Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελληνισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελληνισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026

Ποιός εἶναι ὁ σημερινός προσανατολισμός τοῦ Γένους;

 

 


Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2026

"Προοδευταριό": ΑΥΤΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣΤΙΓΑ!

 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης


🚩...Και είναι εδώ που συναντάμε τον πυρήνα της σύγχρονης αυτο-αποικιοποίησης.
Η κλασική αποικιοκρατία έλεγε:

«Δεν έχετε ώριμη ιστορία, θα σας τη δώσουμε εμείς».

Η σύγχρονη, εγχώρια εκδοχή λέει:
«Έχετε ιστορία, αλλά είναι κυρίως ντροπή. Αν θέλετε να προοδεύσετε, αποστασιοποιηθείτε από αυτήν».

🚩...Το παρ' ημίν "προοδευταριό" για δεκαετίες αποδόμησε, αλλά δεν επανασυνέθεσε.
Αφαίρεσε το κοινό αφήγημα χωρίς να προσφέρει ένα νέο που να συγκινεί, να ενώνει, να νοηματοδοτεί.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν αυτές οι ταινίες ή οι σειρές είναι ιστορικά άρτιες.
Το ερώτημα είναι γιατί μόνο εκεί επιτρέπεται πλέον στον λαό να νιώσει ότι ανήκει.

🚩Και η απάντηση είναι ενοχλητική:
Διότι ο κυρίαρχος προοδευτικός λόγος δεν εμπιστεύεται τη λαϊκή κρίση, δεν αντέχει τη λαϊκή συγκίνηση, φοβάται το κοινό “εμείς”.

Κι έτσι, αφού έκλεψε από τον Λαό μας "το ανήκειν", τον κατηγορεί τώρα επειδή το αναζητά...

🚩...Όταν αφαιρείς το “εμείς”, μένει μόνο ένα πλήθος απομονωμένων ατόμων, εύκολα διαχειρίσιμων, κυνικών ή παραιτημένων....

...Διότι λαός χωρίς μνήμη δεν γίνεται “προοδευτικός” - γίνεται απλώς διαθέσιμος στην εξαπάτηση και στη χειραγώγηση από τις κυρίαρχες ελίτ. 

🔴Και το παρ' ημίν "προοδευταριό" υπήρξε για δεκαετίες το καλύτερο εργαλείο τους.

Διαβάστε όλη την ανάρτηση όπως ακολουθεί και μετά ξαναδιαβάστε την και ξανά και ξανά θα μας λυθούν πολλές απορίες γι'αυτό που μας συμβαίνει...
____________

"Προοδευταριό": 

ΑΥΤΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣΤΙΓΑ!


Κάθε φορά που μεγάλα πλήθη ανθρώπων προστρέχουν να παρακολουθήσουν ιστορικές ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές με έντονο εθνικό ή λαϊκό φορτίο, ο εγχώριος «προοδευτικός» χώρος αντιδρά σχεδόν αντανακλαστικά με ειρωνεία, απαξίωση, παιδαγωγική αυθεντία. Ο κόσμος «δεν ξέρει ιστορία», «χειραγωγείται», «καταναλώνει μύθους» «ο λαός δεν πέρασε Διαφωτισμό», «όλα αυτά είναι ανορθολογισμός και αναχρονιστικά κατάλοιπα»

Η εξήγηση είναι έτοιμη και βαθιά βολική.
Μόνο που είναι λάθος.
Διότι το φαινόμενο αυτό δεν είναι δείκτης αμορφωσιάς. Είναι δείκτης στέρησης. Και πιο συγκεκριμένα στέρησης του δικαιώματος σε ένα κοινό "ανήκειν".

Η λαϊκή προσέλευση δεν είναι πλάνη, είναι μήνυμα. Οι άνθρωποι που γεμίζουν τις αίθουσες δεν είναι ανίκανοι να αντιληφθούν τη μυθοπλασία, την υπερβολή ή την απλοποίηση. Δεν πιστεύουν κατά γράμμα ό,τι βλέπουν.
Αναζητούν κάτι άλλο. Τη Σχέση.
Σχέση με το παρελθόν.
Σχέση με μια συλλογική αφήγηση.
Σχέση με μια ιστορία που να τους χωρά χωρίς να τους ζητά διαρκώς να απολογηθούν.

Η ιστορία, όταν απογυμνώνεται από συναίσθημα, τα σύμβολα και την ταύτιση, παύει να λειτουργεί ως ιστορία και μετατρέπεται σε κατηγορητήριο. Και τότε ο λαός δεν τη μαθαίνει, την αποφεύγει.

Το "προοδευταριό" ξέρει καλά να περιφρονεί τη λαϊκή μνήμη.
Ο σύγχρονος προοδευτικός λόγος, ιδίως στην ελληνική εκδοχή του, δεν περιορίστηκε στην κριτική της εθνικής αφήγησης. Προχώρησε σε κάτι βαθύτερο και πιο τοξικό. Απαξίωσε τη λαϊκή πρόσληψη της ιστορίας.

Τετάρτη 31 Μαΐου 2023

«Κατασκευάζεται» ένας νέος, κυνικός λαός, μηδενικής εθνικής μνήμης

 




Ο κυνικός λαός ενδίδει στην ύλη μέσα από τα κινητά και τα επιδόματα: «Πούλα, αρκεί να μου εξασφαλίζεις την επιβίωσή μου» είναι το νέο δόγμα που ενσταλάζουν στα μυαλά των νέων Ελλήνων.

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης



Μεγάλη μέρα η σημερινή. Ημέρα μνήμης. Ημέρα αναστοχασμού. Ημέρα εθνικής ταυτότητας. Παρότι, όμως, έχει επικρατήσει δεκαετίες τώρα να ονομάζεται «αποφράς», επιτρέψτε μου να κάνω σήμερα μια διαφορετική προσέγγιση. Αντί των κλασικών «σώπασε, κυρα-Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις», επιλέγω να αξιοποιήσω το τιμητικό βήμα που μου παραχώρησαν το Σάββατο το απόγευμα ο Σύλλογος Επιστημόνων Χαλανδρίου «Ευριπίδης» και ο Σύνδεσμος Μικρασιατών Κωνσταντινουπολιτών «Ρίζες» για να κάνουμε μαζί μία διπλή άσκηση. Ασκηση εθνικής αυτοπεποίθησης και άσκηση εθνικού προβληματισμού.

Εχουμε, άραγε, αναρωτηθεί γιατί κάθε χρόνο τέτοια μέρα διεξάγονται φιέστες στην Κωνσταντινούπολη; Γιατί γίνονται αναπαραστάσεις της Αλώσεως στην τουρκική τηλεόραση; Εχουμε συνειδητοποιήσει γιατί τόσο πολύ πανηγυρίζουν οι γείτονες που μετέτρεψαν την Αγία Σοφία σε τζαμί; Να σας πω!

Η αναπαράσταση της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης συνιστά ομολογία. Οι γείτονες αναγνωρίζουν ότι κατέλαβαν κάτι που δεν ήταν δικό τους. Οι γείτονες αναγνωρίζουν ότι κατέλαβαν κάτι που ανήκε σε άλλους και τους ήταν ξένο. Τόσο ξένο, που όταν το απέκτησαν για να δημιουργήσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αντέγραψαν πλήρως την δομή τη Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τόσοι αιώνες πέρασαν από τότε και, εκτός από πολυκατοικίες και κανάλια στον Βόσπορο, οι γείτονες δεν άφησαν το παραμικρό αποτύπωμα στην Κωνσταντινούπολη. Δεν παρήγαγαν πολιτισμό.

Η αναπαράσταση της Αλώσεως αποδεικνύει ότι το φάντασμα του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου πλανάται ακόμη πάνω από τη βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη και με τις φιέστες προσπαθούν να το ξορκίσουν.

Eτεροπροσδιορίζονται

Σάββατο 29 Απριλίου 2023

Δημογραφικό: Ἡ Ἤπειρος μας, χάνεται - Ὁλόκληρα χωριά «σβήνουν» ἀπό τόν χάρτη

 




Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Ἀπαθής θεατής τό κράτος μπροστά στή γενοκτονία - Ἡ Ἤπειρος μετατρέπεται σέ μιά νεκρή πατρίδα ἀφοῦ ἐρημώνουν τά χωριά ἀπό κόσμο.
Ἡ Ἤπειρος μας, ψυχορραγεῖ καί δυστυχῶς ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι πού δίνουν σημασία στόν ἐπιθανάτιο ρόγχο της. Τό δημογραφικό σκοτώνει τήν Ἑλλάδα σταθερά καί μεθοδικά. Ὁλόκληρα κομμάτια τῆς πατρίδας μας, πού χρειάστηκαν μάχες, ἀγῶνες καί αἷμα γιά νά ἀποσπαστοῦν ἀπό τούς κατακτητές, πού ἡ ἀπελευθέρωση τούς ἔγινε ἔπος καί γιορτή γιά τό Ἔθνος, σήμερα βρίσκονται παραδομένα στόν πιό ἐπικίνδυνο «κατακτητή», ὑποδουλωμένα στόν ζυγό τῆς ἀδιαφορίας καί... τῆς ἐγκατάλειψης.


Ἡ Ἤπειρος ἐρημώνει καί σχεδόν καμία πολιτική ἀτζέντα δέν καταδέχεται νά συμπεριλάβει στά «ὑψηλά» θέματα της, αὐτή τή δημογραφική καταστροφή. Χωριά σβήνονται ἀπό το χάρτη καί γίνονται φαντάσματα. Ἄν ἐπισκεφθεῖ κάποιος, ὄχι ἕναν καί δύο, ἄλλα 55 ὁλόκληρους οἰκισμούς σέ διαφορετικούς Δήμους τῆς Ἠπείρου, δέν θά βρεῖ παραπάνω ἀπό 30 κατοίκους στόν καθένα. Πολλοί ἔχουν μονοψήφιο ἀριθμό κατοίκων, ἐνῶ 3 χωριά ἐρημώθηκαν πλήρως, καί ἐπισήμως ἔχουν μηδενικό ἀριθμό.


Σαράντα σχολεῖα ἔκλεισαν στήν Ἤπειρο τό 2021, λόγῳ ἔλλειψης μαθητῶν. Ἡ Ἑλληνική Στατιστική Ἀρχή κατέγραψε τήν ἴδια χρονιά πώς οἱ θάνατοι (4.514) ἦταν διπλάσιοι ἀπό τίς γεννήσεις (2.231). Ἐδῶ δέν μιλᾶμε ἁπλά γιά συρρίκνωση πληθυσμοῦ, ἄλλα γιά μιά ἤδη συντελεσμένη τραγωδία τῆς πατρίδας μας. Καί τά συστημικά κανάλια ἀσχολοῦνται στά ρεπορτάζ τους μέ τό ρεκόρ τουρισμοῦ πού θά σπάσει ἡ... Μύκονος καί ἡ Σαντορίνη. Χάνεται ἡ ἑλληνική κληρονομιά ἀπό ἕνα ὁλόκληρο γεωγραφικό διαμέρισμα καί ἐκεῖνοι μετρᾶνε τίς ἀφίξεις ἀπό τό ἐξωτερικό.


Μέ τόν πληθυσμό νά γερνάει συνεχῶς καί τούς λιγοστούς νέους νά μετακινοῦνται στά ἀστικά κέντρα μή ἔχοντας ἀπό τήν πολιτεία κανένα οὐσιαστικό κίνητρο νά μείνουν στόν τόπο τους, εἶναι θέμα χρόνου νά ἀφανιστεῖ πλήρως ἡ ζωή ἀπό τά χωριά τῆς Ἠπείρου. Δέν γίνεται νά θεωρεῖς τόν ἑαυτό σου Ἕλληνα καί νά μή σπαράζει ἡ καρδιά σου μέ κάτι τέτοιο.


Χάνονται πολύτιμα κομμάτια τῆς ἱστορίας μας

Δευτέρα 30 Αυγούστου 2021

Μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού πολλές πόλεις της Ελλάδας! (φώτο-βίντεο)

 







Χιλιάδες Έλληνες ζητούν την παραίτηση του Κ.Μητσοτάκη

Σε εξέλιξη βρίσκονται μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού και των μέτρων Απαρτχάιντ τα οποία έχει επιβάλει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τους πολίτες να έχουν φτάσει με πούλμαν, από διάφορες περιοχές της χώρας.

Χιλιάδες πολίτες έχουν συγκεντρωθεί στο Σύνταγμα για να διαμαρτυρηθούν, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται συγκέντρωση και στη Θεσσαλονίκη (αλλά και σε άλλες πόλεις της χώρας). Η συγκέντρωση ήταν προγραμματισμένη για τις 7 το απόγευμα και το πλήθος αυξάνεται διαρκώς.

Οι διαδηλωτές τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο κρατώντας ελληνικές σημαίες, και σταυρούς φωνάζουν «όχι στην υποχρεωτικότητα», «όλοι μαζί λέμε όχι στους εκβιασμούς τους», ενώ απαιτούν από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να παραιτηθεί.














Μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού πολλές πόλεις της Ελλάδας! (φώτο-βίντεο) | Pronews

amethystos

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2021

Το κράτος - σκαντζόχοιρος…




Η H λέξη σκαντζόχοιρος παράγεται ετυμολογικώς από την «άκανθα», το αγκάθι και τον «χοίρο». Αν τον πιάσεις, πληγώνεσαι και πονάς. Είναι σχεδόν άτρωτος. Εχθρός του τρομερός είναι η πονηρή αλεπού. Πώς κατορθώνει όμως και τον καταβροχθίζει; Διαβάζω στην ωραία και στρωτή «καθαρεύουσα» του εγκυκλοπαιδικού λεξικού του «Ηλίου» του 1948: «Όταν συναντήση ακανθόχοιρον πλησίον ύδατος, ωθεί αυτόν διά των ποδών της και τον ρίπτει εντός ύδατος, όπου ούτος κινδυνεύων από ασφυξίαν ανοίγει και τότε η αλώπηξ τον συλλαμβάνει από του ρύγχους και τον κατατρώγει». Ωραία μέχρι εδώ. Αν δεν υπάρχει ύδωρ κοντά τότε τι γίνεται; Η λύση είναι πολύ έξυπνη και νόστιμη. «Τον ραντίζει η αλώπηξ με το ούρος της, όπερ (=το οποίο), έχει τα αυτά αποτελέσματα».


(Ας μου συγχωρεθεί το φαιδρό ύφος, αλλά πως αλλιώς να ερμηνεύσεις την περιρρέουσα παράνοια; «Κάνε μια κρούστα τρέλας γύρω από το μυαλό σου, αλλιώς δεν θα αντέξεις», λέει ο ποιητής).


Η ιστορία του ακανθόχοιρου είναι διδακτικότατη. Θα μπορούσε το νεοελληνικό κράτος να έχει ως έμβλημα το συμπαθές τετράποδο. Ζούμε σε κράτος «σκαντζόχοιρο». Όπου και να το ακουμπήσεις πονάς και πληγώνεσαι. Ένα κράτος γεμάτο φαρμακερές άκανθες.


Αγκάθι δηλητηριώδες η παιδεία του. Φέρνει νομοσχέδια ο σκαντζόχοιρος, με κεντρικό σύνθημα την «αξιολόγηση των εκπαιδευτικών», που καταπώς υποστηρίζει θα λύσει τα προβλήματα. Μάλιστα προβλέπονται συνέπειες για όποιον δεν συμμετέχει, οι οποίες θα είναι, κατά την χαριτόβρυτο κ. υπουργό «η μη μισθολογική εξέλιξη και η παρακράτηση του μισθού για περίοδο έως και ενός μηνός». Η αξιολόγηση, κατ’ εμέ, είναι το δελεαστικό καρύκευμα για να «κρυφτεί» το αληθινό και μόνιμο πρόβλημα της Παιδείας. Υπέρ της αξιολόγησης - μνημονιακή εξάλλου απαίτηση - είναι όλη η κοινωνία και οι όποιες αντιδράσεις μόνο την περιφρόνηση του κόσμου επιφέρει εις βάρος ημών των δασκάλων. Οι δε απειλές για όσους την αρνηθούν είναι η «νέα μορφή διακυβέρνησης» Ο σκαντζόχοιρος επιτίθεται σε όλα τα μέτωπα, εξαπολύει τα αγκάθια του: Ανεμβολίαστος; μετάταξη ή απόλυση. Αρνείσαι την αξιολόγηση; Παρακράτηση μισθού. Και έπονται και άλλα… Ωραία δημοκρατία, αγγελικά πλασμένη. Το πρόβλημα στην Παιδεία, για να επανέλθω, που ουδείς υπουργός το θίγει, είναι ένα: ότι δεν έχει ιθαγένεια, είναι εθνομηδενιστική, που τρανεύει παιδιά χωρίς τις ανοξείδωτες αρετές μας. Είναι μια παιδεία που δεν συναντάς στα βιβλία της, λέξεις ριζιμιές, όπως πατρίδα, έθνος, Παναγία, φιλότιμο, λεβεντιά, θυσία. Παιδεία που απροκάλυπτα την ονομάζω σύγχρονο παιδομάζωμα. Θα το ξαναγράψω κι ας γίνομαι κουραστικός. Μόνο η Παιδεία που αρδεύεται από την Παράδοση του Γένους μπορεί να μας σώσει!! Αυτή η Παιδεία θα οδηγήσει στον επαναγνισμό μας. Όμως δεν θέλουμε ανθρώπους με ήθος και αρετή. Θέλουμε μάζες ικανές για κάθε παλιανθρωπιά. Ανθρώπους χωρίς μνήμη. Και χωρίς μνήμη, για να θυμηθούμε τον Όμηρο, μεταμορφώνεσαι σε χοίρο, λησμονείς την πατρίδα, ξεχνάς ποιος είσαι. Η Κίρκη είναι παρούσα στο ελληνικό σχολείο…

Τετάρτη 19 Μαΐου 2021

Προσκυνοῦμεν τὰ πάθη τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ

 




Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος Κιλκίς

«Ἄν εξεράθη τὸ κλαδί, πάντα χλωρὴ εἶν' ἡ ρίζα» (Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης.)

Γενάρης τοῦ 1952, πέρα ἀπὸ τὸν Ἅγιο Νικόλαο καὶ πάνω στοὺς πρόποδες τοῦ Πάϊκου βρέθηκε μισοφαγωμένη ἀπὸ ἄγρια θηρία τοῦ βουνοῦ ἡ ενενηντάχρονη γριούλα Παλάσα Παχατουρίδου. Κανένας συγχωριανός της δὲν παραξενεύτηκε. Γνώριζαν καλὰ τὸ δρᾶμα τῆς μεγαλοκυράς ἀπὸ τὴν Χαμενία τοῦ Καρς πάνω στὸν Καύκασο. Ἡ δύστυχη ἔχασε δέκα γιους λεβέντες καὶ τὸν ἄνδρα της στὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή. Τελευταία εἶχε χάσει καὶ τὸ μυαλό της. Ἀναζητοῦσε κάθε μέρα νὰ βρεῖ τὸ δρόμο γιὰ τὴν μεγάλη ἐπιστροφὴ στὴν «πατρίδα». Ἐκεῖνο τὸ βράδυ ἔψαχνε τὸ δρόμο γιὰ τὴν γῆ ποὺ ἦταν σπαρμένη μὲ τὰ κόκαλα τῶν παιδιῶν της...
8 Ἀπριλίου 1921, ὁ βουλευτὴς Κ. Φίλανδρος μιλῶντας στὴν ἑλληνικὴ Βουλὴ γιὰ τὴν Γενοκτονία ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς:«Αἱ γραῖαι καὶ οἱ γέροντες διεσκορπίζοντο τότε εἰς τὰς...ἐρήμους, ὅπου γυμνοί, ἄστεγοι καὶ νήστεις σωρηδὸν ἀπέθνησκον. Ἀλλὰ καὶ ὁσάκις τὴν μακρὰν πεζοπορίαν διεδέχετο ἡ διὰ τοῦ σιδηροδρόμου μεταβίβασις τῶν εἱλώτων, ἐξετυλίσσοντο σκηναὶ φρικτοτέρας τραγωδίας. Εσταμάτα τὸ τραῖνον μέσα εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ ριφθῶσιν ἀπροστάτευτα τὰ δυστυχῆ ἐκεῖνα πλάσματα εἰς τὴν διάκρισιν τῶν ἀγρίων θηρίων καὶ τῶν ἀνθρωπόμορφων θηρίων. Δυστυχὴς μητέρα, εστoιβαγμένη μετ' ἄλλων γυναικῶν ἐντὸς σκευοφόρου βαγονίου, βλέπουσα κινδυνεῦον τὸ τέκνο τῆς ἀπὸ ἀσφυξίαν, ἐτόλμησε νὰ ζητήσει βοήθεια. Παρευθὺς Τοῦρκος χωροφύλαξ ἁρπάσας ἀπὸ τὴν ἀγκάλην τῆς μητρὸς τὸ τέκνον της τὸ ἐξεσφενδόνισεν ἐκ τοῦ παραθύρου εἰς τὸ κενόν, ἐνῶ τὸ τραῖνο ἐξηκολούθει τρέχον εἰς τὴν ἀπέραντην ἔρημον! Ἄλλαι μητέρες εὑρέθησαν παγωμέναι εἰς τὰ χιονισμένα ὄρη μὲ τὰ δυστυχῆ μικρά των κρεμασμένα ἀπὸ ξηροὺς μαστούς!...».


Ὁ θάνατος τῆς ἄμοιρης γριούλας, στὸ χιονισμένο Πάϊκο καὶ οἱ θάνατοι ἑκατοντάδων χιλιάδων Ἑλλήνων καὶ Ἑλληνίδων τοῦ Πόντου ἔχουν ἕνα κοινὸ στοιχεῖο. Ἦταν ἀπόρροια τοῦ «λευκοῦ θανάτου». Τραγικὴ μοῖρα ἐπεφύλαξε στὴν χαρακομένη κυρά-Παλάσα θάνατο σὰν αὐτὸν ποὺ γνώρισαν τὰ παιδιά της. Ὁ θάνατος φέρνει μιὰ καὶ μόνη ὀνομασία. Οἱ Τοῦρκοι ὅμως τοῦ ἔβαλαν ἐπίθετο, τὸν ἔφεραν στὰ μέτρα τους, ἐπινόησαν ἕνα νέο εἶδος θανάτου. «λευκὸς θάνατος». Τί εἶναι ὁ «λευκὸς

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2021

Η Ελληνική Επανάσταση και ο μύθος της μεταεθνικής εποχής


Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων


Η επέτειος των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε ότι ήταν μία εθνική επανάσταση , η οποία δημιούργησε εθνικό κράτος. Το έθνος των Ελλήνων προϋπήρχε, δεν διεκόπη η ύπαρξή του επί Βυζαντίου και Τουρκοκρατίας. Το έθνος δημιούργησε κράτος. Δεν έχουμε τη γέννηση ενός έθνους, αλλά τη γέννηση ενός κράτους.

Η Α΄ Εθνοσυνέλευση των αγωνιζομένων Ελλήνων, η οποία συνεδρίασε στην Πιάδα Αργολίδος από τις 20.12.1821 έως τις 15.1.1822 συνέταξε το Προσωρινόν Πολίτευμα της Επιδαύρου και διακήρυξε προς τα πολιτισμένα έθνη ότι επαναστάτησαν οι «απόγονοι του σοφού και φιλανθρώπου έθνους των Ελλήνων» και ότι «ο κατά των Τούρκων πόλεμος … είναι πόλεμος εθνικός, πόλεμος ιερός».



Στην εποχή μας γράφονται διάφοροι μύθοι και γίνονται ουτοπικές προβλέψεις για τη λεγόμενη μεταεθνική εποχή. Πιστεύουν ορισμένοι ότι τα έθνη, τα εθνικά κράτη και οι εθνικές ταυτότητες είναι ξεπερασμένοι θεσμοί και ότι οι λαοί είναι έτοιμοι για μία ισοπέδωση ταυτοτήτων και υιοθέτηση νέων ηθών και εθίμων χωρίς εθνικό χρωματισμό. Ουσιαστικά προτείνουν μια πολτοποίηση των εθνικών πολιτισμών και ζητούν να γίνουμε όλοι μία άχρωμη μάζα. Νομίζουν ότι έτσι θα καταργηθούν οι πόλεμοι και ότι τα μεταεθνικά ιδεολογήματα θα εγκαθιδρύσουν ειρήνη και δημοκρατία.

Όμως η πραγματικότητα τούς διαψεύδει.

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2021

Αλήθειες και ψεύδη για τη μη ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου

 








 Είχαμε υποσχεθεί στους εαυτούς μας ότι θα προσπαθήσουμε να ξεχάσουμε, να διαγράψουμε από τη μνήμη μας το πρωτοφανές επεισόδιο στην ιστορία του προεδρικού θεσμού με τη μη ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου κατά την είσοδο της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών ανήμερα την Πρωτοχρονιά.

Από τον Μανώλη Κοττάκη

Είχαμε πείσει τους εαυτούς μας ότι ήταν ένα κακό όνειρο, ότι δεν συνέβη ποτέ και ότι, εν πάση περιπτώσει, διά της απωθήσεως θα το ξεπερνούσαμε. Τι κρίμα, όμως! Και να θέλει να «αγιάσει» κανείς σε αυτή τη χώρα δεν μπορεί, δεν τον αφήνουν! Οσα λυπηρά ακολούθησαν μετά το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας μας το Σάββατο και τον πολιτικό σάλο που ξέσπασε μας υποχρεώνουν όχι μόνο να επιστρέψουμε στο θέμα, αλλά και να αποκαλύψουμε όλο το παρασκήνιο. Ολο το ρεπορτάζ. Από το περιεχόμενο του οποίου -λυπούμεθα, αλλά έτσι είναι- παραμένει βαρύτατα εκτεθειμένη η Προεδρία της Δημοκρατίας για το πρωτοφανές επεισόδιο.

Και όχι βεβαίως το ΓΕΕΘΑ, από το οποίο ζητήθηκε να αναλάβει την ευθύνη με ανακοίνωση, ως μη όφειλε. Εισαγωγικώς, επισημαίνω ότι θα προσπεράσω τα αισθήματα απογοήτευσης που προκάλεσε στο Πεντάγωνο η πίεση που ασκήθηκε να αναλάβει το ΓΕΕΘΑ με ανακοίνωσή του την κάλυψη του θλιβερού λάθους της αρχηγού του κράτους, που κατά το Σύνταγμα είναι και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Περιττεύει. Ούτε βεβαίως πρόκειται να ασχοληθώ με τις διαδικτυακές επιθέσεις που δεχθήκαμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα από ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν κάνει ποτέ ρεπορτάζ στη ζωή τους και το μόνο που γνωρίζουν είναι να παπαγαλίζουν από τα γραφεία τους τις εντελώς άγνωστες σε εμάς λέξεις «fake news». Κάτι τέτοια τζουκ μποξ μόνο… ευθυμία μάς προκαλούν. Θα επικεντρωθώ στα γεγονότα, τα οποία, όπως συνηθίζει να λέει υπουργός του Κυριάκου, «είναι ξεροκέφαλα».

Μετά το πρωτοσέλιδό μας, λοιπόν, και τον σάλο που προκλήθηκε, το ΓΕΕΘΑ, «εκόν άκον», εξέδωσε αργά το απόγευμα του Σαββάτου («δεν περιμέναμε ότι θα γίνει τέτοιος ντόρος») μια ανακοίνωση στην οποία υποστήριζε ότι η μη ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου «αποφασίστηκε σε σύσκεψη για την προετοιμασία της τελετής στις 30 Δεκεμβρίου 2020».

Και ότι «η απόφαση ελήφθη δεδομένων των περιοριστικών μέτρων για τον Covid-19, που προβλέπουν συρρίκνωση του αριθμού των συναθροιζομένων». Το γεγονός αυτό επέβαλλε -σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ πάντα- «την απουσία του προβλεπόμενου τμήματος της στρατιωτικής μουσικής το οποίο θα παιάνιζε τον Εθνικό Ύμνο, όπως προβλέπεται με τη δέουσα τιμή και κύρος». Μάλιστα! Πάμε τώρα στο παρασκήνιο.

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2020

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Δεν πρέπει να ισχυριζόμαστε πως οι Έλληνες ευρίσκονται σε πορεία παρακμής – αφού οι ελληνικές ελίτ δεν είχαν ποτέ ελληνική υπόσταση, ούτε εθνική συνείδηση. Αυτές οδήγησαν την πατρίδα μας στο σημερινό της κατάντημα – ενώ ότι και να πει κανείς για τις γερμανικές ελίτ, έθεταν και θέτουν πάντοτε τη χώρα τους σε πρώτη προτεραιότητα, θεωρώντας ως μεγαλύτερο πλούτο τους την εθνική τους αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια.

Analyst Team

“Το βεβαιώνει η ιστορική εμπειρία: Ένας λαός, μια ιδεολογία, ένα κόμμα, όταν παρακμάζει, είναι αδύνατο να πιστοποιήσει και να παραδεχθεί την παρακμή του. Πλάθει φαντασιώδεις επιτυχίες, σκαρφίζεται ανύπαρκτα κατορθώματα, πιστοποιεί επίρροια που δεν την έχει. Οι ψευδαισθήσεις γεννιώνται πάντα από την παραλυτική ανημπόρια, την αδυναμία ανάκαμψης – τυπικά επακόλουθα της παρακμής.

Ψηλαφητή συνέπεια της πολιτικής Καραμανλή ήταν (και παραμένει) η σταθερή και μόνιμη πολιτική αφασία του κόμματός του, η ραγδαία διολίσθηση σε έναν εξευτελιστικό μιμητισμό του τάχα και «προοδευτικού», τάχα και «αριστερού» ιδεολογικού αχταρμά. Έφτασε το κόμμα αυτό στη χαμέρπεια να ζηλεύει φανερά και να μιμείται τερτίπια και πρακτικές του παπανδρεϊκού αμοραλισμού, τον φτηνιάρικο λαϊκισμό της «προοδευτικής» ξιπασιάς. Ακόμα και η ανάγκη μιας «πατριωτικής» πολιτικής, ως βάση της συλλογικής αξιοπρέπειας, απολακτίσθηκε «μετά βδελυγμίας» από τους καραμανλικούς επιγόνους – μεταβιβάστηκε «έντεχνα», σαν αποκλειστικότητα, σε κόμματα χυδαίου τραμπουκισμού ή σε κόμματα «της πλάκας» με αρχηγούς που μόνο θυμηδία προκαλούν.

Είναι απίστευτο, με πόση ταχύτητα μια κοινωνία παρακμής, με διαλυμένους θεσμούς, ευτελισμένη στο έπακρο δημοσιοϋπαλληλία, υποθηκευμένα όλα τα κοινωνικά αγαθά, τον φυσικό της πλούτο και τα ιστορικά της καυχήματα, όλα ενέχυρο σε δανειστές του διεθνούς υποκόσμου, πώς αυτή η κοινωνία πείσθηκε απολύτως ότι η εκούσια αλλοτρίωση, το καραγκιοζιλίκι του μιμητισμού και μεταπρατισμού, είναι η σωτηρία της: «Να γίνουμε Ευρωπαίοι, για να γίνουμε επιτέλους άνθρωποι»!

Η καραμανλική κληρονομιά, η συνείδηση του επαρχιώτη της Ευρώπης, βαραίνει ασφυκτικά, πνίγει κάθε ενδεχόμενο ανάκαμψης. Κάθε κόμμα, ότι κι αν προφασίζεται πως πιστεύει, υποτάσσει την κοινωνία σε δουλικές εξαρτήσεις και ατιμωτικές δεσμεύσεις, την παγιδεύει ξεδιάντροπα σε απαιτήσεις «συμμαχικών» συμφερόντων. Τα «συμμαχικά» συμφέροντα διορίζουν υπουργούς στα καίρια υπουργεία κάθε ελληνικής κυβέρνησης, απαιτούν συνεχώς παραχωρήσεις στον τουρκικό, αδηφάγο επεκτατισμό, αφελληνίζουν μεθοδικά την παιδεία και αχρηστεύουν τη γλώσσα” (Χ. Γιανναράς, πηγή).

Άποψη

Ακούγεται συχνά πως όταν δημοσιεύεις ένα άρθρο, συμφωνείς με το περιεχόμενο του – κάτι που ασφαλώς δεν ισχύει, εκτός εάν θεωρείς πως οι δικές σου απόψεις είναι οι μοναδικές σωστές στον πλανήτη, ενώ όλες οι άλλες «για τα σκουπίδια». Η αιτία της ανάρτησης είναι ο προβληματισμός που προκαλεί – ενώ ο συγγραφέας του αναφέρεται επίσης στο ΚΚΕ, στον εμφύλιο πόλεμο και στην εξέγερση στο Πολυτεχνείο.

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2020

Οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν για την έλευση του Χριστού - Έγγραφα που το αποδεικνύουν


Όλα όσα έγραφαν για τον Ιησού

Οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν για την έλευση του Χριστού - Έγγραφα που το αποδεικνύουν
Από ATHENSMAGAZINE TEAM

Μέσα από αρχαία κείμενα αποδεικνύεται ότι οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν για την έλευση του Ιησού Χριστού. Επίσης δείτε πως ήταν ο τάφος του Χριστού αλλά και ο βράχος Του Γολγοθα.

Στην Πολιτεία του Πλάτωνα (B, V , 362) – βιβλίο που όλοι το αποδέχονται – περιέχεται μία προφητεία ισάξια μ’ αυτές των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης:

«Θα απογυμνωθεί απ’ όλα εκτός της δικαιοσύνης, διότι φτιάχτηκε αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά. Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου και ενώ θα είναι δίκαιος θα θεωρείτε άδικος για όλη του τη ζωή. Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο δίκαιος θα μαστιγωθεί, θα στρεβλωθεί, θα δεθεί, θα ανάψουν τα μάτια του και στα τελευταία του αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε πάσσαλο, και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει».

Στο έργο Προμηθεύς Δεσμώτης του Αισχύλου, ο Προμηθέας όντας φυλακισμένος στον Καύκασο προλέγει ότι ο λυτρωτής του θα γεννηθεί από την παρθένο Ιώ και τον Θεό (στ.772, 834, 848) θα είναι δηλαδή υιός Θεού και υιός Παρθένου. Αυτός ο Θεάνθρωπος θα καταλύσει την εξουσία των παλαιών θεών και θα αφανίσει αυτούς και την δύναμή τους (908,920). Ο Ερμής τότε σταλμένος από τον Δία προαναγγέλλει στον Προμηθέα τα εξής:

«Τοιούδαι μόχθου τέρμα μη τί προσδόκα πριν αν θεός τις διάδοχος των σων πόνων φανή, θελήση τ’ είς αναύγητον μολείν ‘Άιδην, κνέφαια τ’ άμφί Ταρτάρου βάθη» μετάφραση «μην περιμένεις να λυτρωθείς από τους πόνους προτού θεός πάρει τα πάθια τα δικά σου πάνω του και με τη θέλησή του κατέβει στον ‘Άδη τον ανήλιαγο, στους άφεγγους του Ταρτάρου βυθούς» (στ. 1041-1043).

Ο Σωκράτης στην απολογία του αναφέρει τα ακόλουθα:

«Θα μείνετε κοιμισμένοι σε όλη σας τη ζωή εάν δεν σας λυπηθεί ο Θεός να σας στείλει κάποιον άλλον» (Πλάτωνος, Απολογία Σωκράτους 18{31α}).

Στο Άγιον Όρος υπάρχουν χειρόγραφα που διασώζουν προφητείες της Σίβυλλας –της ιέρειας του Απόλλωνα– για την έλευση του Χριστού π.χ σε χειρόγραφο με την ονομασία «Υπόμνημα εις τον Άγιον Απόστολον Φίλιππον» πού φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρείου αναφέρονται τα εξής:

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2020

"Τόσο ξύλο δεν έχω ξαναφάει ποτέ..." Ο Στέφανος Κυριακίδης, με παππούδες από τη Σαμψούντα και την Κωνσταντινούπολη, που υποδύεται στο "Κόκκινο Ποτάμι" τον μητροπολίτη Θεόκλητο ...




Ράγισαν καρδιές στα γυρίσματα – Έκλαιγαν με λυγμούς οι ηθοποιοί...
Ο Λάμπρος Κτεναβός, που υποδύεται τον Οσμάν, δεν άντεξε τη σκηνή του βασανισμού του Θεόκλητου...


Ο Μανούσος Μανουσάκης γύρισε την πιο συγκλονιστική σκηνή της ιστορικής σειράς «Το κόκκινο ποτάμι» και τα δάκρυα των συντελεστών έγιναν ποτάμι!
Η άγρια δολοφονία του μητροπολίτη Θεόκλητου από τους Νεότουρκους, που σημάδεψε ανεξίτηλα τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και «ζωντάνεψε» ξανά υπό τις οδηγίες του Μανουσάκη, έκανε τους συντελεστές της σειράς να «μουδιάσουν».


Ο σπουδαίος ηθοποιός Στέφανος Κυριακίδης, με παππούδες από τη Σαμψούντα και την Κωνσταντινούπολη, που υποδύεται τον μητροπολίτη...
(θυμηθείτε: ο ίδιος που έπαιζε τον απίθανο ρόλο του παππού στο Μπλε)

Ο Μανούσος Μανουσάκης, σε συνεργασία με τον Στέφανο Κυριακίδη, αποτύπωσε με απαράμιλλο τρόπο τη στυγερή δολοφονία του μητροπολίτη Θεόκλητου από τους Νεότουρκους.
Για τη σκηνή της βάναυσης δολοφονίας του Θεόκλητου ο ηθοποιός Στέφανος Κυριακίδης λέει στο «TV Εθνος»: «Ήταν μια ξεχωριστή και συνάμα δημιουργική σκηνή που δεν έχω ξαναζήσει, στην τηλεόραση τουλάχιστον».
«Όλα αυτά τα υφίσταται θυσιαστικά. Αχ, δεν βγήκε από το στόμα του. Οι δεκάδες συνάδελφοί μου με συμπονούσαν αλλά έπρεπε να γυρίσουμε τη σκηνή. Με έσερναν πάνω στα αγκάθια με λύσσα. Όταν γύρισα σπίτι και με είδε η γυναίκα μου, έπαθε σοκ! Ζήσαμε συγκλονιστικές στιγμές στα γυρίσματα και όλοι αναλογιστήκαμε τι βασανιστήρια έκαναν σε αυτόν τον άνθρωπο» συμπλήρωσε ο Στέφανος Κυριακίδης.

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2020

Ο ανανηπτικός ρόγχος της υπνώττουσας Ρωμιοσύνης






Ο ανανηπτικός ρόγχος της υπνώττουσας Ρωμιοσύνης
Το μέτρο το οποίο κρίνεται η ποιότητα του ανθρώπου του καθ’ εκάστου πολίτη, είναι η πίστη του εις τα ιδανικά και τις αξίες, τις οποίες πρεσβεύει, δεδομένου ότι ο καθείς εξ ημών, εκών άκων, εις τα πλαίσια του θνησιγενούς βίου του, θα κληθεί αφεύκτως να λογοδοτήσει, δια τις πράξεις και τις παραλείψεις του, σαφώς εις τον Τριαδικό Θεό, όμως και εις του προγόνους μας, οι οποίοι θυσιάστηκαν με αυταπάρνηση δια το συλλογική καλό, δια την ακεραιότητα και συνέχεια του έθνους, αρχής γενομένης από την Αρχαία Ελλάδα έως και σήμερα, εις τα πλαίσια του έθνους Κράτους.

Ασφαλώς, την Ελλάδα εποφθαλμιούσαν άλλες δυνάμεις και επιδίωκαν με την επίκληση σκοτεινών δυνάμεων να σφετεριστούν τον Ελληνικού Πλούτο να τον αντιστρέψουν και να τον προβάλλουν εις την αλλοτριωμένη μορφή του ως δομικό στοιχείο της πολιτισμικής τους ταυτότητα, ιδίως, μετά το σχίσμα του έτους 1054 μ.χ, όταν ήδη άρχισε να παρακμάζει, η Βασιλεύουσα, από το 1204 μέχρι και την αποφράδα ημέρα, όπου οι κλειδούχοι της Κερκόπορτας παρέδωσαν την Πόλη εις τους Οθωμανούς.
Μετά ταύτα, κατά τα 400 χρόνια, ζοφερής σκλαβιάς υπό το ζυγό του Οθωμανού τυράννου, το Ελληνο-Ορθόδοξο στοιχείο παρέμεινε ζωντανό χάρη του Ευαγγελίου και της άγρυπνης και άσβεστης φλόγας των Ελλήνων δια το μείζον αγαθό της ελευθερίας.
Ο εθνικοαπαλευθερωτικός αγώνας του 1821, είχε ως σκοπό την ίδρυση ενός ελεύθερου έθνους Κράτους, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι μετέπειτα, ο Ελληνισμός συρρικνώθηκε εξαιτίας της ίδρυσης ενός κράτους, εις τα πλαίσια της λεγόμενης δύσης κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των αρχών του Γαλλικού Διαφωτισμού, οι οποίες εισέδυσαν κατ’ ουσίαν στην ζώσα Ελληνο-Ορθόδοξη παράδοσης και την αλλοίωσαν δίκην προοδευτισμού, υπηρετώντας πιστά τα οράματα του ιδεολογήματος της μετακενώσεως, υπό την έννοια ότι ο κυρίαρχος στόχος του τότε Ελλαδικού Κράτους καθίσταται όμοιος μέχρι και σήμερον και δεν είναι άλλος από τον περιώνυμο προοδευτισμό.
Τα βαθιά ανθελληνικά αυτά ιδεολογήματα τα οποία αμφισβήτησαν την θεολογία της επαναστάσεως, ίδρυσαν κόμματα δήθεν συντηρητικά ή κίβδηλα προοδευτικά, συνιστούν αείποτε μία προσπάθεια

Κυριακή 1 Μαρτίου 2020

Το Δυτικό Ζήτημα και οι Μεγάλες Ελληνικές Δυνάμεις (2ο Μέρος)

  

Γράφει ο Γεώργιος Χ. Τορνικάντης
Στο προηγούμενο άρθρο αναλύσαμε το δυτικό ζήτημα εκ των ριζών του, στην θεολογική, πολιτική και οικονομική του διάσταση και τις επιπτώσεις και επιρροές που έχει ο δυτικός παράγων στον ευρωπαϊκό χάρτη, στη δημιουργία ψευδών κρατών, στις πολεμικές συρράξεις στη Μέση Ανατολή και την πολιτική και οικονομική υποδούλωση της παγκόσμιας κοινότητας. Αντιθέτως, σε αυτό θα σταχυολογήσουμε τις αστείρευτες δυνάμεις που έχει στο πνευματικό του οπλοστάσιο ο Ελληνισμός ως έθνος-κράτος αλλά και ως πνευματικό κίνημα. 
Οι μεγάλες ελληνικές δυνάμεις δεν βασίζονται στην πολεμική μηχανή του Ελληνισμού, ούτε στις τράπεζες της Ελλάδος, ούτε στην ισχυρή οικονομία της χώρας αλλά ούτε και σε κάποιον υπερφυσικό αστρονομικό εξοπλισμό που διαθέτει.
Οι μεγάλες δυνάμεις του Ελληνισμού πηγάζουν από το Ηροδότειο απόφθεγμα που συνδέει οργανικά ένα έθνος, το ‘’Ομόαιμον, Ομόθρησκον, Ομόγλωσσον και Ομότροπον’’ και την έμμεση συνεκτική του ισχύ με τις χώρες της Δύσεως και της υπόλοιπης Ευρώπης.

Η Ελλάδα ως έθνος-κράτος και ως φορέας πολιτισμού αποτελεί ένα ιστορικό παράδειγμα για τα υπόλοιπα έθνη της Οικουμένης. Πρώτον, για το υψηλό αίσθημα ελευθερίας που διακατέχει τον λαό της και τους αγώνες που έχει δώσει στην ιστορία του για αυτήν και δεύτερον διότι δεν έχει διαπράξει κανέναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε γειτονική χώρα με σκοπό την απομύζηση των πόρων τους και δεν έχει προβεί ποτέ σε καμία σφαγή ή γενοκτονία όπως έπραξαν οι λαοί εκ δυσμάς και εξ’ ανατολάς μας σε όλη τη πολυετή ιστορία.

Το Ομόαιμον

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020

Αλλοίωση της γλώσσας και εθνικοί κίνδυνοι









Η επιστροφή της ελληνικής γλώσσας και γραφής στην πρότερη της «κοραϊτικής κάθαρσης» κατάσταση και το επιζητούμενο της επαναφοράς των τουρκικών, των αλβανικών και των σλαβικών λέξεων στον λόγιο λόγο υπήρξε ένα παλιό όνειρο της Αριστεράς, που θα γίνει πραγματικότητα αργότερα από τις μεταπολεμικές αστικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες, μετά την κατάργηση της πολιτικής αρχής του έθνους-κράτους που επέβαλαν, επαναπροσδιορίζονται από «πατριωτικές» σε «διεθνιστικές».
Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά

Όλα άρχισαν το 1926, όταν οι Έλληνες εκπαιδευτικοί στη Σοβιετική Ένωση αποφάσισαν να αλλάξουν την ελληνική γραφή με την υιοθέτηση του μονοτονικού συστήματος σε ένα νέο «προοδευτικό και δημοκρατικό» ελληνικό αλφάβητο, που θα περιελάμβανε 20 μόνο γράμματα, καταργώντας το «η», το «ω», το «ξ» και το «ψ», καθώς και τις διφθόγγους. Εδώ, το «υ» θα προφέρεται ως «ου» και το «σ» θα αντικατασταθεί με το «ς». Όλα αυτά θα υλοποιηθούν με την έκδοση της «Γραματικις τις νεοελινικις γλοςας» και θα γίνουν πραγματικότητα με την έκδοση της εφημερίδας «Κολεχτιβιςτις».



Η προσπάθεια των Ελλήνων κομμουνιστών είχε σαφώς ιδεολογικά κίνητρα, επειδή οι ταξικοί εχθροί τους είχαν υιοθετήσει την απλή καθαρεύουσα και το πολυτονικό σύστημα ως την επίσημη γλώσσα και γραφή στο αστικό κράτος. Πενήντα χρόνια αργότερα, το 1976, η αστική κυβέρνηση της Ν.Δ. θα εισηγηθεί τη νομοθετική κατάργηση της διαχρονικής συνέχειας της ελληνικής γλώσσας και τον οριστικό ενταφιασμό των κλασικών σπουδών μέσω της υιοθέτησης της δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του κράτους.

«Απόψε πεθαίνει η καθαρεύουσα» δήλωνε με στόμφο ο υπουργός Παιδείας της Ν.Δ., γιος του δωσίλογου κατοχικού πρωθυπουργού, επειδή αυτός και η κυβέρνησή του θα ήταν οι ηθικοί αυτουργοί, οι υπεύθυνοι και οι πρωτεργάτες μιας πολιτιστικής απελληνοποίησης, που ξεκίνησε με τη διακοπή της διαχρονικής συνέχειας της ελληνικής γλώσσας, υλοποιώντας έτσι το όνειρο της ελληνικής Αριστεράς, που λανθασμένα θεωρούσε ότι η διακοπή της γλωσσικής συνέχειας αποτελούσε την αναγκαία και ικανή συνθήκη της οικοδόμησης μιας αταξικής κοινωνίας.

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2020

Η Ελευθερία των Ελλήνων και η… λοβοτομή του Ελληνισμού!




Θανάσης Κ.
Ιστορικός που μετέχει, όπως φαίνεται στην Επιτροπή για τα 200 χρόνια της Επανάστασης του 1821, δήλωσε λέει, πως «την Παλιγγενεσία την έκανε μια περιθωριοποιημένη ελίτ»!

Ωραία… «τυπάκια» επιστράτευσαν για να «ανά-στοχαστούμε»το νόημα της Εθνικής επετείου.

Τι να του πεις τώρα, του ανθρώπου;

Μήπως είναι ο μόνος που τα λέει;

Μπα! Υπάρχουν κι άλλοι.

Ή μήπως είναι και το χειρότερο που ακούμε από το «προσωπικό» που επιστρατεύθηκε για να φτιάξει τη, λεγόμενη, «νέα πατριδογνωσία»;

Μπα! Υπάρχουν και πολύ χειρότερα.

Πρώτα-πρώτα, κάθε «Μεγάλη Επανάσταση» της Ιστορίας (κι όχι μόνον της Ελληνικής) προετοιμάστηκε από «περιθωριακές ελίτ».

Δηλαδή από μορφωμένα άτομα της εποχής τους, που ΔΕΝ ανήκαν στην ως τότε κυριαρχούσα «ηγέτιδα τάξη», είτε ήταν «απομονωμένα» στους κόλπους της.

Ισχύει για την Αμερικανική Επανάσταση, 

ισχύει για τη Γαλλική Επανάσταση, 

ισχύει για το Ιταλικό Resorgimento, 

ισχύει για την Ελληνική Επανάσταση, 

για τη Σερβική και 

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2019

Ενώπιον της πρόκλησης του 2021





Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μὲ τὴ συγκρότηση ἀπὸ τὸν Πρωθυπουργὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἑορτασμοῦ τῆς 200ετηρίδος ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ Ἀγώνα γιὰ τὴν Ἐλευθερία καὶ τὴν Ἀνεξαρτησία τῆς Πατρίδας μας ξεκινᾶ ἡ προετοιμασία του. Πλὴν τῶν 31 προσώπων ποὺ συμμετέχουν στὴν Ἐπιτροπὴ συμμετέχουν ἐπίσης οἱ ἀγωνιστές, οἱ λογοτέχνες καὶ οἱ ἱστορικοί του Ἀγώνα. Μεταξὺ αὐτῶν οἱ Κολοκοτρώνης, Ὑψηλάντης, Μακρυγιάννης, Ρήγας, Γρηγόριος Ε΄, Παλαιῶν Πατρὼν Γερμανός, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Σαλώνων Ἠσαΐας, Κύπρου Κυπριανός, Σλαβινίου καὶ Χερσῶνος Εὐγένιος Βούλγαρης, Παπαφλέσσας, Διάκος, Κανάρης, Σολωμός, Κάλβος, Ζαμπέλιος, Σάθας καὶ Παπαρρηγόπουλος.
Ὅλοι αὐτοὶ ἀγωνίσθηκαν, ἔψαλαν, ἔγραψαν ἔχοντας τὸ βίωμα ποὺ περιγράφει καὶ ὡς δικό του ὁ Ζήσιμος Λορεντζάτος (1915-2004): «Γεννήθηκα, ἔζησα καὶ θὰ πεθάνω στὴν πίστη τῶν πατέρων μου, στὴν πίστη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας... Γεννήθηκα, ἔζησα καὶ θὰ πεθάνω στὴ γλώσσα τῶν πατέρων μου, στὴ γλώσσα τοῦ Ὁμήρου καὶ τῶν Εὐαγγελίων... Καὶ πιστεύω πὼς θὰ περάσουν ἀκόμα ἀμέτρητοι αἰῶνες, ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Σεφέρης βιάστηκε νὰ μοῦ παραδώσει τὴν ἀπαισιόδοξη μαντεῖα: “Φοβᾶμαι μήπως εἴμαστε οἱ τελευταῖοι ποὺ μιλᾶμε ἑλληνικά”».
Ἐλπίζεται ὅτι στὴ λογική του ἑορτασμοῦ γιὰ τὸ 1821 δὲν θὰ ἀκολουθήσουμε τὴ σκέψη τῶν....
διαφόρων Ἀναγεννήσεων τῆς Δύσης. Ὁ ποιητὴς καὶ στοχαστὴς Γιῶργος Σαραντάρης (1908-1941) σὲ ἄρθρο του στὴν «Καθημερινὴ»(5.6.1939), μὲ τίτλο «Σημεῖα προσοχῆς», ἔγραψε: «Ὁ βαθύτερος λόγος τῆς στροφῆς τῶν διαφόρων Ἀναγεννήσεων τῆς Δύσης πρὸς τὴ μελέτη, τὴ μίμηση καὶ τὴ λαχτάρα τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδας, εἶναι ἡ ἀνικανότητά τους νὰ πιστέψουν στὸ Χριστό, νὰ πιστέψουν στὴν αἰωνιότητα τοῦ ἀνθρώπου. Γιὰ τοῦτο σὲ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες δὲ μαθαίνουν ὑποστασιακὰ τίποτε οἱ διάφορες Ἀναγεννήσεις τῆς Δύσης. Μᾶλλον μᾶς προσφέρουν μία περιττὴ καὶ συχνὰ βλαβερὴ τροφή, γιατί, γιὰ τὴν ἐπαφὴ μὲ μία ἄρτια θνητὴ ὑπόσταση, μᾶς ἀρκεῖ ἡ Ἀρχαία Ἑλλάδα».
Γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε νὰ προσπελάσουμε χωρὶς παραμορφωτικὲς ἰδεολογικὲς ἀλλοιώσεις τὰ βιώματα ὅσων ἀγωνίστηκαν γιὰ τὴν Ἐλευθερίας μᾶς χρειάζεται, ὅπως γράφει ὁ Λορεντζάτος, νὰ ἐπαναφέρουμε τὸ ἑλληνικὸ ποτάμι στὴν κοίτη του καὶ νὰ ἀποκτήσουμε πάλι τὸν ἀέρα ποὺ εἶχαν ἔναντι τῶν ξένων οἱ Κολοκοτρώνης καὶ Μακρυγιάννης. Στοὺς ἑορτασμοὺς θὰ ἀποδειχθεῖ ἂν εἴμαστε ἄξιοι ἀπόγονοι ἐνδόξων προγόνων.
Θὰ εἶναι ἡ ἐσχάτη πλάνη, χειρότερη ἀπὸ ὅλες τὶς προηγούμενες, ἂν ἀκολουθήσουμε τὴ λογική του ἀθέου κοσμικοῦ Ἰσραηλινοῦ Ἑβραίου συγγραφέα Ἀμὸς Ὂζ (Σήμ. Πῶς ταιρίαζαν αὐτὰ τὰ ἀντιφατικὰ μὲ τὰ ὁποῖα αὐτοπροσδιοριζόταν ἦταν δικό του ζήτημα). Σὲ ὁμιλία τοῦ εἶχε πεῖ ὅτι βλέπει τὸν ἑαυτό του ὡς νόμιμο διάδοχό του ἰουδαϊσμοῦ. Καὶ ὡς τέτοιος ὅτι ἦταν ἐλεύθερος «νὰ ἀποφασίσει ἂν θὰ κρατοῦσε αὐτὴ τὴν τεράστια κληρονομιά, τί θὰ τοποθετοῦσε στὸ σαλόνι του, καὶ τί θὰ ἀποθήκευε στὴ σοφίτα». Εἶναι θανάσιμο γιὰ ἕνα λαὸ καὶ τὸν πολιτισμὸ τοῦ ἂν οἱ ἀπόγονοι αἰσθάνονται ὅτι δὲν ἔχουν κάποια ὑποχρέωση ἔναντι τῶν προγόνων τους, οὔτε εὐθύνη ἔναντι τῶν ἀπογόνων τους, ἀλλὰ ἔχουν μόνο τὸ δικαίωμα νὰ καταστρέψουν ἤ, μὲ βάση τὴν ἰδεολογία τους, νὰ παραμορφώσουν αὐτὸ ποὺ παρέλαβαν.

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019

«ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΝ»






ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

«Άνθρωπος ευσεβής εν σοφία μένει ως ο ήλιος»
Αγ. Νεκταρίου «γνώθι σαυτόν»

Πρόλογος
Αξιότιμοι Κύριοι
Το θέμα της μελέτης μου αυτής προήλθε από γενικώτερες μελέτες, με τις οποίες ασχολούμαι από πολλά έτη. Θέμα των μελετών μου αυτών υπήρξαν οι Έλληνες συγγραφείς. Εξεκίνησα κυρίως από ένα φλογερό πόθο να συγκεντρώσω ο,τιδήποτε σωστό έχουν παρουσιάσει σχετικά με το Θεό, την ψυχή και την αρετή και να αποταμιεύσω σε ένα τόμο όλες τις σοφές γνώμες όλων των σοφών Ελλήνων, ώστε να διδάσκονται από αυτές οι μελετητές. Από τη μελέτη αυτή και από την τακτοποίηση της ύλης επείσθηκα ότι οι Έλληνες σοφοί, είτε εξ ολοκλήρου, είτε εν μέρει, υπήρξαν διδάσκαλοι της αληθείας, ότι την αγάπησαν και την αναζήτησαν με πάθος και ότι τους οδηγούσε προς την αληθινή φιλοσοφία μια ερωτική αγάπη για τη γνώση της αληθείας. Αυτή η αγάπη οδήγησε σταδιακά το Ελληνικό Έθνος στην καθαρότερη και σαφέστερη γνώση της αληθείας και εν τέλει στην αλήθεια εξ αποκαλύψεως, τον Χριστιανισμό.
Η Ελληνική φιλοσοφία υπήρξε για την Ελληνική φυλή ο παιδαγωγός για την κατανόηση της εξ αποκαλύψεως αληθείας. Ο έρως προς την φιλοσοφία έγινε έρως προς τον χριστιανισμό και η φιλοσοφία έγινε πίστη προς τον Χριστό. Άρα ο έρως προς την αλήθεια υπήρξε ο λόγος, για τον οποίο η Ελληνική Φυλή έγινε λάτρης και οπαδός της εξ αποκαλύψεως αληθείας, του Χριστιανισμού, ευθύς ως εμφανίστηκε επί της γης. Έκτοτε, τον αποδέχθηκε με θέρμη, τον αγκάλιασε και έδωσε με προθυμία το αίμα της γι’ αυτόν. Επειδή, λοιπόν η Ελληνική φιλοσοφία υπήρξε τόσο σπουδαία και εξ αιτίας της η Ελληνική φυλή ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, επέλεξα ως θέμα μελέτης... «την Ελληνικήν Φιλοσοφίαν ως προπαιδείαν εις τον Χριστιανισμόν» επειδή είναι θέμα εξαιρετικά σπουδαίο για τους Έλληνες.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΩΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΝ

Ελληνική Φιλοσοφία: Δύο απλές λέξεις. Αλλά λέξεις γεμάτες από τον πλούτο μεγάλων και υψηλών νοημάτων. Μέσα σ’ αυτές περιέχεται η τέλεια έννοια του ανθρώπου. Αυτές οι ίδιες λέξεις περιέχουν εντός τους το σύνολο των επιστημονικών αρχών. Σ’ αυτές εκφράζεται το πνεύμα μιας τελείως

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019

Ὀρθοδοξία καί Ἱεραρχία




Ἡ συνάντηση τῆς διδασκαλίας τοῦ Θεανθρώπου μέ τό ἑλληνικό πνεῦμα, γέννησε τήν Ὀρθοδοξία ἡ ὁποῖα εἶναι ἡ ἑλληνική ἔκφανση τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἔτσι παρατηροῦμε σέ πολλές περιπτώσεις ἕνα εἶδος δημοκρατίας στήν δομή τοῦ κλήρου, ἡ ὁποῖα ἐπεκτάθηκε καί στήν κοινωνία. Στήν Ἀρχαία Ἑλλάδα, ἡ ἐκκλησία τοῦ Δήμου ἦταν τό κυρίαρχο ὄργανο καί ἡ κλήρωση ἦταν βασικό στοιχεῖο τῆς δομῆς της.Ἀπό τήν ἄλλη μεριά, στήν Δύση, (ὅπως ἴσως καί στόν ὑπόλοιπο κόσμο ἐκτός ἑλληνισμοῦ), ἐπικρατοῦσε καί ἐπικρατεῖ τό πνεῦμα τῆς (Αιγυπτιακής) «πυραμίδος». Ἔτσι βλέπουμε σέ ἀνατολή καί δύση τούς «βασιλιάδες-θεούς», τίς φεουδαρχίες, τίς κοινωνικές τάξεις ἀπό τίς ὁποῖες ἦταν ἀδιανόητη ἡ μεταπήδηση ἀπό τήν μία στήν ἄλλη, τήν πρώτη νύχτα τοῦ γάμου, πού ἡ νύφη περνοῦσε πρῶτα ἀπό τόν ἄρχοντα ἤ σέ κάποιες περιπτώσεις ἀπό τόν ἐπίσκοπο, καί ἑκατοντάδες ἀκόμα παραδείγματα ἀδιανόητα γιά τήν ἑλληνική πραγματικότητα. Ἀκόμη καί τώρα οἱ ἰσλαμικές χώρες εἶναι ἐκ πεποιθήσεως δικτατορικές καί εἶναι ματαιότης καί αὐταπάτη τῶν δυτικῶν νά θέλουν νά τίς ἀλλάξουν. Βλέπουμε ὅτι μουσουλμάνοι μέχρι καί τρίτης γενεᾶς σέ δυτικά κράτη, μισοῦν τήν δημοκρατία.

Ἔτσι λοιπόν ὁ παπισμός καί ὁ προτεσταντισμός εἶναι ἡ δυτική ἔκφανση τοῦ χριστιανισμοῦ, πού στήν πορεία τους κατέληξαν σέ μή χριστιανισμός καί ἐννοεῖται σέ μή ἐκκλησίες. Ὁ παπισμός μετετράπη καθαρά σέ μηχανισμό κοσμικῆς ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Μερικά μόνον παραδείγματα εἶναι οἱ σφαγές καί οἱ θηριωδίες τῶν σταυροφοριῶν, πού ἦσαν τρίς χειρότερες τῶν Ὀθωμανών, τά βασανιστήρια τῆς «ἱερᾶς» ἐξετάσεως, πού μπροστά τους ὁ Χίτλερ καί ὁ Στάλιν φαντάζουν μαθητούδια, οἱ σφαγές 52 ἑκατομμυρίων (κατ’ ἄλλους 100) γηγενῶν Ἀμερικανῶν, γιά νά τούς «ἐκχριστιανίσουν». Τόν δέ προστεταντισμό, μποροῦμε ἴσως νά τόν κατατάξουμε σέ κοινωνικό ὀργανισμό μέ ταμπέλα τόν Χριστό. Μέ βεβαιότητα διαπιστώνουμε ὅτι αὐτοί δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τό νόημα τῆς διδασκαλίας τοῦ χριστιανισμοῦ.
Μετά τήν πολυπόθητη Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ἦλθε ἡ «φωτισμένη» βαυβαροκρατία. Ὁ σκοπός τους ἦταν νά βοηθήσουν τό νεοσύστατο τότε κράτος, στήν ὀργάνωση καί τήν διοίκηση, ὥστε νά σταθεῖ

Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2019

Τι έχει πει ο Ιωάννης Καποδίστριας για τα σύνορα της Ελλάδος


.
Ιωάννης Καποδίστριας
προς τον Βρετανό υφυπουργό Άμυνας και Αποικιών Robert Wilmot-Horton, Παρίσι, 3 Οκτωβρίου 1827
Με ρωτάτε ποια θα έπρεπε να είναι τα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδος. Σας απαντώ.
Τα σύνορα της Ελλάδος εδώ και τέσσερις αιώνες, από την πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, έχουν οροθετηθεί από ακλόνητα δικαιώματα, τα οποία ούτε ο χρόνος, ούτε οι ανυπολόγιστες συμφορές από τους Τούρκους, ούτε η πολεμική κατάκτηση κατόρθωσαν ποτέ να παραγράψουν. Χαράχθηκαν δε αυτά τα σύνορα από το 1821 από το αίμα το ελληνικό, που χύθηκε στις σφαγές των Κυδωνιών, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών, του Μεσολογγίου και στις πολυάριθμες ναυμαχίες και πεζομαχίες, στις οποίες δοξάστηκε τούτο το Έθνος …..
Τα πραγματικά σύνορα της Ελλάδος ήταν εκείνα που περιέγραψε ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων:
Από την Πελοπόννησο ως τη Μακεδονία και την Ήπειρο, ως τούς Άγιους Σαράντα, από τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου πελάγους ως και την Μικρά Ασία. Αυτά ήταν τα ιστορικά και φυσικά σύνορα της Ελλάδος, τα όποια οι Έλληνες είχαν ιερό χρέος να διεκδικήσουν. Αυτό το χρέος το ιερό και απαραβίαστο δεν επέτρεπε στην Ελλάδα να περιορίσει η να σμικρύνει και στο ελάχιστο τα όρια της χώρας της.
Αν τα ωμά συμφέροντα συμφέροντα των ισχυρότερων χωρών την αναγκάσουν να σιγήσει αυτό το χρέος, τότε οι Έλληνες θα έχουν δικαίωμα να αναρωτηθούν: Άραγε οι μεσίτριες Δυνάμεις φθάνουν στο σημείο να αναγκάσουν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν τούς ομογενείς αδελφούς τους στον βάρβαρο οθωμανικό ζυγό; …..
Οι προστάτριες Δυνάμεις, όσο και αν θέλουν να σταματήσουν τον πόλεμο, σύντομα θα καταλάβουν ότι η ειρήνευση τής Ανατολής δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει στερεά και διαρκής αν δεν στηρίζεται στη βάση της γεωγραφικής δικαιοσύνης, και ας μη νομίζουν ότι είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί μονάχα με τη δύναμη των διαπραγματεύσεων! …..
Η Τουρκία δεν γνώριζε και δεν θα γνωρίσει ποτέ τη γλώσσα των διαπραγματεύσεων. Μονάχα με τη δύναμη των όπλων θα μπορούσε να πεισθεί …
(Γέννηση: 11 Φεβρουαρίου 1776, Κέρκυρα
Δολοφονήθηκε: 27 Σεπτεμβρίου 1831, Ιερός Ναός Αγίου Σπυρίδωνα, Ναύπλιο)