

«Κατά την ήμερα του Αγίου Πνεύματος συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου εις
τας παραθαλασσίους περιοχάς, εις τον Άιν Γιαλόν, όπως τον λέγουν την
ημέραν αυτήν. Άφού νιφθούν εις την θάλασσαν, παραπλέουν διά λέμβων την
άκτήν καθ' όλην την ήμέραν διασκεδάζοντες δι' εγχωρίων οργάνων
καταβρεχόμενοι χάριν άστειότητος ή ρίπτοντες ο εις τον άλλον εις την
θάλασσαν. Εις τα μεσόγεια μέρη της Κύπρου όπου δεν ύπάρχει θάλασσα, oι
κάτοικοι καταφεύγουν εις τους ποταμούς ή τα φρέατα και όιασκεδάζουσι
βρεχόμενοι μεταξύ των. Εις τας οικιας των συνηθίζουσι την ήμέραν έκείνην
να βρέχωνται είτε δια της καλούμενης πιτσίκλας, είτε δι' ανθοδέσμης,
είτε δια ποτηρίου χύνοντες μεταξύ των ύδωρ. Το να μη βραχή την ήμέραν
έκείνην ύπ' άλλου, δεν θεωρείται καλόν.
(Αθ. Σακελλαρίου, Τα Κυπριακά, )
(Αθ. Σακελλαρίου, Τα Κυπριακά, )
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου