Ὁ Νόμος ἠσθένησεν - Ἀνεξίτηλο τό ἴχνος τοῦ λόγου

Ὁ Νόμος ἠσθένησεν

Δέν «ἠσθένησε» μόνον ὁ πολιτικός νόμος, ἀλλά καί ὁ πνευματικός. Στήν ἐποχή μας ἰσχύει κατ’ ἐξοχήν, χωρίς νά ὑπάρχη χρεία ἀποδείξεων, αὐτό πού διαπίστωνε ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης συνθέτοντας τόν Μεγάλο Κανόνα, κυριαρχούμενος ἀπό πνεῦμα μετανοίας μέ αὐτοκατάκριση, ὅτι «ὁ Νόμος ἠσθένησεν, ἀργεῖ τό Εὐαγγέλιον». Ὁ εὐαγγελικός λόγος δέν ἐπιδρᾶ ἀνακαινιστικά ἐπάνω μας. Στήν κυριολεξία συνωθεῖται μέσα στίς ἀκοές μας μαζί μέ πολλούς ἄλλους ἄκαρπους, ἀντιφατικούς, ψευδεῖς, ὑποκριτικούς, δόλιους, ἄπιστους λόγους, στούς ὁποίους ὅμως δίνουμε προσοχή καί κάποτε ἐμπιστοσύνη. Γι’ αὐτό στήν καθημερινή μας πράξη καί στίς κινήσεις τῶν ἐπιθυμιῶν καί τῶν διανοημάτων μας ἡ «Γραφὴ πᾶσα παρημέληται». Δέν τήν ἔχουμε ὡς «Λύχνο τοῖς ποσίν» καί ὡς «φῶς ταῖς τρίβοις» τῆς ζωῆς μας, ὁπότε μέσα στά ἐνδιαφέροντά μας ὁ προφητικός λόγος «ἠτόνησε», ὅπως «καὶ πᾶς δικαίου λόγος».

Μένεις «ἐξωθὲν τοῦ κόσμου»; Ἀκολουθεῖς τὸ σωστὸ δρόμο!

Γράφει ὁ Ἠλιάδης Σάββας, Δάσκαλος

Ὅποιος  μένει ἔξω ἀπὸ τὸν κόσμο, ὄχι ὁπωσδήποτε τοπικῶς, ἀλλὰ κυρίως τροπικῶς, ἀκολουθεῖ τὸ σωστὸ δρόμο.  Ὅποιος ἔχει μόνιμο πόθο καὶ λαχτάρα τὴν ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅποιος ἐπιμένει στὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, ὅποιος μελετᾶ καὶ ἀκολουθεῖ τοὺς ἁγίους, ὅποιος κάνει ὑπακοὴ στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, ὅποιος  μετανοιωμένος τρέχει μὲ ἀγωνία στὸ πετραχήλι τοῦ παπᾶ γιὰ τὶς ἁμαρτίες του καὶ σέβεται ἐξίσου ὅλα τα μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, ὅποιος ἐνεργεῖ,  βάζοντας τὴν πίστη πάνω ἀπὸ τὴ λογική, ὅποιος καταγγέλλει τὴν παράβαση τοῦ Θείου Νόμου, ὅποιος εἶναι ἕτοιμος ἀνὰ πάσα στιγμὴ νὰ ἐγκαταλείψει «τοὺς χαμηλοὺς τόνους» (σήμ. ὁ πλέον  ταιριαστὸς καὶ προτιμώμενος τύπος ἀνθρώπου ἀπὸ τὸ σημερινὸ κόσμο: «ὁ χαμηλῶν τόνων», λέγε «ψοφίμι») καὶ νὰ

Ψυχολογισμοί, κοινωνιολογισμοί καί δόγματα ζωῆς

Πρωτοπρεσβύτερου Θωμᾶ Βαμβίνη

Στίς μέρες μας ἐπικρατεῖ ἡ τάση νά παραθεωρεῖται ἡ ἀλήθεια. Τήν φοβόμαστε, γι’ αὐτό τήν ἔχουμε φυλακίσει στά ἀπόρρητα προσωπικά δεδομένα. Δέν μᾶς ἐνδιαφέρει ὡς στοιχεῖο πού συγκροτεῖ τήν ἑνότητα τῆς κοινωνίας. Ἑλκύουν τήν προσοχή μας μόνο οἱ πτυχές της πού συντελοῦν στόν ἄνετο καί ἀνώδυνο βίο, ἐνῶ μᾶς εἶναι ἀποκρουστική καί ἀπορριπτέα, ὅταν ἐλέγχη τήν ἀλαζονεία μας καί ἀντιστρατεύεται τήν φιλαυτία μας, πρό παντός ὅταν ὁριοθετῆ τό φυσικό ἀπό τό ἀφύσικο καί χαρακτηρίζει ὡς καλό τό φυσικό καί ἐντοπίζει τήν πηγή τοῦ κακοῦ στήν ἀσύνετη διαχείριση τοῦ αὐτεξουσίου μας.

Κατ’ ἐπέκταση παρατηρεῖται μιά μεθοδευμένη παραθεώρηση τῶν δογμάτων τῆς πίστεως, ἀλλά καί τῶν βασικῶν κανόνων τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς. Ἀλλοιώνεται ἡ πίστη, ἀλλοιώνεται καί ἡ ζωή. Αὐτήν τήν πολύ στενόχωρη διαπίστωση τεκμηρίωνε, αὐτές τίς μέρες, ἡ χαρά τῶν δημοσιογράφων καί τῶν ἐπιλεγμένων συνομιλητῶν τους, πού μετέδιδαν τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στήν Λέσβο. Χαιρόντουσαν γιά τό μήνυμα ἑνότητας πού μετέδωσε ἡ κοινή παρουσία Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν στήν Λέσβο, παρά τίς διαφορές πού ὑπάρχουν. Δέν ἀγνοοῦσαν τίς διαφορές, ἀλλά μιλοῦσαν γιά ἑνότητα. Αὐτό μάλιστα, ἔλεγαν, εἶναι ἡ Εὐρώπη. Ἡ συνύπαρξη μέ τήν διαφορετικότητα. Ἑνότητα, παρά τίς διαφορές.

Oταν εσύ δεν αμαρτάνεις, δεν ψεύδεσαι, δεν κατακρίνεις, δεν πονηρεύεσαι κατά του πλησίον σου, τότε έχεις φόβο Θεού

Λοιπόν, όταν εσύ δεν αμαρτάνεις, δεν ψεύδεσαι, δεν κατακρίνεις, δεν πονηρεύεσαι κατά του πλησίον σου, τότε έχεις φόβο Θεού. Τότε είσαι σοφός και κατανοείς το Θεό, και για να μην Τον λυπήσεις δεν αμαρτάνεις. Και αυτή είναι η όραση του Θεού, και ο Θεός που βλέπει τα πάντα σε σκεπάζει από τις παγίδες του σατανά.
Όλες τις θλίψεις, παιδί μου, αν τις υπομένουμε, βρίσκουμε Χάρη παρά Κυρίου. Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να μας δοκιμάζει και να μας πλέξει στεφάνους.
Παραιτήσου από το δικό σου θέλημα, για να βρεις ειρήνη ψυχής. Γιατί το θέλημα του ανθρώπου έχει γίνει χάλκινο τείχος και εμποδίζει το φωτισμό και την ειρήνη
Όντως μέγα είναι, στ’ αλήθεια, το μυστήριο της υπακοής! Αφού ο γλυκύς μας Ιησούς πρώτος χάραξε το δρόμο και έγινε παράδειγμα για μας, πόσο μάλλον εμείς είμαστε οφειλέτες να Τον μιμηθούμε.
Ο μοναχός δεν αλλάζει τόπο κατοικίας, χρώμα ενδυμάτων και ιδίως νοημάτων. Ο μοναχός και η μοναχή αλλάζουν νουν και καρδιά μαζί. Δε σκέφτονται όπως οι κοσμικοί.
Όλη η δύναμη της ψυχής είναι η προσευχή. Και καθώς το σώμα δυναμώνει με τις τροφές και τα διάφορα καρυκεύματα που του προσφέρουμε, έτσι και η ψυχή μας θέλει ευχή, ανάγνωση, λόγο προφορικό, να βλέπει παράδειγμα και έτσι λίγο-λίγο ξυπνάει
Με πολλή απλότητα να πορεύεσαι, για να βρεις την καθαρότητα της ψυχής. Η απλότητα είναι μεγάλη ευτυχία για την ψυχή
Τους μεν κανόνες οι άνθρωποι τους κατάργησαν, αλλά δεν τους κατάργησε ο Θεός. Μένουν, όπως τους έθεσαν οι Πατέρες και οι θείοι Απόστολοι. Επομένως να τους φυλάττουμε, αν θέλουμε να σώσουμε την ψυχή μας, για να μη βρούμε αντιμέτωπο το Θεό να υπερασπίζει τους νόμους των αγαπητών Του δούλων.
Το στόμα σου αδιαλείπτως να μελετά την ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με”
Με την ευχή, θα καθαρίσει ο νους σου και θα την κατεβάσει στην καρδιά και θα γίνει διαδρομή, ένωση νου, λόγου και καρδιάς, και θα γίνει Παράδεισος μέσα σου.
Από τη στιγμή που αρχίζουμε να διαπράττουμε την αμαρτία γινόμαστε δούλοι των δαιμόνων.
Ο φιλάνθρωπος Θεός έκανε τον άνθρωπο αυτεξούσιο και μας δίδαξε να μη μετέχουμε σε πράξεις αισχρές και δε σκεπτόμαστε σοβαρά τα θεία και σωτήρια λόγια Του.
Δεν υπάρχει άλλη θυσία τόσο ευώδης προς το Θεό, όσο η αγνότητα του σώματος.
Τίποτε άλλο δε μισεί τόσο ο Θεός, όσο την παράνομη ηδονική ακαθαρσία του σώματος.
Σ’ αυτή τη ζωή είναι αγώνας. Με τα ακάθαρτα πνεύματα πολεμάς, που δε σου ρίχνουν γλυκά και λουκούμια, αλλά σφαίρες οξείες που θανατώνουν ψυχή, όχι σώμα…

Γέροντος Ιωσήφ Ησυχαστή

Πηγή: http://dakriametanoias.blogspot.gr/

http://lllazaros.blogspot.gr/ 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

Γράφει  ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Οι συμβολισμοί που αποδίδονται στις έξι κατευθύνσεις του χώρου, πάνω- κάτω, εμπρός- πίσω, δεξιά - αριστερά, είναι τόσο παλαιοί όσο και ο ανθρώπινος πολιτισμός. Το ον, τόσο στην υλική όσο και στην υπερβατική του διάσταση, δεν υπάρχει μόνο του, ούτε η συνείδηση και η αντίληψη του αναδιπλώνονται μονίμως εντός του, αλλά σχετίζεται με άλλα όντα και με τις ''καταστάσεις-ποιότητες'' που αυτά δημιουργούν. Έτσι λοιπόν, το ον ΚΟΙΤΑΖΕΙ για να αντιληφθεί που βρίσκεται το ''άλλο'', από πού έρχεται και τι αυτό ''φέρνει μαζί του'', ποιες είναι δηλαδή, οι ''ποιότητες'' που το συνοδεύουν: Ο «κάτω κόσμος» είναι ο Άδης, ο χώρος των σκιών και της θλίψης, ο «πάνω κόσμος», είναι ο τόπος των ουρανίων υπάρξεων και του φωτός. «…Ο μεν δίκαιος ληστής ευρίσκεται «εκ δεξιών» του Κυρίου, έχει την όψιν ήμερον και παρακαλεστικήν, ο δε κακός ληστής, οπού είναι σταυρωμένος «εξ αριστερών» του Κυρίου, έχει την όψιν ηγριωμένην…». Οι Πυθαγόρειοι συσχέτιζαν το εμπρός με την δεξιά και το πίσω με την αριστερά. Αρχετυπικά λοιπόν, οι έξι κατευθύνσεις του χώρου έχουν ''χρωματιστεί'' θετικά ή αρνητικά ανάλογα με ποια από αυτές επέλεξε (αρχεγονικά) μία συγκεκριμένη ποιότητα για να φανερωθεί και να εκφραστεί.

Πως ο Ντόναλντ Τραμπ άλλαξε ήδη τον κόσμο

2016-05-10 1

του David Rachman

Ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος έχει μετατραπεί σε βασικό εκφραστή της άκρας δεξιάς στην Δύση. Τα πέντε βασικά σημεία της πολιτικής του ατζέντας και οι ομοιότητες με τον Λεπέν. Γιατί θα έχει διαχρονικό αντίκτυπο ακόμα και αν χάσει τις εκλογές του Νοεμβρίου.



Η είδηση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εξασφάλισε ουσιαστικά το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για την προεδρία των ΗΠΑ με πήγε πίσω στην Ευρώπη του 2002.


Την χρονιά εκείνη αποτέλεσε τεράστιο σοκ το ότι ο Ζαν Μαρί Λεπέν, ο ακροδεξιός υποψήφιος, κατάφερε να φτάσει στο τελικό γύρο για την γαλλική προεδρία. Θυμάμαι να πηγαίνω στο γραφείο τύπου της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες το πρωινό μετά από εκείνη την επιτυχία του κ. Λεπέν και να αντικρίζω τον τρόμο και την ντροπή των Γάλλων συναδέλφων μου.

Τα καλά νέα είναι πως ο κ. Λεπέν έχασε πανηγυρικά στον τελικό γύρο. Τα κακά νέα είναι πως εκ των υστέρων μπορεί να δει κανείς ότι εκείνο το ξεπέταγμα του αποτέλεσε ένα σημείο καμπής στην ευρωπαϊκή πολιτική.

Νοιώθω την τιμωρία μέσα μου

Η ακηδία, η ισχυρογνωμοσύνη ή όποιο άλλο πάθος, ακολουθείται πάντα από ανάλογη τιμωρία. Όταν η εσωτερική μου διάθεση δεν είναι καλή για τον Θεό, για την αγιότητά Του, τότε νιώθω την τιμωρία αυτή μέσα μου, στην καρδιά μου, σαν μια φωτιά που καίει.

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Πεμπτουσία