Σάββατο, 28 Μαρτίου 2020

Καὶ ὅμως, ὁ Καποδίστριας ΔΕΝ ἔκλεισε τὶς ἐκκλησίες!


φωτο: 

Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό

Γράφει ὁ Ἔξαρχος Γεώργιος, ἐκπαιδευτικὸς
Πολύς λόγος ἔγινε τελευταία γιὰ τὸ δῆθεν κλείσιμο τῶν ναῶν ὅταν ξέσπασε ἡ πανώλη ἐπί Καποδίστρια. Ὁ καθηγητὴς τοῦ ΕΚΠΑ Ἀριστείδης Χατζής, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται τὰ ἀνωτέρω, πρίν ἀπό δύο ἡμέρες, βγῆκε σὲ κάποιον τηλεοπτικὸ σταθμὸ καὶ ἔλεγε ἀνιστόρητα πράγματα.



Ὑποστήριξε καταρχὰς ὅτι ἡ πανώλη διήρκεσε 1 μὲ 1,5 ἔτος. Πράγμα ἀστεῖο, αφοῦ ὅπως θὰ δοῦμε παρακάτω, ὁ Καποδίστριας γράφει σὲ ἐπιστολὴ του ὅτι κράτησε σχεδὸν τέσσερις μῆνες. Μεταξῦ ἄλλων ἀνιστορήτων εἰπώθηκε στὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ ὅτι ἀδίκως οἱ Ἕλληνες κατηγορούσαν τοὺς τουρκοαιγυπτίους τοῦ Ἰμπραῆμ ὥς ὑπεύθυνους γιὰ τὴν νόσο. Καὶ ὅμως βρίθει ὁ Τύπος τῆς Ἐποχῆς γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές. Δὲν εἶναι καθόλου δύσκολο νὰ ἀνατραποῦν ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλὰ. Ἀρκεῖ νὰ ἀνατρέξει κάποιος στὶς πηγές. Στὸ παρὸν ἄρθρο θὰ καταδειχθεῖ ὅτι ουδέποτε ἐκλεισαν οἱ ἐκκλησίες ἐπὶ Καποδίστρια.
Ὁ Σπυρίδων Τρικούπης στὸ ἔργο του «Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως» περιγράφει τὴν ἀντιμετώπιση τῆς πανώλης ἀπὸ τὸν Κυβερνήτη Ἰ. Καποδίστρια. Ὁ ἴδιος, ὡς Γενικὸς Γραμματέας Ἐπικρατείας ἐκείνης τῆς περιόδου, καθίσταται ἡ πλέον σημαντικὴ πηγὴ, ἀφοῦ εἴχε λάβει μέρος σὲ ὅλα τὰ ὑπουργικὰ συμβούλια καὶ εἶχε ἄμεση ἀνταπόκριση. Μᾶς λέει λοιπὸν ὁ Τρικούπης, ὅτι ἡ πανώλη ἔκανε τὴν ἐμφάνισή της στὴν Ὕδρα στὰ μέσα Ἀπριλίου τοῦ 1828 καὶ λίγο ἀργότερα στὶς Σπέτσες, προτοῦ φθάσει καὶ στὴν Πελοπόννησο. Ἡ διάδοση ἔγινε γρήγορα λόγω τῶν ἀνταλλαγέντων αἰχμαλώτων. Ὁ Καποδίστριας ὁ ὁποῖος ἔμενε στὸ Ναύπλιο, ἀποφάσισε νὰ ἐπισκεφθεῖ ὁ ἴδιος τὴν ‘Ὕδρα καὶ τὶς Σπέτσες, καὶ τὴν 1 Μαΐου πῆγε στὴν Αἴγινα. Ἐκεῖ ἔμεινε 2 ἐβδομάδες ὅπου καὶ ἀναχώρησε στὶς 14 Μαΐου γιὰ τὸν Πόρο μὲ τὸ ἰστιοφόρο τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ «Νέλσων»∙ συνέπλευσαν μαζὶ καὶ ἡ γαλλικὴ φρεγάτα Ἥρα καθὼς καὶ ἡ ἀγγλικὴ Δρυάς. Αὐτὰ ἀναφέρει συνοπτικὰ ὁ Σπυρίδων Τρικούπης, καταλήγοντας πὼς μετὰ ἀπὸ λίγο καιρό, χάρη στὶς ἐνέργειες τῆς Κυβέρνησης, ὁ μολυσμὸς εξαλείφθηκε (1). Ἀπὸ αὐτὰ ποὺ παραθέτει παραπάνω ὁ ἱστορικὸς Τρικούπης, συνάγεται ὅτι δὲν ὑπῆρχε κλείσιμο τῶν ἱερῶν ναῶν, ἀφοῦ δὲν ἀναφέρεται πουθενὰ κάτι τέτοιο.

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: «Εκκλησιασμός και κατ’ οίκον προσευχή»


 Μέλια




.

π. Παύλος: «Ω, Τιμόθεε, την παρακαταθήκην φύλαξον εκτρεπόμενος τας βεβήλους κενοφωνίας και αντιθέσεις της ψευδωνύμου γνώσεως, ην τινες επαγγελλόμενοι περί την πίστιν ηστόχησαν» (Α Τιμ. στ , 20-21)

Μοναχή: Γέροντα, μερικές φορές νιώθω την ανάγκη να μείνω στο κελλί και να κάνω πνευματικά παρά να πάω στην Ακολουθία.

Άγιος Παΐσιος: Αυτό που θα γίνη στην Ακολουθία, μπορεί να γίνη άλλη ώρα; Δεν μπορεί να γίνη. Ενώ αυτό που θα κάνης στο κελλί, μπορεί να γίνη και άλλη ώρα.

Μοναχή: Στην εκκλησία, Γέροντα, δεν νιώθω πάντα την αλλοίωση που νιώθω στο κελλί.

Άγιος Παΐσιος: Κοίταξε∙ η κατ’ ιδίαν προσευχή είναι προετοιμασία για την κοινή. Η κοινή προσευχή από άποψη ποιότητος μπορεί να είναι κατώτερη από την κατ’ ιδίαν, γιατί στον ναό δεν μπορείς να κινηθής ελεύθερα, όπως όταν είσαι μόνος. Από άποψη όμως ισχύος είναι ανώτερη, γιατί προσεύχονται όλοι μαζί, και άλλου η προσευχή έχει πιο πολλή δύναμη, άλλου πιο πολλή θέρμη, κ.λπ. Αυτές λοιπόν τις δυο-τρεις ώρες που γίνεται η Ακολουθία, πρέπει να είσαι κι εσύ εκεί στην εκκλησία, για να προσευχηθής μαζί με όλους. Τι είπε ο Χριστός; «ὅπου είναι δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν».

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2020

Μαρτυρία εμπειρίας την Παρασκευή της Γ’ Στάσης των Χαιρετισμών 20/03/2020



Ιωάννης Λίτινας
Θα ήθελα, μετά φόβου Θεού, να καταθέσω σύντομα μία προσωπική εμπειρία, που έλαβε χώρα την Παρασκευή της Γ’ Στάσης των Χαιρετισμών.
Δεν επιθυμώ να γράψω λεπτομέρειες. Το γεγονός είναι πραγματικό και επαφίεται στην καλόπιστη διάθεση του αναγνώστη εάν θα το δεχθεί ή όχι. Προσωπικά έλαβα τα μηνύματα που είχα ανάγκη.

Απογευματινές ώρες εκείνης της ημέρας, λοιπόν, βρισκόμενος στα περίχωρα μεγαλούπολης, γεμάτος θλίψη για την πρωτοφανή απαγόρευση των ακολουθιών εν μέσω Μεγάλης Τεσσαρακοστής, μπήκα στο ναό να ανάψω ένα κεράκι και να παρακαλέσω τη Παναγία μας.
Ο λογισμός που έκανα συνεχώς ήταν:
«Πως το επιτρέψαμε ως χριστιανοί να παρατήσουμε μόνη την γλυκιά μας Μανούλα, τέτοια άγια ημέρα και να κλειδαμπαρωθούμε στα σπίτια μας, όταν άλλοτε σπεύδαμε στους ναούς σύσσωμοι οι πιστοί να της πούμε το «Χαίρε»; Τι θλίψη αυτή τώρα, ο ναός να είναι άδειος, μέσα σε απέραντη σιωπή και σκοτεινός, ενώ κάποτε κατ’ αυτή την ώρα επληρούτο φωτός, χαρμόσυνων υμνωδιών, λατρείας και πιστών να δέονται με πόθο στη Μητέρα της Ζωής και του Φωτός! Κάθε μέρα τη χαιρετίζουμε στο σπίτι μας, στο δρόμο, οπουδήποτε. Σήμερα όμως; Σήμερα -αιώνες τώρα- μας καλεί να την υμνήσουμε ομοθυμαδόν στο ναό! Πως θα νιώθει άραγε για αυτή μας την αποστασία; Πώς θα καταφύγει στον Υιό της να παρακαλέσει για εμάς τη στιγμή που την εγκαταλείψαμε από φόβο ιού και όχι Θεού; Κάτω από τον Σταυρό του Υιού της παρακαλούσε: «Μη λίπης Μόνην με, Ευεργέτα Πολυέλεε» και Εκείνος της χάρισε τον Θεολόγο, ο οποίος μόνος στάθηκε δίπλα της στο Πάθος. «᾿Ιησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου». Αυτή την ευλογία μας δίνει ο Θεός: Να είμαστε υιοί της Μητέρας Του, όταν σαν τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο στεκόμαστε δίπλα της την ώρα του Πάθους! Και είναι όντως ώρες πάθους του λαού του Θεού, αυτές που ζούμε».
Υπό αυτό το πνεύμα εμφορούμενος εισήλθα στο ναό. Άδειος. Μόνο ο νεωκόρος εντός. Προς μεγάλη μου έκπληξη άκουσα όμως μία ψαλμωδία «Ανοίξω το στόμα μου και πληρωθήσεται Πνεύματος…» Ήταν ένας σχετικά νέος άνδρας που στεκόταν με ευλάβεια μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και έψαλε την ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου, όπως είθισται τέτοια μέρα να ψάλλεται στους ναούς.
Χάρηκα από αυτή την εικόνα και στάθηκα αρκετά πίσω να συμπροσευχηθώ. Δεν πέρασε πολύ και μπήκε μέσα στο ναό μια γυναίκα. Γυναίκα όμως με δαιμόνιο. Μόλις άκουσε την ψαλμωδία από τον αδελφό άλλαξε όψη. Στάθηκε μακριά πίσω και άρχισε να φρίττει και να φωνάζει με μεγάλη φωνή:
«Τι κάνει;;; Τι κάνει αυτός εκεί;;;
Ε!! Τι κάνεις εκεί;;
Αυτό που κάνεις απαγορεύεταιαιαιαι !!!!!!
Απαγορεύεται !!!!!!!! Ακούς;;;
Σταμάτα τώραααααα!!!
Είχαμε τους ψάλτες και παπάδες να ψάλλουν, τώρα θα χουμε εσένααα;;;;;
Σταμάτα τώρα!!!!»
Ο αδελφός φάνηκε ότι προσηλώθηκε με μεγαλύτερο σθένος στο ψάλσιμο και δυνάμωσε τη φωνή του. Εγώ ταράχθηκα. Ο νεωκόρος προσπάθησε να την ηρεμήσει, αλλά φαινόταν αδύνατο. Πηγαινοερχόταν ανήσυχη μονολογώντας, δεν άκουγα τι άλλο ακριβώς έλεγε. Προσπάθησα κι εγώ να προσευχηθώ γιατί ταράχθηκα.
Τελικά η γυναίκα έφυγε πλήρης θυμού, μη αντέχοντας να ακούει τα ψαλλόμενα. Μετά από λίγο ανεχώρησα κι εγώ, μετανιώνοντας που δεν περίμενα να γνωριστώ με τον πιστό αδελφό, ο οποίος δεν άφησε μόνη και ανύμνητη την Θεοτόκο κατ’ αυτή την ημέρα…
Η απάντηση στους λογισμούς μου είχε δοθεί. Η Παναγία επέτρεψε το γεγονός αυτό και την δοξάζω που με ενδυνάμωσε. Αναμφίβολα ο αντίδικος ημών διάβολος χαίρεται από την κατάσταση αυτή της απαγόρευσης των ακολουθιών και μάλιστα της Θείας Λειτουργίας, ενώ το Πνεύμα του Θεού λυπείται.
Δεν ξεχνούμε όμως τον λόγο του Χριστού μας: «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ’ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται», γι’ αυτό κι ελπίζουμε.
Καλή δύναμη αδελφοί, η Παναγιά μας να κάνει έλεος και να μας βγάλει από αυτό τον πειρασμό. Αμήν


Ιωάννης Λίτινας


tasthyras

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020

Θὰ κάτσουμε μὲ σταυρωμένα χέρια;





Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Πολὺ μελάνι χύθηκε αὐτὲς τὶς μέρες μὲ ἀφορμὴ τὴν πανδημία ποὺ ἔχει ἐνσκήψει σὲ ὅλην τὴν Οἰκουμένη· θεωρίες συνωμοσίας, ὀρθολογικὲς ἀναλύσεις, οἰκονομικὲς προσεγγίσεις, ἰατρικὲς γραφιδομαχίες, πολιτικὲς ἁψιμαχίες, θεολογικὲς διενέξεις. Ἐμεῖς οἱ χριστιανοὶ γνωρίζουμε πολὺ καλὰ ὅτι τὰ κίνητρα τῶν γεγονότων εἶναι πνευματικά, διότι ἡ ἀνώτερη λειτουργία τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι ἡ γνώση -ὅπως λένε αὐτοὶ ποὺ ἔχουν γεμᾶτο τὸ κεφάλι καὶ ἄδεια τὴν καρδιά-, ἀλλὰ ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἐλπίδα1.
Ποιά στάση πρέπει νὰ κρατήσουμε ἔναντι τοῦ κορωνοϊοῦ ἐμεῖς οἱ χριστιανοί; Θὰ κάτσουμε κλεισμένοι στὰ σπίτια μας, ἄπραγοι καὶ ἄβουλοι, ἀκολουθῶντας τὶς συμβουλὲς τῶν ψυχολόγων, ὅπως νὰ παίζουμε ἐπιτραπέζια παιχνίδια, νὰ βλέπουμε καλὲς ταινίες καὶ ντοκιμαντὲρ μὲ ἄγρια ζῶα, νὰ ἀκοῦμε μουσική, νὰ πειραματιζώμαστε στὴν μαγειρική; Τί μᾶς λένε «οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα»2; Βρεῖτε ἐναλλακτικοὺς τρόπους νὰ περνᾶτε καλά. Μὴν ξεχνᾶμε τὸ δόγμα τῆς ἐποχῆς μας· ΝΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΛΑ! Προσέξτε, ὅταν...
ἀπευθυνώμαστε στὸν ἄλλον, δὲν τὸν ρωτᾶμε: «Εἶσαι καλά;», ἀλλὰ «Περνᾶς καλά;»


Ἐμεῖς ὅμως γνωρίζουμε ὅτι ἡ ὁδὸς ποὺ ἄγει εἰς τὴν Ζωὴν εἶναι μία καὶ μοναδική· ἡ ταπείνωση. Καὶ τί εἶναι ταπείνωση; Δύσκολο νὰ ὁριστῇ ἡ μέγιστη αὐτὴ ἀρετή. Καὶ ἂν ἐπιχειρήσουμε νὰ τὴν ἐξηγήσουμε σὲ ὅσους δὲν τὴν ἔχουν γευτῇ προσωπικῶς ὁμοιάζουμε μὲ ἐκεῖνον ποὺ θέλει νὰ ἐξηγήσῃ μὲ λόγια πόσο γλυκὸ εἶναι τὸ μέλι σὲ ἐκείνους ποὺ δὲν τὸ γεύτηκαν3. Ταπείνωση εἶναι ἡ ἐπίγνωση τῆς πραγματικότητας. Εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔνιωσε ὁ Ἄσωτος τῆς παραβολῆς, ὅταν εἶδε μέσα του τὸ εἰδεχθὲς προσωπεῖο. Καὶ ἀντὶ νὰ δικαιώσῃ τὸν ἑαυτό του, ἀντὶ νὰ ἐπικαλεστῇ τὰ «ἀπωθημένα» τοῦ δυτικοῦ ὑπερανθρώπου, κοίταξε μέσα του καὶ εἶδε τὸν ἀληθινό του ἑαυτό, εἶδε τὸ τέρας καὶ εἶπε: «ἥμαρτον»! Ἦλθε στὰ λογικά του, ἔκλαυσε τὸν ἑαυτό του καὶ σκέφτηκε: «Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύονται ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ὧδε ἀπόλλυμαι. Ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ, Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου»4. Αὐτὴν τὴν πραγματικότητα ἂς ἀντικρίσουμε καὶ ἐμεῖς καὶ νὰ τρέξουμε στὸν Θεό, νὰ πᾶμε στὸν Πατέρα μας καὶ νὰ τοῦ ποῦμε «ἥμαρτον». «Ἥμαρτον» ποὺ πορευόμαστε πίσω ἀπὸ τὶς πονηρὲς ἐπιθυμίες, «ἥμαρτον» ποὺ ἀφήσαμε τὰ παιδιά μας νὰ διανυκτερεύουν στὰ νυχτερινὰ καταγώγια, «ἥμαρτον» ποὺ περιφρονήσαμε τὸν ἱερὸ θεσμὸ τοῦ γάμου καὶ ἐπιλέξαμε τὰ σύμφωνα συμβιώσεως, «ἥμαρτον» γιὰ τὰ χιλιάδες ἀγέννητα παιδιά, «ἥμαρτον» γιὰ τὴν διαστροφὴ τῆς ἀνθρώπινης φύσης, «ἥμαρτον», γιατὶ τὸ σῶμα μας τὸ ἅγιο τὸ καταντήσαμε «μέλη πόρνης»5, ἥμαρτον ποὺ δὲν

Στο ΣτΕ προσέφυγαν 4 δικηγόροι κατά της απαγόρευσης τέλεσης Θείας Λειτουργίας


Παναγιώτης Τσιμπούκης


Οι δικηγόροι ζητούν να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η κοινή υπουργική απόφαση με την οποία πανελλαδικά απαγορεύθηκαν προσωρινά οι λειτουργίες και οι ιεροπραξίες στις Εκκλησίες και τους άλλους θρησκευτικούς χώρους λατρείαςΤην 5η Μαίου 2020 θα συζητηθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση 4 πολιτών-νομικών με τις οποίες ζητούν να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η κοινή υπουργική απόφαση με την οποία πανελλαδικά απαγορεύθηκαν προσωρινά οι λειτουργίες και οι ιεροπραξίες στις Εκκλησίες και τους άλλους θρησκευτικούς χώρους λατρείας.
Ειδικότερα, σε εκτέλεση των διατάξεων του άρθρου πρώτου της από 25-2-2020 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που αφορά τα κατεπείγοντα μέτρα αποφυγής και περιορισμού της διάδοσης του κορωνοϊού, εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ. 2867/Υ1/2020 απόφαση των υπουργών Παιδείας και Υγείας με την οποία επιβλήθηκε το μέτρο της προσωρινής απαγόρευσης της τέλεσης κάθε είδους λειτουργιών και ιεροπραξιών στους θρησκευτικούς χώρους λατρείας για το χρονικό διάστημα από 16.3.2020 έως 30.3.2020.
Από τον περιορισμό αυτό εξαιρούνται οι θρησκευτικές ιεροπραξίες για ταφικές εκδηλώσεις (κηδείες), όπως η προσέλευση πιστών για ατομική προσευχή με βραχεία παραμονή τους στον χώρο λατρείας, τηρουμένης της αναλογίας του ενός ατόμου ανά 10 τ.μ. επιφανείας και με ελάχιστη απόσταση τα 2 μέτρα μεταξύ τους.
Στο ΣτΕ προσέφυγαν δυο άνδρες και δύο γυναίκες δικηγόροι οι οποίοι κατέθεσαν αίτηση ακύρωσης και αίτηση αναστολής.

Υποστηρίζουν ότι το μέτρο της προσωρινής απαγόρευσης τέλεσης κάθε είδους λειτουργιών, κ.λπ. έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τα άρθρα 3, 13 και 25 του Συντάγματος.
Συγκεκριμένα, υπογραμμίζουν ότι το άρθρο 3 του Συντάγματος επισημαίνει ότι επικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού και οι Ιεροί κανόνες τηρούνται αποκλειστικά από την Ιερά Σύνοδο και την Διαρκή Iερά Σύνοδο.
Σύμφωνα με τους 4 δικηγόρους μόνο η Ιερά Σύνοδος έχει δικαίωμα να αποφασίσει για το ζήτημα της τέλεσης της θείας λειτουργίας που είναι ο πυρήνας του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας. Η θρησκευτική ελευθερία αποτελεί ατομικό προστατευόμενο δικαίωμα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, προσθέτουν οι 4 δικηγόροι.
Ακόμη, επισημαίνουν ότι παραβιάζεται το άρθρο 13 του Συντάγματος, το οποίο στο πλαίσιο των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών υπογραμμίζει ότι η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη και η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός.
Τέλος, σημειώνουν ότι παραβιάζεται και η συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 Συντάγματος), καθώς το επιβληθέν μέτρο της προσωρινής απαγόρευσης των λειτουργιών, κ.λπ. είναι αυστηρό μέτρο που περιορίζει ασφυκτικά το ατομικό δικαίωμα των πολιτών, υπερβαίνοντας παράλληλα το δημόσιο συμφέρον.
Τέλος, η πρόεδρος του Δ΄ Τμήματος του ΣτΕ Μαρία Καραμανώφ όρισε εισηγητή της υπόθεσης τον πάρεδρο Ιωάννη Παπαγιάννη.
Πηγή: protothema.gr

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Οι δολοφόνοι των Ελλήνων





Την ώρα που οι πολίτες βρίσκονται κλεισμένοι στα σπίτια τους, η ελληνική κυβέρνηση με Κοινή Υπουργική Απόφαση προχώρησε σε θεσμοθέτηση νέων και προγενέστερων δομών «φιλοξενίας» (πρακτικά 28 νέων πόλεων με σχεδόν αποκλειστικά μουσουλμάνους κατοίκους) σε όλη την επικράτεια – για την μόνιμη εγκατάσταση των παράνομων μεταναστών.
Ξένη Δημοσίευση
Σε μία πρωτοφανή κίνηση για μία δημοκρατική πολιτεία, στο Μαξίμου βρήκαν την ευκαιρία με τους πολίτες τρομοκρατημένους και κλειδωμένους (υποχρεωτικά) στα σπίτια τους, ενώ η επιδημία του κορωνοϊού δεν παρουσιάζει έξαρση, να «λύσουν» με διαδικασία εξπρές το μεταναστευτικό.

Υπενθυμίζουμε πως η μεταφορά και η μόνιμη εγκατάσταση των παράνομων μεταναστών στην ενδοχώρα κάτι που θα οδηγήσει σε αλλοίωση του πληθυσμού της Ελλάδας, ήταν το σχέδιο Α για την «επίλυση» του μεταναστευτικού, έως ότου ξεσηκώθηκαν οι ίδιοι οι βουλευτές της ΝΔ, μετά από πιέσεις των τοπικών κοινωνιών. Όπως όλα δείχνουν μετά το ναυάγιο (και) του σχεδίου Β για μόνιμη εγκατάσταση στα νησιά, στην κυβέρνηση επιστρέφουν στο πρωταρχικό τους πλάνο.
Ουσιαστικά με αυτό τον τρόπο οι δομές «φιλοξενίας» αποκτούν νομική υπόσταση σαν περιφερειακές υπηρεσίες, επιτρέποντας έτσι την μονιμοποίησή τους αλλά και την ευκολότερη χρηματοδότηση τους από τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Φαίνεται πως εκτός από οικονομικά κατεστραμμένους η επόμενη ημέρα μετά τον κορωνοϊό θα βρει τους πολίτες και ισλαμοποιημένους. Ο αναλυτικός χάρτης ακολουθεί:

Η λίστα με τις δομές όπως αυτές αναγράφονται στην υπουργική απόφαση:

Καποδίστριας καὶ ἐκκλησιασμός



25 Μαρτίου 2020by Χρονογραφίες


Τὸ μπουζούκι εἶναι ὄργανο, ὁ ἀστυνόμος εἶναι ὄργανο, ἄρα ὁ ἀστυνόμος εἶναι μπουζούκι. Κατ’ ἀντιστοιχία: Ὁ Καποδίστριας ἔκλεισε σὲ περίπτωση πανώλης τὶς ἐκκλησίες, ὁ Καποδίστριας ἦταν Χριστιανός, ἄρα οἱ Χριστιανοὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουν πρόβλημα μὲ τὸ κλείσιμο τῶν εκκλησιῶν.

Μερικοὶ νομίζουν ὅτι γιὰ τὸν μέσο Χριστιανὸ ὁ Καποδίστριας εἶναι ἕνα εἶδος πολιτικοῦ μπούσουλα, ποὺ ἐκφράζει σὲ πολιτικὸ ἐπίπεδο τὴν ἀτόφια, 100% ὀρθόδοξη-πατερικὴ-πρωτοχριστιανικὴ ἀντίληψη. Μερικοὶ φαντάζονται ὅτι «οἱ Χριστιανοὶ» (γενικά, πλειονοτικά) ἔχουν θεοποιήσει τὴν πολιτικὴ σκέψη τοῦ Καποδίστρια. Μερικοὶ βασίζουν τὴν παραπάνω ἄποψη σὲ ὀλίγιστους παραδοσιοκράτες Χριστιανούς, ποὺ ἔχουν (ἐν ἔτει 2020) γιὰ πολιτικὸ πρότυπο τὸν Καποδίστρια καὶ ὄχι τὸ δημοκρατικὸ πολίτευμα. Ἄρα τὸ «Τί πρόβλημα ἔχετε μὲ τὸ κλείσιμο ἀφοῦ ὁ Καποδίστριάς σας τὶς ἔκλεισε«, εἶναι βασισμένο σὲ λίγους, τοὺς ὁποίους μερικοὶ παρουσιάζουν ὡς «τὸν μέσο Χριστιανό», δὲν εἶναι «ψαγμένο». Ἀλήθεια, γιατί δὲν υἱοθετεῖτε, ὅσοι ἀνακαλύψατε τὴν πτυχὴ αὐτὴν τοῦ Καποδίστρια, καὶ τὶς ὑπόλοιπες ἀπόψεις τοῦ Καποδίστρια περὶ θρησκείας καὶ Χριστοῦ; Ἐπιλεκτικὴ «καποδιστριολατρεία» δὲν νοεῖται -γιὰ νὰ ἀντιστρέψω τὸ ἐπιχείρημα τοῦ «Χριστιανοί, γιατί δὲν κάνετε ὅπως ὁ Καποδίστριάς_σας, καὶ δὲν βγάζετε τὸ σκασμό;;». (Φυσικά, τὴν πρακτικὴ αὐτὴν τοῦ Καποδίστρια παραθέτουν καὶ οἱ ὑπάκουοι, ἀθεοφοβούμενοι Χριστιανοί, γιὰ νὰ μὴν τοὺς χλευάσει ὁ ἐπιστημονιστὴς τῆς γειτονιᾶς, καὶ γιὰ νὰ τὴν «ποῦν» στοὺς «πσεκασμένους»…, αἴ, εἶναι σπουδαγμένα, τὰ παιδιά)