Πλησιάζει η ώρα της δραχμής

Του Αριστοτέλη Βασιλάκη 

Τελικά απ’ ότι φαίνεται η Ελλάδα θα επιστρέψει εκεί, απ’ όπου ξεκίνησε… Δηλαδή στην κατασυκοφαντημένη «δραχμούλα». Νέα ή παλιά δεν έχει σημασία ο προσδιορισμός… Σημασία έχει η ισοτιμία, έναντι του δολαρίου και αυτή «εν μέρει»… Παρά τις συνεχιζόμενες μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού τα τελευταία 6 χρόνια, το έλλειμμα όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, αφού τα τοκογλυφικά επιτόκια σε συνδυασμό με την πρωτοφανή ύφεση, που αποτέλεσε φυσικό επακόλουθο των μέτρων που επέβαλαν στις μνημονιακές κυβερνήσεις, οι ΔΝΤούδες και οι Ευρωπαίοι κομπογιαννίτες φίλοι τους…, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μίγμα, το οποίο οδήγησε στην οικονομική κατάρρευση…

Οι ξένοι φίλοι μας, οδηγούνται νομοτελειακά σε μια ιστορική απόφαση για την Ευρώπη προκειμένου να σωθούν, οι ίδιοι πάνω απ’ όλα. Διότι αν οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι «φίλοι» μας τρέμουν στην ιδέα του κουρέματος του Ελληνικού χρέους, ώστε να καταστεί βιώσιμο, αφού θα χάσουν πολλά από τα κέρδη τους, έχουν να χάσουν απείρως περισσότερα σε περίπτωση που συνεχιστεί ο δανεισμός της Ελλάδας από εκείνους και όχι από τις αγορές…

Αν συνυπολογίσουμε ότι μετά την Ελλάδα, ακολουθούν κι άλλες χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία, οι οποίες έχουν απείρως μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος, αντιλαμβάνεστε, γιατί η «δραχμούλα» αποτελεί πλέον μονόδρομο… Αν σ’ αυτά συνυπολογίσουμε το πολύ πιθανό Brexit, αντιλαμβάνεστε πόσο κοντά βρίσκονται οι εξελίξεις…

Οι ευθύνες των μνημονιακών κυβερνήσεων είναι και καθοριστικές και μοιραίες… Οι Έλληνες πολιτικοί αποδείχτηκαν ερασιτέχνες και ανίκανοι στο να διαχειριστούν τις επιλογές τους. Πυροβόλησαν και μετά σημάδεψαν. Οδήγησαν τη χώρα στην διεθνή επιτήρηση, χωρίς να έχουν το σθένος να τα βάλλουν πρώτα με τους εγχώριους ολιγάρχες και την διαφθορά του πολιτικού μας συστήματος και μετά να πάνε να ζητήσουν πρωτοφανείς θυσίες από τους πολίτες… Μίλησαν για χρήματα που υπάρχουν και για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, χωρίς να τολμήσουν να χτυπήσουν στην καρδιά του προβλήματος…

Πήγαν να υφαρπάξουν χρήματα από τους πολλούς που έχουν λίγα έως ελάχιστα και δεν τόλμησαν να πειράξουν τους λίγους που έχουν τα πολλά…

Όταν θα αρχίσουν να εφαρμόζονται τα μέτρα του νέου Μνημονίου, και ο τελευταίος Έλληνας θα αντιληφθεί πως δεν υπάρχει άλλη λύση από την επιστροφή στη δραχμή. Διότι πλέον η φτώχια θα χτυπήσει την πόρτα ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως… Είναι η πραγματικότητα και η ανάγκη που θα πείσουν οριστικά τους Έλληνες πως πρέπει να αποχωριστούν το ευρώ, το οποίο ήδη πολλοί Έλληνες έχουν αποχωριστεί, λόγω φτώχειας.

πηγή
koukfamily.
Αμέθυστος

" Αναστάσεως ημέρα "

Περί της Αναστάσεως του Χριστού

Κατηχητικός Λόγος ΙΓ΄

Αγίου Συμεών του νέου Θεολόγου

Αδελφοί και πατέρες, ήδη το Πάσχα, η χαρμόσυνη ημέρα ,που προκαλεί κάθε ευφροσύνη και ευτυχία, καθώς η ανάσταση του Χριστού έρχεται την ίδια εποχή του χρόνου πάντοτε, η καλύτερα γίνεται κάθε ημέρα και συνεχώς μέσα σ'αυτούς που γνωρίζουν το μυστήριό της, αφού γέμισε τις καρδιές μας από κάθε χαρά και ανεκλάλητη αγαλλίαση, αφού έλυσε μαζί και τον κόπο από την πάνσεπτη νηστεία ή, για να πώ καλύτερα, αφού τελειοποίησε και συγχρόνως παρηγόρησε τις ψυχές μας, γι'αυτό και μας προσκάλεσε όλους μαζί τους πιστούς, όπως βλέπετε, σε ανάπαυση και ευχαριστία, πέρασε.

Ας ευχαριστήσομε λοιπόν τον Κύριο, που μας διαπέρασε από το πέλαγος της νηστείας και μας οδήγησε με ευθυμία στον λιμένα της Αναστάσεώς Του.Ας Τον ευχαριστήσομε και όσοι περάσαμε το δρόμο της νηστείας με θερμή πρόθεση και αγώνες αρετής, και όσοι ησθένησαν στο μεταξύ από αδιαφορία και ασθένεια ψυχής, επειδή  ο ίδιος είναι που δίνει με το παραπάνω τα στεφάνια και τους άξιους μισθούς των έργων τους σ'εκείνους που αγωνίζονται, και πάλι αυτός είναι που απονέμει τη συγγνώμη στούς ασθενέστερους ως ελεήμων και φιλάνθρωπος. Διότι βλέπει πολύ περισσότερο τις διαθέσεις των ψυχών μας και τις προαιρέσεις, παρά τους κόπους του σώματος, με τους οποίους γυμνάζομε τους εαυτούς μας  στην αρετή, ή επαυξάνοντας την άσκηση λόγω προθυμίας της ψυχής ή ελαττώνοντας αυτήν από τα σπουδαία εξ αιτίας του σώματος, και σύμφωνα με  τις προθέσεις μας ανταποδίδει τα βραβεία και τα χαρίσματα του Πνεύματος στον καθένα, κάμνοντας κάποιον από τους αγωνιζόμενους περίφημο και ένδοξο ή αφήνοντας τον ταπεινό και έχοντα ανάγκη από κοπιαστικότερη κάθαρση. [...]

Από σήμερα περνάμε ολοκληρωτικά στα πράγματα που δεν λέγονται! …

Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος

Είναι ευρύτερα γνωστό στην Ελλάδα το απόφθεγμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή πως «στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται».




Δεν είναι μυστικό πως ως ΠτΔ πλέον ο Καραμανλής δεν έκρυβε τη συμπάθειά του προς εμένα, επειδή του «προκαλούσα αισιοδοξία και ευχαρίστηση να με βλέπει και να με ακούει», όπως μου είχε πει κάποια στιγμή, χαμογελώντας με ένα αινιγματικό τρόπο. Δεν ξέρω το γιατί, αλλά πάντα μου χαμογελούσε με νόημα - δίχως να πιάνω πάντα το νόημα - ακόμη και όταν τόλμησα να του πω πως την περίφημη φράση του την είχα διαβάσει προηγουμένως σε κάποιο κείμενο του Τσόρτσιλ!




Είναι ωραίο πράγμα η «ασυλία» στη γνώμη και κυρίως κατά την έκφραση κριτικής και ο Καραμανλής μου «παραχωρούσε» αυτό το δικαίωμα, μου έδινε χώρο δηλαδή, τις λίγες φορές που κουβεντιάσαμε κατ’ ιδίαν. Με κολάκευε αυτή η εκτίμηση, ενώ ταυτόχρονα με προκαλούσε κριτικά – παραγωγικά και όχι ασφαλώς αντιδραστικά, με οικονομία αλλά χωρίς τσιγκουνιά στο χιούμορ…

Πριν 20 χρόνια έφυγε ο άνθρωπος που έθεσε τις επιστημονικές βάσεις του αντιαιρετικού αγώνα

Στις 2 Μαΐου του 1996 εξεδήμησε προς Κύριον ο π.Αντώνιος Αλεβιζόπουλος. Το έργο του αν και μοναδικό -δυστυχώς- δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα και τείνει να καταλήξει στα αζήτητα των βιβλιοπωλείων. Ο μακαριστός π.Αντώνιος, ο άοκνος εργάτης του Ευαγγελίου πρόσφερε τη ζωή του για την σωτηρία των πλανεμένων αδελφών μας χωρίς να λογαριάσει ΠΟΤΕ το οποιοδήποτε κόστος. Διαβάστε το μικρό μας αφιέρωμα στον μεγάλο αυτόν άνδρα της Εκκλησία μας.

http://www.egolpion.com/p_antonios_1.el.aspx 

Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΤΡΟΣ ΤΗΣ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΣΥΝΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑ

                                ΑΪ ΜΟΥ ΓΙΩΡΓΗ!

Άρθρο του Αλέξάνδρου Παπαδιαμάντη επί τη εορτή της 23ης Απριλίου

Το άρθρο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Άι μου Γιώργη!» δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» στις 23 Απριλίου 1892.

Ανέτειλε το έαρ· δεύτε ευφρανθώμεν! Εξέλαμψεν η Ανάστασις Χριστού· δεύτε ευφρανθώμεν!

Η του αθλοφόρου μνήμη τους πιστούς φαιδρύνουσα ανεδείχθη.

Ένθεν μεν ψάλλει η Εκκλησία, συγκαταβατικωτέρα κατά τας ημέρας ταύτας της αναστάσεως του Σωτήρος, παρά την ανωτέραν πνευματικήν έννοιαν τοιούτων παρακελεύσεων· ένθεν δε ο ελληνικός λαός, όστις φαντάζεται πρώτον λεβέντην και αστραπόμορφον νεανίαν τον ήρωα πρόμαχον του Χριστιανισμού, περιβάλλει με όλην την ποίησιν των μακραιώνων ονείρων του, με παμφαείς ακτίνας αφθίτου νεότητος και αϊδίου καλλονής τον Άγιον Γεώργιον.

Αϊ μου Γιώργη αρματολέ και πρώτε καβαλάρη,

αρματωμένε με σπαθί και με χρυσό κοντάρι...

Και ιστορείται δια στίχων επικής απλότητος και ύψους, πως το θεριό εφώλιαζε σιμά εις την βρύσιν, πως απήτει περιοδικώς αιματηρόν φόρον, από τους κατοίκους της πόλεως, πως ερρίπτοντο κλήροι μέλλοντες ν’ αποφασίσωσι περί της δυστυχούς κόρης, ης θα ήτο η σειρά να χορτάση την αδηφάγον απληστίαν του φοβερού θηρίου, πως ο κλήρος έπεσεν επί την βασιλοπούλαν (την Αλεξάνδραν!) και πως ο Άγιος, εισακούσας τας δεήσεις των γονέων, επήλθε, ραγδαίος και αήττητος ιππεύς, εις βοήθειαν της δυσμοίρου νεάνιδος, πως εθανάτωσε τροπαιοφόρος τον απαίσιον δράκοντα, και πως, αναλαβών την βασιλοπούλαν εις τα κάπουλα του αλόγου του, την παρέδωκεν ασινή εις τους βασιλικούς γονείς της.

Α! είναι κρίμα, ότι οι Έλληνες δεν τον επεκαλέσθησαν πέρυσι, πριν ή λάβη μοιραίαν έκβασιν περίστασις παραπλησία!... Αλλά και πάλιν, τις οίδεν αν οι θνητοί βλέπομεν ορθώς τα πράγματα, αν δεν κατοπτρίζονται ανάποδα εις τους οφθαλμούς μας;...Τις οίδεν αν ο κόσμος αυτός, με όλους τους πάγους του Βορρά, ή με τα θάλπη της μεσημβρίας, δεν είναι το αληθές θηρίον;...Αν ο άγγελος του θανάτου, κατ’ εξοχήν τροπαιοφόρος, δεν είναι ο αισιώτερος των αγγέλων;...Και αν, εις τον άλλον κόσμον, η στοργή του ουρανίου πατρός δεν είναι μυριάκις ενθερμοτέρα της στοργής επιγείων γονέων; Τι λέγει το ιερόν Βιβλίον; Κι αβί βε αμί ναδζαβούνι, β’ Αδωνάι α-σπένι (Ο πατήρ μου και η μήτηρ μου εγκατέλιπόν με, ο δε Κύριος προσελάβετό με).

Γιατί ο Χριστός Ενανθρώπησε, Έπαθε καί Ανέστη;

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας

ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πρίν ἀπό λίγο μόλις καιρό ἡ Ἐκκλησία μας πανηγύρισε τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ σέ λίγο καιρό ἑτοιμάζεται νά πανηγυρίσει τή Σταύρωση καί τήν Ἀνάσταση.

Ἔχουμε ποτέ σκεφτεῖ, ὅμως, τί νόημα ἔχουν γιά ἐμᾶς ὅλα αὐτά τά γεγονότα τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ; Γιατί, δηλαδή, ἔπρεπε ὁ Θεός νά γίνει ἄνθρωπος καί ἔπειτα ὁ Θεάνθρωπος νά πεθάνει καί νά ἀναστηθεῖ; Τί τέλος πάντων ὠφελούμαστε ἐμεῖς ἀπό τά γεγονότα αὐτά;
Τό σίγουρο πάντως εἶναι ὅτι ὅλα αὐτά δέν ἔγιναν τυχαῖα ἀλλά ἀνήκουν στό σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας, στό σχέδιο, δηλαδή, τοῦ Θεοῦ γιά νά λυτρώσει τόν ἄνθρωπο. Ὅλα ἔγιναν μέ κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Τίποτε δέν ἔγινε ἁπλῶς γιά νά μᾶς συγκινήσει, τίποτα δέν ἔγινε γιά νά μᾶς ἐντυπωσιάσει, τίποτα δέν ἔγινε τυχαῖα. Γιατί, λοιπόν ἔγιναν;

Μιά πολύ ὡραία καί κατατοπιστική ἀπάντηση σέ ὅλα τά παραπάνω ἐρωτήματα, μᾶς δίνει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος στό ὑπέροχο ἔργο του «περί ἐνανθρωπήσεως». Ἄς προσπαθήσουμε, λοιπόν, νά πάρουμε ἐπιγραμματικά τίς ἀπαντήσεις πού θέλουμε.

Εἴπαμε παραπάνω ὅτι ὅλα ἔγιναν προκειμένου ὁ Θεός νά λυτρώσει τόν ἄνθρωπο. Ἀπό τί νά λυτρώσει τόν ἄνθρωπο; Ποιό ἦταν τό πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου; Τό μοναδικό πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου ἦταν ὁ θάνατος. Ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο ἀπό τό μηδέν καί τοῦ ἔδωσε τή δυνατότητα νά ἐπιλέξει, εἴτε τήν ἀθανασία - ὑπακούοντας στήν ἐντολή Του - εἴτε, μέ τήν παρακοή, τό θάνατο. Ὁ ἄνθρωπος ἐπέλεξε, δυστυχῶς, τήν παρακοή καί ἔκτοτε ἄρχισε νά πεθαίνει. Μάλιστα, λέει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ θάνατος ἐξουσίαζε πλέον τούς πάντας ὡς νομοθετημένος ἀπό τόν ἴδιο τό Θεό, ὡς συνεπείας τῆς δικῆς μας ἐνδεχομένης παρακοῆς καί ἄρα κανείς δέν μποροῦσε νά τόν καταλύσει.

Ὁ Θεός πάλι, δέ θά μποροῦσε νά «συγχωρέσει» τόν ἄνθρωπο καί νά μήν ἀφήσει τό νόμο νά ἰσχύσει, διότι τότε θά ἀποδεικνυόταν ψεύτης, πρᾶγμα ἄτοπον, «ἄτοπον μέν γάρ ἦν εἰπόντα τόν Θεόν ψεύσασθαι». Ἀπό τήν ἄλλη, ὅμως, ἐξίσου «ἀπρεπές» θά ἦταν ἄν ὁ ἄνθρωπος, πού πλάσθηκε ἀπό τήν ἀρχή λογικός, ἐξ αἰτίας τοῦ διαβόλου νά ἐπέστρεφε στήν ἀνυπαρξία.

"Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων" (Ἀποκ. α΄ 18).

Ἅγιον Πάσχα 2016,
Ἐν τῷ Ἱερῷ Ἐπισκοπείῳ
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 189η
ΘΕΜΑ: "Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων" (Ἀποκ. α΄ 18).
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
-Α-
Τὸ Ἀναστάσιμο Φῶς ἦλθε πάλι, γιὰ νὰ φωτίσῃ τὰ πυκνὰ σκοτάδια, ποὺ ἔχει ἁπλώσει γύρω μας ἡ ἀπιστία καὶ ἡ ποικιλόμορφη διαφθορά. Ἦλθε, γιὰ νὰ δώσῃ κουράγιο καὶ δύναμη σὲ ὅλους ὅσοι ἀγωνίζονται τὸν καλὸ ἀγῶνα τῆς χριστιανικῆς ἀρετῆς. Ἦλθε, γιὰ νὰ φωτίσῃ καὶ νὰ ζεστάνῃ τὴν χριστιανικὴ οἰκογένεια, ἡ ὁποία "πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως" ὑπονομεύεται ἀπὸ νόμους ἀντιχριστιανικούς, ὅπως αὐτὸς ποὺ ψηφίστηκε, τελευταῖα, ἀπὸ τὴν Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, γιὰ τὸν ὁποῖο καυχήθηκε ὁ Πρωθυπουργός μας, ὅτι, ἐπιτέλους, ἡ Ἑλλάδα θὰ μεταβληθῇ σύντομα σὲ Σόδομα καὶ Γόμορρα. Δηλαδή, δὲν τὸ εἶπε ἀκριβῶς ἔτσι, ἀλλὰ εἶναι βέβαιο πὼς ἐκεῖ θὰ φθάσουμε, ἀργὰ ἤ γρήγορα, μὲ τὸ ἐπαίσχυντο σύμφωνο συμβιώσεως τῶν ὁμοφυλοφίλων ...

-Β-
Ὁ Χριστὸς πολεμεῖται, ἡ Ἐκκλησία βάλλεται, ἡ ἀπιστία μοιάζει νὰ ἔχῃ στήσει γιὰ καλὰ τὸν θρόνο της