
Ο άγιος Μάξιμος ο Γραικός, το διαμάντι της μονής
Βατοπαιδίου, ταξίδεψε στη Ρωσία, μετά από παράκληση του τσάρου Βασιλείου Ιβάνοβιτς, όπου πρόσφερε μεγάλο πνευματικό έργο το 16ο αιώνα. Όμως ήρθε σε σύγκρουση με την εξουσία - πολιτική και, δυστυχώς, και εκκλησιαστική - με συνέπεια να βασανιστεί και να φυλακιστεί για 23 χρόνια, σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του!
Γιορτάζει
21 Ιανουαρίου. Σύντομη βιογραφία του προτείνω να διαβάσετε
εδώ &
εδώ. Αξίζει να τον γνωρίσετε καλύτερα με την αναλυτική βιογραφία του, που δημοσιεύεται
εδώ.
Ο παρακάτω λόγος του αγ. Μάξιμου είναι μια απάντηση στην
αίρεση των Ιουδαϊζόντων, που δεν τιμούσαν την Παναγία, αλλά και σε εκείνους που έλεγαν πως η Παναγία ήταν αγία μόνο κατά τη διάρκεια της κυοφορίας του Ιησού, ενώ μετά τη γέννησή Του ήταν μια απλή γυναίκα. Ωστόσο πρέπει να πούμε ότι αποτελεί και μια εξαιρετική απάντηση στους
προτεστάντες, που επίσης
δεν αναγνωρίζουν την αγιότητά της.
Το σκληρό ύφος του αγίου ας μη μας σκανδαλίζει. Οι
Πατέρες της Εκκλησίας, όταν γράφουν κατά των αιρετικών, γράφουν+μιλάνε σκληρά, για να ταρακουνήσουν τους ορθόδοξους, αλλά προσπαθούν να ανασηκώσουν τους αιρετικούς και να τους σώσουν, όπως φαίνεται κι εδώ, στο τέλος του λόγου του αγίου Μάξιμου. "Πολεμάμε για να ανορθώσουμε πεσμένους κι όχι για να γκρεμίσουμε όρθιους" (
Χρυσόστομος).
Αγαπούν και επιθυμούν τη σωτηρία των αιρετικών και
όχι την εξόντωσή τους.
Λόγος Αγίου Μαξίμου του Γραικού κατά των βλασφημούντων την Παναγία Θεοτόκο
ΠεμπτουσίαΠενταπόσταγμαΌλη η θεόπνευστη Γραφή [η Αγία Γραφή - δείτε την
εδώ] διδάσκει και διατάσσει να προσκυνούμε και να απονέμουμε κάθε τιμή όχι μόνο στην πάναγνη εικόνα του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού και της Παναγίας Θεοτόκου και των άλλων εναρέτων και θεαρέστων ανδρών Του, αλλά και σε όλα τα άλλα που ως προσφορές αφιερώθηκαν στον Σωτήρα Χριστό, όπως τα λειτουργικά εκκλησιαστικά σκεύη η τα διάφορα αντικείμενα για την διακόσμηση και την ευπρέπεια της πάναγνης εικόνας Του ή της αγίας Τραπέζης [=του τραπεζιού, πάνω στο οποίο γίνεται η λειτουργία & τελείται η θεία μετάληψη]. Όλα αυτά πρέπει να τα τιμούμε και να τα προσκυνούμε ως πράγματα που μετέχουν ήδη της αγιοσύνης Του. Τούτο φαίνεται από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Σωτήρ μίλησε επιτιμητικά στους Φαρισαίους και είπε: «Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί, οι λέγοντες· ος αν ομόση εν τώ ναώ, ουδέν εστιν, ος δ’ αν ομόση εν τώ χρυσώ του ναού, οφείλει. Μωροί και τυφλοί! Τις γάρ μείζων εστίν ο χρυσός ή ο ναός ο αγιάζων τον χρυσόν; Και ος αν ομόση εν τώ θυσιαστηρίω, ουδέν εστιν, ος δ’ αν ομόση εν τώ δώρω τώ επάνω αυτού, οφείλει. Μωροί και τυφλοί! Τί γάρ μείζον, το δώρον ή το θυσιαστήριον το αγιάζον το δώρον;»[1]. ["Ν": λόγια του Χριστού προς τους Φαρισαίους, δηλ. τη θρησκευτική κλίκα που συγκέντρωνε κυρίως εγωιστές & υποκριτές με κύρος και εξουσία. Λέει: "Αλίμονό σας, οδηγοί τυφλοί, που λέτε "όποιος ορκιστεί στο ναό, δε δεσμεύεται, αλλά όποιος ορκιστεί στο χρυσό του ναού, δεσμεύεται". Ανόητοι και τυφλοί, τι είναι σημαντικότερο, ο χρυσός (του ναού), ή ο ναός που καθαγιάζει αυτόν το χρυσό; Και "όποιος ορκιστεί στο θυσιαστήριο, δε δεσμεύεται, αλλά όποιος ορκιστεί στο δώρο (αφιέρωμα) που βρίσκεται πάνω στο θυσιαστήριο, δεσμεύεται". Ανόητοι και τυφλοί, τι είναι σημαντικότερο, το δώρο ή το θυσιαστήριο που καθαγιάζει το δώρο;"].