Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Η Σύρραξη με την Ρωσία Είναι η Επιλογή Πολιτικής της Ουάσιγκτων. To αποδεικνύει η ομοφωνία στο Κογκρέσο για τις νέες απρόκλητες «κυρώσεις».


Paul Craig Roberts, 28-7-2017
«Ο Πόλεμος είναι στα χαρτιά, είναι η δυσοίωνη διάγνωση του πολύπειρου Αμερικανού καθηγητή, συγγραφέα, πρώην υπουργού, αρχισυντάκτη και δημοσιολόγου διεθνούς ακτινοβολίας, μετά την ομόφωνη στο κογκρέσο κήρυξη οικονομικού πολέμου στη Ρωσία. Ο δικός του τίτλος στο κατωτέρω άρθρο ήταν: «Το νέο νομοσχέδιο ρωσικών κυρώσεων είναι το μνημείο εγκληματικότητας της Ουάσιγκτων». Ιδού πως τον υποστηρίζει:]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, με σχεδόν παμψηφία στη Βουλή όσο και στη Γερουσία, κατέστησε σαφές ότι προτιμά να καταστρέψει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και να αυξήσει τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου από το να αποφύγει την σύρραξη με τη Ρωσία, ομαλοποιώντας τις σχέσεις.

Η ψήφος για τις νέες κυρώσεις καθιστά μάταιο για τον Πρόεδρο Τραμπ να θέσει βέτο κατά του νομοσχεδίου, αφού υιοθετήθηκε και από τα δύο σώματα με πλειοψηφία μεγαλύτερη των δύο τρίτων που απαιτείται για την ανατροπή της προεδρικής αρνησικυρίας. Το μόνο που μπορεί να πετύχει ο Τραμπ με ένα βέτο είναι να αποδείξει τις ψευδείς κατηγορίες ότι συνεργάζεται με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Η ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΑΝΙΚΑΝΟ


Η κοινοβουλευτική δημοκρατία θεωρεί μόνο τους πολιτικούς ικανούς ενώ το λαό ανίκανο. Ο λαός είτε περιορίζεται σε εξωκατευθυνόμενη εκλογή πολιτικών προσώπων, είτε καλείται σε κάποια δημοψηφίσματα, αφενός για να ξεκαθαρίσουν οι πολιτικοί τούς μεταξύ των λογαριασμούς, αφετέρου για να του φορτώσουν αποφάσεις που φοβούνται να πάρουν οι ίδιοι.
Κάποιος φίλος επισήμανε ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία δίνει
το δικαίωμα στον λαό να αποδείξει ότι δεν είναι ανίκανος. Λάθος. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία δίνει τυπικά αυτό το δικαίωμα, αλλά στη συνέχεια αφήνει το λαό θεσμικά απροστάτευτο και αφοπλισμένο, βορά στα χέρια των πολιτικών και των οικονομικών αφεντικών τους. 
Πόσο διαφορετικά θα ήταν όμως τα πράγματα αν:
Υπήρχε ο θεσμός της ανάκλησης; Αυτό δεν το επιτρέπει η κοινοβουλευτική "δημοκρατία". Το λαό τον θέλει μόνο για την εκλογή επαγγελματιών πολιτικών και μετά να περιέρχεται σε παθητικότητα.
Υπήρχε ο θεσμός των δημοψηφισμάτων με λαϊκή πρωτοβουλία και φυσικά όχι με σχεδόν ανεφάρμοστες προϋποθέσεις και τεράστιο αριθμό υπογραφών.
Υπήρχε η δυνατότητα αναθεώρησης του Συντάγματος με λαϊκή πρωτοβουλία.
Υπήρχε η δυνατότητα κλήρωσης εκείνου του αριθμού των αντίστοιχων βουλευτών, ανάλογα με το ποσοστό της αποχής ή μη υπέρβαση τους απαγορευτικού ορίου εισόδου στη Βουλή.
Καμία από τις πιο πάνω δυνατότητες που θα βάζει το λαό στην πολιτική και στη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων δεν θέλει η κοινοβουλευτική δημοκρατία και οι συστημικά σιτιζόμενοι «πνευματικοί» απολογητές της. Επομένως, η κοινοβουλευτική δημοκρατία θεωρεί το λαό ανίκανο για πολιτική και μόνους ικανούς τους προβεβλημένους από το σύστημα επαγγελματίες πολιτικούς.

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Γιατί δεν υπάρχει όραμα;

Φωτεινή Μαστρογιάννη
 Ποιος είναι ο σύγχρονος συντηρητικός και ποιος ο φιλελεύθερος ή με άλλους όρους ποιος είναι ο σύγχρονος δεξιός και ποιος ο αριστερός; Πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο όραμα για κοινωνική κινητοποίηση και πραγματική αλλαγή;


Η πάλη των τάξεων σήμερα, όπως έγραψε και ο Σλαβόι Ζίζεκ, θα είναι πολιτισμική και όχι οικονομική. Από τη μία, οι σύγχρονοι συντηρητικοί (ή κατ’άλλους δεξιοί) ακολουθούν πρότυπα όπως είναι η επιστροφή σε αξίες του παρελθόντος, η προστασία της οικογένειας, ο σεβασμός στα ήθη και στα έθιμα του έθνους και στα ατομικά δικαιώματα ενώ οι φιλελεύθεροι (ή αριστεροί) υποστηρίζουν το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, την ανοχή στη διαφορετικότητα κάθε είδους ενώ θεωρούν την κλασική οικογένεια και τις παραδόσεις μάλλον παρωχημένες και προσπαθούν να τις επαναπροσδιορίσουν (όπως συμβαίνει με τον επαναπροσδιορισμό της ιστορίας και όχι μόνο). Οι φιλελεύθεροι δίνουν περισσότερη έμφαση στην προστασία των αδύναμων μελών της κοινωνίας και λιγότερο σε έννοιες όπως η πατρίδα, το έθνος κτλ. Να τονίσω εδώ ότι σε σχέση με το εξωτερικό, στην Ελλάδα, υπάρχουν μικρά τμήματα της αριστεράς που διαφοροποιούνται από τη γενική τάση και πιστεύουν στην έννοια της πατρίδας κτλ.

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Εκδήλωση για τα βλάχικα της περιοχής του Μετσόβου


Εκδήλωση για τα βλάχικα της περιοχής του Μετσόβου, Κυριακή 30 Ιουλίου 2017, 11 π.μ., Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής Μετσόβου
Την Κυριακή 30 Ιουλίου 2017 και ώρα 11 π.μ. θα πραγματοποιηθεί στο Μέτσοβο, στην αίθουσα εκδηλώσεων του ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής, εκδήλωση – διάλεξη στην οποία ο Δρ. Μάριος Μαυρογιώργος, μετα-διδακτορικός ερευνητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ (University of Cambridge), θα παρουσιάσει μια μελέτη σχετικά με τα βλάχικα της περιοχής του Μετσόβου. Η εκδήλωση διοργανώνεται στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος Μαρί Σκλόντοφσκα-Κιουρί, Προσωπικές Υποτροφίες - «Η σύνταξη των βλάχικων: η αυτοπαθής αντωνυμία στα βλάχικα», που έχει απονεμηθεί στον Δρ. Μάριο Μαυρογιώργο από το Πρόγραμμα Έρευνας και Καινοτομίας Ορίζοντας 2020 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο κ. Τριαντάφυλλος Σιούλης, Δρ. Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
 

Σ’ ένα νεαρό ιερέα για τη μοναξιά και την αληθινή επικοινωνία (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)



Μη φοβάσαι δεν είσαι μόνος. Μόνος είναι εκείνος που δεν γνωρίζει τον Θεό ακόμα και αν όλοι οι άνθρωποι συναναστρέφονται μαζί του. Αυτός, και στην πιο πολυάριθμη κοινωνία, θα έλεγε- όπως και τώρα λένε κάποιοι- «βαριέμαι, δεν ξέρω τι θέλω να κάνω με τον εαυτό μου, όλα είναι βαρετά». Αυτές είναι ψυχές άδειες από τον Θεό, φλοίδες χωρίς κουκούτσι, στάχτη χωρίς κάρβουνο. Αλλά εσύ δεν είσαι μόνος αφού είσαι πλάι στον Κύριο και ο Κύριος δίπλα σου. Άκουσε πώς ο μεγάλος Παύλος, ο απόστολος της οικουμένης, ήταν κάποτε εγκαταλελειμμένος απ’ όλους, και πώς μιλά: «᾿Εν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον· μὴ αὐτοῖς λογισθείη· ὁ δὲ Κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέ με, ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος». (Β’ Τιμ. 4, 16-17). Βλέπεις, λοιπόν, πόσο άγια σκέφθηκε και μίλησε ο δούλος του Χριστού Παύλος σ’ εκείνες τις πρώτες μέρες, όταν στον κόσμο δεν υπήρχε ακόμα ούτε ένας χριστιανικός ναός, ούτε ένας χριστιανός άρχοντας! Ενώ σήμερα όλη η γη είναι στολισμένη με χριστιανικούς ναούς και οι χριστιανοί απαριθμούνται σε κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια.

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Αγία Παρασκευή: Η γιάτρισσα των ματιών ψυχής και σώματος




Η αγιωσύνη είναι μαρτυρία Ιησού Χριστού. Οι άγιοι δηλαδή, με το βίο τους και με το θάνατο τους, μιμούνται, μαρτυρούν και επιβεβαιώνουν το θείο πρόσωπο και το απολυτρωτικό έργο του Ιησού Χριστού, που είναι η διδασκαλία του, τα θαύματά του, το Πάθος και η Ανάστασή του.
Αύτη η μαρτυρία, καθώς γράφει ο Απόστολος, γίνεται «είτε διά ζωής είτε διά θανάτου». Το ίδιο δηλαδή μάρτυρες είναι και εκείνοι που «ξίφει τελειούνται» και εκείνοι που «εν ειρήνη τελειούνται». Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός την μαρτυρία των οσίων ασκητών την ονομάζει «χρονιώτερον και επιπονώτερον μαρτύρων». Αυτό, παράλληλα προς το μαρτύριο του αίματος, είναι το μαρτύριο της συνειδήσεως.
Aλλά στη χορεία των Αγίων της Εκκλησίας είναι πολλοί όχι μόνο όσιοι ασκητές, αλλά και καλλίνικοι μάρτυρες. Αυτοί είναι και λέγονται οσιομάρτυρες. Και τέτοια είναι η αγία οσιομάρτυς Παρασκευή, της όποιας σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη. Η αγία Παρασκευή ήταν από τα περίχωρα της Ρώμης, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου, δηλαδή στα 138 έως 161. Ο πατέρας της λεγότανε Αγάθων και η μητέρα της Πολιτεία, ήσαν δε και οι δύο ευσεβείς χριστιανοί. Αλλά δεν είχαν παιδιά, γι’ αυτό και προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων και γέννησαν ένα κορίτσι. Ήμερα Παρασκευή γεννήθηκε το παιδί και Παρασκευή το είπαν.

Το μυστικό των Παρθενομαρτύρων


Με αφορμή τη γιορτή της αγίας "Οσιοπαρθενομάρτυρος" Παρασκευής (26 Ιουλίου). Ευχόμαστε όλες οι αγίες που αναφέρονται εδώ να είναι πάντα οδηγοί και προστάτιδες για εσάς και τα παιδιά σας και ιδιαίτερα για όλα τα κορίτσια, τις κοπέλες και τις γυναίκες του κόσμου!...





H εικ. από εδώ


Παρθενομάρτυρες (δηλαδή παρθένες και μάρτυρες) χαρακτηρίζονται οι αγίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που σε μικρή ηλικία βασανίστηκαν και θανατώθηκαν για τη χριστιανική τους πίστη.

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΘΩΩΣΕΩΣ ΤΟΥ «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ» Α. ΣΤΕΠΙΝΑΤΣ, ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ;




ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 24η Ιουλίου 2017



      Μας είναι πολύ δύσκολο να μπούμε στη λογική των συγχρόνων μας θιασωτών του οικουμενιστικού συγκρητισμού, με τις πραγματικά εξωφρενικές ενέργειές τους. Σύρονται κυριολεκτικά «από τη μύτη» σε πράξεις, οι οποίες όχι μόνο βλάβη προξενούν στο ορθόδοξο πλήρωμα, αλλά εκθέτουν σοβαρά και τους ιδίους.
     Το παρόν σχόλιό μας αναφέρεται σε πρόσφατο δημοσίευμα στο διαδίκτυο, με τίτλο: «ΜΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟ ΣΤΕΠΙΝΑΤΣ ΑΠΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΣΕΡΒΙΑΣ». Πρόκειται για απίστευτη, πολύ κακής σκηνοθεσίας, θεατρική παράσταση, για την «επανεξέταση» της «αγιότητας» του διαβόητου Κροάτη παπικού «αρχιεπισκόπου» Αλοΐσιου Στέπινατς, ο οποίος ευθύνεται τα μέγιστα, για την γενοκτονία περισσοτέρων από 850.000 Ορθοδόξων Σέρβων, κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Όπως είναι γνωστό ο εν λόγω «Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας», όπως αποκαλείται από τον Ιταλό συγγραφέα και ιστορικό Μάρκο Αουρέλιο Ριβέλλι (εκδόσεις «Προσκήνιο – Άγγελος Σιδεράτος, 2000), έχει «αγιοποιηθεί» εδώ και μερικά χρόνια από το Βατικανό, αλλά εγέρθηκαν τελευταία σοβαρές αντιδράσεις και κύρια από το Πατριαρχείο της Σερβίας. Προφανώς, για να κατευναστούν αυτές οι αντιδράσεις, το Βατικανό προχώρησε σε αυτή την ενέργεια, η οποία όμως μας γεννά πολλά ερωτηματικά.
       Η είδηση έχει ως εξής: «Συνήλθε στις 12 και 13 Ιουλίου στην έκτη και τελευταία συνεδρίασή του το Ποντιφικό Συμβούλιο των Ιστορικών Επιστημών στο Βατικανό. Στις εργασίες του συμβουλίου συμμετείχαν τα μέλη της Μικτής Επιτροπής Κροατών Καθολικών και Ιεραρχών του Πατριαρχείου Σερβίας υπό την προεδρία του Μπερνάρντ Αρντούρα, ενώ αντικείμενο των εργασιών αποτέλεσε η ζωή του Καρδινάλιου Στέπινατς. Να αναφερθεί ότι από το Πατριαρχείο Σερβίας συμμετείχαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Μαυροβουνίου κ. Αμφιλόχιος, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζάγκρεμπ κ. Πορφύριος, ο Θεοφ. Επίσκοπος Μπάτσκας κ. Ειρηναίος και ο Θεοφ. Επίσκοπος Σλαβονίας κ. Ιωάννης. Οι δύο πλευρές αναγνώρισαν την γενναιοδωρία του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος με καλή πίστη αποδέχτηκε τη δήλωση του Πατριάρχη Σερβίας κ. Ειρηναίου και αποφάσισε να αναπτύξει την Μικτή Επιτροπή για την εξέταση της ζωής του Καρδινάλιου Στέπινατς. Στα μέλη της επιτροπής έγινε γνωστό ότι την αποκλειστική δικαιοδοσία για την αγιοκατάταξη του Καρδινάλιου Στέπινατς έχει ο Πάπας Φραγκίσκος. Επίσης η επιτροπή αναγνώρισε ότι κάθε Εκκλησία έχει τα δικά της κριτήρια αγιοκατάταξης. Σύμφωνα με πληροφορίες η επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι διαφορετικά γεγονότα, μαρτυρίες, συγγράμματα εξακολουθούν να υπόκεινται σε διαφορετικές ερμηνείες. Στην περίπτωση του Καρδινάλιου Στέπινατς η ερμηνεία που δόθηκε από τα μέλη της επιτροπής εξακολουθεί να είναι διαφορετική. Τέλος να σημειωθεί ότι τα μέλη της Επιτροπής συμφώνησαν σε περαιτέρω συνεργασία προκειμένου να μοιραστούν τη μνήμη των Μαρτύρων και Ομολογητών της Πίστεως και των δύο Εκκλησιών».

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Η δραχμή, ο Βαρουφάκης και το Matrix των ηλιθίων


  του Άρη Χατζηστεφάνου
Τουλάχιστον τρεις μήνες κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη Adults in the Room. Για τρεις μήνες οι τρεις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας δεν ασχολήθηκαν μαζί του. Μάλλον γιατί ήταν γραμμένο στα ξενικά. Σε μια μυστηριώδη και ακατανόητη γλώσσα που χρησιμοποιούν άνθρωποι έξω από τα σύνορα και ονομάζεται… αγγλικά.

Μόλις όμως πήραν στα χέρια τους τμήματα της ελληνικής μετάφρασης, προφανώς από τον εκδοτικό οίκο, παρουσίασαν κατ’ αποκλειστικότητα (και οι τρεις ταυτόχρονα) τις αποκαλύψεις που θα αλλάξουν για πάντα την ιστορία του πλανήτη.
Προφανώς δεν χρειάζεται να διαβάσετε περισσότερα. Το σενάριο το ξέρετε και είναι γραμμένο τόσο ερασιτεχνικά που μπορεί να το αποστηθίσει και ένας ασθενής στα τελευταία στάδια υδροκεφαλισμού.
Το λόμπι του ευρώ κατηγορεί τους πιο φανατικούς οπαδούς της παραμονής στην ευρωζώνη (Βαρουφάκης – Τσίπρας) ότι είχαν Plan B για την έξοδο από το ευρώ (που αποδεδειγμένα δεν είχαν) και απαιτεί να οδηγηθούν σε ειδικό δικαστήριο όχι γιατί δεν είχαν προετοιμαστεί να αντιμετωπίσουν την κρίση αλλά γιατί είχαν εναλλακτικές προτάσεις (που δεν είχαν).

Μιὰ ὀρθόδοξη θεώρησι τοῦ ἀνθρώπου κατὰ τὸν Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη καὶ τὸν Θεόδωρο Ντοστογιέφσκυ


Αποτέλεσμα εικόνας για Παπαδιαμάντη καὶ ΝτοστογιέφσκιΑποτέλεσμα εικόνας για Ντοστογιέφσκι                         τοῦ π. Ἀθανασίου Γέφτιτς

Μόλις εἶχε τελειώσει ὁ Α´ Παγκόσμιος Πόλεμος καὶ εἶχε καταρρεύσει ἡ Γερμανία, ἐνῷ οἱ Μπολσεβίκοι στὴν Ρωσσία εἶχαν νικήσει, ὁ γερμανὸς (λογοτέχνης) Χέρμαν Ἔσσε ἔγραφε, σ᾿ ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα κείμενά του (1919), γιὰ τὸν Ντοστογιέφσκυ περίπου τὰ ἑξῆς: «Αὐτὸς εἶναι ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν Δύσι. Οἱ ἥρωές του, οἱ Καραμαζώφ, εἶναι ἀνατολικοὶ τύποι, πολὺ ἐπικίνδυνοι, σκοτεινοί, μὲ ἀσιατικὸ βάθος καὶ ἀποτελοῦν ἄμεσο κίνδυνο γιὰ τὸν δυτικὸ ἄνθρωπο». Αὐτὴ ἡ πόλωση, «Ἀνατολικοὶ – Δυτικοί», ποὺ ἔβλεπε τότε ὁ Ἔσσε, τὴν ἔχουν λίγο-πολὺ καὶ σήμερα οἱ περισσότεροι, ποὺ γράφουν γιὰ μᾶς τοὺς ὀρθοδόξους λαούς…

Εἶναι, ὅμως, τραγικὴ εἰρωνεία τῆς ἱστορίας ὅτι ὁ Χ. Ἔσσε, ἀφοῦ πέρασε καὶ ὁ Β´ Παγκόσμιος Πόλεμος καὶ πάλι οἱ Γερμανοὶ ἠττήθησαν στὰ Βαλκάνια, ἔγινε βουδδιστής, δηλαδὴ ἄκρως Ἀνατολικός. Καὶ διερωτᾶται κανείς, μήπως οἱ λεγόμενοι Δυτικοὶ εἶναι πιὸ κοντὰ στοὺς ἄπω Ἀνατολίτες, παρὰ σὲ μᾶς ἐδῶ τοὺς κοντινοὺς Βαλκάνιους. Ὅμως, ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ὄχι μόνο ποὺ δὲν εἴμαστε Δυτικοί, ἀλλ᾿ οὔτε καὶ Ἀνατολικοί του Ἔσσε· δὲν εἴμαστε Εὐρωπαῖοι τοῦ Ἔσσε, ἀλλ᾿ ἀκόμη λιγότερο Ἀσιάτες του...
Οἱ ἥρωες τοῦ Ντοστογιέφσκυ καὶ τοῦ Παπαδιαμάντη δὲν κατατάσσονται στὰ σχήματα αὐτά, οὔτε ἐξηγοῦνται ἀπὸ αὐτά: «Ἀνατολὴ-Δύσι, Εὐρώπη-Ἀσία, Ἀνατολικοί-Δυτικοί».

Ἅγιος Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος: "Δέν φέρνει εὐχαρίστηση ὁποιαδήποτε ἀγάπη"


Ἄν ἐπικρατοῦσε παντοῦ ἡ ἀγάπη, πόσο διαφορετικός θά ἦταν ὁ κόσμος μας! Ὁ ἄνθρωπος πού ἀγαπάει, ζεῖ στή γῆ ὅπως θά ζοῦσε στόν οὐρανό, μέ ἀδιατάρακτη γαλήνη καί εὐτυχία, μέ ψυχή καθαρή ἀπό φθόνο, ζήλια, ὀργή, ὑπερηφάνεια, κακή ἐπιθυμία.. Νά ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀγάπης ἕνας ἐπίγειος ἄγγελος! Αὐτή καθεαυτή ἡ ἀγάπη πόσο ὡραία εἶναι! Μέ πόση χαρά καί εἰρήνη πλημμυρίζει τήν ψυχή, πού τήν κατέχει! Ἵσως θά μέ ρωτήσετε: Δέν φέρνει εὐχαρίστηση, ἔστω καί ἄτοπη, ὁποιαδήποτε ἀγάπη; Ὄχι. Μόνο... ἡ γνήσια ἀγάπη φέρνει καθαρή καί ἀνόθευτη χαρά. Καί γνήσια ἀγάπη δέν εἶναι ἡ κοσμική, ἡ ἀγοραία, πού ἀποτελεῖ μᾶλλον κακία καί ἐλάττωμα, ἀλλά ἡ χριστιανική, ἡ πνευματική, ἐκείνη πού μᾶς ζητάει ὁ Παῦλος, ἐκείνη πού ἀποβλέπει στό συμφέρον τοῦ πλησίον. Αὐτήν τήν ἀγάπη εἶχε ὁ ἀπόστολος, πού ἔλεγε: «Ποιός ἀσθενεῖ καί δέν ἀσθενῶ κι ἐγώ; Ποιός ὑποκύπτει στόν πειρασμό καί δέν ὑποφέρω κι ἐγώ;» (Β΄ Κορ. 11, 29).
Τίποτα δέν παροργίζει τόσο τόν Θεό, ὅσο ἡ ἀδιαφορία μας γιά τόν πλησίον.Γιατί ἡ ἀγάπη φυσιολογικά ὁδηγεῖ στό ἐνδιαφέρον γιά τόν πλησίον.
Ἡ ἀγάπη, λοιπόν, εἶναι ὁ δρόμος τῆς σωτηρίας. Αὐτόν τόν δρόμο ἄς ἀκολουθήσουμε, γιά νά κληρονομήσουμε τήν αἰώνια ζωή.
«Ἀγάπη, προφητείας χορηγός, Ἀγάπη, ἐλλάμψεως ἄβυσσος».


Ρωμαίικο οδοιπορικό

Ὁ Νίτσε ἔφυγε, τό «πρόγραμμά» του μένει…

Αβέρωφ

 Φαίη
πρωτοπρεσβύτερου Θωμᾶ Βαμβίνη


«Σῶσον με, Κύριε, ὅτι ἐκλέλοιπεν ὅσιος». Αὐτή ἡ προσευχητική κραυγή τοῦ προφητάνακτα Δαβίδ, μέ τήν ὁποία ἀρχίζει ὁ ἑνδέκατος ψαλμός, ἀνταποκρίνεται πλήρως στό αἴσθημα πολλῶν συγχρόνων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντιλαμβάνονται ὅτι τά πράγματα μέσα στίς κοινωνίες μας, ἀκόμη καί τίς ὀρθόδοξες, κινοῦνται ἀπό ἀνθρώπους πού δέν γνωρίζουν οὔτε τό τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, οὔτε τό πῶς ἀποκαλύπτεται καί τό πῶς ἐνεργεῖ ὁ Θεός μέσα στόν κόσμο. Ζοῦν, πολιτεύονται καί κυβερνοῦν «ὡς ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ». Καί τό τραγικό εἶναι ὅτι τόν ἀθεϊσμό τους τόν θεωροῦν φυσική κατάσταση, αὐτονόητο δεδομένο, ἐνῷ τήν πίστη στό Θεό ἰδιορρυθμία, σύμπτωμα ψυχολογικῆς καχεξίας ἤ ἀκόμη ὡς μιά παράδοση προερχόμενη ἀπό κάποιο σκοτεινό παρελθόν κοινωνικῆς καί διανοητικῆς ὑπανάπτυξης.

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Αποδόμηση και ελληνική γλώσσα: προφητείες, «θεωρίες συνωμοσίας» & επιστήμη…!


full-width1
«αρχή σοφίας ή των ονομάτων επίσκεψις»
Αντισθένης (445-360 π.χ)
του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου* 
Συχνά, η συζήτηση γύρω από την ελληνική γλώσσα και την επίθεση που δέχεται από τις μεταρρυθμίσεις που επιχειρεί, τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία, το Υπουργείο Παιδείας, εκτρέπεται σε ανορθολογικά σενάρια ή θεωρίες συνωμοσίας. Η στρατηγική των φορέων που καθοδηγούν τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, εύκολα παντρεύεται με θρησκευτικές παραβολές, εύληπτες προφητείες, αστικούς μύθους, σοβινιστικές υστερίες και υποχθόνιες – εγκόσμιες – υπερκόσμιες θεωρίες για καταστροφή αποκλειστικά του ελληνικού έθνους και της γλώσσας του, με μπόλικο άρωμα κακόβουλων κέντρων που απεργάζονται τα καταστροφικά σενάρια. Η «πανουργία της ιστορίας», τα φέρνει έτσι, ώστε κάποιες φορές, το αποτέλεσμα των παιδαγωγικών εξελίξεων ανά τον κόσμο, να «δικαιώνει» τους συνομωσιολόγους μας ή τους τηλε-ευαγγελιστές μιας μοναδικής «αποκαλυψιακής» γνώσης. Μεταξύ ψευδών ειδήσεων, μισής αλήθειας, αλμάτων λογικής και συναισθηματικές υπερβολές, καμιά δικαίωση δεν μπορεί να υπάρξει σ’αυτό το «μακελειό» της λογικής, και καμιά προφητεία ή συνωμοσία δεν δικαιώνεται.
Εντέλει, οι προφήτες-συνωμοσιολόγοι, σε καμιά περίπτωση δεν βοηθούν την υπαρκτή ανάγκη υπεράσπισης της ελληνικής παιδείας, ιστορίας και γλώσσας, αλλά αντίθετα της κάνουν πολύ κακό. Παρέχουν τα κατάλληλα επιχειρήματα, στους μηδενιστές και αποδομιστές κάθε πολιτισμού – όχι μόνο του ελληνικού – ώστε να διαστρεβλώνουν και να συκοφαντούν κάθε προσπάθεια κριτικής, αντιλόγου και πνευματικής αναγέννησης της παιδείας, ως γραφικές, φοβικές, αντιδραστικές, ανορθολογικές πολιτικά και επιστημονικά, προσπάθειες.

Το ζήτημα, κατά την ταπεινή μου άποψη, τοποθετείται απόλυτα σε άλλη -εντελώς αυτονόητη- βάση, αρκεί να λάβουμε υπόψιν ορισμένα ορθολογικά επιστημονικά δεδομένα και φιλοσοφικές εξελίξεις.
Η εκπαίδευση και τα βιβλία
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τα βιβλία του Δημοτικού, των παιδιών μας. Θα έχουμε παρατηρήσει ότι αναφέρονται, απλά, ως βιβλία «Γλώσσας», σε αντικατάσταση των παλιότερων, «Αναγνωστικών Ελληνικής ή Νεοελληνικής γλώσσας», ή απλά «Νεοελληνική γλώσσα»Η γλώσσα, λοιπόν, είναι μια ουδέτερη έννοια, «ορφανή», που δεν συνδέεται με έναν πολιτισμό, με μια ρίζα. Αποχαρακτηρίζεται από μια εθνική ιστορία εξέλιξης της γλώσσας και παραπέμπει περισσότερο στην εκμάθηση μιας τεχνικής, ενός κώδικα επικοινωνίας, σε αναλογία με τα τεχνικά εγχειρίδια που σε μαθαίνουν την χρηστική λειτουργία για να φτάσεις σε ένα πρακτικό αποτέλεσμα. Στην «υπερμοντέρνα» παιδαγωγική, η

Το ελληνικό σύνδρομο της Στοκχόλμης




.
365
.
Ο εγχώριος μισελληνισμός, σε συνδυασμό με την ανοησία ορισμένων, καθώς επίσης με την πεποίθηση ότι είμαστε θύτες αντί θύματα, θα μας οδηγήσουν τελικά στην ολοκληρωτική μας υποδούλωση στους ξένους – εκτός εάν το συνειδητοποιήσουμε επιτέλους, αλλάζοντας ριζικά αντιλήψεις.   
.



«Πάντοτε και νομοτελειακά όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλίθιων ατόμων που κυκλοφορούν στην κοινωνία. H πιθανότητα να είναι ηλίθιο ένα συγκεκριμένο άτομο, είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό του ατόμου. Ηλίθιος χαρακτηρίζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν ζημίες σε ένα άλλο άτομο ή σε ομάδα ατόμων, χωρίς το ίδιο να αποκομίζει κέρδη, ενώ πιθανό και να βλάπτεται σημαντικά.

Οι μη ηλίθιοι άνθρωποι πάντα υποτιμούν την καταστροφική ισχύ των ηλίθιων ατόμων. Συγκεκριμένα, οι μη ηλίθιοι άνθρωποι συνεχώς παραβλέπουν πως η συναναστροφή / συγχρωτισμός με ηλίθια άτομα αποδεικνύεται απαρέγκλιτα μοιραίο λάθος, ανεξάρτητα από χρόνο, τόπο και συνθήκες. O ηλίθιος άνθρωπος είναι πιο επικίνδυνος από τον κακοποιό» (C. Cipolla).

.
Άποψη

Όλα μπορεί να τα καταπολεμήσει ο άνθρωπος, από όλα είναι σε θέση να βγει νικητής, με μία και μοναδική εξαίρεση: την ανθρώπινη ηλιθιότητα, την οποία έχει περιγράψει με πολύ λίγες αλλά περιεκτικές φράσεις ο παραπάνω συγγραφέας. Όσο για το ελληνικό «σύνδρομο της Στοκχόλμης», με την έννοια ότι τα θύματα δικαιολογούν τους θύτες τους αγκαλιάζοντας τους όταν τους πατούν, παρά το ότι οι πράξεις τους κάθε άλλο παρά αιτιολογημένες είναι, δεν νομίζω ότι μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς – εκτός φυσικά από τους αθεράπευτα ηλιθίους.

Για παράδειγμα, έγραψα για τα συνεχή σκάνδαλα διαφθοράς που βλέπουν το φως της δημοσιότητας στη Γερμανία (άρθρο) – σε μία χώρα που είχε το θράσος να ιδρύσει τη Διεθνή Διαφάνεια με έδρα το Βερολίνο και μέλη τους μεγαλύτερους διαφθορείς παγκοσμίως. Αμέσως μετά με κατηγόρησαν ότι σιωπώ για τα χάλια της Ελλάδας, επειδή δεν θέλω να θίξω τα πατριωτικά συναισθήματα κάποιων που δεν καταλαβαίνουν ότι, πατριωτισμός σημαίνει να μάχεσαι για να δώσεις τέλος σε αυτά τα προβλήματα. Πως ισχυρίστηκα ότι, στην Ελλάδα δεν υπάρχει διαφθορά ή τουλάχιστον πως η ύπαρξη διαφθοράς σε άλλα κράτη, όπως στη Γερμανία και στην Ουγκάντα, δικαιολογεί τη δική μας!

Επίσης πως στη Γερμανία δικαιούσαι και οφείλεις να μιλήσεις για αυτά τα θέματα, επειδή υπάρχουν Δημοκρατία, διαφάνεια, Θεσμοί και ελεγκτικοί μηχανισμοί, οι οποίοι κάποτε θα ξεσκεπάσουν τα σκάνδαλα – γεγονός που προφανώς σημαίνει κατά τους κατηγόρους μου ότι, στην Ελλάδα δεν δικαιούσαι να μιλήσεις, ενώ δεν υπάρχει τίποτα από τα παραπάνω! Εν τούτοις, κανένας λαός στον πλανήτη δεν κατηγορεί δημόσια τη χώρα του για διαφθορά, φοροδιαφυγή, σκάνδαλα κοκ. τόσο πολύ, όσο οι Έλληνες – με αποτέλεσμα να διασύρεται διεθνώς η Ελλάδα, τελευταία ακόμη και από την κυβέρνηση του 2010, με άμεση συνέπεια να υπαχθεί στο ΔΝΤ και να χρεοκοπήσει.

Τα εγκώμια για τη Γερμανία του κατηγόρου μου συνεχίστηκαν με τον ισχυρισμό ότι, εάν είσαι πολιτικός και σε συλλάβουν να αφήσεις το ποδήλατο σου σε λάθος σημείο, σε στέλνουν σπίτι σου – όταν ακόμη και ο τελευταίος γνωρίζει το χρηματισμό του καγκελαρίου της ενοποίησης και τα μαύρα ταμεία του κόμματος του, έτσι όπως αποκαλύφθηκε από τα ΜΜΕ. Σημαίνει όμως αλήθεια αυτό πως δικαιολογώ τους δικούς μας πολιτικούς; Το ότι αναφέρω τη διαφθορά που αποκαλύπτεται σε άλλα κράτη έχει ως στόχο να δικαιολογήσει τη δική μας; Δεν είναι το άκρον άωτο της ανοησίας αυτού του είδους οι αυθαίρετοι ισχυρισμοί;

Περαιτέρω ο κατήγορος μου αναρωτιέται πόσα χρόνια μνημονίων θα χρειαστούν έως ότου φτιάξουμε τη χώρα μας και πάψουμε να ασχολούμαστε με τους άλλους! Θεωρεί επομένως ότι, σωστά μας έχει επιβληθεί η τιμωρία μέσω των μνημονίων, αφού διαφορετικά θα πηγαίναμε από το κακό στο χειρότερο – έχοντας άγνοια προφανώς διαφόρων μελετών, μεταξύ άλλων από Γερμανούς επιστήμονες, οι οποίες τεκμηριώνουν πως τα μνημόνια ήταν ένα εκ προμελέτης έγκλημα (ανάλυση), ενώ κατέστρεψαν κυριολεκτικά την Ελλάδα.

Τέλος με κατηγορεί πως το άρθρο που αφορούσε τα σκάνδαλα στη Γερμανία είχε σκοπό να κολακευθεί και να αποχαυνωθεί ο ελληνικός λαός, στα πλαίσια μίας καινούργιας λαϊκιστικής και ψυχοθεραπευτικής καμπάνιας που διεξάγω – ενώ ταυτόχρονα θέλω να περάσω την άποψη ότι, δεν πειράζει που υπάρχει διαφθορά στην Ελλάδα, αφού και τα άλλα κράτη έχουν τα ίδια χάλια! Από αυτό και μόνο λοιπόν καταλαβαίνει κανείς ότι, μπορεί να καταπολεμήσει τα πάντα, αλλά δυστυχώς όχι την ανθρώπινη ηλιθιότητα – την οποία όλοι έχουμε αντιμετωπίσει πάρα πολλές φορές στη ζωή μας, χωρίς ποτέ να τη νικήσουμε.

Συνεχίζοντας, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αντιπαρατεθώ με τη λογική του παραλόγου γράφοντας τα αυτονόητα: το ότι ασφαλώς η διαφθορά είναι κατακριτέα, πως οι πολιτικοί πρέπει να τιμωρούνται πολύ πιο αυστηρά από όλους τους υπολοίπους για τα λάθη τους, ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να διαχειρίζονται σωστά τα δημόσια έσοδα εάν θέλουν να υπάρχει φορολογική συνείδηση στους Πολίτες, πως η φοροδιαφυγή είναι ένα απεχθές έγκλημα εναντίον της κοινωνίας όταν βέβαια η φορολογική νομοθεσία είναι δίκαιη κοκ.

Από την άλλη πλευρά δεν μπορώ να θεωρήσω σωστή την υπερβολική φορολόγηση και τη δήμευση της ιδιωτικής περιουσίας που δρομολογείται στην Ελλάδα – με εντολές της Γερμανίας, σε συνδυασμό με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Ούτε βέβαια την ληστεία των μεσαίων και κατώτερων εισοδηματικών τάξεων, επειδή οι κυβερνήσεις προτίμησαν να χρεοκοπήσουν οι Πολίτες αντί το κράτος – προφανώς για να μην τιμωρηθούν οι ίδιοι για την κακοδιαχείριση του δημοσίου και την κατασπατάληση των πόρων του. Εξανίσταμαι δε όταν ορισμένοι ισχυρίζονται ότι, ο σκοπός της πλειοψηφίας των Ελλήνων ήταν να «αρπάξουν» – ενώ υπάρχουν στη χώρα ελάχιστοι τίμιοι!

Μπορεί φυσικά να κάνω λάθος, να μην είναι καθόλου διεφθαρμένοι οι Γερμανοί και να έχουν οι Έλληνες εκ γενετής όλα τα κακά του κόσμου. Εν τούτοις αυτή είναι η άποψη μου, πιστεύοντας πως το ελληνικό σύνδρομο της Στοκχόλμης που μας έχει εμφυτευθεί, ενισχυμένο από τον εμφανή μισελληνισμό ορισμένων Ελλήνων, θα μας οδηγήσουν τελικά στην ολοκληρωτική υποδούλωση – εκτός εάν το συνειδητοποιήσουμε επιτέλους, αλλάζοντας πορεία.
Οι αποκρατικοποιήσεις

Περαιτέρω, παρά το ότι έχουμε αναφερθεί πάρα πολλές φορές στα μειονεκτήματα των ιδιωτικοποιήσεων ήδη από το 2011 (ανάλυση ΒΒ), ενώ όλοι μας εδώ δεν είμαστε λιγότερο φιλελεύθεροι από ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων, ποτέ δεν δόθηκε η απαιτούμενη σημασία – κάτι που άλλαξε, όταν αναφέρθηκε στο ίδιο θέμα ο φιλελεύθερος διευθυντής του κέντρου ευρωπαϊκών πολιτικών μελετών κ. D. Gross, απαντώντας στις συστάσεις του διοικητή της ΕΚΤ για μερικές «εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις» πριν από την έξοδο στις αγορές, με τα εξής:


«Δεν μπορώ να κρίνω τις ιδιωτικοποιήσεις. Δεν μπορώ να πω αν οι ιδιώτες θα είναι καλύτεροι managers από το Δημόσιο. Πιθανώς να είναι, όμως, εάν η ιδιωτική εταιρεία είναι μονοπώλιο, τότε απλά έχεις ένα πρόβλημα αντί για κάποιο άλλο. Από άποψη διαχείρισης, λοιπόν, δεν μπορώ να πω κάτι. Όμως από δημοσιονομικής άποψης δεν έχει νόημα, διότι όταν προχωράς σε μία ιδιωτικοποίηση χάνεις τα μερίσματα που η ιδιωτικοποιημένη εταιρεία πλήρωνε.

Έτσι, μπορεί να έχεις χαμηλότερο χρέος, αλλά την ίδια ώρα έχεις ένα λιγότερο περιουσιακό στοιχείο και χαμηλότερες αποδόσεις… Πιστεύω γενικότερα ότι, η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική με τις ιδιωτικοποιήσεις. Δεν γνωρίζω τι θα ιδιωτικοποιηθεί και πώς θα γίνει η διαχείρισή τους, αλλά αυτό που έχει σημασία να πούμε είναι ότι, η πεποίθηση πως οι ιδιωτικοποιήσεις συμβάλλουν στη μείωση του χρέους είναι λανθασμένη. Διότι οι ιδιωτικοποιήσεις μπορεί να μειώνουν το χρέος, αλλά και τα έσοδα της κυβέρνησης και συνεπώς είναι αβέβαιο το κατά πόσο έχουν νόημα σε οικονομικό επίπεδο«.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά τα φιλελεύθερα ΜΜΕ άλλαξαν απόψεις – προφανώς επειδή οι δηλώσεις αυτές προέρχονται από έναν ξένο, ο οποίος κατά τις αντιλήψεις των περισσοτέρων Ελλήνων είναι «de facto» καλύτερος και αντικειμενικότερος. Εάν όμως δεν μάθουμε να εκτιμάμε, καθώς επίσης να πιστεύουμε τους συμπατριώτες μας, μπορεί ποτέ να έχει η πατρίδα μας μέλλον;

Κάτι ανάλογο θα μπορούσα να πω σε όλους εκείνους που διακωμωδούσαν αυτούς που αναζητούσαν εναλλακτικές δυνατότητες χρηματοδότησης της χώρας μας, από άλλα κράτη και από άλλες αγορές – ενώ όταν ανακοινώθηκε πρόσφατα η προσπάθεια της Πορτογαλίας να πουλήσει ομόλογα στην κινεζική αγορά, κανένας δεν την ειρωνεύτηκε. Γιατί αλήθεια; Που οφείλεται αυτό το σύμπλεγμα που μας κατατρέχει;
Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, νομίζω πως είναι περιττό να αναφέρω ότι, αυτού του είδους οι νοοτροπίες μας οδήγησαν στη σημερινή μας κατάσταση: η θεοποίηση των ξένων, σε συνδυασμό με τη συμπλεγματική αντιμετώπιση εκείνων των Ελλήνων που έχουν τις ικανότητες να προσφέρουν στη χώρα τους, αλλά δυστυχώς εμποδίζονται από τους ίδιους τους Πολίτες της.
 

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Η ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΕΠ: ΘΕΛΟΥΝ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ


Θ. Βρυζάκη: Η Ελλάς ευγνωμονούσα

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων
Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) ανήρτησε στον ιστότοπό του μία πρόταση 50 σελίδων γραμμένη από 10 επιστήμονες, με την οποία προτείνεται η πλήρης ανατροπή του τρόπου διδασκαλίας και της ύλης του μαθήματος της Ιστορίας. Όπως έχει παραητηρηθεί ήδη στους 10 συντάκτες της προτάσεως δεν περιλαμβάνεται ούτε ένας ειδικός στην Αρχαία Ελληνική Ιστορία, ούτε ένας εμπειρογνώμων της Βυζαντινής περιόδου, ούτε ένας ειδικός στην πρώιμη περίοδο του Νέου Ελληνισμού. Είναι σαφής η προσπάθεια να τονισθούν περίοδοι όπως η Προϊστορία (όπου δεν υπήρχε Έθνος) και οι χρόνοι μετά την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους. Η νέα αυτή Ιστορία προφανώς δεν πιστεύει στη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, αλλά πρεσβεύει την άποψη ότι το Έθνος είναι δημιούργημα του Κράτους.
Το Σχέδιο Προγράμματος Σπουδών για την Ιστορία αναφέρεται στην ύλη από τη Γ΄ Δημοτικού μέχρι την Α΄Λυκείου. Υποτίθεται όιτι η Β΄ και η Γ΄Λυκείου επηρεάζονται από την όποια πρόταση θα κατατεθεί για τις Πανελλαδικές εξετάσεις που κρίνουν την εισαγωγή στα ΑΕΙ. Όμως και εδώ κάτι κρύβεται. Η αποφυγή καταθέσεως προτάσεων για τη Β΄ και Γ΄Λυκείου φοβούμαι ότι υποκρύπτει τη διάθεση να καταστεί επιλεγόμενο και όχι υποχρεωτικό το μάθημα της Ιστορία στις δύο τελευατίες τάξεις του σχολείου.
Μελετώντας όλη την πρότση υπογράμμισα και καταγράφω τις κυριώτερες από τίς πάμπολλες αντιρρήσεις και επιφυλάξεις μου:

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Ο υπέρμαχος του λεγομένου "Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών" δηλ. αιρέσεων, π. Γεώργιος Τσέτσης


Ἐν Πειραιεῖ 20-7-2017
Πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος
ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς
Ὁ οἰκουμενιστής Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσέτσης, ἀπαντώντας στό θαυμάσιο καί ἐξαιρετικό, κριτικό τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν», δηλ. αἱρέσεων, καί τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης κείμενο τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Δοχειαρείου Ἁγίου Ὄρους Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Ἀρχιπελαγίτου μέ τίτλο : «Τό «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» »[1], δημοσίευσε κείμενο μέ τίτλο : «Πόσα γνωρίζει περί Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Γρηγόριος ὁ «Ἀρχιπελαγίτης» »[2]; μέ τό ὁποῖο προσπαθεῖ νά πείσει γιά τά «καλά», πού προσέφερε τό λεγόμενο «Π.Σ.Ε.», στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, χωρίς βέβαια νά ἀντιτάξει κάποια ἰσχυρή καί οὐσιαστική θεολογική ἐπιχειρηματολογία ἐναντίον τῶν θεολογικῶν θέσεων, πού ὑπάρχουν στό κείμενο τοῦ Ἁγίου Καθηγουμένου κατά τοῦ λεγομένου «Π.Σ.Ε.» καί τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης.

Ἀνάμεσα στά ἄλλα, λέγει καί τό ἑξῆς : «Οὐσιαστική πτυχή τῆς συνεργασίας αὐτῆς, ὑπῆρξε καί τό πρόγραμμα ὑποτροφιῶν, χάρις στό ὁποῖο, ἀπό τό 1948 ἤδη, μετεκπαιδεύθηκαν σέ διάφορες ἑτερόδοξες (ἄν θέλετε, «αἱρετικές») Πανεπιστημιακές Θεολογικές Σχολές τῆς Ἑσπερίας, περί τά 150 κληρικά καί λαϊκά στελέχη τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, μεταξύ τῶν ὁποίων συγκαταλέγονται Ἀρχιερεῖς, ἐπώνυμοι Ἁγιορεῖτες, Πανεπιστημιακοί καί καθηγηταί Μέσης Ἐκπαίδευσης, πού ἐπ’ἐσχάτων κράτησαν καί συνεχίζουν νά κρατοῦν ψηλά τό λάβαρο τοῦ «ἀντιοικουμενισμού»! Ὅπως

Βρώμικος πόλεμος των οικουμενιστών εναντίον του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας πίσω από την εκλογή του νέου Μητροπολίτου στο Σικάγο;




ΜΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
«Η ταχεία εξάπλωση και επιρροή των μοναστηριών του Γέροντος Εφραίμ έχει φτάσει σε μία κρίσιμη φάση. Προσεγγίζει το σημείο της μη αναστρεψιμότητας
«Ο επόμενος Μητροπολίτης πρέπει να είναι πρόθυμος και ικανός να αντιμετωπίσει την επιρροή των Μοναστηριών του Γέροντος Εφραίμ ..»
«Ο νέος Μητροπολίτης της Μητροπόλεως του Σικάγου, ή θα ανοίξει τον δρόμο της χαλιναγώγησής τους ή θα επιτρέψει σε αυτά τα μοναστήρια να συνεχίσουν να αναπτύσσονται, καταστρέφοντας την πίστη μας και τις κοινότητές μας, και δημιουργώντας σοβαρές γεωπολιτικές και νομικές επιπτώσεις
[Elaine Jaharis]
 σ.σ. Περίεργα πράγματα συμβαίνουν εκεί στο Σικάγο. Ξαφνικά, Πατριάρχης Βαρθολομαίος και Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος βρέθηκαν ‘στα μαχαίρια’ με αφορμή την εκλογή ενός Μητροπολίτου. Οι πληροφορίες που δίνονται κάθε άλλο παρά ρίχνουν φως στην υπόθεση, ίσα ίσα μας μπερδεύουν περισσότερο. Μία όμως ανοιχτή επιστολή προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, την Σύνοδο Επισκόπων και το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο, που δημοσιεύτηκε στα τέλη του Ιουνίου, ίσως και να σκιαγραφεί τους πραγματικούς λόγους αυτής της ωμής παρέμβασης του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής. 

Διότι σε αυτήν την υπόθεση κάποια πράγματα δεν βγάζουν νόημα, όπως, το που ακριβώς ωθείται ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, μία από τις ‘προοδευτικές’ άλλωστε φωνές στην ψευδοσύνοδο της Κρήτης, ή, το πως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος απέρριψε τον κατάλογο των υποψηφίων που ο ίδιος είχε εγκρίνει λίγους μήνες πριν.
Η Αρχιεπισκοπή της Αμερικής που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα είναι ‘περικυκλωμένη’ από το Τάγμα του Βαρθολομαίου ή αλλιώς το Τάγμα του Αγίου Ανδρέα, και από διάφορους χρηματοδότες οι οποίοι φαίνεται να έχουν στενότερες σχέσεις με το

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ἡ ἁρπαγή τοῦ προφήτου Ἠλία στόν οὐρανό


Ὁ προφήτης Ἠλίας ἔζησε καί ἔδρασε κατά τό θέλημα τοῦ Κυρίου, ἔφτασε ὁ καιρός νά τόν πάρει ὁ Θεός στούς οὐρανούς μέσα σέ ἀνεμοστρόβιλο (Δ΄Βασ. 2,1). Τό θαυμαστό γεγονός περιγράφεται πολύ παραστατικά στό 2ο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου «Βασιλειῶν Δ΄» ὡς ἑξῆς:
Μία φορά πού ὁ Ἠλίας καί ὁ (μαθητής του) Ἐλισαῖος ἐπέστρεφαν μαζί ἀπό τά Γάλγαλα, εἶπε κάποια στιγμή ὁ πρῶτος στό δεύτερο: Μεῖνε ἐδῶ, γιατί ὁ Κύριος μέ στέλνει στή Βαιθήλ. Ὁ Ἐλισαῖος ἀπάντησε: Ὁρκίζομαι στόν ἀληθινό Θεό καί σ’ ἐσένα, ὅτι δέν θά σ’ ἀφήσω. Ἔτσι πῆγαν μαζί στή Βαιθήλ, πού εἶναι ἱερός τόπος βόρεια τῆς Ἰερουσαλήμ. Ἐκεῖ βρισκόταν μία ὁμάδα προφητῶν πού εἶπαν στόν Ἐλισαῖο: Τό ξέρεις ὅτι σήμερα ὁ Θεός θά πάρει ἀπό κοντά σου τόν κύριό σου; Αὐτός ἀπάντησε πώς τό ξέρει, ἀλλά τούς παρεκάλεσε νά μή μιλᾶνε γι’ αὐτό...

Ὕστερα ὁ Ἠλίας καί ὁ Ἐλισαῖος πῆγαν στήν Ἰεριχώ. Τήν ἴδια ἐρώτηση ἔκαναν στόν Ἐλισαῖο καί οἱ ἐκεῖ προφῆτες, πῆραν ὅμως τήν αὐτή ἀπάντηση. Κατόπιν οἱ δυό τους, κατά τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου, βάδισαν πρός τόν Ἰορδάνη ποταμό, ἐνῶ τούς ἀκολουθοῦσαν 50 προφῆτες πού στάθηκαν σέ κάποια ἀπόσταση ἀπ’ αὐτούς. Τότε ὁ Ἠλίας πῆρε τό μανδύα του [τή μηλωτή], τόν δίπλωσε καί χτύπησε μ’ αὐτόν τά νερά. Ἐκεῖνα ἄνοιξαν στά δύο καί πέρασαν ἀνάμεσα οἱ δυό ἄντρες πατώντας σέ ξηρά (Δ΄ Βασ. 2,8). Ὁ Ἠλίας εἶπε στό μαθητή του: Ζήτησέ μου τί θέλεις νά κάνω γιά σένα, πρίν μέ πάρει ὁ Κύριος ἀπό κοντά σου. Κι ὁ  Ἐλισαῖος ζήτησε νά τοῦ δώσει διπλάσιο τό προφητικό του πνεῦμα. Ὁ Ἠλίας τοῦ εἶπε: Δύσκολο πράγμα ζήτησες.  Ὡστόσο ἄν μέ δεῖς τή στιγμή πού θά φεύγω ἀπό κοντά σου, τότε θά γίνει αὐτό πού ζήτησες· ἄν ὅμως δέν μέ δεῖς, δέν θά γίνει (Δ΄Βασ. 2,10).Ξαφνικά, καθώς προχωροῦσαν συζητώντας, φάνηκε ἕνα ἅρμα ἀπό φωτιά, κι ἄλογα πύρινα τούς χώρισαν τόν ἕναν ἀπό τόν ἄλλον. Κι ἀνέβαινε ὁ Ἠλίας μέσα σέ ἀνεμοστρόβιλο στόν οὐρανό (στίχ. 11), ἐνῶ ἄφησε νά πέσει ἀπό πάνω του ὁ μανδύας (μηλωτή) πού τόν μάζεψε ὁ  Ἐλισαῖος. Οἱ προφῆτες πού παρακολουθοῦσαν τά γινόμενα ἀπό μακριά, εἶπαν: Τό πνεῦμα τοῦ Ἠλία ἔμεινε στόν  Ἐλισαῖο (στίχ. 15).
Ὁ προφήτης Ἠλίας ἔδειξε ἔνθερμο ζῆλο γιά τό νόμο τοῦ Θεοῦ καί γι’ αὐτό ἀναλήφθηκε στόν οὐρανό (Α΄Μακκ. 2,58).




Ἀπολυτίκιον τοῦ Προφήτου  Ἠλία


Ἦχος δ’


Ὁ ἔνσαρκος ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισσαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτὸν βρύει ἰάματα

Ρωμαίικο οδοιπορικό

ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ




Γράφει ο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΟΥΡΟΥΤΖΙΔΗΣ
Δυο κείμενα, μνημεία της εξισορροπιστικής τέχνης, αμιλλώνται μεταξύ τους για το βραβείο «βυζαντινισμού».
Πρώτο είναι το «Μήνυμα του Αγίου Όρους περί της Αγίας και Μεγάλης εν Κρήτη Συνόδου», έξοχο δείγμα καλογερίστικης ισορροπίας και, δεύτερο, η «Αποτίμηση του έργου της Επιτροπής για το ΜτΘ (=Μάθημα των Θρησκευτικών » του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου, μνημείο Δεσποτικής διπλωματίας.
Στο πρώτο, σαράντα καλόγεροι, μέτρησαν πολύ προσεκτικά τα «χτυπήματα» στο καρφί και στο πέταλο.
Στο δεύτερο, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος, «έστω και άγιος», ξεκινά την «Αποτίμησή» του, αν όχι με ένα ψέμα, τουλάχιστον με μια εξόφθαλμη ανακρίβεια. Υποστηρίζει ο

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

«Κλινικές φύλου» «αποτελειώνουν» χιλιάδες παιδιά - Σάλος σε όλη την Ευρώπη


klinikh campbell 01



Κίμωνας Χαραλάμπους
Σε «κλινικές φύλου» οδηγούνται χιλιάδες παιδιά, έπειτα από την «πλύση εγκεφάλου» που λαμβάνει χώρα στα σχολεία σε σχέση με τον τρανσεξουαλισμό.

Οι ειδικοί προειδοποιούν πως υπάρχει ραγδαία αύξηση αυτή και αυτό οφείλεται  στην προώθηση των θεμάτων τρανσεξουαλισμού με την μορφή σεμιναρίων στα σχολεία. Όπως τονίζεται, το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει αναστάτωση στο μυαλό των παιδιών, τα οποία αναρωτιούνται για φυλετική ταυτότητά τους, η οποία σύμφωνα με την νέα ιδεολογική τάση δεν θεωρείται η βιολογική.
Οι αριθμοί αναφέρουν πως 84 παιδιά  ηλικίας μεταξύ τριών και επτά ετών οδηγήθηκαν το περασμένο έτος στην Υπηρεσία Εξέλιξης Φυλετικής Ταυτότητας (GIDS) σε αντιδιαστολή με το έτος 2012/13, όπου πήγαν 20.
Ο αριθμός των παιδιών κάτω από δέκα ετών που οδηγήθηκαν στην εν λόγω κλινική από 36 το έτος 2012/13 αυξήθηκε σε 165 το περασμένο έτος.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Σε πιέζει ένα πρόβλημα; Μην πεις: «Θεέ μου, λύσε μου το πρόβλημα, αλλά πες…»


άντρας με κομποσχοίνι.


«Ήρθε μια μητέρα τις προάλλες και μου είπε : «Γιατί το κάνει αυτό ο Θεός ; Γιατί δεν δίνει δουλειά στο παιδί μου ;», λες και το παιδί της είναι το μόνο που δεν έχει δουλειά. Έχουμε σκεφτεί ποτέ ότι σε μια ώρα κρίσης, είτε προσωπικής είτε συλλογικής, αυτό που μας ζητάει κυρίως ο Θεός είναι αυτού του είδους η στροφή στον ίδιο ; Αν εγώ δεν αγαπώ τον Θεό και παραταύτα του ζητώ διάφορα, συχνά δεν τα δίνει, ακριβώς για να καταλάβω ότι αυτό που ζητώ είναι πολύ λίγο, και ότι είναι το περισσόν αυτό που θα έπρεπε να αναζητώ, και στο οποίο τελικώς βρίσκω μέσα και το λίγο αυτό που ζητούσα πριν. Αν δεν βρεις την αξία της κλήσης της αγάπης του Θεού, το για ποιό λόγο σε καλεί και για το που σε προορίζει, είναι πολύ πιθανόν να μην βρεις και αυτό το λίγο που ζητάς.

Πηγή : Προσκυνητής Βέβαια, ο Θεός προνοεί, και προνοεί και γiα τα απειροελάχιστα, αλλά προνοεί διότι θέλει να μου δείξει την κλήση την εκλεκτή που μου απευθύνει.

Αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα. Είναι σαν να σου λέει : «κάτι περισσότερο ζήτα από αυτό που ζητάς» και δεν σου δίνει το ελάχιστο για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Κι όταν εσύ πεις : «δεν θέλω το λίγο, θέλω το πολύ», σου λέει «πάρε και το λίγο τώρα», «Θέλω να γίνω καλά». Όλοι όσοι είναι άρρωστοι το λένε. Είναι ένα φυσιολογικό ανθρώπινο αίτημα. Αλλά, πίσω από το να γίνω καλά, δεν πρέπει να υπάρχει και κάτι άλλο ;Θυμηθείτε την παραβολή των δέκα λεπρών. Και οι δέκα, αναρωτιέται ο Χριστός δεν καθαρίσθηκαν; Οι άλλοι εννέα που είναι; Δεν σημαίνει ότι είχε ανάγκη ο Χριστός να του του πουν ευχαριστώ, άλλωστε το ήξερε αν θα του το πουν ή όχι, παραδόξως όμως τους θεράπευσε. Σημαίνει ότι αυτό που ήθελε με την θεραπεία ήταν η ΣΧΕΣΗ ΑΓΑΠΗΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ. Δεν ήθελε απλά να τους θεραπεύσει, ήθελε και να τους αγιάσει κιόλας, κι αυτό μόνο μέσα από μια αμφίδρομη σχέση αγαπητικής αμοιβαιότητας μπορεί να γίνει.

Αυτοί θεραπεύτηκαν και έφυγαν.(!!!) Και ο ένας μόνο γύρισε και έγινε απόστολος. Αυτή η έλλειψη αμοιβαιότητας είναι το παράπονο του Θεού το μεγάλο.

Η ιστορία της αγάπης Του για τον άνθρωπο δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς την ελεύθερη ανταπόκριση του ανθρώπου. Δεν σταματά ποτέ βέβαια αυτή η αγάπη -ακόμη και η λεγόμενη «κρίση»- του Θεού δεν είναι τίποτε διαφορετικό από την αγάπη Του αυτή, που συγκαταβαίνει όμως στην ανθρώπινη ελευθερία.

Ένα όμοιο παράπονο έχουν και οι άνθρωποι του Θεού. Θυμάμαι τον π. Πορφύριο και τον π. Παίσιο να το λένε επανειλημμένως : «Ω, να ρθει κι ένας να με ρωτήσει για τα πνευματικά. Όλοι θέλουν την καλή δουλειά, την καλή σύζυγο κτλ». Μας έλεγε ο π. Πορφύριος όταν ήμασταν φοιτητές :«Βρε παιδιά, γίνετε εσείς καλοί και θα σας τα δώσει όλα ο Θεός». Αυτό όμως δεν το καταλαβαίνουμε και πάσχουμε. Σε πιέζει ένα πρόβλημα. Μην πεις : «Θεέ μου, λύσε μου το πρόβλημα», αλλά πες : «Φώτισόν μου το σκότος, Κύριε, Κύριε,ελέησον με». Κι αφού το πεις αυτό, θα καταλάβεις πότε θα πεις, αν τελικά χρειαστεί να το πεις, και δύο λεξούλες, «βοήθησε και σε αυτό, αν θες». Εμείς καταβυθιζόμαστε στο πρόβλημα και γίνεται ο Θεός πρόβλημα, και μεις γινόμαστε πρόβλημα κι η σχέση με τον Θεό γίνεται πρόβλημα, κι η σχέση με τον εαυτό μας γίνεται πρόβλημα, γιατί μένουμε σε αυτά»

π. Ν.Λ


Πηγή: http://ekdoseisxrysopigi.blogspot.gr/2017/07/blog-post_82.html

ΕΙΜΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΩ



Image result for συνοδος κολυμπαρι

«Τα δημοσίως λεγόμενα και πραττόμενα δημοσίως να ελέγχονται» [Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος]
Τον τελευταίο καιρό, πριν και ειδικά μετά την οικουμενιστική φιέστα της Κρήτης, μία σειρά κατευναστικών προς το ποίμνιο άρθρων έχουν εμφανιστεί στο διαδίκτυο. Δυο χαρακτηριστικά που έπεσαν στην αντίληψή μου είναι το ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ από την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, και «Οι μεγαλομάρτυρες του διαδικτύου και η αλήθεια της πίστης » του π. Βαρνάβα Γιάγκου. Το θέμα της κατακρίσεως επίσης έχει γίνει δημοφιλές στο διαδίκτυο ωσάν να χτυπήθηκε ξαφνικά το ποίμνιο από τη μάστιγα της συγκεκριμένης αμαρτίας. Τέλος, δεν παραλείπεται η οικειοποίηση των Αγίων (η ανοιχτή πληγή των οικουμενιστών) για να μας περάσουν συγκεκριμένα ‘μηνύματα’. Κλασσικό παράδειγμα είναι το βίντεο που ξετρύπωσε ‘όλως τυχαίως’ και έπειτα από τόσα χρόνια η Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, στο οποίο, ο Άγιος Παΐσιος ασπάσθηκε το χέρι του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου κατά τη διάρκεια επίσκεψης του δεύτερου στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους τον Νοέμβριο του 1992.
Τούτο το τελευταίο αποτελεί σαφέστατο δείγμα του πως μας βλέπουν και πως μας θέλουν να είμαστε, άλογα υποταγμένα πρόβατα, και θα πρέπει να ηχήσει το εσωτερικό μας καμπανάκι για την «εκκλησία» που οραματίζονται. Χαμηλού επιπέδου προπαγάνδα συναισθηματικής φύσεως που απευθύνεται σε ανοήτους.Γνωρίζουμε πολύ καλά την συνετή συμπεριφορά των Αγίων, τον σεβασμό τους προς τους ιεράρχες της Εκκλησίας, αλλά και την κάθετη και ξεκάθαρη στάση τους απέναντι στην αίρεση. Το 1992 ο νυν Πατριάρχης δεν είχε εκδηλώσει τις βλάσφημες αισχυντοσύνες που απερίφραστα εκδηλώνει τώρα, ενώ ο Πατριάρχης Αθηναγόρας όταν τις εκδήλωσε έλαβε και την ανάλογη απάντηση –διακοπή μνημόνευσης του ονόματός του από το 1970 μέχρι το θάνατό του το 1972- από τον αγιορειτικό μοναχισμό με πρωτοστατούντα σε αυτήν την ενέργεια τον Άγιο Παΐσιο, τότε μοναχό στην Ι. Μ. Σταυρονικήτα.