και προσευχές επέστρεψε στο σωστό δρόμο τής ζωής, δείχνοντας πόσα κατορθώνει η καταφυγή στο Θεό. Γιατί αυτή άλλαξε την από­φασή Του.
Σταμάτησαν τα πολυτελή δείπνα των αρχόντων... Αλλά τί λέω; Αφού τα βρέφη τους έπαψαν να θηλάζουν, ποιός θά ’ταν εκείνος που θ’ αναζητούσε την απόλαυση των νόστιμων φαγητών; Αφού στα ζώα τους δεν έδιναν νερό, ποιός απ’ αυτούς θα έπινε κρασί; Αφού ο βασιλιάς φόρεσε τρίχινο σάκκο, ποιός θα ντυνόταν με πολύτιμη φορεσιά; Αφού έβλεπαν τις γυναίκες τού δρόμου να σωφρονούν, ποιός θα έκανε γάμο ή θα πάντρευε τα παιδιά του; Αφού οι ακατάστατοι συμμαζεύονταν από το φόβο, από ποιό στόμα θά ’βγαινε γέλιο; Αφού όλοι έκλαιγαν και πενθούσαν, ποιός θα διασκέδαζε; Αφού οι κλέφτες αυτοτιμωρούνταν για τις κλοπές τους, πού θα βρισκόταν καταχραστής; Αφού η πόλη χανόταν, ποιός θα φύλαγε το σπίτι του;

Τα πραγματικά ποσοστά!

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Ἡ ἐκκλησιολογικὴ διάσταση τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου

                                          Εἰκονογράφηση τῆς Στ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου
                                 στὸν περίφημο Ναὸ Σταυροπόλεως Βουκουρεστίου (1724)

                                              Γράφει ὁ πατὴρ Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος

Μαζὶ μὲ τὴ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, στὶς 14 Σεπτεμβρίου, ἡ Ἐκκλησία μας τίμησε καὶ μία δεύτερη «ὕψωση». Τὴν ὕψωση τῆς ἀληθείας τῆς Πίστεώς μας κατὰ τῆς πλάνης καὶ τοῦ ψεύδους. Ὅπως διαβάσαμε στὸ συναξάριο τῆς ἑορτῆς τοῦ Σταυροῦ ἐπιτελεῖται ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας Στ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῶν 170 Ἁγίων Πατέρων ποὺ καταδίκασαν τὴν αἵρεση τοῦ μονοθελητισμοῦ. Οἱ ἑορτὲς τῆς μνήμης τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων δὲν εἶναι μία ἁπλὴ ἐνθύμηση ἑνὸς γεγονότος, ἀλλὰ κυρίως ὑπενθύμιση τῆς ζωντανῆς παρακαταθήκης στὴν ἁγιοπνευματικὴ πορεία τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
Ἐπειδὴ ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὑποβιβάζει ἀναγκαστικὰ τὴν ἑορτὴ πρὸς τιμὴν τῆς Ἁγίας καὶ Στ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, γιὰ νὰ τιμηθεῖ πρεπόντως ἡ ἑορτή, οἱ Πατέρες ὅρισαν νὰ μετατίθεται κατὰ τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωση.
(Τυπικὸ Ἁγ. Συμεὼν Θεσσαλονίκης). Ἔτσι καὶ ἡ Στ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ὅπως καὶ ἡ Α΄, ἡ Δ΄ καὶ ἡ Ζ΄ τιμῶνται κατὰ τὴν ἀναστάσιμη καὶ πανηγυρικὴ ἡμέρα τῆς Κυριακῆς.

Ένας βόθρος που έγινε Ποτάμι και θα βγάλει πρωθυπουργό!


  • Το "σύστημα Σημίτη" έρχεται για να κυβερνήσει
  • Το "πολιτικό" υπόβαθρο του Ποταμιού και τα στρατευμένα υπέρ της παγκοσμιοποίησης στελέχη του...
  • Νικηφόρος Διαμαντούρος: κύκλοι πιέζουν να είναι ο πρωθυπουργός κοινής αποδοχής μετά τις εκλογές
Του Ανδρέα Σταλίδη
Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα «Αντίβαρο»

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος δέχθηκε την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του Ποταμιού με την υπόσχεση ότι αυτός θα γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας μετά τις εκλογές.
Ταυτόχρονα, ασκούνται ασφυκτικές πιέσεις στα δύο μεγαλύτερα κόμματα, στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία.
Το όνομά του είναι πολύ γνωστό, ως Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, μία πραγματικά πολύ υψηλή θέση στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά πολύ λίγες πληροφορίες είναι ευρύτερα γνωστές.
Η πραγματικότητα είναι ότι έχει κάνει μία πολύ προσεκτική δουλειά στο υπόβαθρο.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο λοιπόν, κρίνουμε ότι θα πρέπει να γνωρίζουν οι Έλληνες ψηφοφόροι τις ιδεολογικές του καταβολές, το συγγραφικό του έργο, το στίγμα του και την οπτική του στα πράγματα. Η θέση του στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αρκεί.

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος είναι ένα από τα ελάχιστα πρόσωπα που διαμόρφωσαν το φιλοσοφικό και ιστορικό υπόβαθρο του πολιτικού ρεύματος, το οποίο ονομάστηκε «εκσυγχρονισμός» και το οποίο χρεώθηκε στον Κώστα Σημίτη. Υπήρξαν και άλλα πρόσωπα στο ίδιο περιβάλλον. Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος αποτελούσε έναν από τους μέντορες του τέως πρωθυπουργού.
Στον ακόλουθο σύνδεσμο βλέπουμε κείμενά του και ομιλίες του από το 1992 στο «Αρχείο Σημίτη». Δυστυχώς, τα κείμενα δεν είναι όλα προσβάσιμα στο ευρύ κοινό.

Στα μέσα του 2000, όταν η περίοδος Σημίτη ήταν στην κορύφωσή της, έχοντας μάλιστα ήδη κερδίσει στο νήμα τη δεύτερη θητεία της, τον βλέπουμε να συμμετέχει (μαζί με τον Γ.Α.Παπανδρέου) στη

Η ΠΙΣΤΗ ΤΟ ΝΟΗΜΑ (ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ)




Τι είναι το πολυτιμότερο για τη ζωή μας;  Οι δυνάμεις μας, ο πλούτος, η νεότητα, οι κοινωνικές επιτυχίες, η δυνατότητα για ικανοποίηση των επιθυμιών μας, η αυτο-αναγνώριση την οποία πετυχαίνουμε μέσω της φιληδονίας, το να  γνωρίσουμε τον κόσμο, το να αισθανθούμε ότι οι απόψεις μας έχουν πέραση στους πολλούς;  Συχνά οι άνθρωποι αισθανόμαστε θυμό, όταν διαβλέπουμε ότι αυτό που θέλουμε, αυτό που πιστεύουμε ως το σημαντικότερο στη ζωή μας δεν γίνεται αποδεκτό. Δεν εκπληρώνεται. Και ριχνόμαστε ενίοτε σε έναν μάταιο αγώνα, προκειμένου να πείσουμε τους άλλους για την ορθότητα των σκέψεων και των επιθυμιών μας, για το ότι το πρόσωπό μας μπορεί να είναι το κέντρο της ζωής τους, για το ότι τελικά αξίζουμε να είμαστε οι σημαντικοί. Πληγωνόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι μένουμε μόνοι μας. Ότι οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν. Ότι όσα κι αν είναι τα επιχειρήματά μας, δεν καταφέρνουμε να τα συμμεριστούν οι άλλοι. Και τότε ο κόσμος μοιάζει μικρότερος. Κάποτε ζητούμε, όσοι πιστεύουμε στον Θεό, από Εκείνον να μας βοηθήσει να εκπληρώσουμε και να ζήσουμε ό,τι πολύτιμο. Δεν εξετάζουμε τι ζητά Αυτός από εμάς, ποιες είναι οι εντολές Του που απευθύνονται σε μας, ποιο το Ευαγγέλιό Του. Και Τον δοξάζουμε και Τον ευχαριστούμε όταν το θέλημά μας εκπληρώνεται, ελπίζουμε σ’  Αυτόν όταν δεν έχει διαφανεί η ήττα μας, όταν όμως έχουμε ηττηθεί, οδηγούμαστε στην μελαγχολία. Φταίει και Εκείνος, φταίνε και οι άλλοι, που δεν μπορούμε να γίνουμε αντιληπτοί. Τέτοια είναι η ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου  που βλέπει τη νίκη, την εκπλήρωση των στόχων του, τη βίωση του πολύτιμου ως αφορμή αυτοεπιβεβαίωσης, ίσως και εξουσίας του εγώ έναντι του κόσμου.
Στην μεταπτωτική κοινωνία μας η

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Μητροπολίτης Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος: «Tὸ “λάθος” ἦταν ὅτι δὲν ἀντιληφθήκαμε ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖο ἔπρεπε νὰ δώσουμε στὰ παιδιὰ μας ἦταν ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ»

Τοῦ Μητροπολίτου Λεμεσοῦ Ἀθανασίου
Ὅταν οἱ νέοι μάθουν ν’ ἀγαποῦν...
Στὴν Ἐκκλησία ἀγωγὴ σημαίνει ὁδηγία, ὁδήγηση τῶν ἀνθρώπων ὄχι πρὸς συγκεκριμένες ἰδέες ἢ ἀξίες ἢ ἰδανικά, ἀλλὰ ὁδήγηση τῶν ἀνθρώπων στὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀγωγὴ στὴν Ἐκκλησία σημαίνει νὰ μάθει ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀγαπᾶ τὸν Χριστό, γιατί αὐτὸ εἶναι τὸ ζητούμενό της.
Ἡ Ἐκκλησία μιλᾶ γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ
Μία ἐκκοσμικευμένη ἀντίληψη τῆς θρησκείας, τῆς Ἐκκλησίας, μιλᾶ γιὰ τὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ μόνο αὐτή. Ἐνῶ τὸ τέλειο στὴν Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀγάπη ἡ ὁποία θὰ παραμείνει στοὺς αἰῶνες, ἀφοῦ τόσο ἡ πίστη ὅσο καὶ ἡ ἐλπίδα θὰ καταργηθοῦν στὴν ἐσχάτη ἡμέρα καὶ ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἀπομείνει θὰ εἶναι ἡ ἀγάπη. Ἑπομένως τὸ ζητούμενο στὸν ἄνθρωπο εἶναι νὰ μάθει νὰ ἀγαπᾶ τὸν Θεό.
Τό νὰ πιστεύει στὸν Θεὸ εἶναι ἕνα βασικὸ σκαλί, εἶναι τὸ πρῶτο, τὸ ὁποῖο τὸ πατᾶ καὶ ἀνεβαίνει στὸ ἑπόμενο καὶ στὸ ἑπόμενο. Δὲν μένει σ’ αὐτὸ μόνο, γιατί ἕνας ἄνθρωπος, δὲν μπορεῖ νὰ παραδώσει τὴ ζωὴ του ὁλόκληρη σὲ κάτι τὸ ὁποῖο ἁπλῶς τὸ πιστεύει. Ἂν εἶναι τόσο ἰδεολόγος, μπορεῖ νὰ τὸ κάνει, ὅπως γίνεται σὲ ἄλλες περιπτώσεις στὴν καθημερινότητα ποὺ βλέπουμε γύρω μας. Ἀλλὰ ὅμως στὴν Ἐκκλησία αὐτὸ τὸ ὁποῖο ὑπάρχει εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Σὲ μας ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ ζητούμενο. Ὁ Χριστὸς εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Διδάσκαλος τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Βλέπετε πόσο ὡραία ὁ Κύριος στὸ Εὐαγγέλιο μᾶς λέει: “Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ…”. Δηλαδὴ ὁ ἄνθρωπος μαθαίνει ἀπὸ τὸν Χριστό, ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ προπάντων ἀπὸ τὴν ἐμπειρία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ μέσα του. Γι’ αὐτὸ αὐτὴ ἡ ἐμπειρία εἶναι τόσο δυνατὴ ποὺ νικᾶ ὅλες τὶς ἀγάπες τοῦ κόσμου τούτου. 

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Δόξα τω μόνω σοφώ Θεώ, όπου γνωρίζει…


meta62
Δόξα τω μόνω σοφώ Θεώ, όπου γνωρίζει από το πικρόν να εξάγη γλυκύ και ούτω να πλουτίζη τας γνώσεις μας εκ της περί ημάς απεράντου αγάπης Του. Μας μαστίζει δια των θλίψεων και των πειρασμών, ίνα δυνηθή να μας ελκύση κοντά Του, διότι γνωρίζει ότι δια των θλιβερών της παρούσης ζωής ο άνθρωπος παραμένει κοντά Του και σώζεται.
Η άνετος ζωή λίαν επικίνδυνος δια την αιώνιον σωτηρίαν και εις τους εν ανέσει ζώντας ου το του Θεού Πνεύμα κατοικεί, αλλά το του διαβόλου, κατά την έκφρασιν των πατέρων.
Δια τούτο εις τα θλιβερά της ζωής αυτής χρειαζόμεθα να έχωμεν υπομονήν και ευχαριστίαν, διότι λίαν ευχαριστείται ο Θεός εις αμφοτέρας τας αρετάς ταύτας. Είθε ο Κύριος να μας δώση πολλήν υπομονήν εις τα θλιβερά της ζωής μας, δια να ευχαριστώμεν εις όλα τον αγαθοδότην Προνοητήν μας.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης
Πηγή: elderephraimarizona.blogspot.ca

Διακόνημα 

Επιτρέπεται για τους χριστιανούς το ρουσφέτι;


15915


Το Γεροντικό είναι συλλογή γεγονότων ή λόγων από τον κόσμο της Μοναχικής πολιτείας. Εκεί βλέπει κανείς τη χριστιανική ζωή στην πράξη. Διακρίνει το ζήλο στο να εφαρμοστεί το Ευαγγέλιο όχι κατά γράμμα αλλά κατά το πνεύμα του Χριστού. Αισθάνεται την ελευθερία μέσα από την ακρίβεια και απολαμβάνει την εφαρμογή της πνευματικής ζωής που βασίζεται στην ταπείνωση και στην αγάπη.

Γι’ αυτό το Γεροντικό είναι διαχρονικό, επίκαιρο, ζωντανό, ακόμα κι αν μιλά για Μοναχούς αιώνων πριν από σήμερα. Αν και υπάρχουν, ασφαλώς, Γεροντικά και στις μέρες μας.

Αναφέρεται, λοιπόν, στο βίο του Αββά Ποιμένος το εξής περιστατικό: Ο διοικητής της περιοχής που βρισκόταν άκουσε για το Γέροντα και ήθελε να τον καλέσει στην πόλη για να τον γνωρίσει. Ο Γέροντας όμως δεν κατέβαινε, όπως ήταν η συνήθειά του. Ο διοικητής συνέλαβε τότε το γιό της αδελφής του Αββά Ποιμένος, τάχα ως κακούργο και τον φυλάκισε λέγοντας: «αν έλθει ο Γέροντας και με παρακαλέσει, εγώ θα τον ελευθερώσω». Πήγε τότε η αδελφή του και τον παρακάλεσε κλαίγοντας: Αυτός όμως δεν της απάντησε. Εκείνη τον πρόσβαλε:

– Χαλκόσπλαχνε, λυπήσου με, ένα τον έχω.

– Ο Ποιμήν δεν γέννησε παιδιά.

Όταν ο διοικητής το άκουσε, είπε:

– Ακόμα κι αν μου το ζητήσει από μακριά, εγώ θα τον απολύσω.

Και απαντά ο Γέροντας:

– Εξέτασε σύμφωνα με τους νόμους κι αν είναι άξιος θανάτου, να πεθάνει. Εάν δεν είναι, κάνε όπως νομίζεις.

Στην πραγματικότητα η αδελφή του Αββά Ποιμένος του ζητά να χρησιμοποιήσει την επιρροή του, το κύρος του, για να καταργήσει το νόμο. Ο ίδιος αρνείται να κάνει αυτό που θα έκαναν οι άλλοι, καταπατώντας τη συνείδησή του.

Μιλάμε σήμερα για σαθρή κοινωνία, πολιτεία. Τα «μέσα» προς ίδιον όφελος έγιναν η φυσιολογική δραστηριότητα των πολιτών. Οι πολιτικοί, άλλωστε, δεν είναι σ’ αυτές τις «δραστηριότητες» που στηρίζονται για να κατακτήσουν ή να διατηρήσουν τη θέση τους;

Οι «άνθρωποι της Εκκλησίας» φαίνεται πως όχι μόνο δεν απέχουν από τέτοιες ενέργειες, αλλά ούτε υποψιάζονται πως είναι αντι-εκκλησιαστικές και αντι-ευαγγελικές. Πολύ εύκολα, και αγνοώντας τη συνείδησή τους, ζητούν για τους εαυτούς τους ή τους δικούς τους να αναρριχηθούν σε θέσεις ή να πετύχουν κάτι που ενδεχομένως θα παρέκαμπταν άλλους που δεν έχουν τα δικά τους «μέσα».

Τότε, ας μη μεμψιμοιρούμε ότι η κοινωνία δεν πάει καλά. Η κοινωνία είμαστε εμείς! Ο Χριστός μίλησε για τους μαθητές Του ότι είναι το άλας της γης.

Το άλας έχει την ιδιότητα να νοστιμίζει και να διατηρεί το φαγητό. Η παρομοίωση των μαθητών με το άλας δείχνει τη σημασία της παρουσίας τους ανάμεσα στον κόσμο. Γι’ αυτό είπε ακόμη ότι «αν το αλάτι χάσει την αλμύρα του … δε χρησιμεύει πια σε τίποτε∙ το πετούν έξω στο δρόμο και το πατούν οι άνθρωποι».

Το πρόβλημα των ανθρώπων σήμερα είναι ότι δεν μπορούν να δουν στα πρόσωπα των ανθρώπων της εκκλησίας να ζωντανεύει το Ευαγγέλιο. Όπου υπήρξαν αληθινοί άνθρωποι της εκκλησίας, ζώντας στην καθημερινότητα με ειλικρίνεια, ταπείνωση και αγάπη τις εντολές του Χριστού, έγιναν χωρίς να το επιδιώκουν, για τους άλλους φως και αλάτι…

Υπάρχει πιο σημαντική προσφορά;

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Πηγή: isagiastriados.com

Διακόνημα

Γάμος- Βάπτιση: Η νεοεισαχθείσα «ετέρα παράδοσις» στην Ορθόδοξη Εκκλησία


Διαβάσαμε το άρθρο του πατρός Δανιήλ Αεράκη, «Ξεθεμέλιωμα τοῦ γάμου», στο οποίο επισημαίνει τα τραγικά φαινόμενα περί του «γάμου» γενικώς, αλλά και περί του μυστηρίου του γάμου από τους βαφτισμένους στην κολυμβήθρα της Αγίας μας Εκκλησίας Έλληνες Ορθoδόξους Χριστιανούς.
Πράγματι, με όλα αυτά που συμβαίνουν, είναι σαν να έβαλε σκοπό του ο Έλληνας Χριστιανός Ορθόδοξος να ξεβαφτιστεί, να πετάξει από πάνω του τη Χάρη που πήρε από το μυστήριο. Είναι σαν να ακούγεται ισχυρή η κραυγή, που αναφέρει ο πατήρ Δανιήλ, από το στόμα του Νεοέλληνα μετά αγανακτήσεως, κατά του Θεού: «Θεέ, δεν σε θέλουμε. Μόνοι μας τακτοποιούμε τα καθ’ ημάς». Και συμπληρώνουμε: «Μόνοι μας θα φτιάξουμε παράδοση, κατά πώς μας αρέσει. Εσύ, αν υπάρχεις, μείνε εκεί, στον ουρανό. Μην μπαίνεις στη ζωή μας».

Δραματική είναι η κατάσταση κι ας μη θέλουμε να το παραδεχτούμε, μη διαθέτοντας το ανάλογο πνευματικό κριτήριο. Σύμφωνα με τα όσα διαβάζουμε από τους αγίους και φωτισμένους ανθρώπους, φαίνεται πλέον καθαρά πως επιτελείται μια ακήρυχτη, σιωπηρή, αλλά κατά πάντα εμφανής, πεισματική προσπάθεια αποτίναξης των ευλογημένων παραδόσεων, με αλυσιδωτές εκρήξεις. Μια από αυτές έβαλε στόχο το μυστήριο του γάμου, το θεμέλιο της οικογένειας, η οποία αποτελεί το συνδετικό και συντηρητικό ιστό της κοινωνίας και νοηματοδοτεί ουσιαστικά ό,τι μπορεί να σημαίνει η λέξη κοινωνία.
Μέγιστη ύβρις κατά των μυστηρίων της Εκκλησίας είναι και η τέλεση γάμου, ενώ η νύμφη τελεί εν κυήσει και το ακόμη χειρότερο η τέλεση γάμου και βάπτισης μαζί, χωρίς καμία διάθεση επιστροφής και διόρθωσης από πλευράς των μελλονύμφων. Είναι καταπάτηση της ιερότητας των μυστηρίων και εμπαιγμός. Κοροϊδία, απαξίωση με τον ετσιθελισμό, από πλευράς άσχετων, βαφτισμένων κατά τα άλλα Χριστιανών, αλλά που θέλουν πολλοί απ` αυτούς να πιστεύουν πως γνωρίζουν τα πάντα περί «παραδόσεως».
Αφού πορνεύσαμε και κάναμε τα γούστα μας, ερχόμαστε, βουτηγμένοι μέσα στη λάσπη, χωρίς ίχνος

«Η Ρωσία και η Δύση έχουν ανταλλάξει τους πνευματικούς και πολιτιστικούς τους ρόλους. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει πλέον κυριαρχήσει στην Δύση, την ώρα που οι Ρώσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό», λέει Δανή δημοσιογράφος


"Οι Ρώσοι επιστρέφουν στο χριστιανισμό σε ένα μοντέρνο και σύγχρονο πλαίσιο".
"Είναι εξοικειωμένοι με τους πικρούς καρπούς του αθεϊσμού και δεν έχουν καμία όρεξη για την ψυχρή και άγονη έρημο που εκείνος παρήγαγε".
"Στη Ρωσία, ο χριστιανισμός συνδέεται με το σύγχρονο και το προοδευτικό".
"Ο νεαρός, ο hip (μοντέρνος), ο σοφός και ο πλούσιος, εκφράζουν τον Χριστιανισμό τους ως κάτι εντελώς φυσικό και απλό".
"Σήμερα, το πνεύμα του κομμουνισμού εμφανίζεται στη δυτική λατρεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του λόγου και των ουτοπικών αντιλήψεων των λεγόμενων “ανοικτών κοινωνιών” της ελίτ. Οδηγούμαστε στην ίδια εκείνη έρημο από την οποία οι Ρώσοι απαλλάχτηκαν και άφησαν πίσω τους".
"Οι Ρώσοι αντιλαμβάνονται τους “ακτιβιστές” τύπου Pussy Riot, ως τους μπολσεβίκους των τελευταίων ημερών".
Ο Θεός είναι της μόδας στη Ρωσία

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

Το πραγματικό δίλημμα των εκλογών


Ορθόδοξη παιδαγωγική από τον Άγιο Πορφύριο


Ὁ ἔπαινος κάνει τούς νέους ἐγωιστές, ἀπροσάρμοστους καί ἄθεους.
Δίδασκε ὁ θεόσοφος Παιδαγωγός Ἅγιος Πορφύριος: «Ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ τονίζει ὅτι, ἅμα ἐπαινεῖς ἕναν ἄνθρωπο, τόν κάνεις ἐγωιστή. Ὁ ἐγωιστής εἶναι ὁ μπερδεμένος, ὁ ὁδηγούμενος ὑπό τοῦ διαβόλου καί τοῦ κακοῦ πνεύματος. Ἔτσι, μεγαλώνοντας μέσα στόν ἐγωισμό, ἡ πρώτη του δουλειά εἶναι ν’ ἀρνεῖται τόν Θεό καί νά εἶναι ἕνας ἐγωιστής ἀπροσάρμοστος μέσα στήν κοινωνία».

Νά γιατί εἶναι ἄρρωστη ἡ κοινωνία μας καί ἄθεα τά παιδιά μας. Ἐπειδή ἀπό μικρά τούς τρέφουμε τόν ἐγωισμό, τήν ὑπερηφάνεια πού εἶναι κορυφαία ἀκαθαρσία στόν ἄνθρωπο καί ἁμαρτία. Γίνονται ἔτσι τά παιδιά εὐάλωτα στίς δαιμονικές ἐνέργειες καί ὑποχείρια τοῦ πονηροῦ πνεύματος. Ὁ ἔπαινος δημιουργεῖ μία ψεύτικη μεγάλη ἰδέα στό παιδί γιά τόν ἑαυτό του. Αὐτήν τήν ἰδέα οἱ πατέρες τήν ὀνομάζουν οἴησι καί εἶναι ἡ βαθειά ρίζα τοῦ ἐγωισμοῦ καί τῆς ὑπερηφάνειας. Ὁ κόσμος τό ὀνομάζει «ὑπερεγώ». Δίδασκε ὁ Θεόσοφος σύγχρονος Ἅγιος Πορφύριος:

«Ὅταν, λοιπόν, ἐμεῖς στό παιδί μέ τούς ἐπαίνους δημιουργοῦμε αὐτό τό «ὑπερεγώ», τοῦ φουσκώνουμε τόν ἐγωισμό, τοῦ κάνομε μεγάλο κακό. Τό κάνουμε νά γίνεται πιό ἐπιρρεπές στά διαβολικά πράγματα»1. Ἀνοίγουμε τούς «ἀσκούς τοῦ Αἰώλου» καί μετά ἀναρωτιόμαστε γιατί ἔφυγε ἀπό τήν Ἐκκλησία, τό σπίτι, τήν ὑπακοή, τόν σεβασμό πού εἶχε πρός τούς μεγαλυτέρους κ.λ.π.

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

"Των οικιών υμών εμπιπραμένων αυτοί άδετε"


Είναι προφανές ότι κάτι πολύ μεγάλο κυοφορείται το τελευταίο διάστημα στην ευρύτερη περιοχή του Ευξείνου Πόντου και της Μέσης Ανατολής. Όσον αφορά τον Πόντο και την Αζοφική θάλασσα, εκεί το ΝΑΤΟ, με πρωταγωνιστή τις ΗΠΑ και δευτεραγωνιστές τις Ρουμανία, Βουλγαρία, Τουρκία και Ελλάδα, προσπαθεί με αεροναυτικές ασκήσεις και άλλες ενέργειες να δημιουργήσει συνθήκες υπεράσπισης της Ουκρανίας από θάλασσα και στεριά, με ναυτική και αεροπορική-αντιαεροπορική παρουσία, κάτι που εξαναγκάζει τη Ρωσία να απαντήσει με ανάλογο τρόπο. 
Το αποτέλεσμα είναι η αύξηση της έντασης, που δημιουργεί κλίμα ψυχροπολεμικής περιόδου. Και να μην ξεχνάμε, η Ελλάδα, λόγω υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, εμπλέκεται, κάτι που καθιστά επιβεβλημένη τη μελέτη της ιστορίας και ειδικά την αποστολή ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Κριμαία, κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προσέγγιση Λένιν-Κεμάλ, με τα γνωστά επακόλουθα για τον Ελληνισμό του Πόντου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας.

Τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ: «Ὁ ἀριθμὸς τηλεφώνου τοῦ Θεοῦ»

Γράφει  Ἠλιάδης Σάββας, Δάσκαλος
Εἶναι ἀμέτρητοι οἱ χαρακτηρισμοί, ποὺ προτάσσει στὸ ὄνομα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἡ  ὑμνολογία μας καὶ οἱ ἰδιότητες καὶ οἱ θεῖες ἐνέργειες ποὺ χαρίζει πλουσίως στὰ ζωντανὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Προσπαθήσαμε νὰ  καταγράψουμε κατὰ τὸ δυνατὸν ἀπὸ τὸ Μηναῖο τοῦ Σεπτεμβρίου, ἐπὶ τῇ ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως: 
1.Ἄχραντος Σταυρὸς 
2.θεῖος Σταυρὸς 
3.ἀήττητον τρόπαιον 
4.θυρεὸς (μεγάλη ἀσπίδα) ἀπροσμάχητος 5.σκῆπτρον (σύμβολο ἐξουσίας) ἔνθεον 6.πανάγιος Σταυρὸς 
7.σκέπη κραταιὰ
8.τριμερὴς Σταυρὸς (ἀπὸ τὴν παράδοση τῆς Π. Διαθήκης μὲ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Λὼτ) 
9.ζωηφόρον ξύλον 
10.φυλακτήριον θεῖον
11.ἀπροσμάχητον τεῖχος 
12.σωτήριον ξύλον 
13.τῶν πιστῶν καύχημα 
14.ἀθλητῶν στήριγμα 
15.Ἀποστόλων ἐγκαλλώπισμα 
16.Δικαίων πρόμαχος 
17.πάντων των  Ὁσίων διάσωσμα 
18.πανσεβάσμιος Σταυρὸς 
19.εὐλογημένον ξύλον 
20.ξύλον τῆς ὄντως ζωῆς
21.θεῖος θησαυρὸς (ἐν γῆ κρυπτόμενος) 
22.κραταιὸν σύμβολον 
23.ἀρραγὲς φυλακτήριον
24.φρουρὸς 
25.φύλακας

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού - «Καθώς Μωυσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δει τον Υιόν του ανθρώπου...»



   Αντίθετα με ότι κάνουν οι άρχοντες του κόσμου τούτου, που προκειμένου να προσελκύσουν οπαδούς υπόσχονται τιμές και απολαύσεις, ο Κύριος μας εκθέτει με ευθύτητα τις τρεις απαραίτητες προϋποθέσεις τις οποίες πρέπει να έχει εκείνος που θέλει να τον ακολουθήσει. Για να γίνει κανείς γνήσιος μαθητής του θα πρέπει πρώτα να απαρνηθεί τον εαυτό του, ύστερα να σηκώσει τον προσωπικό του σταυρό και τέλος πιστά και υπάκουα να τηρήσει τις εντολές του. Δεν αναγκάζει και δεν προστάζει κανέναν. Θέλει όμως από εκείνον, που ελεύθερα θα τον ακολουθήσει, συνέπεια, αποφασιστικότητα και ηρωϊσμό.
Το «απαρνησάσθω εαυτόν» ισοδυναμεί με νέκρωση πριν τον θάνατο. Είναι ανάγκη να νεκρωθεί το σώμα της αμαρτίας. Να καταργηθεί «ο παλαιός άνθρωπος» και να αναστηθεί ο νέας «ο κατά Θεόν κτισθείς». Δεν είναι δυνατόν να ακολουθεί κανείς το Χριστό και συγχρόνως να τρέχει πίσω από τις ηδονές του κόσμου. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να δουλεύει σε δυο κυρίους. Οπωσδήποτε κάποιον περιπαίζει. Οι δίψυχοι δεν έχουν θέση στο στρατό του Ιησού. Προκαλούν την αηδία του Θεού και θα τους εμέσει ο Κύριος.

Ὑπακοή στόν Θεό, στόν πνευματικό μας καί στόν συνάνθρωπο



Γέροντας Σοφρώνιος 
του Έσσεξ

Ο Απόστολος Πέτρος λέγει για το «βασίλειον ιεράτευμα» ότι μπορεί να εκπληρωθεί με τη συμμετοχή μας στη Λειτουργία. Να φοβάστε, αλήθεια, να πηγαίνετε από συνήθεια στη λειτουργία. Προσπαθείστε να ζείτε κάθε φορά πιο βαθιά αυτό που ζούσε ο Χριστός κατά το Μυστικό Δείπνο, όταν εγκαθίδρυσε το μεγάλο αυτό μυστήριο που είναι η θεία Ευχαριστία. Τότε η λειτουργία θα αποβεί σωτήρια όχι μόνο για σας, αλλά και για όσους συμμετέχουν σ’ αυτή. Δεν ανήκει μόνο στους ιερείς να ζουν στην καρδιά τους τα παθήματα του Χριστού για τον κόσμο που είναι λεία της αμαρτίας και του θανάτου.

Καθετί που υπάρχει, υπάρχει γιατί ο Θεός το σκέπτεται. Ο Θεός σκέπτεται τον κόσμο και ο κόσμος υπάρχει. Αν ζητείτε το θέλημα του Θεού με απλότητα και ταπείνωση, ο Θεός μπορεί να μεταβάλει οποιαδήποτε κατάσταση ακόμη και την πιο αρνητική. Συνεπώς αν υπακούετε στον πνευματικό σας πατέρα, αν έχετε εμπιστοσύνη σ’ αυτόν, μη φοβάστε ότι θα οδηγηθείτε λανθασμένα. Ο Θεός θα βρίσκει πάντοτε τον τρόπο να σας αποκαλύπτει την αλήθεια. Βαδίζοντας με υπακοή, κάνετε την καρδιά σας πιο ευαίσθητη σε κάθε πνευματική κίνηση στη ζωή σας.142. Δεν έχει μεγάλη σημασία αν η θεωρία του πνευματικού μας πατέρα είναι ατελής. Ο Θεός θα διορθώσει τις πράξεις μας κατά το μέτρο που τελούνται στην υπακοή και την πίστη στον Χριστό. Αυτό που φαινόταν λανθασμένο θα γίνει σωστό. Αντιθέτως αυτό που φαινόταν τέλειο στη λογική μας πολλές φορές δεν είναι παρά η αντανάκλαση της αμαρτωλής θελήσεώς μας, και ο Θεός δε θα είναι μαζί μας.

Η πιο απλή οδός είναι να υπακούομε και να μην επιβάλλουμε το θέλημά μας. Αυτός είναι ο ισχυρότερος πόλεμος εναντίον των παθών.

Για να εννοήσουμε το μυστήριο της εν Χριστώ σωτηρίας, οφείλουμε να περάσουμε από την οδό της υπακοής. Και να το κάνουμε αυτό με πολλή προσοχή. Στο μέτρο που η θεωρία του είναι σωστή ο άνθρωπος μπορεί να έχει υψηλότατη έμπνευση κάνοντας την πιο απλούστατη εργασία, όπως για παράδειγμα τη μαγειρική. Απεναντίας χωρίς υπακοή, έστω και αν είναι κάποιος πατριάρχης, επίσκοπος ή ιερέας μπορεί να χαθεί.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Μακάρι αὐτοί πού θά ἐκλεγοῦν μέ τήν προσεκτική ψῆφό μας νά καταλάβουν, ὅτι πρέπει νά ἐκπροσωπήσουν τό ἔθνος μας, καί ὄχι νά εἶναι ὑπόδουλα μειονεκτικά ἀνθρωπάκια τῶν Εὐρωπαίων

Φωτό: "Ῥωμαίικου"
Ἐν ὄψει ἤ ἐν ἀναμονῇ τῶν ἐκλογῶν
Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν αἰσθάνεται ἀδήρητη τήν ἀνάγκη νά ἀπευθυνθεῖ σέ κάθε ὀρθόδοξο Ἕλληνα πολίτη ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλο κατοικοῦντα ἤ παρεπιδημοῦντα ἐν Ἑλλάδι ἄνθρωπο καί νά ἐκφράσει προβληματισμούς καί προτάσεις. Ἐννοεῖται, ὅτι δέν περιφρονεῖ ὅλους ἐκείνους, πιστούς καί «ἀπίστους» πού φιλοδοξοῦν νά ἀναλάβουν τά ἡνία τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας μας.
Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν δέν φιλοδοξεῖ νά καταλογίσει εὐθῦνες, νά κάνει ὑποδείξεις, νά παρουσιάσει ἤ νά ζωγραφίσει κόμματα ἤ πρόσωπα γιά στήριξη, πριμοδότηση ἤ ψήφιση. 
Εἶναι τόση ἡ πίκρα τοῦ ἕλληνα πολίτη ἀπό τήν πενταετῆ περιπέτεια τῆς κρίσεως, πού ὅ,τι καί νά ἀκούσει συμβουλευτικό, θά ἀντιδράσει, θά πονέσει ἔτι περισσότερο, ὅπως ἀντιδροῦν οἱ βαρύτατα πενθοῦντες ἀπό τό «χαμό» φιλτάτου οἰκείου προσώπου τους. Δέν θέλουμε νά προκαλέσουμε κανένα, οὔτε ὁμοφρονοῦντα, οὔτε ἀντιφρονοῦντα. 
Ταπεινῶς φρονοῦμε, ὅτι τόν πρῶτο λόγο μέσα στό ἱστορικό γίγνεσθαι...
ὅλου τοῦ κόσμου μας καί ἁπάντων τῶν συμπάντων τόν ἔχει ὁ ἐν Τριάδι Θεός, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα. Μέσα στόν Παράδεισο ἔδωσε τήν εὐλογία, τήν ἐντολή καί τή δύναμη στούς πρωτοπλάστους προπάτορές μας: «αὐξάνεσθε, πληθύνεσθε, πληρώσατε, κατακυριεύσατε τῆς γῆς». Αὐτός ὁ Ἴδιος προνοεῖ, ἔστω καί ἄν παρεκκλίνουμε ἀπ' Αὐτόν ἤ ἀγνωστικιστικά τόν ἀπορρίπτουμε ἤ καί ἄν ἀπερίφραστα Τόν ἀποστρεφόμαστε.
Ἐξακολουθεῖ, ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς νά παρεμβαίνει διακριτικά ἤ θεοδυναμικά ἑκάστοτε πρός τό συμφέρον μας προσέχοντας νά μήν καταπατήσει τό πιό σπουδαῖο δῶρο πού μᾶς προσέφερε, τό αὐτεξούσιο, τήν ἐλευθερία νά Τόν θέλουμε, νά Τόν ἐπικαλούμαστε ἤ νά Τοῦ φράσσουμε ὅλες τίς διόδους κοινωνίας Του μαζί μας.
Ταπεινῶς προτείνουμε στούς ὀρθοδόξους πιστούς μας νά ἐντείνουμε κατά τό τρέχον εἰκοσαήμερο τίς προσευχές μας πρός τόν Ὕψιστο, γιά νά παραχθεῖ τό καλύτερο

«Ο πρωθυπουργός μου αποφάσισε να παραδοθεί...».


Μιλώντας στη νέα εκπομπή «Conflict Zone» του αγγλόφωνου τηλεοπτικού προγράμματος της DW, o τέως υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης άφησε αιχμές για τον Αλ. Τσίπρα αλλά και τους συναδέλφους του στο Γιούρογκρουπ.

Ο τέως υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Γιάνης Βαρουφάκης άφησε αιχμές για τη στάση του τέως Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα τη νύχτα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου. Ως πρώτος καλεσμένος της νέας εκπομπής του 24ωρου αγγλόφωνου τηλεοπτικού προγράμματος της DW με παρουσιαστή τον διακεκριμένο Βρετανό δημοσιογράφο Τιμ Σεμπάστιαν, ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε ότι «ανακάλυψα ότι η κυβέρνησή μας, ο πρωθυπουργός, εθλίβη από το ‘όχι', το οποίο είχαμε καλέσει τους Έλληνες να μας δώσουν. Και το μετέτρεψε σε ‘ναι', ως εκ τούτου παραιτήθηκα».

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

"Τὰ μνημόνια τὰ ψήφισαν ὅλοι μὲ χέρια καὶ ποδάρια, ἡ ἐθελοδουλία καὶ ὑποτέλειά τους εἶναι ἐξασφαλισμένη"

Γράφει ὁ Νατσιὸς Δημήτρης δάσκαλος-Κιλκὶς
Τὰ γαϊδούρια τῆς Ζαράκοβας καὶ οἱ Ἕλληνες πολιτικοι
Λίγο μετὰ τὴν πτώση τῆς Τριπολιτσᾶς, ὁ Κολοκοτρώνης ἐπιχειρεῖ νὰ καταλάβει καὶ τὸ ἰσχυρὸ φρούριο τοῦ Ναυπλίου. Κάποια στιγμὴ-Γενάρης τοῦ 1822- εἰδκοποιεῖται νὰ τραβήξει κατὰ τὴν Κόρινθο, διότι οἱ ἐκεῖ Τοῦρκοι καὶ Τουρκαλβανοὶ («ὁ λύκος κι ἂν ἐγέρασε…»), μόνο σ’ αὐτὸν δέχονταν νὰ παραδοθοῦν. Ἀφήνω τὸν λόγο στὸν Φωτάκο (Φώτιο Χρυσανθόπουλο), ὁ ὁποῖος στὰ «Ἀπομνημονεύματα» για το ’21, διασώζει ἕνα συμβάν, πού μου προξένησε, ὅπως ἔλεγαν παλαιότερα, «ζωηρᾶν ἐντύπωσιν»:
«Ἐκεῖθεν ὁ Κολοκοτρώνης καὶ λοιποὶ καπεταναῖοι ἀνεχώρησαν καὶ ἐπήγαιναν εἰς τὴν Κόρινθον, καὶ καθ’ ὁδὸν ἐνυκτέρευσαν εἰς τὸ χωρίον Ἁγιονόρι καὶ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Γεωργίου Καλαρᾶ ἰατροῦ, ἀνθρώπου ἐπισήμου καὶ γνωστοῦ. Ἐκεῖ ἕνας των στρατιωτῶν τοῦ Κολοκοτρώνη ἐζήτησεν ἐλιὲς τηγανισμένες, καὶ ἐπειδὴ ἡ δέσποινα τοῦ σπιτιοῦ, ὅπου ἔμεινε δὲν ἐγνώριζε τὸ παράξενον τοῦτο

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Καφές με μια πόρνη & οι «δυσκολίες του επαγγέλματος»



images
Αθήνα
 
Athens of my heart
 
Ἡ Μοναχὴ Πορφυρία γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὸν Πειραιᾶ. Ἄσκησε κατὰ καιροὺς διάφορα ἐπαγγέλματα. Ἐπὶ δέκα χρόνια (1997-2007) ἐργάστηκε ὡς ὁδηγὸς ταξὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Πειραιᾶ. Γνώρισε τὸν σύγχρονο ἐνάρετο καὶ ἔνθεο Γέροντα Πορφύριο ἀπὸ βιβλία σχετικὰ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία του. Αὐτὴ ἡ γνωριμία τὴν ἔφερε πιὸ κοντὰ στὸν Χριστὸ καὶ τὴ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή. Μὲ δυνατὴ πίστη καὶ βαθιὰ ἀγάπη στὸν Θεὸ ἔβαλε στόχο τὴ δόξα Του καὶ τὴ σωτηρία τῶν συνανθρώπων της. Ἔτσι τὸ ταξί της ἔγινε ἕνας σύγχρονος ἄμβωνας, ποὺ ὁδήγησε πολλοὺς σὲ ἀλλαγὴ ζωῆς, στὴν εὐλογημένη ἀλλοίωση. Τὰ τελευταῖα χρόνια περιεβλήθη τὸ ταπεινὸ μοναχικὸ τριβώνιο, μὲ διπλὸ σκοπό: νὰ ἀγωνιστεῖ ἀπερίσπαστη γιὰ τὴ σωτηρία της καὶ νὰ διακονήσει τὸν σύγχρονο δοκιμαζόμενο ἄνθρωπο.
Ἡ Μοναχὴ Πορφυρία κοιμήθηκε τὸ 2015.


«Ἡ βάρδια μου εἶναι νυκτερινή, ἡ ὥρα ἕντεκα τό βράδυ. Ἀνέβαινα τήν ὁδό Πειραιῶς, πρός Ὀμόνοια. Μέσα στό ταξί, ὡς συνήθως, μιλοῦσα μέ τόν γλυκύ μου Ἰησοῦ. Αὐθόρμητα εἶπα μέσα μου στό Χριστό μου: Τόν πρῶτο ἄνθρωπο πού θά μοῦ κάνη σινιάλο νά σταματήσω, θά τόν πάω χωρίς

O αγιασμένος καρπός

Υάκινθος


Από τον " Λόγον εις το Γενέσιον της Θεοτόκου "
του Αγίου Πατρός ημών
Ιωάννου του Δαμασκηνού


1. Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλῶσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴν γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴν γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴν λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». Τί ἄλλο λοιπὸν ἀπὸ λόγο νὰ προσφέρουμε στὴν Μητέρα τοῦ Λόγου; Ὅλη ἡ κτίση ἂς γιορτάσει μαζί μας κι᾿ ἂς ὑμνήσει τὸν ἁγιασμένο καρπὸ τῆς ἁγίας Ἄννας. Γιατὶ γέννησε στὸν κόσμο παντοτινὸ θησαυρὸ ἀγαθῶν, δηλ. τὴν Παναγία. Μὲ τὴν μεσολάβηση τῆς Παναγίας ὁ Πλάστης ξανάπλασε πρὸς τὸ καλύτερο ὁλόκληρη τὴν πλάση, μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ. Γιατὶ, ἀφοῦ ὁ δημιουργικὸς Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἕνα μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση, ἑνώθηκε συνάμα μ᾿ ὁλόκληρη τὴν πλάση, ἀφοῦ καὶ ὁ ἄνθρωπος, μετέχοντας σὲ πνεῦμα καὶ σὲ ὕλη, εἶναι σύνδεσμος ὅλης της ὁρατῆς καὶ ἀόρατης δημιουργίας. Ἂς γιορτάσουμε λοιπὸν τὴν λύση τῆς ἀνθρώπινης στειρότητας, γιατὶ πῆρε τέλος γιὰ μᾶς ἡ στέρηση τῶν ἀγαθῶν. [...]
 
 
 
 

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

"Γιατί στηρίζω και ψηφίζω την Πολιτική Παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια “ΚΟΙΝΩΝΙΑ”."




Ως ένας άνθρωπος που από την αρχή προσπάθησα με διάφορους τρόπους και κυρίως ενημερώνοντας τους υπεύθυνους, να βοηθήσω την πατρίδα μου να μην πέσει στην “φάκα του μνημονίου”, μια παγίδα που έστησε το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας στη χώρα μας για να την διαλύσει.

Ως ένας άνθρωπος που υποστήριξα και ανέλυσα την ανάγκη να επιστρέψει η χώρα μας σε ένα ισχυρό εθνικό νόμισμα.

Ως ένας άνθρωπος που από την αρχή τόνισα ότι δεν υπάρχουν μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί πολιτικοί γιατί τους θεωρούσα όλους μνημονιακούς όπως και αποδείχτηκε ότι είναι. Και οι εναπομείναντες αντιμνημονιακοί στο άμεσο μέλλον μόλις το ζητήσουν τα αφεντικά τους και αυτοί θα γίνουν μνημονιακοί.

Ως ένας άνθρωπος που από την αρχή διευκρίνισα ότι μπορεί το οικονομικό να είναι το κύριο μέτωπο της μάχης, υπάρχουν όμως και άλλα μέτωπα όπως της παιδείας, της δικαιοσύνης, της θρησκείας, το δημογραφικό, το μεταναστευτικό, της εθνικής και δημόσιας ασφάλειας κ.λπ. στα οποία το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας μάχεται για να διαλύσει την πατρίδα μας. Γι’ αυτό και όταν όλοι είχαν ψευδαισθήσεις για τον ρόλο του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ και τους θεωρούσαν ως τους σωτήρες της πατρίδας μας, προσωπικά τους είχα χαρακτηρίσει ως το νέο αίμα της παγκόσμιας εξουσίας και την Πέμπτη Φάλαγγα που θα δράσει στο τελευταίο στάδιο του σχεδίου διάλυσης της χώρα μας.

Ως ένας άνθρωπος που αντιλαμβάνομαι την ανικανότητα, την ασχετοσύνη και όχι μόνο όσων διοικούν την χώρα μας.

Ως ένας άνθρωπος που έχω στρατευτεί στο στρατόπεδο του Χριστού έστω και ως βοηθός ιπποκόμου αλλά και συνάμα αγνός πατριώτης.

Ως ένας άνθρωπος που γνωρίζω τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η πατρίδα μας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτή μπορεί να σωθεί, έχω νομίζω το δικαίωμα να εκφράσω δημόσια την γνώμη μου για τις επερχόμενες εθνικές εκλογές και να τοποθετηθώ με σαφήνεια.

Όταν πας σε ένα εστιατόριο παραγγέλνεις κάτι από αυτά που υπάρχει στο μενού. Έτσι και στις εκλογές θα επιλέξουμε ανάμεσα στα κόμματα που συμμετέχουν σε αυτές. Γνωρίζω ότι ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού δεν έχει αποφασίσει τι θα ψηφίσει ή ακόμα περισσότερο δεν θέλει να πάει να ψηφίσει γιατί δεν εμπιστεύεται κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα εξουσίας και δεν έχει άδικο. Όλα έχουν δώσει δείγματα γραφής και ο λαός έχει γευτεί τους καρπούς τους. Κανένα από τα γνωστά κόμματα δεν είναι ικανό να σώσει την πατρίδα. Και όλα μαζί να ενωθούν πάλι θα αποτύχουν γιατί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το “τέρας” που έχουν δημιουργήσει. Υπάρχουν δυο ομάδες ανθρώπων σήμερα στην πατρίδα μας. Αυτοί που αγωνιζόμαστε να την σώσουμε από τη μια μεριά και αυτοί που αγωνίζονται να την διαλύσουν ή συμβάλουν στη διάλυσή της από την άλλη. Και αυτοί που αγωνιζόμαστε να την σώσουμε είμαστε λίγοι. Και ανάμεσα σε αυτούς τους λίγους είναι και αυτοί που δημιούργησαν την πολιτική παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια “ΚΟΙΝΩΝΙΑ”. Άνθρωποι με αρχές, με πίστη στο Θεό και φιλοπατρία. Άνθρωποι που έχουν συνειδητοποιήσει ότι εάν δεν σώσουμε μόνοι μας τους εαυτούς μας, τα παιδιά μας και την πατρίδα μας δεν μπορεί κανείς άλλος να μας σώσει. Ψηφίζοντας τα κόμματα που συμβάλουν στην διάλυση της πατρίδας μας, ουσιαστικά με την πράξη μας αυτή τα ενισχύουμε και οικονομικά μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό και τους δίνουμε περισσότερη δύναμη για να πετύχουν το στόχο τους. Κάθε ψήφος στα κόμματα αυτά, ισοδυναμεί με μια σφαίρα στην καρδιά των παιδιών μας. Ψηφίζοντας την πολιτική παράταξη “ΚΟΙΝΩΝΙΑ” την ισχυροποιούμε και της δίνουμε την δυνατότητα να οργανωθεί και να αποτελέσει το προζύμι στον αγώνα του ελληνικού λαού να αποκτήσει ξανά την χώρα του. Κάθε άνθρωπος που αγαπάει τον Τριαδικό Θεό και την πατρίδα έχει χρέος να συστρατευτεί με την προσπάθεια που κάνει η πολιτική παράταξη “ΚΟΙΝΩΝΙΑ” γιατί βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο του σχεδίου διάλυσης της πατρίδας μας και ας μην αποτελέσει η αδιαφορία μας, η επιπολαιότητα μας και ο εγωισμός μας τις αιτίες της απώλειας της χώρα μας και της ελευθερίας μας.

Έχω γράψει παλαιοτέρα ότι κράτος υπάρχει όσο υπάρχουν κρατικές υπηρεσίες. Ένα ακόμα βήμα στη διάλυση του ελληνικού κράτους είναι και η κατά απαίτηση των δανειστών, ανεξαρτητοποίηση της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (Γ.Γ.Δ.Ε). Η Γ.Γ.Δ.Ε. είναι ο φορέας υλοποίησης του κρατικού προϋπολογισμού, είναι δηλαδή για το κράτος ότι είναι το δεξί χέρι για τον άνθρωπο. Και σήμερα αυτό το δεξί χέρι ανεξαρτητοποιείται από το υπόλοιπο σώμα και θα κινείται από άλλον εγκέφαλο. Από τον εγκέφαλο των δανειστών. Και αν αύριο στην Ελλάδα δεν θα υπάρχει ανεξάρτητο κράτος και θα έχει μεταβληθεί ολόκληρη η χώρα σε μια οικονομική ζώνη, θα υπάρχει όμως ο τοπικός φοροεισπράκτορας για να μαζεύει τους φόρους υποτέλειας και να τους αποδίδει στους δανειστές. Και επειδή τα οικονομικά της χώρας πάνε από το κακό στο χειρότερο στη συνέχεια να μην σας φανεί παράξενο αν οι δανειστές μας απαιτήσουν την ανεξαρτητοποίηση του στρατού και της αστυνομίας.
Έχουμε εγκλωβιστεί και οδηγούμαστε σε αδιέξοδο. Πιστεύοντας και στηρίζοντας τα υπάρχοντα κόμματα όταν θα φτάσουμε πλέον στο αδιέξοδο θα είναι αργά για επιστροφή. Ας επιλέξουμε με περισσή σκέψη να στηρίξουμε με κάθε τρόπο την πολιτική παράταξη “ΚΟΙΝΩΝΙΑ” και να μην ξεχνάμε ότι σ’ ένα πόλεμο υπάρχουν και τα κομάντος που χτυπάνε πίσω από τις εχθρικές γραμμές αλλά και οι κατάσκοποι που νομίζεις ότι είναι φίλοι αλλά είναι εχθροί. Πολλά κόμματα αναφέρονται στο Θεό και την πατρίδα. Όταν όμως βλέπεται πολιτικούς να “μαλώνουν” το όπλο που πυροβολεί την πατρίδα μας και να φυλάνε το χέρι αυτού που το κρατά να φεύγετε μακριά.
Καλή φώτιση και καλή ψήφο.
Economist

"Έτσι έζησα το άκρον άωτον της φρίκης." Ο Κωνσταντινουπολίτης Μιχάλης Βασιλειάδης θυμάται τα τραγικά γεγονότα στα Σεπτεμβριανά.


Του Αριστείδη Βικέτου
Στις αρχές της δεκαετίας τους 1950 ο Κυπριακός αγώνας για αυτοδιάθεση της Κύπρου είχε τρομοκρατήσει τους Αγγλους που φοβόνταν μήπως χάσουν τις βάσεις τους.
Αποφάσισαν λοιπόν να ενεργοποιήσουν το ενδιαφέρον της Τουρκίας που φυσικά, άλλο που δεν ήθελε. Το αποτέλεσμα ήταν να συρθεί η Ελλάδα στις 29 Αυγούστου 1955 στην Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου και να συζητήσει το Κυπριακό πρόβλημα με την Αγγλία και την Τουρκία. Ο πραγματικός σκοπός της Διάσκεψης ήταν να επιβεβαιωθεί πανηγυρικά η ενεργός ανάμειξη της Τουρκίας στο Κυπριακό. Η αποτυχία της ήταν απλά θέμα χρόνου. Όλα βέβαια εξυπηρετούσαν την πολιτική της Αγγλίας που στην προκειμένη περίπτωση ήταν το «διαίρει και βασίλευε». Δεν ήταν όμως και για την Τουρκία ευκαιρία που θα την άφηνε να πάει χαμένη.


Και δεν την άφησε, οργανώνοντας την εφιαλτική νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955. Το απόγευμα της

Βρετανία και Γαλλία έτοιμες για το νέο μακελειό-Η εκκλησία έδωσε τις ευχές της.



Ξενοφώντας Ερμείδης
Ήταν πολύ καλή  για να είναι αληθινή η απόφαση της Γερμανίας, Αυστρίας και Μ. Βρετανίας για άνοιγμα των συνόρων τουλάχιστον για μερικές δεκάδες χιλιάδες προσφύγων από την Συρία. Ο λόγος τελικά δεν είναι ανθρωπιστικός, ούτε έχει σχέση με καμία αλληλεγγύη μεταξύ των λαών. Ήταν η φτιαγμένη αφορμή για να μπορεί η Ε.Ε και το ΝΑΤΟ να εξαπολύσει εναέριους βομβαρδισμούς ανεξέλεγκτα έχοντας ως άλλοθι την "ανθρωπιστική"  κίνηση να δεχθούν οι ισχυρές χώρες της Ε.Ε επιλεγμένους πρόσφυγες. 
Βόμβες με χριστιανική ευλογία
Ο Κάμερον σήμερα πήρε και την υποστήριξη της Αγγλικανικής Εκκλησίας μέσω του αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι να χτυπηθεί η Συρία στρατιωτικά από την Μ.Βρετανία δήθεν με στόχο το Ισλαμικό Κράτος που σφυροκοπά την χώρα. Μάλιστα ο αρχιεπίσκοπος έκανε σταυροφορικές δηλώσεις στην Sunday Telegraph εμπλέκοντας την εκκλησία στις διεθνείς συρράξεις τονίζοντας: "Δεν θεωρώ ότι αρκεί η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στους καταυλισμούς των προσφύγων στη Μέση Ανατολή. Χρειάζονται περισσότερο νέες στρατιωτικές και διπλωματικές προσπάθειες για να συντριβεί η διπλή απειλή του Ισλαμικού Κράτους και της αλ Κάιντα μια για πάντα".
Έτσι με τις ευλογίες και της Αγγλικανικής Εκκλησίας η Συρία θα σφυροκοπηθεί για να χτυπήσει το Ισλαμικό Κράτος που μισθώνεται από τα δυτικά κεφάλαια για το θεάρεστο έργο της.

" Τα δύο δώρα "



" Κύριε!  Δώσε μας το χάρισμα να βλέπουμε τις αμαρτίες μας!  Κάνε το νού μας να προσηλωθεί μόνο στίς προσωπικές μας αμαρτίες , να μην παρατηρεί πιά τις αμαρτίες των άλλων, κι έτσι όλους τους ανθρώπους να τους βλέπει καλούς.
Κάνε την καρδιά μας ν' αφήσει κάθε βλαβερή μέριμνα για τις αδυναμίες των άλλων και να μεριμνήσει μόνο για την καθαρότητά της, για την αγιότητα, όπως πρόσταξες και όπως οικονόμησες για μας. Κάνε πάλι ολόλευκη την πνευματική φορεσιά μας, που καθαρίστηκε από τον ρύπο του προπατορικού αμαρτήματος με το νερό του Βαπτίσματος, αλλά που ξαναλερώθηκε από τις κατοπινές αμαρτίες, και χρειάζεται τώρα καθάρισμα με το νερό των δακρύων. Κάνε να δούμε, με το φώς της χάριτός Σου, τις ποικίλες αδυναμίες μας,  αυτές που εξουδετερώνουν τις πνευματικές κινήσεις της καρδιάς με κινήσεις σαρκικές, κινήσεις ασυμβίβαστες με τη βασιλεία Σου.
     Δώσε μας , Κύριε, το μεγάλο δώρο της μετανοίας και το μεγάλο δώρο του να βλέπουμε τις αμαρτίες μας, δώρα που το ένα γεννά το άλλο. Μ'αυτά τα δύο μεγάλα δώρα φύλαξέ μας από την αυταπάτη, που κυριεύει όσες ψυχές δεν συναισθάνονται την αμαρτωλότητά τους, και που οφείλεται σε ασυναίσθητη υπερηφάνεια και υποσυνείδητη ηδυπάθεια. Μ'αυτά τα δύο μεγάλα δώρα κράτησέ μας στο δρόμο Σου και αξίωσέ μας να φτάσουμε σ' Εσένα, που δέχεσαι όσους αναγνωρίζουν πως είναι αμαρτωλοί και απορρίπτεις όσους νομίζουν πως είναι δίκαιοι. Έτσι θα δοξάζουμε ακατάπαυστα, στήν αιώνια μακαριότητα, Εσένα, τον μοναδικό αληθινό Θεό, τον Λυτρωτή των αιχμαλώτων και τον Σωτήρα των πλανεμένων . Αμήν.  "
Από το βιβλίο " Ασκητικές Εμπειρίες  Γ΄"
του
Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ



Υάκινθος