Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Ἐκστρατεία γιά διδασκαλία τῆς Βίβλου στά σχολεῖα στήν Ἀμερική




Μαθήματα διδασκαλίας τῆς Βίβλου θά προσφέρονται σέ ὅλο καί περισσότερα ἀμερικανικά δημόσια σχολεῖα, ἄν καί ἄλλες πολιτεῖες ἀκολουθήσουν τό παράδειγμα τοῦ Κεντάκι καί ψηφίσουν νόμους πού ἐνθαρρύνουν τή διδασκαλία τῆς Βίβλου στά λύκεια. Ἀκτιβιστές τῆς θρησκευτικῆς Δεξιᾶς, σέ μία νομοθετική ἐκστρατεία πού ὀνομάζουν Project Blitz, συνέταξαν τόν σχετικό νόμο καί ἔχουν πείσει ἀπό τήν ἀρχή τοῦ χρόνου τουλάχιστον 10 πολιτειακά κοινοβούλια νά εἰσαγάγουν πρός ψήφιση ἐκδοχές του. Ἡ Τζόρτζια καί τό Ἀρκανσο πέρασαν πρόσφατα νομοσχέδια πού ἀναμένουν τήν ὑπογραφή τοῦ κυβερνήτη τῆς κάθε πολιτείας.

Ἀνάμεσα στούς ἰσχυρούς ὑποστηρικτές τῆς διδασκαλίας τῆς Βίβλου στά δημόσια σχολεῖα εἴναι ο πρόεδρος Τράμπ.
Ὁ Τσάκ Στέτσον, πού ἐκδίδει τό σχολικό βιβλίο γιά τή Βίβλο πού διδάσκεται ἤδη σέ περισσότερα ἀπό 600 δημόσια σχολεῖα στίς ΗΠΑ, εἶπε στήν «Washington Post» ὅτι «δέν ἀπέχουμε πολύ ἀπό ἕνα σημεῖο καμπῆς. Ἀντί νά πρέπει νά...
βρίσκουμε ἕναν λόγο γιά νά διδάσκουμε τή Βίβλο στά δημόσια σχολεῖα, ὡς μέρος μίας καλῆς ἐκπαίδευσης, θά πρέπει νά βρίσκουμε ἕναν λόγο γιά νά μήν τή διδάσκουμε».


Ἡ ὀργάνωση Ἑνωμένοι Ἀμερικανοί γιά τόν Διαχωρισμό Ἐκκλησίας καί Κράτους ἐπικρίνει σφοδρά τό Project Blitz. Συντόνισε μία δήλωση τήν ὁποία ὑπογράφουν πολλές θρησκευτικές ὀργανώσεις πού ἀντιτίθενται στό Project Blitz, ὅπως ἡ Ἐπισκοπική Ἐκκλησία, ἡ Πρεσβυτεριανή Ἐκκλησία τῶν ΗΠΑ, ἡ Ἑνωμένη Ἐκκλησία Μεθοδιστῶν, ἡ Ἕνωση γιά τή Μεταρρύθμιση τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ, τό Ἰνδουιστικό Ἀμερικανικό Ἵδρυμα καί οἱ Συνήγοροι τῶν Μουσουλμάνων.

Οἱ ὑπό τῶν παπικῶν τελειωθέντες δεκατρεῖς Ὁσιομάρτυρες τῆς Μονῆς Καντάρας





Ὀρθόδοξος Φιλόθεος μαρτυρία Ἔκδοσις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»

Τόν 13ο αιώνα ἡ Κύπρος καταδυναστευόταν ἀπὸ τοὺς τότε κατακτητὲς της Φράγκους (Λουζινιανούς). Ὁ Ὀρθόδοξος κλῆρος διωκόταν βάναυσα καὶ ὁ λαὸς ἐταλαιπωρεῖτο ἀφάνταστα, γιὰ νὰ ἐξαναγκαστεῖ νὰ φραγκέψει. Κύριο καὶ ρωμαλέο στήριγμα τοῦ λαοῦ στὸν ἀγώνα του νὰ μὴ χάσει τὴν ἐθνική του αὐτοσυνειδησία καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη του ὑπῆρξαν, Ἅγιοι Μοναχοὶ μὲ χαρακτηριστικώτερο παράδειγμα τοὺς 13 Ὁσιομάρτυρες τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας τῆς Κανταριώτισσας, ποὺ βρισκόταν στὴν ὁροσειρὰ τοῦ Πενταδακτύλου.
Ἠγούμενος τῆς Μονῆς αὐτῆς ἦταν τότε ὁ Ἰωάννης, καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ὑπολοίπων ἦταν:...
Κόνωνας, Ἱερεμίας, Μάρκος, Θεόκτιστος, Κύριλλος, Βαρνάβας, Μάξιμος, Ἰωσήφ, Γερμανός, Γεράσιμος καὶ Γεννάδιος (οἱ δύο τελευταῖοι προέρχονταν ἀπὸ τὴν Μονὴ Μαχαιρᾶ).


Γιά τήν ἐμμονή τους στὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ Παράδοση, φυλακίστηκαν ἀπὸ τὴν Λατινικὴ - Παπικὴ ἐξουσία τῆς Κύπρου στὶς φυλακὲς τῆς Λευκωσίας, ὅπου παρέμειναν γιὰ τρία χρόνια, ὑφιστάμενοι ἀπάνθρωπα καὶ ἀπερίγραπτα μαρτύρια. Τελικά τούς κατεδίκασαν σὲ θάνατο, τοὺς ξεφόρεσαν τὰ ἅγια μοναχικὰ «σχήματά» τους, τοὺς ἔδεσαν τὰ πόδια σὲ ἄγρια ἄλογα, τοὺς λιθοβόλησαν καὶ κατόπιν τοὺς ἔσυραν πάνω στὶς κοφτερὲς πέτρες τῆς κοίτης τοῦ ξεροπόταμου Παδιαίου, χτυπώντας τους ταυτόχρονα χωρὶς ἔλεος μὲ ραβδιά.
Τέλος τά κατακομματιασμένα καὶ καθημαγμένα σώματα τῶν Ἁγίων τὰ ἔριξαν στὶς φλόγες μεγάλης φωτιᾶς ποὺ ἄναψαν, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο τελειώθηκαν. Ἔτσι παρέδωσαν στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ τὴ μακάρια ψυχή τους καὶ δέχτηκαν ἀπ΄ Αὐτὸν τριπλοῦς τούς στεφάνους: Τῶν Ὁσίων, τῶν Ὁμολογητῶν καὶ τῶν Μαρτύρων.


Ἡ ἡμέρα τῆς τελείωσής τους ἦταν ἡ 19η Μαΐου τοῦ ἔτους 1231. Ὁ μαρτυρικὸς θάνατος τῶν 13 αὐτῶν Ὁσιομαρτύρων καὶ Ὁμολογητῶν σὲ ὅλους μας καὶ σὲ ὅλους τούς αἰῶνες διασαλπίζει ὅτι ἡ διαφορὰ Ὀρθοδοξίας και Παπισμοῦ (Ρωμαιοκαθολικισμοῦ) δὲν εἶναι καθόλου παρωνυχίδα, ὅπως θέλουν πολλοὶ νὰ τὴν παρουσιάζουν. Ἀπὸ θεολογικῆς καὶ σωτηριολογικῆς ἀπόψεως ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι τόσο μεγάλη, ὅση ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἀπόσταση ποὺ χωρίζει τὸν Παράδεισο ἀπὸ τὴν Κόλαση. Γι΄ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ λόγο προτίμησαν οἱ Ἅγιοι Μοναχοὶ τὸ θάνατο, παρὰ νὰ «ἐκλατινίσουν», ἔστω καὶ κατ΄ ἐλάχιστο, τὴν ἀτόφια Ὀρθόδοξη Πίστη τους. Γι΄ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη τους στὶς 19 Μαΐου κάθε χρόνο καὶ δοξολογεῖ τὸν Θεόν, τὸν «θαυμαστὸν ἐν τοῖς ἁγίοις Αὐτοῦ».


Ὀρθοδοξία τὸν 13ο αἰώνα στὴν Κύπρο
Ἱ.Μ. Παντοκράτορος

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Γιατί στὰ τούρκικα ἡ ποντιακὴ γενοκτονία;

 Χρονογραφίες




Κάτι τέτοια πανὼ ἀκόμη κι ἂν οἱ προθέσεις ὅσων τὰ σηκώνουν εἶναι καλές, προάγουν τὴν ἰδέα μιᾶς ξεχωριστῆς ποντιακῆς ἐθνότητας στὴν ὁποία μετέχουν καὶ ὁρισμένοι ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Τούρκους ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς πόντιους Ἕλληνες. Δὲν ὑπάρχει ποντιακὴ ἐθνότητα. Οἱ ἐξισλαμισμένοι ποντιόφωνοι δὲν εἶναι Πόντιοι-ἀδέρφια μας, εἶναι Ἐρντογάνηδες, καὶ ὄχι ἀδέρφια τῶν μόνων ὑφιστάμενων Ποντίων, τῶν Ἑλλήνων Ποντίων (Ἑλλάδα, πρώην ΕΣΣΔ, λοιπὸς κόσμος). Ἡ ποντιακότητα δὲν εἶναι ἡ λύρα, ἡ διάλεκτος καὶ τὰ φαγητά. Ὅποιος Πόντιος ἐξισλαμίστηκε καὶ δὲν εἶναι σήμερα κρυπτοχριστιανός, αὐτὸς δὲν εἶναι Πόντιος, εἶναι σύμμαχος ἐκείνων ποὺ κατέσφαξαν τοὺς Πόντιους. Ὁμοίως (γιὰ νὰ μὴν ἀρχίσει κανένας τὰ περὶ ἀντιπροσφυγισμοῦ): Ὅποιος «Βαλαὰς» Τοῦρκος ὑπήκοος παριστάνει τὸν συγγενὴ τῶν Ἑλλήνων Δυτικομακεδόνων εἶναι ἀπατεώνας, κι αὐτὸς κι ὅσοι Ἕλληνες Δυτικομακεδόνες τὸν ἀποδέχονται ὡς ἡμιἕλληνα ἢ Ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἀδερφό μας. Οἱ Βαλαάδες, ὅμοια μὲ τοὺς «ἐρντογανισμένους» πρώην Πόντιους, κατὰ τὸ 1912 χτυποῦσαν πισώπλατα τοὺς Ἕλληνες Μακεδόνες καὶ τὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ ποὺ ἀπελευθέρωνε τὴ Δ. Μακεδονία. Ὁμοίως: Οἱ Τουρκοκρητικοὶ ἦταν ἐπίσης ἄνθρωποι ποὺ τούρκεψαν γιὰ νὰ καλοπερνᾶνε, καὶ πού, ὅταν οἱ Κρητικοί, δηλαδὴ οἱ Ἕλληνες, ἐπαναστατοῦσαν, ἐκεῖνοι ἔπαιρναν τὸ μέρος τῶν Ὀθωμανῶν. Γιὰ ποια ποντιακότητα, μακεδονικότητα καὶ κρητικότητα τῶν τουρκεμένων κάνει λόγο ὁ κάθε ἀνιστόρητος; Οἱ ἰδιότητες αὐτὲς εἶναι ἀποκλειστικὰ ἑλληνικές.

Ὅσοι ἐξισλαμίστηκαν πῆραν ἔμπρακτα καὶ διαχρονικὰ τὸ μέρος τῶν Ὀθωμανῶν, τῶν Νεότουρκων καὶ τῶν Κεμαλικῶν, κι ἂς μάθουν ἱστορία κάποτε οἱ ἄθρησκοι ἐκεῖνοι Ἑλληναράδες ποὺ ὑποτιμοῦν τὴ θρησκεία γιὰ χάρη τῶν κλαπατσίμπανων κάθε τόπου. Σκασίλα μας καὶ ἡ ποντιακὴ λύρα καὶ τὰ

Η πιο τρομακτική νύχτα στη Γενοκτονία των Ποντίων: Η σφαγή των νηπίων της Σάντας


«Έναν μαύρον ημέραν εκούιξεν εις απες σο σπέλ’:
Οι μανάδες ντο έχ’νε μικρά μωρά να εβγαίνε οξιοκά ασο σπέλ’».
Μία μάνα διηγείται ότι μια μαύρη μέρα ένας φώναξε όσες είχαν μικρά παιδιά να βγουν έξω από τη σπηλιά…

Έτσι ξεκινάει η Ελένη Νυμφοπούλου-Παυλίδου να ντύνει με λόγια μία από τις πιο τραγικές στιγμές της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Συμπρωταγωνιστής στην αφήγηση ο οπλαρχηγός Ευκλείδης.
Ο αδερφός του, Κώστας Κουρτίδης, θα γράψει στο ημερολόγιό του για την νύχτα της 10ης προς 11η Σεπτεμβρίου 1921:
«... Πολλά παιδιά τότες, επειδή αι γυναίκες των δεν μπορούσαν να σταματήσουν τας φωνάς των παιδιών τους, και μη θέλοντας να χωρισθούν εξ ημών, τα σκότωσαν και τα άφησαν επί τόπου».

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

Άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος εκ Μετσόβου


Το μαρτύριο του Αγίου Νικολάου του εκ Μετσόβου

     Η ηπειρωτική γη, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα και η Βαλκανική, ανάδειξε πολλούς Νεομάρτυρες στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας. 

Στις τραχιές και απομονωμένες ηπειρώτικες περιοχές οι Ορθόδοξοι Έλληνες καλλιέργησαν και κράτησαν το θησαυρό της αληθινής μας πίστεως στο Χριστό και έδωσαν την μαρτυρία τους, όταν χρειάστηκε, μη λογαριάζοντας το κόστος της ομολογίας τους, το οποίο συχνά άγγιζε και αυτή τη ζωή τους. Ένας από τους καλλίνικους ηπειρώτες Νεομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος εκ Μετσόβου, ένας ηρωικός και γενναίος αθλητής του Χριστού.
      Γεννήθηκε στο Μέτσοβο στις αρχές του 17ου αιώνα. Το επώνυμό του ήταν Μπασδάνης. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς άνθρωποι, οι οποίοι του ενέπνευσαν από παιδί την πίστη  στο Χριστό και την Ορθοδοξία. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα σε απερίγραπτη φτώχεια και ταλαιπωρίες. Όταν μεγάλωσε, πήρε την ευχή των γονέων του και κατέβηκε στα Τρίκαλα, για να αναζητήσει καλλίτερες συνθήκες ζωής.
     Ζήτησε εργασία σε πολλές επιχειρήσεις και τελικά κατέληξε να προσληφθεί σε έναν τούρκικο φούρνο. Εκεί εργαζόταν με ευσυνειδησία και καλοσύνη και για τούτο απόκτησε τη συμπάθεια και την εύνοια των αφεντικών του. Αμείβονταν ικανοποιητικά, με αποτέλεσμα να ζει ο ίδιος με αξιοπρέπεια και να βοηθά τους φτωχούς γονείς του.
      Τα χρόνια περνούσαν και ο Νικόλαος ζούσε ενσυνείδητα την χριστιανική ζωή. Με τον καιρό όμως, ζώντας κοντά στους μουσουλμάνους εργοδότες του, ζήλεψε την άνετη ζωή τους, με τα πολλά προνόμια, τις φοροαπαλλαγές και τις τιμητικές διακρίσεις. Ζήλεψε επίσης και την προνομιακή θέση τους, σε σχέση με τους υπόδουλους ραγιάδες, οι οποίοι στερούνταν βασικές ελευθερίες και θεωρούνταν από τους δυνάστες τους ως άνθρωποι υποδεέστεροι, συχνά ως υποζύγιά τους. Σκέφτηκε πως θα μπορούσε να ζήσει και αυτός στη χλιδή, αν γινόταν τούρκος, αν αλλαξοπιστούσε και γινόταν μουσουλμάνος.  
     Ύστερα από καιρό έντονων προβληματισμών πήρε τη μεγάλη απόφαση να εξισλαμισθεί. Ανακοίνωσε την απόφασή του στα αφεντικά του και εκείνοι με χαρά κάλεσαν έναν χότζα, ο οποίος του έκανε περιτομή.

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

Μετά την Βρετανία «κτύπημα» και από ΗΠΑ: «Μοιράστε τα κοιτάσματα με την Τουρκία μισά-μισά»



Η "πάσα" Τ.Πάιατ στον Τούρκο πρέσβη

Ηλεκτροσόκ" από τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, Τ.Πάιατ, ο οποίος σε συνέδριο που οργάνωσε η Πολεμική Αεροπορία στο Τατόι, ζήτησε να μοιραστούν τα κοιτάσματα με την Τουρκία μισά-μισά.

Πιο αναλυτικά, ο Αμερικανός πρέσβης Τζέφρεϊ Πάιατ, στο συνέδριο σχετικά με την τουρκική προκλητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και την κυπριακή ΑΟΖ, μίλησε για διάλογο και φιλία μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας καθώς και για συμφωνίες "win-win" για όλους!

Αμέσως μετά ο πρέσβης των ΗΠΑ το πήγε λίγο παραπέρα και μίλησε "για την ανάγκη σταθερότητας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου που είναι και ο βασικός στόχος των ΗΠΑ".Όπως διευκρίνισε ο Αμερικανός πρέσβης: «είναι πολύ σημαντικό ο κ. Τσίπρας να ταξιδέψει στην Άγκυρα, αφού στο τέλος της ημέρας η Τουρκία είναι μέλος του NATO» .

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι ανάμεσα στο "κοινό" βρισκόταν και ο ακολουθος Άμυνας της τουρκικής πρεσβείας, ο οποίος πήρε το λόγο κι έκανε μία…φιλειρηνική τοποθέτηση περί συνεργασίας-φιλίας και "καζάν-καζάν" Τουρκίας-Ελλάδας με την οποία συμφώνησε ο Τ.Πάϊατ.

Πρόκειται για το "δεύτερο κτύπημα" καθώς χτες όπως ενημέρωσε το pronews.gr, ο Βρετανός υπουργός χαρακτήρισε την περιοχή που βρίσκεται το τουρκικό γεωτρύπανο, ως περιοχή «υπό αμφισβήτηση», δηλαδή, ο Βρετανός κυβερνητικός αξιωματούχος, αμφισβήτησε τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου.

"Γεωτρήσεις δεν πρέπει να γίνονται σε περιοχές με κυριαρχία «υπό αμφισβήτηση»"δήλωσε δημοσίως ο Άλαν Ντάνκαν.

Για το θέμα αυτό, το υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, προέβηκε και επισήμως, σε διάβημα προς το Ηνωμένο Βασίλειο.Κυπριακές πηγές τόνισαν πως ο Ύπατος Αρμοστής του Ηνωμένου Βασιλείου έχει κληθεί στο ΥΠΕΞ για να γίνουν διαβήματα. Ο Ν.Αναστασιάδης θα αποστείλει μέσω του Ύπατου Αρμοστή επιστολή στην Πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, δήλωσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Πρόδρομος Προδρόμου σε δημοσιογράφους έξω από το Προεδρικό.

pronews
Αμέθυστος

Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ – 5. Ο Γεώργιος Γεμιστός (Πλήθων) και η Ιταλική Αναγέννηση Posted on 12/05/2019by karavaki




Οι Έλληνες δέχθηκαν την ευρωπαϊκή αναγέννηση και τον διαφωτισμό… ή μήπως συνέβη το αντίθετο; Το θέμα είναι ακανθώδες, λόγω της χριστιανικής παραμέτρου και της καλλιεργημένης -εκ των υστέρων- άποψης ότι ο χριστιανισμός βρέθηκε εξ ορισμού σε σύγκρουση με τον ελληνισμό. Όμως η άποψη αυτή στηρίχτηκε και στη σιωπή των ορθοδόξων περί του «Ελληνικού Σχεδίου» που ξεκινά από την δυτική πτώση της Πόλης (1204).

Ο Γεώργιος Γεμιστός είχε αριστοκρατική καταγωγή. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περί το 1355, μια περίοδο εξαιρετικά ταραγμένη. Δεν είχε περάσει ούτε ένας αιώνας από την ορθόδοξη ανακατάληψη της Βασιλεύουσας (1261), η οποία είχε οδηγήσει στις πρώτες συζητήσεις για την επανένωση Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας (Λυών, 1274). Το κλίμα από πλευράς Δύσης ήταν πολύ άσχημο για τους Ανατολικούς ορθόδοξους· και όχι μόνον από τους κληρικούς. Ο Πετράρχης για παράδειγμα έλεγε ότι οι σχισματικοί Γραικοί (δηλ. οι ορθόδοξοι Έλληνες) είναι χειρότεροι εχθροί από τους Τούρκους. Η προπαγάνδα έφτανε στο σημείο να διαδίδει ότι οι Γραικοί έβγαλαν από το Σύμβολο της Πίστης την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος από τον Υιό. Η αποδυνάμωση της Κωνσταντινούπολης έφερνε ταραχή και στο ορθόδοξο στρατόπεδο. Πρόσφατη ήταν η ελληνο-σερβική σύγκρουση με τους Σέρβους να διεκδικούν τον αυτοκρατορικό και τον πατριαρχικό τίτλο των Ρωμαίων.

Πώς έπρεπε να κινηθεί η Κων/πολη έναντι των κινδύνων και των μακροπόθεσμων προοπτικών; Η επέκταση των Οθωμανών γινόταν ολοένα απειλητικότερη για την εναπομείνασα αυτοκρατορία των Χριστιανών Ρωμαίων και ο Γεμιστός έζησε από μικρός -ως αδιέξοδο- την διαμάχη περί της ένωσης των Χριστιανών. Ήταν μια διπλή διαμάχη. Μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αλλά και εντός της Ανατολής ως ζήτημα «ενωτικών-ανθενωτικών». Η στάση των ενωτικών δεν ήταν στάση υποταγής και απεμπόλησης, αλλά δεν ήταν και μια μόνον. Ένα κομμάτι περιοριζόταν στην συζήτηση των δογματικών διαφορών μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Ένα άλλο κομμάτι που φαινόταν ανθενωτικό, στην πραγματικότητα κήρυσσε μια νέα, περίεργη ένωση, έναν ελληνικό πολυθεϊσμό μονοθεϊστικής φύσεως. Αμφότεροι, έθεταν στην Δύση καίρια ερωτήματα για την χριστιανική της ταυτότητα. Τι ήθελε όμως η Δύση;