Ἀθῶος ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ καὶ ὅλοι οἱ συγκατηγορούμενοί του λέει τὸ Δικαστήριο!

Τὸ τριμελὲς ἐφετεῖο κακουργημάτων Ἀθηνῶν μὲ ἡμερομηνία 21 Μαρτίου 2017, ἔκρινε ἀθώους ὅλους ὅσοι εἶχαν κατηγορηθεῖ γιὰ τὴν ὑπόθεση τῆς Ἱερᾶς Μεγίστης Μονῆς Βατοπαιδίου Ἁγίου Ὅρους. Μὲ τὴν παρέλευση ὀκτὼ (8) συκοφαντικῶν χρόνων δοκιμασίας καὶ σὲ συνδυασμὸ δύο (2) χρόνων συνεδριάσεων καὶ ἑξήντα (60) δικάσιμων, ὁ σεβαστὸς καὶ ἀγαπητός μας Γέροντας Ἐφραὶμ ὁ Βατοπαιδινός, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ συγκατηγορούμενοί του κρίθηκαν πανηγυρικὰ ἀθῶοι!

Νὰ ἀναφέρουμε ἀκόμη ὅτι ἡ εἰσαγγελέας, γιὰ τὴν συγκεκριμένη ὑπόθεση τῆς Μονῆς, εἶχε πραγματοποιήσει ἀθωωτικὴ εἰσήγηση πρὶν ἀπὸ ἕνα μήνα.

Ζεῖ Κύριος ὁ Θεός

π. Ιωάννης Ρωμανίδης: το γνήσιο βίωμα της Ορθοδόξου Θεολογίας και η ψεύτικη Θεολογία της μεταπατερικής πλάνης

Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, ο σύγχρονος εμπειρικός θεολόγος, ομιλεί για το γνήσιο βίωμα της Ορθόδοξης Θεολογίας σε σχέση με τη σύγχρονη μετα-πατερική - οικουμενιστική Θεολογία που διδάσκονταν από τα χρόνια του στις Θεολογικές σχολές. Για μία "ψεύτικη Θεολογία" που χλευάζει και διαστρέφει τη παράδοση της Εκκλησίας μας, ποτίζοντας με νόθα νάμματα τους τότε φοιτητές "για να γίνουν καθηγηταί εις τα γυμνάσια, τα δημοτικά σχολεία και να γίνονται και οι Επίσκοποι της Εκκλησίας μας"

 

 

πηγή

 

 

 

 

 

 

 

Τρελλογιάννης 

Μεγάλη Σαρακοστή, αρχαία ελληνική γραμματεία και Ελληνική Παιδεία

αέναη επΑνάσταση

Η Μεγάλη Σαρακοστή είναι για το λαό μας (τον ορθόδοξο ελληνικό λαό – αλλά και κάθε ορθόδοξο λαό ή ορθόδοξη χριστιανική κοινότητα, σε όλο τον πλανήτη) μία από τις ωραιότερες περιόδους του έτους, αν όχι η ωραιότερη. Συναγωνίζεται σε ομορφιά την περίοδο των Χριστουγέννων και του Δεκαπενταύγουστου, που νομίζω πως είναι οι δύο άλλες ωραιότερες περίοδοι του έτους για το λαό μας.

Η ομορφιά της Μ. Σαρακοστής έγκειται κυρίως όχι στο γεγονός της νηστείας (αν και η νηστεία επίσης αποτελεί ολόκληρο πολιτισμό με τη δική του ομορφιά), αλλά στις υπέροχες τελετές που γίνονται αυτή την περίοδο στις ορθόδοξες εκκλησίες, σε καθημερινή ή εβδομαδιαία βάση, τελετές που δεν επαναλαμβάνονται καμία άλλη χρονική περίοδο μέσα στο έτος. Οι πρόγονοί μας – αλλά ευτυχώς και σήμερα αρκετοί άνθρωποι – συμμετείχαν στις τελετές αυτές με μεγάλη συνέπεια και απολάμβαναν τη συμμετοχή τους, ακριβώς όπως ο σύγχρονος άνθρωπος, και μάλιστα ο έφηβος, απολαμβάνει τη συμμετοχή του στη συναυλία του αγαπημένου του συγκροτήματος. Και, συμμετέχοντας, οι πρόγονοί μας έρχονταν σε επαφή (κάθε μέρα και κάθε εβδομάδα της Μ. Σαρακοστής, κάθε χρόνο) με ορισμένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά, φιλοσοφικά και μουσικά επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού, γεμάτα κάλλος, σοφία και διαχρονικά μηνύματα για την τελειοποίηση του ανθρώπου και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Πρόκειται για αξεπέραστα αριστουργήματα θεολογίας και ανθρωπολογίας, γραμμένα από ορισμένους από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, μουσικούς, θεολόγους και φιλοσόφους (που συγχρόνως είναι και άγιοι και Πατέρες της Εκκλησίας μας), όπως οι άγιοι Ιωάννης Δαμασκηνός, Κοσμάς ο Μελωδός, Ρωμανός ο Μελωδός, Ιωσήφ ο Υμνογράφος, Κασσιανή η Υμνογράφος, Ανδρέας Κρήτης κ.ά., πολύπλευρες προσωπικότητες μεγάλης μόρφωσης και


Εικ. από εδώ
ανοιχτού πνεύματος, που έδωσαν οδυνηρούς αγώνες και για την προσωπική τους καλλιέργεια και για να διασώσουν τη σωστή άποψη της Εκκλησίας για τον άνθρωπο (όπως ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, που οι λόγοι του υπέρ των εικόνων τεκμηριώνουν την αποδοχή της ανθρώπινης φύσης του Ιησού Χριστού και την καταξίωση του ανθρώπου και του υλικού κόσμου γενικότερα) και την αληθινή τελειοποίησή του εν Χριστώ.

Άθενς Ζόμπι Γουόκ

Posted on Μάρτιος 13, 2017 by prodromikos

Από το ελληνικό ζόμπι γουόκ
«Ποτέ δεν υπήρξε μια εποχή που οι άνθρωποι ήταν τόσο δύσθυμοι και μελαγχολικοί. Άλλωστε, αυτό εξηγεί από μία άποψη την τρομερή και μέχρις αηδίας οργάνωση της ευθυμίας. Καμιά εποχή δεν είχε οργανώσει τόσο πολύ την ευθυμία όσο η δική μας. Σε καμιά εποχή δεν έπαιζε πρωί πρωί στα σπίτια το ραδιόφωνο εύθυμες μουσικές, για να ξυπνήσουν οι άνθρωποι μελαγχολικοί και σχεδόν έτοιμοι να αυτοκτονήσουν.»
Γιάννης Τσαρούχης, Μάτην ωνείδισαν την ψυχήν μου
Του Νικόλα Δημητριάδηαπό την Ρήξη φ. 131 που είχε αφιέρωμα η τέχνη την εποχή της παρακμής
Η παγκοσμιοποιημένη νεολαία του Βάις και της Άθενς Βόις μοιάζει όλο και περισσότερο με κάποιες παλιές ταινίες που περιγράφουν τις κραιπάλες και τα όργια των πλουσίων, την περίοδο της παρακμής και διάλυσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ή με ταινίες σαν το «Μεγάλο φαγοπότι» και την «Κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας».
Όσο βαθαίνει η κρίση και η παρακμή, τόσο πιο αφόρητη γίνεται η μελαγχολία και η βαρεμάρα των νέων αυτών. Όσοι δεν έχουν εγκαταλείψει τη χώρα (δεν είναι και πολλοί), πρέπει να καταναλώνουν διαρκώς νέες συγκινήσεις, νέα «βιώματα», νέα «ιβέντς» και «χάπενινγκ».

Ένα τέτοιο χάπενινγκ είναι και το «Άθενς Ζόμπι Γουόκ», που μπήκε αισίως στον τρίτο χρόνο του. Τι είναι αυτό; Μια οργανωμένη παρέλαση μασκαράδων, ντυμένων «ζόμπι» (νεκροζώντανων), που περιφέρουν τη βαρεμάρα τους στους δρόμους του κέντρου της πόλης. Όπως δήλωσαν οι

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΩΣΙΛΟΓΟΥΣ, ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΙΔΟΥ ΠΩΣ 4 ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΘΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το σχέδιο McKinsey ψηφίστηκε στο Eurogroup το Μάη του 2014

Πάντα είχα την απορία γιατί τον Ιούλιο του 2015 η κυβέρνηση "έδωσε" τον αγροτικό τομέα. Το ρεπορτάζ με οδηγούσε στη μελέτη της McKinsey, αλλά και τη μελέτη της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ. Οι εμπορικοί μας ακόλουθοι στις πρεσβείες θεωρούν πως το επόμενο succes story για την Ελλάδα, είναι η αντιγραφή του μοντέλου της Ιταλίας.




Δηλαδή μπορούμε να εξάγουμε ελληνικό γιαούρτι τώρα που έχει γίνει της μόδας και κάνει θραύση στις δυτικές αγορές, αλλά όχι με ελληνικό γάλα, αγελαδινό, αυτό είναι πλέον ακριβό, όπως εκτοξεύθηκε το κόστος παραγωγής παντού στα χρόνια των μνημονίων, αλλά με εισαγόμενο φθηνό, από γειτονικές βαλκανικές χώρες, ή ακόμη και από την Αυστρία, όπου αρμέγεται το βράδυ και το μεθεπόμενο πρωί είναι στην πόρτα του ελληνικού εργοστασίοιυ, με 33 λεπτά το κιλό, όταν το κόστος στον Έλληνα αγελαδοτρόφο είναι 38 λεπτά!




Αποκτούμε λοιπόν ελληνικό branding, άρα καιρός να το εκμταλλευτούμε με τη βιομηχανοποίηση της γεωργίας.. Κι όσο για τους Έλληνες γεωργούς και κτηνοτρόφου, ας πρόσεχαν , ας είχαν φροντίσει να συνεταιριστούν σωστά και να αναλάβουν αυτοί το ρόλο της.. ιδιωτικής βιομηχανίας τροφίμων.




Έτσι δεν κάνουν και οι Ιταλοί, παίρνουν το θεσσαλικό σιμιγδάλι και φτιάχνουνε σπαγγέτι ή το ελληνικό λάδι και το συσκευάζουν σε ωραία μπουκαλάκια, ενώ οι Ισπανοί μας πήραν και την πανάρχαια ποικιλία της κορωνέϊκης λαδοελιάς, την πατεντάρισαν, την εξέλιξαν και την παρουσιάζουν και σε κοντή ελιά...




Μόνο που σε Ιταλία και Ισπανία, οι συνεταιρισμοί καθορίζουν την παραγωγή και την κουλτούρα της διατροφής και για αυτό διατηρούν κάποιες προδιαγραφές κι έχουν και σημαντική εγχώρια αγροτο-κτηνοτροφική παραγωγή, όχι για "βιτρίνα", αλλά ως παραγωγή αιχμής...




Ετσι θα γίνει και με τη φέτα, αφού θα αντικαθίσταται το ελληνικό πρόβειο γάλα, από Βουλγάρικο ή Ρουμάνικο. Ήδη αυτά γίνονται από τις μεγάλες εταιρείες, που λόγω του ανταγωνισμού οδηγούνται σε αθρόες εισαγωγές, όχι μόνο φρέσκου - νωπού γαλακτος αλλά και σκονόγαλα.




Έτσι εξηγείται πως φθάνει να πουλιέται ελληνική φέτα στα 5,5 ευρώ το κιλό στα Γερμανικά σούπερ- μάρκετ, όταν το κόστος της δεν μπορεί να πέσει κάτω από τα 6 ευρώ, αν φτιάχνεται με 4,5 κιλά πρόβειο γάλα, προς 1 ευρώ το λίτρο στον παραγωγό.




Φέτα η οποία υποτίθεται ότι είναι ακόμη ΠΟΠ, με γεωγραφική προέλευση, αλλά σε λίγα χρόνια θα πάψει, με "δούρειο ίππο" τη συμφωνία της Ε.Ε. με τον Καναδά, αν δεν μας ζητήσουν - που το κάνουν ήδη - τα royalties οι Βούλγαροι...

«Ἀπομύθευση» τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως

Πατρός Ἰωάννου Φωτοπούλου,

ἐφημερίου Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς

Στίς 2 Ὀκτωβρίου 2016 ἔστειλα μέ τό ἠλεκτρονικό ταχυδρομεῖο πρός τό περιοδικό ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ τήν ἐπιστολή πού ἀκολουθεῖ μέ κριτική καί ἐνστάσεις μου γιά τή μορφή καί τό περιεχόμενο κάποιων τευχῶν τοῦ περιοδικοῦ. Ζητοῦσα νά μάθω ἄν προτίθεται ἡ διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ νά δημοσιεύσει ὅλη ἤ μέρος τῆς ἐπιστολῆς μου. Στίς 10 Ὀκτωβρίου ἔλαβα πάλι διά τοῦ ἠλεκτρ. ταχυδρομείου τήν εὐγενική ἀπάντηση τῆς ὑπευθύνου τῆς ὕλης κ. Λίτσας Χατζηφώτη μέ τήν ὁποία μέ διαβεβαίωνε ὅτι ἡ ἐπιστολή μου θά δημοσιευόταν στό τεῦχος Δεκεμβρίου 2016. Ἐπειδή κυκλοφόρησε τό τεῦχος αὐτό καί τό ἔλαβα τώρα, 9 Φεβρουαρίου 2017 καί σ΄ αὐτό οὐδέν ἀναφέρεται σχετικό μέ τήν ἐπιστολή μου ἔκρινα καλό νά τήν δημοσιεύσω στόν ΟΡΘΡΟ, καθώς σκέπτομαι ὅτι τό πνεῦμα πού διαχέεται στό περιοδικό βρίσκεται σέ κάποια σημεῖα μακριά ἀπό τήν ὀρθόδοξη δογματική καί λειτουργική παράδοση καί θά ἦταν καλό νά ἐνημερωθοῦν γιά τήν ἐκτροπή αὐτή κληρικοί καί λαϊκοί....

Ἁγία Παρασκευή Ἀττικῆς 3-10-16

Ἀγαπητοί συνεργάτες τοῦ περιοδικοῦ ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ,

«Περιοδικό γιά τούς ἱερεῖς», χαρακτηρίζεται τό περιοδικό ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ, τοῦ ὁποίου εἶσθε ὑπεύθυνοι. Αὐτό ἀναγράφεται στό ἐσώφυλλο πάνω - πάνω μέ κεφαλαῖα γράμματα. Τό περιοδικό πληρώνεται ἀπό τούς ἱερεῖς καί ἀπευθύνεται σ΄ αὐτούς. Γι΄ αὐτό ὡς ἐφημέριος τῆς Ἱ. ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν θά ἤθελα νά κάνω κάποιες παρατηρήσεις.

Ξεκινῶ ἀπό τά εἰκαστικά, μιᾶς καί ὁ κ. Κατσιάρας ἐκτός ἀπό Διευθυντής Συντάξεως

H παχυδερμία των ενόχων

Τ​​ακτικός αναγνώστης των εδώ κατά Kυριακή επιφυλλίδων επιστολογραφεί και λέει:

«Yπήρξα για σαράντα πέντε χρόνια ξεναγός, στα αγγλικά και κυρίως στα γερμανικά. Aπό τη θητεία μου ως ξεναγού θυμάμαι έναν Iάπωνα πρέσβη στη Γερμανία, ο οποίος με ρώτησε, αν στην Eλλάδα, για λόγους ηθικής και τιμής, έχουν αυτοκτονήσει άτομα του πολιτικού προσωπικού. Tου απάντησα ότι γνωρίζω μόνο τον Aλέξανδρο Kορυζή, πρωθυπουργό της Eλλάδος, όστις, για να μην υπογράψει, το 1941, την παράδοση της χώρας στους Γερμανούς, αυτοκτόνησε. Mε ρώτησε, αν η χώρα τον τίμησε με ανδριάντες ή άλλες τιμές. Kαι απήντησα ότι είναι μάλλον άγνωστος στους νεωτέρους. Mου είπε ότι αυτό δεν είναι καλό σημάδι για τη χώρα».

H πολιτική (πατριωτική - κοινωνική) ευαισθησία έχει μεγάλη κλίμακα διαβαθμίσεων και οι πρακτικές της συνέπειες επίσης. Tο να αυτοκτονήσει κανείς, προκειμένου να μην είναι αυτός που θα υπογράψει τη συναίνεση στην υποδούλωση της πατρίδας του, είναι το περίπου ακραίο ανάλογο με την ετοιμότητα του στρατευμένου πολίτη να σκοτωθεί στο πεδίο της μάχης, για να μην υποδουλωθεί σε ξένο κυρίαρχο η πατρίδα του. Σήμερα όμως τι είναι υποδούλωση και τι δεν είναι; Kαι αν δεν ξέρουμε τι είναι υποδούλωση, ποιο θα είναι το περιεχόμενο της πολιτικής ευαισθησίας, η αιτία για να στρατευθεί κανείς και να πολεμήσει για την πατρίδα, το νόημα της τόλμης να αυτοκτονήσει «για λόγους ηθικής και τιμής»;