Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

«Ο Πολύ αδικημένος Άγιος, Αββάς Ισαάκ ο Σύρος


~ Η ιερή μνήμη του εορτάζεται στις 28 Σεπτεμβρίου».

Μετά από πολλή προσευχή ο Άγιος Παΐσιος θέλησε να τιμάται η μνήμη του μεγάλου διδασκάλου της Εκκλησίας , τον οποίο υπεραγαπούσε, σε ιδιαίτερη ημέρα και όχι μαζί με τον όσιο Εφραίμ τον Σύρο στις 28 Ιανουαρίου.
Έτσι επελέγη η 28η Σεπτεμβρίου, παρηγγέλθη και εξεδόθη ιδιαίτερη ακολουθία προς τιμήν του, γραμμένη από τον π.Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη, και πανηγυρίζεται η μνήμη του κάθε χρόνο.
Για να έχουμε μια μικρή έστω εικόνα του πνευματικού αναστήματος του Αγίου Ισαάκ αξίζει να διαβάσουμε τις παρακάτω απόψεις συγχρόνων αγίων και γερόντων μας.


Ὁ Άγιος Παΐσιος γράφει στό βιβλίο του Ἐπιστολές: « Πολύ θά σέ βοηθήσει ὁ Ἀββάς Ἰσαάκ, διότι καί τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς δίνει νά καταλάβει κανείς, καί κάθε εἴδους μικρό ἤ μεγάλο κόμπλεξ καί ἐάν ἔχει ὁ ἄνθρωπος πού πιστεύει στό Θεό, τόν βοηθάει γιά νά τό διώξη. Ἡ ὀλίγη μελέτη στόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ ἀλλοιώνει τήν ψυχή μέ τίς πολλές της βιταμίνες» (σ. 67).

Ἀκόμη στό βιβλίο «Ἁγιορεῖται Πατέρες καί ἁγιορείτικα», ὁ Άγιος ἀναφερόμενος στόν παπα – Τύχωνα γράφει: « Μιά μέρα μέ ρώτησε: – Ἐσύ παιδί μου, τί βιβλία διαβάζεις; Τοῦ ἀπάντησα: – Ἀββᾶ ᾿ Ισαάκ. – Πά, πά , πά , παιδί μου, αὐτός ὁ ἃγιος εἶναι μεγάλος! Οὔτε ἓναν ψύλλο δέν σκότωνε ὁ Ἀββᾶς ᾿ Ισαάκ. ῎ Ηθελε μέ αὐτό πού εἶπε νά τονίση τήν μεγάλη πνευματική εὐαισθησία τοῦ Ἁγίου». (σ. 32).

Ἐπίσης ὁ Γέροντας τῆς Αἴγινας Ἰερώνυμος συμβούλευε τά πνευματικά του παιδιά: «Νά μήν περάσει μέρα χωρίς νά διαβάσεις ἔστω καί μιά σελίδα ἀπό τόν ἀββᾶ ᾿ Ισαάκ. Ἐγώ πολύ τόν ἀγαπῶ τόν εὐλογημένο, γέροντά μου τόν ἔχω. Καί σέ ὃ, τι διαβάζεις, νά ἐγκύπτεις καί νά λέγεις μέσα σου: Ἐγώ τό πράττω αὐτό; ῎ Ετσι θά παρακινείσαι ἀπό τήν ἀνάγνωση νά μεταβαίνεις εἰς τήν πράξιν». (Πέτρου Μπότση, Γέροντας Ἱερώνυμος, ὁ ἡσυχαστής τῆς Αἴγινας, Ἀθῆνα 1993, β΄ ἔκδοση, σ. 121).

Τέλος ὁ Ἀρχιμ. Βασίλειος, πρωην καθηγούμενος τῆς ῾ Ι. Μονῆς ᾿ Ιβήρων, στό βιβλίο του « Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος, ἓνα πλησίασμα στόν κόσμο του», ἐκδ. Δόμος, 1988, σημειώνει χαρακτηριστικά: «Ὁ Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Αἰγίνης συνιστᾶ σ᾿ ὃποιον δέν ἔχει χρήματα νά βγῆ ζητιάνος, νά μαζέψη τά ἀπαραίτητα καί νά πάρη τόν Ἀββᾶ ᾿ Ισαάκ» (σ. 17).


Για όσους επιδιώκουν την άσκηση και την αρετή, για όσους αγωνίζονται κατά των πειρασμών και των λογισμών, ο Αββάς Ισαάκ είναι ο καλύτερος οδηγός για τα πνευματικά.
O , κατά τον Άγιο Παΐσιο, πολύ αδικημένος άγιος του Θεού ας είναι βοηθός και παραστάτης μας στην σταυροαναστάσιμη Οδό.

Παραθέτουμε έναν μικρό σταχυολόγημα από τον απέραντο πνευματικό θησαυρό του Αγίου Ισαάκ:

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Ποια είναι η ελευθερία τού Πνεύματος και ποια είναι η ειρήνη τού Θεού


Τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη

Στην κατάσταση του φωτισμού ο άνθρωπος αποκτά την ελευθερία του Πνεύματος.

«Γι' αυτόν τον λόγο, επειδή είχαμε αυτούς τους ανθρώπους σε όλη την Τουρκοκρατία, γι' αυτό και δεν έσβησε η Ορθοδοξία. Εάν οι Ορθόδοξοι τότε στην Τουρκοκρατία ήταν αυτοί που είναι σήμερα, θα είχε σβήσει η Ορθοδοξία. Αυτό είναι το ιστορικό πικρό γεγονός.
Λοιπόν, ελεύθερος κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι εκείνος ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση φωτισμού. Γι' αυτό και λέμε στην Εκκλησία "Ειρήνη πάσι", διότι έτσι έχει την ειρήνη.
"Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν" (Ιω ιδ’, 27). Και όταν λέει ότι σας δίδω ειρήνη, σημαίνει ότι σας δίδω Πνεύμα άγιον, προσευχή στην καρδιά, και έτσι ο άνθρωπος ειρηνεύει, έχει την δικαίωση. Έχει την καταλλαγή με τον Θεό. Αρχίζει να γίνεται φίλος του Θεού με τον φωτισμό και μετά στην θέωση είναι 100% πλέον φίλος του Θεού και ελεύθερος.

Αυτή είναι η ελευθερία του ανθρώπου, όταν φθάνει στο να απαλλαγεί, όχι μόνο από την συμφεροντολογία, όπως στην κατάσταση του φωτισμού, αλλά και στην κατάσταση της Θεώσεως απαλλάσσεται από την δουλεία και τα στοιχεία της φύσεως, διότι τρέφεται από τον Ίδιο τον Θεό και σ' αυτήν την κατάσταση εάν συνεχίσει μπορεί να πάει και χρόνια και μήνες κ.ο.κ. Οπότε η καλύτερη μελέτη είναι να επανέλθουμε στους βίους των Αγίων να τα δούμε εκεί και να καταλάβουμε ότι αμαρτία είναι έλλειψη φωτισμού, ελευθερία είναι από τον φωτισμό στην θέωση.
Αυτά είναι πολύ απλά τα πράγματα και είναι η θεραπεία της προσωπικότητος του ανθρώπου. Γι' αυτό λέγω ότι, εάν εμφανιζόταν σήμερα η Ορθοδοξία στην ακμή της και όχι στην κατάπτωσή της, όπως σήμερα, θα θεωρείτο κατά πάντα θετική επιστήμη και θα ήτο κάτι παραπάνω από ψυχολογία και ψυχιατρική».

Πηγή: "Εμπειρική Δογματική τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις τού π. Ι. Ρωμανίδη" Τόμος Β΄. Τού σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιεροθέου.


Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Ξυπνήστε ρεεεε…


Ξυπνήστε ρεεεε…
Παρακολουθώ με καταφρόνηση, οίκτο και αηδία την «κόντρα» που έχει ξεσπάσει μεταξύ κυβέρνησης και Εκκλησίας για το… μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία.


Ακριβώς, έτσι: Καταφρόνια, οίκτο και αηδία!
Καταφρόνια για τα κόμπλεξ της Αριστεράς αλλά και της τάχα μου «φιλελέδικης» διανόησης. Απίστευτα συμπλέγματα αντί-κληρικαλιστικής μανίας και ιστορικού αναλφαβητισμού.
Μπορούμε να κρίνουμε το ρόλο που έπαιξαν διάφορες θρησκείες σε διάφορες εποχές. Αλλά δύσκολο να κρίνουμε πως θα ήταν οι ίδιες κοινωνίες χωρίς θρησκεία. Γιατί πολύ απλά δενυπήρξε ανθρώπινος πολιτισμός χωρίς θρησκεία. Ποτέ
Κάτι σημαίνει αυτό, έ;
Ακριβέστερα, υπήρξαν - πρόσφατα μάλιστα - κοινωνίες όπου η Θρησκεία είχε απαγορευτεί: του (λεγόμενου) «υπαρκτού σοσιαλισμού»!

Επί 70 χρόνια στη Σοβιετική Ένωση (και επί σαράντα χρόνια στην Ανατολική Ευρώπη) δύο - τρείς γενιές πολιτών γαλουχήθηκαν με μηνύματα κατά της θρησκείας και της θρησκευτικότητας.
Το αποτέλεσμα: ΔΕΝ ξεριζώθηκε το θρησκευτικό συναίσθημα από αυτές τις κοινωνίες! Το αντίθετο: Κατέρρευσαν τα αθεϊκά-κομμουνιστικά καθεστώτα και οι κοινωνίες τους είναι σήμερα πολύ πιο θρησκευόμενες απ’ ότι οι υπόλοιπες στη Δυτική Ευρώπη που δεν κατεδίωξαν ποτέ τη Θρησκεία.
Η Αριστερά που θαύμαζετις κοινωνίες εκείνες, δεν πήρε χαμπάρι απολύτως τίποτε για την κατάρρευσή τους!
Πριν κάμποσα χρόνια διάβασα ένα εντυπωσιακό κείμενο υπέρ της Ορθοδοξίαςκαι του Ιστορικού της ρόλου. Συγγραφέας του ο… Νίκος Ζαχαριάδης, Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ. Και το είχε δημοσιεύσει ο (νόμιμος τότε) «Ριζοσπάστης» στις 9 Σεπτεμβρίου του 1945...
(Το αναδημοσίευσε 39 χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του 1984, το θεωρητικό όργανο του Κόμματος, η Κομμουνιστική Επιθεώρηση – ΚΟΜΕΠ).
Ανέφερε, λοιπόν, σε αυτό το ιστορικό κείμενο, ο Ζαχαριάδης:

Η Ορθοδοξία δεν είναι «πρόβλημα» αλλά η λύση στο παγκόσμιο πρόβλημα



image.jpeg

Η συζήτηση για τα θρησκευτικά, πρέπει να ανοίξει, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Την ώρα που μουσουλμάνοι όλων των δογμάτων σφάζουν, την ώρα που οι «χριστιανοί» προτεστάντες και καθολικοί υποδαυλίζουν τις σφαγές επιδοτώντας τους φονιάδες και χρησιμοποιώντας τους για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα (μην ξεχνάμε την σφαγή στην Γιουγκοσλαβία και το Κοσσυφοπέδιο όπου οι «χριστιανοί» έφερναν τον Μπιν Λάντεν για να σφάζει Σέρβους, τσιγγάνους και Εβραίους), υπάρχει μία μικρή σε μέγεθος πατρίδα με κολοσσιαία δύναμη και φως. Η Ελλάδα.
Ναι, αυτή η Πατρίδα απέδειξε για ακόμα μια φορά ότι είναι η κοιτίδα του πανανθρώπινου πολιτισμού, ο φορέας κάθε έννοιας δικαίου, καλοσύνης, αλληλεγγύης, ανθρωπιάς.
ΑΥΤΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑΘΗΚΕ ΑΝΑΧΩΜΑ ΣΤΗΝ ΘΗΡΙΩΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΘΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΥΣ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΘΛΙΨΟΥΝ.
Πως το κατάφερε αυτό το «θαυμαστό» η Ελλάδα;
Όχι, δεν πέσαμε από το διάστημα. Εδώ είμασταν πάντα, εδώ και χιλιάδες χρόνια κρατώντας Θερμοπύλες ενάντια στην θηριωδία, το άδικο και την απανθρωπιά. Χιλιάδες χρόνια πολιτισμού ήλθαν και δόμησαν αυτό που σήμερα ονομάζουμε Ορθοδοξία. Το μεγάλο δώρο της Ελλάδας στην ανθρωπότητα.
Αυτό το αγαθό που περικλείει μεσα του την λυση σε όλα τα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου. Από την κοινωνική αδικία, τον ιμπεριαλισμό, το μίσος, την βαρβαρότητα, την εκμετάλλευση, τον ρατσισμό, την ασυδοσία του ισχυρού απέναντι στον ανίσχυρο.
Η αλλαγή λοιπόν στο μάθημα των θρησκευτικών, οφείλει να γίνει, προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που οραματίζεται ο κύριος Φίλης. Από «απλό μάθημα» θρησκείας, το κράτος οφείλει να το μετατρέψει σε μάθημα ζωής, εφαρμοσμένης φιλοσοφίας, καθημερινού βίου. Αυτό που δεν μπορούν πολλοί γονείς να διδάξουν, αυτό που η τηλεοραση και η εξουσια προσπαθει να σκοτώσει, αυτό ακριβως θα πρεπει να διδάξει το Έθνος στα παιδιά του.
Η Ορθοδοξία ως ο υπέρτατος δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή.
Ο δρόμος της θυσίας για τιν συνάνθρωπο.
Ο δρόμος της κοινωνικής αλληλεγγύης, χωρίς ανταπόδοση και υστεροβουλία.
Ο δρόμος της αρετής, όχι ως καριέρα.
Αυτός ο αιώνιος Ελληνικος δρόμος που χρειάζεται η ανθρωπότητα, βρίσκεται στην Ορθοδοξία.
Ας αφήσουν λοιπον το ισλαμ, τον βούδα, τον Λουθήρο και ας πιάσουν το όπλο που φτιάχνει τον Υιό του Ανθρώπου.
Για τον ίδιο τον μαθητή, την οικογενεια του, τον συνάνθρωπο του, την κοινωνία, την πατρίδα, ολόκληρη την Γη.
Διδάξτε εφαρμοσμένη Ορθοδοξία και θα θερίσετε ανθρώπους, ωραίους ως Έλληνες.
πηγή

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Γλέζος εναντίον Φίλη



Απόστολος Διαμαντής


Είναι θλιβερό να διαπιστώνει κανείς πως μόνον σχεδόν ο Μανώλης Γλέζος από την αριστερά όρθωσε και πάλι το ανάστημά του απέναντι στις ανιστόρητες δηλώσεις και αποφάσεις του κ. Φίλη και της κυβέρνησης. Δήλωσε ο πρώτος αντιστασιακός της χώρας: «Oποιος καταφέρεται ενάντια στην Εκκλησία για τη δήθεν αδράνειά της τη διάρκεια της Κατοχής βλαστημάει. Οταν ο στρατηγός Σταυράκος, διοικητής στρατιωτικός των Αθηνών και της Αττικής, κάλεσε τους δημάρχους, τις Αρχές και τους περιφερειάρχες να έρθουν στους Αμπελοκήπους για να παραδώσει τα κλειδιά της πόλης στους κατακτητές, ο Αρχιεπίσκοπος τότε αρνήθηκε και δήλωσε ότι η “Εκκλησία παρίσταται στην απελευθέρωση των λαών και όχι στη σκλαβιά τους”».

Φυσικά, τα γεγονότα αυτά είναι γνωστά σε όλους. Είναι γνωστή επίσης η επικοινωνία του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου με την Πηνελόπη Δέλτα, το Μεγάλο Σάββατο του 1941. Τότε, ο Χρύσανθος της είπε πως τόνισε στον Βασιλιά Γεώργιο να πάει στο μέτωπο, στις επάλξεις, πως εκεί είναι η θέση του και φυσικά εν συνεχεία ο Χρύσανθος ήταν ο μόνος επίσημος που δεν δέχθηκε να παραδώσει τα κλειδιά της πόλης των Αθηνών στους γερμανούς εισβολείς.

Αλλά φυσικά δεν είναι μόνον αυτό. Στοιχειωδώς εάν ο κ. Φίλης είχε διαβάσει έστω και μια σειρά από την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, θα γνώριζε πως η συμμετοχή του κλήρου ήταν έντονη και θα γνώριζε επίσης και τις απόψεις του αρχηγού του ΕΛΑΣ Αρη Βελουχιώτη για την εκκλησία και τους ιερείς της. Εκκλησία και λαός ήταν ένα για τον Άρη.

Αλλά όχι μόνον για τον Άρη. Η ταύτιση εκκλησίας και έθνους, εκκλησίας και λαού, έχει ιστορικές ρίζες. Όλοι σχεδόν οι επίσκοποι του Μωριά ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας κατά την Επανάσταση του 1821 και στην κρίσιμη σύσκεψη της Βοστίτσας, ήταν εκτός από τον Παπαφλέσσα και 7 μητροπολίτες. Δεν θα πρέπει επίσης να γνωρίζει ο κ. Φίλης πως στην πρώτη πόλη που απελευθερώθηκε, την Καλαμάτα, τη δοξολογία έκαναν 24 ιερείς ενώ δυο μέρες μετά στις 25 Μαρτίου, οι μητροπολίτες Παλαιών Πατρών Γερμανός και Κερκίνης Προκόπιος στήνουν στην πλατεία Αγίου Γεωργίου των Πατρών ξύλινο σταυρό, πάνω στον οποίο οι οπλαρχηγοί και πρόκριτοι, Ζαϊμης, Λόντος και Ρούφος, ορκίζονται «Ελευθερίαν ή Θάνατον».

Η σχέση εκκλησίας και λαού δεν προέκυψε φυσικά το 21, προκύπτει από τους αιώνες που ακολούθησαν την Άλωση, κατά τους οποίους η ορθόδοξη εκκλησία όχι μόνον διατήρησε μέσω της γλώσσας την εθνική συνείδηση, όχι μόνον έσωσε τον ελληνισμό οργανώνοντας εκπαιδευτήρια, αλλά συγχρόνως οργάνωσε και διοίκησε το κοινοτικό θεσμικό πλαίσιο στις ορεινές αυτοδιοικούμενες περιοχές, όπου είχε καταφύγει μεγάλο μέρος του ελληνισμού για να αποφύγει τις τρομερές συνέπειες της οθωμανικής κατάκτησης.

Όλα αυτά βεβαίως είναι λυπηρό να τα υπενθυμίζει κανείς, να υπενθυμίζει δηλαδή πως ήταν ένας δεσπότης, ο Γερμανός Καραβαγγέλης που οργάνωσε τον Μακεδονικό Αγώνα, πως εκατοντάδες ιερείς κυριολεκτικά γδάρθηκαν ζωντανοί, κρεμάστηκαν, κάηκαν, κατά την μικρασιατική καταστροφή, πως ήταν ο Μητροπολίτης Σμύρνης αυτός που έμεινε μόνος όρθιος κοντά στο λαό του και σφαγιάστηκε, όταν το επίσημο ελληνικό κράτος δια του κυβερνήτη Σμύρνης του βενιζελικού Στεργιάδη, το έβαλε κυριολεκτικά στα πόδια, διαφεύγοντας με πλοίο προς την Γαλλία, εγκαταλείποντας τον πληθυσμό της πόλης ακέφαλο.

Όλα αυτά δεν τα γνωρίζει ο κ. Φίλης; Ποιος ξέρει; «Δεν μπορούμε», είπε, «να προσκυνάμε και να λέμε ότι είναι εκ προοιμίου ιερά. Δεν είναι ιερά, ανθρώπινο είναι η Εκκλησία». Και ποιος ορίζει τι είναι ιερό και τι όχι; Ο υπουργός; Τι σημαίνει ιερό, τι είναι το ιερό, δεν είναι δουλειά του κράτους. Τα ιερά κάθε εθνους, κάθε λαού, είναι πεποίθηση δική του, προκύπτουν από την αληθινή ζωή, δεν είναι κυβερνητικές αποφάσεις.

Ο κ. Φίλης, εκπροσωπώντας τον ελληνικό πολιτικό κόσμο της μεταπολίτευσης, ο οποίος ευθύνεται για την πτώχευση της χώρας και την γενικευμένη διαφθορά και σύρεται κάθε τρεις και λίγο για κακουργήματα στη φυλακή, μια διαφθορά δηλαδή την οποία εξυπηρέτησαν πολιτικοί και δήμαρχοι όλων των παρατάξεων, δεν θάπρεπε να πει πως η ελληνική εκκλησία έχει συμβάλει στην ηθική κατάπτωση της χώρας. Δεν τόκανε αυτό ακριβώς η εκκλησία. Δεν ήταν δικό της έργο. Τα πολιτικά κόμματα το έκαναν.

Επί του συγκεκριμένου: το μάθημα των θρησκευτικών δεν είναι μάθημα κατήχησης ούτως ή άλλως. Αυτό είναι ένα επιχείρημα έωλο. Υποχρέωση συνταγματική του κάθε υπουργού είναι να προάγει την εθνική και θρησκευτική συνείδηση των ελλήνων. Και επομένως να την ενισχύει, όχι να την αποδυναμώνει. Το μάθημα των θρησκευτικών θα έπρεπε να ενισχυθεί, με την διδασκαλία της εκκλησιαστικής ιστορίας, την διδασκαλία των πατερικών κειμένων, που είναι η βάση, το θεμέλιο, των ελληνικών γραμμάτων, μια γραμματεία που διδάσκεται στη Δύση, αλλά δυστυχώς όχι στην ίδια την Ελλάδα.

Ο κ. Φίλης, εμπράκτως λοιπόν, κινείται εκτός των συνταγματικών ορίων.
 
TVXS 

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Διαμαρτυρία για τον απηνή διωγμό της κλασικής παιδείας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση


Γράφει ο Κυριάκος Κατσιμάνης

ancient-greek
ancient-greek

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΗΝΗ ΔΙΩΓΜΟ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Με αφορμή την ημερίδα της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων (ΠΕΦ)
(16/9/2016)
                             ________________________________
  1. Οι πρωτοπόροι στον αγώνα κατά της κλασικής παιδείας
Πριν από 10 περίπου χρόνια και συγκεκριμένα κατά τη διετία 2006-2007 ο χώρος της εκπαίδευσης είχε γνωρίσει σοβαρές αναταράξεις εξαιτίας εκείνου του αλήστου μνήμης βιβλίου Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, το οποίο η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ έστερξε τελικά να αποσύρει το Φθινόπωρο 2007. Τότε ορισμένοι εξέφρασαν τη βεβαιότητα ότι μπορεί να είχε κερδηθεί μια μάχη, αλλά ο πόλεμος θα συνεχιζόταν αδυσώπητος, γιατί η άλλη πλευρά θα επανερχόταν δριμύτερη, κραδαίνοντας ως τίτλους τιμής τις ηροστράτειες επιδόσεις ορισμένων εκπροσώπων της[1]. Οπότε εμείς οι άλλοι θα έπρεπε να είμαστε έτοιμοι, ώστε να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά με την ενότητά, την ενημέρωση και προπάντων την πειστικότητα των επιχειρημάτων μας.  Δυστυχώς οι προβλέψεις εκείνες επαληθεύτηκαν ήδη, αν κρίνει κανείς από τα μέτρα του Υπουργείου Παιδείας για το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών στο γυμνάσιο. Συγκεκριμένα:

  1. Αφαιρούνται τρεις συνολικά ώρες από τη διδασκαλία του στο γυμνάσιο και ειδικότερα μία από κάθε τάξη, με αποτέλεσμα να γίνουν δύο (2) οι εβδομαδιαίες ώρες για κάθε τάξη αντί των τριών που υπήρχαν προηγουμένως. Και
  2. Το μάθημα παύει πλέον να εξετάζεται κατά τις προαγωγικές και τις απολυτήριες εξετάσεις του γυμνασίου.
Την ίδια στιγμή δημιουργείται μια ευκρινής και αναπόδραστη «δυναμική», που οδηγεί νομοτελειακά στο οριστικό ξεθεμελίωμα  και των τελευταίων υπολειμμάτων της κλασικής παιδείας σε ολόκληρη τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Δελτίο τύπου της ΠΕΘ για τα νέα ΠΣ στο ΜτΘ



Αθήνα, 22 Σεπτεμβρίου 2016
Διεύθυνση 
Χαλκοκονδύλη 37,  10432 Αθήνα
Τηλέφωνο 
2105224180
Φαξ
2105224420
Email
Ιστοχώρος
Αριθμ. Πρωτ. 121
Δελτίο τύπου
Τις παραιτήσεις των κ.κ. Ν. Φίλη και Στ. Γιαγκάζογλου,
αναμένει η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ),
ζητώντας την άμεση απόσυρση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών
για το μάθημα των Θρησκευτικών.
Οι Θεολόγοι καθηγητές έχουν νόμιμο δικαίωμα
και συνειδησιακή υποχρέωση να μην εφαρμόσουν
τα νέα αντισυνταγματικά, αντιπαιδαγωγικά και αντορθόδοξα
Προγράμματα Σπουδών.
Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) συμφωνεί απόλυτα με τις δηλώσεις (20/9/2016) του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, ότι τα νέα Προγράμματα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών (ΦΕΚ υπ. αριθ. 143575/Δ2 ΥΑ 13.09.2016), που βεβιασμένα επιβάλλει στα σχολεία ο Υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης, «είναι απαράδεκτα, είναι επικίνδυνα, είναι πράγματα που δεν θα αποδώσουν καρπούς, αλλά μεγάλη ζημιά στην παιδεία, γενικότερα στην κοινωνία μας, και ρήξη μέσα στην Εκκλησία στις σχέσεις με την πολιτεία».

Η ΠΕΘ εκφράζει την πλήρη αντίθεσή της στην εφαρμογή αυτών των πνευματοκτόνων Προγραμμάτων για τρεις πολύ συγκεκριμένους  λόγους :
1) Είναι αντισυνταγματικά, διότι, έτσι όπως τα κατάντησαν ο κ. Φίλης και οι περί αυτόν υπεύθυνοι Θεολόγοι του ΙΕΠ και του Θεολογικού Συνδέσμου «Καιρός», δεν αναπτύσσουν την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση των μαθητών, με αποτέλεσμα να διαπράττονται από όλους αυτούς τους εμπνευστές και εφαρμοστές, σύμφωνα με γνωμοδοτήσεις έγκριτων νομικών, δύο αδικήματα: