Ανεξάρτητα από το πώς μπορεί να βλέπει κανείς τον Donald Trump, η πολιτιστική αλλαγή γύρω από την επιστροφή του στην εξουσία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί
Όλες αυτές τις ημέρες υπήρξε ένας παροξυσμός στις ΗΠΑ, με αφορμή τις επιβεβαιώσεις του υπουργικού συμβουλίου του Donald Trump.Η δομή του υπουργικού συμβουλίου του άλλωστε θα μας δώσει μια εικόνα για το πώς θα εξελιχθούν τα επόμενα τέσσερα χρόνια της προεδρίας του.
Αυτό που προκάλεσε μεγάλη έκπληξη είναι η ακρόαση του Pete Hegseth.Το επίπεδο εχθρότητας που επιδεικνύουν οι Δημοκρατικοί εισήλθε στη σφαίρα της συκοφαντίας.
Ο Hegseth μόλις επιβεβαιώθηκε ως Υπουργός Άμυνας από τον Αντιπρόεδρο JD Vance, οι Δημοκρατικοί, (και κάποιοι NeoCons) φαίνεται να μισούν αυτόν τον άνθρωπο με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Η αντίθεση του Hegseth στην ένταξη των τρανς στις ένοπλες δυνάμεις είναι σίγουρα ένας λόγος, αλλά ο Trump απομακρύνει τέτοιους ψυχικά ασταθείς ανθρώπους από τον στρατό, ανεξάρτητα από αυτό.
Το επίμαχο τατουάζ
Στη συνέχεια, μια συζήτηση μεταξύ προοδευτικών σχολιαστών Michael Knowles και Dave Rubin φώτισε την κατάσταση.
Η συζήτηση περιέργως επικεντρώθηκε σε κατηγορίες εναντίον του υποτιθέμενου άθλιου τατουάζ του Hegseth και πώς σχετίζεται με τις χριστιανικές σταυροφορίες.
Η οργή για τον Hegseth δίνει μια εικόνα σε αυτό που πραγματικά φοβάται το κατεστημένο, και ο φόβος τους πυροδοτείται από τον Χριστιανισμό.
Αλλά όχι μόνο αυτό – είναι η λατρεία του Hegseth σε μια εποχή που οι Χριστιανοί έλεγχαν μεγάλο μέρος του γνωστού κόσμου.
Άνθρωποι όπως ο Hegseth συνήθως εμποδίζονται να εισέλθουν στην κυβέρνηση επειδή είναι σημαιοφόροι μιας φιλοσοφίας που τρομοκρατεί τους υπέρμαχους της παγκοσμιοποίησης.
Λίγη ιστορία…
Είναι ο Hegseth υπέρμαχος της χριστιανικής αυτοκρατορίας; Ίσως είναι, ίσως όχι.
Ωστόσο, αρκεί κανείς να αναρωτηθεί αν αυτό θα ήταν τόσο κακό…
Η παραπάνω συζήτηση βασίζεται στην κλασική ρεβιζιονιστική προπαγάνδα που επινοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από «αντι-αποικιακούς» ακαδημαϊκούς τη δεκαετία του 1990, ως μέρος των αυξανόμενων κινημάτων Πολιτικής Ορθότητας και Αποδόμησης στα πανεπιστήμια.
Αυτή η προπαγάνδα έχει ριζώσει τόσο πολύ στην εκπαιδευτική συνείδηση που οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν γνωρίζουν τις σταυροφορίες, ξέρουν μόνο ότι «σταυροφορίες = κακές».
Η πρώτη χριστιανική σταυροφορία είναι ίσως ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα στη δυτική ιστορία και ένα από τα πιο παραμελημένα από τα ακαδημαϊκά ιδρύματα.
Η επικρατέστερη αφήγηση σήμερα είναι ότι οι σταυροφορίες ήταν μια ανόητη δολοφονική μανία από Ευρωπαίους που προσπαθούσαν να κλέψουν τους Αγίους Τόπους από αθώους Άραβες.
Όπως επισημαίνει όμως ο Michael Knowles, οι Άγιοι Τόποι, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής του Λεβάντε, η βόρεια Αφρική συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και όλες οι χώρες γύρω από τη Μεσόγειο κυβερνήθηκαν από χριστιανούς από το 300 μ.Χ.
Αυτή ήταν η παλιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό επίσημα το 323 μ.Χ.
Ναι, αυτό είναι σωστό, το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής ήταν Χριστιανοί για αιώνες.
Το σχίσμα
Αυτό το χριστιανικό βασίλειο, το οποίο περιελάμβανε αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως Ισραήλ, χωρίστηκε στα δύο κατά τη διάρκεια ενός γεγονότος που ονομάζεται «Το Μεγάλο Σχίσμα» το 1054 μ.Χ. μεταξύ των Καθολικών στη Δύση και της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ανατολή.
Το σχίσμα δημιούργησε εδαφικές αδυναμίες τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν γρήγορα οι μουσουλμάνοι κατακτητές όταν κατέλαβαν τους Αγίους Τόπους το 640 μ.Χ.
Το Ισλάμ, που ιδρύθηκε από τον πολέμαρχο Μωάμεθ το 610 μ.Χ., είχε ενώσει τον φυλετικό αραβικό κόσμο κάτω από ένα ενιαίο θρησκευτικό λάβαρο, αλλά και μια φιλοσοφία κατάκτησης.
Οι Μουσουλμάνοι, κατευθυνόμενοι από τουλάχιστον 109 στίχους του Κορανίου που ζητούν την υποταγή των αλλόθρησκων που αρνούνται να ασπαστούν το Ισλάμ, ξεκίνησαν να καταλάβουν όλο τον Χριστιανικό κόσμο.
Κατά τη διάρκεια μερικών δεκαετιών οι ισλαμικοί στρατοί εξαπλώθηκαν σε όλο το Λεβάντε και την Αφρική, και άρχισαν ακόμη και να καταλαμβάνουν εδάφη στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της Ισπανίας.
Οι χριστιανοί διώχθηκαν υπό μουσουλμανική κυριαρχία και συχνά υποδουλώθηκαν.
Οι χριστιανικές πόλεις λεηλατήθηκαν και εκλάπησαν εδάφη.
Όταν ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνηνός ζήτησε βοήθεια από τον Πάπα Ουρβανό Β', ο Πάπας κάλεσε τους χριστιανούς να ενωθούν και να τερματίσουν το Σχίσμα.
Η Ανατολή ζήτησε βοήθεια και η Δύση θα απαντούσε το 1095 μ.Χ. εάν η σταυροφορία ήταν ανεπιτυχής, η πτώση του Χριστιανισμού ήταν εξασφαλισμένη.
Ένα μουσουλμανικό «χωριό»
Χωρίς τον πόλεμο για την ανακατάληψη των χριστιανικών εδαφών, η Ευρώπη όπως την ξέρουμε δεν θα υπήρχε και μεγάλο μέρος του κόσμου μας θα έμοιαζε πιθανώς με ένα μεγάλο χωριό των Ταλιμπάν.
Αυτή η τρομακτική προοπτική κρύβεται από ακραία γεγονότα, γεγονότα που κατέληξαν σε τραγωδία ή έγκλημα.
Όπως σε κάθε πόλεμο, οι κακοί μπορούν να εμφανιστούν και στις δύο πλευρές.
Άλλωστε, δεν θα υπήρχαν σταυροφορίες χωρίς τις μουσουλμανικές εισβολές.
Σήμερα αντιμετωπίζουμε μια άλλη ιδεολογική και πολιτισμική εισβολή, αλλά αυτή τη φορά οι συνθήκες είναι πιο σύνθετες.
Η προοδευτική απόπειρα να αφυπνιστεί το ιστορικό αρχείο των Σταυροφοριών έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει έναν νέο ενωμένο δυτικό κόσμο.
Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η θρησκεία δεν είναι πλέον ο ενοποιητικός παράγοντας που ήταν κάποτε.
Αλλά τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν και ένα κίνημα να σχηματίζεται μπροστά μας που είναι όλο και πιο πνευματικό, όχι κοσμικό.
Η αλλαγή που φέρει ο Trump
Η αντίθεση του Hegseth στην ένταξη των τρανς στις ένοπλες δυνάμεις είναι σίγουρα ένας λόγος, αλλά ο Trump απομακρύνει τέτοιους ψυχικά ασταθείς ανθρώπους από τον στρατό, ανεξάρτητα από αυτό.
Advertisement
Η αντίθεσή του στις γυναίκες σε ρόλους μάχης μπορεί να εξοργίσει ορισμένες φεμινίστριες, αλλά η πλειοψηφία των Αμερικανών συμφωνεί μαζί του και κάθε συγκεκριμένη μελέτη που έγινε σε μονάδες μάχης μεικτών φύλων έχει δείξει τρομερά αποτελέσματα.
Το επίμαχο τατουάζ
Στη συνέχεια, μια συζήτηση μεταξύ προοδευτικών σχολιαστών Michael Knowles και Dave Rubin φώτισε την κατάσταση.
Η συζήτηση περιέργως επικεντρώθηκε σε κατηγορίες εναντίον του υποτιθέμενου άθλιου τατουάζ του Hegseth και πώς σχετίζεται με τις χριστιανικές σταυροφορίες.
Η οργή για τον Hegseth δίνει μια εικόνα σε αυτό που πραγματικά φοβάται το κατεστημένο, και ο φόβος τους πυροδοτείται από τον Χριστιανισμό.
Αλλά όχι μόνο αυτό – είναι η λατρεία του Hegseth σε μια εποχή που οι Χριστιανοί έλεγχαν μεγάλο μέρος του γνωστού κόσμου.
Άνθρωποι όπως ο Hegseth συνήθως εμποδίζονται να εισέλθουν στην κυβέρνηση επειδή είναι σημαιοφόροι μιας φιλοσοφίας που τρομοκρατεί τους υπέρμαχους της παγκοσμιοποίησης.
Λίγη ιστορία…
Είναι ο Hegseth υπέρμαχος της χριστιανικής αυτοκρατορίας; Ίσως είναι, ίσως όχι.
Ωστόσο, αρκεί κανείς να αναρωτηθεί αν αυτό θα ήταν τόσο κακό…
Η παραπάνω συζήτηση βασίζεται στην κλασική ρεβιζιονιστική προπαγάνδα που επινοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από «αντι-αποικιακούς» ακαδημαϊκούς τη δεκαετία του 1990, ως μέρος των αυξανόμενων κινημάτων Πολιτικής Ορθότητας και Αποδόμησης στα πανεπιστήμια.
Αυτή η προπαγάνδα έχει ριζώσει τόσο πολύ στην εκπαιδευτική συνείδηση που οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν γνωρίζουν τις σταυροφορίες, ξέρουν μόνο ότι «σταυροφορίες = κακές».
Η πρώτη χριστιανική σταυροφορία είναι ίσως ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα στη δυτική ιστορία και ένα από τα πιο παραμελημένα από τα ακαδημαϊκά ιδρύματα.
Η επικρατέστερη αφήγηση σήμερα είναι ότι οι σταυροφορίες ήταν μια ανόητη δολοφονική μανία από Ευρωπαίους που προσπαθούσαν να κλέψουν τους Αγίους Τόπους από αθώους Άραβες.
Όπως επισημαίνει όμως ο Michael Knowles, οι Άγιοι Τόποι, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής του Λεβάντε, η βόρεια Αφρική συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και όλες οι χώρες γύρω από τη Μεσόγειο κυβερνήθηκαν από χριστιανούς από το 300 μ.Χ.
Αυτή ήταν η παλιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό επίσημα το 323 μ.Χ.
Ναι, αυτό είναι σωστό, το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής ήταν Χριστιανοί για αιώνες.
Το σχίσμα
Αυτό το χριστιανικό βασίλειο, το οποίο περιελάμβανε αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως Ισραήλ, χωρίστηκε στα δύο κατά τη διάρκεια ενός γεγονότος που ονομάζεται «Το Μεγάλο Σχίσμα» το 1054 μ.Χ. μεταξύ των Καθολικών στη Δύση και της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ανατολή.
Το σχίσμα δημιούργησε εδαφικές αδυναμίες τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν γρήγορα οι μουσουλμάνοι κατακτητές όταν κατέλαβαν τους Αγίους Τόπους το 640 μ.Χ.
Το Ισλάμ, που ιδρύθηκε από τον πολέμαρχο Μωάμεθ το 610 μ.Χ., είχε ενώσει τον φυλετικό αραβικό κόσμο κάτω από ένα ενιαίο θρησκευτικό λάβαρο, αλλά και μια φιλοσοφία κατάκτησης.
Οι Μουσουλμάνοι, κατευθυνόμενοι από τουλάχιστον 109 στίχους του Κορανίου που ζητούν την υποταγή των αλλόθρησκων που αρνούνται να ασπαστούν το Ισλάμ, ξεκίνησαν να καταλάβουν όλο τον Χριστιανικό κόσμο.
Κατά τη διάρκεια μερικών δεκαετιών οι ισλαμικοί στρατοί εξαπλώθηκαν σε όλο το Λεβάντε και την Αφρική, και άρχισαν ακόμη και να καταλαμβάνουν εδάφη στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της Ισπανίας.
Οι χριστιανοί διώχθηκαν υπό μουσουλμανική κυριαρχία και συχνά υποδουλώθηκαν.
Οι χριστιανικές πόλεις λεηλατήθηκαν και εκλάπησαν εδάφη.
Όταν ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνηνός ζήτησε βοήθεια από τον Πάπα Ουρβανό Β', ο Πάπας κάλεσε τους χριστιανούς να ενωθούν και να τερματίσουν το Σχίσμα.
Η Ανατολή ζήτησε βοήθεια και η Δύση θα απαντούσε το 1095 μ.Χ. εάν η σταυροφορία ήταν ανεπιτυχής, η πτώση του Χριστιανισμού ήταν εξασφαλισμένη.
Ένα μουσουλμανικό «χωριό»
Χωρίς τον πόλεμο για την ανακατάληψη των χριστιανικών εδαφών, η Ευρώπη όπως την ξέρουμε δεν θα υπήρχε και μεγάλο μέρος του κόσμου μας θα έμοιαζε πιθανώς με ένα μεγάλο χωριό των Ταλιμπάν.
Αυτή η τρομακτική προοπτική κρύβεται από ακραία γεγονότα, γεγονότα που κατέληξαν σε τραγωδία ή έγκλημα.
Όπως σε κάθε πόλεμο, οι κακοί μπορούν να εμφανιστούν και στις δύο πλευρές.
Άλλωστε, δεν θα υπήρχαν σταυροφορίες χωρίς τις μουσουλμανικές εισβολές.
Σήμερα αντιμετωπίζουμε μια άλλη ιδεολογική και πολιτισμική εισβολή, αλλά αυτή τη φορά οι συνθήκες είναι πιο σύνθετες.
Η προοδευτική απόπειρα να αφυπνιστεί το ιστορικό αρχείο των Σταυροφοριών έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει έναν νέο ενωμένο δυτικό κόσμο.
Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η θρησκεία δεν είναι πλέον ο ενοποιητικός παράγοντας που ήταν κάποτε.
Αλλά τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν και ένα κίνημα να σχηματίζεται μπροστά μας που είναι όλο και πιο πνευματικό, όχι κοσμικό.
Η αλλαγή που φέρει ο Trump
