Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Nηστεία


- Ευλογείτε Γέροντα.
- Ο Kύριος να σε ευλογεί χαρά μου.
- Είστε πολλά χρόνια στο Άγιον Όρος;
- Είμαι εξήντα χρόνια, αλλά τι είναι εξήντα χρόνια για το Θεό; Μια ανάσα είναι.
- Γέροντα θα ήθελα να πείτε δύο πράγματα για τη νηστεία.
- Για να πεις κάτι πρέπει να το βιώνεις, να το ζεις. Μόνο ένας που έχει γεννηθεί κοντά σε θάλασσα ή είναι ναυτικός μπορεί να μιλήσει για τη θάλασσα. Αλλά θα κάνω υπακοή στο θέλημά σου και θα σου πω τί λένε οι πατέρες οι οποίοι ήταν φίλοι της νηστείας.
- Η νηστεία Γέροντα είναι σκοπός;
- Η νηστεία δεν είναι σκοπός, είναι μέσο. Να, σκοπός σου ήταν να έλθεις στο Άγιον Όρος, ήταν ο προορισμός σου. Το καραβάκι που σε έφερε είναι το μέσο. Έτσι και η νηστεία, είναι ένα από τα μέσα που μας έδωσε η αγάπη του Θεού για να Τον ποθούμε. Ο Θεός είναι ο προορισμός μας.
- Πότε εμφανίστηκε η νηστεία;

- Η νηστεία είναι συνομήλικη με την ανθρωπότητα. Μέσα στον Παράδεισο δόθηκε στον άνθρωπο από τον Θεό, μας λέει ο Μ. Βασίλειος.
- Γιατί όμως ο Θεός έδωσε τη νηστεία, για να περιορίσει τον άνθρωπο;
- Όχι, για να τον ελευθερώσει! Ο Ιερός Χρυσόστομος γράφει ότι ο Θεός δημιουργώντας τον άνθρωπο τον έφερε και τον παρέδωσε στο χέρι της νηστείας, η οποία είναι φιλόστοργη μητέρα και άριστος διδάσκαλος. Της εμπιστεύτηκε δηλαδή την σωτηρία του. Άρα η νηστεία είναι παιδαγωγός, δεν περιορίζει αλλά καλλιεργεί τον άνθρωπο.
- Είναι αναγκαία η νηστεία Γέροντα;
- Θα σου απαντήσει πάλι ο Χρυσόστομος: «Αν η νηστεία ήταν αναγκαία στον Παράδεισο, είναι πολύ περισσότερο αναγκαία έξω από τον Παράδεισο. Αν ήταν χρήσιμο το φάρμακο πριν από τον τραυματισμό, είναι πολύ περισσότερο χρήσιμο μετά τον τραυματισμό». Κατάλαβες;
- Τι;
- Η νηστεία μέσα στον Παράδεισο δόθηκε προληπτικά στον άνθρωπο για να μην πέσει. Αφού ο άνθρωπος έπεσε δίδεται θεραπευτικά.
- Τελικά ποιος ο σκοπός της νηστείας;
- Η νηστεία μαραίνει τις κακές επιθυμίες, λέει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, την καρδιά μας την μαλακώνει, συμπληρώνει ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος. Κάθε καλό και αγαθό έργο δια της νηστείας κατορθώνεται και τελειοποιείται, γράφει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Για όλους αυτούς τους λόγους ο Ιερός Χρυσόστομος μας εξομολογείται την αγάπη του προς τη νηστεία. «Αγαπώ τη νηστεία, γιατί είναι μητέρα σωφροσύνης και πηγή κάθε φιλοσοφημένης πράξεως».
- Πώς πρέπει να νηστεύουμε;
- Η νηστεία είναι μέσο και όπλο πνευματικό το οποίο δεν περιορίζεται μόνο στη διατροφή, πρέπει όλος ο άνθρωπος ψυχοσωματικά να συμμετέχει. Άκου τι μας λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. «Νηστεύεις; Απόδειξέ το δια μέσου των ίδιων των έργων. Αν δεις εχθρό, να συμφιλιωθείς μαζί του. Αν δεις φτωχό, να τον ελεήσεις. Να νηστεύουν τα χέρια, παραμένοντας καθαρά από την αρπαγή και την πλεονεξία. Να νηστεύουν τα πόδια ξεκόβοντας από δρόμους που οδηγούν στην αμαρτία. Δεν τρως κρέας; Να μη φας και την ακολασία δια μέσου των ματιών. Ας νηστεύει και η ακοή. Και η νηστεία της ακοής είναι να μη δέχεσαι κακολογιές και διαβολές. Ας νηστεύει και το στόμα από αισχρά λόγια. Διότι τι όφελος έχουμε, όταν απέχουμε από πουλερικά και ψάρια, δαγκώνουμε όμως και κατατρώγουμε τους αδελφούς μας;
- Πως δαγκώνουμε και κατατρώμε τους αδελφούς μας;
- Με την συκοφαντία και την κατάκριση, που ξεκινούν από την έλλειψη αγάπης για τον αδελφό μας.
- Ευχαριστώ Γέροντα, πολύ με ωφελήσατε.
- Ευχαριστίες πρέπουν στον Θεό που φώτισε του Αγίους μας.
- Την ευχή σας.

- Στο καλό η Χάρις του Θεού να σε σκεπάζει, η Παναγιά μας να σε προστατεύει και οι Άγιοί μας να σε συντροφεύουν. Και μη ξεχνάς νηστεία κυρίως είναι να πεινάσεις για Θεό!!!

Εἰκών εἰμι, τῆς ἀρρήτου δόξης σου, εἰ καὶ στίγματα φέρω πταισμάτων


Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει σε τρείς λέξεις: «ἔρως ἔρωτι νικᾶται».

Ένας έρωτας λέει, νικιέται απο έναν άλλο, μεγαλύτερο έρωτα...

Τι είναι εκείνο, που μας κρατάει δεμένους με τα πάθη μας; Τα έχουμε ερωτευεί! 

 
Τα έχουμε αγαπήσει, μέσα στήν πτώση μας, μέσα στήν εμπάθεια μας, τα έχουμε σφιχταγγαλιάσει. Είμαστε ερωτευμένοι με τα πάθη μας, με την γαστριμαργία μας, με την πορνεία μας, με την υπερηφάνια μας, τον εγωισμό, την κενοδοξία μας και ολα αυτά...

Και πως θα μπορέσουμε να θεραπευτούμε απο αυτά; Μόνο με επιταγές νομικού τύπου; Δεν πρέπει να είσαι κοιλιόδουλος; Δεν πρέπει να είσαι γαστρίμαργος; Δεν πρέπει να είσαι πόρνος, δεν πρέπει να είσαι υπερήφανος;

Καλά είναι και αυτά, αλλά εχω την αίσθηση οτι δεν είναι ικανά, να γεμίσουν τον άνθρωπο απο μια φιλότιμη διάθεση να πετάξει απο επάνω του αυτά τα πάθη...

'Ερχεται λοιπόν ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος και μας λέει, οτι για να πάψουμε να έχουμε αυτούς του έρωτες, τούς έρωτες για τα γήινα πάθη μας, χρειάζετε να έρθει μέσα στήν καρδιά μας ένας μεγαλύτερος έρωτας!

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

"Αν βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή... Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» Ο ίδιος Ο Χριστός και ζούμε την παρουσία Του..."


Παναγιώτης Δημακάκος:
Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών περιγράφει περίπτωση θείας παρέμβασης στο χειρουργείο...




Στον Γιώργο Ρήγα


Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:
«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο. Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: Ο αγώνας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής




–Γέροντα, πώς θά μπορέσω τήν Σαρακοστή νά αγωνισθώ περισσότερο στήν εγκράτεια;

-Οι κοσμικοί τώρα τήν Σαρακοστή προσέχουν κατά κάποιον τρόπο τήν εγκράτεια, ενώ εμείς οι μοναχοί πάντα πρέπει νά προσέχουμε. Τό κυριώτερο όμως πού πρέπει νά προσέξει κανείς είναι τά ψυχικά πάθη καί μετά τά σωματικά. Γιατί, άν δώσει προτεραιότητα στή σωματική άσκηση καί δέν κάνει αγώνα, γιά νά ξεριζωθούν τά ψυχικά πάθη, τίποτε δέν κάνει.
Πήγε μία φορά σέ ένα μοναστήρι ένας λαϊκός στήν αρχή τής Σαρακοστής καί κάποιος μοναχός τού φέρθηκε απότομα, σκληρά.
Εκείνος όμως ο καημένος είχε καλό λογισμό καί τόν δικαιολόγησε. Ήρθε μετά καί μού είπε:
«Δέν τόν παρεξηγώ, Πάτερ. Ήταν βλέπεις από τό τριημέρι!». Άν τό τριημέρι πού έκανε ήταν πνευματικό θά είχε μία γλυκύτητα πνευματική καί θά μιλούσε στόν άλλο μέ λίγη καλοσύνη. Αλλά αυτός ζόριζε εγωϊστικά τόν εαυτό του νά κάνει Τριήμερο, καί γι’ αυτό όλα τού έφταιγαν.
-Γέροντα, τί νά σκέφτομαι τήν Σαρακοστή;
-Τό Πάθος, τήν θυσία τού Χριστού νά σκέφτεσαι. Άν καί εμείς οι μοναχοί πρέπει συνέχεια νά ζούμε τό Πάθος τού Χριστού, γιατί… μάς βοηθούν σ’ αυτό κάθε μέρα τά διάφορα τροπάρια, όλες οι Ακολουθίες.
Τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας δίνεται η μεγαλύτερη ευκαιρία γιά νά αγωνισθούμε καί νά συμμετέχουμε εντονότερα στό σωτήριο Πάθος τού Κυρίου μας, μέ μετάνοια καί μέ μετάνοιες, μέ εκκοπή τών παθών καί μέ ελάττωση τών τροφών, από αγάπη πρός τόν Χριστό.
Άν αξιοποιήσουμε, όσο μπορούμε, τό πνευματικό αυτό στάδιο μέ τίς πολλές προϋποθέσεις καί δυνατότητες πού μάς δίνονται, γιά νά πλησιάσουμε περισσότερο στόν Εσταυρωμένο Χριστό, γιά νά βοηθηθούμε από Αυτόν καί νά χαρούμε τήν Αγία Ανάσταση αλλοιωμένοι πνευματικά, αφού θά έχουμε ζήσει πνευματικότερα τήν Μεγάλη Σαρακοστή.
Εύχομαι καλή δύναμη τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιά νά ανεβείτε στόν Γολγοθά κοντά στόν Χριστό, μαζί μέ τήν Παναγία καί τόν Προστάτη σας Άγιο Ιωάννη τόν Θεολόγο, γιά νά συμμετάσχετε στό φρικτό Πάθος τού Κυρίου μας. Αμήν.
Από τό βιβλίο τού Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι ΣΤ΄, «Περί Προσευχής», εκδόσεις Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης 2012, σελ. 199-200.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος»


16 Ἰανουαρίου 1982 
«Ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι. Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἀρχίσανε μὲ τὴν γλῶσσα. Ὅσο ξεπέφτει ἡ γλῶσσα τόσο ξεπέφτει ὁ λαός. 
Λένε ὅτι θέλουν νὰ εὐκολύνουν τὰ παιδιά. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. Τὰ παιδιὰ καὶ πάλι δὲν θὰ μάθουν γράμματα, γιατὶ ἄλλο εἶναι τὸ αἴτιο. Τὸ αἴτιο εἶναι ἡ ὀρφάνια, ἡ ἔλλειψη τοῦ πατέρα. Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεό. Αὐτὴ δίνει τόπο στὸν παλαιὸ ἄνθρωπο ποὺ μπερδεύεται μὲ τὸν νέο καὶ κάνει μπερδεμένη τὴν ψυχή.» 
[…] Ὁ ἄσωτος ὅταν κατάλαβε τὴν ἀπελπιστικὴ κατάστασή του εἶπε μέσα του «Θὰ σηκωθῶ νὰ πάω στὸν πατέρα μου». 
Γιὰ νὰ τὸ εἰπεῖ ὅμως αὐτὸ αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα, γιατὶ μόνο ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἔχει πατέρα μπορεῖ νὰ εἰπεῖ «θὰ γυρίσω στὸν πατέρα μου». 
Γι’ αὐτὸ, ὁ διάβολος ἢ ὁ παλαιὸς μέσα μας ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ μᾶς πείσει ὅτι δὲν ἔχουμε πατέρα, ὅτι εἴμεθα ὀρφανοὶ καὶ γι’ αὐτὸ δὲν ἔχουμε ποῦ νὰ ἐπιστρέψουμε. Ἄρα μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀπελπισία καὶ στὴν αὐτοκτονία. Θυμηθεῖτε ὅτι ὁ Ἰούδας κατάλαβε ὅτι ἁμάρτησε μὲ τὸ νὰ παραδώσει αἷμα ἀθῶο, ἀλλὰ δὲν αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα καὶ δὲν εἶχε πιὰ νόημα γι’ αὐτὸν ἡ ζωὴ καὶ ἔτσι ἀπηγχονίσθη μόνος του. 
Ἡ ἔλλειψη νοήματος στὴν ζωή, ποὺ ἀποτελεῖ πρόβλημα γιὰ ἑκατομμύρια ἀνθρώπους ἔχει θεμέλιο καὶ αἰτία της τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι αὐτοὶ δὲν γνωρίζουν ἢ δὲν πιστεύουν ὅτι ἔχουν πατέρα καὶ μάλιστα ὅτι ἔχουν πατέρα τὸν ἴδιο τὸν Θεό ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ τοὺς ὑποδεχθεῖ μὲ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιά.

Ὁ ἄσωτος δὲν ἀπελπίστηκε, διότι εἶχε πατέρα ὁ ὁποῖος τὸν περίμενε, ὅπως πίστευε, παρ’ ὅλο ποὺ αἰσθανόταν ὅτι δὲν εἶναι ἄξιος νὰ εἶναι γυιός του. Ὁ Ἰούδας αὐτοκτόνησε, γιατὶ δὲν πίστευε πιὰ ὅτι εἶχε πατέρα, ἀφοῦ τὸν πρόδωσε γιὰ τριάκοντα ἀργύρια. 
Τὸ βασικό, λοιπόν, αἴτιο τῆς κακοδαιμονίας μας εἶναι ὅτι αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε ὀρφανοί (κατὰ τὴν ἀντίληψή μας) καὶ ἔτσι μᾶς κάνει ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος νὰ πιστεύουμε καὶ νὰ ζοῦμε στὴν ὀρφάνια καὶ στὴν ἀπελπισία τῆς ὀρφάνιας. 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ἀπὸ τὸ Σημειωματάριο ἑνὸς Ὑποτακτικοῦ, τ. Α΄»

Πατρικές παραινέσεις


• Η υπόμνηση των ειδών και μερών του παλαιού ανθρώπου που παρουσιάζεται σαν προσβολή, ας μη μας ανησυχούν. Άλλη είναι η προσβολή, άλλος ο συνδυασμός, άλλη η αποπλάνηση του νου που δεν έχει αρκετή πείρα και άλλη είναι η ήττα, αν υπάρξει.
• Εφόσον υπάρχει αγάπη και εγκράτεια, κανένα φαύλο πράγμα δεν μπορεί ποτέ να επικρατήσει, όπως επίσης και καθετί που η ψυχή αποστρέφεται και μισεί.
• Τα αβυσσαλέα κρίματα του Θεού, επιτρέπουν τις αλλοιώσεις, είτε φυσικές είτε συμβατικές, για να γυμνάζουν τους αθλητές στην μάχη του πολέμου και εδώ ακριβώς χρειάζεται το άλας, δηλ. η διάκριση.
giv small
• Καθετί που η πρόθεση του ανθρώπου το απωθεί, μην το φοβάστε· δεν μπορεί να σταθεί, είναι ολιγοχρόνιο. Ούτε πάλιν η μάχη και ο πόλεμος είναι θέμα ενοχής. Αφορμές μάλλον πίστεως ή απιστίας δίδονται.
• Καλή, ασφαλώς, είναι η ακρίβεια, αλλά μεγαλύτερη είναι η διάκριση και η μετ’ αυτής οικονομία. Ο Ιησούς μας, όταν ήλθε σ’ εμάς, μάλλον την οικονομία εφάρμοσε, αν και σαν νομοθέτης, διέταζε την ακρίβεια.

Μητροπολίτης Σεραφείμ: Απογοητεύτηκα από τον Τσίπρα όταν υπέβαλε τα σέβη του στην οικογένεια Rothschild


Αποτέλεσμα εικόνας για πειραιως σεραφειμ 
Σε συνέντευξη του στο ραδιόφωνο του Alpha χαρακτήρισε βίαιη προσπάθεια επιβολής της διεμφυλικής αντίληψης σε παιδιά την σχετική «θεματική εβδομάδα» στα σχολεία. «Απενοχοποιεί μια τραγική έκπτωση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Αύριο μπορεί να συμβεί με την παιδοφιλία ή την κτηνοβασία», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.
Κατηγόρησε τον Υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου για «διγλωσσία» και ότι «κοροϊδεύει την κοινωνία». Είπε, ωστόσο, ότι η θεματική εβδομάδα δεν είναι απορριπτέα στο σύνολό της.
Για το μάθημα των θρησκευτικών, είπε πως το Κράτος θέλει να επιβάλει μια «θρησκειολογική σούπα». «Η διδασκαλία σε παιδάκια 9 χρόνων 9 θρησκειών οδηγεί σε απόλυτη σύγχυση», υπογράμμισε. Διεμήνυσε πως η Εκκλησία θα αντιδράσει με κάθε έννομη δυνατότητα, αν δεν στεφθεί με επιτυχία ο διάλογος.
Για την κυβέρνηση είπε ότι «αγωνίζεται να κάνει κάποια πράγματα αλλά σχετίζεται με την πολιτική ορθότητα. Είμαστε δέσμιοι στους δανειστές που επιβάλουν σκληρά μέτρα λιτότητας «στραγγαλίζοντας» τον λαό μας οικονομικά και πνευματικά». 

Για τον πρωθυπουργό είπε χαρακτηριστικά: «θεωρούσα ότι ο Τσίπρας θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τα πράγματα αλλά απογοητεύτηκα όταν είδα ότι υπέβαλλε τα σέβη του στην οικογένεια Rothschild» και τόνισε ότι «χρειάζεται δυναμική αλλαγή των πραγμάτων. Οι δανειστές μάς επιβάλλουν σκληρά μέτρα λιτότητας».

Για τον Π. Καμμένο ο κος Σεραφείμ αποκάλυψε ότι τον ψήφισε: «Ψήφισα τον Καμμένο και δεν το κρύβω. Τον εκτιμώ και τον αγαπώ. Είναι άνθρωπος με πίστη».

Αναφερόμενος σε κυβερνητικά στελέχη που εκτιμά, έκανε ιδιαίτερη μνεία στον Π. Κουρουμπλή και τον Νίκο Κοτζιά: «Εκτιμώ και έχω πολύ ζεστή σχέση με ορισμένα άτομα από την κυβέρνηση. Θαυμάζω τον Κουρουμπλή, έχουμε σχέση ζωής από τα φοιτητικά μας χρόνια. Ο Κοτζιάς αποτελεί πλούτο για την ελληνική κυβέρνηση. Εχέγγυο για την υπεράσπιση των δικαίων της χώρας στο διεθνές γίγνεσθαι».
Εξέφρασε την ιδιαίτερη ενόχλησή του για τη στάση της ΝΔ για το Τάμα του Έθνους και την απόσυρση των υπογραφών βουλευτών της από ερώτηση στη Βουλή, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Με προβληματίζει η επάρκεια αυτών, πώς θα αναλάβουν τα ηνία της χώρας αύριο… Χωρίς γνώση των θεμάτων πως αποφαινόμεθα; Εδώ υπάρχουν ιδεοληψίες. Ήρθε κάποιος να ψάξει τα θέματα και να αποφανθεί μετά; Με απογοήτευσε αυτό το θέμα πολύ για την προχειρότητα των αποφάσεων της ΝΔ». Υποστήριξε πως είναι κάτι που δεν θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό.
Χαρακτήρισε τη Χρυσή Αυγή "παγανιστικό μόρφωμα" που δεν έχει καμία σχέση με τη φιλοπατρία και την ορθόδοξη πίστη.


Ακολουθούν βασικά σημεία της συνέντευξης του π. Σεραφείμ:
- (για την θεματική εβδομάδα και την επιστολή στον υπ. Παιδείας): Σε επιστολή μου προς τον Υπουργό Παιδείας, εκείνος δεν μου απάντησε. Δεν είμαι παρίας του

Ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος (1926- 22 Φεβ. 2017). Το «1922» στην ελληνική ιστορία και η απαγόρευση του κινηματογραφικού έργου του



Η Ελλάδα- κράτος λογοκρισίας και το «1922»,
Θ. Μαλκίδης
Διαβάζοντας το «1984» του Τζορτζ Όργουελ μπορεί ένας πολίτης και ειδικότερα ένας Έλληνας πολίτης να κατανοήσει πως λειτουργεί ένα κράτος, το οποίο πέραν των άλλων, θέλει να ελέγξει ακόμη και την ιστορία.

Το 1922 και ότι αυτό συνεπάγεται για τη Γενοκτονία, τη καταστροφή της Σμύρνης, την προσφυγιά, αποτελεί μία σημαντική τομή στην νεώτερη ελληνική ιστορία. Είναι ίσως χειρότερη από την άλωση της Κωνσταντινούπολης, όπως έχει γραφεί, αφού κόπηκε η οικουμενική διάσταση του Ελληνισμού με την απώλεια ανθρώπων και τόπων της Ιωνίας, του Πόντου, της Καππαδοκίας, της Θράκης.

Η στάση του ελλαδικού κράτους έναντι αυτής της απώλειας αγγίζει το κράτος του Όργουελ, αφούκάθε αναφορά, κάθε δραστηριότητα, κάθε βιβλίο, κάθε κινηματογραφική ταινία απαγορεύτηκε, λογοκρίθηκε, αποσιωπήθηκε, ενώ ακόμη και προσφυγικοί σύλλογοι έκλεισαν ως επικίνδυνοι για το καθεστώς.

Η σύναψη συμφώνου φιλίας με την Τουρκία, η πρόταση για Νόμπελ Ειρήνης στον δάσκαλο του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ, η απόδοση της δήθεν οικίας του Κεμάλ στο τουρκικό δημόσιο, η τιμή στο μαυσωλείο του εμπρηστή της Σμύρνης Κεμάλ από πρωθυπουργούς και υπουργούς της Ελλάδας, η απαγόρευση ερευνών για τη Γενοκτονία (περίπτωση Πολυχρόνη Ενεπεκίδη), η απαγόρευση βιβλίων (περιπτώσεις Τατιάνας Γκρίτση -Μιλλέξ, Αλέξανδρου Διομήδη), η υπονόμευση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, είναι μερικές από τις συνιστώσες της στάσης απαγόρευσης της μνήμης της καθ΄ημάς Ανατολής και της ολοκληρωτικής λογοκρισίας που επέβαλλε το ελλαδικό κράτος.
Μία κορυφαία στιγμή της πολιτικής αυτής επιλογής που προσπάθησε να εξαφανίσει τη μνήμη και την ιστορία αποτελεί και το κινηματογραφικό έργο «1922» του Νίκου Κούνδουρου.


Ο θάνατος του Έλληνα δημιουργού έφερε ξανά στο προσκήνιο τη διαδρομή που ακολούθησε το κινηματογραφικό του έργο, το οποίο βασισμένο στο έργο του Ηλία Βενέζη «Νούμερο 31328»- το «Άουσβιτς εν ροή» όπως αποκάλεσε ο

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ.Αγάπη.Ναι ποιά αγάπη;



Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός «ἐφ' ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»

1. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή έρχεται να μας υπενθυμίσει μια μεγάλη αλήθεια. Την περασμένη Κυριακή μίλησε το ιερό Ευαγγέλιο για την αγαθότη­τα του Θεού- Πατέρα, που περιμένει το πλάσμα του να επιστρέψει. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας κάμει να ξεχάσουμε και την δικαιοσύνη Του. Ο Θεός δεν είναι μονάχα στοργικός Πατέρας. Είναι και δίκαιος Κριτής.

«Οὔτε ὁ ἔλεος αὐτοῦ ἄκριτος, οὔτε ἡ κρίσης ἀνελεήμων» λέγει ο Μ. Βασίλειος. Θα κρίνει τον Κόσμο, μας λέγει το Ευαγγέλιο, και μάλιστα όχι αυθαίρετα, αλλά σύμφωνα με τα έργα μας. Μας φέρνει, λοιπόν, η σημερινή περικοπή ενώπιον του γεγονότος της κρίσε­ως. Και λέμε «γεγονότος», γιατί η παγκόσμια κρίση αποτελεί για την πίστη μας εσχατολογική βεβαιότητα και πραγματικότητα, που ομολογείται σ' αυτό το Σύμ­βολο μας ως εκκλησιαστική πίστη: «Και πάλιν ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας καί νεκρούς...».

Καλούμεθα, λοιπόν, σήμερα να συνειδητοποιή­σουμε τρία πράγματα.
Πρώτον, ότι Κριτής μας θα είναι ο Ι. Χριστός, ως Θεός. Σωτήρ ο Χριστός αλλά και Κριτής. Αν την πρώτη φορά ήλθε ταπεινός στη γη, «ἵνα σώσῃ τόν κόσμον», τώρα θα έλθει «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ», ίνα κρίνη τον κόσμον. Αυτός που έγινε για μας «κατάρα» πάνω στον Σταυρό, έχει κάθε δικαίωμα να μας κρίνει, αν αφήσαμε να μείνει μέσα μας και στην κοινωνία μας ανενέργητη η θυσία Του.



Δεύτε­ρον θα κρίνει όχι μόνο τούς Χριστιανούς, ούτε μόνο τούς εθνικούς, όπως πίστευαν οι Εβραίοι για την κρί­ση του Θεού. Θα κρίνει όλους τούς ανθρώπους, χρι­στιανούς και μη, πιστούς και απίστους.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

"Οι ψυχές των κεκοιμημένων ζούν και περιμένουν να προσευχηθούμε για αυτούς."


Φωτογραφία του Βασιλεύ Ουράνιε. 
 
Το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω, λέγεται - «Σάββατο των Ψυχών» ή Ψυχοσάββατο. Είναι το πρώτο από τα δύο Ψυχοσάββατα του έτους (το δεύτερο επιτελείται το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής).

Ο λόγος που το καθιέρωσε η Εκκλησία μας, παρ' ότι κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένο στους κεκοιμημένους, είναι ο εξής: Επειδή πολλοί κατά καιρούς απέθαναν μικροί ή στην ξενιτιά ή στη θάλασσα ή στα όρη και τους κρημνούς ή και μερικοί, λόγω πτώχειας, δεν αξιώθηκαν των διατεταγμένων μνημοσυνών, «οι θείοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι θέσπισαν το μνημόσυνο αυτό υπέρ πάντων των άπ' αιώνος εύσεβώς τελευτησάντων Χριστιανών».

Επειδή την Κυριακή της Απόκρεω ποιούμε ανάμνηση της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και οι κεκοιμημένοι μας ακόμη δεν κρίθηκαν, τους μνημονεύουμε σήμερα και, επικαλούμενοι το άπειρο έλεος Του, παρακαλούμε τον Θεό με το μνημόσυνο πού κάνουμε, να τους αναπαύσει. Συγχρόνως δε, ενθυμούμενοι και εμείς το θάνατο και «διεγειρόμεθα προς μετάνοιαν...».

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος: Παιδί μου διαπράττεις κάτι πολύ χειρότερο από την αμαρτία της πορνείας





επ θεοδωροπουλος
 – Γιατί πάτερ Επιφάνιε να απαγορεύεται αυτό και κείνο και το άλλο, όταν πραγματοποιούνται από «ειλικρινή αγάπη», ερωτούσε ο νέος για τα διάφορα σαρκικά παραπτώματα; Γιατί να μην επιτρέπονται οι «δεσμοί» των νέων αγοριών και κοριτσιών;
…Η συζήτησις ήταν μακρά και κοπιώδης, διότι ο νέος δεν εδέχετο να αντιληφθή την πραγματικότητα, ότι δηλ. ο Χριστός αναζητά καθαρότητα βίου εις κάθε τομέα, προ πάντων δε εις τον σαρκικό. Μας ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ότι και το παραμικρό βλέμμα με σκοπό την επιθυμία της σαρκός αποτελεί μοιχεία μέσα εις την καρδία.
– Άκουσε παιδί μου, θεωρώ πιο τίμιο να αποδεχθής ότι δεν διαθέτης τη δύναμη να απαλλαγής από αυτό το πάθος και να ζητήσης να σε ελεήση ο Θεός, παρά να ισχυρίζεσαι ότι αυτό δεν είναι αμαρτία. Πρόσεχε, αυτό αποτελεί τραγικό λάθος σου!
Μάλιστα , διαπράττεις κάτι πολύ χειρότερο από την αμαρτία της πορνείας! Μετατρέπεις το πάθος σου σε κάτι καλό και το κάνεις σημαία. Τροποποιείς το μεγάλο ατόπημα και προσπαθείς να το διαδώσεις και εις τους άλλους.
Φρονώ πως δεν αμαρτάνεις πλέον από αδυναμία, αλλά από ιδεολογία. Αυτή η κατάστασις παγιώνει την ασθένειά σου εις αθεράπευτο και θανατηφόρο πνευματικό νόσημα.
Δυστυχώς τα πάθη δημιουργούν τη δική τους παράλογη και αθεράπευτη λογική.
Είναι εις όλους γνωστόν ότι η διαστροφή του Νόμου του Θεού συντελείται με πολλούς τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η αλλαγή του ορισμού της λέξεως «αμαρτία».
α) «Αμαρτία»,ισχυρίζονται με πονηρία, υπάρχει μόνον όταν διαπράττω κακό εις κάποιον.
Εάν ίσχυε ο συγκεκριμένος ορισμός, τότε πλήθος πράξεων που είναι βαρύτατες δεν θα εθεωρούντο αμαρτίες.Παράδειγμα τρανταχτό, τα ναρκωτικά, η ομοφυλοφιλία, το κάπνισμα, τα ποτά, η διαφθορά και όλα γενικώς τα σαρκικά αμαρτήματα, δεν θα ήσαν αμαρτία, καθ’ ότι υποτίθεται ότι δεν προκαλούν κακό εις τρίτα πρόσωπα…

Ἡ Ἑλλάδα εἶναι τὸ βλατίο τοῦ κόσμου!


Γράφει ὁ Γέροντας Γρηγόριος, Ἡγούμενος τῆς Ι.Μ. Δοχειαρίου
Ἡ Ἑλλάδα εἶναι τὸ βλατίο τοῦ κόσμου! (Βλατίο εἶναι ἕνα πολύτιμο ὕφασμα, καλοϋφασμένο καὶ πλουμιστὸ ἀπὸ τὰ ἄνθη τοῦ ἀγροῦ τὰ μαγιάτικα). Οἱ κλωστές του εἶναι οἱ πιὸ πολύτιμες ποὺ φτιάχτηκαν σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο. Εἶναι κλωστὲς ἀπὸ αἷμα μαρτύρων καὶ ἡρώων· εἶναι κλωστὲς ἀπὸ δάκρυα ὁσίων καὶ μετανοούντων. Καὶ ὑφασμένες ἀπὸ τὶς καλύτερες ὑφάντρες τοῦ κόσμου. Βλατίο ὑφασμένο ἀπὸ πόθο τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ ἡρωικοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων. Πέταγε τὴν σαΐτα καὶ κούναγε τὸ χτένι καὶ ἔλεγε· «Παναγιά μου, ἐσὺ δῶσε χρῶμα καὶ σχέδιο σ᾽ αὐτὸ τὸ πολύτιμο πανί». Καὶ ὅταν ἔβγαινε ἀπὸ τὴν κρεβαταριά, τὸν ἀργαλειό, τὸ ἔβαζαν στὸ μαντάνι τοῦ πόνου, γιὰ νὰ μαλακώση τὸ ὕφασμα τὸ ἁγιασμένο.
Ὅπως ὅμως κάθε ὕφασμα, ἔχει κι αὐτὸ ἕνα ἀδύναμο σημεῖο, νὰ τραβᾶ κλωστές. Ποιός λαὸς δὲν τράβηξε κλωστὴ ἀπὸ αὐτὸ τὸ βλατίο, γιὰ νὰ ὑφάνη τὸν πολιτισμό του;
Τὰ τελευταῖα χρόνια δὲν τραβοῦν κλωστὲς μόνον οἱ ξένοι λαοί. Πολὺ περισσότερο ἐμεῖς οἱ Νεοέλληνες. Ἡ τελευταία κυβέρνηση -εἶναι φοβερὸ- πόσο ἀγωνίζεται αὐτὸ τὸ βλατίο νὰ τὸ κουρελιάση, νὰ τὸ πατήση. Κανένας δὲν βάζει στὸ μυαλό του ὅτι καὶ τὸ πιὸ πολύτιμο ὕφασμα, ὅταν τοῦ τραβήξουν τὶς κλωστές, γίνεται σφουγγαρόπανο γιὰ τὰ πλακάκια καὶ τὰ μάρμαρα. Ποδοπατεῖται σήμερα ἀλύπητα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ....
τοποθέτησε ὁ ἑλληνικὸς λαός, γιὰ νὰ κάνουν τὸν κόμπο καὶ νὰ σταματήση τὸ ξήλωμα, τὸ κουρέλιασμα.
Κάθε μέρα αὐτὰ ἔχω στὸν νοῦ μου καὶ πάντα καταλήγω: μόνον ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ δέση τὸν κόμπο καὶ νὰ πάψη τὸ ξήλωμα τοῦ προγονικοῦ βλατίου.
Θεέ μου, παράλυσε τὰ χέρια αὐτῶν ποὺ τραβοῦν τὶς κλωστὲς καὶ δέσε γερὰ τὸν κόμπο, νὰ σταματήση αὐτὸ τὸ ξήλωμα ποὺ καμμιὰ ἑλληνικὴ καρδιὰ δὲν τὸ ἀντέχει.

Το επικίνδυνο παιχνίδι ενός ξεπερασμένου συστήματος: Στόχος τους να τελειώσουν τον Τραμπ


Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Είμαι από αυτούς που πριν από αρκετές εβδομάδες με σχετική αρθρογραφία μου είχα επισημάνει τα ελαττώματα και τους κινδύνους από την τοποθέτηση του Στρατηγού, Μάϊκλ Φλήν, στην πολύ κρίσιμη και ευαίσθητη θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τράμπ, με αφορμή άρθρο του σχετικά με την Τουρκία, το οποίο είχε όλα τα στοιχεία προϊόντος κατά παραγγελία εταιρίας δημοσίων σχέσεων της Ουάσιγκτον που είχε συμβόλαιο με την Άγκυρα.

Τότε ελάχιστοι από αυτούς που σήμερα κραυγάζουν για σκάνδαλο και χρησιμοποιούν την παραίτησή του για να πλήξουν τον Προεδρία Τράμπ, έδειξαν να ενοχλούνται από το γεγονός αυτό. Ούτε, με ελάχιστες εξαιρέσεις, στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ, αλλά ούτε και στο Κογκρέσο, όπου τα τελευταία εικοσιτετράωρα Δημοκρατικοί και κάποιοι γραφικοί Ρεπουμπλικάνοι ζητούν έρευνες και ακροάσεις. Και αυτό διότι προφανώς οι περισσότεροι από αυτούς έχουν γίνει κατά καιρούς αποδέκτες των εκατομμυρίων δολαρίων που δαπανά η Τουρκία στην αμερικανική πρωτεύουσα για να προωθεί τις θέσεις και τα συμφέροντά της.

Ως εδώ, για κάποιον που γνωρίζει το παραδοσιακό σύστημα εθνικής ασφάλειας της Ουάσιγκτον, όλα καλά και προβλέψιμα. Όμως, αυτό που εξελίσσεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα στην αμερικανική πρωτεύουσα όχι μόνο ξεπερνά τα παραδοσιακά δεδομένα, αλλά αγγίζει τα όρια εγκληματικής ανευθυνότητας. Και όταν μάλιστα είναι παραπάνω από εμφανές ότι γίνεται για λόγους πολιτικού ρεβανσισμού και αδυναμία αποδοχής μιας καθαρής ήττας ενός συστήματος που υπερβαίνει τα όρια

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: Ἡ συγκλονιστικὴ εὐθύνη τῶν γονιῶν – γιατί κάποιοι γονεῖς δὲν ἀντιδροῦν;


Γράφει ἡ Κανάκη Εὐαγγελία, ἐκπαιδευτικὸς


Ἡ σημερινὴ γενιὰ εἶναι πραγματικὰ ἀδικημένη γενιά. Ὄχι γιατί κληρονόμησε ἕνα τεράστιο δημοσιονομικὸ χρέος, ἀλλὰ γιατί δὲν ἔζησε ζωὴ ἀνθρώπινη. Τὸ μητρικὸ καὶ πατρικὸ ἔνστικτο τῶν γονιῶν ἔχει ἀδρανήσει σὲ τέτοιο βαθμό, ποὺ ἡ ἀτμόσφαιρα στὴν οἰκογένεια μοιάζει τοξική. Ἀπουσιάζουν παντελῶς τὰ αἰσθήματα ἀσφάλειας, σιγουριᾶς, γνήσιας ἀγάπης. Γιὰ παράδειγμα πολλοὶ γονεῖς φοβοῦνται μήπως τὸ παιδὶ τους πάρει χαμηλὴ βαθμολογία σὲ κάποιο μάθημα, ἀλλὰ δὲν ἔχουν κανένα φόβο καὶ ἐνδοιασμὸ νὰ τὸ ἀφήσουν ἀπροστάτευτο σὲ κάθε λογὴς διαστροφικὲς παιδαγωγίες. Δὲν συνειδητοποιοῦν ὅμως ὅτι στὰ χέρια τους κρατοῦν ταυτόχρονα εὐαίσθητες ψυχὲς καὶ ἀτομικὲς βόμβες: ἡ νέα γενιὰ ἢ θὰ φτιάξει ἕναν καλύτερο κόσμο ἂν γαλουχηθεῖ σωστὰ ἢ θὰ τὸν τινάξει στὸν ἀέρα!

Ἡ ἀδράνεια αὐτή, ποὺ ἀγγίζει τὰ ὅρια τῆς πνευματικῆς ὑστέρησης, καθὼς καὶ ἡ ψυχαναγκαστικὴ ὑποτέλεια σὲ σχήματα καὶ πολιτικὲς μεθοδεύσεις, δίνουν στοὺς γονεῖς τὴν ψευδαίσθηση τῆς νομιμότητας. Ζαλισμένοι μέσα σὲ οἰκογένειες κατεστραμμένες, δὲν ἔχουν πλέον τά νοητικὰ καὶ συναισθηματικὰ αἰσθητήρια ποὺ θὰ τοὺς εἰδοποιήσουν σὲ ἐνδεχόμενο κίνδυνο. Ἔχουν καταστρέψει καὶ τὰ ἐρωτικά τους αἰσθητήρια», ἀφοῦ γι’ αὐτοὺς ὁ γάμος ἦταν μόνο οἰκονομικὴ ἀποκατάσταση καὶ καλοπέραση, τὸ ψυχρὸ σέξ, χωρὶς περιττοὺς ρομαντισμοὺς καὶ θυσίες, ἀπάτες καὶ ἀπιστίες, μιὰ εὐνουχισμένη ζωή, χωρὶς αἰσθήματα, χωρὶς σκοπό, ὑπερσεξουαλικοποίηση σὲ ὅλες τίς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς τους.… Πῶς λοιπὸν νὰ ἀντιδράσουν σὲ δράσεις ἀνεύθυνης σεξουαλικῆς διαπαιδαγώγησης τῶν παιδιῶν τους, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι δὲν ζοῦν καὶ δὲν ξέρουν κάτι καλύτερο νὰ ἀντιπροτείνουν;

ΗΠΑ-ΕΥΡΩΠΗ, η αντιπαράθεση είναι επιλογή ή αναγκαιότητα;



αναδημοσίευση από τον Κάσσανδρο
Μαθαίνεις, όπως μαθαίνεις καλούς τρόπους,
να προσεγγίζεις τα θέματα με κάποια Διπλωματία”.
Robert MacNeil


.

Η Διπλωματία είναι η τέχνη της γλυκιάς αποπλάνησης, έλεγε ένας παλαιός, πεπειραμένος Διπλωμάτης. Ο νέος Πρέσβης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση κ. Μάλοχ, δεν κινδυνεύει να κατηγορηθεί γι’ αυτό. “Ο Τραμπ δεν θα ανεχθεί τέτοια σκ@τ@ από την Ευρωπαϊκή Ένωση” δήλωσε διπλωματικά ο κ. Μάλοχ σε ζωντανή συνέντευξη που έδωσε αυτή την εβδομάδα στο BBC. Υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος δήλωσε ότι αμφιβάλλει αν θα υπάρχει ευρώ σε δεκαοχτώ μήνες από τώρα και ότι η Ελλάδα θα φύγει οικειοθελώς από το ευρώ.

Αυτό είναι το τελευταίο επεισόδιο μιας Ιστορίας που εξελίσσεται αρκετά βίαια χωρίς κανείς να ξέρει ακριβώς το γιατί. Από αυτά που έχουν επισήμως δηλωθεί από πλευράς Τραμπ, γνωρίζουμε ότι δήλωσε, ότι δεν θα ανεχθεί μια Ευρωπαϊκή Ένωση κατακυριευμένη από την Γερμανία.

Επίσης δηλώθηκε ότι είτε αρέσει είτε όχι στην ΕΕ, ο Πρόεδρος Τραμπ θα συνομιλεί μόνο διμερώς με τα κράτη της. Η σειρά αυτή αντιπαραθετικών δηλώσεων κορυφώθηκε με την δήλωση ότι ο ίδιος «βοήθησε την παρακμή και διάλυση της ΕΣΣΔ και δεν θα διστάσει να κάνει το ίδιο με την Ευρωπαϊκή Ένωση».



“Δεν του αρέσει ο Ευρωπαϊκός υπερεθνικός οργανισμός, που δεν είναι εκλεγμένος, όπου οι

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Ο ελληνισμός εν μέσω διασταυρούμενων πυρών




Αποτέλεσμα εικόνας για Ο ελληνισμός εν μέσω διασταυρούμενων πυρών
Ο ελληνισμός εν μέσω διασταυρούμενων πυρών
Αναδημοσιεύουμε δύο κείμενα που κυκλοφόρησαν σχεδόν ταυτόχρονα στο διαδίκτυο· το πρώτο, είναι ένα παροξυστικό ανθελληνικό παραλήρημα που είχε γράψει ο… ελληνικής καταγωγής διάσημος εκπρόσωπος της ναρκισσιστικής, «τραμπικής» νέας δεξιάς, Μίλο Γιαννόπουλος την περίοδο του δημοψηφίσματος. Σε αυτό, ο Γιαννόπουλος καλεί σε παραδειγματική καταδίκη της χώρας μας με έξοδο από την δραχμή και επιβολή… αιώνιας λιτότητας. Το κείμενο είναι ενδεικτικό του κλίματος και των στάσεων που τηρεί έναντι της χώρας μας, τουλάχιστον ένα κομμάτι του νέου κατεστημένου της κυβέρνησης Τραμπ,  εκείνου που προέρχεται από τις πιο σκληρές εκδοχές της Άκρας Δεξιάς: Γι’ αυτούς, που πρεσβεύουν ακραίες θέσεις κοινωνικού/οικονομικού δαρβινισμού και την πατροπαράδοτη «λατρεία της ισχύος» η αδύναμη Ελλάδα θα πρέπει να αποβληθεί από το κλαμπ του «πολιτισμένου κόσμου». Έτσι, ο Γιαννόπουλος με αυτόν το ιδιάζον, πρωτοφασιστικό λάιφ στάιλ ύφος, με το οποίο θα κερδίσει ένα μεγάλο κομμάτι των φτωχότερων στρωμάτων της λευκής αμερικάνικης νεολαίας, επανέρχεται επί της ουσίας στην θέση του Χάντιγκτον –περί της εξαίρεσης της Ελλάδας από την συγκρότηση μιας Δύσης-φρούριο. Και το αστείο είναι ότι το πράττει με έναν λόγο που θυμίζει πολύ τον αντίστοιχο που αναπτύσσουν, εντός Ελλάδος αυτήν την φορά, οι ομάδες των αντιφά ή σε πιο σοβαρά μήκη κύματος ο Στέλιος Ράμφος.
Αποδεικνύεται έτσι, κυρίως για τους εν Ελλάδι αφελείς που έσπευσαν να δηλώσουν την υποστήριξή τους στην νέας αμερικάνικης ηγεσίας ότι ο ελληνισμός βρίσκεται μάλλον μεταξύ διασταυρούμενων πυρών:

Μικρά μαθήματα δημοσιογραφικής (ετεροφοβικής) προπαγάνδας



Γράφει ο Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Το παρόν σημείωμα αναφέρεται σε ένα ρεπορτάζ της ενημερωτικής τηλεοπτικής εκπομπής «Οι Αταίριαστοι», η οποία προβάλλεται, καθημερινά, από τον τηλεοπτικό σταθμό  ΣΚΑΙ. Το εν λόγω ρεπορτάζ του κ. Πάνου Σάκκα, προβλήθηκε την Τρίτη, 24 Ιανουαρίου (το ρεπορτάζ εδώ, https://www.youtube.com/watch?v=CKFijncNkxg, τίτλος βίντεο: «Πόσο ανοιχτόμυαλοι με την ομοφυλοφιλία είναι οι περαστικοί;»). 

Ο κ. Σάκκας, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από την εφαρμογή της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια έκανε σχετικές ερωτήσεις σε περαστικούς στην Πλατεία Συντάγματος.  

Ο τρόπος με τον οποίο ετίθεντο οι ερωτήσεις μαρτυρούσε την μεροληπτική στάση του δημοσιογράφου και τον τρόπο με τον οποίο ο τελευταίος εξανάγκαζε τους ερωτηθέντες να δώσουν την επιθυμητή για τον ίδιο (το δημοσιογράφο) απάντηση. «Αν είχατε ένα γιο, θα προτιμούσατε να είναι ομοφυλόφιλος ή τζογαδόρος;», «Εσείς τι θα προτιμούσατε για την κόρη Σας; Να γίνει λεσβία ή αλκοολική;» (2 φορές), «Με ποιον θα γινόσασταν πιο εύκολα φίλη; Με έναν δολοφόνο ή με μια τρανσέξουαλ;». Στις τρεις από τις τέσσερις περιπτώσεις η απάντηση των ερωτηθέντων ήταν απόλυτα σαφής μην αποδεχόμενοι το ψεύτικο

Για την αληθινή αγάπη…




Γέροντας Παΐσιος
– Η αγάπη με την ταπείνωση, η απλότητα και η διάκριση είναι τα γνωρίσματα των Αγίων.

– Όσοι έχουν κοσμική αγάπη μαλώνουν ποιος να αρπάξει περισσότερη αγάπη για τον εαυτό τους.
Όσοι όμως έχουν την πνευματική, την ακριβή αγάπη, μαλώνουν ποιος θα δώσει περισσότερη αγάπη στον άλλον.
Αγαπούν χωρίς να σκέπτονται αν τους αγαπούν ή δεν τους αγαπούν οι άλλοι, ούτε ζητούν από τους άλλους να τους αγαπούν.
Θέλουν όλο να δίνουν και να δίνονται, χωρίς να θέλουν να τους δίνουν και να τους δίνονται.
– Για να αυξηθεί η αγάπη, πρέπει να την δώσεις.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

«Έμφυλες Ταυτότητες»: αποδόμηση και υποκρισία




Γράφει ο Ἀρχιμανδρίτης Αὐγουστῖνος Γ. Μύρου, Δρ Θ




Ἡ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιὰ τὴν ὑλοποίηση στὸ Γυμνάσιο Θεματικῆς Ἑβδομάδας Ἐνημέρωσης καὶ Εὐαισθητοποίησης σὲ ζητήματα Διατροφῆς, Ἐθισμοῦ – Ἐξαρτήσεων καὶ Ἐμφύλων Ταυτοτήτων προκάλεσε πανελλήνιο σάλο γιὰ τὸν τρίτο ἄξονά της, τὸν σχετικὸ μὲ τὶς «Ἔμφυλες Ταυτότητες», ἀφοῦ θεωρήθηκε ἐπιχείρηση ἀποδόμησης τῆς ὀντολογικῆς ὑπόστασης τοῦ ἀνθρώπου. Στὴ συνέχεια ἡ προσπάθεια νὰ γίνουν διευκρινίσεις γιὰ τὸ συγκεκριμένο ζήτημα ἀποκάλυψε τὴν ὑποκρισία, μὲ τὴν ὁποία οἱ ὑπεύθυνοι διαχειρίζονται καὶ προωθοῦν ἐξουσιαστικὰ καὶ καταναγκαστικὰ τὴν ἐπιβολὴ ἀντιλήψεων, ὄχι μόνο ἀντιθέτων προς την πίστη καὶ τὴν παράδοση τοῦ λαοῦ μας, ἀλλά και ἀστήρικτων ἐπιστημονικὰ.

Παραθέτω ἀπόσπασμα ἀπὸ τὶς διευκρινιστικὲς δηλώσεις τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας, κ. Κωνσταντίνου Γαβρόγλου: «Τώρα τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖο κατὰ κάποιον τρόπο ἔχει παρεξηγηθεῖ, δὲν ἰσχύει. Στὰ σχολεῖα θέλουμε νὰ συζητηθοῦν οἱ σχέσεις ἀνάμεσα στὰ ἀγόρια καὶ τὰ κορίτσια, στοὺς ἄνδρες καὶ τὶς γυναῖκες, ἡ ἰσότητα τῶν φύλων».

Μὲ τὴν πρώτη ἀνάγνωση τῶν παραπάνω δηλώσεων ἀναπηδοῦν μέσα μας αὐθόρμητα κάποια ἐρωτήματα: Ποιὸ εἶναι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖο «ἔχει κάπως παρεξηγηθεῖ»; Τὸ ὅτι ἡ ἐγκύκλιος στὸν τρίτο ἄξονα θεματολογίας ἀναφέρεται ἁπλῶς καὶ μόνον στὶς σχέσεις ἀγοριῶν καὶ κοριτσιῶν, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ στὴν ἰσότητα τῶν φύλων, ἐνῶ οἱ ἐπικριτές της φαντάζονται καὶ ἀναφορὰ στὴν ἀποδοχὴ τῶν ὁμοφυλοφιλικῶν σχέσεων ὡς φυσιολογικῶν; Ἀλλὰ τὴν πρόθεση τῶν συντακτῶν τὴν ἀποκαλύπτει ἡ εἰκόνα τοῦ τρίτου ἄξονα τῆς Θεματικῆς Ἑβδομάδας, ὅπως εἶναι καταγεγραμμένη στὴ γνωστὴ ἐγκλυκλιο.

Δημήτρης Νατσιός, Μαθήματα Πατριδογνωσίας: «Τ΄ Αντρούτσου η μάνα χαίρεται του Διάκου καμαρώνει...»




Αποτέλεσμα εικόνας για Οδυσσέα Ανδρούτσο….Αντί στα σχολεία «να γιομίζει ο μαθητής προκοπή κι αρετή» τώρα έχουμε την τρανσφοβία και την ομοφοβία……..
Μαθήματα Πατριδογνωσίας:
«Τ΄ Αντρούτσου η μάνα χαίρεται του Διάκου καμαρώνει...»
 «Άνοιξε μάνα μας γλυκειά, την άφθαρτη καρδιά σου
 κι αγκάλιασέ τα τα φτωχά, τα μαύρα τα παιδιά σου»
(Αριστοτέλης Βαλαωρίτης)
Τούτη την εποχή, που μας «εκύκλωσαν αι του βίου ζάλαι» και μας περικύκλωσαν οι σάπιοι και οι υπέρμαχοι του αφελληνισμού, καταφύγιο και παρηγορία είναι η εθνική μας ιστορία. Ξεφεύγεις από τις αναθυμιάσεις, τα πνιγηρά «κατορθώματα» των ποικιλώνυμων γραικύλων.

Έχω το συνήθειο, όταν εντοπίζω κάτι ωραίο και διδακτικό, να το δίνω στους μαθητές μου. «Κλέβω» τα κείμενα των σπουδαίων Ελλήνων-«επαινετήν κλεψίαν» θα έλεγε ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης- και τα παραδίδω στα «διψασμένα και πεινασμένα» για την αλήθεια, παιδιά μας. Παρένθεση:
Αν είχαμε υπουργείο εθνικής, ελληνικής και όχι νεοταξικής παιδείας, θα φροντίζαμε «να πλουμίσουμε» την δημοτική εκπαίδευση με δύο Ανθολόγια.
Το πρώτο θα το τιτλοφορούσαμε «Ετυμολογικό Ανθολόγιο». Θα περιείχε λέξεις

«Γιατί δεν πρέπει να ντυθώ τις Απόκριες»



Ο πρεσβυτέρος Νικόλαος Δαλαγιώργος αναλύει την άποψή του σχετικά με τους λόγους που δεν θα πρέπει οι χριστιανοί να μεταμφιέζονται στις Απόκριες.



Εάν σε ρωτήσει κάποιος , τι είναι ή τι γιορτάζουμε με το καρναβάλι και τις Απόκριες τι θα πεις; Ότι γιορτάζουμε τον Ζορό, τον καουμπόι ή τον σούπερμαν; Μήπως το ξεκίνημα της νηστείας;

Παίρνω και εγώ το θάρρος και σε ρωτώ , εσύ ξέρεις τι γιορτάζεις; Γιορτάζεις επειδή το γιορτάζουν και οι άλλοι; Θα προσπαθήσω να σου δώσω να καταλάβεις τι είναι αυτό το οποίο θα έπρεπε εδώ και καιρό να είχαμε αποφύγει. Η λέξη αυτή προέρχεται από το στερητικό «από» και «κρέας», που σημαίνει την «αποχή από το κρέας», και τις σχετικές εορταστικές εκδηλώσεις. Στην Ρώμη χρησιμοποιούσαν την λατινική λέξη «CARNEVALE» που σημαίνει «ΑΝΤΙΟ ΚΡΕΑΣ». Εξ ου και το δικό μας «ΑΠΟΚΡΕΩ» με το οποίο ονόμαζαν οι Βυζαντινοί. Είναι όμως τόσο αθώα; Φυσικά και όχι διότι είναι συνέχεια της αρχαίας ειδωλολατρικής παράδοσης των Ελλήνων, οι οποίοι γιόρταζαν την έναρξη του νέου έτους και την άνοιξη, την αναγέννηση της φύσης. Βασικό στοιχείο ήταν οι έξαλλες εκδηλώσεις των ανθρώπων οι προκλητικές μεταμφιέσεις, τα γλέντια, οι παρελάσεις, τα αστεία, τα πειράγματα, οι βωμολοχίες, τα αισχρά υπονοούμενα, τα κομφετί, οι χοροί κι οι διασκεδάσεις, όλο αυτό το γενικό «ξεφάντωμα» το οποίο έχουμε και σήμερα.

Η Ορθόδοξη «Σεξουαλική αγωγή»


Επίμονα προβάλλεται σήμερα η ανάγκη για «σεξουαλική αγωγή» των μας στο πλαίσιο μάλιστα της σχολικής τους παιδείας. Όπως σε πολλούς άλλους τομείς της ζωής μας μάθαμε να ακολουθούμε τυφλά την «φωτισμένη» Δύση, έτσι και στο θέμα αυτό.


Ο φόβος μας είναι πάντα να μην υστερήσουμε απέναντί της. Γι’ αυτό αντιγράφουμε πρόθυμα τον προβληματισμό και τις μεθόδους της. Επόμενο, λοιπόν, να θεωρούμε απαραίτητο, ο «διαφωτισμός» να προχωρήσει και στην προβληματολογία του «γενετησίου ενστίκτου».
Βέβαια, το τί διδάσκει η Δύση σχετικά με το ζήτημα αυτό, δεν φαίνεται να θεωρείται πρωταρχικής σημασίας. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι η Δύση -και μείς μαζί της, αφού είμασθε κομμάτι της-κλυδωνίζεται σε μία λαίλαπα πανσεξουαλισμού.
Ο «φροϋδισμός» έχει καταστεί κυριαρχούσα ιδεολογία στην εποχή μας. Η
προτεραιότητα δίνεται στο σεξουαλικό ένστικτο και στη κτηνώδη ορμή. Το ανθρώπινο σώμα κατάντησε υποτιμημένη αξία και αντικείμενο – όργανο ηδονής. Μέσα σ’ αυτό τό κλίμα διαμορφώνεται το περιεχόμενο της «σεξουαλικής» διαφώτισης του ευρωπαίου ανθρώπου. Έρχεται όμως σήμερα από τα βάθη των αιώνων η φωνή του ουρανοβάμονα και θεόπτη Απ. Παύλου να μας παρουσιάσει την «σεξουαλική αγωγή», όπως (πρέπει να) διδάσκεται στο Σώμα του Χριστού, στο «σχολείο» της Εκκλησίας.
Το σώμα, ναός του Αγίου Πνεύματος(Α’ Κορ. 6:12-20)

«Αδελφοί, πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ ου πάντα συμφέρει· πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ουκ εγώ εξουσιασθήσομαι υπό τινος. Τα βρώματα τη κοιλία, και η κοιλία τοις βρώμασιν· ο δε Θεός και ταύτην και ταύτα καταργήσει. Το δε σώμα ου τη πορνεία, αλλά τω Κυρίω, και ο Κύριος τω σώματι· ο δε Θεός και τον Κύριον ήγειρε και ημάς εξεργεί δια της δυνάμεως αυτού. Ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστιν; Αρας ουν τα μέλη του Χριστού ποιήσω πόρνης μέλη; Μη γένοιτο! Ή ουκ οίδατε ότι ο κολλώμενος τη πόρνη εν σώμα εστιν; «Έσονται» γαρ, φησίν, «οι δύο εις σάρκα μίαν». Ο δε κολλώμενος τω Κυρίω εν πνεύμά εστι. Φεύγετε την πορνείαν. Παν αμάρτημα ο εάν ποιήση άνθρωπος εκτός του σώματος εστιν, ο δε πορνεύων εις το ίδιον σώμα αμαρτάνει. Ή ουκ οίδατε ότι σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστιν, ου έχετε από Θεού, και ουκ εστέ εαυτών; Ηγοράσθητε γαρ τιμής. Δοξάσατε δη τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινά εστι του Θεού.»
(Μετάφραση: Όλα μου επιτρέπονται, αλλά δεν συμφέρουν όλα. Όλα μου επιτρέπονται, αλλά εγώ δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να εξουσιασθεί από τίποτα. Τα φαγητά είναι για την κοιλιά, και η κοιλιά για τα φαγητά· ο Θεός θα καταργήσει και αυτήν και εκείνα. Αλλά το σώμα δεν είναι για την πορνεία· είναι για τον Κύριο και ο Κύριος για το σώμα. Ο δε Θεός και τον Κύριο ανέστησε και εμάς θα αναστήσει δια της δυνάμεως Του. Δεν ξέρετε ότι τα σώματά σας είναι μέλη του Χριστού; Να πάρω λοιπόν τα μέλη του Χριστού και να τα κάνω μέλη πόρνης; Μη γένοιτο. Δεν ξέρετε ότι εκείνος που προσκολλάται στην πόρνη είναι ένα σώμα μ’ αυτήν; Γιατί θα γίνουν, λέγει, οι δύο μία σάρκα. Εκείνος δε που προσκολλάται στον Κύριο είναι ένα πνεύμα μ’ Αυτόν. Αποφεύγετε την πορνεία. Κάθε άλλο αμάρτημα που κάνει ο άνθρωπος είναι έξω από το σώμα, εκείνος όμως που πορνεύει, αμαρτάνει προς το ίδιο του το σώμα. Ή δεν ξέρετε ότι το σώμα σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος που είναι μέσα σας και το οποίο έχετε από το Θεό, κι ότι δεν ανήκετε στους εαυτούς σας; Έχετε αγορασθεί αντί τιμήματος. Δοξάστε λοιπόν το Θεό με το σώμα σας και το πνεύμα σας, τα οποία ανήκουν στο Θεό.)

Η ρίζα του προβλήματος
Η απάντηση του Παύλου στο πρόβλημά μας αρχίζει -περίεργα, αλλ’ όχι ανεξήγητα- από την κοιλιοδουλία. Γιατί οι «σαρκικές επαναστάσεις» έχουν ως βασική τους αιτία την γαστριμαργία. Από αυτήν γεννιέται το πάθος της πορνείας. Και ως «πορνεία» νοεί ο Απόστολος, και μαζί του οι άγιοι Πατέρες μας, όχι φυσικά μόνο τη σαρκική σχέση με κάποια Πόρνη, αλλά κάθε χρήση του γενετήσιου ενστίκτου για σκοπούς έξω από το θέλημα του Θεού, που είναι η δημιουργία οικογένειας.
«Το σώμα του Χριστιανού δεν επλάσθη, δια να τρυφά και εκ της τρυφής να πίπτη εις την πορνείαν, αλλ’ επλάσθη δια να ενωθή με τον Κύριον, Ος τις είναι η κεφαλή του» (αγ. Νικόδημος Αγιορείτης). Η νηστεία και η χαλιναγώγηση του σώματος, ουσιαστικά στοιχεία της ορθόδοξης ασκητικής, αυτόν ακριβώς τον στόχο έχουν: να αποφευχθεί η «θεοποίηση» της κοιλίας (Φιλιππ. γ’ 19), ώστε να μη υποθάλπονται τα σαρκικά πάθη, που έχουν ως κύρια αιτία την ευζωία και κοιλιοδουλία. «Τί δε σαρκός ευπαθούσης, και νεότητι περιφερομένης, αφρονέστερον;» – θα πει ο Μ. Βασίλειος.

Η διδασκαλία του Απ. Παύλου διαρθρώνεται κατά τον ακόλουθο τρόπο:
α) Πόσοι δεν βλέπουν το σώμα τους ως όργανο ηδονής; Όχι, λέγει ο Παύλος. Το σώμα είναι δημιούργημα του Θεού και δεν πλάσθηκε για την πορνεία, αλλά για να θεωθεί μαζί με την ψυχή, που είναι άρρηκτα δεμένη μαζί του. Θα αναστηθεί μαζί με την ψυχή, για να ζήσει αιώνια, ή στη δόξα του Θεού ή στην αιώνια στέρησή της, που είναι η κόλαση.
Γι’ αυτό δέχεται το σώμα μας τη Χάρη του Θεού, ώστε να μεταβάλλεται σε «ναό του εν ημίν Αγίου Πνεύματος», αφού βέβαια καθαρισθεί πρώτα από τα πάθη του ο άνθρωπος. Πορεία δόξας είναι η ζωή του πιστού μέσα στο σώμα του Χριστού. Να, λοιπόν, γιατί είναι πτώση και συντριβή η (οποιαδήποτε) πορνεία. Εκτροχιάζει το σώμα μας αλλά και όλο τον άνθρωπο από τον αιώνιο προορισμό του.

Διαβάστε εδώ: Μπορεί να σταθεί η Εκκλησία απέναντι σε ένα άθεο κράτος;  
β) Τα σώματά μας με το βάπτισμα γίνονται μέλη του Χριστού. Όταν λοιπόν χρησιμοποιούμε τα μέλη του σώματός μας, για να διαπράξουμε οποιοδήποτε κακό, χρησιμοποιούμε μέλη του Χριστού για την διάπραξη της αμαρτίας μας. Έτσι, κάνουμε τα «μέλη του Χριστού» να αμαρτάνουν. Υπάρχει χειρότερο και φοβερότερο από αυτό; Αν λ.χ. φονεύσω κάποιον, με το χέρι του Χριστού τον φονεύω. Όταν βρίζω κάποιον, με το στόμα του Χριστού τον βρίζω. Όταν αδικώ τους γύρω μου, με το χέρι του Χριστού τους αδικώ. Και όταν πορνεύω, με τα μέλη του Χριστού πορνεύω. Αυτή είναι η τραγικότητα και αφροσύνη της «πορνείας»! Αποσπώ τα μέλη μου από το σώμα του Χριστού και τα καταδικάζω σε θάνατο, καθιστώντας τα όργανα της αμαρτίας μου.
Μέσα στον ορθόδοξο γάμο, με το μυστήριο, την πίστη και τη σωφροσύνη του, το ζευγάρι εντάσσει στη Χάρη του Θεού και τη σωματική του σχέση, που γίνεται έτσι «δια της τεκνογονίας» μέσο σωτηρίας. Έξω από το μυστήριο και τη Χάρη του Θεού (και αυτό συμβαίνει σε κάθε άλλο είδος «γάμου») η σωματική σχέση παύει να είναι κοινωνία εν Χριστώ και γίνεται σχέση σαρκική, δηλαδή πορνεία, αποκοπή από το Σώμα του Χριστού, θάνατος.
γ) Η ουσία της «πορνείας» παρουσιάζεται από τον Απόστολο και από μια άλλη οπτική γωνία.

«Δικό μου είναι το σώμα μου και το κάνω ό,τι θέλω»! 
 Αυτή είναι η πρόχειρη επιχειρηματολογία μας.
Όχι, απαντά ο Παύλος. Δεν είναι δικό σας τίποτε, συνεπώς ούτε και το σώμα σας. Δεν ανήκετε στον εαυτό σας. Και ως δημιουργήματα του Θεού, αλλά και για ένα εξ ί­σου σπουδαίο λόγο. Σας εξαγόρασε ο Χριστός με ατίμητο τίμημα, το πανάγιο Αίμα Του. Είμαστε «εξαγορασμένοι σκλάβοι», κατά τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη. Δεν είναι δικά μας, λοιπόν, τα μέλη του σώματός μας, αλλά του Χριστού. Περισσότερο δε από κάθε άλλη αμαρτία η πορνεία μολύνει όλο μας το σώμα, σαρκικά και πνευματικά, και ισοδυναμεί με αυτοκτονία.
Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, γιατί με τόση αγωνία φωνάζει ο Παύλος:
Φεύγετε (= τρέξτε να σωθείτε από) την πορνεία! Την βλέπει να καταδιώκει απειλητικά τον άνθρωπο: Καμμιά αμαρτία δεν μας κυνηγά τόσο, όσο η σαρκική, γιατί είναι ριζωμένη μέσα μας.
Παρατηρεί ο Άγ. Γρηγόριος Νύσσης: «…Όταν μορφή πορνική τοξεύη, νώτα διδόναι (=να τρέπεσαι σε φυγή)… Κατατοξεύει γαρ κατ’ οφθαλμών η πορνεία, έστι δε των άλλων πονηρευμάτων φοβερώτερον»!

Αναγκαία προϋπόθεση
Γίνεται, λοιπόν, φανερό, ότι η «σεξουαλική αγω­γή» στο χώρο της Ορθοδοξίας δεν είναι παρά θεολογία του ανθρωπίνου σώματος, μέρος της ορθόδοξης ανθρωπολογίας.
Δεν πρόκειται συνεπώς για μια «επιστημονική» ανάλυση και περιγραφή της σωματικής λειτουργίας ή για ηθικοκοινωνική καθοδήγηση, αλλά για θεώρηση του ανθρώπου μέσα από το πρίσμα της θείας αποκαλύψεως.
Μια τέτοια αντίληψη, άρα, για τον άνθρωπο και το σώμα του δεν «διδάσκεται» θεωρητικά, ούτε, πολύ περισσότερο, επιβάλλεται!
Εμπνέεται μονάχα στα πλαίσια της εν Χριστώ ζωής και του πνευματικού αγώνα της Ορθοδοξίας.
Ο χριστιανός νέος μαθαίνει κοντά στον Γέροντα – Πνευματικό του να ζει εν Χριστώ, με προσευχή και άσκηση, αγώνα και εγκράτεια, γνωρίζοντας ότι στόχος του είναι ο εν Χριστώ δοξασμός του σώματος και της ψυχής του. Αν δεν ισχύει η προϋπόθεση αυτή, δεν είναι περίεργο η διδασκαλία του Παύλου να απορρίπτεται σαν μύθος.

Η Ορθόδοξη «Σεξουαλική Αγωγή»
Πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός
Ομοτίμου Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών
Απόσπασμα από το βιβλίο «Το σώμα του Χριστού και ο κήπος των τέρψεων»

vimaorthodoxias.gr 

Ναρκισσισμός, οικονομία και οικονομικές κρίσεις


Φωτεινή Μαστρογιάννη
Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ, συγγραφέας

Ο ναρκισσισμός θεωρείται από αρκετούς ακαδημαϊκούς ως αιτία της οικονομικής κρίσης. Πολλά πανεπιστήμια περιωπής έχουν κατηγορηθεί ότι αποτελούν εκτροφεία ναρκισσιστών ηγετών οι οποίοι πυροδότησαν με τις ενέργειές τους την κρίση. Δεν είναι όμως μόνο τα πανεπιστήμια αλλά και οι ίδιες οι επιχειρήσεις που εκτρέφουν ναρκισσιστές – γενίτσαρους, άτομα που δεν έχουν προσωπική ζωή και προσπαθούν να ανέλθουν στην ιεραρχία της επιχείρησης ποδοπατώντας τους «κάτω» από αυτούς και γινόμενοι «αρεστοί» στους ανώτερους.

Ο ναρκισσισμός όμως έχει εξαπλωθεί σε σχεδόν ολόκληρη την κοινωνία. 


Η έλλειψη σεβασμού προς τον άλλο που εκδηλώνεται με επιθετικότητα και αδιακρισία, η αποθέωση και επιδίωξη της δημοσιότητας με κάθε τρόπο ακόμα και με αρνητικό, η εκμετάλλευση του σεξ ως μέσου επιδίωξης οικονομικού οφέλους, η αλαζονική συμπεριφορά, η επικέντρωση στο εγώ μέσω σεμιναρίων και ενασχολήσεων αποκλειστικά για την "αυτοβελτίωση", η πλήρης αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, η αίσθηση μιας προσωπικής ανωτερότητας που δεν βασίζεται πουθενά, το ψέμα, η υποτίμηση των γνώσεων που δεν είναι «χρήσιμες» υπό την έννοια του οικονομικού οφέλους που μπορούν να προσκομίσουν στο άτομο,  ο φθόνος και η αίσθηση ότι και οι άλλοι μας φθονούν όλα αυτά είναι ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά που δεν περιορίζονται μόνο στο επίπεδο της ηγεσίας αλλά έχουν εξαπλωθεί ως μολυσματικός ιός σε όλη την κοινωνία.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Η πιο ψεύτικη από τις ψεύτικες ειδήσεις: Η καταστροφική και ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή που θα θεραπευθεί με Γερμανικά αιολικά



https://realclimatescience.com/2017/02/catastrophic-global-warming-is-fake-news/

Τώρα που χάρη στην νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ επεκράτησε ο όρος "fake news" (ψεύτικες ειδήσεις, ειδήσεις-μαϊμού, πλαστές ειδήσεις, ή όπως τις αποκαλώ εγώ "αρλούμπες"), μπορώ να επαναλάβω, με άνεση, χωρίς ενδοιασμό, ότι η πιο πλαστή, η πιο μαϊμού, η πιο ψεύτικη είδηση, η μεγαλύτερη (και η πιο έντονα προωθούμενη) αρλούμπα που έχω συναντήσει είναι ότι κάτι καταστροφικό συμβαίνει με το κλίμα και ότι είναι ανθρωπογενές, δηλαδή το προκαλούμε εμείς.

Αυτή η αρλούμπα συνοδεύεται από μία δεύτερη:  Ότι βάζοντας αιολικά (κατά προτίμηση Γερμανικά) θα διορθώσουμε ή θα προλάβουμε, αυτή την καταστροφική ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή.

Εάν δεν μου σέρβιραν την δεύτερη αρλούμπα, δεν θα ασχολιόμουν με την πρώτη. Εάν δεν σέρβιραν την δεύτερη, δεν θα ασχολιόμουν με την αισχρή μερκαντιλιστική πολιτική της Γερμανίας, δεν θα έβλεπα ότι η "Ευρώπη" είναι βιτρίνα για το τέταρτο Ράϊχ, δεν θα με ενοχλούσε η Ευρώπη, και δεν θα έβλεπα τους λεγόμενους "εθνικιστές" (ή λαϊκιστές, ή ότι όρο-μαϊμού θέλετε) σαν την τελευταία ελπίδα ...ελευθερίας.

Αλλά επί της ουσίας:

Στο αρχικό γράφημα, που επαναλαμβάνω

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Κυριακή του ασώτου


Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ (από εδώ): …Θυμάμαι τι μου συνέβη, όταν για πρώτη φορά με αληθινή συντριβή για τις αμαρτίες μου πήγα για εξομολόγηση. Όλη η ζωή που έζησα ορθώθηκε μπροστά μου ως αδικία από την αρχή ώς το τέλος. Όταν συνάντησα τον ιερέα, δεν μπορούσα να μιλήσω καθόλου από τη θλίψη, τα δάκρυα, τον καρδιακό πόνο, αλλά μόνον έκλαιγα.
Και πιστέψτε με, πριν ακόμη αρχίσω να μιλώ για τις αμαρτίες μου, ο Ίδιος ο Κύριος «εξήλθε προς συνάντησίν μου» και έπεσε στον τράχηλό μου και με καταφίλησε, και ήμουν γι’ Αυτόν αγαπητός, χωρίς να περιμένει από μένα πότε θα πω «συγχώρησον», όπως και στην παραβολή ο άσωτος είπε «Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν Σου», όταν ήδη ο Πατέρας τον δέχτηκε στην αγκαλιά Του.
Κατηγορούσα τον εαυτό μου για όλα. Ο Κύριος όμως δεν πρόφερε ούτε ένα λόγο μομφής· μόνο χαιρόταν «ότι ο υιός αυτός απολωλώς ην και ευρέθη, νεκρός ην και ανέστη». Τι νύχτα ήταν εκείνη! Μου είναι αδύνατο να τη διηγηθώ. Πόσο μας αγαπά ο Κύριος! 


«Ευαγγελική περικοπή της Κυριακής του Ασώτου» 
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν (ιε' 11 - 32)

Έκθεση Λούντσεκ

Η Ulrike Lucenac μαζί με συναδέρφους της στη διακομματική ομάδα του Ευρωπαικού Κοινοβολίου LGBT lesbian,gay,bysexual,transexual
Βρυξέλλες,Δ Πορφύρης/Π Σταφυλά
Η περιβόητη Έκθεση LUCENAC από το όνομα της Αυστριακής ευρωβουλευτίνας Ulrike Lunacek που τυγχάνει και Αντιπρόεδρος της διακοινοβουλευτικής ομάδας  LGTB (στα ελληνικά ΛΟΑΔΔ) και  Εισηγήτρια στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων,  τελικά υπερψηφίστηκε από το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο. Για να δείτε όλο το κείμενο στα ελληνικά πατήστε εδώ.
Στις όλες διεργασίες και συζητήσεις επί του θέματος συμμετείχε και ο Joël Le Déroff, της Διεθνούς Ένωσης των Ομοφυλοφίλων «ILGA, o o οποίος έδωσε και συμβουλές και οδηγίες στους ευρωβουλευτές , σύμφωνα με το RTBF. 
O Joel Degrof της Διεθνούς Ένωσης Ομοφυλόφιλων (ILGA) συμμετείχε ενεργά στις διεργασίες του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου
Μερικά σημεία που  έχουν αναστατώσει την ευρωπαική κοινή γνώμη :
  • παροχές υγείας προσαρμοσμένες στα ΛΟΑΔΔ άτομα, π.χ. ειδική χειρουργική μονάδα για επεμβάσεις αλλαγής φύλου
  • όταν ένα κράτος μελος έχει αναγνωρίσει τη νόμιμη συμβίωση ομοφυλοφύλων υποχρεούται να ακολουθήσει και όλες τις υπόλοιπες νομοθεσίες και διατάξεις που διέπουν τις άλλες χωρες μέλη που έχουν υιοθετήσει το γάμο ιδίου φύλου
  • ότι το οικογενειακό δίκαιο της κάθε χώρας οφείλει να προβλέπει τη δυνατότητα για κάθε τέκνο να διαθέτει πάνω από  δυο γονείς ώστε να συμεριλαβάνονται στην οικογένεια και οι υπόλοιποι ΛΟΑΔΔ σύζυγοι ή σύντροφοι
  • να αποσύρει τις διαταραχές ταυτότητας φύλου από τον  κατάλογο των ψυχικών και συμπεριφορικών διαταραχών
  • δίδεται το δικαίωμα της ελεύθερης και δημόσιας έκφρασης σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα του φύλου π.χ. δημόσιες περιπτύξεις.
  • πρόβλεψη διαδικασίας νομικής αναγνώρισης του διεμφυλικού ατόμου (transexual) ως τέτοιου
  • εκπαιδευτικά προγράμματα προσανατολισμένα στον σεξουαλικό προσανατολισμό και στην ταυτότητα φύλου που οι γαλλικές οργανώσεις Γονέων ταυτίζουν με την επικίνδυνη θεωρία του είδους ή φύλου
  • νομική αναγνώριση της κατάστασης των διεμφιλικών και διαφυλικών ατόμων ως ξεχωριστών, αυτόνομων  «φύλων»
  • διευκόλυνση κάθε γραφειοκρατικής διαδικασίας για την αλλαγή ονόματος, φύλου κτλ. στις ληξιαρχικές γεννήσεις ή άλλα δημόσια έγγραφα
  • υποβοηθούμενη αναπαραγωγή για τις λεσβίες και παρένθετες μητέρες για ομοφυλοφιλικά ζευγάρια
Οι οργανώσεις πολιτών στη Γαλλία από όλους τους χώρους και καταβολές, εκτιμούν ότι το Νομοσχέδιο αυτό με την επικάλυψη της προστασίας των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και της ισότητας άνευ διακρίσεων, εισαγάγει στη δημόσια σφαίρα την θεωρία του φύλου σύμφωνα με την οποίαδεν γεννιέσαι έχοντας ένα φύλο αλλά το επιλέγεις ανεξαρτήτως βιολογικής ταυτότητας. (πηγες: Figaro, Direct matin, Rtbf)
pentapostagma.gr

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Η Ελλάδα εκπέμπει SOS για αλλαγή οικονομικής πορείας


Ελλάδα
Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη

Μετά από σχεδόν επτά χρόνια συνεχούς και ραγδαίας επιδείνωσης όλων ανεξαιρέτως των δεικτών της πραγματικής ελληνικής οικονομίας, επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουμε ότι η συνέχιση της ίδιας οικονομικής μας πολιτικής ισοδυναμεί με αυτοκτονία. Οι υπεύθυνοι για τις τύχες μας, στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, φέρουν βαρύτατες ευθύνες, προσποιούμενοι άγνοια αυτής της αναμφισβήτητης πραγματικότητας: ότι, δηλαδή, το ελληνικό πρόγραμμα βασίστηκε εξαρχής σε τραγικά εσφαλμένες υποθέσεις, που οδηγούν αναπότρεπτα στην εξαθλίωση ολοένα μεγαλύτερων τμημάτων του ελληνικού λαού.
Η παταγώδης αποτυχία του δεν μπορεί πια να συγκαλυφτεί, ούτε με την προσπάθεια επίρριψης ευθυνών στη χώρα μας, επειδή δήθεν δεν το εκτέλεσε σωστά (όπως διαπιστώνει ο Joseph Stiglitz στο τελευταίο του βιβλίο, "η καταστροφή της οφείλεται στο ότι το εφάρμοσε με ευλάβεια"), ούτε με την εμφάνιση δήθεν δημοσιονομικών επιτευγμάτων, όπως μεταξύ και άλλων, των πρωτογενών πλεονασμάτων, που προκύπτουν από την καταστροφή της πραγματικής οικονομίας, αλλά ούτε και με αφελείς εξαγγελίες δήθεν αναμενόμενων βελτιώσεων και δήθεν έλευσης της πολυπόθητης ανάπτυξης.
Συνοπτικά, το πρόγραμμα σταθεροποίησης της Ελλάδας βασίστηκε σε σωρεία εσφαλμένων υποθέσεων (που άλλωστε βρίσκονται και στα θεμέλια της ΕΕ-Ευρωζώνης), όπως ανάμεσα και σε