Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Η συσπείρωσή μας γύρω από Τον Χριστό! Η συμμετοχή μας στο συλλαλητήριο της Κυριακής...









Καλή λευτεριά στην πατρίδα μας,
στην πίστη των παιδιών μας.
Καλή λευτεριά στην ψυχή μας...




Σχετικά με το θέμα της προσωπικής μας ευθύνης, όσων αφορά την σωτηρία των ψυχών μας, αλλά και των ψυχών των παιδιών μας σε αυτά τα έσχατα χρόνια, αναφέρει ο ιερομόναχος Σάββας ο Αγιορείτης σε ομιλία του στο διαδίκτυο:


«Άμα χριστιανός, άμα ιεραπόστολος. Από τη στιγμή που κανείς γίνεται χριστιανός, θέλει να μιλήσει για τον Χριστό και στους άλλους. Όταν ο Απόστολος Παύλος πήγε στην Ρώμη, δεν είχε πάει άλλος απόστολος πριν. Βρήκε χριστιανούς. Πώς; Οι έμποροι χριστιανοί που είχαν πάει εκεί για τις εργασίες τους, είχαν μιλήσει για τον Χριστό. Είχαν κατηχήσει, είχαν προετοιμάσει το έδαφος. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.



Αν κανείς εργαστεί για την ψυχή του, μετά αυθόρμητα θα εργαστεί και για τους άλλους. Και είναι ευχής έργον όλοι να ανασκουμπωθούμε και πρώτα να κάνουμε ιεραποστολή στον εαυτό μας. Ο κατ' εξοχήν πλησίον μας είναι η ψυχή μας.


Είδατε στο ευαγγέλιο της Κρίσεως λέει: «Επισκέφτηκες τον φυλακισμένο, τον φτωχό; Τον ελέησες;» Κατ 'εξοχήν φυλακισμένη είναι η ψυχή μας από τα πάθη και τους δαίμονες. Αν κανείς μπει μέσα σε αυτή τη φυλακή και ελευθερώσει την ψυχή του, μετά θέλει να βοηθήσει κι άλλους να ελευθερωθούν.

Οἱ ἄνθρωποι ποὺ πιστεύουν εἶναι ἄνθρωποι μὲ λίγες στεναχώριες. Οι ἄνθρωποι ὅμως ποὺ δὲν ἔχουν πίστη ἔχουν μεγάλες στεναχώριες.






Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ἀμάθεια, θλίψη, στεναχώρια, αὐτὰ εἶναι σὰν τριπλὸ μαστίγιο πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι τοῦ καθενὸς ποὺ ξεχνάει καὶ ἀρνιέται τὸ Θεὸ καὶ δημιουργό Του. Ὅσο περισσότερο ὁ ἄνθρωπος συγκεντρώνει ἀσήμαντες γνώσεις, τόσο λιγότερο αἰσθάνεται πὼς ξέρει. Και ὅσο περισσότερο μαζεύει πλούτη, τόσο πιὸ φτωχὸς αἰσθάνεται. Ὅσο περισσότερο ὁ τέτοιου εἴδους ἄνθρωπος κυνηγᾶ τὴν τύχη, τόσο πιὸ βαθιὰ βυθίζεται στὸ σκοτάδι τῆς ἀπελπισίας.
Γνωρίζετε ποια εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀμάθεια; Ἀμαθεῖς εἶναι οἱ ἄνθρωποι, ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸν Θεὸ καὶ τὴ δύναμή Του.
Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Σαδδουκαίους: «Πλανάσθε ἐπειδὴ δὲν γνωρίζετε οὔτε τὴν Ἁγία Γραφή, οὔτε τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ!» (Μάτθ. 22:29). Οἱ Σαδδουκαῖοι ἦταν ἄνθρωποι ποὺ γνώριζαν τὰ πάντα, ἀλλὰ δὲν πίστευαν στὸν Θεὸ καὶ στὴν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Γνώριζαν τὰ πάντα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὴ δύναμή Του.
Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ εἶναι σὰν τὸ ἁλάτι ποὺ ἁλατίζει κάθε φαγητὸ καὶ τοῦ δίνει γεύση.
Σαδδουκαῖοι στὰ χρόνιά μας εἶναι οἱ Εὐρωπαῖοι, οἱ βαπτισμένοι στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ! Οἱ Εὐρωπαῖοι, ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν τὴ βάπτισή τους καὶ ντράπηκαν γιὰ τὸ Χριστό, κατέχουν γνώσεις ποὺ εἶναι κατώτερες καὶ ἀπὸ τὶς γνώσεις τῶν ἁπλῶν χωρικῶν. Μάταια περηφανεύτηκαν γιὰ τὶς γνώσεις τους καὶ μάταια τὶς θεώρησαν σὰν μέτρο τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου.

Γιατί η Ρωσία θα επιτεθεί στην Τουρκία

Το άγνωστο κομμάτι που έλειπε στο γεωπολιτικό παζλ είναι πλέον ορατό 


 Γιώργος Θαλάσσης  

Στην περίπτωση υλοποίησης του αγωγού EAST MED (που αφορά άμεσα Ισραήλ- Ελλάδα -Ιταλία –Κύπρο), η Ρωσία χάνει τα πάντα και στην ουσία «ακυρώνει» τον ρωσικό αγωγό Turk Stream μαζί με την δυνατότητα σταθερότητας του ΑΕΠ της.

Έτσι αυτό το σκηνικό που ζούμε το τελευταίο διάστημα στο Αιγαίο αλλά και τα προηγούμενα χρόνια στον στημένο από τους σιωνιστές πόλεμο στην Συρία δεν είναι τυχαίο.
Η Ανατολική Μεσόγειος έχει πάρει φωτιά τα τελευταία χρόνιαγια το θέμα των αγωγών. 

Η Ρωσία μαζί με τους συμμάχους της προσπαθώντας να ανακόψουν τα σιωνιστικά σχέδια έχουν επενδύσει πολλά τα τελευταία χρόνια στη Συρία και μετά από όλο αυτό το διάστημα δεν μπορούν να κάνουν πίσω. Ως εκ τούτου θα κάνουν τα πάντα για να ακυρώσουν την κατασκευή του σιωνιστικού αγωγού.

Ο ΖΑΕΦ ΚΑΙ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Τάσος Νούσιας (ηθοπoιός): "Όπως ο Χριστός αφοσιώθηκε και δίδαξε εώς τη Σταύρωση, έτσι και οι Άγιοι δεν κιοτεύουν πάνω στο μαρτύριο"






Ο ηθοποιός Τάσος Νούσιας με σημαντικές διακρίσεις στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση διαθέτει ένα πολύπλευρο ταλέντο παίζοντας από αρχαίο δράμα και φαρσοκωμωδίες μέχρι μπουλβάρ και ιστορικές σειρές και έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το κοινό.
Έχει τιμηθεί δύο φορές με βραβείο ερμηνείας. Η πρώτη φορά ήταν το 1996 όπου τιμήθηκε με το βραβείο Β' ανδρικού ρόλου στο 37ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τη συμμετοχή του στην ταινία «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού και η δεύτερη ήταν το 2008 που τιμήθηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου για την ταινία μικρού μήκους «Το Πέρασμα» του Γιάννη Κατσάμπουλα στο 16ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Νέων Κινηματογραφιστών (Λάρισα 2008).
Ο σπουδαίος αυτός ηθοποιός ανοίγει την καρδιά του, μιλώντας για την θρησκευτική πίστη στην εφημερίδα "Ορθόδοξη Αλήθεια" που ήδη κυκλοφορεί.
Διαβάστε παρακάτω ένα πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα από την εν λόγω συνέντευξη.


Ποια είναι εκείνα τα πρόσωπα από τον εκκλησιαστικό χώρο που σας έχουν

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας: Ἡ νίκη τῆς ἀληθοῦς Πίστεως




π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Στὶς 11 Μαρτίου 843 - πρώτη Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστῆς τότε - μία σύνοδος στὴν Πόλη «ἀναστήλωσε», ἀναρτησε καὶ πάλι στοὺς στύλους τῶν ναῶν, τὶς ἅγιες εἰκόνες, δίνοντας ἔτσι τέλος στὴν πολιτικοθρησκευτικὴ ἀναστάτωση τῆς εἰκονομαχίας (726 - 843). Πρωτοστάτησε μία γυναίκα, ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα, ἐπιβεβαιώνοντας τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ γυναῖκες, ὡς μόνιμος φορέας τοῦ πολιτισμοῦ, σώζουν τὴν πίστη! Ἡ Θεοδώρα εἶχε ὀσιακὰ τέλη στὴ Μονὴ τῶν Γαστρίων καὶ ἴσως κάποιοι νὰ μὴ γνωρίζουν ὅτι τὸ λείψανό της βρίσκεται ἀκέραιο καὶ ἄφθαρτο στὴν Κέρκυρα.

Ὀνομάστηκε «ἑορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας» ὡς «νίκη τῆς ἀληθοῦς Πίστεως», ποὺ προσφέρεται στὸν ἄνθρωπο ὡς δυνατότητα σωτηρίας, δηλαδὴ θέωσης. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι, σύμφωνα μὲ τὸν ἁγιοπατερικὸ χαρακτηρισμό, «ἐργαστήριον ἁγιότητος», δηλαδὴ «ἐργοστάσιο παραγωγῆς Ἁγίων», ἀνθρώπων μεταμορφωμένων μέσα στὴ Θεία Χάρη, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ζοῦν ὡς σὺν - ἄνθρωποι, ἱκανοὶ νὰ δημιουργήσουν σχέσεις ἰσότητας καὶ ἀδελφοσύνης. Ὅπου δὲ σώζεται αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, οὔτε αὐθεντικὴ κοινωνία μπορεῖ νὰ ὑπάρξει. Στὴν Ὀρθοδοξία - ὅταν καὶ ὅπου ὑπάρχει - σώζεται ἕνα
τρισορθογώνιο σύστημα ἀναφορᾶς στὸ Θεό, τὸ συνάνθρωπο καὶ τὸν ἑαυτό μας, ποὺ συνιστᾶ τὴν ἑνότητα καὶ ἀκεραιότητα τοῦ ἀνθρώπου (=σαότης/σωτηρία). Στὴν Ὀρθοδοξία τῶν Ἁγίων μας δὲ σώζεται κανεὶς ἀτομικά, ἀλλὰ «διὰ τοῦ πλησίον». Αὐτὰ γιορτάζουμε σήμερα...

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!



http://anargyros61.blogspot.gr/2018/02/blog-post_22.html
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΙΟΣ


ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΟΤΙ 17 ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΙΣ ΟΙΝΟΥΣΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ...
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ "ΜΠΑΜΠΟΥΛΑ" ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΕΒΡΑΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ...
ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ 400 ΤΡΙΣ ΚΥΒΙΚΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΝΟ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ...
ΔΕ ΘΑ ΡΙΣΚΑΡΟΥΝ ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΔΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΤΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΤΡΙΣ ΚΕΡΔΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ...
Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ Η ΧΩΡΙΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ...
"Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ ΣΤΟ ΖΩΝΑΡΙ ΤΗΣ"
ΑΥΤΟ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ, ΑΥΤΟ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ -ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 2018 ...

Δύο δάκρυα με παράπονο και η Παναγιά μάς απάντησε


https://www.vimaorthodoxias.gr/thavmata/dyo-dakrya-parapono-kai-panagia-mas-apantise/

Από: impantokratoros.gr
Το μάθημα της Ρητορικής-Κατηχητικής, προχωρούσε, κόντευε η ώρα να τελειώσει, όταν άρχισαν οι ερωτήσεις απὸ τους φοιτητές του πρώτου έτους της Θεολογικής Σχολής «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης» του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κογκό.

-Πώς πρέπει να πλησιάσουμε τον κόσμο;
-Πώς θα βοηθήσουμε τον ιερέα της ενορίας μας;
-Έχει μεγάλη επαρχία ο ιερέας μας. Είναι υπεύθυνος σε πολλὰ χωριὰ, σε πολλὲς εκκλησίες∙ άλλες απὸ αυτὲς είναι κτισμένες και άλλες λασποκαλύβες;
-Εμείς δεν έχουμε ιερέα. Έχουμε όμως ωραία Εκκλησία με τον κατηχητή μας∙ συγκεντρωνόμαστε και ψάλλουμε. Κάπου-κάπου μάς έρχεται ιερέας. Περιμένουμε μήπως και τώρα το Πάσχα έρθει κανεὶς.
Καθένας έλεγε τις δυσκολίες που είχαν στις πόλεις και στα χωριὰ τους∙ η συζήτηση είχε φουντώσει.
Ο Χαράλαμπος απὸ το Bandundu όμως καθόταν σκεπτικὸς και λυπημένος, κοίταζε τους συμφοιτητὲς του. Δεν άντεξε∙ δυὸ δάκρυα έτρεξαν στα μάγουλά του κι ένας αναστεναγμὸς και ένα παράπονο ξεπήδησαν απὸ μέσα του .
-Εμείς ούτε Ἐκκλησία έχουμε, ούτε υπάρχει κοντὰ μας καμιὰ. Τα δάκρυα έπεσαν στο θρανίο. Σιωπή επικράτησε για λίγο. Προσπάθησα να κόψω τη σιωπή για να φύγουμε απὸ την αμηχανία, στην οποία πέσαμε όλοι.
-Να το δούμε, Χαράλαμπε, έλα μετὰ στο γραφείο.

Θαρσαλέως!







"Θαρσαλέως". Αυτή η απλή και μεστή δυναμικότητας λέξη των Χαιρετισμών καταδεικνύει ξεκάθαρα το καθ' ημας Ήθος. Η αγνότητα , η αγνότητα δίνει το θάρρος, την κατά Χριστόν παρρησία, την συνδιάλεξη την καθαρή, χωρίς προφάσεις και φόβους για τον άλλο.Το θάρρος είναι βασικό συστατικό των αγίων, των αγνών ανθρώπων, πού δεν έχουν να κρύψουν τίποτα και τίποτα δεν τους τραβάει προς τα κάτω, δεν τους κρατάει δεσμίους στα σκοτάδια. Αυτό το ήθος πάμε να το απολέσουμε σήμερα. Έχουμε νοθευτεί. Τα φαντάσματα του πονηρού και οι τρομαχτικές παγίδες της ερήμου δραπέτευσαν από την άβυσσο του εσωτερικού κόσμου. Έγιναν απτά και ορατά φόβητρα, σε έναν κόσμο πολεμικό και ανάλγητο, γεμάτο εξουσιασμό και φόνους.Ο κόσμος είναι αντίχριστος επειδή δεν σέβεται και δεν υπολογίζει την μοναδικότητα του ανθρώπου, της φύσης την οποία καταδέχτηκε ο Λόγος του Θεού. Ο άνθρωπος έπαψε να έχει εμπιστοσύνη(πίστη) στην προστασία και επαγγελία του Θεού του και κρύβεται, αμύνεται μέσα σε ένα καβούκι όλο αγκάθια για τον περιβάλλοντα χώρο του. Επειδή " ο άλλος είναι η κόλαση μου", έχουμε γίνει κόλαση οι ίδιοι για τον εαυτό μας. Ότι πολλά τα πταίσματα και τα ανομήματα μας. Δεν μπορεί ο σκλάβος των παθών να είναι θαρρετός και θαρραλέος, γιατί δεν είναι πια ελεύθερος. Αυτό είναι το μήνυμα της Θεοτόκου σε έναν ανελεύθερο, φοβικό και φοβισμένο κόσμο. Εσωτερική και εξωτερική ελευθερία! Ας την διεκδικήσουμε με τον εξαγνισμό και την κάθαρση μας.Αν έχουμε ακόμα την δύναμη.

Read more: http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2018/02/blog-post_23.html#ixzz57x8VnQjL

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Πώς η Αγγλία γκρεμίζει το συρματόπλεγμα της παγκοσμιοποίησης και πού μας οδηγεί



Του Κωνσταντίνου Βέργου*


Η συνθήκη GATT το 1947 και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου το 1995 (όπου σημειωτέον δεν συμμετείχαν η Γιουγκοσλαβία και η Συρία, οι οποίες όλως τυχαίως ‘ισοπεδώθηκαν’ μετα απο ‘δημoκρατικές δυνάμεις’ της δύσης), αποτέλεσαν προπομπούς της Παγκοσμιοποίησης. Ομως, η συμφωνία NAFTA (1994) και οι επερχόμενες CETA, TTIP και Trans-Pacific Partnership (TPP), ήταν εκείνες οι συμφωνίες που
όχι απλά μείωσαν δραματικά δασμούς, αλλά οδηγούν σε προνομιακό νομικό καθεστώς τις πολυεθνικές έναντι των εθνικών εταιριών, αλλά και των εθνικών κρατών και πολιτών! Όλα αυτά έφεραν ανάπτυξη για λίγους και δεινά για πολλούς και άσχημο τέλος. Η Παγκοσμιοποίηση, δηλαδή η παγκόσμια οικονομική και πολιτισμικήενοποίηση προς όφελος των πολυεθνικών, οδήγησε σε κατάρρευση την παγκόσμια οικονομία.

Αποτελέσματα της Παγκοσμιοποίησης

Οι πολυεθνικές, κυρίως 300 περίπου εταιρίες, κατάφεραν μέσα στα τελευταία 50 χρόνια να υφαρπάξουν 20% του παγκόσμιου πλούτου. Το κέρδος απο το μερίδιο αυτό, μέσα απο αδιαφανή τριγωνικά εταιρικά σχήματα το ‘πάρκαραν’ σε φορολογικούς παράδεισους , με εικονικά τιμολόγια, και με κομμάτι αυτού καταφέρνουν εκτοτε να εξαγοράζουν πολιτικούς, να εκβιάζουν κυβερνήσεις και αγορές και να εγκαθιδρύσουν, μεσα απο τους Οργανισμούς τους (think tanks, επιτροπές σε Κομισιόν-ΕΕ και ΗΠΑ, εξαγορασμένα ΜΜΕ, με υπερεθνικούς οργανισμους-οπως Παγκόσμια τραπεζα- και περιοδικές συναντησεις με ηγετες οπως Νταβός Φόρουμ, Trilateral Agreement, Μπιλντεμπεργκ κλαμπ) συγκαλυμμένη παγκόσμια δικτατορία.

ΜΑ ΚΟΥΜΠΟΥΡΕΣ και οι 83 δεσποτάδες;;


Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης
Ὁ μακαριστός ὁμολογητής θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος σέ μία Ὁμιλία του ἔλεγε τά ἑξῆς συγκλονιστικά πού ἀποτελοῦν τόν καλύτερο πρόλογο στό ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ δημοσιογράφου  Γαβριήλ Λαμψίδη πού ἀκολουθεῖ: 

“Τί ἔκαναν ψευδοσύνοδοι, λῃστρικές σύνοδοι ἀναξίων ἐπισκόπων; Καθήρησαν καί ἐξόρισαν ἐπανειλημμένως τούς μεγαλυτέρους Πατέρας καί Διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας. Τόν Ἀθανάσιο καί τόν Χρυσόστομο. Πέντε φορές Σύνοδοι ἐπισκόπων καθήρησαν καί ἐξόρισαν τόν Ἀθανάσιο, 17 χρόνια στήν ἐξορία ὁ Ἀθανάσιος. Ἐπανειλημμένως ἐξορίστηκε καί ὁ Χρυσόστομος. Καί τί εἶπε ὁ Χρυσόστομος; Ἕνα λόγο πού εἶναι αἰώνιος κόλαφος ἐναντίον τῶν κακῶν ἐπισκόπων. «Οὐδέν δέδοικα ὡς ἐπισκόπους πλήν ἐνίων». Τί τράβηξε ὁ ἅγιος Χρυσόστομος ἀπό τούς κακούς ἐπισκόπους! «Τίποτα δέν φοβήθηκα ὅσο τούς ἐπισκόπους ἐκτός ἀπό λίγους». Ἕνας ἐπίσκοπος εἶναι ἤ τοῦ ὕψους ἤ τοῦ βάθους. Ἤ μεγάλος ἅγιος ἤ μεγάλο θηρίο. Ἐξαρτᾶται. Ἄν κρατάει τά ἅγια δισκοπότηρα μέ φόβο καί τρόμο ὑψώνεται, ἄν εἶναι ἀναίσθητος καταπίπτει, τόν ἐγκαταλείπει ἡ Χάρις καί γίνεται θηρίο τῆς ἀβύσσου.«Τίποτα δέν φοβήθηκα ὅσο τούς ἐπισκόπους ἐκτός ὀλίγων»”. 


τοῦ Γαβριήλ Λαμψίδη
Περαία 14 Φεβρουαρίου 2018
ΚΟΥΜΠΟΥΡΕΣ
και οι 83 δεσποτάδες!
ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Πως να προσευχόμαστε σωστά, Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου


Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων. Μόλις άνοιγαν τα χέρια τους, τους επεσκέπτετο η θεία χάρις. Οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική τη μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».
Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή. Την ευχή δεν μπορεί κανείς να τη διδάξει, ούτε τα βιβλία, ούτε ο γέροντας, ούτε κανείς. Ο μόνος διδάσκαλος είναι η θεία χάρις. Αν σας πω ότι το μέλι είναι γλυκό είναι ρευστό είναι έτσι κι έτσι, δεν θα καταλάβετε, αν δεν το γευθείτε. Το ίδιο και στην προσευχή, αν σας πω, «είναι έτσι, νιώθεις έτσι» κ.λπ. δεν θα καταλάβετε, ούτε θα προευχηθείτε, «ει μη εν Αγίω Πνεύματι».
Μόνο το Πνεύμα το Άγιον μόνο η χάρις του Θεού μπορεί να εμπνεύσει την ευχή.

Α-φύσικη παιδεία εισάγεται πλέον στήν Ελλάδα ερήμην μας.






Ο Θεός χάρισε στο έθνος μας αυτά τα εκλεκτά πνεύματα, τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, και μας έδωσε το σπουδαίο προνόμιο (αλλά και την μεγάλη ευθύνη) να έχουμε κοινή γλώσσα, την πλουσιότερη σε έννοιες, έτσι ώστε με μοναδικό τρόπο εμείς ιδιαίτερα οι Έλληνες να μπορούμε να εννοήσουμε αυτά τα υψηλά νοήματα (κατά το λόγο του Κυρίου:"εννοήσατε πάντα ταύτα;")..
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σήμερα όμως αυτή η οπτική της ιδιαίτερης αξίας της γλώσσας και του έθνους μας, όπως και της ελληνο-Ορθόδοξης Πατερικής παράδοσης, θεωρείται "εθνοφυλετισμός" και κατατάσσεται μαζί με τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό.
Όλοι αυτοί οι θησαυροί δεν είναι μόνο αχρησιμοποίητοι και περιφρονημένοι, αλλά σκόπιμα κρυμμένοι. Δεν τους γνωρίζουμε, δεν τους διδασκόμαστε..
Κάποιες μικρές παραπομπές, κάτω από κάποια κεφάλαια στα βιβλία των θρησκευτικών, στα πλαίσια ενός ημίωρου μαθήματος 1-2 φορές την εβδομάδα... Δηλαδή τίποτα..
Με παραπλήσιο τρόπο συρρικνώνεται και η διδασκαλία των αρχαίων φιλοσόφων που σαν "προδρομικός λόγος" οδηγεί στον ΟΝΤΩΣ Λόγο.
Σκουπίδια επί σκουπιδιών.. ειδικά τα τελευταία χρόνια στα σχολεία..

Ορθόδοξη παραγωγή από την Αγία Ρωσία


 ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΙΑΣΔΙΑΣΤΑΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΙΚΟΝΑΣ (3D) 
Ρωσικά Κινούμενα Σχέδια

σχόλιο Γ.Θ : Την ώρα που η Δύση καλλιεργεί από τα σχολεία μέχρι το Hollywood τα Νεοταξικά δηλητήρια, η Ρωσία δημιουργεί την μία Ορθόδοξη παραγωγή μετά την άλλη.
Να ζήσεις Ρωσία! Να σκορπάς το Φως του Χριστού σε όλη την Οικουμένη!


ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜΑ

Τρέιλερ Ρωσικής ταινίας με θέμα τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

Ὅταν ἡ Θεία Χάρις σταμάτησε τὸ διαζύγιο !





Ἀληθινὴ Ἱστορία
Τολμῶ νὰ διηγηθῶ τὴν ἐμπειρία μας μὲ σκοπὸ νὰ ἀφυπνιστοῦν καὶ ἄλλα ζευγάρια, ποὺ τυχὸν ἀντιμετώπισαν ἢ ἀντιμετωπίζουν καταστάσεις παρόμοιες μὲ αὐτὲς ποὺ βιώσαμε ἐμεῖς. Εἶμαι 46 ἐτῶν. Πρὶν εἴκοσι χρόνια παντρευτήκαμε μὲ τὸν σύζυγό μου καὶ πραγματικὰ εἴχαμε ὅλες τὶς προϋποθέσεις ὥστε αὐτὸς ὁ γάμος νὰ εἶναι ἐπιτυχής. Ὑπῆρχαν βαθιὰ συναισθήματα ἀγάπης, σεβασμοῦ, ἐκτίμησης. Ἔτσι περάσαμε δεκαπέντε χρόνια ἀνέφελου βίου, τοῦ ὁποίου ἡ ὡραία εἰκόνα συμπληρώθηκε μὲ τὰ δύο παιδιά μας. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν περάσαμε καὶ δύσκολες καταστάσεις. Κάποιες ἴσως ἀρκετὰ δύσκολες! Ὅμως, νιώθοντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλο ὅλα, ὅσα προανέφερα, τὰ ἀντιμετωπίζαμε καὶ προχωρούσαμε στὴν κοινή μας ζωή. Ἡ προσωπική μας περιπέτεια ξεκίνησε ἀφοῦ συμπληρώσαμε δεκαπέντε χρόνια γάμου. Θὰ προσπαθήσω νὰ σκιαγραφήσω τὴν εἰκόνα τῆ ζωῆς μας τὴν τελευταία πενταετία, χωρὶς νὰ μπῶ σὲ λεπτομέρειες, γιατί αὐτὲς θὰ μποροῦσα νὰ γεμίσουν βιβλίο, πράγμα φυσικὰ ἀνέφικτο.

Ἡ καθημερινότητα καί ἡ ρουτίνα αὐτῆς – ἡ ὁποία ὅμως ἦταν γλυκιὰ γιατί συνοδευόταν ἀπὸ ὅ,τι καλὸ περιεῖχε αὐτὴ ἡ σχέση- ἄλλαζε δραματικὰ καὶ ἄρχισε νὰ γίνεται ἀνυπόφορη. Τὰ στοιχεῖα ποὺ τὴν χαρακτήριζαν πλέον, ἦταν γκρίνια, θυμός, ψυχικὴ κούραση, ἀπομάκρυνση, ἀπογοήτευση καὶ ἀπελπισία.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ νηστεία νὰ γίνεται μὲ φιλότιμο…




Ἀπόσπασμα ἀπό τίς σελίδες 182-186 τοῦ βιβλίου:
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δ΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»

Μὲ τὴν νηστεία ὁ ἄνθρωπος δείχνει τὴν προαίρεσή του. Κάνει ἀπὸ φιλότιμο μιὰ ἄσκηση καὶ ὁ Θεὸς βοηθάει. Ἄν ὅμως ζορίζη τὸν ἑαυτό του καὶ πῆ «τί νὰ κάνω; εἶναι Παρασκευή, πρέπει νὰ νηστέψω», θὰ βασανίζεται. Ἐνῶ, ἄν μπῆ στὸ νόημα καὶ νηστέψη ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό, θὰ χαίρεται. «Αὐτὴν τὴν ἡμέρα, νὰ σκεφθῆ, ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε· οὔτε νερὸ δὲν Τοῦ ἔδωσαν νὰ πιῆ· ξίδι Τοῦ ἔδωσαν. Κι ἐγὼ δὲν θὰ πιῶ νερὸ ὅλη τὴν ἡμέρα». Ἄν τὸ κάνη αὐτὸ, τότε θὰ νιώθη ἀνώτερη χαρὰ μέσα του ἀπὸ αὐτὸν ποὺ πίνει τὰ καλύτερα ἀναψυκτικά!
Καὶ βλέπεις, πολλοὶ κοσμικοὶ μιὰ Μεγάλη Παρασκευὴ δὲν μποροῦν νὰ νηστέψουν, ἀλλὰ ἔξω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο μποροῦν νὰ κάθωνται καὶ νὰ κάνουν ἀπεργία πείνας γιὰ ἕνα πεῖσμα, γιὰ νὰ πετύχουν κάτι. Ἐκεῖ ὁ διάβολος τούς δίνει κουράγιο.
Αὐτοκτονία εἶναι αὐτὸ ποὺ κάνουν. Ἄλλοι πάλι, ὅταν ἔρχεται τὸ Πάσχα, ψάλλουν τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» μὲ χαρὰ καὶ μὲ ὅλη τους τὴν δύναμη, γιατὶ θὰ φᾶνε καλά. Μοιάζουν μὲ τοὺς
Ἰουδαίους ποὺ ἤθελαν νὰ κάνουν βασιλιὰ τὸν Χριστό, ἐπειδὴ τοὺς τάισε στὴν ἔρημο.
Θυμᾶστε τί λέει καὶ ὁ Προφήτης; «Ἐπικατάρατος ὁποιῶν τὰ ἔργα κυρίου ἀμελῶς».

Μακριά από το ψέμα (Επίσκ. Ειρηναίος, Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ)




Σήμερα θα πούμε πώς θα εμπνεύσουμε στα παιδιά τη φιλαλήθεια, πώς θα τα μάθουμε ν’ αγαπούν την αλήθεια και ν’ αποστρέφονται το ψέμα.

Η ανάγκη της αλήθειας και η αγάπη σ’ αυτήν είναι στοιχεία έμφυτα στον άνθρωπο, επομένως και στο παιδί. Το προπατορικό αμάρτημα, αν και θόλωσε και εξασθένησε το αίσθημα της αλήθειας, δεν το εξαφάνισε τελείως. Η τάση προς την αλήθεια έμεινε στον άνθρωπο. Αυτή ακριβώς η τάση εκδηλώνεται στο παιδί με την επιθυμία του να γνωρίσει τα πάντα. Το παιδί για όλα ρωτάει. Και ό,τι του λένε οι μεγαλύτεροι, το δέχεται σαν αληθινό.
Το αγνό παιδί δεν γνωρίζει το ψέμα και την προσποίηση. Ντρέπεται και κοκκινίζει όχι μόνο όταν το ίδιο, από βιασύνη ή απερισκεψία, πει κάποιο ψέμα, αλλά κι όταν ακούει τους άλλους να λένε ψέματα.
Την αγάπη στην αλήθεια την έβαλε μέσα στην ψυχή του παιδιού ο ίδιος ο Θεός. Πρέπει μόνο, αυτή τη φυσική ροπή, να τη βοηθήσουμε, για ν’ αναπτυχθεί και να στερεωθεί. Αυτό είναι το έργο των γονιών. Πώς όμως θα το πετύχουν;
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν, είναι να τα νουθετούν από τη νηπιακή ακόμα ηλικία. Και πώς θα γίνει αυτό; Τρεις είναι οι βασικοί κανόνες:

Σαρακοστή



H νηστεία αυτή των τεσσαράκοντα ημερων ―σύν τή μεγάλη Eβδομάδα― είναι η νηστεία του Xριστού μας στήν έρημο του Iορδάνη, μετά τή θεία Tου βάπτιση. Kαί τήν καθιέρωσαν οι πατέρες καί η Eκκλησία, καί προσπαθουμε καί μείς μέσα σέ σαράντα μέρες νά κάνωμε έναν αγώνα.Oι παλαιότεροι έκαναν πολλά καί μεγάλα, καί αρκετοί σήμερα. Eυτυχώς! Υπάρχουν όμως καί οι άλλοι, οι αδύνατοι, οι λαγωοί, πού δέν είμαστε όρη τά υψηλά, καί δέν ειμαστε ελάφια, πού θέλουμε λίγη παρηγοριά, καί λίγη ενίσχυση, σ αυτό τό μέγα της νηστείας πέλαγος, καί συνάμα τόν καλόν αγώνα καί τό μέγα καλό πού προκύπτει.

Tί είναι δηλαδή αυτό τό στάδιο; Tό στάδιο των αρετών.Tί κάνομε; Φροντίζομε λίγο παραπάνω από τίς υπόλοιπες μέρες του χρόνου, τόν εαυτό μας, τήν ψυχή μας τήν αθάνατη, καί τό σώμα μας πού είναι τό φυλακτήριό της, τό περίβλημά μας. Tά φροντίζομε καί τά δύο, καί τά καθαρίζομε από παντός μολυσμού. Tά καθαρίζομε. Φροντίζομε τή ψυχή μας, τόν εαυτό μας. Στρεφόμαστε πρός τά μέσα, αφήνομε γιά λίγο τά έξω, όσο μπορούμε καί όσο γίνεται καί κάνομε αυτομεμψία καί αυτοθεώρηση. Bλέπουμε, κατηγορούμε καί τόν εαυτό μας· έχομε τόσα καί τόσα νά τόν κατηγορήσουμε, πού δέν θά ευκαιρίσωμε νά κατηγορήσωμε κανέναν άλλον. Kαί γι αυτό λέει όμορφα, μεταξύ των άλλων, καί η ευχή του αγίου Eφραίμ: «Δώρησαί μοι του οράν τά εμά πταίσματα καί μή κατακρίνειν τόν αδελφόν μου». Eιναι δώρο νά μας φωτίζει ο Θεός νά βλέπουμε τά δικά μας πταίσματα, τή δική μας δυσκολία, τά δικά μας βάσανα.

Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Λόγος στὸν Ἑσπερινό της συγχωρήσεως



ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ
ΤΟΜΟΣ Α'
Πρέπει, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές μου, νὰ ἔχουμε χαραγμένο στὴν καρδιά μας καὶ νὰ θυμόμαστε πάντα τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ: «Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμὶν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν» (Μτ. 6, 14-15). Εἶναι πολὺ φοβερὰ αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου. "Ἂν δὲν συγχωροῦμε τὰ παραπτώματα τοῦ πλησίον μας τότε καὶ ὃ Χριστός, στὴ Φοβερά τοῦ Κρίση, θὰ μᾶς βάλει στὰ ἀριστερά του δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει τὶς ἁμαρτίες μας διότι καὶ ἐμεῖς δὲν ἀφήναμε τὰ παραπτώματα τοῦ πλησίον μας. Βλέπετε, διότι πραγματικὰ εἶναι φρικτὸ πράγμα νὰ μὴν συγχωροῦμε τοὺς ἀνθρώπους.
Στοὺς βίους τῶν ἁγίων ὑπάρχουν ἀρκετὰ παραδείγματα ἀνθρώπων πού τιμωρήθηκαν ἐπειδὴ δὲν ἤθελαν νὰ συγχωρήσουν. Ὁ ἱερομόναχος Τίτος τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου βρισκόταν στὴν ἐπιθανάτια κλίνη. Μαζεύτηκε γύρω του ὅλη ἡ ἀδελφότητα τῆς Μονῆς. Ὅλοι ἤξεραν ὅτι ὑπάρχει παλιὰ ἔχθρα μεταξύ τοῦ Τίτου καὶ τοῦ Ἱεροδιακόνου Εὐάγριου, γι' αὐτὸ καὶ ἔφεραν τὸν Εὐάγριο νὰ συμφιλιωθεῖ μὲ τὸν Τίτο πρὶν ἀποθάνει.

Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: Εις την Κυριακήν της Τυρινής

Οι θειότατοι και Αγιοι Πατέρες εθέσπισαν να κάνωμεν σήμερον, ήτοι πρό της Αγίας Τεσσαρακοστής, την ανάμνησιν της εξορίας των πρωτοπλάστων από την τρυφήν του Παραδείσου, δείχνοντες εμπράκτως πόσον καλόν και ωφέλιμον πράγμα είναι η νηστεία εις την ανθρωπίνην φύσιν, και πάλιν εκ του εναντίου, πόσον κακόν και αισχρόν είναι η αδηφαγία.
Παρατρέξαντες λοιπόν οι Πατέρες τα κατά μέρος πάντα, οπού εις όλον τον κόσμον γίνονται, άπειρα σχεδόν όντα, τον πρωτόπλαστον Αδάμ προβάλλουν εις όλους παράδειγμα, πόσον κακόν έπαθε, με το να μην ενήστευσε προς ολίγον, και εις την εδικήν μας φύσιν μετέδωκε, σαφώς δεικνύοντες, και ότι πρώτον παράγγελμα του Θεού προς τους ανθρώπους εδόθη το της νηστείας καλόν, το οποίον με το να μην εφύλαξεν εκείνος, αλλά εις την γαστέρα υπήκουσε, το δέ αληθέστερον εις τον πλάνον όφιν από την παρακύνησιν της Εύας, όχι μόνον Θεός δέν έγινεν, αλλά και εις τον θάνατον κατεκρίθη, και εις όλον το γένος μετέδωκε του κακού.

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Ο ΒΑΚΧΟΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ!


Σχετική εικόνα


(Μια διαφορετική προσέγγιση των καρναβαλικών αθλιοτήτων)
         Εισερχόμαστε για μια ακόμη φορά, με τη χάρη του Θεού, στο άγιο Τριώδιο, στην ιερότερη εορτολογική περίοδο της Εκκλησίας μας, κατά την οποία μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την πνευματική μας υστέρηση, να βιώσουμε την σωτήρια κλήση μας για μετάνοια και νίψη και να κάνουμε τον προσωπικό μας αγώνα για την πνευματική μας αναγέννηση. Η κατανυκτική περίοδος του Τριωδίου είναι ένα νοητό στάδιο πνευματικού αγώνα στο οποίο καλείται κάθε πιστός να τρέξει τον καλό αγώνα των αρετών,  να αποβάλλει κάθε παρείσακτο αμαρτωλό στοιχείο από τον εαυτό του, το οποίο υπάρχει ως θανατηφόρος ιός, που δηλητηριάζει τον άνθρωπο και τον οδηγεί αργά, αλλά σταθερά, στον πνευματικό θάνατο. Μόνο έτσι θα αξιωθούμε να προσκυνήσουμε πνευματικά καθαροί το θείο Πάθος του Λυτρωτή μας Χριστού και να εορτάσουμε με αγαλλίαση τη λαμπροφόρο Ανάστασή Του.

       Η αγία μας Εκκλησία καθόρισε κλιμακωτούς τρόπους καθάρσεως και ασκήσεως των πιστών, αρχίζοντας από τη συνειδητοποίηση της τραγικής καταστάσεως που προκάλεσε η αμαρτία στον κόσμο. Καταδεικνύει με θαυμαστή ακρίβεια την παρεκτροπή του ανθρώπου από τη θεοδημιούργητη φύση του και την υποβίβασή του σε ζωώδεις καταστάσεις με την κυριαρχία των ενστικτωδών παρορμήσεων. Το «κατά φύσιν ζην» του αρχαίου ειδωλολατρικού κόσμου δεν ήταν τίποτε άλλο από την κτηνώδη ζωή του ξεπεσμένου πνευματικά ανθρώπου. Κύρια μέριμνα της Εκκλησίας μας είναι να μας ανασύρει κατά την περίοδο αυτή από τη λασπώδη τάφρο της αμαρτίας και την αγελαία κατάσταση και να μας αποκαταστήσει στην προ της πτώσεως θεοειδή κατάστασής μας.

Κυριακή της Τυροφάγου





Ευαγ. ανάγν.: Ματθ. ΣΤ΄, 14-21.
«…Αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών… νηστεύητε… μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης…».
Να ’μαστε, αγαπητέ αναγνώστη, ένα βήμα πριν την Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Και η γραφίδα του υμνογράφου αποτυπώνει το γεγονός αυτό λέγοντας πως «το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε»! Χαρακτηρίζει δηλαδή αυτή την περίοδο των σαράντα ημερών ως ένα μεγάλο στάδιο στο οποίο όχι μόνο καλούμαστε να αγωνιστούμε, αλλά και να βγούμε νικητές.

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα θα ακούσουμε για τα γνωρίσματα της γνήσιας χριστιανικής ζωής τα οποία είναι η συγχώρεση του πλησίον μας, η νηστεία, και οι πνευματικοί θησαυροί. Σ’ αυτά τα τρία θα ήθελα να επιμείνουμε σήμερα.
Μελετώντας συχνά κανείς την Καινή Διαθήκη θα διαπιστώσει πως ο Χριστός υπερτονίζει, θα λέγαμε, την συγχώρεση του πλησίον μας. Λέγει μάλιστα πως αν εμείς συγχωρέσουμε τον αδελφό μας να είμαστε βέβαιοι πως και ο ίδιος ο Θεός θα συγχωρήσει εμάς.
Είναι γεγονός πως πολλές φορές είτε διάφοροι άγνωστοι είτε συντοπίτες ή γείτονες ή φίλοι ή συγγενείς, ακόμη και άτομα μέσα από την οικογένειά μας θέλουν το κακό μας. Αυτό συμβαίνει από κακία ή και από συμφέρον καμιά φορά. Καθημερινά μας ενοχλούν και μας βλάπτουν. Και τότε… φουντώνει μέσα μας ο θυμός και πάει λέγοντας.

Άγιος Λουκάς Ο Ιατρός: Το Μυστήριο Της Βασιλείας Του Θεού Στην Καρδιά Μας



Είπεν ο Κύριος· «Ούτως εστίν η βασιλεία του Θεού, ως αν άνθρωπος βάλη τον σπόρον επί της γης, και καθεύδη και εγείρηται νύκτα και ημέραν, και ο σπόρος βλαστάνη και μηκύνηται ως ουκ οίδεν αυτός. αυτoμάτη γαρ η γη καρποφορεί, πρώτον χόρτον, είτα στάχυν, είτα πλήρη σίτον εν τω στάχυϊ» (Μκ. 4:26-28).
Ποια είναι αυτή η Βασιλεία του Θεού, για την οποία μιλάει εδώ ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός; Αυτή για την οποία είπε· «Η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστίν» (Λκ. 17, 21)
Με το παράδειγμα του σπόρου που βλασταίνει και στη συνέχεια γίνεται στάχυ, ο Κύριος μάς αποκαλύπτει το μεγάλο μυστήριο, το μυστήριο που τελείται μέσα στην ψυχή του κάθε χριστιανού, όταν αυτή γίνεται κοινωνός της Βασιλείας των Ουρανών.

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Διαμαρτυρία στο Ακροπόλ Η μαρτυρία του Μαρίνου Ριτσούδη



 
 
Ήμουν εκεί την Τετάρτη το βράδυ την ώρα της παράστασης με περίπου άλλους  30 αδελφούς.
Μπήκανε περίπου τα 20 άτομα για να δούνε την παράσταση. Θεωρείται αποτυχία για το θέατρο τέτοιος αριθμός κοινού. Το χειρότερο για αυτούς εκεί μέσα είναι, πως με την παρουσία των διαδηλωτών από έξω, καταρρακώνονται και οι ίδιοι. Παρατήρησα τους υπεύθυνους του θεάτρου στην πόρτα, όλοι με κατεβασμένα κεφάλια, σιωπηλοί.

Η επιστροφή στην αληθινή Τροφή, την αληθινή Ζωή-π. Αλεξ. Σμέμαν







«Ο Θεός αγάπη εστίν» (Α’ Ιω. 4, 8). Και το πρώτο δώρο της Αγάπης ήταν η ζωή . Το νόημα και το περιεχόμενο της ζωής ήταν η κοινωνία. Για να ζήσει ο άνθρωπος έπρεπε να τρώει και να πίνει, να συμμετέχει στη ζωή του κόσμου. Έτσι ο κόσμος ήταν θεία αγάπη που έγινε τροφή, έγινε Σώμα του ανθρώπου. Και όντας ζωντανός, δηλαδή συμμετέχοντας στον κόσμο, ο άνθρωπος έπρεπε να ζει σε κοινωνία με τον Θεό, να βρει νόημα στον Θεό, να βρει σ’ Αυτόν το περιεχόμενο και το τέλος της ζωής του. Κοινωνία με τον κόσμο – το δημιούργημα του Θεού – ήταν πραγματική κοινωνία με τον Θεό.

Λέμε ΟΧΙ στα νέα Θρησκευτικά - Συλλαλητήριο και Πορεία (Προπύλαια, 4/3/2018)

Ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας στο στόχαστρο των Οικουμενιστών


 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 15η Φεβρουαρίου 2018
Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
 Στις έσχατες και αποκαλυπτικές ημέρες που ζούμε οι αγιασμένες μορφές και οι χαρισματούχοι γέροντες όλο και περισσότερο σπανίζουν. Ωστόσο ποτέ η Εκκλησία μας στην ιστορική της πορεία δεν έπαυσε να αναδεικνύει αγίους, για να αποτελούν φωτεινούς φάρους και πνευματικούς καθοδηγητές στον πιστό λαό του Θεού. Ένας τέτοιος χαρισματούχος γέροντας των ημερών μας,
με έκδηλα τα σημάδια της παρουσίας του αγίου Πνεύματος στη ζωή και στο έργο του είναι και ο γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, πρώην ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου Αγίου Όρους, γνήσιο πνευματικό τέκνο του οσιακής βιοτής μακαριστού γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού. Ο γέρονας Εφραίμ υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες αγιορειτικές μορφές της εποχής μας.

Φροϋδική ψυχολογία και οριοθέτηση της πίστεως


Χαράλαμπος Άνδραλης
«Αν θέλεις να μάθεις την ανθρώπινη ψυχή, διάβασε τα κείμενα των Μεγάλων Πνευματικών Πατέρων και τότε θα δεις πόσο φτωχή σε σύγκριση με αυτούς είναι η μοντέρνα ψυχολογία»
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
Πολύς θόρυβος προκλήθηκε το προηγούμενο διάστημα από κείμενο γνωστού ψυχιάτρου-ιερέα, που συνέδεε την ενασχόληση με την οριοθέτηση της πίστης με κάποια μορφή ψυχολογικού προβλήματος.
Πέρα από το περιεχόμενο αυτής της άποψης η οποία δέχθηκε αξιόλογη κριτική, με την ανωτέρω τοποθέτηση εμφανίζεται πάλι ένα σοβαρό πρόβλημα που τείνει να λάβει μορφή μάστιγας με απρόβλεπτες πνευματικές συνέπειες για τον πιστό λαό: Η ανταλλαγή του θησαυρού της πίστης των όντως ψυχολόγων Αγίων Πατέρων, με τα χαρούπια της σύγχρονης ψυχολογίας του άθεου Σ. Φρόυντ και των μαθητών του, στην ποιμαντική και εξομολογητική.

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ: ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ! ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΕ ΚΥΠΡΟ!







Τρεις ημέρες θα κρατήσει ο επιθετικός εκφοβισμός της Τουρκίας σε Ελλάδα και Κύπρο, αποκαλύπτει ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος, σε συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο (23-4-2017 μ.Χ.). Στην Ελλάδα θα είναι εισβολή σε δύο νησιά, ένα μεγάλο (φωτογραφίζει όπως θα δείτε παρακάτω κάποιο χωρίς να το ονομάζει) και ένα ακόμη μικρό, ενώ στην Κύπρο η τουρκική επιθετικότητα θα εκδηλωθεί ταυτόχρονα με θερμό θαλάσσιο εκφοβισμό!

Το ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ παρουσιάζει στο πρώτο μέρος του άρθρου τα βασικά και φλέγοντα σημεία της συνέντευξης, ενώ στο δεύτερο καταγράφουμε περιληπτικά πολλές πολύ διαφωτιστικές διευκρινήσεις, από την συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στο ΡΙΚ και την εκπομπή της Ελίτας, ενώ παραθέτουμε και το βίντεο ολόκληρης της εκπομπής.


1. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ 23-4-2017
Ο Πανιερώτατος, στηριζόμενες στις αποκαλύψεις - προφητείες παλαιών, νεότερων, αλλά και σημερινών Αγίων, κάποιοι εκ των οποίων ζούνε τώρα στην Κύπρο, αναφέρει στην σημερινή του συνέντευξη στον Φιλελεύθερο και την Αντιγόνη Σολομωνίδου Δρουσιώτου, ανάμεσα σε άλλα:

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΕΜΕΝΗ ΤΗΝ ΚΥΡΑ-ΜΗΛΙΑ



Λόγος υϊκός, λόγος επικήδειος






Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου Για τον καθένα η μάνα είναι «μάννα» και, βεβαίως, και η Μηλιά για μένα. Η Μηλιά, του Θεοχάρη Ακρίτα, της Μυροφόρας του Πρωτόπαπα και των Πρωτοπαπάδων. Η Μηλιά, ύστερα, του Νικόλα του Μασούρα, του αλετράρη, που τη νυμφεύθηκε μετά την πρόωρη χηρεία του.

Πριν πω ο,τιδήποτε για τη μάνα μας, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η Μηλιά ήταν κόρη της Μυροφόρας, που προαναφέραμε, της γνωστής ως «Θεοχάραινας» της Κάτω Ζώδειας. Και τούτο, γιατί η γιαγιά μου η Μυροφόρα άφησε μνήμη οσίας γυναικός. Και, όπως η ίδια είπε στην αδελφή της Μάρθα (σήμερα 99 ετών!), σε μεταθανάτια ολοφώτεινη εμφάνισή της σ’ αυτήν: «Ο Χριστός με κατέταξε με τις παρθένες κι ας έκαμα τέσσερα παιδιά. Η παρθενία δεν είναι αυτό που νομίζετε. Έγκειται στον νου. Κι εγώ πρόσεχα τον νου μου από τα 33 μου χρόνια, οπόταν έχασα τον άνδρα μου». Η μάνα μου, από την πρώτη στιγμή που εισήλθε στο σπίτι του μακαριστού πατέρα μας, έμελλε να γίνει μητέρα, μητέρα των δύο ορφανών παιδιών του, του Ανδρέα μας και του Μιχάλη μας. Μία λεπτομέρεια, την οποία είναι καλά να την έχουν υπόψη τους οι σύγχρονες γυναίκες.

Η μάνα μου δεν είχε μόνο να αναθρέψει τα παιδιά του πατέρα μου, από τον πρώτο του γάμο, και τον

... οι φίλοι Μου και οι ελεημένοι από Μένα...






''Ἔχυσα πολλά δάκρυα μέ τή σκέψη ὅτι, ἄν ἐμεῖς οἱ μοναχοί πού ἀπαρνηθήκαμε τόν κόσμο δέν σωζόμαστε, τότε τί γίνεται γενικότερα στόν κόσμο;
Ἔτσι βαθμηδόν μεγάλωνε ἡ θλίψη μου καί ἄρχισα νά χύνω δάκρυα ἀπογνώσεως. Καί νά, πέρυσι ἐνῶ βρισκόμουν στήν ἀπελπισία αὐτή, ἐξαντλημένος ἀπό τό κλάμα, ξαπλωμένος καταγῆς, ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος καί μέ ρώτησε: “Γιατί θρηνεῖς ἔτσι...” ; Ἐγώ σιώπησα μήν μπορώντας νά ἀτενίσω Τόν ἐμφανισθέντα... “Δέν γνωρίζεις ὅτι Ἐγώ θά κρίνω τόν κόσμο” ;... Ἐγώ πάλι σιώπησα παραμένοντας πρηνής... Ὁ Κύριος μοῦ λέει: “Θά ἐλεήσω κάθε ἄνθρωπο πού ἐπικαλέσθηκε τόν Θεό ἔστω καί μιά φορά στή ζωή του...”. Μοῦ ἦρθε τότε ἡ σκέψη: “Τότε, γιατί ἐμεῖς πάσχουμε ἔτσι καθημερινά”; Ὁ Κύριος στήν κίνηση αὐτή τῆς σκέψεώς μου ἀπήντησε: “Ἐκεῖνοι πού πάσχουν γιά τήν ἐντολή Μου, στή Βασιλεία τῶν Οὐρανων θά εἶναι φίλοι Μου, ἐνῶ τούς ἄλλους μόνο θά τούς ἐλεήσω”. Καί ὁ Κύριος ἔφυγε.''

∽ Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
από ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

: http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2018/02/blog-post_15.html#ixzz57CxbYIX4


Αμέθυστος

«Μην ανησυχείτε, η Νέα Παγκόσμια Τάξη θα επιβιώσει του Τραμπ», γράφει στο Foreign Affairs (του CFR) σύμβουλος της Χίλαρυ Κλίντον







Infowars / ΚΟ

Το globalist μοντέλο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης θα επιβιώσει του Προέδρου Τραμπ, σύμφωνα με τον σύμβουλο της Χίλαρι Κλίντον,Jake Sullivan.


"Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Trump αντιπροσωπεύει μια ουσιαστική απειλή για την υγεία τόσο της αμερικανικής δημοκρατίας όσο και του διεθνούς συστήματος", έγραψε ο Sullivanστην έκδοση του επόμενου μήνα του “Foreign Affairs” το οποίο υποστηρίζεται από το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων (Council on Foreign Relations ή CFR).



[Το CFR, επισήμως ένα “think tank”, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους οργανισμούς της παγκόσμιας ελίτ που πιέζει και διαμορφώνει τις καταστάσεις για την εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Στους ιδρυτές του περιλαμβάνονται οι Ντέιβιντ Ροκφέλερ, Γουόλτερ Λίπμαν, Paul Warburg. Τωρινός πρόεδρος ο Richard Haas. Όλοι οι προαναφερόμενοι, εβραϊκής καταγωγής. Το CFR είναι ένας εξω-συνταγματικός πόλος ισχύος, ο οποίος καθορίζει, σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα, την εκάστοτε ηγετική ομάδα και το βασικό προσωπικό του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Ο καθηγητής ιστορίας Carroll Quigley (Κάρολ Κούιγκλει) του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν και μέντορας του Μπιλ Κλίντον, στο βιβλίο του "Τραγωδία και Ελπίδα" ήταν σαφής: "Το Συμβούλιο των Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) είναι το αμερικανικό παράρτημα μιας εταιρείας που ξεκίνησε από την Αγγλία ... (και) ... πιστεύει ότι τα εθνικά σύνορα θα πρέπει να εξαλείφουν για να ιδρυθεί μια Παγκόσμια Κυβέρνηση".].

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου και ο άγιος Άνθιμος της Χίου (15 Φεβρουαρίου)




ΕΥΧΗ


Είναι αντιληπτό σε όσους παρατηρούν τέτοια φαινόμενα, ότι στην εποχή μας συνυπάρχουν δύο εορτολόγια: οιχριστιανικές εορτές κυλούν παράλληλα μέσα στο έτος με το εορτολόγιο των Παγκόσμιων Ημερώνκαι των Πανευρωπαϊκών Ημερών.
Αυτό το δεύτερο εορτολόγιο δεν είναι θρησκευτικό, αλλά, όπως λέμε, «κοσμικό», ανήκει δηλαδή στον «έξω κόσμο», όχι στη θρησκευτική μας παράδοση. Κατά κάποιον τρόπο, νομίζω, είναι υποκατάστατο θρησκευτικού εορτολογίου και γεννήθηκε από την ανάγκη του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου (που έχει εγκαταλείψει το χριστιανισμό των προγόνων του ή τον έχει μετατρέψει σε σύνολο «εθίμων», ξεχνώντας εντελώς το βαθύτερο νόημά του) να διαθέτει γιορτές. Γιορτές που θα του προσφέρουν μηνύματα ζωής, ήθους και ανθρωπιάς, θα του δίνουν ελπίδα και θάρρος και θα μετατρέπουν την άχαρη και δύσκολη ζωή του σε κάτι που έχει ομορφιά και νόημα. Θα επιτελούν δηλαδή ακριβώς το ρόλο που παίζουν οι χριστιανικές γιορτές στη ζωή μας, όταν τις γνωρίζουμε, τις γιορτάζουμε και παίρνουμε στα σοβαρά τη σημασία τους.

Στην πνευματική μας παράδοση, τα μηνύματα των Παγκόσμιων Ημερών υπάρχουν ήδη, αιώνες τώρα, στις χριστιανικές μας γιορτές: τις γιορτές της Παναγίας, του Ιησού Χριστού («του Θεού που έγινε άνθρωπος και θυσιάστηκε για να κάνει τον άνθρωπο υιό του Θεού», όπως λένε οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας), των μαρτύρων που αντιστάθηκαν σε αυτοκράτορες και θυσιάστηκαν για την πίστη τους, των αγίων που βοήθησαν τους φτωχούς και κατατρεγμένους, των αγίων Αναργύρων Ιατρών και άλλων επιστημόνων, των αγίων επαγγελματιών (που ο λαός μας τους αναγνωρίζει ως προστάτες των επαγγελμάτων), των αγίων μητέρων, των αγίων παιδιών και εφήβων μαρτύρων, των αγίων ασκητών που έγιναν ένα με τη φύση και τα πλάσματά της κ.τ.λ.

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

ΕΡΧΕΤΑΙ «ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ» ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!



Καθαρό πειρατικό εμβολισμό από τους Τούρκους είχαμε τα μεσάνυχτα στα Ίμια (23.40 της 12-3-2018), όταν η τουρκική ακταιωρός «Umut» (702) χτύπησε εσκεμμένα με την πλώρη της το υπερσύγχρονο ελληνικό σκάφος του Λιμενικού Σώματος (090) «Γαύδος», με σκοπό να προκαλέσει
ναυάγιο ή ακινητοποίηση και αιχμαλωσία τελικά των μελών του πληρώματός μας! Για να μπορέσει έπειτα να ανταλλάξει τους δικού μας, με τους Τούρκους Στρατιωτικούς που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα!

ΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΣΧΕΔΙΟ



Οι Τούρκοι για πρώτη φορά προχώρησαν σε τέτοια μεγάλη ναυτική πρόκληση, όχι απλά επιχειρώντας, αλλά πετυχαίνοντας να εμβολίσουν ελληνικό σκάφος και μάλιστα εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, αν και σε απόσταση «αναπνοής» από τις τουρκικές ακτές.


Σκοπός τους ήταν να προκαλέσουν «ναυάγιο», το οποίο θα απέδιδαν σε «ατύχημα», «διασώζοντας» κατόπιν μέσα στα βαριά μεσάνυχτα, το ανύποπτο ελληνικό πλήρωμα ή αιχμαλωτίζοντάς το με τη βία αν αρνούνταν να πατήσει σε πλωτό «τουρκικό έδαφος», ώστε να το ανταλλάξουν κατόπιν με τους Τούρκους «πραξικοπηματίες» στην Αθήνα, που επανειλημμένα έχει ζητήσει ο Ερντογάν και δεν δώσαμε, εξοργίζοντας τους ανατολίτες…


Ο εμβολισμός ήταν διατεταγμένος και φαίνεται πως τείνει πια γίνει γενικευμένος «κανόνας εμπλοκής», έτσι ώστε όταν στην περιοχή των ελληνικών Ιμίων, ελληνικό σκάφος παρουσιάσει τα πλευρά του, ιδίως σε σκοτεινές ώρες, να εμβολίζεται πάραυτα και πάση δυνάμει από τα μεγαλύτερα, αλλά παλαιότερα τουρκικά πλοία, όπως το 702, που διαθέτει και ελικοδρόμιο στην πρύμνη του, ενώ μεταφέρει και μικρότερο πλωτό σκάφος…

Πώς θα σώσουμε την ψυχή μας, Χριστέ μου; Πώς;







Διήγηση π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου


Κάποτε ο γέροντάς μου, ο πατήρ Εφραίμ, είδε το εξής φοβερόν όραμα: Βρέθηκα, μας διηγείται, όπως μας το διηγείται -μας το έχει διηγηθεί πέντε δέκα φορές μέχρι τώρα-, σε ένα απέραντο τόπο, όπου υπήρχαν χιλιάδες χιλιάδων άνθρωποι, πάσης ηλικίας και φύλου.
Και μπροστά σ’ αυτό το πλήθος, στεκόμουν και γώ. Απέναντι από μένα βρισκόταν ένας γίγαντας, ένας δαιμόνιος άνθρωπος, ένας φοβερός κατήγορος, έτοιμος να κατηγορήσει, και να τους καταδικάσει όλους, με επιχειρήματα σατανικά. Επιχειρήματα που του έδιδε αυτό το πλήθος. Το αξιοπερίεργον λοιπόν ήτο, ότι όλο αυτό το πλήθος, ήταν βουβό, είχαν μεν όλοι στόματα, όπως και μάτια και τα λοιπά και πρόσωπο, αλλά το στόμα τους ήταν κλειστό. Ήταν όλοι τους μουγγοί.

Διότι όλοι τους ήσαν αναπολόγητοι σ’ αυτή την κρίση που γινόταν, σ’ αυτό το δικαστήριο. Και τώρα τι θα γίνει; Τι πρέπει να κάνω εγώ; Και αμέσως του λέγω θαρρετά -ο γέροντας, λέει θαρρετά, στον δαιμόνιο αυτόν άνθρωπο-: «Δεν μπορείς να τους καταδικάζεις όλους αυτούς τους ανθρώπους εσύ, επειδή συ έτσι το θέλεις!»


Εκεί τότε εκείνο το φοβερό δαιμόνιο, άρχισε να κατηγορεί τον καθέναν χωριστά, για τα αμαρτήματά του. Και πρώτον, διότι δεν είχε κανείς μετάνοια. Το επαναλαμβάνω σε όλους. Δεν είχε κανείς μετάνοια!

Εγκύκλιος Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή


γαπητοί δελφοί,  γία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ρχεται.
«Τ στάδιον τν ρετν νέκται· ο βουλόμενοι θλσαι εσέλθετε».
 γία μας κκλησία τήν περίοδο ατή προσφέρει στή ζωή το κάθε χριστιανοῦ μία προσωπική εκαιρία: νά κυβερνήση τόν αυτό τουπως λένε ο γιοι Πατέρες. Ο ψυχικοί καί σωματικοί γνες,   γώνας τς νηστείας,  γώνας τς γρυπνίας,  γώνας τς προσευχς,  γώνας τς καθάρσεως καί ὁ γώνας στά πνευματικά καθήκοντα, πού εναι πολύ περισσότερα πό τίς λλες περιόδους το χρόνου, εναι ο ρίζουσες γιά νά κυβερνηθε πνευματικά o νος,  ψυχή καί τό σμα, μέ προορισμό τή συνάντηση μέ τόν ναστημένο Χριστό.  γωνιζόμενος νθρωπος μέσα σέ ατήν τήν γωνιστική περίοδο τς Τεσσαρακοστς ρχεται ντιμέτωπος μέ τόν αυτό του καί νασυγκροτεται.

Πρώτη προσπάθεια εναι  μετάνοια. ν μέσα στήν καθημερινή βιοτή ενα ιναπόφευκτη  πολυδιάσπαση γιά τίς βιοτικές μέριμνες πού εναι ναγκαες καί παιτον μεγάλη δύναμη καί προσπάθεια νά ρθουν σέ πέρας, φο ὁ νθρωπος ζε καί παλεύει στόν κόσμο ατό μέ δυσκολίες καί βεβαιότητες, ν κόπω καί μόχθω νύκτα καί μέρα, ντούτοις φείλει νά ναζητ «τήν ψυχή του βαθιά».  μετάνοια εναι  πανεκτίμηση τν σφαλμάτων καί τν ποτυχιν στή σχέση το νθρώπου μέ τόν λλο νθρωπο καί στή σχέση του μέ τόν Θεό. Εναι  βέβαιη ασθηση καί πίγνωση τς μαρτίας καί τς σθένειάς μας.  μετάνοια δέν κφράζει