Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Να είσαι του Χριστού σημαίνει ότι είσαι της Εκκλησίας.






Άλλο είναι να πιστεύεις στον Θεό και άλλο να ζεις όπως θέλει ο Θεός. Επειδή πιστεύουμε στον Θεό δεν σημαίνει ότι ζούμε και όπως θέλει ο Θεός ή επειδή λέμε και ένα "Δόξα τω Θεώ" ή ένα "Κύριε ελέησον" ότι είναι αρκετά για την πνευματική μας προκοπή και την εν Χριστώ τελείωσή μας.
---------------------------
Πιστή χωρίς έργα είναι νεκρή. Και η ελπίδα μας στον Θεό χωρίς μια προσπάθεια από την δική μας μεριά είναι ανόητη.
Χρειάζεται επιτέλους να μπούμε στην διαδικασία να δούμε σοβαρά την ζωή μας, χωρίς δικαιολογίες, χωρίς μαλθακότητα και συμβιβασμούς.---------------------------
Δεν μπορούμε αδελφοί μου να μιλούμε για Χριστό εκτός Εκκλησίας, δεν μπορούμε να λέμε ότι είμαστε του Χριστού ζώντας μακρυά από τον τρόπο ζωής της Εκκλησίας. Όποια άλλη διδασκαλία ή τρόπος προσέγγισης του Χριστού εκτός Εκκλησίας είναι κάποιο τέχνασμα του Διαβόλου ώστε να μας οδηγήσει σε πλάνη. Να νομίζουμε δηλαδή ότι είμαστε του Χριστού, ότι είμαστε μια χαρά πνευματικά, ενώ βρισκόμαστε δέσμιοι του σκότους και της αιωνίου απώλειας.
---------------------------
Πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να θεωρούμε ότι ζώντας "ήσυχα και ειρηνικά" ευαρεστούμε τον Χριστό. Όχι. Επειδή έχουμε μια ήσυχη ζωή δεν σημαίνει ότι ζούμε και όπως θέλει ο Χριστός. Ο Χριστός δεν θέλει να ζήσουμε ήσυχα αλλά αγαπητικά, σταυρικά, μυστηριακά, σύμφωνα με την Αγία Γραφή αλλά και την Ιερή Παράδοση των Αγίων. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί και να χάσουμε την ησυχία μας, το βόλεμά μας για χάρη Του και για χάρη του συνανθρώπου μας.
---------------------------

Άγιος Αλέξανδρος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, παπούτσια
30 Αυγούστου, μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Αλεξάνδρου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως 

Ήταν, όπως λέγουν, «ἀποστολικοῖς χαρίσμασι λαμπρυνόμενος». Σαν πρεσβύτερος ακόμα, διακρινόταν για τη μεγάλη του ευσέβεια, την αρετή και την αγαθότητα του. Στην Α' Οικουμενική σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας, ο τότε Πατριάρχης τον εξέλεξε αντιπρόσωπο του. Και όταν στη Σύνοδο αυτή καταδικάστηκε ο Άρειος, ο Αλέξανδρος, αν και γέροντας 70 χρονών, δέχθηκε να περιοδεύσει στη Θράκη, Μακεδονία, Θεσσαλία και στην υπόλοιπη Ελλάδα, για να διδάξει και να γνωστοποιήσει τα ορθά δόγματα των αποφάσεων της Συνόδου της Νικαίας. Αλλά ενώ βρισκόταν στην περιοδεία αυτή, ο πατριάρχης Μητροφάνης απεβίωσε. Όρισε όμως διάδοχο του τον Αλέξανδρο, διότι, παρά το γήρας του, είχε τα κατάλληλα εφόδια για τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της πρωτεύουσας. Πράγματι, σαν Πατριάρχης ο Αλέξανδρος ανταποκρίθηκε σωστά στις δύσκολες περιστάσεις των καιρών. Τότε ο Άρειος είχε εξαπατήσει το βασιλιά Κωνσταντίνο ότι δήθεν πιστεύει ορθά. Και ο βασιλιάς διέταξε τον Αλέξανδρο να αφήσει τον Άρειο να μετέχει της Θείας Κοινωνίας. Ο Αλέξανδρος, λυπημένος, προσευχήθηκε στο Θεό και ζήτησε τη βοήθεια Του. Η δέηση του Ιεράρχη εισακούσθηκε. Και το πρωί που ο Άρειος με πομπή θα πήγαινε στην εκκλησία, βρέθηκε το σώμα του σχισμένο και σκωληκόβρωτο! Ο Άγιος Αλέξανδρος απεβίωσε ειρηνικά το 337 μ.Χ.


Τρελογιάννης

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ


Φώτιου Ἀρ. Δημητρακόπουλου
καθηγητοῦ Βυζαντινῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
«τούτ’ ἡ χώρα ποὺ ἀνεμίζει τοὺς ἀμέτρητους γραικύλους», ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ
Ὁ τελευταῖος γραικυλισμὸς ὡς νόσημα τῆς ἑλληνικῆς διανόησης ἀπορρέει ἀπὸ ἕνα παλαιὸ σύμπτωμα μειονεξίας ἀπέναντι στὴ Δύση, συνοδευόμενο μὲ αἴσθημα προκατάληψης κατὰ τοῦ Βυζαντίου, ἕνεκα παντελοῦς ἀγνοίας τῆς ἑλληνορθόδοξης θέασης τοῦ κόσμου. Τὸ νόσημα παρουσιάζει συγκεκριμένα παθολογικὰ φαινόμενα, ποὺ τὰ ἀποτυπώνει ὁλοκάθαρα ὁ Παπαδιαμάντης στὸ ἀτελὲς μυθιστόρημά του «Τὸ λάβαρον», καὶ προσβάλλει κυρίως τοὺς νεοέλληνες λογίους, διανοουμένους καὶ πολιτικούς. Ὡς ἰδεολογικὸ σύνδρομο ἐμφανίζεται γενικῶς ὡς κρίση ταυτότητας, ὡς ἀπόρριψη τῶν ἡμετέρων καὶ θαυμασμὸς τῶν ἀλλοτρίων, ἤγουν ὡς πλέγμα ἐθνικοῦ αἰσθήματος κατωτερότητας. Ὁ γραικυλισμὸς ἐμφανίζεται καὶ ὡς ὀξεῖα μορφὴ τῆς χρονίου νόσου τοῦ μιμητισμοῦ καὶ τῆς ξενομανίας, ἀκυρώνει τὸν πατριωτισμό, παραλύει τὸ ἐθνικὸ φρόνημα, καταργεῖ κάθε ἐθνικὴ θεωρία, συχνὰ ὁδηγεῖ τὰ θύματά του νὰ μεταβληθοῦν σὲ ἄτυπους ἐξωμότες. Ἐν ἄλλοις λόγοις βρίσκεται στὸν ἀντίποδα τοῦ σωβινισμοῦ.
Στὸ παπαδιαμαντικὸ κείμενο, πέρα ἀπὸ τὴν ἀπερίφραστη, γνωστὴ ρήση ποὺ περιέχεται στὸ προοίμιο τοῦ διηγήματος «Λαμπριάτικος ψάλτης» γιὰ τοὺς «γραικύλους τῆς σήμερον», εἶναι διάσπαρτες οἱ ἀντιδυτικές του ἀπόψεις, ὅπως θὰ δοῦμε, ὅμως, μόνον στὸ Κεφάλαιον Η΄ τοῦ «Λαβάρου» ἔχουμε μία ὁλοκληρωμένη περιγραφὴ ἑνὸς γραικύλου.
papadiamantis-1Δὲν εἴχανε κλείσει ἕξι χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Παπαδιαμάντης πρωτοδημοσίευσε διήγημα, τὸ ἑορταστικὸ χριστουγεννιάτικο «Τὸ Χριστόψωμο» στὴν ἐφημ. «Ἐφημερίς», 26 Δεκ. 1887, ἴσαμε τὴ δημοσίευση τοῦ «Λαμπριάτικου ψάλτη» στὴν ἐφημ. «Ἀκρόπολις», 27-31 Μαρτίου 1893. Εἰκοσιεφτὰ διηγήματα σὲ πεντέμισυ χρόνια, τὰ περισσότερα στὶς δύο παραπάνω ἐφημερίδες καὶ στὸ περιοδικὸ «Ἑστία», στὸ μεγαλύτερο μέρος τους μὲ ὑπόθεση συνδεδεμένη μὲ τὸ δωδεκαήμερο τῶν Χριστουγέννων ἢ τὸ Πάσχα, καὶ δημοσιευμένο τὶς μέρες τῶν γιορτῶν. Τὸ ἑορταστικὸ- θρησκευτικὸ-περιεχόμενο τῶν διηγημάτων ὡς ἐξωτερικὸ αἴτιο, κι ἡ ζήλια ὡς ἀφανὴς λόγος ἐπίκρισης, εἶχαν κάνει κάποιους κριτικοὺς νὰ δηλώσουν τὴ δυσφορία τους ἔναντι τοῦ Παπαδιαμάντη. Σ’ αὐτοὺς ἀπαντᾶ στὸν πρόλογό του ὁ κυρ-Ἀλέξανδρος, ἤπια, ἀλλὰ καὶ εἰρωνικά, καὶ μὲ ἀρκετὸ θυμὸ πρὸς τὸ τέλος. Μνημονεύει τὴ συγγραφική του πρόθεση, τὶς πηγὲς τῆς ἔμπνευσής του, τὸ ἀναγνωστικὸ ἐνδιαφέρον ποὺ παρουσιάζουν τὰ διηγήματά του, τὴν ἔλλειψη ἐπιζητημένης καὶ βεβιασμένης ὑπόθεσης ἢ πλοκῆς, τὴν ἄντληση τῆς θεματικῆς ἀπὸ τὴν πραγματικότητα χωρὶς κάτι τὸ ἀπίθανο, καί, τέλος, πὼς ἐργάζεται ὁ ἴδιος ὡς δημιουργός.

Άλλο καλός άνθρωπος και άλλο Χριστιανός





Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας
Ο αείμνηστος ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος υπήρξε ένας άοκνος εργάτης του Ευαγγελίου με πλήθος καταπληκτικών ομιλιών και συγγραμμάτων. Χωρίς σπουδές και τίτλους, έχοντας όμως το σπουδαίο χάρισμα του λόγου και κυρίως την πλουσιότατη Χάρη του Κυρίου μας που τον επεσκίαζε και τον καθοδηγούσε, βοήθησε πλήθος ανθρώπων να βρουν και να ακολουθήσουν την οδό της σωτηρίας.
Αξίζει να σημειωθεί πως δεν επεδίωξε να αναλάβει αυτήν την διακονία αλλά ο Ίδιος ο Χριστός τον επέλεξε και του την ανέθεσε. Για τον συγκλονιστικό τρόπο με τον οποίον έγινε αυτό αλλά και ένα γενικό βιογραφικό πατήστε εδώ και εδώ όπου υπάρχει απομαγνητοφωνημένη σχετική διήγηση του ιδίου!
**********
Είναι αλήθεια, ότι υπάρχει μία μερίς μεταξύ των λεγομέ­νων «καλών ανθρώπων», η οποία επαναπαύεται εις τα λάθη των άλλων και έχει την γνώμην, ότι είναι δυνατόν ποτέ ο Χρι­στός να λάβη υπ' όψιν τα λάθη και τας αδυναμίας των άλλων, ίνα κάλυψη τας ιδικάς των.
Επίσης είναι αλήθεια, ότι πολλοί εκ των εκκλησιαζομέ­νων ιερωμένων, ψαλτών, νεωκόρων, επιτρόπων, μελών θρη­σκευτικών Όργανώσεων και διαφόρων Φιλανθρωπικών τα­μείων, ως και απλών λαϊκών χριστιανών, δεν είναι εν τάξει εις την ιδιωτικήν των ζωήν.
Αυτό βεβαίως το βλέπει ο κόσμος, και μάλιστα ο ζητών δικαιολογίαν, ίνα απορρίψη την Εκκλησίαν και τον Κλήρον. Και λέγει, ότι «εν σχέσει με αυτόν, που λέγει ότι είναι χριστιανός και άνθρωπος της Εκκλησίας και της Θρη­σκείας, είμαι καλύτερος εγώ. Διότι αυτός, παρ' ότι εκκλησιά­ζεται κλέπτει εις την επιχείρησίν του, ψεύδεται, κάμνει κομπί­νας, πηγαίνει εις τα δικαστήρια, ορκίζεται ή ορκίζει άλλους, θυμώνει, βλασφημεί, αποφεύγει την τεκνογονίαν, δεν είναι συ­νεπής εις τας συναλλαγάς του κ.ο.κ. Πώς να πάω εις την Εκ­κλησίαν, λέγει η άλλη, που γνωρίζω μια εις την γειτονιά μου, που είναι της Εκκλησίας και του κηρύγματος και εχώρισε το παιδί της από την γυναικά του διότι ήτο πτωχή;»
Πώς να εκκλησιασθώ, λέγει η άλλη, που μια γνωστή μου κυρία, που ανήκει και σε θρησκευτικόν κύκλον, απαγορεύει εις την κόρην της να κάνη παιδιά;

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

Η αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννη


29 Αυγούστου 
Μνημονεύει σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, την ≪αποτομή της τιμίας κεφαλής≫, τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Προδρόμου από τον βασιλέα της Ιουδαίας Ηρώδη. Η Εκκλησία μας κηρύσσει αυτή τη μέρα ως μέρα νηστείας, διότι ο Ιωάννης θανατώθηκεεξαιτίας της οινοποσίας και του ακράτου ηδονισμού ενός βασιλιά σε ένα συμπόσιο, αυτό της εορτής των γενεθλίων του. Πρόκειται για τον τελευταίο προφήτη, τον προφήτη ο οποίος συνδέει την Καινή με την Παλαιά Διαθήκη, του οποίου ο σκοπός της ζωής του υπήρξε η αναγγελία της ενανθρώπισης του Υιού του Θεού. Πρόκειται για τον Ιωάννη τον βαπτιστή στον οποίο θα προσέλθει ο Κύριος να βαπτισθεί και Αυτός και να δοθεί με αυτόν τον τρόπο η ευκαιρία της επιφανείας του Τριαδικού Θεού.
Ο Υιός “ταπεινών εαυτόν” βαπτίζεται, το Πνεύμα το Άγιον, ≪Ωσεί περιστερά≫, φανερώνεται σαν ένα περιστέρι και η φωνή του Θεού Πατρός ακούγεται να δηλώνει:

Άγιος Γέροντας Αμφιλόχιος





Βίος & Αποφθέγματα

Ο Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής γεννήθηκε στο νησί της αποκάλυψης, στην Πάτμο το 1889. Υπήρξε μεγάλος υπερασπιστής της ορθοδοξίας, έχοντας υποφέρει πολλά κατά τη διάρκεια της Ιταλικής κατοχής στα νησιά της Δωδεκανήσου. Κατά τη διάρκεια εκείων των χρόνων, ίδρυσε πολλά κρυφά σχολειά και διασφάλισε ότι η ελληνική γλώσσα και η ορθόδοξη πίστη θα συνεχιζόταν και θα μεταλαμπαδευόταν στα νέα παιδιά των νησιών, παρά τις απόπειρες των φασιστών και της "εκκλησίας" της Ρώμης να αποκοπούν από τις ρίζες τους. Για πολλά χρόνια ήταν ηγούμενος της μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο. Επίσης ίδρυσε τη Γυναικεία Μονή του Ευαγγελισμού το 1937, η οποία χαρακτηρίζεται εως σήμερα σήμα ακτατεθέν για τον πιστό. Έχει χαρακτηριστεί για τις πολλές αρετές του, την αγάπη του, την ταπεινότητα του και την πατρική του ανησυχία για τα πνευματικά παιδιά του. Ο Γέροντας Αμφιλόχιος υπήρξε φιλομόναχος και της χριστιανικής Ιεραποστολής. Ο ίδιος ταξίδεψε ως ιεροκήρυκας κατά τη διάρκεια όλων των πολεμικών ετών και αργότερα. Επιπλέον ο γέροντας ίδρυσε πολλά μοναστήρια σε διάφορα ελληνικά νησιά και ήταν υπεύθυνος για τα ορφανοτροφεία και διάφορα άλλα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Εκοιμήθει το 1970.
Στην αγιοκατάταξη του γέροντα Αμφιλοχίου , προχώρησε σήμερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Ο νέος άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας Αμφιλόχιος , ήταν φίλος και πνευματικό παιδί του Αγίου Νεκταρίου. Υπήρξε πνευματικός πατέρας πολλών μεγάλων μορφών της Εκκλησίας, Ελλήνων και ξένων.


* Τὸ νὰ παραμένεις πιστὸς στὸν Μοναχισμὸ θεωρεῖται μαρτύριο.
* Θέλει ὁ Χριστὸς νὰ σοῦ βγάλει τὰ ἀγκάθια, διότι εἶναι κηπουρὸς καὶ ἐσὺ θέλεις τὴν ἡσυχία σου.
* Ὁ Χριστὸς εἶναι κοντά μας, ἂς μὴ τὸν βλέπουμε… καμιὰ φορά μας δίνει καὶ κανένα μπάτσο ἀπὸ πολλὴ ἀγάπη.
* Πολλὲς φορὲς ἔρχεται ὁ Χριστός, σοῦ χτυπάει, τὸν βάζεις νὰ καθίσει στὸ σαλόνι τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐσὺ ἀπορροφημένος μὲ τὶς ἀσχολίες σου ξεχνᾶς τὸν μεγάλο ἐπισκέπτη. Ἐκεῖνος περιμένει νὰ ἐμφανιστεῖς, περιμένει καὶ ὅταν πλέον ἀργήσεις πολὺ σηκώνεται καὶ φεύγει. Ἄλλη φορὰ πάλι εἶσαι τόσο ἀπασχολημένος ποὺ τοῦ ἁπαντὰς ἀπὸ τὸ παράθυρο. Δὲν ἔχεις καιρὸ οὔτε ν᾿ ἀνοίξεις.
* Πρέπει νὰ χαίρεσαι. Καλλιτεχνικὴ σμίλη κρατάει στὰ χέρια του ὁ Ἰησοῦς. Θέλει νὰ σὲ ἑτοιμάσει ἕνα ἄγαλμα τοῦ οὐράνιου παλατιοῦ.
* Εἶστε βασιλικὰ πρόσωπα, προορίζεστε γιὰ τὸν οὐράνιο νυμφώνα.
* Ὅταν δεῖς ἄνθρωπο κουρασμένο (πνευματικῶς) μὴ τοῦ βάλεις ἄλλο φορτίο διότι τὰ γόνατα δὲν ἀντέχουν.
* Ἀγάπησε τὸν Ἕνα νὰ σὲ ἀγαποῦν καὶ τὰ θηρία.

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018

Αν γινόταν όλοι οι άνθρωποι στο κόσμο μοναχοί τι θα γινόταν;

Η υπερπροστασία αφήνει ανώριμα τα παιδιά


Ένα άλλο πάλι, που βλάπτει τα παιδιά, είναι η υπερπροστασία, δηλαδή η υπερβολική φροντίδα, η υπερβολική αγωνία και το άγχος των γονέων.
Ακούστε ένα περιστατικό.Μια μητέρα μου παραπονιόταν ότι το παιδί της, πέντε χρόνων, δεν υπάκουε. Της έλεγα, «
εσύ φταίεις
», αλλά δεν το καταλάβαινε.Κάποια φορά επήγαμε με την μητέρα αυτήν έναν περίπατο στη θάλασσα με τ’ αυτοκίνητό της. Είχε μαζί της και το παιδί. Σε λίγο ο μικρός ξέφυγε απ’ το χέρι της κι έτρεξε προς τη θάλασσα.Υπήρχε, μάλιστα, ένας σωρός από άμμο κι απ’ την πίσω πλευρά του απότομα απλωνόταν η θάλασσα. Η μητέρα αγχώθηκε, ήταν έτοιμη να φωνάξει, να τρέξει, διότι είδε τον μικρό στην κορυφή του σωρού μ’ απλωμένα τα χέρια να κάνει ισορροπία.Εγώ την καθησύχασα, της είπα και γύρισε την πλάτη προς το παιδί και λίγο λοξά παρακολουθούσα. 
Όταν ο μικρός απελπίσθηκε να προκαλεί την μητέρα του
, για να την τρομάξει και να φωνάξει, όπως συνήθως, σιγά σιγά κατέβηκε ήσυχος και μας επλησίασε. Αυτό ήταν!Τότε πήρε η μητέρα το μάθημα της σωστής αγωγής.Μια άλλη μητέρα παραπονιόταν για τον μοναχογιό της ότι δεν έτρωγε όλα τα φαγητά και κυρίως το γιαούρτι. Ο μικρός θα ήταν περίπου τριών χρονών και την παίδευε την μάνα καθημερινά. Της λέω:

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ.

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ. ΛΟΓΟΣ 79ος, Απόσπασμα.

                                   
"...Αλλά και με όλον όπου δέν ιξεύρομεν το Μυστήριον της ενσάρκου οικονομίας του Χριστού, ουδέ γνωρίζομεν κατα ακρίβειαν τα μυστήρια των χριστιανών, επιχειριζόμεθα χωρίς εντροπήν να διδάσκωμεν άλλους περί του φωτός της γνώσεως. Η γνώσις δέν είναι το φώς, αλλά το φώς είναι η γνώσις, επειδή και εν αυτώ τω φωτί και δι’αυτού και εξ αυτού έγιναν τα πάντα. Του οποίου φωτός την θεωρίαν αρνούμενοι ημείς φανερώνομεν τον εαυτόν μας πώς ούτε εγεννηθήκαμεν ακόμι, ούτε ευγήκαμεν εις το άνωθεν φώς αμή όντες ακόμι έμβρυα μέσα εις την κοιλίαν, ή να ειπώ αληθέστερα νεκροτόκια αποβάλματα, αναβαίνομεν εις ιερατικά αξιώματα χωρίς εντροπήν, και το πλέον χειρότερον οι περισσότεροι με μεγάλην αθεοφοβίαν αγοράζομεν την ιερωσύνην με άσπρα, και ζητούμεν να προεστεύωμεν εις το βασιλικόν ποίμνιον, ημείς όπου δέν εγενήκαμεν ακόμι ουδέ αρνία και αυτά τα κάμνομεν όχι δια άλλο τί, πάρεξ δια να κάμνωμεν τα θελήματά μας. Έτζι ήσαν, αδελφοί, εξ αρχής οι Απόστολοι; Έτζι ήσαν οι διάδοχοι των Αποστόλων; Έτζι ήσαν οι θεοφόροι Πατέρες ημών, και διδάσκαλοι; Αλλοίμονον δια την φοβεράν τόλμην τούτων, ότι εκείνοι όπου αποβλέπουν μόνον εις τα άσπρα, δέν γίνονται μονάχα προδόται, και ιερόσυλοι εις τα εκκλησιαστικά πράγματα αμή κατατολμούσιν να εγγίξουν και αυτόν τον Θείον πλούτον ήγουν να πωλήσουν, και να αγοράσουν και αυτήν την χάριν του Αγίου Πνεύματος. Όθεν ουδέ αισχύνονται να λέγουν, εδικόν μας είναι το δεσμείν και λύειν, και το ελάβαμεν εις ταύτην την ζωήν άνωθεν απο τον Θεόν, ώ της αναισχυντίας δια να μή λέγω της εσχάτης παραφροσύνης.

Ειπέ μου, σε παρακαλώ εσύ όπου λέγεις αυτά, δια ποίας σου αρετάς έλαβες αυτήν την εξουσίαν άνωθεν; Διατί άφησες όλα τα πάντα, και ακολούθησες τον Χριστόν; Διατί εκαταφρόνησες την δόξαν του κόσμου; Διατί έγινες ταπεινός τω Πνεύματι; Διατί επώλησες όλα σου τα υπάρχοντα , και τα εμοίρασες εις τους πτωχούς; Διατί απώλεσας την ψυχήν σου, ήγουν διατί ενέκρωσες αυτήν εις τον κόσμον, και δέν την ηύρες εις κανένα θέλημα της σαρκός; Αλλά των ιερέων (λέγουν) είναι εξουσία αυτή, το ιξεύρω και εγώ, πώς είναι των ιερέων,όμως δέν είναι απλώς όλων των ιερέων, αμή εκείνων όπου ιερουργούν το Ευαγγέλιον με Πνεύμα ταπεινώσεως, και πολιτεύονται μέ ακατηγόρητον καί ενάρετον πολιτείαν. Εκείνων όπου επαράστησαν προτήτερα τον εαυτό τους

Προσκυνητής στο άφθαρτο λείψανο του Αγίου Μωυσή του Αιθίοπα


 
Ο όσιος Μωυσής έζησε στην Αίγυπτο και στην αρχή ήταν ληστής.Ήταν γνωστός για τους φόνους που είχε κάνει αλλά και για την τεράστια φυσική του δύναμη. Αλλά το φως της γνώσης και της μετάνοιας δεν άργησε να φωτίσει το δρόμο του. Η μεγάλη επιείκεια που έδειξε προς αυτόν κάποιος χριστιανός, ενώ αυτός τον είχε βλάψει, επέφερε στον Μωυσή ψυχική ανακαίνιση. Πίστεψε, έγινε χριστιανός και κατόπιν μοναχός.

Ήταν υποτακτικός του ιερέως Ισιδώρου. Αγωνίστηκε σκληρά μέσα στην έρημο και απέκτησε μεγάλη πνευματική σύνεση και αρετή. Η φήμη του έφερνε στο ερημητήριό του πολλούς χριστιανούς, που άκουγαν με δέος τη διδασκαλία του κατά της υπερηφάνειας και της κατάκρισης. «Είμαι, έλεγε, ο χειρότερος των αμαρτωλών. Τα περασμένα μας αμαρτήματα πρέπει να τα έχουμε πάντα μπροστά μας και να λυπούμαστε γι’ αυτά. Αυτό είναι η καλύτερη μέθοδος για να φυλάξουμε τον εαυτό μας με τη βοήθεια του Θεού ασφαλή. Αν νομίσουμε ότι είμαστε πνευματικά όρθιοι, τότε ακριβώς είναι ο μεγάλος κίνδυνος μήπως πέσουμε. Για να μη φοβόμαστε το Θεό, οφείλουμε να φοβόμαστε πολύ τον εαυτό μας, δηλαδή τις αδυναμίες και τα πάθη μας». 

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

Ο άγιος των μικρών πραγμάτων


Αποτέλεσμα εικόνας για αγιοσ φανουριοσ 

Είναι σα να  έχεις ένα καλό φίλο. 
Ένα μεγαλύτερο αδελφό, συνοδοιπόρο στην απλή, αστική , συνήθη καθημερινότητα.
Ένα ταπεινό διακονητή, πρόθυμο να υπακούσει σε παρακλήσεις
ο οποίος έχει αναλάβει ,κατά τις βουλές του Θεού, να βοηθά στα μικρά τού βίου .
Λόγου χάρη, ετοιμάζεσαι να φύγεις για τη δουλειά και ψάχνεις τα κλειδιά του αυτοκινήτου,
Γυρνάς τον κόσμο ανάποδα και δε φαίνονται πουθενά.
΄Ώσπου τολμάς , για μυριοστή φορά, να απευθυνθείς στο παλληκαράκι του Χριστού:
«Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσε τα και θα σού ανάψω ένα κεράκι»
Κι ενώ  βλέπεις το ρολόι να τρέχει και σε τρώει η αγωνία...
τσουουούπ, νάτα !!! τα κλειδιά μπροστά σου, εκεί,
πάνω στο τραπέζι όπου έψαχνες πριν λίγο, ερεύνησες επίμονα  και δεν υπήρχε τίποτα !!!

Από τον Γιώργο Παπανδρέου στον Νίκο Κοτζιά: Οι άνθρωποι του σχεδίου Ανάν





Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Mια μέρα είδα από κοντά τον Κόφι Ανάν που μας άφησε τις προάλλες χρόνους. Ήταν στο Ζάππειο, το 2003. Συμμετείχα στο δημοσιογραφικό pool που κάλυπτε τη συνάντησή του με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ στην Αθήνα. Μόλις βγήκαν από τη συνάντηση, απευθύνθηκα στον Μπλερ και του ζήτησα να σχολιάσει το ρεκόρ που πέτυχε, να κατεβάσει με την παρουσία του τόσους πολλούς διαδηλωτές εναντίον του για την εισβολή στο Ιράκ, στην οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Θεωρούσα ηθική υποχρέωση, δικής μου αξιοπρέπειας, αφού μου δόθηκε η δυνατότητα, να θέσω εκείνη τη στιγμή το ερώτημα για το Ιράκ, σε έναν πολιτικό που θεωρούσα και θεωρώ ως ένα από τα μεγαλύτερα καθάρματα της ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής, προσωπικά υπεύθυνο για τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Πιθανώς ευθύνεται, ή πάντως οι άνθρωποί του, ακόμη και για τη δολοφονία («αυτοκτονία») του ίδιου του σημαντικότερου Βρετανού, κρατικού ειδικού για θέματα χημικών όπλων, του Δρ. Κέλλυ, γιατί τόλμησε να αμφισβητήσει τα ψέμματα περί όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, που χρειάζονταν για να δικαιολογήσουν την εισβολή στο Ιράκ. Κανόνισε ο άνθρωπος διάφορα ραντεβού να κάνει, μετά βγήκε να κάνει ένα περίπατο έξω από το σπίτι του και τον βρήκανε πεθαμένο. Αυτοκτόνησε.
Δίπλα μας, μια υπάλληλος του ΟΗΕ στην Αθήνα άλλαξε δέκα χρώματα κατατρομοκρατημένη καθώς με άκουγε να υποβάλλω την ερώτηση. Φοβήθηκε υποθέτω ότι θα έβρισκε τον μπελά της γιατί δεν φρόντισε να μη φτάσει ποτέ δημοσιογράφος που θα ‘κανε μια τέτοια ερώτηση μπροστά στον Μπλερ και στον Ανάν. Τι την ένοιαζαν αυτή τώρα τα παιδάκια που σκοτώνονταν στη Βασόρα ή τη Φαλούτζα, η λεηλασία του Αρχαιολογικού Μουσείου της Βαγδάτης, μιας κιβωτού του παγκόσμιου πολιτισμού ή η αποσταθεροποίηση που θα κατέστρεφε σύντομα τις μισές χώρες της Μέσης Ανατολής; Το δικό της «Ιράκ» ήταν κάμποσες χιλιάδες ευρώ τον μήνα, δεν πάει να χαθεί όλη η ανθρωπότητα. Άνθρωποι σαν κι αυτήν κάνουν δυνατούς τους πολέμους, όχι μόνο αυτοί που τους κηρύσσουν.
Όταν κάνεις μια τέτοια ερώτηση σε Πρωθυπουργό οι αισθήσεις σου είναι τεντωμένες να ακούσεις καλά την απάντηση, μήπως χρειαστεί να πεις ξανά κάτι, να έχεις υπό έλεγχο την κατάσταση, να αποφασίσεις αν θα του κάνεις ερώτηση στο «καπάκι». Μια στιγμή μόνο επέτρεψα στο βλέμμα μου να περιπλανηθεί στην κατεύθυνση του Ανάν που στεκόταν ακριβώς δίπλα.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018

Γιατί ο Θεός ανέχεται την αδικία;






Η απάντηση τού Ζώντος Θεού στον γέροντα Σοφρώνιο, όταν εκείνος ρώτησε: «γιατί ο Θεός επιτρέπει την αδικία στον κόσμο;”, ήταν μια αποκάλυψη τών ιδίων τών υπευθύνων αυτής τής κατάστασης:


«Ο Θεός, Συ έγνως την αφροσύνην μου, και αι πλημμέλειαί μου από Σου ουκ απεκρύβησαν» (Ψαλμ. 68,6) … Νυν εγώ ζω εν εξουδενωμένη μορφή, Συ δε, Χριστέ, καλείς εμέ εις πίστιν και αποδοχήν της Αποκαλύψεως ότι ο Πατήρ αγαπά ημάς, καθώς αγαπά Σε, τον Μονογενή Αυτού Υιόν: «Ο Πατήρ φιλεί υμάς, ότι υμείς Εμέ πεφιλήκατε … Ου περί τούτων δε ερωτώ μόνον, αλλά και περί τωνπιστευόντων δια του λόγου αυτών εις Εμέ, ίνα πάντες έν ώσι, καθώς Συ, Πάτερ, εν Εμοί καγώ εν Σοι, ίνα και αυτοί εν Ημίν έν ώσιν, ίνα ο κόσμος πιστεύση ότι Συ με απέστειλας … και ηγάπησας αυτούς καθώς Εμέ ηγάπησας» (Ιωάν. 16,27· 17,20-23).

Η εις Χριστόν πίστις καθιστά ημάς αμέτρως τολμηρούς. Ουχί ματαίως λέγει ο μακάριος Παύλος ότι «το μωρόν του Θεού σοφώτερον των ανθρώπων εστίν». Ό,τι φαίνεται εις τον «νουν της σαρκός» (Κολ. 2,18) ως τελεία μωρία, τούτο δια τους πιστούς είναι σοφία και δύναμις, ζωή και φως (βλ. Α’ Κορ. 1,18-30· Κολ. 2,14· 3,18-19).
Αλλ’ εάν δι’ έκαστον άνθρωπον η τόλμη να είναι χριστιανός είναι πράξις υπερβαίνουσα το μέτρον του ανθρώπου, τί να είπω περί εμαυτού; Από των παιδικών μου χρόνων είχον συνείδησιν της μηδαμινότητος μου· εγώ, και ενώπιον των ανθρώπων, είμαι άτολμος. Και όμως: Επεσκέφθη εμέ μικρόν Φως, και εγώ επίστευσα εις τον Χριστόν-Θεόν. Ύστερον ηκολούθησεν αφθονωτέρα έκχυσις Φωτός συνδεομένη προς την εις Αυτόν πίστιν μου, και αύτη εβαθύνθη δια της νέας γνώσεως.
Όσον και εάν είμαι όντως “μηδέν”, εν τούτοις το Άκτιστον Φως εφανερούτο εις εμέ ακριβώς δια την εις Χριστόν πίστιν. Ο νους μου υπερέβη το τείχος του λογικού – του όντος εν απορία –, την

Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι ἐντελῶς ἀκατανίκητη






Η ταπεινοφροσύνη είναι εντελώς ακατανίκητη από τους δαίμονες. Πώς γεννιέται και ποια είναι η δύναμή της.





Από το Γεροντικό


Ρώτησαν τον Αββά Λογγίνο:

- Ποια αρετή είναι η μεγαλύτερη απ΄ όλες;

Και απάντησε:

- Σκέφτομαι, ότι, όπως η υπερηφάνεια είναι το μεγαλύτερο απ΄ όλα τα πάθη, αφού και από τον ουρανό μπόρεσε να ρίξει κάποιους (δηλαδή τον Εωσφόρο και το τάγμα του), έτσι και η ταπεινοφροσύνη είναι η μεγαλύτερη απ΄ όλες τις αρετές, γιατί κι απ΄ αυτά τα τάρταρα μπορεί ν΄ ανεβάσει ένα άνθρωπο, ακόμα κι αν είναι αμαρτωλός σαν δαίμονας.

Να γιατί ο Κύριος πριν απ΄ όλους μακαρίζει τους «πτωχούς τώ πνεύματι», (δηλαδή τους ταπεινούς) (Ματθ. 5:3).
Ένας γέροντας είπε:

- Προτιμώ ήττα πού θα συνοδεύεται από ταπεινοφροσύνη, παρά νίκη πού θα συνοδεύεται από υπερηφάνεια.

Ένας (άλλος) γέροντας είπε:

- Πολλές φορές η ταπείνωση έσωσε πολλούς, και μάλιστα άκοπα.

Κι αυτό το αποδεικνύουν ο τελώνης και ο άσωτος υιός, πού είπαν μόνο λίγα λόγια και σώθηκαν (βλ. Λουκ. 18:13 - 15:21).

Ο μεγάλος εχθρός της αγάπης είναι η κατάκριση - Στάρετς Νεκτάριος Όπτινα





Ο μεγάλος εχθρός της αγάπης είναι η κατάκριση. «Μόλις σου έρθει λογισμός να κρίνεις κάποιον, να στραφείς αμέσως προς τον Κύριο με νήψη· «Ναι, Κύριε, Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου».
Στάρετς Νεκτάριος Όπτινα
Αναστάσιος

Οἱ Ἅγιοι Ἀδριανὸς καὶ Ναταλία, οἱ ἁγιασμένοι σύζυγοι…





Στὶς 26 Αὐγούστου ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τὴν ἱερὰ μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀδριανοῦ καὶ Ναταλίας οἱ ὁποῖοι ἦταν σύζυγοι. Ἀξίζει τὸν κόπο πρὶν ἀναφέρωμε ὁ,τιδήποτε ἄλλο, νὰ σημειώσωμε κάποια στοιχεῖα ἀπὸ τὴν ὡραία, συγκινητικὴ καὶ θαυμαστὴ ζωὴ τῶν δύο Ἁγίων.
Ἔζησαν, στήν Νικομήδεια, στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ (298). Αρχικά,η Ναταλία ἦτο Χριστιανή, ἐνῶ ὁ Ἀδριανὸς εἰδωλολάτρης. Παρὰ τὶς προσπάθειες τῆς συζύγου του, ὁ Ἀδριανὸς παρέμενε στὴν «πατρώαν ἀσέβειαν», ὡς ἀναφέρει χαρακτηριστικὰ ὁ Ἱερὸς Ὑμνογράφος.
Ὅμως, οἱ προσευχὲς τῆς θεοσεβοῦς συζύγου του ἔπιασαν τόπο, εἰσακούστηκαν ἀπό τόν Θεὸ καὶ ἔτσι ὁ Ἀδριανὸς, κατὰ τὴν τοῦ Θεοῦ οἰκονομία, ὁδηγήθηκε στὴν εὐσέβεια. Σὲ ἡλικία 28 ἐτῶν, εἶδε 23 νέους, πιστοὺς Χριστιανοὺς, νὰ ὁδηγοῦνται στὸ Μαρτύριο, ἐνῶ τὰ πρόσωπά τους ἔλαμπαν ἀπὸ χαρὰ καὶ ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἐντυπωσιασμένος ὁ Ἀδριανὸς ἀπὸ ὅσαεἶδε καὶ ἄκουσε, εἶπε στοὺς εἰδωλολάτρες, ὅτι καὶ αὐτὸς πλέον πιστεύει στὸν ἀληθινό Θεό. Συνελήφθη, ἐφυλακίσθη καὶ ἐβασανίσθη φρικτά.
Ἡ εὐσεβὴς Ναταλία, γεμάτη χαρὰ γιὰ τὴν μεταστροφὴ τοῦ συζύγου της στὴν εὐσέβεια, μὲ προσευχὲς καὶ λόγια θερμὰ καὶ μὲ τὴν παρουσία της στὴ φυλακή, στήριξε τὸν σύζυγό της, ὁ ὁποῖος μὲ ἀγαλλίαση καί θαυμαστή καρτερία ὑπέστη θάνατον μαρτυρικό. Ἡ Ναταλία ἔζησε ἀπό κοντά τό μαρτύριο τοῦ συζύγου της καί μέ εὐλάβεια ἀσπαζόταν τά δεσμά του. Οἱ εἰδωλολάτρες θέλησαν νὰ κάψουν τὸ μαρτυρικό του σῶμα, μαζί μέ τά λείψανα τῶν...
ἄλλων Μαρτύρων, ἀλλὰ δυνατὴ βροχή, σημεῖο μέγα καὶ αὐτό ἀπὸ τὸν Θεό, κατέσβεσε τὴν φωτιά. Ἔτσι ἡ Ναταλία ἔλαβε τὸ σῶμα τοῦ καλλινίνου Μάρτυρος συζύγου της καὶ τὸ ἐνταφίασε μὲ τὶς δέουσες χριστιανικὲς τιμές. Μετὰ ἀπὸ λίγο, ὑπέστη καὶ ἐκείνη θάνατον μαρτυρικὸ γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν ἀγάπη καὶ ἐτάφη δίπλα στὸν Ἅγιο σύζυγό της.

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2018

Πώς ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γλύτωσε τους Έλληνες από τον “φόρο μητρικού γάλακτος”



Με αφορμή την εορτή του αγίου Κοσμά του Αιτωλού (24 Αυγούστου), παραθέτουμε ένα από τα άγνωστα, αλλά ιδιαίτερα σημαντικά έργα του- χάρη στην ευαισθησία του γλύτωσαν οι Έλληνες από αυτό τον σκληρό και απάνθρωπο “φόρο”που τους είχε επιβληθεί από τον τούρκο δυνάστη.

Οι Τούρκοι είχαν υποχρεώσει Ελληνίδες μωρομάνες να υπηρετούν στα χαρέμια τους και να θηλάζουν τα τουρκάκια- γιατί είχαν παρατηρήσει ότι τα Ελληνόπουλα, που θήλαζαν από τις μητέρες τους για μακρό χρονικό διάστημα, ήταν πολύ πιο γερά και ρωμαλέα από τα δικά τους παιδιά. Πίστευαν πως το γάλα των Ελληνίδων, που ζούσαν στην ύπαιθρο και όχι κλεισμένες στα χαρέμια, ήταν πολύ θρεπτικό και μεγάλωνε γερά παιδιά.

Τότε, λοιπόν, οι τούρκοι είχαν ορίσει τον «φόρο μητρικού γάλακτος», γιατί γνώριζαν την αξία του!

Παραθέτουμε στην συνέχεια δύο σχετικά αποσπάσματα: πώς – χάρη στον άγιο Κοσμά- γλύτωσαν οι Έλληνες από τον “φόρο” που είχε επιβληθεί.

*******
(από το βιβλίο: Κοσμάς ο Αιτωλός,Προφητείες και Διδαχές του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου, σ 43)

Και τι δεν έπραξε υπέρ του Γένους ο κοινωφελέστατος ούτος άνθρωπος!

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018

To όραμα του Χίτλερ για την Ελλάδα

.
Βαγγέλης Γεωργίου






Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργάνωσε το καθεστώς του Χίτλερ στο Βερολίνο το 1936, είχε ακολουθήσει την ελληνική ομάδα και ένας Έλληνας αξιωματούχος. Ε, το δικαιούνταν, γιατί εκτός από μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής είχε συμμετάσχει και του λόγου του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη και σε εκείνους του 1924 στο Παρίσι.

Το 1912 ήρθε πρώτος στους Παναιγύπτιους Αγώνες στη σπάθη και στο ξίφος. Καλό αθλητικό βιογραφικό. Το 1936 όμως, που πήγε στο Βερολίνο, τα χε τα χρονάκια του αλλά δεν του έλειπε η δύναμη και η ενέργεια.

Ο Κώστας Κοτζιάς ήταν τότε Δήμαρχος Αθηναίων –εξ ου και η σημερινή πλατεία Κοτζιά- ενώ εκείνη την περίοδο μεταπήδησε στο υπουργείο Διοίκησης Πρωτευούσης. Ήταν από τους ισχυρούς πολιτικούς άνδρες της εποχής που το μεταξικό καθεστώς τον σέβονταν ή φοβόταν.

Έχοντας λοιπόν όλα αυτά τα προσόντα είχε και ανάλογες «ανησυχίες» για την χώρα του. Ήθελε να την αναπτύξει, να την αναπτύξει πολύ, μα του χρειαζόταν ένας καλός σύμβουλος. Ποιός καλύτερος λοιπόν από έναν Γερμαναρά που φημίζονται για τον προγραμματισμό τους. O Koτζιάς θαύμαζε το ναζιστικό καθεστώς φροντίζοντας να διαφημίζει στην μητέρα Ελλάδα την αποτελεσματικότητα του. Έτσι έκανε ισχυρές φιλίες με υψηλόβαθμους Ναζί όπως ο υπουργός Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκαίμπελς.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ





Γράφει ο Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης, θεολόγος

Ο άγιος, ισαπόστολος και μάρτυρας Κοσμάς ο Αιτωλός (24 Αυγούστου) ήταν ένας ιερέας και μοναχός του 18ο αιώνα, που, βλέποντας τους ορθόδοξους χριστιανούς σε κακή κατάσταση, λόγω της Τουρκοκρατίας, βγήκε από το Άγιο Όρος και γύρισε μεγάλο μέρος της Ελλάδας και Αλβανίας διδάσκοντας από χωριό σε χωριό.
Μίλησε όχι μόνο για το Χριστό, την αγάπη και την πνευματική ζωή, αλλά και παρακίνησε τους ανθρώπους να ιδρύουν σχολεία, τους καθοδηγούσε να μπολιάζουν δέντρα και γενικά τους βοήθησε σε όλους τους τομείς. Ο άγιος θανατώθηκε από τους Τούρκους με προτροπή Εβραίων, με τους οποίους ήρθε σε αντίθεση, που ξεκίνησε από την επιμονή του να καταργηθούν τα παζάρια της Κυριακής (μέρα αργίας για τους χριστιανούς) και να μετατεθούν στο Σάββατο (που είναι όμως μέρα αργίας για τους Εβραίους, πράγμα που άναψε το μίσος τους).

Η θυσία της Ιερωσύνης (Αρσένιος μοναχός, Σκήτη Κουτλουμουσίου- Άγιον Όρος)





Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

Συχνά τυχαίνει να ακούμε από τους ποιμένες της Εκκλησίας μας, όταν κηρύττουν τον θείο λόγο, να διαμαρτύρονται πως οι πιστοί, τρόπον τινά, τους κουράζουν, διότι τους ζητούν όπως λένε υπερβολές, δηλαδή, να τους διαβάσουν κάποια ευχή ή να πάρουν μια σίγουρη απάντηση στο πρόβλημά τους και άλλα πολλά.
Άκουγα κάποια μέρα έναν από αυτούς τους ποιμένες να λέει: «έρχονται μερικοί εδώ και μου λένε: «διάβασέ μου μία ευχή», μου ζητάει διά μαγείας να τον κάνω καλά». Θέλω να πω στον εν λόγω ποιμένα να ανοίξει τα βιβλία και να μελετήσει τους βίους των Αγίων της Εκκλησίας μας για να πάρει μαθήματα ποιμαντικής. Εκεί θα δει θαυμάσια ποιμαντική πρακτική, απ’ αυτούς τους Αγίους ποιμένες.
Θα τους δει να διαβάζουν ευχές μέρα-νύχτα ακούραστοι και όχι μόνο στους Χριστιανούς πιστούς, αλλά και σε αλλοθρήσκους, όπως έκανε ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, που διάβαζε ευχές και σε μουσουλμάνους αρρώστους και γίνονταν καλά. Λέγανε οι Φαρασιώτες της Καππαδοκίας που τον ζήσανε, πως το κελί που έμενε ήταν φαρμακείο! Εκεί πήγαιναν όλοι οι άρρωστοι, διότι στα Φάρασα τότε δεν υπήρχε γιατρός. Ο Άγιος Αρσένιος διάβαζε σε κάθε άρρωστο την ανάλογη ευχή και θεραπευότανε ο ασθενής. Μάλιστα λένε, πως πολλές φορές αντί για ευχολόγια, διάβαζε το Ιερό Ευαγγέλιο και το Ψαλτήριον. Από αυτά διάβαζε στους αρρώστους και θεραπεύονταν. Αυτή είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία μας αγαπητοί μου. Είναι ιαματική, παρηγορητική και άλλα πολλά καλά. Μήπως πρέπει να προβληματιστούν όλοι οι ποιμένες, αλλά και γενικά όσοι φοράμε τα ράσα της Εκκλησίας, πως έχουμε χάσει εκουσίως αυτήν την δύναμη που είχαν οι Άγιοι, όπως ο Άγιος Αρσένιος που συνεχώς διάβαζε ευχές και γίνονταν καλά οι άνθρωποι; Μήπως τελικά αυτό φταίει και όχι οι πιστοί που ζητάνε από τους ιερείς να τους διαβάζουν ευχές; Το σκέφτηκε καλά ο εν λόγω ποιμένας, που αρνήθηκε να διαβάσει ευχή στον πιστό της ενορίας του, πως τον σκανδάλισε σφόδρα;
Ας προσέξουν λοιπόν καλά οι ποιμένες μας, διότι την Ιερωσύνη δεν μπορούν και δεν έχουν το δικαίωμα να την εννοήσουν, ωσάν να είναι μία θέση στο δημόσιο. Οι Άγιοι μας λένε, πως η Ιερωσύνη είναι θυσία προς το θέλημα του Θεού και τον άνθρωπο. Επίσης, Ιερωσύνη σημαίνει η απόλυτος μίμησις του Μεγάλου Αρχιερέως Ιησού Χριστού. Βλέπουμε πως η ζωή του Χριστού εδώ στη γη ήταν μία απόλυτος θυσία για το πλάσμα του τον άνθρωπο. Ποτέ δεν είδαμε να αρνήθηκε ο Χριστός σε κάποιον άνθρωπο, που Του ζήτησε να τον θεραπεύσει. Πώς λοιπόν ένας ιερέας, που είναι εις τύπον Χριστού, θα αρνηθεί να διαβάσει μία ευχή που του ζητάει ένας ενορίτης του; Και αν αυτός ο ιερέας, ας υποθέσουμε, δεν έχει μέσα του την προαίρεση και την διάθεση να θυσιαστεί, όπως ο Αρχηγός του Ιησούς Χριστός, τότε γιατί επέλεξε την Ιερωσύνη;
Γι' αυτό αγαπητοί μου, η Ιερωσύνη δεν είναι για όλους, αλλά μόνον γι’ αυτούς που έχουν απέραντη θυσιαστική αγάπη μέσα τους. Και δόξα τῷ Θεῷ, υπάρχουν αρκετοί ακόμη τέτοιοι ιερείς στην Εκκλησία μας, που χαρίζουν παραδεισένιες χαρές με το θυσιαστικό και αγαπητικό τους παράδειγμα. Εμείς λοιπόν, ολοψύχως ευχόμαστε να δώσει ο Θεός μακροημέρευση σε αυτούς τους αληθινούς ιερείς μας, που ξέρουν και θέλουν να θυσιάζονται για το ποίμνιό τους. Ἀμήν.
Ἀρσένιος μοναχὸς
Σκήτη Κουτλουμουσίου
Ἅγιον Ὄρος
ΑΚΤΙΝΕΣ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ. ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ"!!!


 ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗ ΜΥΡΙΒΗΛΗ...



Η κομμουνιστική φυλή (Στρατής Μυριβήλης)

Κάθε φορά που μια μεγάλη χαρά, ή μια θλίψη έρχεται να συνταράξει ως τις εθνικές του ρίζες έναν λαό, τα άτομα που τον αποτελούν αισθάνονται τη βιολογική ανάγκη να συμπλησιαστούν και να συνειδητοποιήσουν όσο περισσότερο μπορούν την ομαδική τους αλληλεγγύη. Το ίδιο γίνεται όταν ένας μεγάλος κίνδυνος σταθεί πάνω από το εθνικό σύνολο.
Τότε, κάθε άτομο υπακούει σε μια μυστική, κεντρομόλο δύναμη, που το σπρώχνει να συσπειρωθεί γύρω στην κοινή, την παλιά και αγαπημένη εθνική εστία. Το αποτέλεσμα είναι θαυμαστό. 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΝΑ ΠΑΥΣΗ Η ΕΞΑΡΤΗΣΙ ΤΟΥ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΛΟΓΟΥΣ·

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ, Νάρκη στὴ διοίκησι τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας
& στὸν Ἀπόδημο Ἑλληνισμό, τὴν πυροδοτεῖ ὁ πατριάρχης», σελ.10-11
ΕΘΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ
ΝΑ ΠΑΥΣΗ Η ΕΞΑΡΤΗΣΙ ΤΟΥ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ
 ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΛΟΓΟΥΣ·



1) Ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης δὲν μιλᾷ τὴν γλῶσσα τῆς ἀληθείας καὶ δὲν συγκινεῖ τὶς καρδιὲς τῶν
 Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων (*).
Οἱ ἄξιοι πατριάρχαι ὡμολογοῦσαν τὴν Ἑλληνικὴ καταγωγή τους καὶ ὑπερασπίζονταν τὰ 
δικαιώματα τοῦ ποιμνίου τους. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὅπως εἶνε σήμερα, δὲν μπορεῖ
 δυστυχῶς νὰ λαλήσῃ τὴν φωνὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ συγκινήσῃ τὶς καρδιὲς τῶν
 Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων. Οἱ ἐπὶ σειρὰ αἰώνων σκληρῆς δουλείας ἀοίδιμοι Πατριάρχαι, ὅσες 
φορὲς ἐνεφανίζοντο ἐνώπιον τῶν πλέον ἀπολυταρχικῶν Σουλτάνων, εἶχαν τὸ θάρρος νὰ
 λέγουν˙ «Εἴμεθα Ἕλληνες στὴν καταγωγὴ καὶ ὡς πνευματικοὶ αὐτῶν ἀρχηγοὶ
 ὑποστηρίζομε τὰ ὑπὸ τῆς ἐξουσίας καταπατούμενα δίκαιά των. Ὑπεραμυνόμεθα αὐτῶν μέχρι
 θανάτου…». Ἔτσι μιλοῦσαν ἐνώπιον τῶν Σουλτάνων οἱ ἄξιοι Πατριάρχαι.

2) Ὁ σημερινὸς πατριάρχης, ἂν καὶ Ἕλληνας, εὐκαίρως ἀκαίρως ἀκούγεται νὰ λέῃ, ὅτι εἶναι 
Τοῦρκος!
Τὸ νὰ ὁμολογῇ κάποιος τὴν ἐθνική του καταγωγὴ δὲν ἀποτελεῖ ἔγκλημα, ἀφοῦ καὶ αὐτὸς ὁ
 κορυφαῖος Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος, ὁ ὁποῖος διεκήρυττε, ὅτι «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ 
Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ˙ πάντες γὰρ ὑμεῖς εἶς ἐστε ἐν
 Χριστῷ Ἰησοῦ» (Γαλ. 3, 28), δὲν ἀρνεῖτο τὴν προγονική του καταγωγή, ἀλλʼ ἐνώπιον ἀρχόντων
 διεκήρυττε «ἀνὴρ Ἰουδαῖος εἰμι» (Πράξ. 21, 39 καὶ 22, 3).
Ἀλλʼ ὁ σημερινὸς Πατριάρχης, ἄν καὶ κατάγεται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἄν καὶ ἐγεννήθη ἐπὶ τῆς
 ἑλληνικωτάτης χώρας, τῆς Ἠπείρου, ἐν τούτοις ὑπὸ τὴν φοβία τῶν Τούρκων ἐπισήμων καὶ
 ἀνεπισήμων, ἀλλὰ καὶ Ἑλλήνων ἀκόμη, εὐκαίρως-ἀκαίρως, ἀκούεται νὰ λέγῃ
 «εἶμαι Τοῦρκος», ἐκθειάζει τὸ μεγαλεῖο τῆς «μεγάλης πατρίδος, τῆς Τουρκίας» καὶ ἔχει
 ἀνεβάσει εἰς τὴν αἴθουσα τοῦ Πατριαρχείου μεγάλη φωτογραφία τοῦ Κεμάλ, ὁ ὁποῖος
 ὁσονδήποτε «μέγας» καὶ ἄν θεωρῆται ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς του, δὲν παύει νὰ εἶνε ὁ δήμιος
 καὶ ἐξολοθρευτὴς ἑκατομμυρίων Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων(**). Ποιά ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναρτήσεως τῆς
 φωτογραφίας τοῦ Κεμάλ, τὴν στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία σὲ πολλὰ σπίτια καὶ μέγαρα Τούρκων δὲν
 ὑπάρχει; Ἀλλʼ ὁ Ἀθηναγόρας καὶ τοὺς Τούρκους ἀκόμη ὑπερβάλλει σὲ ἐπαίνους καὶ κολακεῖες,
 ἡ δὲ ὑπερβολὴ αὐτή, ὅπως παρατηρήθηκε καὶ ἀπὸ ἄλλους, δὲν ἐπιτυγχάνει τὸν ἐπιδιωκόμενο
 σκοπὸ, ἀλλὰ μᾶλλον προκαλεῖ τὴν δυσπιστία τῶν Τούρκων γιὰ τὴν εἰλικρίνεια τῶν
 αἰσθημάτων του. Οἱ Τοῦρκοι θὰ ἐκτιμοῦσαν καλύτερα τὸν Πατριάρχη, ὅταν θὰ μιλοῦσε
 σ’ αὐτοὺς ὄχι μὲ γλῶσσα Εὐρωπαίου διπλωμάτη, ἀλλὰ μὲ τὴ γλῶσσα ἑνὸς Παύλου ἀποστόλου.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
—————-
(*) Ὁ πατρ. Βαρθολομαῖος ἔστειλε ἐπιστολὴ στὸν Τοῦρκο πρόεδρο Ρεζέπ Ταγίπ 
Ἐρντογὰν καὶ γράφει: «Εὐχόμαστε σ᾽ ἐσᾶς καὶ τὶς τουρκικὲς ἔνοπλες δυνάμεις καλὴ
 ἐπιτυχία στὴν ἐπιχείρηση Κλάδος Ἐλαίας…». Δηλαδὴ εὐλογεῖ τὴν εἰσβολὴ στὰ Κουρδικὰ
 Συριακὰ ἐδάφη!!!
(**) Ὁ πατρ. Βαρθολομαῖος μιμῆται κατὰ πάντα τὸν μασόνο πατριάρχη Ἀθηναγόρα καὶ τὸν
 ἔχει ξεπεράσει! Καὶ μετὰ θέλει νὰ τὸν πιστέψουμε ὅτι δὲν εἶνε μασόνος.

http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=67817

Η πύλη του Ρωμανού

Ημέρα κατά του Ολοκληρωτισμού σήμερα

Καλαβρύτων Αμβρόσιος, Αφορισμός του ασεβεστάτου Δ.Βερύκιου

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για Δήμος Βερύκιος


ΕΝΑΣ ΑΣΕΒΕΣΤΑΤΟΣ ΥΒΡΙΣΤΗΣ
ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ζούμε στην Ελλάδα του Πρωθυπουργού Τσίπρα, στη Χώρα της αυξανόμενης ἀθεΐας! Καθημερινώς εμφανίζονται και νέα κρούσματα ασεβείας προς τον Φιλάνθρωπο Θεό! Κάποια ανθρωπάκια σηκώνουν το ανάστημά τους για να ευτελίσουν την αγία Ορθοδοξία μας!


Μόλις προ δύο εβδομάδων περίπου οι περίφημοι Gays, δηλ. οι Ομοφυλόφιλοι, παρήλασαν στους Αθηναϊκούς δρόμους έχοντας κάτω από την σαπροκοιλιά τους την εικόνα του Αγίου Νικολάου η πίσω στον κολασμένο πισινό τους τον Τίμιο Σταυρό!
Ο Υπουργός της Δικαιοσύνης κ. Κοντονής, ευαίσθητος όταν εμείς γράψαμε κάτι για τους Ομοφυλόφιλους, έσπευσε να ακυρώσει την υπέρ ημών αθωωτική Απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αιγίου!
Ο κ. Κοντονής, λοιπόν, πάσχει από στραβομάρα και από βαρυκοΐα! Όπου θέλει βλέπει και όπου θέλει ακούει! Έχει πάθει, λοιπόν, στραβισμό και γι αυτό δεν βλέπει την κακοήθεια κάποιων ανθρωπαρίων, που υψώνουν το ανάστημά τους για να υβρίσουν και να ευτελίσουν τα θρησκευτικά μας σύμβολα, τις εικόνες των Αγίων μας κλπ.
Δεν βλέπει και δεν ακούει ο καλός αυτός άνθρωπος, παρά το γεγονός, ότι το Σύνταγμα επιβάλλει τον σεβασμό της θρησκείας των Χριστιανών και των θρησκευτικών Συμβόλων!
Παρά το γεγονός, ότι και η Νομοθεσία του Κράτους (βλ. άρθρο 199 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας) ορίζει, ότι «Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολιτην Ανατολική Ὀρθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών».

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

Χρηματοδοτούμενοι ανθέλληνες


«ΝΑ ΚΑΟΥΝ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΕΛΛΑΔΕΣ»

Αὐτὰ γράφουν οἱ πραγματικοὶ ἐχθροὶ (Φ) –«ΑΝΤΙ-ΦΑ»…
…ποὺ εὑρίσκοντο καὶ εὑρίσκονται πάντα ἐντὸς τῶν πυλῶν…
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες τῆς ἀκόμη μίας Ἐθνικῆς καταστροφῆς…
…αὐτοὶ χειροκροτοῦν ἐνθουσιασμένοι!!!

Αὐτὰ πιστεύουν κι αὐτὰ ὑποστηρίζουν οἱ ἀναρχο-ἄπλυτοι παρακρατικοί, οἱ «ὀργανώσεις» καὶ τὰ «στέκια», καθὼς φυσικὰ καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν ὁποίων χρηματοδοτῶνται ἀπὸ τὰ «ἱδρύματα» τοῦ Ἑβραίου Σιωνιστοῦ Τζὼρτζ Σόρος καὶ τὶς Μυστικὲς Ὑπηρεσίες τοῦ Ἰσραῆλ καὶ τῆςΤουρκίας…

Τὰ δὲ πλήρως λοβοτομημένα «μέλη» τους ὄχι μόνο δὲν ἔχουν ἰδέα, ἀλλὰ δὲν διαθέτουν καὶ ὁποιανδήποτε στοιχειώδη δυνατότητα κρίσεως, πέραν αὐτῶν ποὺ τοὺς ὑπαγορεύουν μέσῳ τῶνσεμιναρίων (ναί, τὸ λέω μετὰ λόγου γνώσεως.. τοὺς κάνουν Σεμινάρια…) καὶ τῶν ὅσων τοὺς βάζουν στὰ ἄδεια κεφάλια τοὺς μέσα στὶς «καταλήψεις» καὶ στὰ διάφορὰ «στέκια» τῶν Ἐξαρχείων καὶ ὁπουδήποτε ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος…
Καὶ εἶναι δικά σου παιδιὰ καὶ αὐτὰ νέο-ἕλληνα…
Μορφεὺς Πλάτων


Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ δημοσίευση φίλου πρὸ μερικῶν ἡμερῶν (ἀμέσως μετὰ ἀπὸ τὴν δολο-φονικὴ πυκραϊὰ τῆς Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς) ἀπὸ …«μπροσούρα» τῶν δικτατορίσκων «ΑΝΤΙ-ΦΑ»


Το κόστος της διαπραγμάτευσης του 2015


Η σημερινή κυβέρνηση δεν έκανε ουσιαστικά τίποτε άλλο, από το να σφίξει ακόμη περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό της Ελλάδας προδίδοντας τους Έλληνες, όπως όλα τα προηγούμενα κόμματα –  ενώ η  ανακύκλωση των σκόπιμα αυθαίρετων υπερβολών των Γερμανών δεν εξυπηρετεί καθόλου την πατρίδα μας, αλλά τους πιστωτές της.
«Η Ελλάδα όχι μόνο διέκοψε αλλά και αντέστρεψε τις μεταρρυθμίσεις κατά το πρώτο μισό του 2015, επεισόδιο που κοστολογείται έως 200 δις €, δήλωσε ο κ. Ρέγκλινγκ. Ενόψει της ολοκλήρωσης του τρίτου Μνημονίου την προσεχή Δευτέρα, εκτιμά πως η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο ώστε να γίνει βιώσιμη και ανταγωνιστική οικονομία, αλλά με προϋπόθεση ότι θα συνεχίσει να εκσυγχρονίζεται και να ανοίγει. «Πιστεύω ότι αυτό θα συμβεί», προσθέτει, σημειώνοντας πως τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι «μεταρρυθμιστές» που τον έχουν διαβεβαιώσει ότι υποστηρίζουν τους μακροπρόθεσμους στόχους που έχει θέσει το πρόγραμμα στήριξης.
Σε μια έμμεση αιχμή δε για την εποχή Βαρουφάκη, ο διευθυντής του ESM αναφέρει πως μετά τα γεγονότα του πρώτου εξαμήνου του 2015, οι Ευρωπαίοι έμαθαν εμπειρικά ότι μπορούσαν να βασίζονται στους «πιο σημαντικούς έλληνες συνομιλητές» τους, τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον αναπληρωτή του Γιώργο Χουλιαράκη. «Νομίζω είναι δικαιολογημένο να πούμε ότι η Ευρώπη συμμετείχε στην μεγαλύτερη πράξη αλληλεγγύης που έχει δει ποτέ ο κόσμος», κλείνει ο κ. Ρέγκλινγκ (πηγή).
Άποψη
Η ανακύκλωση των σκόπιμα αυθαίρετων υπερβολών των Γερμανών, όπως ο παραπάνω, εν προκειμένω από ορισμένα ΜΜΕ και την αξιωματική αντιπολίτευση, δεν εξυπηρετεί καθόλου την πατρίδα μας, αλλά τους πιστωτές της – οι οποίοι θέλουν να πιστεύουμε πως δεν οφείλεται σε αυτούς η πλέον αποτυχημένη διάσωση όλων των εποχών (άρθρο), αλλά στη σημερινή κυβέρνηση που θέλησε να διαπραγματευθεί.
Παλαιότερα βέβαια ο ίδιος Γερμανός είχε ισχυρισθεί πως το κόστος ήταν 100 δις €, ενώ ο αξιότιμος κ. Στουρνάρας 86 δις € συν τους ελέγχους κεφαλαίων που επέβαλλε (παράνομα και εκβιαστικά βέβαια) η ΕΚΤ – ενώ ο κ. Βίζερ ήταν αυτός που είπε για πρώτη φορά το ποσόν των 200 δις €, θεωρώντας τον υπολογισμό του συντηρητικό! (πηγή). Σήμερα δε θεωρεί πως το τέλος του ελληνικού προγράμματος είναι μία πολύ καλή είδηση, στα όρια του οικονομικού θαύματος! (πηγή) – πιστεύοντας προφανώς ότι απευθύνεται σε ηλιθίους.

Ταξίδι στην πάντερπνη ετυμολογία μας




Ταξίδι στην πάντερπνη ετυμολογία μας
"Σήμερα είναι σπάνιο να δεις Έλληνες ή Ελληνίδες επιβαίνοντες όνου, αλλά θα δεις πολλούς όνους επιβαίνοντες Ελλήνων"

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Είναι παραδεκτό απ’ όλους ότι το πιο γοητευτικό και συναρπαστικό κεφάλαιο της Γλώσσας μας είναι η ετυμολογία, η αναζήτηση της καταγωγής, των «γενεθλίων» των λέξεων. Είναι τόσο ωραίο το ετυμολογικό ταξίδι που ακόμη και τα μικρά παιδιά του Δημοτικού ενθουσιάζονται και συναρπάζονται. Εάν είχαμε όπως έχω ξαναγράψει σοβαρό υπουργείο εθνικής Παιδείας και όχι νεοταξικής Προπαγάνδας θα είχε γραφτεί ένα μικρό, εύχρηστο ετυμολογικό λεξικό με λέξεις συχνόχρηστες. Οι ωφέλειές του θα ήταν πολλαπλές.
Πρώτον: Θα κατανοούσαν οι μαθητές την συνέχεια της ελληνικής γλώσσας ότι "είναι κόρη από μεγάλη γενιά, είναι η θυγατέρα της γλώσσας των αρχαίων Αθηναίων συγγραφέων, το σόι της βαστά από τους τραγικούς, τον Πλάτωνα, τον Θουκυδίδη κι από την Καινή Διαθήκη" σημειώνει ο Γιώργος Θεοτοκάς σε κείμενό του το 1939. (Να προσθέσουμε στην απαρίθμηση των γεννητόρων και τον Όμηρο).
Δεύτερον: Η ετυμολογία και η διδασκαλία της προξενεί σεβασμό και θαυμασμό στα παιδιά για την γλώσσα. Το συνάντησα αυτό πολλές φορές μες στην αίθουσα. Θυμάμαι την έκπληξη και τον εντυπωσιασμό των μαθητών, όταν σε κάποιο μάθημα, την περασμένη σχολική χρονιά, συζητούσαμε για κάποιες λέξεις «κακές», χλευαστικές, όχι ύβρεις, που μας έρχονται από το λεγόμενο Βυζάντιο. Πήραμε το ρήμα κοροϊδεύω. (Η αφορμή ήταν η διαμαρτυρία κάποιου μαθητή, διότι τον κορόιδευαν, αυτό που σήμερα πέρασε και θρονιάστηκε δυστυχώς στην γλώσσα ως μπούλινγκ, αγγλ. bylling).
Είναι γνωστό ότι από το Βυζάντιο ίσχυε η ποινής της διαπόμπευσης, του δημόσιου εξευτελισμού. Από τις χειρότερες και ταπεινοτικότερες καταδίκες ήταν το κούρεμα «εν χρω» (κοινώς γουλί). Τον αποκαλούσαν, τον κατάδικο, κουρόγιδο-κουρεμένο γίδι-εξού και κορόιδο και κοροϊδεύω. Κατά την πάνδημη περιαγωγή του κουρόγιδου (κορόιδου) στους δρόμους και στην αγορά, καθισμένου

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Ο καθένας έχει τον φίλο που του αξίζει

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό και φύσηΑνάλογα με το είδος της αγάπης που προσφέρει ένας άνθρωπος στους φίλους του τέτοιους φίλους θα βρει. Ο καθένας έχει το φίλο που του αξίζει. Ανάλογα με την ποιότητα ή το μέγεθος της θυσίας βρίσκονται οι φίλοι. Θα πρέπει να απαρνηθώ οτιδήποτε ευτελές για να μπορέσω να έχω για φίλο εκείνον που το ύψος της ψυχής του μ΄ αρέσει. Και πρέπει να αποβάλω τον εγωισμό αγαπώντας έναν μη εγωιστή φίλο. Και πρέπει να αποβάλω τη θηριωδία αγαπώντας έναν ευγενή φίλο.

~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς


Συνέντευξη Βαρουφάκη


«Μετακυλίουν τις αμαρτίες τους πάνω μου», απαντά ο Βαρουφάκης για το κόστος των χειρισμών του - «Το κόστος για το επεισόδιο του 2015 τιμολογείται από 86 δισ εώς 200 δισ. ευρώ» επισημαίνει ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ

Αμετανόητος και προκλητικός εμφανίστηκε σήμερα ο Γιάνης Βαρουφάκης, τρία χρόνια μετά τη λήξη του 3ου μνημονίου το οποίο υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 κι ενώ ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ επισημαίνει ότι «το επεισόδιο του 2015 τιμολογείται από 86 δισ. έως 200 δισ.ευρώ».

«Το κόστος είναι τεράστιο από το 2010 και οφείλεται απολύτως στο λαθεμένο πρόγραμμα της τρόικας. Μου περιποιούν μεγάλη τιμή προσπαθώντας να μετακυλίσουν τις αμαρτίες τους πάνω μου» είπε ο Γιάνης Βαρουφάκης σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι και συμπλήρωσε: «Έναν υπουργό Οικονομικών τον κρίνεις από τι χρέος παρέδωσε σε σχέση με αυτό που παρέλαβε, τα ταμειακά διαθέσιμα και το ΑΕΠ. Θα δείτε ότι λίγο πολύ τα ίδια παρέλαβα με αυτά που παρέδωσα».

Το μέλλον έρχεται με άλματα - κι εμείς δεν βλέπουμε την τύφλα μας!








Ο κόσμος αλλάζει δραματικά γύρω μας. Κι εμείς, απορροφημένοι στο μικρόκοσμό μας, ΔΕΝ το καταλαβαίνουμε...
Και κινδυνεύουμε άμεσα. Όχι από τις αλλαγές που γίνονται. Αλλά διότι αρνούμαστε να τις δούμε. Και να προφυλαχθούμε ή να επωφεληθούμε...
Υπάρχουν, τέσσερις μεγάλες διεθνείς "ανατροπές" που συντελούνται γύρω μας:
* Πρώτον, ο ατλαντικός ρόλος της ίδιας της Τουρκίας βρίσκεται πια σε πλήρη αμφισβήτηση. Και πάντως μια ιδιαίτερα "ανεκτική" στάση των ΗΠΑ απέναντι στις "παρασπονδίες" της Τουρκίας, ήδη από το 2003, μοιάζει σήμερα να έχει τελειώσει. Οριστικά.

Ο Πρόεδρος Τράμπ δεν προχώρησε απλώς σε μια - "αδιανόητη" ως πριν λίγες βδομάδες - επιθετική κίνηση κατά της "πολύτιμης συμμάχου" Τουρκίας! Χτύπησε την Τουρκία καίρια, εκεί που πονάει, στην "αχίλλειο πτέρνα" της, και με τρόπο που δεν "διορθώνεται" εύκολα μετά. Η ζημιά που έκανε στο καθεστώς Ερντογάν δεν αντιστρέφεται με μιαν απλή διορθωτική δήλωση...
* Δεύτερον, οι σχέσεις Αμερικής-Ευρώπης, που καθορίστηκαν επί επτά δεκαετίες από το ΝΑΤΟ, έχουν ουσιαστικά καταρρεύσει επίσης. Το να αποφασίζονται εμπορικές κυρώσεις εκατέρωθεν μεταξύ ... "συμμάχων" υποτίθεται, ακυρώνει ουσιαστικά την ίδια την υπόσταση της "συμμαχίας".
Το ΝΑΤΟ είναι "αδρανές" εδώ και χρόνια. Τώρα είναι πια και "κλινικά νεκρό".

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Φαντασθεῖτε, ὅσοι εἶσθε στὴν Κύπρο…



Πρὶν ἀπὸ 44 χρόνια, σὰν τώρα, δίδεται ἡ διαταγὴ ἀπαγκιστρώσεως ἀπὸ τὸν Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο… Σὰν τώρα… ὥρα 13:25…
Ἡ ἀρχὴ τοῦ ἐπικοῦ δράματος τῆς «ἀπαγκιστρώσεως, ἐν ἡμέρᾳ καὶ ὑπὸ τὴν ἰσχυρὰν πίεσιν τοῦ ἐχθροῦ…» (Καί, ἐπὶ πλέον, ὑπὸ θερμοκρασία 42 βαθμῶν τῆς κλίμακος Κελσίου, προσθέτω ἐγώ…!!!)
Σὰν τώρα πρὶν ἀπὸ 44 χρόνια…!!!
Δημητριάδης Κωνσταντῖνος

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ π. Ευσεβίου Γιαννακάκη






ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ

π. Ευσεβίου Γιαννακάκη


* Η μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα είναι η Χάρις του Θεού.
Να είμαστε αχόρταγοι για τη θεία Χάρη. Να μη χορταίνουμε.
Όταν έρχεται η θεία Χάρη, θα στεκόμαστε με αυτοσυγκέντρωση, αυτοέλεγχο, προσευχή.
Με τη συνεχή προσπάθεια η κάθε ψυχή, με θέληση αγαθή και με τη χάρη του Θεού, προάγεται και προκόπτει στην αρετή και στην αγιότητα.

*

* Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί.
Όσοι έφυγαν με αρετή, τους έτυχε μεγάλη υποδοχή στον ουρανό.
Μόνιμος υπάλληλος, σου λέει, στο Δημόσιο. Τί είναι αυτό μπροστά στην αιωνιότητα; Έχουμε εξασφαλίσει θέση μονιμότητας Εκεί;
Όλο και να προσθέτουμε ένα κομμάτι στη γέφυρα της αγιότητος που θα μας οδηγήσει στον ουρανό.

* Ο πονηρός ψιθυρίζει την απιστία. Ούτε ένα γιώτα δεν θα παραλειφθεί από όσα είπε ο Κύριος. Υπάρχει κόλαση και Παράδεισος. Και μάλιστα εμείς οι πιστοί θα κριθούμε αυστηρότερα.




Πνευματικά συνεργεία οι ακολουθίες.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

Το άκρον άωτον της αποστασίας: Ο άνθρωπος, «ως ανιάτως νοσήσας», σιχάθηκε την ανθρωπιά του






Το άκρον άωτον της αποστασίας:
Ο άνθρωπος, «ως ανιάτως νοσήσας», σιχάθηκε την ανθρωπιά του

Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος -Κιλκίς

Τις τελευταίες δεκαετίες κατέκλυσε την Ελλάδα δυσαρίθμητο και πολυποίκιλο πλήθος κοινωνικοπολιτικών, θρησκευτικών και διαφόρων άλλων ιδεολογιών. Τις ακούγαμε καθημερινά και παντού.

Ακούγαμε θεωρίες, τις οποίες χαρακτηρίζαμε κατασκευάσματα, που δεν θα μπορούσαν ουδέποτε να έχουν καμιά σχέση, τουλάχιστον με την δική μας, την ελληνική πραγματικότητα. Δεν θα μπορούσαν να έχουν καμιά εφαρμογή στην κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική ζωή της πατρίδας μας. Ήμασταν απολύτως βέβαιοι, πως δεν θα επέτρεπε η κοινή λογική να μπουν στη ζωή μας και να ζητήσουν θέση στην καθημερινότητά μας, στη ρύθμιση του τρόπου του σκέπτεσθαι και του ζην. Μας φαίνονταν σαν παραμύθια, σαν ονείρων μυθεύματα. Νομίζαμε πως αυτοί που τα έλεγαν, ήθελαν μάλλον, να δημιουργήσουν εντυπώσεις, να γίνουν αντικείμενα προσοχής και ενδιαφέροντος από τους άλλους, να δείξουν την αντίδρασή τους στα διάφορα κατεστημένα, που όντως υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν, παρά ότι πίστευαν οι ίδιοι τους πως μπορούν να επιβληθούν και να εφαρμοστούν σε κάποια κοινωνία λογικών πλασμάτων! Τους ακούγαμε και τους θεωρούσαμε επιπόλαιους ψευδοφιλοσόφους, που θέλανε να κάνουν επίδειξη γνώσεων και τάχα μπροστάρηδες στην ιδεολογία ή όπως αυτοαποκαλούνταν να φανούν «προοδευτικοί».