Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Συγκλονιστικὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος κατὰ τῶν Παπικῶν


 Φαίη 
12 Νοεμβρίου 1716 –
Ὁ Ἅγ. Σπυρίδων ἀποτρέπει τοὺς Παπικοὺς (Ρωμαιοκαθολικοὺς)
ἀπ’ τὸ νὰ χτίσουν ἀλτάριο στὸν ναό του!
Τὸ 1716 οἱ Τοῦρκοι πολιόρκησαν στενὰ τὴν Κέρκυρα. Πενήντα χιλ. στρατὸς καὶ ἀρκετὰ καράβια κύκλωσανε τὸ νησὶ καὶ τὸ ἀπειλοῦσαν ἀπὸ στεριὰ καὶ θάλασσα. Τὰ βαρβαρικά στρατεύματα εἶχαν συγκεντρωθεῖ στὸ ἀκρότειχος τῆς πόλεως. Ὁ Πιζιάνης, ποὺ ἦταν ἀρχηγὸς κατὰ τὴν πολιορκία ἐκείνη τῶν δυνάμεων τῆς Ἑνετικῆς Δημοκρατίας, περίμενε τὴν μεγάλη ἐπίθεση τῶν ἔχθρων.
Τὰ ξημερώματα ὅμως τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἦταν 11 Αὐγούστου τοῦ 1976, παρουσιάζεται στὰ βαρβαρικὰ στίφη ὁ Ἅγιος Σπυρίδων. Στὸ δεξὶ χέρι κρατοῦσε ἀστραφτερὸ ξίφος. Μὲ θυμὸ τοὺς ἔδιωξε καὶ τοὺς τρομοκράτησε. Τὰ ἔχασαν οἱ Ἀγαρηνοὶ ἀπὸ τὴν ἐπιβλητικὴ ἐκείνη παρουσία καὶ ὁρμὴ τοῦ Ἁγίου. Ἄφησαν ὅπλα καὶ ζῶα καὶ ἔφυγαν πανικόβλητοι. Σε λίγο ἔμαθαν ὅλοι ὅτι εἶχε συμβεῖ τὸ μεγάλο θαῦμα.
Πῆγαν ἀκολούθως στὸ στρατόπεδο τῶν Ἀγαρηνῶν καὶ εἶδαν, ὅτι ἐκεῖνοι ἀπὸ βιασύνη τῆς φυγῆς τῶν, τὰ εἴχανε ἐγκαταλείψει ὅλα. Βρῆκαν 120 κανόνια, ἄφθονα ζῶα, ἀρκετὸ ὁπλισμὸ καὶ πολλὰ πυρομαχικὰ καὶ τρόφιμα.
Μετὰ τὸ ζωντανό, ἐκπληκτικὸ καὶ ὁλοφάνερο αὐτὸ θαῦμα τῆς νήσου ἀπὸ τοὺς βαρβάρους, ὁ Ἀνδρέας Πιζάνης, ποὺ ἦταν Ἐνετός, καὶ ἐξουσίαζε τὴν Κέρκυρα, θέλησε, σὰν παπικὸς που ἦταν, νὰ κτίση μέσα στὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος στὴν Κέρκυρα καὶ παπικὸ «ἀλτάριον», δηλ. Ἁγίαν Τράπεζαν. Σ’ αὐτὸ τὸν παρακινοῦσε συνεχῶς καὶ ὁ παπικὸς Ἐπίσκοπος τῆς νήσου..
Φανερώθηκε ὅμως στὸν Πιζάνη καθ’ ὕπνον ὁ Ἅγιος Σπυρίδων καὶ τοῦ εἶπε:
– Γιατί μὲ ἐνοχλεῖς; Εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ «ἀλτάριον» τῆς ἰδικῆς σου πίστεως εἰς τὸν Ναόν μου.
Αὐτὸ τὸ εἶπε ὁ διοικητὴς στὸν παπικὸ Ἐπίσκοπο. Ἐκεῖνος ὅμως τοῦ ἀπάντησε ὅτι ἦταν φαντασία τοῦ διαβόλου, γιὰ νὰ τὸν ἐμποδιση ἀπὸ τὸ καλὸν ἔργον… Ὁ Πιζάνης πῆρε ἀπὸ αὐτὸ θάρρος. Διέταξε ἀμέσως νὰ ἑτοιμάσουν τὰ ὑλικά, τὰ μάρμαρα, τὸν ἀσβέστη κ.λ.π. γιὰ νὰ κτίσουν τὸ «ἀλτάρι». Τὰ σώριασαν ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος.

ΟΤΑΝ Η ‘ΘΕΡΑΠΕΙΑ’ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΛΕΞΗ


 Φαίη
Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης
Αν κάποιος μιλήσει για την ανάγκη εύρεση θεραπείας του καρκίνου ή της αρτηριοσκλήρυνσης, ή της παράνοιας, ή της κατάθλιψης, υπάρχει περίπτωση να βρεθούν άνθρωποι που θα τον υβρίσουν, θα τον απομονώσουν, θα του πουν ότι λέει αδιανόητα πράγματα; Όχι, φυσικά!
Και όμως, ειδικά για μία ψυχοσωματική διαταραχή αυτό το ‘όχι, φυσικά’ δεν ισχύει. Αν κάποιος τολμήσει μόνο να ψελλίσει ότι η ομοφυλοφιλία ή ο τρανσεξουαλισμός μπορεί να θεραπευτούν ή ότι υπάρχει η δυνατότητα έρευνας για την εύρεση μιας θεραπείας, θα ανοίξει η γη να τον καταπιεί ή αν τα καταφέρει και δεν τον καταπιεί η άβυσσος, τότε θα δεχθεί τον επιστημονικό αφορισμό! Αφορισμένε, βλαστήμησες διότι χρησιμοποίησες τη λέξη: ΘΕΡΑΠΕΙΑ.
Βλέπετε, η σεξουαλική παραβατικότητα έχει πλέον ιδεολογικοποιηθεί: από το ‘κομμουνιστικό μανιφέστο’ πήγαμε στο ‘γκέι μανιφέστο’, από την ‘ταξική πάλη’ στην ‘γκέι πάλη’ και από την ‘κομμουνιστική διεθνή’ στην ‘γκέι διεθνή’.
Επειδή λοιπόν η λέξη ‘θεραπεία’ είναι απαγορευμένη λέξη, εμείς βρήκαμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που αφορά αυτή τη δυνατότητα και το μεταφράσαμε.

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Οἱ ἀξίες ποὺ καλλιεργοῦν τὰ «ΟΧΙ» καὶ ἡ σύγχρονη ἀπαξίωση τῶν ἀξιῶν




Γράφει ὁ Ἡρακλῆς Ρεράκης, Καθηγητὴς Παιδαγωγικῆς –Χριστιανικῆς Παιδαγωγικῆς στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ ΑΠΘ

Στὴν ἱστορική του διαδρομὴ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς κλήθηκε πολλὲς φορὲς νὰ ἐπιδείξει καὶ νὰ ἀναδείξει τὰ δικά του ἐθνικὰ καὶ πολιτισμικὰ «ΟΧΙ», ἐκφράζοντας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὶς ἀτελείωτες καὶ ἀνεξάντλητες ἀξίες τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς. Ἀξίες εἶναι οἱ πνευματικές, πολιτισμικὲς καὶ κοινωνικὲς ἀρχὲς καὶ παρακαταθῆκες, ποὺ ἐμπνέουν καὶ καθορίζουν τὶς ἀξιολογικὲς κρίσεις καὶ προσδιορίζουν τὰ κριτήρια τοῦ ἐπιθυμητοῦ τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Στὴν παιδαγωγικὴ διαδικασία, οἱ ἀξίες συνδέονται μὲ τὰ πρότυπα ἡ δὲ βίωσή τους θεωρεῖται ἀπαραίτητη γιὰ νὰ μορφωθεῖ καὶ νὰ ὁλοκληρωθεῖ ὁ ἄνθρωπος. Πρόκειται γιὰ ἕνα σύνολο προϋπαρχόντων ἐθνικῶν, ἠθικοθρησκευτικῶν, πολιτισμικῶν καὶ κοινωνικῶν κανόνων, μὲ τοὺς ὁποίους παιδαγωγοῦνται οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν παιδική τους ἡλικία καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζουν τὴν ἀναπτυσσόμενη δομὴ τοῦ χαρακτήρα τοὺς καθὼς καὶ τὸν τρόπο τῆς σκέψης, τῆς βούλησης καὶ τῆς συμπεριφορᾶς τους στὸ παρὸν καὶ στὸ μέλλον.
Ἡ κοινὴ μόρφωση, μὲ βάση κοινὲς ἀρετές, ἀξίες καὶ πρότυπα δημιουργεῖ καὶ τὶς ἀπαραίτητες καὶ ἐπικρατοῦσες παιδαγωγικὲς συνθῆκες γιὰ τὴν ὁμαλὴ καὶ γόνιμη συμβίωση τῶν....μελῶν τῆς κοινωνίας. Ἡ καλλιέργεια κοινῶν ἀξιῶν, ἐπίσης, ἀποτελεῖ τὴν ἀναγκαία πυξίδα τῶν γραπτῶν καὶ ἄγραφτων νόμων, ποὺ ρυθμίζουν τὴν ὁμαλὴ κοινωνικὴ τάξη καὶ εὐημερία καὶ δημιουργοῦν τὶς

«Η ζωή μας έγινε ένα τυφλό κυνηγητό ανάδειξης και επιτυχίας..»



Εντούτοις το κακό παίρνει κοινωνικές μορφές που εισβάλλουν στη ζωή μας. Σήμερα μάλιστα μεταλλάσσεται συνεχώς, φορεί αγαθά προσωπεία. Μπορεί να είναι η ίδια η κυβέρνηση, ο διεθνής ανθρωπιστικός οργανισμός, ένας ευαίσθητος σωτήρας. Τα πιο κραυγαλέα ψέματα εκτοξεύονται από τους ίδιους τους ψηφισμένους ταγούς, και οι χειρότεροι φασισμοί χτίζονται πάνω στην επίφαση της κοινωνικής μέριμνας και δικαιοσύνης. Αυτό το κακό έρχεται να επηρεάσει την προσωπική μας ζωή. Σε ποιό βαθμό μπορεί να το κάνει; Στο βαθμό που του εκχωρούμε την ψυχή μας. Ο ιερομάρτυρας Κοσμάς ο Αιτωλός σε εποχές δεινές και μαύρες έλεγε στο δουλωμένο γένος: «Όλα να σας τα πάρουν, τον Χριστό και την ψυχή σας δεν μπορούν να τα πειράξουν.» Βεβαίως, ο Χριστός δε δίνει συνταγές ανθόσπαρτου βίου. Δίνει σταυρό και ανάσταση. Είναι ο ίδιος το μέγα πάθος και ο μέγας πόθος, μέσα στον οποίο θεραπεύεται το μέγα τραύμα, ο άνθρωπος.

Ο ευαγγελιστής Ματθαίος και η πολιτική κρίση στην Ελλάδα! (Και το Πολυτεχνείο, την επαύριο)...



Αν είστε "άσχετος" με την Εκκλησία, αυτό το άρθρο απευθύνεται περισσότερο σ' εσάς, παρά σ' εμάς τους "σχετικούς".Σήμερα, 16 Νοεμβρίου (παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου), η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει ένα μεγάλο άγιο της αρχαιότητας: τον απόστολο και ευαγγελιστή Ματθαίο, έναν από τους 12 μαθητές του Χριστού και συγγραφέα του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου.
Ο άγιος Ματθαίος (όπως αναφέρει ο ίδιος στο κεφάλαιο 9 του κατά Ματθαίον) ήταν τελώνης, δηλαδή φοροεισπράκτορας των Ρωμαίων. Οι τελώνες νοίκιαζαν από τους Ρωμαίους την είσπραξη των φόρων και είχαν το δικαίωμα να πάρουν από το λαό όσα χρήματα ήθελαν, να αποδώσουν στους Ρωμαίους το φόρο και τα υπόλοιπα να τα κρατήσουν. Έτσι, οι τελώνες εκμεταλλεύονταν και καταλήστευαν το λαό και, όπως ήταν φυσικό, ήταν άπληστοι, πλούσιοι και μισητοί.

Ο Χριστός πέρασε από το "τελώνειον", δηλ. μπροστά από το τραπέζι των εισπράξεων του Ματθαίου, και του είπε: "Ακολούθησέ με". Τότε εκείνος τα παράτησε όλα, πήγε κοντά Του και έκανε μια καινούργια ζωή. Μάλιστα, παρέθεσε γεύμα στο Χριστό και τους μαθητές Του, στο οποίο μαζεύτηκαν κι άλλοι τελώνες και αμαρτωλοί, ώστε οι Φαρισαίοι (οι υπερβολικά θρησκευόμενοι Ιουδαίοι της εποχής εκείνης, πού όμως συχνά ήταν υποκριτές και υπερόπτες) να πουν στους αποστόλους: "Γιατί ο δάσκαλός σας τρώει μαζί με τους τελώνες και τους αμαρτωλούς;". Ο Χριστός το άκουσε και τους

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου – Ένας «πολύτιμος» μύθος.





Στις αρχές του 1973 το χάσμα μεταξύ κράτους και φοιτητών μεγαλώνει, ενώ η κόντρα μεταξύ τους εντείνεται. Η Δικτατορία των Συνταγματαρχών στην προσπάθεια της να περιορίσει τους φοιτητές βάζει σε εφαρμογή το διάταγμα 1347, που επιτρέπει την άρση της αναβολής στράτευσης για τους φοιτητές που απέχουν από τα μαθήματα ή προτρέπουν συναδέλφους τους σε αποχή. Ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά. Η φοιτητική ανησυχία αρχίζει να μεγαλώνει και στις 21 Φεβρουαρίου πραγματοποιούνται στο κτίριο της Νομικής φοιτητικές συνελεύσεις, με κύριο αίτημα την κατάργηση του μέτρου της στράτευσης, ενώ στις 14 Μαρτίου ακολουθεί και δεύτερη. Σημαντικό ρόλο στην κλιμάκωση της κατάστασης είχε και το μνημόσυνο του «Γέρου της Δημοκρατίας», Γεωργίου Παπανδρέου. Όλα έδειχναν ότι κάτι θα συνέβαινε και τελικά αποδείχτηκε αληθές.

14 Νοεμβρίου 1973.
Χιλιάδες φοιτητές έχουν συγκεντρωθεί από το πρωί στο κτήριο της Νομικής Σχολής και ετοιμάζονται να κάνουν συνέλευση. Στο τέλος της συνέλευσης πραγματοποιούν πορεία στην οδό Σόλωνος και Πατησίων. Το απόγευμα και ενώ οι φοιτητές παραμένουν στο Πολυτεχνείο, ο αστυνομικός διευθυντής Δασκαλόπουλος και ο εισαγγελέας Σαμήτας διατάζουν τους φοιτητές να διαλυθούν. Οι φοιτητές βρίσκονται σε δίλημμα. Δημιουργείται συντονιστική επιτροπή η οποία και αποφασίζει στις 8.30 μ.μ. την κατάληψη του Πολυτεχνείου.
Σύνθημά τους: ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.


Ώρα 7 μ.μ. από 1500 φοιτητές πάρθηκε η απόφαση «να μείνουμε απόψε στο Πολυτεχνείο».
Συγκροτείται Συντονιστική Επιτροπή απ΄ όλες τις σχολές και επιβάλλει έλεγχο σε ανεύθυνα συνθήματα και μεταδίδει τα δικά της από μεγάφωνα και το μικρό πομπό, αλλά και συγκεντρώνει τρόφιμα, φάρμακα κλπ.
Γύρω στο Πολυτεχνείο και χιλιάδες Έλληνες τούς συμπαραστέκονται.
Ο Παπαδόπουλος παραμένει μάλλον ψύχραιμος. Σύμφωνα με την μαρτυρία του υπ’ αριθμόν 2 στην κυβέρνηση των Συνταγματαρχών, Στυλιανού Παττακού, σχολίασε τις κινητοποιήσεις των φοιτητών με την φράση «Άσ’ τα παιδιά να κλάνουνε…».

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Οι «σκληροπυρηνικοί» της Πάτρας και ο π. Θερμός.



Διαβάσαμε πριν λίγες ημέρες στο Tempo24 για κάποια «εκκλησιαστική σκληροπυρηνική ομάδα» στην Πάτρα που «υπέστη νευρικό κλονισμό» και οργάνωσε «ολόκληρη εκστρατεία αποτροπής των πιστών» από την παρουσίαση του βιβλίου ‘Έλξη και Πάθος’ του π. Θερμού. Αυτό το περιστατικό κατατάχθηκε από τους ‘ειδικούς’ στην κατηγορία του «σκοταδισμού» που «κερδίζει συνεχώς νέο έδαφος» και δεν αφήνει τον κόσμο να προοδεύσει. Γίναμε όλοι εμείς δηλαδή κάτι σαν υπαίτιοι μίας γεωπλανητικής και κοσμοϊστορικής ‘καραμπόλας’ διότι όλα αυτά συνέβησαν: «ενώ ο κόσμος γυρίζει αγνοώντας όσους πεισματικά προσπαθούν να τον κρατήσουν πίσω ή κάνουν ότι δεν βλέπουν την περιστροφή».
Αρχίσαμε λοιπόν να τσιμπιώμαστε για να διαπιστώσουμε αν είμαστε όντως αυτοί που νομίζαμε ότι είμαστε, ρίχνοντας ταυτόχρονα φευγαλέες ματιές πίσω μας μήπως κάποιο σκοτεινό φάντασμα μας υπεδείκνυε τι πρέπει να σκεφτόμαστε για τις θέσεις του π. Θερμού.
Ποιός θα μπορούσε να το φανταστεί; Να έχουμε φτάσει σε σημείο όπου η προσήλωση στον Λόγο του Ευαγγελίου να θεωρείται σκοταδισμός, πρόκληση πανικού και συγχύσεως στους τροχονόμους της νέας πλανητικής τάξεως. Μόνο και μόνο αυτή η σκέψη, το να παραμένουμε δηλαδή πιστοί στον Λόγο του Ευαγγελίου και στους θεοφώτιστους Πατέρες που Τον ερμήνευσαν, θεωρείται πια «οπισθοδρομική συμπεριφορά σκληροπυρηνικών» από τους ‘εκσυγχρονιστές θεολόγους’.