Το χαστούκι του Αγίου Νικολάου στον Άρειο και ο δήθεν σκανδαλισμός!

Πάντα μας κάνει εντύπωση ο δήθεν σκανδαλισμός, “ευσεβών” και μη, από το χαστούκι που έδωσε ο άγιος Νικόλαος στον Άρειο, μη ανεχόμενος τις βλασφημίες του, κατά την Α’ Οικουμενική Σύνοδο.
Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση μας κάνει όταν “ευσεβείς υπερασπιστές” απολογούνται για την πράξη του αυτή, λέγοντας ότι, ναι, ήταν απαράδεκτη και ότι μετανόησε δήθεν στην φυλακή στην οποία επέτρεψε ο Χριστός να μπει για να του δοθεί χρόνος να μετανοήσει!!!
Ο άγιος Νικόλαος ήταν ένας λεβέντης άγιος. Το ότι ήταν πράος δεν σημαίνει ότι δεν ήταν λεβέντης, αγωνιστής, εν γνώσει ζηλωτής και γνήσιος εκφραστής της θεολογικής ακρίβειας και αλήθειας. Το ότι ήταν ταπεινός, δεν σημαίνει ότι δεν θα πέθαινε αν χρειαζόταν για τον Χριστό και την ακρίβεια των δογμάτων της Πίστεως. Ακριβώς το αντίθετο.
Στην φυλακή μπήκε σιδηροδέσμιος. Όταν τον επισκέφτηκαν ο Χριστός και η Παναγία δεν τον επισκέφτηκαν για να τον “μαλώσουν” αλλά για να τον επιβραβεύσουν.
Ο Χριστός τον ρωτάει: γιατί Νικόλαε είσαι φυλακισμένος; Μήπως τον ρωτάει γιατί δεν γνώριζε τον λόγο; Όχι, βέβαια, αλλά για να μείνει σε μας ως μαρτυρία και ομολογία Πίστεως η απάντηση του Αγίου: Για την δική σας την Αγάπη, βρίσκομαι εδώ…
Και τότε του χάρισε ο Χριστός το Ιερό Ευαγγέλιο και η Παναγία ένα αρχιερατικό ωμοφόριο, αφού πρώτα τον ελευθέρωσαν από τα δεσμά του.
Μήπως ο άγιος δεν γνώριζε τους ισχύοντες νόμους, με τους οποίους αν κάποιος τολμούσε να χειροδικήσει σε κάποιον άλλο, ενώπιον του Βασιλέα, η τιμωρία ήταν το να κοπεί άμεσα το χέρι ή τα χέρια που χειροδίκησαν; Βεβαίως το γνώριζε. Προτίμησε να χάσει λοιπόν το χέρι του παρά να μείνει αδρανής ή να «απαντήσει διαλογικά» στις βλασφημίες του Αρείου.
Γνώριζε πολύ καλά λοιπόν ο ίδιος, ότι το πιθανότερο ήταν να βασανιζόταν ή να πήγαινε εξόριστος κάπου ή να υπέφερε με κάποιον άλλον τρόπο. Πήγαινε λοιπόν συνειδητά για να μαρτυρήσει με οποιονδήποτε τρόπο για την αγάπη του Χριστού και της Παναγίας.
Για τον απλό και συνειδητό πιστό της του Χριστού Εκκλησίας, όχι μόνο δεν τίθεται θέμα σκανδαλισμού, αλλά απεναντίας, γίνεται αφορμή για να παίρνει θάρρος και οπλίζεται με πίστη, γιατί τέτοια είναι η αγάπη των αγίων μας: Να μας μπολιάζουν με Πίστη και να μας ετοιμάζουν για αγώνα καθημερινό ενάντια στα πάθη μας και ενάντια στις βλασφημίες της εποχής μας. Να δίνουμε «πνευματικά χαστούκια» σε προσωπικά πάθη, σε αστοχίες, σε επιβουλές του πονηρού από μέσα ή από έξω και να λέει έκαστος εξ ημών: Με τις πρεσβείες του αγίου Νικολάου Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με…

Η στενοχώρια δείχνει ότι δεν εμπιστευόμαστε τη ζωή μας στον Χριστό. (Άγιος Πορφύριος)

 kantonopou

Η ελευθερία δεν κερδίζεται, αν δεν ελευθερώσομε το εσωτερικό μας απ’ τα μπερδέματα και τα πάθη.
Αυτό είναι η Εκκλησία μας, αυτή είναι η χαρά μας, αυτό είναι το παν για μας. Και ο άνθρωπος σήμερα αυτό ζητάει. Και παίρνει τα δηλητήρια και τα ναρκωτικά, για να έλθει σε κόσμους χαράς. αλλά ψεύτικης χαράς.
Κάτι αισθάνεται εκείνη τη στιγμή και αύριο είναι τσακισμένος. Το ένα τον τρίβει, τον τρώει, τον τσακίζει, τον ψήνει. Ενώ το άλλο, δηλαδή το δόσιμο στον Χριστό, τον ζωογονεί, του δίνει χαρά, τον κάνει να χαίρεται τη ζωή, να νιώθει δύναμη, μεγαλείο.
Είναι μεγάλη τέχνη να τα καταφέρετε να αγιασθεί η ψυχή σας. Παντού μπορεί ν’ αγιάσει κανείς. Και στην Ομόνοια μπορεί ν’ αγιάσει, αν το θέλει. Στην εργασία σας, όποια και να είναι, μπορείτε να γίνετε άγιοι. Με την πραότητα, την υπομονή, την αγάπη. Να βάζετε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, με ενθουσιασμό και αγάπη, προσευχή και σιωπή. Όχι να έχετε άγχος και να σας πονάει το στήθος.
Να εργάζεσθε με εγρήγορση, απλά, απαλά, χωρίς αγωνία, με χαρά κι αγαλλίαση, με αγαθή διάθεση. Τότε έρχεται η θεία χάρις.
Όλα τα δυσάρεστα, που μένουν μέσα στην ψυχή σας και φέρνουν άγχος, μπορούν να γίνουν αφορμή για τη λατρεία του Θεού και να παύσουν να σας καταπονούν. Να έχετε εμπιστοσύνη στον Θεό.

Mνήμη και βίος Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Πνεύματος κοινωνία

2 Δεκεμβρίου: μνήμη του οσίου Πορφυρίου

 του Καυσοκαλυβίτου 

 

Ο θαυμαστός βίος του αγίου των ημερών μας

Για τον αγαπημένο μας παππούλη, τον άγιο των ημερών μας, τον Όσιο Πορφύριο, που οι διδαχές του μας στηρίζουν και μας καθοδηγούν, τα θαύματά του μας ζωογονούν, και οι πρεσβείες του μας στηρίζουν και μας σκεπάζουν, ένα μικρό δοξολογικό αφιέρωμα…

Τα παιδικά χρόνια

Ο μακαριστός Γέροντας Πορφύριος γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας Ευβοίας, που είναι κοντά στο Αλιβέρι. Οι γονείς του ήσαν πτωχοί, αλλ’ ευσεβείς γεωργοί. Ο πατέρας του ονομαζόταν Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και η μητέρα του Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου. 

 

Ο πατέρας του είχε κλήση μοναχική, αλλά τελικά δεν έγινε μοναχός. Υπήρξε, όμως, ψάλτης στο χωριό του και δίδαξε στο Γέροντα την παράκληση της Παναγίας και ό,τι άλλο μπορούσε από την αγία πίστη μας.

Ο Γέροντας Πορφύριος κατά τη βάπτισή του πήρε το όνομα Ευάγγελος, ήταν δε το τέταρτο από τα πέντε παιδιά των γονέων του. Η φτώχεια ανάγκασε τον πατέρα του Γέροντα να ξενιτευτεί και να πάει να δουλέψει στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά.

Φοίτησε στο σχολείο του χωριού του μόνο για δύο χρόνια. Από οκτώ χρονών εργαζόταν. Έπιασε δουλειά στο ανθρακωρυχείο της περιοχής του και στη συνέχεια σε παντοπωλείο στη Χαλκίδα και στον Πειραιά.

Ο Γέροντας ως παιδί είχε έντονα πρόωρη ανάπτυξη. Όπως διηγήθηκε ο ίδιος, από οκτώ χρονών ξυριζόταν. Από την παιδική ηλικία ήταν σοβαρός, εργατικότατος, επιμελής και έδειχνε πολύ μεγαλύτερος από τα χρόνια του...

 

 

Στο Άγιον Όρος ~ Η μοναχική κλήσις

 

Σοφά λόγια Ἁγίων Πατέρων

Νομίζουμε ὅτι αὐτὴ ἡ ζωή, δὲν περνάει. Περνάει πάρα πολὺ γρήγορα καὶ σημασία ἔχει, ποῦ θὰ βρεθεῖς μετά...

Γέροντας Ἀμβρόσιος Λάζαρης

Σήμερα οἱ μεγάλοι θέλουν νὰ παίρνουν πολλὰ λεφτὰ μὲ λίγη δουλειὰ καὶ οἱ μικροὶ νὰ παίρνουν μεγάλους βαθμούς, χωρὶς διάβασμα. Καὶ ἂν εἶναι δυνατόν, χωρὶς νὰ φεύγουν ἀπὸ τὴν καφετέρια...

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης

Ἡ πείρα εἶναι μεγάλο πράγμα, ἀλλὰ δὲν μαθαίνεται, παθαίνεται!

Γέροντας Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Εἴτε πέντε χρόνια ζήσει κανείς, εἴτε ἑκατὸν πέντε δὲν ἔχει σημασία. Ἀξία ἔχει ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς. Χαρὰ σ' αὐτοὺς ποὺ ἀντιμετωπίζουν τὴν περίπτωση τῆς ἀσθενείας μὲ μετάνοια καὶ εἴτε ζήσουν εἴτε ὄχι, θὰ εἶναι ἕτοιμοι. Ὁ Κύριος περιμένει. Περιμένει στὸ Φρέαρ τοῦ Ἰακὼβ τὴν κάθε ψυχή, ὅσο ἁμαρτωλὴ κι ἂν εἶναι. Περιμένει ν' ἀδειάσει στὸ ἐξομολογητήριο τὸ θολὸ νερὸ τῆς ψυχῆς της καὶ νὰ γεμίσει μὲ νερὸ καθαρό, ὥστε νὰ μὴν διψάσει στὴν Αἰώνια Ζωή.

Γέροντας Εὐσέβιος Γιαννακάκης.

Μέσα στὸν γάμο πρέπει ὁ καθένας νὰ προσπαθεῖ μὲ φιλότιμο νὰ σηκώνει τὰ βάρη τοῦ ἄλλου πάνω του καὶ νὰ τὸν ξεκουράζει. Χαρά τους νὰ γίνεται, πὼς νὰ ἀναπαύει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ἅγιος Παΐσιος

Νὰ μὴν κατηγορεῖς κανέναν ἀπολύτως, νὰ μὴν κοροϊδεύεις, νὰ μὴν ὀργίζεσαι, νὰ μὴν...

περιφρονεῖς. Φυλάξου πολὺ νὰ μὴ λὲς ''ὁ τάδε ζεῖ ἐνάρετα ἢ ὁ δείνα ἄσωτα'', διότι αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ ''μή κρίνετε''. Ὅλους νὰ τοὺς βλέπεις μὲ τὸ ἴδιο μάτι, μὲ τὴν ἴδια διάθεση, μὲ τὴν ἴδια σκέψη, μὲ ἁπλὴ καρδιά, νὰ τοὺς δέχεσαι σὰν τὸν Χριστό.

Ἅγιος Νήφων

Ἄσε τὰ παλιά. Νὰ τὰ ξεχάσεις ὅλα! Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα!

Γέροντας Ἀμβρόσιος Λάζαρης

Ἡ Πνευματικὴ ζωὴ ἔχει χαρὲς μεγάλες. Πετᾶς, φεύγεις ἀπὸ τὸν κόσμον, δὲν λογαριάζεις τίποτε. Γίνεσθε παιδιὰ καὶ κατοικεῖ ὁ Θεὸς εἰς τὴν καρδιά σας.

Θὰ πάθετε ἀναισθησία, ὅπως λένε οἱ κοσμικοί, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀνύψωσις Πνεύματος.

Γέροντας Ἀμφιλόχιος Μακρὴς

Νὰ κάνετε ἐλεημοσύνες στοὺς γειτόνους καὶ σὲ ὅλους, ποὺ ἔχουν ἀνάγκη. Ποῦ εἶναι ἡ Ἀγάπη, ὅταν δὲν κάνουμε ἐλεημοσύνη; ...

Γέροντας Ἀμβρόσιος Λάζαρης

- Ὑπάρχουν σήμερα Ἅγιοι μέσα στὸν κόσμο;

- Πάρα πολλοί. Ὁ Θεὸς τοὺς γνωρίζει. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν, ὁ κόσμος μας θὰ εἶχε πάψει νὰ ζεῖ. Τὸ λέει καθαρὰ ὁ Ἅγιος Συμεών, ὁ Νέος Θεολόγος: ''Ὅταν λείψουν ἀπὸ τὸν κόσμο οἱ Ἅγιοι, θὰ ἐκλείψει κι ὁ κόσμος''...

Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ

Ἐκεῖ ποὺ ὁ Χριστὸς εἶναι ἀπῶν, ἐκεῖ περισσεύει τὸ ψεῦδος καὶ ἡ βία θριαμβεύει...

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Τί σημαίνει νὰ σηκώσεις τὸ σταυρό σου; Αὐτὸ θὰ πεῖ νὰ λαμβάνεις οἰκειοθελῶς ἀπὸ τὸ χέρι τῆς Θείας Πρόνοιας κάθε ἰαματικὴ πικρία, πού σοῦ προσφέρεται. Συμβαίνουν καταστροφὲς μεγάλες; Μεῖνε ὑποτασσόμενος στὴ βουλὴ τοῦ Θεοῦ καθὼς ὁ Νῶε. Σοῦ ζητεῖται αὐτοθυσία; Πρόσφερέ την μὲ τέτοια πίστη στὸ Θεὸ καθὼς καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἤθελε νὰ προσφέρει ὡς θυσία τὸν υἱό του. Χάνεται ἡ περιουσία, πεθαίνουν αἰφνιδίως τὰ τέκνα σου καὶ σὲ ζώνει ἀρρώστια βαριά; Ὑπόφερε τὰ πάντα μὲ καρτερία καὶ μὴν ἀπομακρύνεις τὴν καρδιά σου ἀπὸ τὸ Θεό, καθὼς καὶ ὁ Ἰὼβ τὸ ἴδιο ἔκανε.

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Μὲ παρρησία

Ρωμαίικο οδοιπορικό 

Όσιος Παΐσιος: Η δύναμη του καλού λογισμού

- Γέροντα, στην Παλαιά Διαθήκη, στο Δ’  βιβλίο των Μακκαβαίων, αναφέρεται:  Ο ευσεβής λογισμός δεν είναι έκριζωτής των παθών, άλλα ανταγωνιστής. Τί σημαίνει;

- Κοίταξε νά δής: Τά πάθη είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας, αλλά ό ευσεβής, ό καλός, λογισμός μας βοηθάει νά μην υποδουλωνώμαστε σ’  αυτά. 

Οταν  ο  άνθρωπος  φέρνη  όλο  καλούς  λογισμούς  και σταθεροποίηση μιά καλή κατάσταση, τά πάθη παύουν νά ενεργούν, οπότε είναι σάν νά μήν υπάρχουν. Δηλαδή ό ευσεβής λογισμός  δεν ξερριζώνει τά πάθη,  αλλά τά πολεμάει και  μπορεί  νά τά καταβάλη. Νομίζω, ό συγγραφεύς περιγράφει τί μπόρεσαν νά υποφέρουν οί Άγιοι Επτά Παίδες, ή μητέρα τους Άγια Σολομονή και ό διδάσκαλος τους  Άγιος Έλεάζαρος,  έχοντας  ευσεβείς  λογισμούς,  γιά  νά  δείξη ακριβώς τήν δύναμη τοϋ καλού λογισμού.

Ένας καλός λογισμός ισοδυναμεί με μια πολύωρη αγρυπνία! Έχει μεγάλη δύναμη. Όπως τώρα κάποια  νέα  όπλα  σταματούν  μέ  ακτίνες  λέιζερ  τον  πύραυλο  στην  βάση  του  και  τον  εμποδίζουν  νά έκτοξευθη, έτσι και οι καλοί λογισμοί προλαβαίνουν και καθηλώνουν τους κακούς λογισμούς στά αεροδρόμια του διαβόλου, άπό τά όποια ξεκινούν. Γι’ αυτό προσπαθήστε, όσο μπορείτε, πρίν προλάβη ό πειρασμός  νά  σας φυτέψη κακούς  λογισμούς,  νά  φυτεύετε  εσείς  καλούς  λογισμούς,  γιά  νά  γίνη  ή καρδιά σας ανθόκηπος καί νά συνοδεύεται ή προσευχή σας άπό τήν θεία εύωδία της καρδίας σας.

Όταν  κανείς  κρατά  έστω  καί  λίγο  αριστερό,  δηλαδή  κακό,  λογισμό  γιά  κάποιον, οποιαδήποτε  άσκηση  καί  άν  κάνη,  νηστεία,  αγρυπνία  κ.λπ.,  πάει  χαμένη.  Σέ  τί  θά  τον βοηθήση ή άσκηση, άν

Εορτή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης

Τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης τιμά σήμερα, 25 Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας.
Η Αγία Αικατερίνη γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πατέρας της, ονομαζόταν Κώνστας ή Κέστος, και ήταν άρχοντας της περιοχής όπου και διέθετε πολλά πλούτη. Σε αυτό το περιβάλλον μεγάλωσε η Αγία Αικατερίνη μαθητεύοντας δίπλα στους καλύτερους δασκάλους λόγω της οικονομικής ευμάρειας του πατέρα της και του ανεξάντλητου πνεύματός της.

Έτσι γνώρισε την ελληνική φιλοσοφία, εμαθε γλώσσες και σπούδασε την ιατρική επιστήμη.
Το καλλιεργημένο πνεύμα της, η μεγάλη της ομορφιά και τα πλούτη της οικογένειάς της, την κατέστησαν μια από τις πιο περιζήτητες νύφες της περιοχής της. Θέλοντας να παντρευτεί κάποιον ισάξιό της δεν έκανε δεκτά τα προξενιά που της πήγαιναν.

Η ΑΓΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ

    Η αγία Ολυμπιάδα υπήρξε μία δεσπόζουσα προσωπικότητα στο χώρο της Εκκλησίας και μάλιστα ασυνήθιστων διαστάσεων. Στενή συνεργάτρια της γιγαντιαίας προσωπικότητας του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Τα κείμενα που ασχολούνται με τον ι. Χρυσόστομο κάνουν εκτενή αναφορά και σ’ αυτήν. Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Νικηφόρος Κάλλιστος παρομοιάζει την Ολυμπιάδα με την αγία Θέκλα, στενή συνεργάτρια του αποστόλου Παύλου.

    Η κατά σάρκα καταγωγή της αριστοκρατική. Ο παππούς της Αβλάβιος αναδείχθηκε σε κυβερνήτη της περιοχής Ασίας και Θράκης, ενώ η ομώνυμη θεία της παντρεύτηκε τον βασιλιά της Αρμενίας Αρσάκη. Γονείς της Ολυμπιάδας ήταν ο Σέλευκος και η Θεοδοσία, αδελφή του διάσημου Αμφιλοχίου, επισκόπου του Ικονίου.

    Η κατά πνεύμα και αρετή εξέλιξη της σπουδαία. Μάλιστα κατά τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο, αυτή η κατά πνεύμα και αρετή εξέλιξη αποτελεί την πνευματική μας γενεαλογία, την κατά Θεό θα λέγαμε καταγωγή μας, και μπορούμε να καυχώμεθα εν Κυρίω γι’ αυτήν μάλλον, παρά για την κατά σάρκα καταγωγή μας. Ας δούμε τα στοιχεία αυτής της πνευματικής καταγωγής.

   *      *      *

    Μένει ορφανή σε μικρή ηλικία και από τους δύο γονείς της και την κηδεμονία της αναλαμβάνει ο συγγενής της Προκόπιος,

Η Αγία Κυριακή

 

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής. Η αγία Κυριακή είναι από τα ιερά θύματα των τελευταίων αρχαίων διωγμών της Εκκλησίας. Μαρτύρησε στα χρόνια του Διοκλητιανού, που βασίλεψε από το 284 ως το 305. Οι αρχαίοι διωγμοί είναι από τις ενδοξότερες ημέρες στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά και κάθε διωγμός, γιατί είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία πάντα διώκεται.

Η αγία Κυριακή ήταν θυγατέρα ευσεβών γονέων. Ο πατέρας της Δωρόθεος κι η μητέρα της Ευσεβία δεν είχαν παιδιά. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί και να του το αφιερώσουν. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων, και μια Κυριακή γεννήθηκε ένα ωραίο κοριτσάκι. Ο Δωρόθεος και η Ευσεβία, πιστοί στην υπόσχεση τους, το ονόμασαν Κυριακή και το ανάθρεψαν με κάθε φροντίδα και επιμέλεια, ως αφιερωμένο στο Θεό. Η ατεκνία πάντα είναι μεγάλη λύπη για τους συζύγους και μάλιστα για τούς Χριστιανούς, αλλά και η χαρά τους πάλι πολύ μεγάλη, όταν αποκτήσουν παιδί. Γι’ αυτό με κάθε τρόπο, και πρώτα με το όνομα που δίνουν στο παιδί, δείχνουν την ευγνωμοσύνη τους στο Θεό.

Ο άγ. Σισώης ο Μέγας στον τάφο του Μεγαλέξανδρου

Ο άγιος Σισώης ο Μέγας (γιορτάζει 6 Ιουλίου) είναι ένα από τα μέλη της Dream Team της Ερήμου.

Έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και ανήκει στην πρώτη γενιά μεγάλων ασκητών που ακολούθησε το Μέγα Αντώνιο. Στα ασκητικά & τα αγιολογικά κείμενα χαρακτηρίζεται Όσιος (=άγιος μοναχός) Σισώης ή Αββάς (=πατέρας) Σισώης. Το βιογραφικό του, με συντομία, έχει έτσι (από εδώ): 

Ο Όσιος Σισώης έλαμψε με την πνευματική του σύνεση, την ταπεινοφροσύνη, τη φιλαδελφία και το ενδιαφέρον του στο να επιστρέψει και ένα μόνο αμαρτωλό. Μεταξύ των ασκητών αναδείχτηκε ονομαστός και μέγας, αθλητής της πρώτης γραμμής, τύπος εγκρατείας, αλλά και ψυχή πού προσευχόταν για δικαίους και αδίκους, πλούσιους και φτωχούς, άρχοντες και ιδιώτες, κληρικούς και λαϊκούς και γενικά για όλο τον κόσμο.
Στη γη ήταν, αλλά η ζωή του ήταν ουράνια. Υψωμένος πάνω από τη σάρκα, που χαλιναγωγούσε τέλεια με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τη θεία κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού. Η μνήμη του μένει υπόδειγμα σ' όσους θέλουν την ασκητική ζωή, για να είναι γνήσιοι και πραγματικοί ασκητές, όχι μόνο με την αντοχή του σώματος, αλλά και με την πνευματική αναγέννηση και τη λάμψη της αρετής.

   

Ο άγιος Σισώης στον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου (εικ. από εδώ & εδώ)

Από τη βιογραφία του αγίου ένα περιστατικό έγινε ιδιαίτερα γνωστό και απεικονίστηκε πολλές φορές στις ορθόδοξες εικόνες: η επίσκεψή του στον τάφο του Μεγαλέξανδρου.

Εκεί ο άγιος συνειδητοποίησε βαθύτατα τη ματαιότητα της γήινης δόξας και της βασιλικής εξουσίας και θρήνησε για την κοινή μοίρα των ανθρώπων, το θάνατο. Τότε φιλοσόφησε για το θάνατο και τη ζωή, τα προσωρινά και τα αιώνια. Η φιλοσοφία αυτή του αγίου Σισώη, και όλων των Πατέρων της ορθόδοξης πνευματικής κληρονομιάς, δεν είναι λιγότερο σημαντική από τη φιλοσοφική στάση του Διογένη π.χ. (τον οποίο, ως γνωστόν, είχε θαυμάσει ο Μ. Αλέξανδρος) ή από τη φιλοσοφία ως "μελέτη θανάτου" κατά τον Πλάτωνα.

Επιστολές του Αββά Ιουστίνου Πόποβιτς

ΕΚΛΟΓΑΙ ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Η χριστοειδής καρδία του κόσμου

Και δω σε μας δουλεύουν σκληρά μα δουλεύουν δίχως προσευχή. Και σε μας υπάρχει σκέψη μα σκέ­ψη δίχως προσευχή. Φαίνεται πώς όλοι, συνειδητά και ασυνείδητα, πασχίζουν να αλλάξουν την από Χριστού δοσμένη οικονομία της εκκλησιαστικής ζωής, να την φτιάξουν κατ' εικόνα και ομοίωση δική τους. Στην θέση της εικόνος του Χριστού ν' αποτυπώσουν την δική τους εικόνα, να καταλάβουν το μέρος της ει­κόνος. Όλα αυτά όμως, λίγο ή πολύ, αγγίζουν τα όρια της ανταρσίας: απέρριψαν τον από Χριστού ορισμένο οικονόμο, την προσευχή, από τον οίκο της προσευ­χής και νευρικά εισήγαγαν τούς νομικούς και συνταγ­ματικούς και τούς επιστημοφιλοσοφικούς οικονό­μους, αυτούς τούς στερημένους από χάρη και προσευ­χή·

Είναι φοβερά και απελπιστικά πολλοί, πάμπολλοι εκείνοι πού εξυμνούν (θεοποιούν) το «πνεύμα των και­ρών», το ενθρονίζουν στην καθέδρα της διανοίας τους, το προσκυνούν ως βασιλέα και θεό τους, του προσφέρουν θυσίες νομίζοντας ότι προσφέρουν υπη­ρεσία στον Χριστό. Γι' αυτούς δεν είναι το Αιώνιο κριτήριο για τον χρόνο, αλλά ό χρόνος για την αιωνιότητα. Δεν νιώθουν πώς ό χρόνος δίχως την Αιω­νιότητα είναι το πιο φρικιαστικό μεταφυσικό τέρας το όποιο σχεδιάζει κακοποιημένες φιγούρες της ζωής παρμένες από το φυσικό χώρο, πλάθει την ύλη σαν άλλο ζυμάρι και την καταβροχθίζει με λαιμαργία. Και ό Χριστός; Αυτός ό περίεργος Χριστός; - Για την χριστομάχο υψηλοφροσύνη δεν είναι παρά μία τελειωμέ­νη ιστορία στα μεθυσμένα στόματα της τραγωδίας πού έχει μεθύσει τον πλανήτη.

* Ό Χριστός, ή απτή Του παρουσία, το θελκτικό Του πρόσωπο, είναι για μένα ή αναγκαιότερη των α­ναγκαιοτήτων. Ποθώντας συνεχώς Εκείνον, πώς να μην αποκάμει ή ψυχή μου στην προσευχή; Μα μήπως μπορώ να Τον προσεγγίσω και αλλιώς παρά μονάχα με την προσευχή; Ποιος είμαι εγώ για να φιλοσοφή­σω, για να φιλοσοφώ περί Εκείνου δίχως προσευχή;


Ανθρωποφάγοι ή η αγάπη της αυτοθυσίας

* Σήμερα, λίγοι είναι οι άνθρωποι πού έχουν υγιή φιλοσοφική αίσθηση. Συνήθως, τα γεγονότα εκτιμώ­νται αποσπασματικά και πολύ σπάνια, μέσα στην ορ­γανική τους πληρότητα. Ή εγωιστική αυτοτύφλωση, ατομικού, εθνικού ή και ταξικού χαρακτήρα, φράζει τον νου του άνθρωπου προς κάθε κριτική προοπτική και έτσι αυτός βασανίζεται μέσα στην προσωπική του κόλαση. Δεν υπάρχει διέξοδος αφού δεν υπάρχει φι­λανθρωπία. Οι Ευρωπαίοι μεταλλάσσονται ραγδαία σε ανθρωποφάγους επειδή με την αυτάρκεια τους στέ­ρησαν από τον εαυτό τους την ικανότητα για μια ζώ­σα αίσθηση της ευαγγελικής αγάπης. Γιατί μονάχα ή ευαγγελική και Χριστοειδής αγάπη υποτάσσει κάθε μορφή ανθρωπίνου εγωισμού και αυτάρκειας. Μια τέ­τοια αγάπη σημαίνει πάντοτε την αυτοθυσία. Δεν μπο­ρεί ό άνθρωπος να εξέλθει από αυτήν την δαιμονική τάση προς αμαρτία αν δεν μεταδώσει την ψυχή του στους άλλους μέσα από την άσκηση της αυτοθυσιαζομένης αγάπης, υπηρετώντας τους με ευαγγελική αφο­σίωση και ειλικρίνεια.

Μεγάλη χαρά μου προξενεί πάντοτε, όταν ανάμε­σα στους διανοούμενους συναντήσω κάποιαν ανθρώ­πινη ύπαρξη ή οποία κατά την ιστοριοσοφία της δεν εμπίπτει στο χώρο της ζωολογίας. Συγχωρήστε μου το παράδοξο της διαπίστωσης μα μου το επιβάλλει ή εμπειρία μου.

Το πιο εμφανές σημείο της χριστιανικής φιλίας είναι το ακόλουθο: να θυμάσαι τον φίλο σου στις κα­θημερινές σου προσευχές.

Ιούνιος 2012 : 'Ενας Νεομάρτυς της Αγίας Τριάδος από την Τυνησία

πηγή : ΟΠΟΥ  ΓΗΣ

Αποκεφαλισμός Χριστιανού στην Τυνησία (βίντεο )

Η είδηση που ακολουθεί είναι συγκλονιστική και αληθινή. Ήδη εδώ και λίγες ώρες κάνει το γύρω του διαδικτυακού κόσμου. Αναρτήθηκε στο Middle East Forum στις 4 Ιουνίου 2012 και μεταφέρει την προβολή από την τηλεόραση της Αιγύπτου, ενός βίντεο από την Τυνησία, όπου κόβουν το κεφάλι ενός νεαρού άνδρα που έγινε χριστιανός. Διαβάστε σε μετάφραση την καταγραφή του φρικτού περιστατικού και αν αντέχετε, δείτε και το βίντεο. Μία άλλη μορφή δημοκρατίας και ελευθερίας... Και να σκεφτεί κανείς ότι η Τυνησία ήταν μία φιλελεύθερη προοδευτική χώρα, όπου οι μειονότητες απολάμβαναν την ελευθερία τους. Όλα όμως άλλαξαν πριν από περίπου ένα χρόνο με την "Αραβική Άνοιξη". Ο Θεός να μας προστατεύει όλους μας.

Το κείμενο είδηση σε μετάφραση στα Ελληνικά:

Ο παρουσιαστής φιλελεύθερου talk show Ταουφίκ Okasha προέβαλε πρόσφατα στο "Η Αίγυπτος σήμερα" ένα βίντεο στο οποίο μουσουλμάνοι αποκεφάλισαν ένα νεαρό για το έγκλημα της αποστασίας, στην περίπτωση αυτή, το έγκλημά του ήταν ότι ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και αρνήθηκε να τον αποκηρύξει. Το βίντεο-ΠΡΟΣΟΧΗ είναι απίστευτα σκληρό-θα το βρείτε σε Link στη συνέχεια (η πραγματική εκτέλεση φαίνεται στο λεπτό 1:13 - 4:00). Για όσους προτιμούν να μην το δουν, μια περίληψη έχει ως εξής:
Ένας νεαρός άνδρας εμφανίζεται να κρατείται στο έδαφος από μασκοφόρους άνδρες. Το κεφάλι του έχει τραβηχτεί προς τα πίσω, με ένα μαχαίρι στο λαιμό του. Δεν προβάλλει κάποια αντίδραση, αλλά φαίνεται να υπομένει το μαρτύριό του. Μιλώντας στα αραβικά, ο ομιλητής που δεν φαίνεται, (ή κάποιος «αφηγητής»), ψάλλει μια σειρά από μουσουλμανικές προσευχές και δεήσεις, ως επί το πλείστον καταδικάζοντας τον Χριστιανισμό, στον οποίο, λόγω της Αγίας Τριάδας, αναφέρεται ως μια πολυθεϊστική πίστη: «Άφησε τον Αλλάχ να πάρει εκδίκηση για τον πολυθεϊστή αποστάτη». «Αλλάχ ενδυνάμωσε τη θρησκεία σου, να είναι νικηφόρα ενάντια στους πολυθεϊστές». «Αλλάχ, νίκησε τους άπιστους στα χέρια των μουσουλμάνων». «Δεν υπάρχει άλλος θεός, αλλά μόνο ο Αλλάχ και ο Μωάμεθ είναι ο προφήτης του»

29 Μαΐου: Η Αγία Υπομονή και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

http://paterikos.blogspot.com/

Γράφει ο πατήρ Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

α) Το σημείο του σταυρού που αποκαλύφθηκε στον Μέγα Κωνσταντίνο, τον πρώτο βυζαντινό αυτοκράτορα που συνέβαλε στην εδραίωση της χριστιανικής πίστης, δεν προμήνυε απλώς την πανηγυρική δικαίωση του χριστιανισμού. Σφράγιζε ταυτόχρονα και υπογράμμιζε την αλήθεια ότι εκείνος που αναλαμβάνει οποιαδήποτε εξουσία πρέπει να είναι έτοιμος να θυσιαστεί για το λαό του ή μαζί με το λαό του.

β) Έτσι και ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, αρνήθηκε να συνθηκολογήσει και να παραδώσει εθελοντικά τη διοίκηση της Κωνσταντινούπολης στους εχθρούς, έστω κι αν έβλεπε την επερχόμενη καταστροφή. Αρνήθηκε επίσης να εγκαταλείψει την πόλη, όπως του συνιστούσαν οι συγκλητικοί και ο πατριάρχης. «Μπορεί η απομάκρυνσή μου να είναι ευνοϊκή για μένα», απάντησε, «μου είναι όμως αδύνατο να φύγω. Πώς να αφήσω τις εκκλησίες του Κυρίου μας και το θρόνο και το λαό μου σε τέτοιο κακό;».

γ) Το ήθος αυτό είχε προφανώς διδαχθεί από την πολύτεκνη και καλλίτεκνη μητέρα του αυτοκράτειρα Ελένη, σύζυγο του Μανουήλ Β’ Παλαιολόγου (1349-1425), η οποία ανέθρεψε έξι αγόρια και δύο κορίτσια. Η Ελένη μετά το θάνατο του συζύγου της αναχώρησε από το κοσμικό παλάτι και έζησε για 25 χρόνια στο μοναστήρι της κυρα-Μάρθας ως μοναχή με το όνομα Υπομονή. Πέθανε λίγα χρόνια πριν από την Άλωση και η Εκκλησία την τιμά ως αγία και την εορτάζει στις 29 Μαΐου. Η Αγία Υπομονή μπορεί να επέλεξε το μοναχικό κελί, αλλά πάντοτε ενέπνεε το ανδρείο, φιλειρηνικό αλλά και θυσιαστικό φρόνημα στα παιδιά της.