Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

Ὁ Θεὸς λυπᾶται ὅταν δὲν Τὸν ἐνοχλοῦμε




Αγ. Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος 
Ξέρω ὅτι ὁ Ἀκίνητος κατεβαίνει• Ξέρω ὅτι ὁ Ἀόρατος ἐμφανίζεται• Ξέρω ὅτι αὐτὸς ποὺ εἶναι ἔξω ἀπ’ ὅλη τὴ δημιουργία. μὲ παίρνει μέσα του καὶ μὲ κρύβει στὴν ἀγκαλιά του.
Καὶ τότε βρίσκομαι ἔξω ἀπ’ ὅλο τὸν κόσμο. 

Βλέπω τὸν Δημιουργό του κόσμου, ὁλόκληρο μέσα σὲ μένα τὸν ἴδιο• 

Καὶ ξέρω ὅτι δὲν θὰ πεθάνω, γιατί εἶμαι μέσα στὴ ζωή, 
Ἔχω ὁλόκληρη τὴ Ζωὴ ποὺ ξεπηδάει ἀπὸ μέσα μου σὰν πηγή. 
Αὐτὸς εἶναι στὴν καρδιά μου, εἶναι στὸν οὐρανό: 
Κι ἐκεῖ κι ἐδῶ μου φανερώνεται μὲ τὴν ἴδια δόξα.
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου 
«….Οἱ ἄνθρωποι, ὅταν τοὺς ἐνοχλοῦμε συνέχεια γιὰ τὶς διάφορες ὑποθέσεις μας, μᾶς συμπεριφέρονται ἐχθρικά ὁ Θεὸς ὅμως κάνει...
τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο καὶ ὄχι ὅταν Τὸν ἐνοχλοῦμε συνέχεια γιὰ τὰ προβλήματά μας, ἀλλὰ καὶ ὅταν δὲ τὸ κάνουμε αὐτό, τότε πρὸ πάντων ἀγανακτεῖ» 
Ὅσιος Γαβριὴλ ὁ Διά Χριστὸν Σαλὸς
Ἂν αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ποὺ ἁμάρτησε, κι ἐσὺ τὸν κατέκρινες, τὸ βράδυ ἔκλαψε καὶ μετανίωσε γιὰ τὸ σφάλμα του, καὶ ὁ Κύριος πεῖ: 
«Ἐγώ, τὸν συγχώρεσα!», ἐσὺ θὰ τὸ δεῖς αὐτό; 
Τὸν ἄνθρωπο ποῦ εἶδες ὅτι ἁμάρτησε, τὸν εἶδες ὅταν μετανόησε; 
Οὔτε αὐτοὶ οἱ ἅγιοι ἄγγελοι δὲν ξέρουν πῶς θὰ κρίνει ὁ Θεὸς τὸν κάθε ἄνθρωπο… 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου